Angst om lesbisch te worden
dinsdag 24 november 2015 om 23:21
Hi,
Sinds een lange tijd zit ik met een probleem, wat ik lang heb weggedrukt. Ik was vroeger al met jongens bezig, sinds de basisschool. Maar rond mijn twaalfde kan ik me herinneren dat ik samen in de Playboy keek en er opgewonden van werd. Hierna heb ik rond mijn zestiende een paar keer seks gehad met een vriendin, erna voelde ik me een beetje vies en dacht direct weer aan jongens (misschien drukte ik weg dat ik ervan mocht genieten ofzo), maar genoot er ook van. Was niet verliefd op haar, weet ik eigenlijk niet. Heb ook nog 1x sex gehad met een ander meisje, maar dat vond ik ook niet prettig de volgende ochtend, tijdens wel. Ik vond sex spannend en was dan ook laat met echte sex met mannen. Hierna heb ik mij volledig gestort op mannen en was eigenlijk nooit met mijn eigen gevoel bezig. Ook associeerde ik sex of opgewonden worden van vrouwen met mannelijkheid, waar ik me totaal niet in kon vinden. Hierdoor ben ik ook extra vrouwelijk geworden denk ik. Op mijn 17e heb ik mijn eerste echte vriendje gekregen. Ik heb een relatie gehad van 7 jaar met een man, en hierna een van 1,5. Ik droom nog steeds over een huisje, boompje, beestje, maar fantaseer ook over vrouwen op de sexuele manier. Het gevoel komt nu weer terug sinds ik single ben, en heb ook een sterke angst ontwikkeld om lesbisch te zijn. Dit wil ik gewoon echt niet! Maar zal ik dit dan toch worden? Ik voel me machteloos en weet niet precies wat ik nou ben. Wil graag wel het gevoel/angst recht in de ogen kijken om erachter te komen wat er aan de hand is. Ik merk ook dat ik het eng vind om single te zijn, want dan moet ik weer aan de slag met deze gevoelens. Wie herkent zich hierin? Het liefst eindig ik met een man, als ik af en toe sex met een vrouw mag hebben denk ik. Ik hoop het. Dank je wel voor jullie reacties.
Sinds een lange tijd zit ik met een probleem, wat ik lang heb weggedrukt. Ik was vroeger al met jongens bezig, sinds de basisschool. Maar rond mijn twaalfde kan ik me herinneren dat ik samen in de Playboy keek en er opgewonden van werd. Hierna heb ik rond mijn zestiende een paar keer seks gehad met een vriendin, erna voelde ik me een beetje vies en dacht direct weer aan jongens (misschien drukte ik weg dat ik ervan mocht genieten ofzo), maar genoot er ook van. Was niet verliefd op haar, weet ik eigenlijk niet. Heb ook nog 1x sex gehad met een ander meisje, maar dat vond ik ook niet prettig de volgende ochtend, tijdens wel. Ik vond sex spannend en was dan ook laat met echte sex met mannen. Hierna heb ik mij volledig gestort op mannen en was eigenlijk nooit met mijn eigen gevoel bezig. Ook associeerde ik sex of opgewonden worden van vrouwen met mannelijkheid, waar ik me totaal niet in kon vinden. Hierdoor ben ik ook extra vrouwelijk geworden denk ik. Op mijn 17e heb ik mijn eerste echte vriendje gekregen. Ik heb een relatie gehad van 7 jaar met een man, en hierna een van 1,5. Ik droom nog steeds over een huisje, boompje, beestje, maar fantaseer ook over vrouwen op de sexuele manier. Het gevoel komt nu weer terug sinds ik single ben, en heb ook een sterke angst ontwikkeld om lesbisch te zijn. Dit wil ik gewoon echt niet! Maar zal ik dit dan toch worden? Ik voel me machteloos en weet niet precies wat ik nou ben. Wil graag wel het gevoel/angst recht in de ogen kijken om erachter te komen wat er aan de hand is. Ik merk ook dat ik het eng vind om single te zijn, want dan moet ik weer aan de slag met deze gevoelens. Wie herkent zich hierin? Het liefst eindig ik met een man, als ik af en toe sex met een vrouw mag hebben denk ik. Ik hoop het. Dank je wel voor jullie reacties.
woensdag 25 november 2015 om 11:26
quote:tracie12345 schreef op 25 november 2015 @ 00:08:
Dank jullie wel! Wil ook heel graag worden wie ik ben, hoop er snel achter te zijn.Goed zo! En onthoudt: je word verliefd op een mens, dat is leuk en hopelijk word het een leuk mens die jouw liefde waard is. Of dat nou een man of vrouw is doet er eigenlijk niet toe. Bespreek met een nieuwe partner, als het even kan, wel je biseksuele gevoelens.
Dank jullie wel! Wil ook heel graag worden wie ik ben, hoop er snel achter te zijn.Goed zo! En onthoudt: je word verliefd op een mens, dat is leuk en hopelijk word het een leuk mens die jouw liefde waard is. Of dat nou een man of vrouw is doet er eigenlijk niet toe. Bespreek met een nieuwe partner, als het even kan, wel je biseksuele gevoelens.
woensdag 25 november 2015 om 12:12
quote:sabbaticalmeds schreef op 25 november 2015 @ 00:14:
[...]
je hoeft er niet bij voorbaat een etiket op te plakken. Kijk gewoon op wie je verliefd wordt, kan een man zijn of een vrouw.
Vind ik ook!
Naar buiten toe noem ik mezelf voor het gemak 'lesbisch' maar ik sluit niet uit dat ik ooit met een man thuiskom. Tijdens mijn tienerjaren wilde ik ook absoluut niet 'anders' zijn, maar inmiddels vind ik het juist wel leuk hoor. Niks mis mee.
Wat is precies jouw angst?
Volgens onderzoeken is het niet zwart-wit en zit iedereen op een schaal, 0% homo tot 100% homo. Ik zit denk ik op 95% ofzo.
Ga achter je eigen gevoel aan, trek je niks aan wat anderen ervan vinden.
Wat ik wél erg zou vinden is als je een relatie aangaat met een man waar je helemaal niks voor voelt, alleen maar om aan een plaatje te voldoen. Dat kun je een man toch niet aandoen?
Met een vrouw samen kun je ook kinderen krijgen. En trouwens, met een man is het ook maar afwachten of dat wel op de natuurlijke manier lukt.
Als je wél echt verliefd wordt op mannen, tja wie weet is dan jouw ideale situatie om een man te vinden die er niet bang voor is jou de vrijheid te geven om ook af en toe seks met een vrouw te hebben (al dan niet met hem erbij, dat is ook weer kwestie van persoonlijke voorkeur). En dan moet je natuurlijk ook nog vrouwen zien te vinden die dat willen (seks met iemand die al bezet is).
[...]
je hoeft er niet bij voorbaat een etiket op te plakken. Kijk gewoon op wie je verliefd wordt, kan een man zijn of een vrouw.
Vind ik ook!
Naar buiten toe noem ik mezelf voor het gemak 'lesbisch' maar ik sluit niet uit dat ik ooit met een man thuiskom. Tijdens mijn tienerjaren wilde ik ook absoluut niet 'anders' zijn, maar inmiddels vind ik het juist wel leuk hoor. Niks mis mee.
Wat is precies jouw angst?
Volgens onderzoeken is het niet zwart-wit en zit iedereen op een schaal, 0% homo tot 100% homo. Ik zit denk ik op 95% ofzo.
Ga achter je eigen gevoel aan, trek je niks aan wat anderen ervan vinden.
Wat ik wél erg zou vinden is als je een relatie aangaat met een man waar je helemaal niks voor voelt, alleen maar om aan een plaatje te voldoen. Dat kun je een man toch niet aandoen?
Met een vrouw samen kun je ook kinderen krijgen. En trouwens, met een man is het ook maar afwachten of dat wel op de natuurlijke manier lukt.
Als je wél echt verliefd wordt op mannen, tja wie weet is dan jouw ideale situatie om een man te vinden die er niet bang voor is jou de vrijheid te geven om ook af en toe seks met een vrouw te hebben (al dan niet met hem erbij, dat is ook weer kwestie van persoonlijke voorkeur). En dan moet je natuurlijk ook nog vrouwen zien te vinden die dat willen (seks met iemand die al bezet is).
You can never have too many hats, gloves and shoes
woensdag 25 november 2015 om 18:46
Dank voor al jullie reacties. Heel fijn eigenlijk. Is de eerste keer dat ik durf te delen ergens. En nu merk ik dat het misschien minder erg is dan ik denk. Het mag dus gewoon dat ik fantaseer over vrouwen, maar ben tot op heden niet verliefd op ze geweest en let eigenlijk meer op mannen. Ik kijk eigenlijk nooit naar vrouwen op liefde manier meer op sex manier. Bij mannen voel ik romantiek. Maar probeer er minder bang voor te zijn en ook open te staan voor wat er op mijn pad komt. Nogmaals dank!!
woensdag 25 november 2015 om 18:56
quote:tracie12345 schreef op 25 november 2015 @ 00:08:
Dank jullie wel! Wil ook heel graag worden wie ik ben, hoop er snel achter te zijn.
je wil graag worden wie je bent.......
ik heb zo'n stil idee in mijn hoofd dat ik die zin niet heel erg goed snap.
Noem mij een hele rare meid maar je hoeft niet te worden wie je bent, dat ben je namelijk al.
Verder snap ik totaal niet waar je je druk om maakt. Fuck dat toekomst-gezeik,
dat is niet realistisch. (ik wil niet hard overkomen, maar je kunt niet in de toekomst kijken,
stel dat je volgende week onder een bus komt, dat bedoel ik niet om je bang te maken, meer om je duidelijk te maken
dat je simpelweg niet weet hoe je leven er over 10 jaar uitziet)
Het gaat bovendien mijns inziens bij liefde om de persoon, en je weet simpelweg
niet wie je tegen komt.
Zo, back to real trouble...
Dank jullie wel! Wil ook heel graag worden wie ik ben, hoop er snel achter te zijn.
je wil graag worden wie je bent.......
ik heb zo'n stil idee in mijn hoofd dat ik die zin niet heel erg goed snap.
Noem mij een hele rare meid maar je hoeft niet te worden wie je bent, dat ben je namelijk al.
Verder snap ik totaal niet waar je je druk om maakt. Fuck dat toekomst-gezeik,
dat is niet realistisch. (ik wil niet hard overkomen, maar je kunt niet in de toekomst kijken,
stel dat je volgende week onder een bus komt, dat bedoel ik niet om je bang te maken, meer om je duidelijk te maken
dat je simpelweg niet weet hoe je leven er over 10 jaar uitziet)
Het gaat bovendien mijns inziens bij liefde om de persoon, en je weet simpelweg
niet wie je tegen komt.
Zo, back to real trouble...
vrijdag 27 november 2015 om 01:41
Trouwens, er is een term voor waar je last van hebt... geïnternaliseerde homofobie...
http://lesbisch.nl/173/geinternaliseerde-homofobie
http://lesbisch.nl/173/geinternaliseerde-homofobie
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 27 november 2015 om 09:07
Misschien een beetje offtopic maar ik vraag mij af waarom mensen
hun heil zoeken in het standaard plaatje, man en kinderen enz,
waarom ze het beeld hebben dat je leven dat alleen dan je leven perfect is.
Noem mij een rare meid maar ik vind dat idee vrij naief,
zeker als je daarmee tegen je gevoel ingaat.
(zeker als dat de verwachting van anderen zoals je ouders is)
hun heil zoeken in het standaard plaatje, man en kinderen enz,
waarom ze het beeld hebben dat je leven dat alleen dan je leven perfect is.
Noem mij een rare meid maar ik vind dat idee vrij naief,
zeker als je daarmee tegen je gevoel ingaat.
(zeker als dat de verwachting van anderen zoals je ouders is)
vrijdag 27 november 2015 om 09:48
Zelatrice, ik denk dat dat voor veel mensen een soort (schijn)veiligheid is. Door zoveel mogelijk aan een standaardplaatje te voldoen is de kans het kleinst dat ze het gevoel zullen krijgen zichzelf te moeten "verdedigen" of de kans om een mikpunt te worden van pesterijen, praatjes of wat dan ook.
En zelfs in een wereld waarin iedereen je homoseksualiteit accepteert, nooit plaagt, pest, moeilijk of afkeurend doet, kan je soms -onbedoeld- in situaties komen waarin je relatie/gezinsvorm etc even ter sprake komen. Als mensen het niet weten en onbedoeld uitgaan van een heterorelatie. Merk ik bijv bij mijzelf nog vaak genoeg in sociale situaties. Wordt er bijv gevraagd als mensen mijn zoon zien: is jouw man ook zo blond? En dan moet ik toch even ietsje meer vertellen dan bij iemand die in een heterorelatie zit en daadwerkelijk een hele blonde man én zoon heeft. Die kan dan gewoon "ja" zeggen. Bij mij leidt het vaak tot een heel gesprek en veel vragen en dat is nooit vervelend bedoeld maar voor een introvert persoon als ik die in sociale situaties niet graag dingen wil uitleggen is dat soms confronterend.
En zelfs in een wereld waarin iedereen je homoseksualiteit accepteert, nooit plaagt, pest, moeilijk of afkeurend doet, kan je soms -onbedoeld- in situaties komen waarin je relatie/gezinsvorm etc even ter sprake komen. Als mensen het niet weten en onbedoeld uitgaan van een heterorelatie. Merk ik bijv bij mijzelf nog vaak genoeg in sociale situaties. Wordt er bijv gevraagd als mensen mijn zoon zien: is jouw man ook zo blond? En dan moet ik toch even ietsje meer vertellen dan bij iemand die in een heterorelatie zit en daadwerkelijk een hele blonde man én zoon heeft. Die kan dan gewoon "ja" zeggen. Bij mij leidt het vaak tot een heel gesprek en veel vragen en dat is nooit vervelend bedoeld maar voor een introvert persoon als ik die in sociale situaties niet graag dingen wil uitleggen is dat soms confronterend.
vrijdag 27 november 2015 om 09:51
(Maar goed, ik denk dat in deze misschien dan mijn introverte karakter me meer dwars zit dan mijn geaardheid). Hoe saai en burgerlijk wij ons gezinsleven verder ook vormgeven, het is niet hetzelfde als een standaardgezin aan wie men verder helemaal geen vragen heeft. Het voelt dus alsof je iets "opvallender" bent.
vrijdag 27 november 2015 om 09:59
Wauw, wat een goed uitleg NYC, dank je wel.
Ok dus de opmerkingen die ik krijg sinds ik single ben (een jaar een paar maanden)
a la 'ja maar je wil toch niet je hele leven alleen blijven' zeggen niks over
mij maar gewoon meer over het 'plaatje' wat die persoon in haar hoofd heeft?
Zal ff eerlijk zijn, ik krijg die opmerkingen niet vaak, laatst van een goede vriendin
die ik al heel lang ken. Ik vond die opmerking zo'n ontzettende dooddoener waar
ik gewoon niks mee kan.
En ook ik ben vrij introvert (terwijl ik op het 1e gezicht niet zo overkom vanwege
mijn 'vlotte' babbel). Ik wil echt wel praten over bepaalde dingen maar soms
lukt dat gewoon niet. Licht ook aan de persoon. (en ik ben soms ook gewoon een beetje uitleg moe...)
Idd wat je zegt, voor een introvert persoon is dat gewoon lastig om daarmee om te gaan...
Ok dus de opmerkingen die ik krijg sinds ik single ben (een jaar een paar maanden)
a la 'ja maar je wil toch niet je hele leven alleen blijven' zeggen niks over
mij maar gewoon meer over het 'plaatje' wat die persoon in haar hoofd heeft?
Zal ff eerlijk zijn, ik krijg die opmerkingen niet vaak, laatst van een goede vriendin
die ik al heel lang ken. Ik vond die opmerking zo'n ontzettende dooddoener waar
ik gewoon niks mee kan.
En ook ik ben vrij introvert (terwijl ik op het 1e gezicht niet zo overkom vanwege
mijn 'vlotte' babbel). Ik wil echt wel praten over bepaalde dingen maar soms
lukt dat gewoon niet. Licht ook aan de persoon. (en ik ben soms ook gewoon een beetje uitleg moe...)
Idd wat je zegt, voor een introvert persoon is dat gewoon lastig om daarmee om te gaan...
vrijdag 27 november 2015 om 18:36
Hoi tracie
Ik lees toevallig je bericht en dacht laat ik eens reageren.
Ik zelf ben man 28 jaar en herken het wel, mijn eerste sekservaringen waren met vriendjes en nooit echt begrepen waarom dat gebeurde en waarom ik ik tot op de dag van vandaag nog steeds fantaseer over mannen, op een of andere manier word ik veel geiler als ik daar over fantaseer, maar ik ben absoluut geen homo daarom baalde ik er altijd van en begon ook de angst van wat nou als ik het wel ben... Ik ben gewoon eens een paar keer gaan afspreken met verschillende mannen om er achter te komen of het net zo lekker was als in mijn fantasie en ik moet je eerlijk zeggen in de fantasie is het allemaal veel fijner dan het echte werk. Ik vind het maar niks, en zoenen heb ik ook nog nooit gedaan met een man, dat zou ik dus ook nooit willen. Mijn voorkeur gaat 100% uit naar vrouwen.
Wat ik je wil zeggen is accepteer gewoon dat je het fijn vind om te fantaseren over hetzelfde geslacht. dan verdwijnt ook de angst. Niemand gaat je veroordelen, je moet eens weten waar andere mensen opgewonden van worden! Nee dat wil je niet weten...
Ik lees toevallig je bericht en dacht laat ik eens reageren.
Ik zelf ben man 28 jaar en herken het wel, mijn eerste sekservaringen waren met vriendjes en nooit echt begrepen waarom dat gebeurde en waarom ik ik tot op de dag van vandaag nog steeds fantaseer over mannen, op een of andere manier word ik veel geiler als ik daar over fantaseer, maar ik ben absoluut geen homo daarom baalde ik er altijd van en begon ook de angst van wat nou als ik het wel ben... Ik ben gewoon eens een paar keer gaan afspreken met verschillende mannen om er achter te komen of het net zo lekker was als in mijn fantasie en ik moet je eerlijk zeggen in de fantasie is het allemaal veel fijner dan het echte werk. Ik vind het maar niks, en zoenen heb ik ook nog nooit gedaan met een man, dat zou ik dus ook nooit willen. Mijn voorkeur gaat 100% uit naar vrouwen.
Wat ik je wil zeggen is accepteer gewoon dat je het fijn vind om te fantaseren over hetzelfde geslacht. dan verdwijnt ook de angst. Niemand gaat je veroordelen, je moet eens weten waar andere mensen opgewonden van worden! Nee dat wil je niet weten...
zondag 29 november 2015 om 16:59
quote:boy303 schreef op 27 november 2015 @ 18:36:
Hoi tracie
Ik lees toevallig je bericht en dacht laat ik eens reageren.
Ik zelf ben man 28 jaar en herken het wel, mijn eerste sekservaringen waren met vriendjes en nooit echt begrepen waarom dat gebeurde en waarom ik ik tot op de dag van vandaag nog steeds fantaseer over mannen, op een of andere manier word ik veel geiler als ik daar over fantaseer, maar ik ben absoluut geen homo daarom baalde ik er altijd van en begon ook de angst van wat nou als ik het wel ben... Ik ben gewoon eens een paar keer gaan afspreken met verschillende mannen om er achter te komen of het net zo lekker was als in mijn fantasie en ik moet je eerlijk zeggen in de fantasie is het allemaal veel fijner dan het echte werk. Ik vind het maar niks, en zoenen heb ik ook nog nooit gedaan met een man, dat zou ik dus ook nooit willen. Mijn voorkeur gaat 100% uit naar vrouwen.
Wat ik je wil zeggen is accepteer gewoon dat je het fijn vind om te fantaseren over hetzelfde geslacht. dan verdwijnt ook de angst. Niemand gaat je veroordelen, je moet eens weten waar andere mensen opgewonden van worden! Nee dat wil je niet weten...Dankje
! Doet me goed om te lezen. Eigenlijk sinds ik mijn verhaal heb gedeeld op dit forum heb ik steeds meer vrede kunnen sluiten met mijn situatie en dat het allemaal zo gek niet is. Bizar hoe ik dit zolang als 'last' met mij mee heb gedragen. Fijn om jou verhaal te lezen . En inderdaad zijn er misschien wel veel 'apartere' fantasieën.
Hoi tracie
Ik lees toevallig je bericht en dacht laat ik eens reageren.
Ik zelf ben man 28 jaar en herken het wel, mijn eerste sekservaringen waren met vriendjes en nooit echt begrepen waarom dat gebeurde en waarom ik ik tot op de dag van vandaag nog steeds fantaseer over mannen, op een of andere manier word ik veel geiler als ik daar over fantaseer, maar ik ben absoluut geen homo daarom baalde ik er altijd van en begon ook de angst van wat nou als ik het wel ben... Ik ben gewoon eens een paar keer gaan afspreken met verschillende mannen om er achter te komen of het net zo lekker was als in mijn fantasie en ik moet je eerlijk zeggen in de fantasie is het allemaal veel fijner dan het echte werk. Ik vind het maar niks, en zoenen heb ik ook nog nooit gedaan met een man, dat zou ik dus ook nooit willen. Mijn voorkeur gaat 100% uit naar vrouwen.
Wat ik je wil zeggen is accepteer gewoon dat je het fijn vind om te fantaseren over hetzelfde geslacht. dan verdwijnt ook de angst. Niemand gaat je veroordelen, je moet eens weten waar andere mensen opgewonden van worden! Nee dat wil je niet weten...Dankje
donderdag 3 december 2015 om 23:54
quote:sabbaticalmeds schreef op 25 november 2015 @ 00:14:
[...]
je hoeft er niet bij voorbaat een etiket op te plakken. Kijk gewoon op wie je verliefd wordt, kan een man zijn of een vrouw.
Dit!
Wat maakt geaardheid eigenlijk uit? Ik snap wel dat je het graag wilt weten, duidelijkheid enzo. Heb er zelf ook wel eens mee gezeten, wat ben ik nou?? Maar als je naar het grotere plaatje kijkt, wat zou het eigenlijk uitmaken? Leef je leven en geniet. En als je verliefd wordt is het geslacht van je lover bijzaak. Zo denk ik er tenminste over. (Ben bi)
[...]
je hoeft er niet bij voorbaat een etiket op te plakken. Kijk gewoon op wie je verliefd wordt, kan een man zijn of een vrouw.
Dit!
Wat maakt geaardheid eigenlijk uit? Ik snap wel dat je het graag wilt weten, duidelijkheid enzo. Heb er zelf ook wel eens mee gezeten, wat ben ik nou?? Maar als je naar het grotere plaatje kijkt, wat zou het eigenlijk uitmaken? Leef je leven en geniet. En als je verliefd wordt is het geslacht van je lover bijzaak. Zo denk ik er tenminste over. (Ben bi)
Laat los wie je denkt te moeten zijn.
donderdag 17 december 2015 om 14:25
quote:yoshe schreef op 24 november 2015 @ 23:36:
Het is anders best leuk om lesbisch zijn
Ik deel deze reactie! Lesbisch zijn is zo erg niet. En dan nog kun je kinderen krijgen en een super leuk leven leiden.
Kan me wel voorstellen dat je je "toekomst"beeld misschien enigszins moet bijstellen. Neem rustig de tijd om te ontdekken wie je bent en wat je echt wilt. En als je wilt praten (je mag me altijd een berichtje sturen) of je wilt andere meiden leren kennen (in de regio Den Haag), kijk dan eens op https://www.facebook.com/purrrmeetup
Groetjes!
Het is anders best leuk om lesbisch zijn
Ik deel deze reactie! Lesbisch zijn is zo erg niet. En dan nog kun je kinderen krijgen en een super leuk leven leiden.
Kan me wel voorstellen dat je je "toekomst"beeld misschien enigszins moet bijstellen. Neem rustig de tijd om te ontdekken wie je bent en wat je echt wilt. En als je wilt praten (je mag me altijd een berichtje sturen) of je wilt andere meiden leren kennen (in de regio Den Haag), kijk dan eens op https://www.facebook.com/purrrmeetup
Groetjes!
zondag 27 december 2015 om 00:28
quote:Zelatrice schreef op 27 november 2015 @ 09:07:
Misschien een beetje offtopic maar ik vraag mij af waarom mensen
hun heil zoeken in het standaard plaatje, man en kinderen enz,
waarom ze het beeld hebben dat je leven dat alleen dan je leven perfect is.
Noem mij een rare meid maar ik vind dat idee vrij naief,
zeker als je daarmee tegen je gevoel ingaat.
(zeker als dat de verwachting van anderen zoals je ouders is)
Jij bent alleen met jezelf bezig. Ik weet zeker dat jouw ouders alleen willen dat je gelukkig bent. Hoe je dat invult is jouw zaak. Je kan ook een gelukkige single zijn. Jij bent zo krampachtig bezig met een vent te zoeken en je gaat veel te lang door met eventuele relaties die toch niets gaan worden. Ga eens heel goed nadenken wat je precies wil bereiken in de volgende jaren.
Is dit een man en kind dan zal je structureel moeten gaan daten en niet maandenlang iets vaags door laten sudderen. Is een life coach iets voor jouw? Je hebt echt hulp nodig.
Misschien een beetje offtopic maar ik vraag mij af waarom mensen
hun heil zoeken in het standaard plaatje, man en kinderen enz,
waarom ze het beeld hebben dat je leven dat alleen dan je leven perfect is.
Noem mij een rare meid maar ik vind dat idee vrij naief,
zeker als je daarmee tegen je gevoel ingaat.
(zeker als dat de verwachting van anderen zoals je ouders is)
Jij bent alleen met jezelf bezig. Ik weet zeker dat jouw ouders alleen willen dat je gelukkig bent. Hoe je dat invult is jouw zaak. Je kan ook een gelukkige single zijn. Jij bent zo krampachtig bezig met een vent te zoeken en je gaat veel te lang door met eventuele relaties die toch niets gaan worden. Ga eens heel goed nadenken wat je precies wil bereiken in de volgende jaren.
Is dit een man en kind dan zal je structureel moeten gaan daten en niet maandenlang iets vaags door laten sudderen. Is een life coach iets voor jouw? Je hebt echt hulp nodig.