Seks
alle pijlers
Weinig zin - ultimatum
zaterdag 26 december 2015 om 12:22
Ik ben 11 jaar getrouwd met mijn man. Hij is een goede vader voor onze kinderen en een harde werker. Op seksueel vlak is het echter niet goed tussen ons. Hij heeft een hoog libido (hij zou dagelijks willen), ik had vroeger ook een hoog libido, maar dit is de laatste jaren tot een nulpunt gezakt. Nadat hij had aangegeven dat onze relatie het niet zou redden als de seks niet beter werd, hebben we afgesproken om seks in te plannen, zeker 1x/week. Seks begint altijd van hem uit, waarbij hij vraagt ‘of ik zin heb’, hierop zeg ik altijd nee. Ik krijg geen zin als hij het gewoon vraagt, hiervoor mag hij gerust wat meer moeite doen. Dan streelt hij wat over mijn been en vraagt dan of ik zeker ben dat ik geen zin kan maken. Als het een tijdje geleden is dan ga ik er maar op in. We vrijen tot hij klaarkomt, waarna ik mij altijd opgelucht voel omdat ik weet dat hij mij dan weer twee dagen gerust laat. Ondanks de pogingen die ik doe om hem tegemoet te komen, heeft hij gisteren aangegeven dat onze relatie de volgende feestdagen niet gaat halen als de seks niet beter wordt.
We hebben het laatste jaar al wat pogingen gedaan om onze relatie uit het slop te halen, helaas hebben we andere ideeën over hoe dit moet gebeuren. We waren op zoek naar een cursus om samen te doen, maar kwamen er niet over uit. Ik wilde een danscursus, hij wilde een kookcursus (doe ik al elke dag) of een massagecursus (waarom altijd seks?). Het is waarschijnlijk een man-vrouw verschil. Ik ben ervan overtuigd dat we eerst aan onze relatie moeten werken, bewust tijd nemen voor elkaar en dan komt de seks vanzelf. Hij wil niet langer werken aan onze relatie, als we niet tegelijkertijd aan de seks kunnen werken. Ik zoek frequent naar leuke ‘spannende’ dingen om te kunnen doen, hij bekritiseert dit vaak. Ik wil al heel lang naar een festival (vind hij voor jonge mensen – hij is in de dertig!) of naar de sauna (wil hij absoluut niet - “met al die stinkende zwetende mensen”). Dan komt hij me tegemoet, door tickets naar een concert te regelen of een privésauna te huren. Helaas is het zo dat hij na zo’n uitjes altijd seks verwacht. Dat vind ik erg naar. Waarom moet die seks er altijd bij?
Seks is een machtsmiddel geworden in onze relatie. Hij vindt dat ik seks vaak afwijs uit “straf”. Als we ruzie hebben gehad en we hebben het terug goed gemaakt, wil hij altijd terug seks. De scherven zijn dan misschien wel gelijmd, maar de barst zie je nog. Hierdoor heb ik vaak langer tijd nodig voor ik terug zin krijg. Hij zegt dat dit een soort passief-agressieve houding is, ik zeg dat het terug goed is, maar ik gedraag mij niet zo. Het onbegrip hierover is de laatste tijd alleen maar groter geworden. Hij is nu twee weken in verlof en we hebben hierover al alle dagen onenigheid gehad, vandaar ook zijn ultimatum van gisteren.
Is dit herkenbaar? Ik wil hier graag uit raken, omdat er ook heel veel goede punten zijn in onze relatie, met op de belangrijkste plaats natuurlijk onze kinderen. Weet iemand advies over hoe we nu verder kunnen? Bedankt.
We hebben het laatste jaar al wat pogingen gedaan om onze relatie uit het slop te halen, helaas hebben we andere ideeën over hoe dit moet gebeuren. We waren op zoek naar een cursus om samen te doen, maar kwamen er niet over uit. Ik wilde een danscursus, hij wilde een kookcursus (doe ik al elke dag) of een massagecursus (waarom altijd seks?). Het is waarschijnlijk een man-vrouw verschil. Ik ben ervan overtuigd dat we eerst aan onze relatie moeten werken, bewust tijd nemen voor elkaar en dan komt de seks vanzelf. Hij wil niet langer werken aan onze relatie, als we niet tegelijkertijd aan de seks kunnen werken. Ik zoek frequent naar leuke ‘spannende’ dingen om te kunnen doen, hij bekritiseert dit vaak. Ik wil al heel lang naar een festival (vind hij voor jonge mensen – hij is in de dertig!) of naar de sauna (wil hij absoluut niet - “met al die stinkende zwetende mensen”). Dan komt hij me tegemoet, door tickets naar een concert te regelen of een privésauna te huren. Helaas is het zo dat hij na zo’n uitjes altijd seks verwacht. Dat vind ik erg naar. Waarom moet die seks er altijd bij?
Seks is een machtsmiddel geworden in onze relatie. Hij vindt dat ik seks vaak afwijs uit “straf”. Als we ruzie hebben gehad en we hebben het terug goed gemaakt, wil hij altijd terug seks. De scherven zijn dan misschien wel gelijmd, maar de barst zie je nog. Hierdoor heb ik vaak langer tijd nodig voor ik terug zin krijg. Hij zegt dat dit een soort passief-agressieve houding is, ik zeg dat het terug goed is, maar ik gedraag mij niet zo. Het onbegrip hierover is de laatste tijd alleen maar groter geworden. Hij is nu twee weken in verlof en we hebben hierover al alle dagen onenigheid gehad, vandaar ook zijn ultimatum van gisteren.
Is dit herkenbaar? Ik wil hier graag uit raken, omdat er ook heel veel goede punten zijn in onze relatie, met op de belangrijkste plaats natuurlijk onze kinderen. Weet iemand advies over hoe we nu verder kunnen? Bedankt.
zondag 27 december 2015 om 19:43
Als jij je man en zijn intenties wantrouwt, dan krijg je een sfeer waarin hij het nooit goed kan doen en is ieder lief gebaar al bestempeld als manipulatie. Vandaar tig pagina's terug mijn opmerking dat een goede basis bestaat uit o.a. vertrouwen. Als hij zegt dat tijd met jou doorbrengen jou aantrekkelijker voor hem maakt, dan is dat zo. Anderzijds begrijp ik - en vele vrouwen met mij - dat gekwetst zijn, je niet gehoord voelen etc. het recept zijn voor een gortdroge vagina. Voor jullie allebei werk aan de winkel.
zondag 27 december 2015 om 19:46
quote:Hannah_ schreef op 27 december 2015 @ 19:29:
[...]
Als hij zin krijgt na een uitje, voel het voor mij alsof hij het uitje met mij doet omdat hij wil vrijen. Terwijl hij zegt zin te krijgen, doordat we tijd met elkaar doorbrengen en lief zijn voor elkaar. Ik ervaar zijn avances als druk, omdat seks voor mij niet prettig is. Ik weet dat hij mij nooit onder druk zou zetten. Hij vraagt net heel vaak of ik het wel fijn vindt.
Ik vind dit best verdrietig, eigenlijk. De vraag of seks wel/niet tot de basis behoort even buiten beschouwing gelaten; op deze manier wil jij niets leuks met je man doen, uit angst dat hij daarna seks met jou wil hebben. Jullie hebben beide - op een eigen manier - een probleem met seks. Ik zou echt eens naar een seksuoloog toegaan, die kan jullie hier heel goed mee helpen.
De therapie die jullie eerder hebben gevolgd, was dit via een seksuoloog of psycholoog?
[...]
Als hij zin krijgt na een uitje, voel het voor mij alsof hij het uitje met mij doet omdat hij wil vrijen. Terwijl hij zegt zin te krijgen, doordat we tijd met elkaar doorbrengen en lief zijn voor elkaar. Ik ervaar zijn avances als druk, omdat seks voor mij niet prettig is. Ik weet dat hij mij nooit onder druk zou zetten. Hij vraagt net heel vaak of ik het wel fijn vindt.
Ik vind dit best verdrietig, eigenlijk. De vraag of seks wel/niet tot de basis behoort even buiten beschouwing gelaten; op deze manier wil jij niets leuks met je man doen, uit angst dat hij daarna seks met jou wil hebben. Jullie hebben beide - op een eigen manier - een probleem met seks. Ik zou echt eens naar een seksuoloog toegaan, die kan jullie hier heel goed mee helpen.
De therapie die jullie eerder hebben gevolgd, was dit via een seksuoloog of psycholoog?
zondag 27 december 2015 om 19:47
Het lijkt ingewikkeld, maar is het niet. Communicatie - wat al honderd keer gezegd is hier - is de sleutel.
Billen bloot figuurlijk en eerlijk zijn naar elkaar zonder verwijten of de ander verantwoordelijk te maken.
Seks krijgt ruimte als er ruimte is tussen TO en haar man. Voor nu lees ik dat een stuk onverwerkt verleden als een barrière tussen hun in staat.
Billen bloot figuurlijk en eerlijk zijn naar elkaar zonder verwijten of de ander verantwoordelijk te maken.
Seks krijgt ruimte als er ruimte is tussen TO en haar man. Voor nu lees ik dat een stuk onverwerkt verleden als een barrière tussen hun in staat.
zondag 27 december 2015 om 19:49
Tip1: clear away the frustrations.
Op 1 avond mag je man ALLE frustraties/onhebbelijkheden op tafel knallen en jij mag er niet tegenin gaan; alleen incasseren. Op de 2de avond mag jij alles op tafel leggen. Dit moet een sfeer geven waarin een ieder ongeremd alles kan/mag zeggen.
Het is daarna klaar; je gaat de volgende dag/week er natuurlijk niet op terugkomen.
Tip2: jij een voorraadbus en hij een voorraadbus. In de ene bus stop jij allemaal briefjes wat JIJ graag wilt. Van bosje bloemen tot dildo en van vaatwasser leegruimen tot complete verbouwing; mits realistisch. Hij doet hetzelfde. Hij gaat, als ie slim is, allemaal sex-dingen opschrijven.
Elke week twee briefjes trekken (hij en zij) en daarvan MAG maar HOEFT NIET uitgevoerd te worden.
Het geeft inzicht in wat de ander graag wil. Vaak 'nee' is een indicatie dat de relatie ten einde is....
Op 1 avond mag je man ALLE frustraties/onhebbelijkheden op tafel knallen en jij mag er niet tegenin gaan; alleen incasseren. Op de 2de avond mag jij alles op tafel leggen. Dit moet een sfeer geven waarin een ieder ongeremd alles kan/mag zeggen.
Het is daarna klaar; je gaat de volgende dag/week er natuurlijk niet op terugkomen.
Tip2: jij een voorraadbus en hij een voorraadbus. In de ene bus stop jij allemaal briefjes wat JIJ graag wilt. Van bosje bloemen tot dildo en van vaatwasser leegruimen tot complete verbouwing; mits realistisch. Hij doet hetzelfde. Hij gaat, als ie slim is, allemaal sex-dingen opschrijven.
Elke week twee briefjes trekken (hij en zij) en daarvan MAG maar HOEFT NIET uitgevoerd te worden.
Het geeft inzicht in wat de ander graag wil. Vaak 'nee' is een indicatie dat de relatie ten einde is....
zondag 27 december 2015 om 19:52
quote:mjdlh schreef op 27 december 2015 @ 19:46:
[...]
Ik vind dit best verdrietig, eigenlijk. De vraag of seks wel/niet tot de basis behoort even buiten beschouwing gelaten; op deze manier wil jij niets leuks met je man doen, in de angst dat hij daarna seks met jou wil hebben. Jullie hebben beide - op een eigen manier - een probleem met seks. Ik zou echt eens naar een seksuoloog toegaan, die kan jullie hier heel goed mee helpen.
De therapie die jullie eerder hebben gevolgd, was dit via een seksuoloog of psycholoog?Ik denk eerlijk gezegd dat seks hier niets mee te maken heeft; zij wantrouwt zijn intenties, wat zijn weerslag heeft op hun seksleven. Haal dat wantrouwen weg en de seks bloeit op. Ik kan niet vrijen met een man die ik niet vertrouw. Dan is seks niet het probleem, maar mijn gebrek aan vertrouwen in hem. Aan dat vertrouwen valt te werken, maar dan moet TO wel haar eigen "waarheid" durven loslaten.
[...]
Ik vind dit best verdrietig, eigenlijk. De vraag of seks wel/niet tot de basis behoort even buiten beschouwing gelaten; op deze manier wil jij niets leuks met je man doen, in de angst dat hij daarna seks met jou wil hebben. Jullie hebben beide - op een eigen manier - een probleem met seks. Ik zou echt eens naar een seksuoloog toegaan, die kan jullie hier heel goed mee helpen.
De therapie die jullie eerder hebben gevolgd, was dit via een seksuoloog of psycholoog?Ik denk eerlijk gezegd dat seks hier niets mee te maken heeft; zij wantrouwt zijn intenties, wat zijn weerslag heeft op hun seksleven. Haal dat wantrouwen weg en de seks bloeit op. Ik kan niet vrijen met een man die ik niet vertrouw. Dan is seks niet het probleem, maar mijn gebrek aan vertrouwen in hem. Aan dat vertrouwen valt te werken, maar dan moet TO wel haar eigen "waarheid" durven loslaten.
zondag 27 december 2015 om 19:52
quote:Mellona schreef op 27 december 2015 @ 19:41:
Is het dat? Dat jij je minderwaardig voelt doordat hij je niet betrekt in beslissingen?
Is de relatie ongelijkwaardig door dingen als inkomen en status?
Ik heb dit lang als onprettig ervaren omdat hij vaak beslissingen nam zonder deze met mij te overleggen. Daar hebben we vaak onenigheid over gehad, maar dit gaat nu al beter.
Ik heb ook een eigen inkomen. Al ons geld is op één hoop, op dat vlak voel ik mij niet minderwaardig.
Is het dat? Dat jij je minderwaardig voelt doordat hij je niet betrekt in beslissingen?
Is de relatie ongelijkwaardig door dingen als inkomen en status?
Ik heb dit lang als onprettig ervaren omdat hij vaak beslissingen nam zonder deze met mij te overleggen. Daar hebben we vaak onenigheid over gehad, maar dit gaat nu al beter.
Ik heb ook een eigen inkomen. Al ons geld is op één hoop, op dat vlak voel ik mij niet minderwaardig.
zondag 27 december 2015 om 19:54
quote:daddy_gijs schreef op 27 december 2015 @ 19:49:
Tip1: clear away the frustrations.
Op 1 avond mag je man ALLE frustraties/onhebbelijkheden op tafel knallen en jij mag er niet tegenin gaan; alleen incasseren. Op de 2de avond mag jij alles op tafel leggen. Dit moet een sfeer geven waarin een ieder ongeremd alles kan/mag zeggen.
Het is daarna klaar; je gaat de volgende dag/week er natuurlijk niet op terugkomen.
Tip2: jij een voorraadbus en hij een voorraadbus. In de ene bus stop jij allemaal briefjes wat JIJ graag wilt. Van bosje bloemen tot dildo en van vaatwasser leegruimen tot complete verbouwing; mits realistisch. Hij doet hetzelfde. Hij gaat, als ie slim is, allemaal sex-dingen opschrijven.
Elke week twee briefjes trekken (hij en zij) en daarvan MAG maar HOEFT NIET uitgevoerd te worden.
Het geeft inzicht in wat de ander graag wil. Vaak 'nee' is een indicatie dat de relatie ten einde is....
Dit vind ik ook een goede...je bent zo verplicht naar elkaar te lúisteren en er gebeurd nog eens wat...
* loopt naar de keuken op zoek naar lege bussen*...
Tip1: clear away the frustrations.
Op 1 avond mag je man ALLE frustraties/onhebbelijkheden op tafel knallen en jij mag er niet tegenin gaan; alleen incasseren. Op de 2de avond mag jij alles op tafel leggen. Dit moet een sfeer geven waarin een ieder ongeremd alles kan/mag zeggen.
Het is daarna klaar; je gaat de volgende dag/week er natuurlijk niet op terugkomen.
Tip2: jij een voorraadbus en hij een voorraadbus. In de ene bus stop jij allemaal briefjes wat JIJ graag wilt. Van bosje bloemen tot dildo en van vaatwasser leegruimen tot complete verbouwing; mits realistisch. Hij doet hetzelfde. Hij gaat, als ie slim is, allemaal sex-dingen opschrijven.
Elke week twee briefjes trekken (hij en zij) en daarvan MAG maar HOEFT NIET uitgevoerd te worden.
Het geeft inzicht in wat de ander graag wil. Vaak 'nee' is een indicatie dat de relatie ten einde is....
Dit vind ik ook een goede...je bent zo verplicht naar elkaar te lúisteren en er gebeurd nog eens wat...
* loopt naar de keuken op zoek naar lege bussen*...
zondag 27 december 2015 om 19:58
quote:mjdlh schreef op 27 december 2015 @ 19:46:
De therapie die jullie eerder hebben gevolgd, was dit via een seksuoloog of psycholoog?
Beiden. We zijn eerst naar een seksuologe gegaan, die ons geholpen heeft met communicatie over seks, het vroege klaarkomen,... Dit waren sessies voor ons beiden. Mijn man heeft daarnaast ook begeleiding gehad bij een psycholoog die gespecialiseerd is in traumaverwerking (dit waren sessies alleen bij een man, voelde voor hem prettiger).
Ik heb omwille van mijn lichamelijke problemen begeleiding gehad van mijn gynaecologe en ik heb éénmalig een sessie gehad van een klinisch psychologe, die aan het ziekenhuis verbonden was.
De therapie die jullie eerder hebben gevolgd, was dit via een seksuoloog of psycholoog?
Beiden. We zijn eerst naar een seksuologe gegaan, die ons geholpen heeft met communicatie over seks, het vroege klaarkomen,... Dit waren sessies voor ons beiden. Mijn man heeft daarnaast ook begeleiding gehad bij een psycholoog die gespecialiseerd is in traumaverwerking (dit waren sessies alleen bij een man, voelde voor hem prettiger).
Ik heb omwille van mijn lichamelijke problemen begeleiding gehad van mijn gynaecologe en ik heb éénmalig een sessie gehad van een klinisch psychologe, die aan het ziekenhuis verbonden was.
zondag 27 december 2015 om 20:06
quote:Hannah_ schreef op 27 december 2015 @ 19:29:
[...]
Het is niet zo dat ik hem 'pikstraf' gaf (je hebt de vuilniszakken niet buitengezet, dus nu krijg je een week geen seks). Voor mij voelde het moeilijk om intiem te zijn als ik mij gekwetst voelde (had ik in vroegere relaties ook zo). Eén van de dingen waar we bv tegenaan liep, was dat mijn man op zijn eentje financiële beslissingen maakte, zonder dit met mij te overleggen (die ons meestal wel ten goede kwamen). Zo is hij veranderd van elektriciteitsmaatschappij zonder overleg, hij betaalde ervoor, dus voor hem kon hij die beslissing alleen nemen. Ik voelde mij niet gehoord/gezien/gewaardeerd. Hij biedt hiervoor zijn excuses aan, maar voor mij luk het dan niet meteen om intiem te zijn.
Ik heb hem tijdens de zwangerschappen en de jaren erna wel heel vaak afgewezen. We hadden toen gemiddeld 3x/jaar seks, dus wel heel weinig. Ik heb hem toen ook te weinig tegemoet gekomen, door op andere manieren te vrijen. Hij heeft aan dat hij wilde dat hier verandering in kwam. De minstens 1x/week seks is een regel die we samen hebben ingebouwd.
Als hij zin krijgt na een uitje, voel het voor mij alsof hij het uitje met mij doet omdat hij wil vrijen. Terwijl hij zegt zin te krijgen, doordat we tijd met elkaar doorbrengen en lief zijn voor elkaar. Ik ervaar zijn avances als druk, omdat seks voor mij niet prettig is. Ik weet dat hij mij nooit onder druk zou zetten. Hij vraagt net heel vaak of ik het wel fijn vindt.
Dus jullie hebben allebei wel wat problemen met snel gekwetst zijn en je snel afgewezen voelen.
Je geeft voor jezelf vooral aan dat de seks voor jou niet prettig blijft en dat dat waarschijnlijk toch de hoofdreden is. De fysieke ongemakken lijken nog wel overkomelijk, maar je komt ook herhaaldelijk terug op het geestelijke aspect. Iemand schreef over jezelf verwennen, je eigen vrouwelijkheid weer ontdekken, wellicht weer op de één of andere manier meer vrede met je eigen lichaam ook krijgen.
Daarnaast vind je hem op een bepaalde manier niet meer heel aantrekkelijk genoeg. Je kunt hier goed ook aangeven wat zijn pluspunten zijn, misschien kun je daar nog weer meer dingen in vinden die maken dat je wel weer graag juist met hem die seks wil beleven. En is het alleen maar die pyjama, niet echt het mannetje zijn en ook niet knuffelen en kussen of speelt er dan weer meer nog van een bepaalde ongelijkwaardigheid?
Het is heel jammer dat hij niet vaker knuffelt of kust gewoon apart, gewoon omdat je van elkaar houdt. Was hij daar altijd al wel slechter in? Er wordt gezegd dat het oorzaak en gevolg is maar ik vind het erg jammer dat je eerst nog vaker voor jou slecht aanvoelende seks zou moeten hebben om dan wel weer knuffels en kusjes te mogen ontvangen. Ik blijf er toch een beetje bij dat dat niet nodig zou moeten zijn.
Mannen kunnen zich toch op een bepaalde manier toch ook wel best een tijdje inhouden tussen de seksbeurten in, waarbij het niet alleen maar om seks draait, zeker als je daadwerkelijk je best toch op regelmatige basis alsnog probeert te doen.
Leuk dat je alleen maar aantrekkelijker voor hem wordt om er alsnog weer mee te willen seksen, maar liefde is toch ook wel gewoon lekker willen knuffelen en ook soms even zonder seks bij die ander willen zijn. Hoe ging dat vroeger dan?
Dan kom je bij het probleem van hoe aantrekkelijk vind je je man nog en kun je samen die intimiteit nog wel ervaren.
Zitten jullie wel eens op de bank gewoon tegen elkaar aan of beter gezegd zaten? Een aai over de bol. Een kus zomaar omdat je de ander aardig vindt. Dan kom ik bij de vraag hoe vindt hij jou als persoonlijkheid dan?
Ik probeer vanalles af te vragen omdat niet echt duidelijk is waarom hij niet kan knuffelen buiten bed en zonder seksgedachten maar ook waarom, nu je het toch al langere tijd probeert, zo'n groot probleem voor hem blijft zijn om het niet ook op andere manieren te probeen.
[...]
Het is niet zo dat ik hem 'pikstraf' gaf (je hebt de vuilniszakken niet buitengezet, dus nu krijg je een week geen seks). Voor mij voelde het moeilijk om intiem te zijn als ik mij gekwetst voelde (had ik in vroegere relaties ook zo). Eén van de dingen waar we bv tegenaan liep, was dat mijn man op zijn eentje financiële beslissingen maakte, zonder dit met mij te overleggen (die ons meestal wel ten goede kwamen). Zo is hij veranderd van elektriciteitsmaatschappij zonder overleg, hij betaalde ervoor, dus voor hem kon hij die beslissing alleen nemen. Ik voelde mij niet gehoord/gezien/gewaardeerd. Hij biedt hiervoor zijn excuses aan, maar voor mij luk het dan niet meteen om intiem te zijn.
Ik heb hem tijdens de zwangerschappen en de jaren erna wel heel vaak afgewezen. We hadden toen gemiddeld 3x/jaar seks, dus wel heel weinig. Ik heb hem toen ook te weinig tegemoet gekomen, door op andere manieren te vrijen. Hij heeft aan dat hij wilde dat hier verandering in kwam. De minstens 1x/week seks is een regel die we samen hebben ingebouwd.
Als hij zin krijgt na een uitje, voel het voor mij alsof hij het uitje met mij doet omdat hij wil vrijen. Terwijl hij zegt zin te krijgen, doordat we tijd met elkaar doorbrengen en lief zijn voor elkaar. Ik ervaar zijn avances als druk, omdat seks voor mij niet prettig is. Ik weet dat hij mij nooit onder druk zou zetten. Hij vraagt net heel vaak of ik het wel fijn vindt.
Dus jullie hebben allebei wel wat problemen met snel gekwetst zijn en je snel afgewezen voelen.
Je geeft voor jezelf vooral aan dat de seks voor jou niet prettig blijft en dat dat waarschijnlijk toch de hoofdreden is. De fysieke ongemakken lijken nog wel overkomelijk, maar je komt ook herhaaldelijk terug op het geestelijke aspect. Iemand schreef over jezelf verwennen, je eigen vrouwelijkheid weer ontdekken, wellicht weer op de één of andere manier meer vrede met je eigen lichaam ook krijgen.
Daarnaast vind je hem op een bepaalde manier niet meer heel aantrekkelijk genoeg. Je kunt hier goed ook aangeven wat zijn pluspunten zijn, misschien kun je daar nog weer meer dingen in vinden die maken dat je wel weer graag juist met hem die seks wil beleven. En is het alleen maar die pyjama, niet echt het mannetje zijn en ook niet knuffelen en kussen of speelt er dan weer meer nog van een bepaalde ongelijkwaardigheid?
Het is heel jammer dat hij niet vaker knuffelt of kust gewoon apart, gewoon omdat je van elkaar houdt. Was hij daar altijd al wel slechter in? Er wordt gezegd dat het oorzaak en gevolg is maar ik vind het erg jammer dat je eerst nog vaker voor jou slecht aanvoelende seks zou moeten hebben om dan wel weer knuffels en kusjes te mogen ontvangen. Ik blijf er toch een beetje bij dat dat niet nodig zou moeten zijn.
Mannen kunnen zich toch op een bepaalde manier toch ook wel best een tijdje inhouden tussen de seksbeurten in, waarbij het niet alleen maar om seks draait, zeker als je daadwerkelijk je best toch op regelmatige basis alsnog probeert te doen.
Leuk dat je alleen maar aantrekkelijker voor hem wordt om er alsnog weer mee te willen seksen, maar liefde is toch ook wel gewoon lekker willen knuffelen en ook soms even zonder seks bij die ander willen zijn. Hoe ging dat vroeger dan?
Dan kom je bij het probleem van hoe aantrekkelijk vind je je man nog en kun je samen die intimiteit nog wel ervaren.
Zitten jullie wel eens op de bank gewoon tegen elkaar aan of beter gezegd zaten? Een aai over de bol. Een kus zomaar omdat je de ander aardig vindt. Dan kom ik bij de vraag hoe vindt hij jou als persoonlijkheid dan?
Ik probeer vanalles af te vragen omdat niet echt duidelijk is waarom hij niet kan knuffelen buiten bed en zonder seksgedachten maar ook waarom, nu je het toch al langere tijd probeert, zo'n groot probleem voor hem blijft zijn om het niet ook op andere manieren te probeen.
zondag 27 december 2015 om 20:06
quote:Sensy12 schreef op 27 december 2015 @ 19:52:
[...]
Ik denk eerlijk gezegd dat seks hier niets mee te maken heeft; zij wantrouwt zijn intenties, wat zijn weerslag heeft op hun seksleven. Haal dat wantrouwen weg en de seks bloeit op. Ik kan niet vrijen met een man die ik niet vertrouw. Dan is seks niet het probleem, maar mijn gebrek aan vertrouwen in hem. Aan dat vertrouwen valt te werken, maar dan moet TO wel haar eigen "waarheid" durven loslaten.Dit ben ik wel met je eens, maar het probleem uit zich wel rondom de seks. Sterker nog, de seks (of het gebrek daaraan) is wel wat man nu motiveert een ultimatum te stellen.
[...]
Ik denk eerlijk gezegd dat seks hier niets mee te maken heeft; zij wantrouwt zijn intenties, wat zijn weerslag heeft op hun seksleven. Haal dat wantrouwen weg en de seks bloeit op. Ik kan niet vrijen met een man die ik niet vertrouw. Dan is seks niet het probleem, maar mijn gebrek aan vertrouwen in hem. Aan dat vertrouwen valt te werken, maar dan moet TO wel haar eigen "waarheid" durven loslaten.Dit ben ik wel met je eens, maar het probleem uit zich wel rondom de seks. Sterker nog, de seks (of het gebrek daaraan) is wel wat man nu motiveert een ultimatum te stellen.
zondag 27 december 2015 om 20:07
quote:Hannah_ schreef op 27 december 2015 @ 19:58:
[...]
Beiden. We zijn eerst naar een seksuologe gegaan, die ons geholpen heeft met communicatie over seks, het vroege klaarkomen,... Dit waren sessies voor ons beiden. Mijn man heeft daarnaast ook begeleiding gehad bij een psycholoog die gespecialiseerd is in traumaverwerking (dit waren sessies alleen bij een man, voelde voor hem prettiger).
Ik heb omwille van mijn lichamelijke problemen begeleiding gehad van mijn gynaecologe en ik heb éénmalig een sessie gehad van een klinisch psychologe, die aan het ziekenhuis verbonden was.En wat denk je zelf wat jullie gaat helpen? Wat zegt jouw gevoel?
[...]
Beiden. We zijn eerst naar een seksuologe gegaan, die ons geholpen heeft met communicatie over seks, het vroege klaarkomen,... Dit waren sessies voor ons beiden. Mijn man heeft daarnaast ook begeleiding gehad bij een psycholoog die gespecialiseerd is in traumaverwerking (dit waren sessies alleen bij een man, voelde voor hem prettiger).
Ik heb omwille van mijn lichamelijke problemen begeleiding gehad van mijn gynaecologe en ik heb éénmalig een sessie gehad van een klinisch psychologe, die aan het ziekenhuis verbonden was.En wat denk je zelf wat jullie gaat helpen? Wat zegt jouw gevoel?
zondag 27 december 2015 om 20:08
Ik snap zijn ultimatum steeds beter. Hij heeft door de jaren heen zoveel afwijzing gekregen, zoveel moeten proberen en nog is het kut. En jij wilt gewoon liever helemaal niet meer.
Je schrijft overal wel achter 'neem ik mijn verantwoordelijkheid voor' maar dat schrijf je alleen maar, er volgen geen acties uit dus eigenlijk is het niks waard dat je dat schrijft.
Je schrijft overal wel achter 'neem ik mijn verantwoordelijkheid voor' maar dat schrijf je alleen maar, er volgen geen acties uit dus eigenlijk is het niks waard dat je dat schrijft.
zondag 27 december 2015 om 20:14
Jullie hebben een flinke historie met problemen op seks gebied zeg 
Nog eens therapie lijkt me geen slecht idee en ik zou denken om de seks op afspraak voorlopig nog wat vastere vormen te geven. Spreek af elke maandag seks te hebben oid. Dan weten jullie beide waar je aan toe bent wordt hij niet afgewezen en als jullie een leuk uitje op een andere dag hebben volgt er dus ook geen seks zodat jij zorgeloos kan genieten van het uitstapje. tevens geeft het jou de mogelijkheid om een initiatief te tonen en ben je de druk grotendeels kwijt. Mbv therapie kunnen jullie hopelijk werken aan de negatieve gevoelens zodat het allemaal weer wat minder beladen wordt. Sterkte!
Nog eens therapie lijkt me geen slecht idee en ik zou denken om de seks op afspraak voorlopig nog wat vastere vormen te geven. Spreek af elke maandag seks te hebben oid. Dan weten jullie beide waar je aan toe bent wordt hij niet afgewezen en als jullie een leuk uitje op een andere dag hebben volgt er dus ook geen seks zodat jij zorgeloos kan genieten van het uitstapje. tevens geeft het jou de mogelijkheid om een initiatief te tonen en ben je de druk grotendeels kwijt. Mbv therapie kunnen jullie hopelijk werken aan de negatieve gevoelens zodat het allemaal weer wat minder beladen wordt. Sterkte!
zondag 27 december 2015 om 20:15
Hannah, ik lees heel veel frustraties, van beide kanten. En ik lees dat er heel veel meer meespeelt dan alleen het wel of geen zin hebben. Ondanks dat jullie allebei een beter seksleven willen en allebei denken dat jullie daar aan werken, drijven jullie alleen maar verder uit elkaar doordat jullie acties bij de ander verkeerd uitpakken. Met het ultimatum van je man als treurig resultaat.
Er gaat dus iets mis in de communicatie tussen jullie. Gelukkig zijn er mensen die jullie daarmee kunnen helpen.
Er gaat dus iets mis in de communicatie tussen jullie. Gelukkig zijn er mensen die jullie daarmee kunnen helpen.
zondag 27 december 2015 om 20:23
Wat me het meest tegen de borst stuit is dat je hem omschrijft als slecht in bed, hij bakt er niks van, piemel is klein, maagd, voorspel is niet goed, enz enz.
Maar jij zelf dan? Jij klinkt ook niet als een vrouw die compleet los gaat in bed, orale seks is een no go, handwerk eigenlijk ook niet ok, en wanneer heb jij hem eens een uitgebreide pijpbeurt gegeven en hem een avond gek gemaakt?
Oneerlijk om het af te doen met dat hij een slechte minnaar is terwijl je er zo te lezen zelf weinig meer van bakt. Je lijkt ook te vinden dat hij de touwtjes in handen moet nemen en dat is niet heel eerlijk.
Maar jij zelf dan? Jij klinkt ook niet als een vrouw die compleet los gaat in bed, orale seks is een no go, handwerk eigenlijk ook niet ok, en wanneer heb jij hem eens een uitgebreide pijpbeurt gegeven en hem een avond gek gemaakt?
Oneerlijk om het af te doen met dat hij een slechte minnaar is terwijl je er zo te lezen zelf weinig meer van bakt. Je lijkt ook te vinden dat hij de touwtjes in handen moet nemen en dat is niet heel eerlijk.
zondag 27 december 2015 om 20:43
zondag 27 december 2015 om 20:50
zondag 27 december 2015 om 20:53
Hannah, ik herken mijzelf heel erg in jouw verhaal. De seks met mijn ex was ook nooit echt goed geweest, maar goed genoeg. Beffen hield mij ex niet zo van. In het begin van onze relatie deed hij dat ook bijna niet. Later is dit iets beter geworden. Vingeren kon hij ook niet, dus vaak kwam ik tijdens de seks niet klaar.
Mijn libido ging ook drastisch omlaag na het krijgen van kinderen, totdat ik helemaal geen libido meer had. Mijn ex legde alle schuld bij mij neer, want ja, hij had wel zin. Hij schermde heel vaak met 'als je van mij houdt, dan vrij je met mij.' Lekker manipulatief.
Ik dacht dat hij gelijk had, er was iets goed mis met mij. Want ja, fantaseren over andere mannen en masturberen lukte wel. Dus gingen wij werken aan mijn lage libido.
Zo moest ik porno kijken van hem, want daardoor zal ik waarschijnlijk wel opgewonden van raken. Ja, dat klopte wel, maar ik moest wel met hem verder vrijen - wat ik dus eigenlijk niet wilde.
Afspraken maken dat wij elke vrijdag gingen vrijen. Hij verheugde zich erop, ik dacht daar heel anders over. Zo ben ik heel veel over mijn eigen grenzen heen gegaan, tot anale seks aan toe.
Elke keer kreeg ik steeds minder zin, steeds meer tegenzin in hem.
Praten lukte niet met hem. Als ik aangaf dat het op deze manier niet werkte voor mij (zoals met het kijken naar porno), kregen wij ruzie. Hij schreeuwde dan dat ik niet meer van hem hield, dat ik dan maar beter weg kon gaan. Dat alles mijn schuld was. En ik verontschuldigde mijzelf en ging weer overstag en had weer seks met hem, keek porno, liet hem mij anaal nemen, etc.
Het ging zover dat ik op een gegeven moment echt lichamelijk misselijk werd van zijn aanrakingen, zijn gehijg. Kotsmisselijk werd ik ervan, tot overgeven aan toe (na de daad en voorwenden dat ik waarschijnlijk een griepje kreeg).
Dit overgeven heeft voor mij het laatste duwtje gegeven om een einde te maken aan mijn relatie. Heel naar natuurlijk, omdat er kinderen bij betrokken zijn.
Maar ik ben nu zoveel gelukkiger, met een heel goed seksleven (zo goed was de seks met mijn ex nog nooit geweest) en een hele lieve, zachtaardige man.
Mijn libido ging ook drastisch omlaag na het krijgen van kinderen, totdat ik helemaal geen libido meer had. Mijn ex legde alle schuld bij mij neer, want ja, hij had wel zin. Hij schermde heel vaak met 'als je van mij houdt, dan vrij je met mij.' Lekker manipulatief.
Ik dacht dat hij gelijk had, er was iets goed mis met mij. Want ja, fantaseren over andere mannen en masturberen lukte wel. Dus gingen wij werken aan mijn lage libido.
Zo moest ik porno kijken van hem, want daardoor zal ik waarschijnlijk wel opgewonden van raken. Ja, dat klopte wel, maar ik moest wel met hem verder vrijen - wat ik dus eigenlijk niet wilde.
Afspraken maken dat wij elke vrijdag gingen vrijen. Hij verheugde zich erop, ik dacht daar heel anders over. Zo ben ik heel veel over mijn eigen grenzen heen gegaan, tot anale seks aan toe.
Elke keer kreeg ik steeds minder zin, steeds meer tegenzin in hem.
Praten lukte niet met hem. Als ik aangaf dat het op deze manier niet werkte voor mij (zoals met het kijken naar porno), kregen wij ruzie. Hij schreeuwde dan dat ik niet meer van hem hield, dat ik dan maar beter weg kon gaan. Dat alles mijn schuld was. En ik verontschuldigde mijzelf en ging weer overstag en had weer seks met hem, keek porno, liet hem mij anaal nemen, etc.
Het ging zover dat ik op een gegeven moment echt lichamelijk misselijk werd van zijn aanrakingen, zijn gehijg. Kotsmisselijk werd ik ervan, tot overgeven aan toe (na de daad en voorwenden dat ik waarschijnlijk een griepje kreeg).
Dit overgeven heeft voor mij het laatste duwtje gegeven om een einde te maken aan mijn relatie. Heel naar natuurlijk, omdat er kinderen bij betrokken zijn.
Maar ik ben nu zoveel gelukkiger, met een heel goed seksleven (zo goed was de seks met mijn ex nog nooit geweest) en een hele lieve, zachtaardige man.
zondag 27 december 2015 om 21:31
quote:JollyJ schreef op 27 december 2015 @ 21:11:
Maar had hij gelijk? Hield je nog van hem?
Achteraf waarschijnlijk niet. Op dat moment dacht ik van wel.
Het heeft trouwens bij elkaar zo'n 10 jaar geduurd eer ik tot het punt kwam om een einde aan onze relatie te maken. Dus 10 jaar van over mijn eigen grenzen gaan, steeds opnieuw toegeven om te gaan vrijen, omdat ik van hem hield en onze relatie een kans wilde geven.
Maar had hij gelijk? Hield je nog van hem?
Achteraf waarschijnlijk niet. Op dat moment dacht ik van wel.
Het heeft trouwens bij elkaar zo'n 10 jaar geduurd eer ik tot het punt kwam om een einde aan onze relatie te maken. Dus 10 jaar van over mijn eigen grenzen gaan, steeds opnieuw toegeven om te gaan vrijen, omdat ik van hem hield en onze relatie een kans wilde geven.
zondag 27 december 2015 om 21:42
quote:Swinta schreef op 27 december 2015 @ 21:31:
[...]
Achteraf waarschijnlijk niet. Op dat moment dacht ik van wel.
Het heeft trouwens bij elkaar zo'n 10 jaar geduurd eer ik tot het punt kwam om een einde aan onze relatie te maken. Dus 10 jaar van over mijn eigen grenzen gaan, steeds opnieuw toegeven om te gaan vrijen, omdat ik van hem hield en onze relatie een kans wilde geven.
Kortom, hij had gelijk. Jij en hij kozen de verkeerde aanpak maar hij had gelijk.
Dan is de les uit jouw ervaring voor TO?
[...]
Achteraf waarschijnlijk niet. Op dat moment dacht ik van wel.
Het heeft trouwens bij elkaar zo'n 10 jaar geduurd eer ik tot het punt kwam om een einde aan onze relatie te maken. Dus 10 jaar van over mijn eigen grenzen gaan, steeds opnieuw toegeven om te gaan vrijen, omdat ik van hem hield en onze relatie een kans wilde geven.
Kortom, hij had gelijk. Jij en hij kozen de verkeerde aanpak maar hij had gelijk.
Dan is de les uit jouw ervaring voor TO?
