Psyche
alle pijlers
Leven met minder stress
zaterdag 21 november 2015 om 12:26
Zo zit het mee, zo zit het tegen. Gisterenavond belandde ik op de eerste hulp met hevige pijn in mijn borst. Mijn bloeddruk bleek veel te hoog en ik kreeg de volle lading: bloedtest, rontgenfoto, ECG. Er is niets gevonden, dus waarschijnlijk is het stress. Hoewel ik heel blij ben dat ik geen hartproblemen blijk te hebben zijn mijn klachten er nog steeds. En als ik heel eerlijk ben heb ik ze al een hele tijd. Het gaat niet goed met me.
Dat stress mijn lichamelijke klachten veroorzaakt kwam bepaald niet als een verrassing. Mijn leven is momenteel nogal stressvol. Ik werk in een onderbemand kantoor, ik ben aan het afstuderen (wat niet lekker loopt), en privé spelen er ook de nodige dingen. Niet al die dingen kan ik veranderen. Maar er moet wel wat gebeuren, want ik zie het ziekenhuis liever niet te vaak van binnen.
Alleen, waar begin je? Het internet puilt uit van de ideeen. Maar ik heb geen idee wat voor mij zou werken, waar ik moet beginnen, en of ik het wel volhoud. Vandaar dit topic: zijn er mensen die mee willen doen zodat we elkaar een hart onder de riem kunnen steken? Met een stok achter de deur is het vast makkelijker om je grenzen te bewaken. En er zijn vast ook zat mensen die tips hebben, of een succesverhaal. Allemaal heel erg welkom.
Ik ga zelf beginnen met een lijstje maken met dingen die ik concreet kan doen. Ik begin klein:
1. Maandag tijdens werkoverleg mijn baas vertellen dat het niet goed loopt op kantoor, en concrete manieren aandragen om de werkdruk voor mezelf en mijn collega's te verlichten
2. Yoga weer oppakken, want daar had ik vroeger altijd baat bij.
Wie doet er mee?
Dat stress mijn lichamelijke klachten veroorzaakt kwam bepaald niet als een verrassing. Mijn leven is momenteel nogal stressvol. Ik werk in een onderbemand kantoor, ik ben aan het afstuderen (wat niet lekker loopt), en privé spelen er ook de nodige dingen. Niet al die dingen kan ik veranderen. Maar er moet wel wat gebeuren, want ik zie het ziekenhuis liever niet te vaak van binnen.
Alleen, waar begin je? Het internet puilt uit van de ideeen. Maar ik heb geen idee wat voor mij zou werken, waar ik moet beginnen, en of ik het wel volhoud. Vandaar dit topic: zijn er mensen die mee willen doen zodat we elkaar een hart onder de riem kunnen steken? Met een stok achter de deur is het vast makkelijker om je grenzen te bewaken. En er zijn vast ook zat mensen die tips hebben, of een succesverhaal. Allemaal heel erg welkom.
Ik ga zelf beginnen met een lijstje maken met dingen die ik concreet kan doen. Ik begin klein:
1. Maandag tijdens werkoverleg mijn baas vertellen dat het niet goed loopt op kantoor, en concrete manieren aandragen om de werkdruk voor mezelf en mijn collega's te verlichten
2. Yoga weer oppakken, want daar had ik vroeger altijd baat bij.
Wie doet er mee?
zaterdag 21 november 2015 om 12:47
zaterdag 21 november 2015 om 12:47
zaterdag 21 november 2015 om 12:50
quote:lientje69 schreef op 21 november 2015 @ 12:47:
4. Prioriteiten lijstjes maken.
Helemaal onderaan zetten wat het minst belangrijk is en dat dan loslaten
5. Loslaten dat wat ik toch niet kan veranderen
Maar hoe doe jij dat dan, loslaten?
Ik zou het gedoe op mijn werk bijvoorbeeld graag willen loslaten, want ik kan het grootste probleem (te weinig personeel) niet oplossen. Maar hoe doe je dat als de berg werk op je bureau maar blijft groeien en je manager doorlopend probeert om je meer te laten doen?
4. Prioriteiten lijstjes maken.
Helemaal onderaan zetten wat het minst belangrijk is en dat dan loslaten
5. Loslaten dat wat ik toch niet kan veranderen
Maar hoe doe jij dat dan, loslaten?
Ik zou het gedoe op mijn werk bijvoorbeeld graag willen loslaten, want ik kan het grootste probleem (te weinig personeel) niet oplossen. Maar hoe doe je dat als de berg werk op je bureau maar blijft groeien en je manager doorlopend probeert om je meer te laten doen?
zaterdag 21 november 2015 om 12:56
quote:cerulli schreef op 21 november 2015 @ 12:50:
[...]
Maar hoe doe jij dat dan, loslaten?
Ik zou het gedoe op mijn werk bijvoorbeeld graag willen loslaten, want ik kan het grootste probleem (te weinig personeel) niet oplossen. Maar hoe doe je dat als de berg werk op je bureau maar blijft groeien en je manager doorlopend probeert om je meer te laten doen?
Dat is bij mij dus ook het grote pijnpunt.
Ik denk ook dat het niet kunnen loslaten van dingen één van de grootste veroorzakers van stress is.
In jouw geval is het gesprek aangaan alvast een goede mogelijkheid om aan te geven dat het je boven het hoofd groeit en dat je nu eenmaal niet meer kunt dan je al doet.
Als je dat probleem dan zeg maar op de schoot van de manager geparkeerd hebt, is het misschien makkelijker om die stapel te laten liggen.
Als er dan commentaar komt, kan je zeggen, ja, maar ik heb aangegeven dat het teveel is voor één persoon he`?
Maar ik begrijp je punt volkomen. Ik zeg ook dat ik dit graag zou willen doen en aanpakken, alleen de juiste methode moet ik helaas ook nog vinden. ( ik reageer uiteraard niet zonder reden op je topic )
[...]
Maar hoe doe jij dat dan, loslaten?
Ik zou het gedoe op mijn werk bijvoorbeeld graag willen loslaten, want ik kan het grootste probleem (te weinig personeel) niet oplossen. Maar hoe doe je dat als de berg werk op je bureau maar blijft groeien en je manager doorlopend probeert om je meer te laten doen?
Dat is bij mij dus ook het grote pijnpunt.
Ik denk ook dat het niet kunnen loslaten van dingen één van de grootste veroorzakers van stress is.
In jouw geval is het gesprek aangaan alvast een goede mogelijkheid om aan te geven dat het je boven het hoofd groeit en dat je nu eenmaal niet meer kunt dan je al doet.
Als je dat probleem dan zeg maar op de schoot van de manager geparkeerd hebt, is het misschien makkelijker om die stapel te laten liggen.
Als er dan commentaar komt, kan je zeggen, ja, maar ik heb aangegeven dat het teveel is voor één persoon he`?
Maar ik begrijp je punt volkomen. Ik zeg ook dat ik dit graag zou willen doen en aanpakken, alleen de juiste methode moet ik helaas ook nog vinden. ( ik reageer uiteraard niet zonder reden op je topic )
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
zaterdag 21 november 2015 om 13:09
quote:cerulli schreef op 21 november 2015 @ 12:47:
[...]
Al gedaan, ik zie hem begin december. Hopelijk. Hij heeft er een handje van onze afspraken te verzetten.
Haha dat ken ik! Neem anders contact op met de studieadviseur zodat hij ook achter z'n broek aangezeten wordt.
En goed dat je het gesprek met je manager aangaat. Als je uitvalt hebben ze een groter probleem dan als je nu een paar dossiers laat liggen. Bespreek met hem je grenzen zodat er een grens aan je werk zit.
En hoe je dingen moet loslaten? Geeeen idee
[...]
Al gedaan, ik zie hem begin december. Hopelijk. Hij heeft er een handje van onze afspraken te verzetten.
Haha dat ken ik! Neem anders contact op met de studieadviseur zodat hij ook achter z'n broek aangezeten wordt.
En goed dat je het gesprek met je manager aangaat. Als je uitvalt hebben ze een groter probleem dan als je nu een paar dossiers laat liggen. Bespreek met hem je grenzen zodat er een grens aan je werk zit.
En hoe je dingen moet loslaten? Geeeen idee
Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat
zaterdag 21 november 2015 om 13:50
Ik herinner me een heel oude baantjer-aflevering, toen de oude Freek van Muiswinkel nog achter de balie stond. In die aflevering was Jochems (zijn personage) ziek. Hele bureau van slag. Dus buitendam trok een extra medewerker aan. Jochems weer beter, iedereen blij.
Later vroeg De Cock aan Jochems wat hij had gehad. Het antwoord: ik wou er hier een extra mannetje bij. En als ik me daarvoor ziek moet melden...
Moraal: ze zien pas wat je doet als je weg valt. En na dat ziekenhuis-avontuur heb je alle recht om je een dag (of 2) ziek te melden.
O, ook goed tegen stress: tijd voor jezelf inplannen.
Later vroeg De Cock aan Jochems wat hij had gehad. Het antwoord: ik wou er hier een extra mannetje bij. En als ik me daarvoor ziek moet melden...
Moraal: ze zien pas wat je doet als je weg valt. En na dat ziekenhuis-avontuur heb je alle recht om je een dag (of 2) ziek te melden.
O, ook goed tegen stress: tijd voor jezelf inplannen.
zaterdag 21 november 2015 om 14:01
Misschien wat radicaal, maar misschien ander werk zoeken? Ik herken wat je zegt en ben zelf nu op een punt aangekomen dat ik denk: als ik alleen ander werk zou hebben zou ik veel fijner in mijn vel zitten en een gelukkiger persoon zijn waardoor ik de rest ook veel beter aan kan. Maandag heb ik een sollicitatiegesprek!
zaterdag 21 november 2015 om 14:12
Inderdaad even een week ziekmelden, dan maak er maar een flinke griep van zogenaamd.
Zodat je baas even voelt hoeveel werk je op je neemt en wat er in de soep loopt als jij er niet bent.
En bij terugkomst rustig een voor een je klusjes afwerken. Niet laten jagen.... je loopt tenslotte toch al achter....
Zodat je baas even voelt hoeveel werk je op je neemt en wat er in de soep loopt als jij er niet bent.
En bij terugkomst rustig een voor een je klusjes afwerken. Niet laten jagen.... je loopt tenslotte toch al achter....
zaterdag 21 november 2015 om 14:15
en idd prioriteitenlijst maken en voor jezelf bedenken wat echt gedaan moet worden, en wat je graag gedaan wil hebben.
In je werk maar ook in je priveleven.
Huishoudelijk bijv. is het nodig om minstens 2x per week te stofzuigen (bijv. ) maar moet je echt ook 2x dweilen?
Maak de taken wat simpeler of sla sommige dingen over om tijd uit te sparen.
En zorg vooral voor genoeg ontspanning. Ff een rondje wandelen, met vrienden bijkletsen, je zorgen aan hun voorleggen en wie weet komt er hulp uit onverwachte hoek
In je werk maar ook in je priveleven.
Huishoudelijk bijv. is het nodig om minstens 2x per week te stofzuigen (bijv. ) maar moet je echt ook 2x dweilen?
Maak de taken wat simpeler of sla sommige dingen over om tijd uit te sparen.
En zorg vooral voor genoeg ontspanning. Ff een rondje wandelen, met vrienden bijkletsen, je zorgen aan hun voorleggen en wie weet komt er hulp uit onverwachte hoek
zaterdag 21 november 2015 om 15:14
Ik heb ook last van enorm veel stress, maar ben er zeer recent achter gekomen dat ik ook adhd heb, en die combinatie is killing.
Dat maakt het er mentaal niet makkelijker op, met een constant draaiende motor in me hoofd, in iedere vorm van afleiding die ik zoek niets helpt.
Dus ga binnenkort maar eens informeren bij me behandelaar, over de soorten medicatie, ik verlang naar rust in me hoofd pppfff, heb ook niet echt handige tips, lees mee.
Maar in ieder geval niets opkroppen, en gewoon aankaarten bij je leidinggevende.
Dat maakt het er mentaal niet makkelijker op, met een constant draaiende motor in me hoofd, in iedere vorm van afleiding die ik zoek niets helpt.
Dus ga binnenkort maar eens informeren bij me behandelaar, over de soorten medicatie, ik verlang naar rust in me hoofd pppfff, heb ook niet echt handige tips, lees mee.
Maar in ieder geval niets opkroppen, en gewoon aankaarten bij je leidinggevende.
zaterdag 21 november 2015 om 15:24
Niet veel ideeën maar ik zou mijn energie richten op de problemen die de grootste kans hebben om door jouzelf opgelost te kunnen worden. Op het weer, de liefde van anderen en verlies heb je weinig invloed maar op je studie, je liefde voor anderen en de gezelligheid van je woning des te meer.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zaterdag 21 november 2015 om 15:28
Ik heb ook een periode geleden heel veel stress gehad. Met hulp van een vriendin ben ik toen tijdelijk yoga gaan doen, dat vond ik toen maar niks. Nu mediteer ik dagelijks, en ik merk echt dat het helpt. Ook het doen van buikspieroefeningen en dergelijke (thuis) helpen heel erg. ik kan je misschien wat boekjes aanraden? Ik heb een hele kast vol (inmiddels) met dank aan de kinderen die er wel om kunnen lachen, met boekjes over meditatie.
zaterdag 21 november 2015 om 19:18
Wat bij mij ook helpt:
- lezen. Als in: een boek of een tijdschrift.
- kleuren.
- handwerken
- (strijk)kraaltjes
- (andere) zintuigen stimuleren. Dus: heel bewust proeven, voelen, ruiken. Blind een snoepje pakken, snoepje voelen: hard/zacht, gesuikerd... Dan, zonder te kijken in je mond stoppen, en heel bewust proeven: smaak, structuur... Of een geurkaars branden: goed kijken en goed ruiken.
- luisterboek luisteren
- met de kat knuffelen
- lezen. Als in: een boek of een tijdschrift.
- kleuren.
- handwerken
- (strijk)kraaltjes
- (andere) zintuigen stimuleren. Dus: heel bewust proeven, voelen, ruiken. Blind een snoepje pakken, snoepje voelen: hard/zacht, gesuikerd... Dan, zonder te kijken in je mond stoppen, en heel bewust proeven: smaak, structuur... Of een geurkaars branden: goed kijken en goed ruiken.
- luisterboek luisteren
- met de kat knuffelen
zaterdag 21 november 2015 om 19:24
Ik schrijf even mee, cerulli.
Herkenbaar. Bij mij is het een combinatie van onvrede op t werk, gecombineerd met studie waarvan ik ook niet goed weet of ik er überhaupt goed aan heb gedaan deze op te starten, de donkere tijd van het jaar, en een opgerakeld verleden getriggerd door een onlangs geopend topic: emotioneel verwaarloosd. Ik weet al jaren dat ik hier iets mee moet. Vooral s winters veel last hiervan. Ik slaap slecht de laatste tijd en vage klachten nemen toe.
Dus ja cerulli, herkenbaar...
Ik neem nu veel rust. Sport ff niet meer, hoewel ik daar altijd enorm van genoot.
Verder geniet ik niet zo van afspreken dus dat doe ik ook veel minder. ik heb niet zo veel te vertellen en vindt t lastig om open te zijn over mijn worstelingen. Met anderen gaat t altijd zo goed. Hopelijk overleef ik deze periode weer om in de lente weer een frisse start te maken.
Herkenbaar. Bij mij is het een combinatie van onvrede op t werk, gecombineerd met studie waarvan ik ook niet goed weet of ik er überhaupt goed aan heb gedaan deze op te starten, de donkere tijd van het jaar, en een opgerakeld verleden getriggerd door een onlangs geopend topic: emotioneel verwaarloosd. Ik weet al jaren dat ik hier iets mee moet. Vooral s winters veel last hiervan. Ik slaap slecht de laatste tijd en vage klachten nemen toe.
Dus ja cerulli, herkenbaar...
Ik neem nu veel rust. Sport ff niet meer, hoewel ik daar altijd enorm van genoot.
Verder geniet ik niet zo van afspreken dus dat doe ik ook veel minder. ik heb niet zo veel te vertellen en vindt t lastig om open te zijn over mijn worstelingen. Met anderen gaat t altijd zo goed. Hopelijk overleef ik deze periode weer om in de lente weer een frisse start te maken.
zaterdag 21 november 2015 om 19:26
quote:summer111 schreef op 21 november 2015 @ 14:01:
Misschien wat radicaal, maar misschien ander werk zoeken? Ik herken wat je zegt en ben zelf nu op een punt aangekomen dat ik denk: als ik alleen ander werk zou hebben zou ik veel fijner in mijn vel zitten en een gelukkiger persoon zijn waardoor ik de rest ook veel beter aan kan. Maandag heb ik een sollicitatiegesprek!
Wat goed, heel veel succes!
Ik overweeg inderdaad om ander werk te zoeken. Ik vond mijn werk altijd heel leuk, maar als het niet meer wordt zoals het was heb je weinig aan die herinneringen. Komende week ga ik eens rondkijken wat zoal de opties zijn. Niet dat ik per se weg wil, maar het is goed om eens te kijken of er misschien een minder stressvolle baan te vinden is.
Ik had eigenlijk willen schoonmaken vanmiddag maar ik dacht bij mezelf: ik ben ook gek dat ik dit nu zo belangrijk vind. De kakkerlakken lopen bepaald niet in polonaise over de keukenvloer, het mag allemaal wel even wat minder perfect. In plaats daarvan heb ik een film zitten kijken (waarbij ik in slaap gevallen ben ).
Bedankt voor de vele tips! Boeken en dergelijke zijn zeer welkom.
Misschien wat radicaal, maar misschien ander werk zoeken? Ik herken wat je zegt en ben zelf nu op een punt aangekomen dat ik denk: als ik alleen ander werk zou hebben zou ik veel fijner in mijn vel zitten en een gelukkiger persoon zijn waardoor ik de rest ook veel beter aan kan. Maandag heb ik een sollicitatiegesprek!
Wat goed, heel veel succes!
Ik overweeg inderdaad om ander werk te zoeken. Ik vond mijn werk altijd heel leuk, maar als het niet meer wordt zoals het was heb je weinig aan die herinneringen. Komende week ga ik eens rondkijken wat zoal de opties zijn. Niet dat ik per se weg wil, maar het is goed om eens te kijken of er misschien een minder stressvolle baan te vinden is.
Ik had eigenlijk willen schoonmaken vanmiddag maar ik dacht bij mezelf: ik ben ook gek dat ik dit nu zo belangrijk vind. De kakkerlakken lopen bepaald niet in polonaise over de keukenvloer, het mag allemaal wel even wat minder perfect. In plaats daarvan heb ik een film zitten kijken (waarbij ik in slaap gevallen ben ).
Bedankt voor de vele tips! Boeken en dergelijke zijn zeer welkom.
zondag 22 november 2015 om 17:12
quote:cerulli schreef op 21 november 2015 @ 19:26:
[...]
Ik had eigenlijk willen schoonmaken vanmiddag maar ik dacht bij mezelf: ik ben ook gek dat ik dit nu zo belangrijk vind. De kakkerlakken lopen bepaald niet in polonaise over de keukenvloer, het mag allemaal wel even wat minder perfect. In plaats daarvan heb ik een film zitten kijken (waarbij ik in slaap gevallen ben ).
Bedankt voor de vele tips! Boeken en dergelijke zijn zeer welkom.
Mooi zo! Zolang je afwas nog niet letterlijk wegrent.... kan het effe wachten!
en als je een lading geslapen hebt, dan heb je t gewoon nodig gehad
Ik heb ooit eens een G-training gevolgd. Daarbij leer je dat het niet gaat om de feiten (waar je even niets aan kan veranderen) maar om de manier hoe je daarover denkt. Zoals over jouw dag dat je alsnog niet gepoetst hebt. Als je je daarover schuldig voelt blijf je onrustig die dag. Terwijl je een prima dag hebt als je denkt "fuk it! morgen weer een dag"
In die cursus leer je je gedachten beter kennen en de combi welk gevoel wat je ervan krijgt. Waardoor je beter met je stress om kan gaan, want de situatie verandert nou eenmaal niet (er wordt niet gepoetst).
Je wordt bij alle gedachten uitgedaagd (hoe erg is het nou echt dat ik niet poets, vergaat de wereld dan?) en dat helpt echt. Ook in je baan waar je werk niet af is.... hoe erg is dat nou echt?
Ik zou dit eens googlen, het wordt ook wel eens cognitieve training genoemd. Misschien kun je door veel hierover te lezen al wat kleine dingen in je dagelijkse leven makkelijker maken.
[...]
Ik had eigenlijk willen schoonmaken vanmiddag maar ik dacht bij mezelf: ik ben ook gek dat ik dit nu zo belangrijk vind. De kakkerlakken lopen bepaald niet in polonaise over de keukenvloer, het mag allemaal wel even wat minder perfect. In plaats daarvan heb ik een film zitten kijken (waarbij ik in slaap gevallen ben ).
Bedankt voor de vele tips! Boeken en dergelijke zijn zeer welkom.
Mooi zo! Zolang je afwas nog niet letterlijk wegrent.... kan het effe wachten!
en als je een lading geslapen hebt, dan heb je t gewoon nodig gehad
Ik heb ooit eens een G-training gevolgd. Daarbij leer je dat het niet gaat om de feiten (waar je even niets aan kan veranderen) maar om de manier hoe je daarover denkt. Zoals over jouw dag dat je alsnog niet gepoetst hebt. Als je je daarover schuldig voelt blijf je onrustig die dag. Terwijl je een prima dag hebt als je denkt "fuk it! morgen weer een dag"
In die cursus leer je je gedachten beter kennen en de combi welk gevoel wat je ervan krijgt. Waardoor je beter met je stress om kan gaan, want de situatie verandert nou eenmaal niet (er wordt niet gepoetst).
Je wordt bij alle gedachten uitgedaagd (hoe erg is het nou echt dat ik niet poets, vergaat de wereld dan?) en dat helpt echt. Ook in je baan waar je werk niet af is.... hoe erg is dat nou echt?
Ik zou dit eens googlen, het wordt ook wel eens cognitieve training genoemd. Misschien kun je door veel hierover te lezen al wat kleine dingen in je dagelijkse leven makkelijker maken.
zondag 22 november 2015 om 17:15
quote:cerulli schreef op 21 november 2015 @ 12:50:
[...]
Maar hoe doe jij dat dan, loslaten?
Ik zou het gedoe op mijn werk bijvoorbeeld graag willen loslaten, want ik kan het grootste probleem (te weinig personeel) niet oplossen. Maar hoe doe je dat als de berg werk op je bureau maar blijft groeien en je manager doorlopend probeert om je meer te laten doen?
Stress, herkenbaar. Na een burn out heb ik geleerd (vind het nog steeds wel moeilijk, maar doe het toch) om nee te zeggen. Ook als anderen dat niet begrijpen of niet waarderen. Dan vinden ze me maar een vervelend mens, ik ben er tamelijk rigoreus in geworden.
Verder helpt mij mediteren, voldoende beweging (liefst in de buitenlucht). Als gooi ik naar dat laatste wel met mijn pet op het moment.
[...]
Maar hoe doe jij dat dan, loslaten?
Ik zou het gedoe op mijn werk bijvoorbeeld graag willen loslaten, want ik kan het grootste probleem (te weinig personeel) niet oplossen. Maar hoe doe je dat als de berg werk op je bureau maar blijft groeien en je manager doorlopend probeert om je meer te laten doen?
Stress, herkenbaar. Na een burn out heb ik geleerd (vind het nog steeds wel moeilijk, maar doe het toch) om nee te zeggen. Ook als anderen dat niet begrijpen of niet waarderen. Dan vinden ze me maar een vervelend mens, ik ben er tamelijk rigoreus in geworden.
Verder helpt mij mediteren, voldoende beweging (liefst in de buitenlucht). Als gooi ik naar dat laatste wel met mijn pet op het moment.
zondag 22 november 2015 om 17:20
Wat me bij loslaten helpt (als ik bijv. buiten mijn werk om nog de hele tijd met mijn werk bezig ben) is om heel bewust te denken "waar ben ik nu". En ten volle tot me door te laten dringen dat ik op dat moment lekker thuis op de bank zit, dat het avond is en dat ik me op dat moment helemaal niet met mijn werk bezig hoef te houden. Het helpt me om uit het ratelende radertje van mijn gedachten te stappen als het ware.
zondag 22 november 2015 om 19:58
Bedankt voor de nieuwe tips! Ik ga eens wat googlewerk doen.
Vandaag in elk geval iets goeds gedaan: naar karate training geweest, wat sporten en sociaal bezig zijn in één is. Plus een bonus: als ik bezig ben een serie oefeningen te doen is het onmogelijk aan iets anders te denken.
Morgen werkoverleg. Ik ben benieuwd hoe het gaat lopen. Ik kan nee zeggen in elk geval mooi oefenen: vrijdag kwam ik erachter dat ik ongevraagd een extra dag ben ingeroosterd terwijl ik al had aangegeven die week niet extra te kunnen werken. Omdat er druk op me werk uitgeoefend toch die extra dag te komen heb ik gezegd dat ik er dit weekend over na zou denken, en nu is het zaak mijn poot stijf te houden en nee te zeggen. Ook al weet ik dat ze dan in de knel komen en me een kutwijf vinden. Moeilijk hoor.
Vandaag in elk geval iets goeds gedaan: naar karate training geweest, wat sporten en sociaal bezig zijn in één is. Plus een bonus: als ik bezig ben een serie oefeningen te doen is het onmogelijk aan iets anders te denken.
Morgen werkoverleg. Ik ben benieuwd hoe het gaat lopen. Ik kan nee zeggen in elk geval mooi oefenen: vrijdag kwam ik erachter dat ik ongevraagd een extra dag ben ingeroosterd terwijl ik al had aangegeven die week niet extra te kunnen werken. Omdat er druk op me werk uitgeoefend toch die extra dag te komen heb ik gezegd dat ik er dit weekend over na zou denken, en nu is het zaak mijn poot stijf te houden en nee te zeggen. Ook al weet ik dat ze dan in de knel komen en me een kutwijf vinden. Moeilijk hoor.
zondag 22 november 2015 om 20:31
quote:cerulli schreef op 22 november 2015 @ 19:58:
Bedankt voor de nieuwe tips! Ik ga eens wat googlewerk doen.
Vandaag in elk geval iets goeds gedaan: naar karate training geweest, wat sporten en sociaal bezig zijn in één is. Plus een bonus: als ik bezig ben een serie oefeningen te doen is het onmogelijk aan iets anders te denken.
Morgen werkoverleg. Ik ben benieuwd hoe het gaat lopen. Ik kan nee zeggen in elk geval mooi oefenen: vrijdag kwam ik erachter dat ik ongevraagd een extra dag ben ingeroosterd terwijl ik al had aangegeven die week niet extra te kunnen werken. Omdat er druk op me werk uitgeoefend toch die extra dag te komen heb ik gezegd dat ik er dit weekend over na zou denken, en nu is het zaak mijn poot stijf te houden en nee te zeggen. Ook al weet ik dat ze dan in de knel komen en me een kutwijf vinden. Moeilijk hoor.
Is ook moeilijk, want werkgevers en collega's zijn niet gewend dat je nee zegt. Maar ze wennen daar best snel aan. En als ze het niet willen accepteren dan is er wat mis aan hun kant, niet met jou.
Succes.
Bedankt voor de nieuwe tips! Ik ga eens wat googlewerk doen.
Vandaag in elk geval iets goeds gedaan: naar karate training geweest, wat sporten en sociaal bezig zijn in één is. Plus een bonus: als ik bezig ben een serie oefeningen te doen is het onmogelijk aan iets anders te denken.
Morgen werkoverleg. Ik ben benieuwd hoe het gaat lopen. Ik kan nee zeggen in elk geval mooi oefenen: vrijdag kwam ik erachter dat ik ongevraagd een extra dag ben ingeroosterd terwijl ik al had aangegeven die week niet extra te kunnen werken. Omdat er druk op me werk uitgeoefend toch die extra dag te komen heb ik gezegd dat ik er dit weekend over na zou denken, en nu is het zaak mijn poot stijf te houden en nee te zeggen. Ook al weet ik dat ze dan in de knel komen en me een kutwijf vinden. Moeilijk hoor.
Is ook moeilijk, want werkgevers en collega's zijn niet gewend dat je nee zegt. Maar ze wennen daar best snel aan. En als ze het niet willen accepteren dan is er wat mis aan hun kant, niet met jou.
Succes.
zondag 22 november 2015 om 21:09
Bewust een pauze inlassen ergens in de dag ook al als je daardoor je werk die werkdag niet afkrijgt en je 's avonds/ in het weekend het af moet maken.
Ik krijg de meeste klachten als ik over mijn grenzen heen ga. Hoe meer werk, hoe harder ik ga werken, hoe sneller ik ga handelen en denk: "het moet af, maar ik wil ook niet zoveel extra uren overwerken!!" Hierdoor maak ik mezelf gek. Ik lijk dan wel een kip zonder kop en ik heb een hoge hartslag.
Door die extra pauze moet ik even rust nemen en kan ik uiteindelijk meer aan.
Goed dat je nee gaat zeggen morgen! Het zal voelen als een overwinning!
Ik krijg de meeste klachten als ik over mijn grenzen heen ga. Hoe meer werk, hoe harder ik ga werken, hoe sneller ik ga handelen en denk: "het moet af, maar ik wil ook niet zoveel extra uren overwerken!!" Hierdoor maak ik mezelf gek. Ik lijk dan wel een kip zonder kop en ik heb een hoge hartslag.
Door die extra pauze moet ik even rust nemen en kan ik uiteindelijk meer aan.
Goed dat je nee gaat zeggen morgen! Het zal voelen als een overwinning!