Ziekenhuis vragen

Heb je geen gesprek met de anesthesioloog gehad?

Trek lekker makkelijk zittende kleren aan naar het ziekenhuis.

Hou rekening dat je vaak vanaf midden nacht (soms zelfs eerder) niks meer mag eten, alleen nog wat water drinken.

In het ziekenhuis krijg je dan vaak eerst een gesprekje. Hoe het gaat, of je nog klachten hebt (verkouden/ergens pijn) en gaan ze uitleggen wat ze gaan doen. Je krijgt dan ook zn ultra charmant operatiehemd aan. Als je aangeeft bij de anesthesist dat je het heel spannend vind helpen ze je er heel goed doorheen. Ik kreeg pas weer buisjes (ja op mn 23e :S), daar kreeg ik via t infuus het slaapmiddel, en het is heel natuurlijk, net alsof je gewoon heel moe bent in een slaap zakt.

Je word later wakker op een recovery kamer. Vaak mag je dan als je dan weer wat gegeten hebt weer lekker naar huis toe.



Succes, je kan het!

Ben je al bij de narcotiseur of zo iets) geweest, aan hem of haar kan je vragen stellen.

De laatste operatiewat ik had was in 2001, en kreeg mondkapje en infuus. Bel anders gewoon naar het ziekenhuis

Alles gaat mis. helemaal mis. het begint al bij het vertrek. dan wil de auto namelijk niet starten.

Dan moet je noodgedwongen een taxi bestellen terwijl je er al over een half uurtje moet zijn. stressen dus.

Terwijl jullie op de taxi staan te wachten wordt je vriend onverwachts ziek. Hij heeft de griep en kan niet met je mee.

Dan is daar eindelijk de taxi en kom je net op tijd aan bij het ziekenhuis. Daar glij je natuurlijk direct uit over de pas gedweilde vloer.

Dan moet je eerst nog een ponskaartje aanmaken en staat er een enorme rij mensen voor je. Als je eindelijk aan de beurt bent doet het pons maak apparaat het niet en kun je nog een extra 10 minuten wachten.

Dan heb je eindelijk het pons kaartje en ben je vergeten naar welke afdeling je moet.

Je loopt naar de receptioniste en die zit natuurlijk in een enorm belangrijk gesprek met haar buuf over haar kat die het huis besproeid als ze er niet is. Dan eindelijk op weg naar de juiste afdeling zit je in de lift wordt je eruit gehaald omdat er een andere patient op een bed met ziekenhuispersoneel eerst mag. Je neemt dan de trap en komt hijgend aan bij de balie waar je eerst 10 minuten mag zitten. Je zit net en wordt alweer opgehaald omdat je dus echt te laat was en eerst een preek aan mag horen. Vervolgens val je bijna flauw want je hebt geen ontbijt gehad want je moest nuchter zijn. en dan begint de hel....



Dat filmpje van je vriend klopt helemaal. Het is enorm vies en eng en naar.



Succes!!

Gaat het om je verstandskiezen? Want die zijn er bij mij een paar jaar geleden onder narcose uitgebeiteld. Het is mij heel erg meegevallen!



Ik moest me 's ochtends vroeg melden in het ziekenhuis en me daar omkleden in zo'n oh-zo charmant operatiehemd. Pro-tip die ik vergat: doe een leuke onderbroek en sokken aan en niet, zoals ik, Efteling-sokken van drie jaar oud. Ik kreeg een valium-pil en een paar naproxen voor pijnstilling (allemaal pillen). En daarna was het wachten tot ik aan de beurt was...



Toen ze me kwamen halen werd ik eerst naar de pre-operatiekamer gebracht, waar ik even moest wachten, en toen naar de OK zelf. Tegen die tijd was de valium goed ingewerkt en vond ik het alleen maar heel erg hilarisch. Ze hebben toen een infuus geprikt (OK-assistenten zijn goed in prikken en prikken er over het algemeen niet naast), dat deed even pijn maar het was goed te hebben. Ze hebben plakkers op mijn borst geplakt om mijn hartslag te meten en zo'n knijper op m'n vinger gedaan. Over het algemeen krijg je als volwassene een infuus/injectie met verdovingsspul, niet een kapje (dat krijg je wel, maar is voor zuurstof). Ik was zo weg toen ze dat inspoten; je merkt niet echt dat je in slaap valt, je bent gewoon van het een op het andere moment op de verkoever. Ik had een zuurstofslangetje in m'n neus en was nog een beetje duf. Ze hebben me na een halfuurtje terug naar de afdeling gebracht, toen had ik nog een vocht-infuus. Daar hebben de zusters me getemperatuurd (in mijn oor) en mocht ik mijn eigen pyama weer aan. De wond bloedde een beetje na, dus ik heb de hele dag met zo'n spuugbakje gezeten omdat je bloed niet in mag slikken. Je mag naar huis als je geplast hebt en ze geven je wat te eten (vanillevla, in mijn geval). Met ijspacks/bevroren erwten en ibuprofen was het daarna goed te hebben.



Heel veel succes, maar meestal valt het heel erg mee hoor!

Alles wordt uitgelegd. Maak je niet teveel zorgen. Je bent binnen een paar seconden onder zeil en vóór je het weet vraag je je alweer af waar je bent.

Schrijf je vragen op een papiertje en neem dat mee als je naar de anesthesist gaat.

Ik ben wel vaker geopereerd en ben net een klein kind zodra ik opgehaald word om naar de OK te gaan: huilen, en dan 'ugly cry' huilen. Het maakt nogal uit of het een groot ziekenhuis is of een kleiner ziekenhuis. Groot ziekenhuis vind ik enger. De laatste keer hoorde ik een kind huilen..daar werd ik nog verdrietiger van. Ben gewoon geen held maar godzijdank heeft ziekenhuispersoneel engelengeduld en zijn ze wel wat gewend. Vlak voor de operatie krijg je infuus aangelegd en moet je een paar vragen beantwoorden, zoals over medicijn- allergieën, of je een kunstgebit hebt, lenzen in hebt etc. Tegen die tijd ruik je al aardig uit je mond helaas.. In een OK is het erg koud (volgens mij standaard 17graden?) en aangezien je alleen een operatiehemd aanhebt - en bang bent - heb je het heel koud. Mijn narcose kreeg ik laatst met een masker, daar werd ik duizelig van. Een infuus in je arm voor narcose voelt 2 seconden als een hete vloeistof en dan slaap je. Veel succes en beterschap!!!

Je vriend moet je straffen met een filmpje van een besnijdenis kijken



Wat al gezegd is, doe lekker makkelijke kleren aan, als je zwaar van de make-up bent, neem dan je eigen remover mee, want alles moet er af, ook je nagellak (in ieder geval van de wijsvinger, die hebben ze nodig om een klemmetje op te zetten die de zuurstof in je bloed meet). Als je lenzen draagt en ook nog een bril op hebt, doe dan lekker je bril op of neem hem mee, want lenzen moeten ook uit.

Ook al mag je 's middags al weer weg, is het toch lekker om een tandenborstel en tandpasta mee te nemen. Als je weer wakker wordt kan het zijn dat je wat misselijk bent, soms kan het al helpen om even je tanden met héél weinig tandpasta te poetsen om die vieze smaak kwijt te raken, en het kan misselijkheid voorkomen.

Als je op de afdeling komt waar je opgenomen wordt, krijg je een gesprek met de verpleegkundige. Zij zal je een hoop vragen stellen die je al een paar keer hebt moeten beantwoorden, maar het ziekenhuis is van de check-check-dubbelcheck, dus ga je daar niet aan irriteren. Liever 3 keer gevraagd dan niet weten dat je een allergie hebt.

Schrik niet als ze vragen waar je voor komt. Dat weten ze heus wel maar ze willen in je eigen woorden horen of jij op de hoogte bent. Die vraag ga je op de holding (voorslaapkamer, vaak de ruimte waar je je infuus krijgt) en op de operatiekamer ook nog een keer krijgen. Ook dat is in het kader van de check. Je naam en geboortedatum worden ook een keer of twintig gevraagd om deze reden .

Soms wordt je op de operatiekamer al wakker gemaakt, maar meestal weet je dat niet meer als je eenmaal op de uitslaapkamer bent. Dat is een grote ruimte met meerdere bedden waar gordijnen omheen gesloten kunnen worden, maar verder erg toegankelijk voor de mensen die daar werken. Daar houden ze in de gaten of je goed wakker wordt, of je pijn hebt als je wakker wordt, en ze bellen de familie om door te geven hoe de operatie gegaan is. Meestal mag je daar nog geen bezoek ontvangen. Als je goed wakker bent mag je naar de verpleegafdeling terug. Daar mag je nog even goed bijkomen. Meestal is de regel dat je eerst geplast moet hebben, en wat gegeten en gedronken (en dat binnen houden) voor je naar huis mag.

Narcosemiddelen staan bekend om het feit dat ze je misselijk maken. Schrik er dus niet van als dat in de loop van de middag/avond toch op komt zetten. Ik begrijp dat je in de mond geopereerd wordt, vraag goed na wat je moet doen als je gespuugd hebt (spoelen met water? of wat anders?).

Haal voor de zekerheid vast paracetamol en diclofenac in huis. Dat is meestal wat als pijnstilling wordt voorgeschreven na een operatie (in het hoofdgebied ook trouwens brufen, vraag dat bij de anesthesie even na) zodat je vriend niet na de operatie nog naar de apotheek hoeft op stel en sprong om de pijnstilling te halen.

Zo'n eerste keer is altijd spannend. Elke keer is trouwens spannend, maar de volgende keren zijn al wat makkelijker omdat je weet wat je te wachten staat.

Heel veel succes!

Tip: vraag om een kalmerend medicijn voor je operatie (valium bijvoorbeeld). Dat helpt enorm! Bij mijn laatste operatie waren ze het vergeten te geven en ik ging heel gestrest naar de ok. Dat is echt niet fijn.



Verder wordt alles goed uitgelegd door de anesthesioloog en krijg je meestal ook wel papieren mee waarin staat wat je zoal mee moet nemen naar het ziekenhuis.

quote:Mepi schreef op 09 november 2015 @ 15:44:

Eh, ja die heb ik woensdag. Word dat daar allemaal uitgelegd? (Zoals ik zei, geen ervaring )Ja! Wacht dat maar gewoon rustig even af. Schrijf je vragen op en stel ze aan de dokter. Succes!

quote:Juno87 schreef op 09 november 2015 @ 15:50:

Alles gaat mis. helemaal mis. het begint al bij het vertrek. dan wil de auto namelijk niet starten.

Dan moet je noodgedwongen een taxi bestellen terwijl je er al over een half uurtje moet zijn. stressen dus.

Terwijl jullie op de taxi staan te wachten wordt je vriend onverwachts ziek. Hij heeft de griep en kan niet met je mee.

Dan is daar eindelijk de taxi en kom je net op tijd aan bij het ziekenhuis. Daar glij je natuurlijk direct uit over de pas gedweilde vloer.

Dan moet je eerst nog een ponskaartje aanmaken en staat er een enorme rij mensen voor je. Als je eindelijk aan de beurt bent doet het pons maak apparaat het niet en kun je nog een extra 10 minuten wachten.

Dan heb je eindelijk het pons kaartje en ben je vergeten naar welke afdeling je moet.

Je loopt naar de receptioniste en die zit natuurlijk in een enorm belangrijk gesprek met haar buuf over haar kat die het huis besproeid als ze er niet is. Dan eindelijk op weg naar de juiste afdeling zit je in de lift wordt je eruit gehaald omdat er een andere patient op een bed met ziekenhuispersoneel eerst mag. Je neemt dan de trap en komt hijgend aan bij de balie waar je eerst 10 minuten mag zitten. Je zit net en wordt alweer opgehaald omdat je dus echt te laat was en eerst een preek aan mag horen. Vervolgens val je bijna flauw want je hebt geen ontbijt gehad want je moest nuchter zijn. en dan begint de hel....



Dat filmpje van je vriend klopt helemaal. Het is enorm vies en eng en naar.



Succes!!Wat een ontzettend nare post voor iemand die hartstikke gespannen is voor een operatie

- kalmerend medicijn is fijn

- ik kreeg een infuus met slaapmiddel, dat werkt prima

- zeg dat je nerveus bent, de zusters zijn dan superlief voor je





Ik was ook heel heel gespannen en het is echt allemaal goedgekomen. Een operatie is gewoon ontzettend spannend, zeker de eerste keer. Vertrouw er maar op dat je in goede handen bent.

Vind je Doortje? Ik las een aardige tongue in cheek en een ter relativering even dit.

Trek makkelijke kleding aan en geen vest of via tshirt, eerder iets als een vestje of iets met knoopjes voor zodat je niets over je hoofd hoeft. Voor thuis: lekker met een kruikje op de bank, stapel tijdschriften en iemand bij je.

Sterkte en bij succes! Verpleegsters zpworden volgens mij geselecteerd op nuchter, lief en empathie. Allemaal, stuk voor stuk. Ze vinden geen moeite teveel.

Laat je niet bang maken. Je zult best napijn hebben, zoals bij iedere operatie, maar daar hebben ze geweldige medicijnen voor.

Ik zou nog een extra stel kleding of pyjama meenemen. Na de narcose kan je flink misselijk zijn en je zou niet de eerste zijn die moet overgeven na een operatie.

Valium of een ander kalmerend infuus is inderdaad erg fijn. Ik ben zelf ook een beetje paniekerig als het op ziekenhuizen en dergelijke aankomt, maar nu vond ik alles gewoon hilarisch.



Wat ik vervelend vond: ik heb hele slechte ogen en mocht mijn bril niet ophouden (ze waren bang dat die kwijt zou raken). Als ik het nog een keer moest doen nam ik mijn reservebril mee, dan raak ik die maar kwijt, maar dat vond ik nog het meest vervelend.

Tegen eventuele misselijkheid kun je vooraf een pilletje krijgen.

quote:_Doortje_ schreef op 09 november 2015 @ 16:06:

[...]





Wat een ontzettend nare post voor iemand die hartstikke gespannen is voor een operatie



Relativeren....



1) Afvlakken 2) Afzwakken 3) De betrekkelijkheid erkennen 4) De betrekkelijkheid benadrukken 5) Nuchterder bekijken

Je gaat woensdag naar de anesthesiepoli, daar krijg je veel info en meestal ook nog een folder mee om alles thuis nog eens na te lezen.

Zet al je vragen op papier en check aan het eind of alle vragen zijn beantwoord. Uit je angsten, ze zullen daar proberen antwoord op te geven.



Heb je op de site vh ziekenhuis gekeken? Sommige zh'en hebben hun voorlichtingsfolders daar als pdf staan.



Trek loszittende kleding aan en evt extra setje, slippers of sloffen mee. Neem oordopjes mee voo je telefoon/mp3 speler en zorg dat je lekkere muziek bij je hebt, kan heel fijn zijn voor en na de ingreep



Succes!

quote:MarianneDavids schreef op 09 november 2015 @ 16:34:

Tegen eventuele misselijkheid kun je vooraf een pilletje krijgen.Niet meer, als het goed is, maar voor de operatie en direkt ná, via het infuus.

quote:Juno87 schreef op 09 november 2015 @ 16:35:

[...]





Relativeren....



1) Afvlakken 2) Afzwakken 3) De betrekkelijkheid erkennen 4) De betrekkelijkheid benadrukken 5) Nuchterder bekijkenIk las het heel anders dan jij het bedoelde, excuus!