ten einde raad..
donderdag 15 oktober 2015 om 23:01
Hallo lieve lezers,
Ik ben Anouk Lise en ik ben 19 jaar oud.
Ik zal zo goed als mogelijk is mijn verhaal met jullie delen.
Het begon allemaal in april 2014. Ik was destijds 17 jaar en nog maar 3 maanden samen met mijn huidige vriend. Ik bleek zwanger. Een grote shock uiteraard. Vervolgens ben ik naar de gynaecoloog gegaan. Zij vertelde mij dat ik blijkbaar al een miskraam had gehad en mijn lichaam dus het vruchtje had afgestoten. Ze had weinig begrip voor mijn emoties en deed er nogal makkelijk over. Een spiraal was de beste optie vertelde ze en het liefst gelijk. Dan zouden zulke ondoordachte situaties niet meer voorkomen, aldus de gynaecloog.
Ik heb toen de week daar na een mirena spiraaltje laten plaatsen. Dit was achteraf gezien een fout.
Ik heb zelf altijd het idee gehad dat mijn spiraal z'n werk niet goed deed en dat er niet maar mij werd geluisterd bij de gynaecologie praktijk.
Begin juli 2015 kreeg ik vreemde symptomen.. voor de zekerheid heb ik toen een test gedaan en tot onze grote schrik was deze positief. Dan begint de rollercoaster van emoties en probeer je elkaar zo goed als mogelijk is met beide benen op de grond te houden.
We hebben vervolgens een afspraak gemaakt bij de verloskundige. Er was toen nog niets op de echo te zien. Uit de bloedtest bleek wederom dat ik echt zwanger was.
Op advies van de verloskundige toch nog een bezoekje gebracht aan de zelfde gynaecoloog.
Eenmaal bij de gynaecoloog voelde ik me weer niet op mijn gemak. Mevrouw vertelde dat ze gelijk de spiraal er uit ging halen. Dit vergroot de kans op een miskraam.. er werd alleen niet aan me gevraagd of ik het hier mee eens was en er werd daarom ook erg vervelend op gereageerd toen ik mijn mening gaf.
De zelfde dag is een echo gemaakt waar een klein vruchtzakje op te zien was. Ik kreeg de foto nota bene mee naar huis. Heb daar ook een bloedtest moeten doen en zou de dag daarna de uitslag krijgen want het lab was al dicht.
Tot mijn grote verrassing werd ik 45 minuten later al gebeld met het nieuws dat ik me totaal vergist had en dat ik onmogelijk positief getest had. Ik was niet zwanger en ook nooit geweest. De gynaecoloog kwam erg kill over en heb het hier bij gelaten.
17 weken na data begin ik toch echt heel erg te twijfelen heb nu al 3 keer een test gedaan en hier komt geen enkel streepje meer te staan.
Ik ben echt ten einde raad en vraag me af of ik mezelf gek maak of dat ik echt weer actie moet gaan ondernemen.
Bedankt voor het lezen en ik hoop dat iemand mij hier advies in kan geven.
Liefs Anouk
Ik ben Anouk Lise en ik ben 19 jaar oud.
Ik zal zo goed als mogelijk is mijn verhaal met jullie delen.
Het begon allemaal in april 2014. Ik was destijds 17 jaar en nog maar 3 maanden samen met mijn huidige vriend. Ik bleek zwanger. Een grote shock uiteraard. Vervolgens ben ik naar de gynaecoloog gegaan. Zij vertelde mij dat ik blijkbaar al een miskraam had gehad en mijn lichaam dus het vruchtje had afgestoten. Ze had weinig begrip voor mijn emoties en deed er nogal makkelijk over. Een spiraal was de beste optie vertelde ze en het liefst gelijk. Dan zouden zulke ondoordachte situaties niet meer voorkomen, aldus de gynaecloog.
Ik heb toen de week daar na een mirena spiraaltje laten plaatsen. Dit was achteraf gezien een fout.
Ik heb zelf altijd het idee gehad dat mijn spiraal z'n werk niet goed deed en dat er niet maar mij werd geluisterd bij de gynaecologie praktijk.
Begin juli 2015 kreeg ik vreemde symptomen.. voor de zekerheid heb ik toen een test gedaan en tot onze grote schrik was deze positief. Dan begint de rollercoaster van emoties en probeer je elkaar zo goed als mogelijk is met beide benen op de grond te houden.
We hebben vervolgens een afspraak gemaakt bij de verloskundige. Er was toen nog niets op de echo te zien. Uit de bloedtest bleek wederom dat ik echt zwanger was.
Op advies van de verloskundige toch nog een bezoekje gebracht aan de zelfde gynaecoloog.
Eenmaal bij de gynaecoloog voelde ik me weer niet op mijn gemak. Mevrouw vertelde dat ze gelijk de spiraal er uit ging halen. Dit vergroot de kans op een miskraam.. er werd alleen niet aan me gevraagd of ik het hier mee eens was en er werd daarom ook erg vervelend op gereageerd toen ik mijn mening gaf.
De zelfde dag is een echo gemaakt waar een klein vruchtzakje op te zien was. Ik kreeg de foto nota bene mee naar huis. Heb daar ook een bloedtest moeten doen en zou de dag daarna de uitslag krijgen want het lab was al dicht.
Tot mijn grote verrassing werd ik 45 minuten later al gebeld met het nieuws dat ik me totaal vergist had en dat ik onmogelijk positief getest had. Ik was niet zwanger en ook nooit geweest. De gynaecoloog kwam erg kill over en heb het hier bij gelaten.
17 weken na data begin ik toch echt heel erg te twijfelen heb nu al 3 keer een test gedaan en hier komt geen enkel streepje meer te staan.
Ik ben echt ten einde raad en vraag me af of ik mezelf gek maak of dat ik echt weer actie moet gaan ondernemen.
Bedankt voor het lezen en ik hoop dat iemand mij hier advies in kan geven.
Liefs Anouk
vrijdag 16 oktober 2015 om 07:37
Ga gewoon naar je huisarts en laat je doorsturen voor een echo. Of neem contact op met het echocentrum op het Geert Groteplein en vraag aan hun hoe je dit het beste kunt aanpakken.
Inderdaad zou je, als je toch wel zwanger zou blijken te zijn, nu echt wel duidelijk iets op de echo moeten zien.
Is het overigens geen optie om toch op een andere anticonceptie over te stappen? Aan de pil bijvoorbeeld? Zodat je zelf meer controle hebt over je menstruatie, en weet dat je in principe elke maand in je stopweek ongesteld wordt en je pas zorgen hoeft te maken als dit dus niet zo is.
Inderdaad zou je, als je toch wel zwanger zou blijken te zijn, nu echt wel duidelijk iets op de echo moeten zien.
Is het overigens geen optie om toch op een andere anticonceptie over te stappen? Aan de pil bijvoorbeeld? Zodat je zelf meer controle hebt over je menstruatie, en weet dat je in principe elke maand in je stopweek ongesteld wordt en je pas zorgen hoeft te maken als dit dus niet zo is.
vrijdag 16 oktober 2015 om 07:42
vrijdag 16 oktober 2015 om 07:43
quote:shala91 schreef op 16 oktober 2015 @ 00:16:
[...]
Dit is dus altijd lastig met symptomen, soms voelt lucht in je darmen hetzelfde als een baby die beweegt, en andersom, zeker als je het niet kent. Ook zijn er veel vrouwen de hele zwangerschap, of in het tweede trimester weer/nog/toch moe. En bij mezelf kon je met 20 weken zwangerschap nog denken dat ik zwaar getafeld had, ipv halverwege een zwangerschap zijn qua buik.
Dus bel je huisarts, TO en laat het uitzoeken, vraag een bloedtest, laat desnoods een echo maken bij een pretecho bureau, dan weet je het tenminste zeker.
Klopt hoor, probeerde het ook een beetje te relativeren.
Hopelijk is er niks aan de hand.
[...]
Dit is dus altijd lastig met symptomen, soms voelt lucht in je darmen hetzelfde als een baby die beweegt, en andersom, zeker als je het niet kent. Ook zijn er veel vrouwen de hele zwangerschap, of in het tweede trimester weer/nog/toch moe. En bij mezelf kon je met 20 weken zwangerschap nog denken dat ik zwaar getafeld had, ipv halverwege een zwangerschap zijn qua buik.
Dus bel je huisarts, TO en laat het uitzoeken, vraag een bloedtest, laat desnoods een echo maken bij een pretecho bureau, dan weet je het tenminste zeker.
Klopt hoor, probeerde het ook een beetje te relativeren.
Hopelijk is er niks aan de hand.
vrijdag 16 oktober 2015 om 07:47
quote:Zusenzoo schreef op 15 oktober 2015 @ 23:42:
Als je nu 22 weken zwanger zou zijn, dan moet je het waarschijnlijk ook al echt voelen bewegen.
En de vermoeidheid is vaak iets van de eerste 12 weken.
En je moet dan echt een flinke buik hebben aangezien je dan op de helft van je zwangerschap zit.
Desalniettemin een vervelende situatie.
Dat hoeft niet zo te zijn hoor. Met 20 weken zagen mensen die mij wekelijks zagen en het niet wisten nog niks, ondanks zomer, strak shirt (maar misschien heb ik gewoon blinde vrienden, ik dronk ook geen alcohol). Met 21-22 weken heb ik het maar verteld, terwijl ik dacht dat het wel vanzelf zou gaan. En die baby voelde tot week 30 ish? Gewoon echt als mijn darmen, en daarna nog regelmatig, maar kwam er een ander soort beweging naast.
En mosterd
Als je nu 22 weken zwanger zou zijn, dan moet je het waarschijnlijk ook al echt voelen bewegen.
En de vermoeidheid is vaak iets van de eerste 12 weken.
En je moet dan echt een flinke buik hebben aangezien je dan op de helft van je zwangerschap zit.
Desalniettemin een vervelende situatie.
Dat hoeft niet zo te zijn hoor. Met 20 weken zagen mensen die mij wekelijks zagen en het niet wisten nog niks, ondanks zomer, strak shirt (maar misschien heb ik gewoon blinde vrienden, ik dronk ook geen alcohol). Met 21-22 weken heb ik het maar verteld, terwijl ik dacht dat het wel vanzelf zou gaan. En die baby voelde tot week 30 ish? Gewoon echt als mijn darmen, en daarna nog regelmatig, maar kwam er een ander soort beweging naast.
En mosterd
vrijdag 16 oktober 2015 om 07:48
Heb alles gelezen, en wel kunnen er wel naar gaan gissen maar zekerheid krijg je pas met een echo.
Als er eerst wordt verteld dat je niet zwanger bent dan negeer je de symptomen onbewust , en nu ga je weer twijfelen en dan heb je weer allerlei symptomen wat heel normaal is natuurlijk.
Ik hoop dat je vandaag duidelijkheid krijgt, heel veel sterkte
Als er eerst wordt verteld dat je niet zwanger bent dan negeer je de symptomen onbewust , en nu ga je weer twijfelen en dan heb je weer allerlei symptomen wat heel normaal is natuurlijk.
Ik hoop dat je vandaag duidelijkheid krijgt, heel veel sterkte
vrijdag 16 oktober 2015 om 07:57
quote:Miffy schreef op 15 oktober 2015 @ 23:17:
Sinds wanneer doen verloskundigen bloedtesten?
Dat doen sommige verloskundigen.
TO, als je echt ruim 20 weken zwanger zou zijn, is dat makkelijk vast te stellen. Ga naar de huisarts en leg al je vragen voor. En probeer in het vervolg beter voor jezelf op te komen. Neem desnoods iemand die je vertrouwt mee naar dit soort afspraken, iemand die ook voor je op kan komen. Sterkte.
Sinds wanneer doen verloskundigen bloedtesten?
Dat doen sommige verloskundigen.
TO, als je echt ruim 20 weken zwanger zou zijn, is dat makkelijk vast te stellen. Ga naar de huisarts en leg al je vragen voor. En probeer in het vervolg beter voor jezelf op te komen. Neem desnoods iemand die je vertrouwt mee naar dit soort afspraken, iemand die ook voor je op kan komen. Sterkte.
vrijdag 16 oktober 2015 om 07:57
quote:knabbelenbabbel schreef op 15 oktober 2015 @ 23:08:
Ik snap heel goed dat je zo in twijfels zit. En wat een nare gynaecoloog. Wanneer ben je voor het laatst ongesteld geweest? Misschien kan je morgen je huisarts bellen en het uitleggen? Dan kan je nog een keer bloed prikken. Ik denk niet dat je zwanger bent, maar jij moet het voor jezelf zeker weten. Succes!Nee hoor, die deed gewoon haar werk. Artsen zijn nou eenmaal vaak niet van de zijden handschoentjes.
Ik snap heel goed dat je zo in twijfels zit. En wat een nare gynaecoloog. Wanneer ben je voor het laatst ongesteld geweest? Misschien kan je morgen je huisarts bellen en het uitleggen? Dan kan je nog een keer bloed prikken. Ik denk niet dat je zwanger bent, maar jij moet het voor jezelf zeker weten. Succes!Nee hoor, die deed gewoon haar werk. Artsen zijn nou eenmaal vaak niet van de zijden handschoentjes.
vrijdag 16 oktober 2015 om 08:03
quote:FroggyP schreef op 15 oktober 2015 @ 23:21:
[...]
Na 15-16 weken, lees ik net.
Nee. De gehele zwangerschap kan je testen en blijft deze positief. Zie de hcg-waarden hier:
http://www.freya.nl/web_laboratorium/hcg.php?smnr=26
[...]
Na 15-16 weken, lees ik net.
Nee. De gehele zwangerschap kan je testen en blijft deze positief. Zie de hcg-waarden hier:
http://www.freya.nl/web_laboratorium/hcg.php?smnr=26
vrijdag 16 oktober 2015 om 08:05
quote:Gobshite schreef op 16 oktober 2015 @ 07:57:
Nee hoor, die deed gewoon haar werk. Artsen zijn nou eenmaal vaak niet van de zijden handschoentjes.
Het is geen garage. Luisteren naar de zorgen van je patient, klachten serieus nemen en vragen wat zij wil is wel degelijk het werk van een arts. Anders had hij/zij gewoon met vee moeten gaan werken.
TO ik hoop dat je snel duidelijkheid hebt
Nee hoor, die deed gewoon haar werk. Artsen zijn nou eenmaal vaak niet van de zijden handschoentjes.
Het is geen garage. Luisteren naar de zorgen van je patient, klachten serieus nemen en vragen wat zij wil is wel degelijk het werk van een arts. Anders had hij/zij gewoon met vee moeten gaan werken.
TO ik hoop dat je snel duidelijkheid hebt
vrijdag 16 oktober 2015 om 08:25
Ach vrouw toch. Wat een nare gynaecoloog. Ze had best wat tactvoller kunnen zijn. Als je weer doorgestuurd wordt echt een ander vragen. Heb ik ook gedaan na een nare ervaring en was totaal geen probleem.
Ik zou bij je huisarts echt vragen om een echo, je zou nu al zover zijn dat de baby echt niet meer te missen is als je zwanger zou zijn.
Wat de uitslag dan ook is, dan heb je zekerheid. Dat zou je al een hoop stress schelen.
Heb je nu een nieuw spiraal? Want dat zou wel je niet ongesteld worden kunnen verklaren. Maar stress heeft ook grote invloed, hoewel 4 maanden dan weer veel is.
Ik zou bij je huisarts echt vragen om een echo, je zou nu al zover zijn dat de baby echt niet meer te missen is als je zwanger zou zijn.
Wat de uitslag dan ook is, dan heb je zekerheid. Dat zou je al een hoop stress schelen.
Heb je nu een nieuw spiraal? Want dat zou wel je niet ongesteld worden kunnen verklaren. Maar stress heeft ook grote invloed, hoewel 4 maanden dan weer veel is.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
vrijdag 16 oktober 2015 om 08:27
quote:Zusenzoo schreef op 15 oktober 2015 @ 23:42:
Als je nu 22 weken zwanger zou zijn, dan moet je het waarschijnlijk ook al echt voelen bewegen.
En de vermoeidheid is vaak iets van de eerste 12 weken.
En je moet dan echt een flinke buik hebben aangezien je dan op de helft van je zwangerschap zit.
Desalniettemin een vervelende situatie.Dit hoeft niet. Mijn zus had na 30 weken nog steeds geen buik. Op het moment van bevallen had ze een ieniemienie buikje; er zijn continue grapjes over gemaakt maar er kwam toch echt een meisje van 48 cm uit haar buik
Als je nu 22 weken zwanger zou zijn, dan moet je het waarschijnlijk ook al echt voelen bewegen.
En de vermoeidheid is vaak iets van de eerste 12 weken.
En je moet dan echt een flinke buik hebben aangezien je dan op de helft van je zwangerschap zit.
Desalniettemin een vervelende situatie.Dit hoeft niet. Mijn zus had na 30 weken nog steeds geen buik. Op het moment van bevallen had ze een ieniemienie buikje; er zijn continue grapjes over gemaakt maar er kwam toch echt een meisje van 48 cm uit haar buik
vrijdag 16 oktober 2015 om 08:35
quote:Flessenpost schreef op 16 oktober 2015 @ 08:27:
[...]
Dit hoeft niet. Mijn zus had na 30 weken nog steeds geen buik. Op het moment van bevallen had ze een ieniemienie buikje; er zijn continue grapjes over gemaakt maar er kwam toch echt een meisje van 48 cm uit haar buik Al is er geen buik te zien je voelt met 30 weken je voelt echt wel zelf aan je buik dat er iets in zit geen twijfel mogelijk.
[...]
Dit hoeft niet. Mijn zus had na 30 weken nog steeds geen buik. Op het moment van bevallen had ze een ieniemienie buikje; er zijn continue grapjes over gemaakt maar er kwam toch echt een meisje van 48 cm uit haar buik Al is er geen buik te zien je voelt met 30 weken je voelt echt wel zelf aan je buik dat er iets in zit geen twijfel mogelijk.
vrijdag 16 oktober 2015 om 08:59
quote:elein schreef op 16 oktober 2015 @ 08:05:
[...]
Het is geen garage. Luisteren naar de zorgen van je patient, klachten serieus nemen en vragen wat zij wil is wel degelijk het werk van een arts. Anders had hij/zij gewoon met vee moeten gaan werken.
TO ik hoop dat je snel duidelijkheid hebt
Dat begrijp ik natuurlijk, maar ik hou er ook rekening mee dat we maar een kant van het verhaal horen.
Desalniettemin, sterkte voor Anouk vandaag.
[...]
Het is geen garage. Luisteren naar de zorgen van je patient, klachten serieus nemen en vragen wat zij wil is wel degelijk het werk van een arts. Anders had hij/zij gewoon met vee moeten gaan werken.
TO ik hoop dat je snel duidelijkheid hebt
Dat begrijp ik natuurlijk, maar ik hou er ook rekening mee dat we maar een kant van het verhaal horen.
Desalniettemin, sterkte voor Anouk vandaag.
vrijdag 16 oktober 2015 om 09:35
Anouk, hou je er wel rekening mee dat je superherkenbaar bent door alle info die je hier gedeeld hebt (naam, leeftijd, woonplaats)? Ik weet inmiddels hoe je er uit ziet, wat je beroep is, etc. Dus haal het weg en laat je account anonimiseren door de mods en neem de volgende keer een anoniemere nick. Dit is geen info waarvan je wil dat toekomstige werkgevers die zien. En natuurlijk heel veel sterkte in dit hele verhaal.
vrijdag 16 oktober 2015 om 10:26
Wat is dat toch met gynaecologen? Moet niet iedereen over één kam scheren, maar die van mij had ook nog nooit van menselijke interactie gehoord. Geen overleg, onnodig kwetsende opmerkingen, enz.
Wat een vervelende situatie. Die volgens mij gewoon vermeden had kunnen worden als die gynaecoloog haar werk goed deed. Wie brengt zoiets over de telefoon, zonder uitleg? Logisch dat je in de war bent. Ik weet natuurlijk niet wat de uitkomst van het gesprek met de HA is, maar zou je wel willen aanraden om een klacht in te dienen over de gynaecoloog als alles een beetje achter de rug is. Stel je voor dat er nog meer 19-jarigen in haar stoel belanden als zij haar werkwijze zo voorzet? Sterkte
Wat een vervelende situatie. Die volgens mij gewoon vermeden had kunnen worden als die gynaecoloog haar werk goed deed. Wie brengt zoiets over de telefoon, zonder uitleg? Logisch dat je in de war bent. Ik weet natuurlijk niet wat de uitkomst van het gesprek met de HA is, maar zou je wel willen aanraden om een klacht in te dienen over de gynaecoloog als alles een beetje achter de rug is. Stel je voor dat er nog meer 19-jarigen in haar stoel belanden als zij haar werkwijze zo voorzet? Sterkte
vrijdag 16 oktober 2015 om 11:09
quote:Gobshite schreef op 16 oktober 2015 @ 07:57:
[...]
Nee hoor, die deed gewoon haar werk. Artsen zijn nou eenmaal vaak niet van de zijden handschoentjes.
Als die arts goed haar werk zou doen zou ze overleggen. Of iemand nu een spiraal heeft of niet. Als iemand zwanger is ga je niet zomaar even abortus doen zonder overleg lijkt me.
Kan je niet van de zijden handschoentjes zijn, maar het lijkt me dat je als patiënt nog wel iets te zeggen hebt over je eigen zwangerschap.
[...]
Nee hoor, die deed gewoon haar werk. Artsen zijn nou eenmaal vaak niet van de zijden handschoentjes.
Als die arts goed haar werk zou doen zou ze overleggen. Of iemand nu een spiraal heeft of niet. Als iemand zwanger is ga je niet zomaar even abortus doen zonder overleg lijkt me.
Kan je niet van de zijden handschoentjes zijn, maar het lijkt me dat je als patiënt nog wel iets te zeggen hebt over je eigen zwangerschap.