zoon heeft kenmerken adhd en ass
dinsdag 17 november 2015 om 15:36
Onze zoon (9) is erg druk en heeft moeite om zich te concentreren. Vanuit de school zijn er nog niet veel problemen gemeld, maar ik merk wel dat ik bij zijn huiswerk erg veel dingen moet uitleggen die in de klas niet echt bij hem zijn binnengekomen. Verder is het een lieve, slimme en extraverte jongen, maar omdat er in de familie wel autisme-achtige dingen aanwezig zijn, hebben we hem toch laten testen.
De uitslag:
- Kenmerken van adhd (zowel concentratiestoornis als hyperactiviteit)
- Kenmerken van autisme, waaronder active but odd
- Een beetje tics, maar daar was de psychiater iets minder zeker van
Het uitgebreide rapport moet nog met de post komen, maar er is ons wel al aangeraden om hem therapie te laten volgen. De psychiater vreesde wat voor sociale problemen in de toekomst. Zoon vertoont clownesk gedrag dat nu nog niet zo storend is, maar het op latere leeftijd wel kan worden.
Ik moet zeggen dat er veel dingen op hun plaats vallen, niet alleen bij hem, maar ook bij mezelf. Zoon en ik lijken qua karakter echt heel erg op elkaar, dus ik ben bang dat zijn diagnose ook een beetje mijn diagnose is.
Ik begrijp nu waar bepaalde mislukkingen op sociaal vlak mij telkens weer zijn overkomen, ook al had ik nog zo mijn best gedaan om dingen anders aan te pakken. Van die 'active but odd' had ik nog nooit gehoord, maar nu ik er over gelezen heb, begrijp ik beter waarom mensen soms moeite met me hebben. Ik herken ineens zoveel, ook dingen die ik zelf nooit zou verbinden met een 'stoornis'. Ik hoop dat we onze zoon veel problemen kunnen besparen met die therapie.
Maar goed, alles moet nog beginnen. Voor de therapie is er een wachtlijst, maar in die tijd kunnen we wel alles wat beter laten bezinken.
Zijn er misschien nog mensen die ervaring hebben met de overlapping van adhd en ass? Het lijkt me fijn om zulke ervaringen te delen.
De uitslag:
- Kenmerken van adhd (zowel concentratiestoornis als hyperactiviteit)
- Kenmerken van autisme, waaronder active but odd
- Een beetje tics, maar daar was de psychiater iets minder zeker van
Het uitgebreide rapport moet nog met de post komen, maar er is ons wel al aangeraden om hem therapie te laten volgen. De psychiater vreesde wat voor sociale problemen in de toekomst. Zoon vertoont clownesk gedrag dat nu nog niet zo storend is, maar het op latere leeftijd wel kan worden.
Ik moet zeggen dat er veel dingen op hun plaats vallen, niet alleen bij hem, maar ook bij mezelf. Zoon en ik lijken qua karakter echt heel erg op elkaar, dus ik ben bang dat zijn diagnose ook een beetje mijn diagnose is.
Ik begrijp nu waar bepaalde mislukkingen op sociaal vlak mij telkens weer zijn overkomen, ook al had ik nog zo mijn best gedaan om dingen anders aan te pakken. Van die 'active but odd' had ik nog nooit gehoord, maar nu ik er over gelezen heb, begrijp ik beter waarom mensen soms moeite met me hebben. Ik herken ineens zoveel, ook dingen die ik zelf nooit zou verbinden met een 'stoornis'. Ik hoop dat we onze zoon veel problemen kunnen besparen met die therapie.
Maar goed, alles moet nog beginnen. Voor de therapie is er een wachtlijst, maar in die tijd kunnen we wel alles wat beter laten bezinken.
Zijn er misschien nog mensen die ervaring hebben met de overlapping van adhd en ass? Het lijkt me fijn om zulke ervaringen te delen.
dinsdag 17 november 2015 om 15:43
dinsdag 17 november 2015 om 15:46
dinsdag 17 november 2015 om 15:50
dinsdag 17 november 2015 om 15:52
Bij mij uit zich het vooral in sociaal gebied. Ik noem mezelf eigenlijk een beetje socially awkward. De ADHD heb ik ondertussen helemaal onder de knie, dus daar heb ik geen last meer van, vroeger was dit toch wel rare geluidjes maken, niet stil kunnen zitten etc.
Ik kreeg de diagnose toen ik 14 was, best laat, maar er viel toen wel heel veel op zijn plek. Ik heb toen zo'n 2 jaar opgenomen gezeten in een psychiatrisch kinderziekenhuis (klinkt erger dan het is) en daar heb ik veel therapie gevolgd. Dit heeft op zich wel geholpen!
En ondertussen denk ik dat ik alles onder controle heb. Ik merk van mijn ADHD helemaal niks meer, en mijn ass is toch ook.. ja afleren klinkt een beetje raar, maar je kan heel veel dingen toch met veel oefenen leren.
Twee jaar geleden durfde ik bv nog niet de huisarts te bellen voor een afspraak, nu kan ik bijvoorbeeld de belastingdienst nog van hun stoel praten! Dus er is zeker mee te leven!
Verder had ik als tiener heel veel woedeaanvallen, die nu helemaal weg zijn. Sterker nog, ik word bijna niet meer boos
Ik kreeg de diagnose toen ik 14 was, best laat, maar er viel toen wel heel veel op zijn plek. Ik heb toen zo'n 2 jaar opgenomen gezeten in een psychiatrisch kinderziekenhuis (klinkt erger dan het is) en daar heb ik veel therapie gevolgd. Dit heeft op zich wel geholpen!
En ondertussen denk ik dat ik alles onder controle heb. Ik merk van mijn ADHD helemaal niks meer, en mijn ass is toch ook.. ja afleren klinkt een beetje raar, maar je kan heel veel dingen toch met veel oefenen leren.
Twee jaar geleden durfde ik bv nog niet de huisarts te bellen voor een afspraak, nu kan ik bijvoorbeeld de belastingdienst nog van hun stoel praten! Dus er is zeker mee te leven!
Verder had ik als tiener heel veel woedeaanvallen, die nu helemaal weg zijn. Sterker nog, ik word bijna niet meer boos
dinsdag 17 november 2015 om 16:25
Mepi, dank je wel voor je antwoord. Een psychiatrish kinderziekenhuis klinkt idd echt wel heftig, maar wel fijn dat je het zo goed onder controle hebt gekregen. Dat geeft wel weer veel hoop.
Streepjessokken: wat is ook alweer een VIQ en PIQ? Mijn zoon had 98 voor de meer abstracte test en 110 voor de meer taalvaardige test. Volgens de psych was dat goed omdat de twee cijfers niet te ver uit elkaar liggen.
Er werd ook gesproken over 'kenmerken van'. Maar ik kan niet zo goed inschatten wat dat betekent. Is dat 50-50? Of is dat 20-20 en is hij voor de rest 'normaal'? Hopelijk staat dat in het verslag dat een deze dagen met de post komt.
Streepjessokken: wat is ook alweer een VIQ en PIQ? Mijn zoon had 98 voor de meer abstracte test en 110 voor de meer taalvaardige test. Volgens de psych was dat goed omdat de twee cijfers niet te ver uit elkaar liggen.
Er werd ook gesproken over 'kenmerken van'. Maar ik kan niet zo goed inschatten wat dat betekent. Is dat 50-50? Of is dat 20-20 en is hij voor de rest 'normaal'? Hopelijk staat dat in het verslag dat een deze dagen met de post komt.
dinsdag 17 november 2015 om 17:22
quote:mamm-loic schreef op 17 november 2015 @ 16:25:
Mepi, dank je wel voor je antwoord. Een psychiatrish kinderziekenhuis klinkt idd echt wel heftig, maar wel fijn dat je het zo goed onder controle hebt gekregen. Dat geeft wel weer veel hoop.
Streepjessokken: wat is ook alweer een VIQ en PIQ? Mijn zoon had 98 voor de meer abstracte test en 110 voor de meer taalvaardige test. Volgens de psych was dat goed omdat de twee cijfers niet te ver uit elkaar liggen.
Er werd ook gesproken over 'kenmerken van'. Maar ik kan niet zo goed inschatten wat dat betekent. Is dat 50-50? Of is dat 20-20 en is hij voor de rest 'normaal'? Hopelijk staat dat in het verslag dat een deze dagen met de post komt.
IQ is inderdaad mooi (er zit geen grote afstand tussen het verbale (taal) en performale (abstract/ruimtelijk inzicht). In het verslag zal ook nog wel iets gestaan hebben over de informatieverwerking? IQ is normaal verdeeld met een gemiddelde van 100 en een afwijking van 15. Dat wil zeggen dat de meeste mensen tussen de 85 en 115 scoren.
Kenmerken van: er zijn een aantal kenmerken waaraan je moet voldoen om een diagnose te krijgen. In het verslag zullen waarschijnlijk deze kenmerken zijn beschreven. Ik neem aan dat jullie nog een gesprekje krijgen nav het verslag. Mocht je iets niet begrijpen, vraag dan gewoon een gesprek aan.
Met therapie zullen ze gaan kijken wat goed kan aansluiten bij jullie zoon. Soms is dat individuele therapie, vaak in een groepje met andere kinderen (ligt er een beetje aan wat ze aanbieden).
Daarnaast kan het veel nut hebben om een korte oudercursus te volgen over ADHD en ASS. Ook dit wordt samen met andere ouders gedaan zodat ouders ook onderling tips en advies kunnen uitwisselen. Je leert er tevens de belangrijkste dingen en je krijgt de kans om vragen te stellen.
Mepi, dank je wel voor je antwoord. Een psychiatrish kinderziekenhuis klinkt idd echt wel heftig, maar wel fijn dat je het zo goed onder controle hebt gekregen. Dat geeft wel weer veel hoop.
Streepjessokken: wat is ook alweer een VIQ en PIQ? Mijn zoon had 98 voor de meer abstracte test en 110 voor de meer taalvaardige test. Volgens de psych was dat goed omdat de twee cijfers niet te ver uit elkaar liggen.
Er werd ook gesproken over 'kenmerken van'. Maar ik kan niet zo goed inschatten wat dat betekent. Is dat 50-50? Of is dat 20-20 en is hij voor de rest 'normaal'? Hopelijk staat dat in het verslag dat een deze dagen met de post komt.
IQ is inderdaad mooi (er zit geen grote afstand tussen het verbale (taal) en performale (abstract/ruimtelijk inzicht). In het verslag zal ook nog wel iets gestaan hebben over de informatieverwerking? IQ is normaal verdeeld met een gemiddelde van 100 en een afwijking van 15. Dat wil zeggen dat de meeste mensen tussen de 85 en 115 scoren.
Kenmerken van: er zijn een aantal kenmerken waaraan je moet voldoen om een diagnose te krijgen. In het verslag zullen waarschijnlijk deze kenmerken zijn beschreven. Ik neem aan dat jullie nog een gesprekje krijgen nav het verslag. Mocht je iets niet begrijpen, vraag dan gewoon een gesprek aan.
Met therapie zullen ze gaan kijken wat goed kan aansluiten bij jullie zoon. Soms is dat individuele therapie, vaak in een groepje met andere kinderen (ligt er een beetje aan wat ze aanbieden).
Daarnaast kan het veel nut hebben om een korte oudercursus te volgen over ADHD en ASS. Ook dit wordt samen met andere ouders gedaan zodat ouders ook onderling tips en advies kunnen uitwisselen. Je leert er tevens de belangrijkste dingen en je krijgt de kans om vragen te stellen.
dinsdag 17 november 2015 om 17:27
ps, blijf vooral kijken naar de positieve kanten van je zoon en ga daar in mee om dat te versterken Overigens helemaal niet raar wanneer je bepaald gedrag herkent. Ik zie het heel vaak dat kinderen toch op een van de ouders lijken. Dat hoeft niet perse een diagnose te zijn, maar ook bepaalde kenmerken komen overeen
dinsdag 17 november 2015 om 17:38
Mijn zoon van 11 heeft pdd-nos (McDD) en adhd. Hij is zeker 'active but odd' Hij is een aantal keer onderzocht en pas toen hij 9 was kreeg hij deze diagnoses. Hij heeft zijn autisme van mij geërfd.
Hij zit nu in groep 8 op een vrij kleine basisschool. Zijn klasgenoten vinden hem (soms?) raar doen maar ze vinden hem ook ontzettend grappig. Hij wordt geaccepteerd zoals hij is. Ik hou mijn hart vast voor hoe dat straks op het VO moet.
Welke therapie gaat je zoon krijgen? Die van mij heeft psycho-educatie gehad in een groep. Individueel heeft hij cognitieve gedragstherapie gehad voor zijn dwang en een paar keer voor zijn angsten.
Hij zit nu in groep 8 op een vrij kleine basisschool. Zijn klasgenoten vinden hem (soms?) raar doen maar ze vinden hem ook ontzettend grappig. Hij wordt geaccepteerd zoals hij is. Ik hou mijn hart vast voor hoe dat straks op het VO moet.
Welke therapie gaat je zoon krijgen? Die van mij heeft psycho-educatie gehad in een groep. Individueel heeft hij cognitieve gedragstherapie gehad voor zijn dwang en een paar keer voor zijn angsten.
dinsdag 17 november 2015 om 20:19
Fijn dat je zoon wel aansluiting heeft op school. Wij mogen wat dat betreft ook niet klagen. Onze zoon heeft vrienden op school en hij wordt ook grappig gevonden. Hopelijk blijft dat zo.
Heeft jouw zoon zoveel last van angsten? Onze zoon heeft soms veel last van verdriet. Verdriet om zijn overgrootmoeder die alweer 9 mnd geleden overleden is. Daar ligt hij nog steeds vaak wakker van. En nu ook van Parijs... Hopelijk kunnen ze hem daar een beetje vanaf helpen.
Verder weet ik momenteel nog niet zoveel. Hij is onderzocht door een psychiater in een ziekenhuis en daar hebben we donderdag het afsluitende gesprek gehad. We moeten alleen wel nog het verslag krijgen en dat maakt het moeilijk om nu in details te treden.
De psychiater heeft ons een therapeutisch centrum aangeraden en daar moet ik hem nu inschrijven (was vanmiddag uitzonderlijk gesloten toen ik belde). Op de website lees ik het volgende:
V.Z.W. VAGGA (Vereniging Ambulante Geestelijke Gezondheidszorg Antwerpen) is een Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg erkend en gesubsidieerd door de Vlaamse overheid.
VAGGA biedt gespecialiseerde, ambulante behandeling aan kinderen, volwassenen en ouderen met ernstige psychische problemen of stoornissen en aan hun omgeving.
‘Ambulant’ betekent dat men er enkel, na afspraak, op consultatie kan komen, maar er niet kan verblijven.
VAGGA heeft tevens een gespecialiseerde werking voor verslavingszorg en verslavingspreventie, en voor personen die door justitie verwezen werden voor behandeling (forensische zorg).
VAGGA heeft voor alle doelgroepen een multidisciplinair team dat bestaat uit psychiaters, psychologen, maatschappelijk werkers en andere disciplines, allen met een bijkomende psychotherapeutische opleiding. Zij werken samen om u op de meest effectieve manier te helpen.
VAGGA werkt interdisciplinair en multi-methodisch. De zorgvraag van de cliënt en zijn omgeving zijn het vertrekpunt voor het opstellen van het behandelplan dat uitgevoerd en geëvalueerd wordt in overleg met de cliënt.
VAGGA maakt zoveel als mogelijk gebruik van de mogelijkheden van de cliënt en zijn omgeving om het bio-psycho-sociaal functioneren van de cliënt te bevorderen, te herstellen of te behouden.
VAGGA streeft een toegankelijke, cultuursensitieve, kwaliteitsvolle en wetenschappelijk verantwoorde zorgverlening na.
VAGGA wil tevens zijn deskundigheid ter beschikking stellen aan de andere partners in de hulp- en dienstverlening en de belendende sectoren.
Het is een beetje afwachten op welke manier hij geholpen zal worden (en hoe lang hij op een wachtlijst zal staan).
Heeft jouw zoon zoveel last van angsten? Onze zoon heeft soms veel last van verdriet. Verdriet om zijn overgrootmoeder die alweer 9 mnd geleden overleden is. Daar ligt hij nog steeds vaak wakker van. En nu ook van Parijs... Hopelijk kunnen ze hem daar een beetje vanaf helpen.
Verder weet ik momenteel nog niet zoveel. Hij is onderzocht door een psychiater in een ziekenhuis en daar hebben we donderdag het afsluitende gesprek gehad. We moeten alleen wel nog het verslag krijgen en dat maakt het moeilijk om nu in details te treden.
De psychiater heeft ons een therapeutisch centrum aangeraden en daar moet ik hem nu inschrijven (was vanmiddag uitzonderlijk gesloten toen ik belde). Op de website lees ik het volgende:
V.Z.W. VAGGA (Vereniging Ambulante Geestelijke Gezondheidszorg Antwerpen) is een Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg erkend en gesubsidieerd door de Vlaamse overheid.
VAGGA biedt gespecialiseerde, ambulante behandeling aan kinderen, volwassenen en ouderen met ernstige psychische problemen of stoornissen en aan hun omgeving.
‘Ambulant’ betekent dat men er enkel, na afspraak, op consultatie kan komen, maar er niet kan verblijven.
VAGGA heeft tevens een gespecialiseerde werking voor verslavingszorg en verslavingspreventie, en voor personen die door justitie verwezen werden voor behandeling (forensische zorg).
VAGGA heeft voor alle doelgroepen een multidisciplinair team dat bestaat uit psychiaters, psychologen, maatschappelijk werkers en andere disciplines, allen met een bijkomende psychotherapeutische opleiding. Zij werken samen om u op de meest effectieve manier te helpen.
VAGGA werkt interdisciplinair en multi-methodisch. De zorgvraag van de cliënt en zijn omgeving zijn het vertrekpunt voor het opstellen van het behandelplan dat uitgevoerd en geëvalueerd wordt in overleg met de cliënt.
VAGGA maakt zoveel als mogelijk gebruik van de mogelijkheden van de cliënt en zijn omgeving om het bio-psycho-sociaal functioneren van de cliënt te bevorderen, te herstellen of te behouden.
VAGGA streeft een toegankelijke, cultuursensitieve, kwaliteitsvolle en wetenschappelijk verantwoorde zorgverlening na.
VAGGA wil tevens zijn deskundigheid ter beschikking stellen aan de andere partners in de hulp- en dienstverlening en de belendende sectoren.
Het is een beetje afwachten op welke manier hij geholpen zal worden (en hoe lang hij op een wachtlijst zal staan).