curretage

03-01-2016 11:30 47 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hey Dames,



Wie heeft er een curretage gehad na een missed abortion?

Wat was jou ervaring? Heb je erna nog veel gevloeid? Nog veel pijn gehad?



Graag hoor ik jullie ervaring.





Bij mij was missed abortion vastgesteld en na 2 kuren cytotec was de miskraam niet volledig. Dus nu wordt er door middel van zuig curretage de restant verwijderd.

Op dit moment verlies ik alleen hele vieze bruine afscheiding en heel af een toe bij het plassen een klonter bloed.

Enige waar ik nu vreselijk laat van heb is de stank!

Komt dit jullie ook bekend voor?

Durf bijna het huis niet uit, want voor mijn gevoel ruikt iedereen het om me heen 😔😔
quote:l0velly schreef op 03 januari 2016 @ 12:26:

[...]





Hahaha, geweldig hoe je het vertelt.

Hahaha! Poeh zou dan echt met een hoofd zo rood als een tomaat zitten hahahaUhm, lieve L0velly, misschien zijn het de zenuwen dat je op deze manier schrijft maar het zou ook wel eens tegen kunnen vallen - zoals bij mij. Niet iedereen kan goed tegen een narcose (lekker slapen en dan weer wakker worden, en hopsake naar huis en alles is weer goed), je kunt ook veel bloed verliezen (dat weet je niet maar je voelt je zo slap als een vaatdoek), de zangerschapshormonen gaan nog uit je lijf (mogelijk gepaard met huilbuien, onredelijkheid, boosheid), er bestaat altijd een risico op complicaties en meer ongein. Bij mij viel het niet mee en nu 10 maanden later zit ik nog steeds met de gebakken peren, de details zal ik je besparen. Ik wens je veel sterkte, rust goed uit naderhand en geef het tijd.
Alle reacties Link kopieren
Ook bij mij viel het reuze mee, ik was alleen erg emotioneel toen ik bijkwam uit de narcose. Het was toen zo definitief. En de helft van het OK personeel was zwanger, dat was wel een beetje confronterend. Maar iedereen was erg aardig, en na een paar uur mocht ik naar huis.
Hier ook een curettage gehad, twee jaar geleden. Ik heb de cytotec geweigerd. Van de curettage merk je helemaal niets. Heb geen pijn gehad en mocht na een paar uur weer naar huis. De dagen erna rustig aan gedaan en geen pijn o.i.d. gehad.

Ik was alleen heel emotioneel een kwaad.
Alle reacties Link kopieren
Hier viel het ook mee. Had wel even veel bloedverlies en kreeg wat extra vocht en bleef wat langer int ziekenhuis. Eigenlijk geen last van narcose, wel super vreemd om abrupt weg te zijn en weer bij te komen. Werd overigens huilend wakker, heel apart. Herstel ging super snel, het verdriet van de miskraam duurde natuurlijk langer. Vond het daarom fijn om een paar dagen na de curettage in bed te blijven en de wereld even buiten te sluiten.
Alle reacties Link kopieren
Scheren is onzin, bijwerken ook. Komop zeg, ik heb zowel bij de curretage als bij mijn bevalling niets aan mijn schaamhaar gedaan. Ik had wel wat anders aan mijn hoofd. Daar hoef je je echt niet druk om te maken. Gynaecologen en verpleegkundigen hebben alles al een keer gezien, dus die zijn echt niet bezig met jouw schaamhaardracht.

Ik ging met netbroekje naar de ok en na afloop lag ik op een kraammatje. Netjes onder het laken. Dat kan dus ook. Ik had begin van de middag de curretage dn mocht eind van de middag weer weg. Heb de eerste dag nog wel rood bloed verloren, maar dat werd al snel bruin bloed en dat was na 1 of 2 weken voorbij. Ik ben 1 dag thuis gebleven, toen was ik ook best moe en nog wat krampen. Nog een dag later op verre vliegvkantie en dat ging prima. Ik vond het goed te doen.
Alle reacties Link kopieren
quote:PlayingTheAngel schreef op 03 januari 2016 @ 13:51:

Hier viel het ook mee. Had wel even veel bloedverlies en kreeg wat extra vocht en bleef wat langer int ziekenhuis. Eigenlijk geen last van narcose, wel super vreemd om abrupt weg te zijn en weer bij te komen. Werd overigens huilend wakker, heel apart. Herstel ging super snel, het verdriet van de miskraam duurde natuurlijk langer. Vond het daarom fijn om een paar dagen na de curettage in bed te blijven en de wereld even buiten te sluiten.herkenbaar. Ik werd ook huilend wakker. Was geschrokken van iets of zo
Alle reacties Link kopieren
quote:verhuisd schreef op 03 januari 2016 @ 12:41:

[...]





Uhm, lieve L0velly, misschien zijn het de zenuwen dat je op deze manier schrijft maar het zou ook wel eens tegen kunnen vallen - zoals bij mij. Niet iedereen kan goed tegen een narcose (lekker slapen en dan weer wakker worden, en hopsake naar huis en alles is weer goed), je kunt ook veel bloed verliezen (dat weet je niet maar je voelt je zo slap als een vaatdoek), de zangerschapshormonen gaan nog uit je lijf (mogelijk gepaard met huilbuien, onredelijkheid, boosheid), er bestaat altijd een risico op complicaties en meer ongein. Bij mij viel het niet mee en nu 10 maanden later zit ik nog steeds met de gebakken peren, de details zal ik je besparen. Ik wens je veel sterkte, rust goed uit naderhand en geef het tijd.



Jeetje, wat vervelend voor je! Echt!

Vooral dat je nu na 10 maanden nog steeds met de klachten rond loopt.

Maar mag ik vragen wat er bij jou is gebeurd dan?
Alle reacties Link kopieren
quote:aikidoka schreef op 03 januari 2016 @ 14:00:

Scheren is onzin, bijwerken ook. Komop zeg, ik heb zowel bij de curretage als bij mijn bevalling niets aan mijn schaamhaar gedaan. Ik had wel wat anders aan mijn hoofd. Daar hoef je je echt niet druk om te maken. Gynaecologen en verpleegkundigen hebben alles al een keer gezien, dus die zijn echt niet bezig met jouw schaamhaardracht.

Ik ging met netbroekje naar de ok en na afloop lag ik op een kraammatje. Netjes onder het laken. Dat kan dus ook. Ik had begin van de middag de curretage dn mocht eind van de middag weer weg. Heb de eerste dag nog wel rood bloed verloren, maar dat werd al snel bruin bloed en dat was na 1 of 2 weken voorbij. Ik ben 1 dag thuis gebleven, toen was ik ook best moe en nog wat krampen. Nog een dag later op verre vliegvkantie en dat ging prima. Ik vond het goed te doen.



Mijn verstand weet ook dat ik me druk maak om iets wat er nu totaaaaal niet toe doet. Maar ergens is het de schaamte bij mij dat ik er zo erg mee bezig ben.

Pff met alles eigenlijks. Kan niet wachten om alles achter de rug te hebben. Dan ben ik het ook gelijk vergeten.

Maar begrijp dus uit jouw verhaal, dat je niet gelijk weg mag. Maar dus echt nog even moet blijven na de ingreep.
quote:l0velly schreef op 03 januari 2016 @ 14:50:

[...]





Jeetje, wat vervelend voor je! Echt!

Vooral dat je nu na 10 maanden nog steeds met de klachten rond loopt.

Maar mag ik vragen wat er bij jou is gebeurd dan?



Ik weer niet of dat zo'n goed idee is aangezien ik je niet bang wil maken. Het is stressvol genoeg. Laten we het voorlopig erop houden dat de curettage zelf inderdaad snel gaat, maar complicaties kunnen ontstaan zoals infectiegevaar (sowieso met een miskraam), baarmoederschade door BV ruwe curettage.



Mijn tip: vraag een echo om checken dat alles weg is.



Je moet minstens 4 uur nadien blijven (bij narcose), je moet kunnen plassen, lopen en eten binnenhouden, geen koorts hebben en een goede bloeddruk (ik ben geen arts!! Dit zeiden ze toen tegen mij). Met een ruggenprik weet ik het niet.



Veel sterkte en succes morgen!!
Alle reacties Link kopieren
Ik kreeg wat te eten en volgens mij hebben ze nog bloeddruk gemeten, gecheckt hoe het met het bloedverlies ging en zo, gyn kwam nog even langs om te zeggen dat alles goed was gegaan. Voor mijn gevoel mocht ik vrij snel weg, maar het is niet zo dat je wakker wordt en dan opstaat, je aankleedt en weg gaat.
Alle reacties Link kopieren
Ja ik mocht na 4 uur weer naar huis!

Werd pas om 4 uur S middags geholpen dus was om een uur of 9 S avonds geloof ik..
Als je een ruggenprik krijgt mag niet weg voordat je geplast hebt en kunt lopen.
Alle reacties Link kopieren
quote:aikidoka schreef op 03 januari 2016 @ 15:22:

Ik kreeg wat te eten en volgens mij hebben ze nog bloeddruk gemeten, gecheckt hoe het met het bloedverlies ging en zo, gyn kwam nog even langs om te zeggen dat alles goed was gegaan. Voor mijn gevoel mocht ik vrij snel weg, maar het is niet zo dat je wakker wordt en dan opstaat, je aankleedt en weg gaat.



Wat erg voor je, dat meen ik echt. Want als ik zo je verhaal lees heb je echt een vreselijke curretage achter de rug.

Ik moet zeggen dat ik "blij" ben te horen dat het niet altijd goed gaat.

Ik ben een heel realistisch persoon en heb liever dat ik ook de minder goeie verhalen hoor (want die zijn er ook) dan alleen de goeie verhalen die ik continu van de artsen te horen krijg.

Zo kan ik me altijd goed mentaal voorbereiden en komt het bij mij minder hard aan als het niet gord gaat.

Ik wist alleen niet dat je hierdoor zulke erge klachten van kan krijgen dat je 10 maanden later nog steeds last van hebt .. Vind het echt erg voor jou! Hoop zo dat je er snel vanaf bent!

Wat de gynaecoloog mij heeft verteld heeft is dat ik bijvoorbeeld nog erna kan bloeden (soms veel), infecties (komt bijna niet voor) en pijn die na paar dagen op houdt ..
Alle reacties Link kopieren
Complicaties kunnen altijd voorkomen idd. Over het algemeen doen ze tegenwoordig een zo 'zacht' mogelijke procedure. Ze zuigen dan weefsel weg. Als het niet goed loslaat moeten ze iets grondiger te werk gaan, dan schrapen ze. Dit hebben ze bij mij gedaan. Hiermee moet de gynaecoloog extra voorzichtig zijn, de risico's zijn iets groter. Na de ingreep moet je jezelf natuurlijk goed in de gaten houden. Bij teveel bloedverlies en stank of aanhoudende pijn natuurlijk aan de bel trekken! Gelukkig lees je dat het meestal goed gaat, het is voor een gyn natuurlijk ook een veelvoorkomende ingreep. Sterkte en zorg goed voor jezelf! Oh ja, je moet je thuis laten brengen, want na n narcose mag je niet rijden. Je kunt een beetje suffig zijn.
Ik hoefde echt geen 4u te blijven hoor! Toen ik goed wakker was vd verkoever naar de afdeling gebracht. Daar een boterhammetje op en ondertussen de gyn even kort gesproken. Toen mn boterham op was heb ik me aangekleed en kon ik gelijk gaan.
Alle reacties Link kopieren
Strandbal, dat verschilt per ziekenhuis en per ingreep. Dat kun je dus niet zo stellen. Ik moest blijven tot ik zelfstandig geplast had. Toen een verpleegkundige me naar de toilet stuurde bleek ik ineens veel te bloeden, toen kreeg ik snel nog even een nieuw infuus. Ik vond het toen erg fijn dat ze me niet te snel lieten gaan. Misschien als het allemaal heel makkelijk ging wel, maar daar kunnen wij dus niets over zeggen.
quote:PlayingTheAngel schreef op 03 januari 2016 @ 20:58:

Strandbal, dat verschilt per ziekenhuis en per ingreep. Dat kun je dus niet zo stellen. Ik moest blijven tot ik zelfstandig geplast had. Toen een verpleegkundige me naar de toilet stuurde bleek ik ineens veel te bloeden, toen kreeg ik snel nog even een nieuw infuus. Ik vond het toen erg fijn dat ze me niet te snel lieten gaan. Misschien als het allemaal heel makkelijk ging wel, maar daar kunnen wij dus niets over zeggen.Klopt! Ik wilde er alleen maar mee zeggen dat 4 uur blijven ook niet standaard is. (Dat werd eerder door iemand gezegd namelijk) Het lijkt me alleen maar goed dat ze naar iedereen individueel kijken en daar hun zorg op aanpassen.
Alle reacties Link kopieren
Meeste ziekenhuizen hanteren toch wel dat je geplast moet hebben en wat gegeten voor je weg mag. Volgens mij zodat ze weten of je misselijk bent van de narcose en hier evt nog medicatie voor kunnen geven
Ik heb niks te eten gekregen. Kreeg van man iets lekkers, maar ik hoefde van het ziekenhuis niet te eten. Wel moest ik geplast hebben. Ze laten je pas gaan wanneer ze het verantwoord vinden. Toen ik zei dat ik het wel spannend vond om naar huis te gaan (ik wist niet wat ik kon verwachten met evt bloedingen) zei de verpleegkundige dat ik ook mocht blijven als ik wilde. Maar dat wilde ik niet. Ik mocht al snel naar huis. Eigenlijk had ik veel sneller weg gemogen, maar door een communicatiefoutje was ik dus langer daar. Was geen ramp.
Alle reacties Link kopieren
Nou dames, de curretage is achter de rug (Thank god)!

En achteraf gezien viel het reuze mee.

Personeel in het ziekenhuis was super lief.

Het engste van allemaal vond ik de narcose, dat was wel een beetje apart. Eerst werd ik wat duizelig, toen viel ik dus blijkbaar weg en werd ik moment later weer wakker.

Ik moet wel zeggen dat ik gelijk begon te huilen toen ik wakker werd, waarom ik moest huilen weet ik echt niet. Zelf denk ik omdat ik de hele controle kwijt was.

Ik kon niet praten, kon mijn armen niet bewegen zoals ik wilde (was super slap) en een onbekende stem maakte me wakker.

Owja en ik was super misselijk, gelukkig gaven ze mij gelijk iets tegen de misselijkheid en heb er toen geen last meer van gehad.

Qua pijn, voelde ik wel veel. Nadat ik wist waar ik was en mijn man erbij werd gehaald (omdat ik zo aan het huilen was) begon ik de pijn te voelen.

Ze hebben me daar gelijk iets morfine achtigs voor gegeven en ben hun daar super dankbaar voor, want vandaag voel ik helemaal niks meer.

Ik bloed bijna niet meer, de stank is weg en ik ben weer heeeeeeeeel gelukkig!

Eindelijk kan ik dit achter me laten. Wat een opluchting gewoon.

Dus al met al viel het achteraf heel er mee.

Maar de narcose vind ik nog steeds niks.

Allemaal heel erg bedankt voor jullie verhalen en steun. Heb daar echt heek veel aan gehad!
Fijn om te lezen Lovelly. Sterkte en succes met het herstel.
Alle reacties Link kopieren
Fijn dat het achter de rug is!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven