Zwanger
alle pijlers
Pijnmedicatie bij bevalling
maandag 18 januari 2016 om 10:46
Goedemorgen lieve dames,
Ik ben bezig met mijn geboorteplan, ik ben nu bijna 30 weken zwanger en ik ben nu bij het kopje pijnbestrijding.
Nu zou ik graag jullie ervaringen willen horen over pijnmedicatie in het ziekenhuis.
Welke pijnbestrijding hebben jullie gehad, beviel dit goed, of had je liever gewild dat je dit niet had gedaan?
Of heb je helemaal geen pijnbestrijding gehad?
Ik lees echt verschillende opties, maar ze spreken me eigenlijk allemaal niet aan en wordt er nogal nerveus van, van die pijnmedicatie als ik dat allemaal zo lees.
Ik kijk uit naar jullie reacties!
Ik ben bezig met mijn geboorteplan, ik ben nu bijna 30 weken zwanger en ik ben nu bij het kopje pijnbestrijding.
Nu zou ik graag jullie ervaringen willen horen over pijnmedicatie in het ziekenhuis.
Welke pijnbestrijding hebben jullie gehad, beviel dit goed, of had je liever gewild dat je dit niet had gedaan?
Of heb je helemaal geen pijnbestrijding gehad?
Ik lees echt verschillende opties, maar ze spreken me eigenlijk allemaal niet aan en wordt er nogal nerveus van, van die pijnmedicatie als ik dat allemaal zo lees.
Ik kijk uit naar jullie reacties!
maandag 18 januari 2016 om 11:25
Bij mij schoot de ontsluiting niet op. De weeën waren hevig en ik was na 14 uur weeën helemaal op (en zat nog steeds op 2,5 cm. Zat al weken op 1,5 cm dus na 14 uur weeën pas 1 cm opgeschoten). Toen heb ik zo'n infuuspompje gevraagd (kun je zelf op de knop drukken, en werkt dan een minuutje of twee. Ik geloof dat het spul remifentanil heet?). Ik merkte echter totaal geen verschil, het deed helemaal niets tegen de pijn, maakte totaal geen verschil met zonder dat spul. Vond ik heel frustrerend; het was voor mij best een drempel om om pijnstilling te vragen, en vervolgens deed het ook nog niks.
Maar: de ontsluiting ging ineens wel véél vlotter, vier uur na aansluiten pompje is onze zoon geboren. Het spul schijnt tevens ook spierontspannend te werken. Misschien dat ik onbewust de bevalling wat heb tegengehouden ofzo, en dat het toen ineens wel ging? Nou ja, voor pijnstilling heb ik er dus niets aan gehad maar misschien dat het op ander vlak wel heeft meegeholpen.
Ruim voordat je mag gaan persen gaat de medicatie eraf omdat je bij het persen goed moet voelen wat je doet. Daar zag ik wat tegenop maar viel me honderd procent mee. De pijn bij het persen was echt nog geen fractie van bij de ontsluitingsweeën. Maar anderen ervaren het weer compleet andersom; elke vrouw en elke bevalling is anders.
Check wel even wat jouw ziekenhuis aanbiedt; niet dat je je helemaal instelt op bijvoorbeeld zo'n pompje met knop, en dan blijkt dat ze dat niet aanbieden. Dat kun je er op dat moment even niet bij hebben
.
Oh ja: mijn man vond het pompje ook fijn: had hij ook iets te doen. Als ik riep 'knopje!' moest hij op dat knopje drukken. Hij zei naderhand dat hij daar heel blij mee was, gaf hem het gevoel dat hij niet compleet nutteloos was in het hele gebeuren (niet dat dat nou een reden is om pijnbestrijding te nemen!)
Maar: de ontsluiting ging ineens wel véél vlotter, vier uur na aansluiten pompje is onze zoon geboren. Het spul schijnt tevens ook spierontspannend te werken. Misschien dat ik onbewust de bevalling wat heb tegengehouden ofzo, en dat het toen ineens wel ging? Nou ja, voor pijnstilling heb ik er dus niets aan gehad maar misschien dat het op ander vlak wel heeft meegeholpen.
Ruim voordat je mag gaan persen gaat de medicatie eraf omdat je bij het persen goed moet voelen wat je doet. Daar zag ik wat tegenop maar viel me honderd procent mee. De pijn bij het persen was echt nog geen fractie van bij de ontsluitingsweeën. Maar anderen ervaren het weer compleet andersom; elke vrouw en elke bevalling is anders.
Check wel even wat jouw ziekenhuis aanbiedt; niet dat je je helemaal instelt op bijvoorbeeld zo'n pompje met knop, en dan blijkt dat ze dat niet aanbieden. Dat kun je er op dat moment even niet bij hebben
.Oh ja: mijn man vond het pompje ook fijn: had hij ook iets te doen. Als ik riep 'knopje!' moest hij op dat knopje drukken. Hij zei naderhand dat hij daar heel blij mee was, gaf hem het gevoel dat hij niet compleet nutteloos was in het hele gebeuren (niet dat dat nou een reden is om pijnbestrijding te nemen!)
maandag 18 januari 2016 om 11:31
Bij mijn eerste bevalling heb ik gesmeekt om een ruggeprik, maar eerst was het te vroeg en toen weer te laat Dus uiteindelijk pas een ruggeprik gekregen toen ik een spoedkeizersnede kreeg. Vandaar dat ik bij de tweede erg bang was voor mijn bevalling en ik meteen in het ziekenhuis aangaf hoe het de eerste keer was gegaan en dat ik nu toch echt een ruggeprik wilde. Ze hebben toen meteen alvast het infuus geprikt, zodat het allemaal snel geregeld kon worden. Toen bleek echter de bevalling zo snel te gaan, dat het eigenlijk ook al niet meer kon en ook niet nodig was. De tweede kwam er zonder veel pijn uit.
Ik zou dus niet blindelings voor een ruggeprik gaan, het is natuurlijk altijd beter om het niet te doen, maar zorg wel dat ze je serieus nemen als je er wel een wilt! Die ruggeprik voor de keizersnede was namelijk zo'n opluchting! Na 17 uur in één keer van alle pijn af.
Ik zou dus niet blindelings voor een ruggeprik gaan, het is natuurlijk altijd beter om het niet te doen, maar zorg wel dat ze je serieus nemen als je er wel een wilt! Die ruggeprik voor de keizersnede was namelijk zo'n opluchting! Na 17 uur in één keer van alle pijn af.
maandag 18 januari 2016 om 11:32
quote:Frizz schreef op 18 januari 2016 @ 10:57:
Wat ik wonderlijk vond was dat bij de voorlichtingsavond die ik in het ziekenhuis kreeg betreft bevallen de anesthesioloog aangaf pijnbestrijding niet raadzaam te vinden en dat van zijn team geen van hen zelf gebruik had gemaakt van pijnbestrijding. Reden? Het onnodig medicaliseren van de bevalling.
Ik vind dit echt een hele slechte pitch voor het wel of niet nemen van pijnmedicatie, zo van wat een ander kan kun jij ook. uiteraard kun je zelf bepalen hoe je er mee om gaat, ook ik had in mn bevallingsplan staan en met mn man afgesproken dat ik geen medicatie wilde hebben, maar na 8 uur weeën zat ik nog steeds pas op 2 cm (dag ervoor zonder weeën op 1 cm) en was ik kapot. Richting ziekenhuis gegaan, ruggenprik gekregen wat echt een verademing was en 13 uur later was onze zoon er. Ik had dit niet zonder kleerscheuren (lees, tang, vacuüm of keizersnede) kunnen doen als ik geen medicatie had gehad, want dan was ik volledig uitgeput. Iedereen ervaart een bevalling anders en iedereen bevalt anders dus vind de uitleg zoals hierboven door die anesthesioloog echt niets toevoegen.
Voor mn tweede bevalling ga ik de TENS aanschaffen, wie weet is dat voldoende in combinatie met hopelijk een iets snellere bevalling, maar wil dat niet lukken zou ik wederom kiezen voor een ruggenprik.
oooh en Desiree:)
Wat ik wonderlijk vond was dat bij de voorlichtingsavond die ik in het ziekenhuis kreeg betreft bevallen de anesthesioloog aangaf pijnbestrijding niet raadzaam te vinden en dat van zijn team geen van hen zelf gebruik had gemaakt van pijnbestrijding. Reden? Het onnodig medicaliseren van de bevalling.
Ik vind dit echt een hele slechte pitch voor het wel of niet nemen van pijnmedicatie, zo van wat een ander kan kun jij ook. uiteraard kun je zelf bepalen hoe je er mee om gaat, ook ik had in mn bevallingsplan staan en met mn man afgesproken dat ik geen medicatie wilde hebben, maar na 8 uur weeën zat ik nog steeds pas op 2 cm (dag ervoor zonder weeën op 1 cm) en was ik kapot. Richting ziekenhuis gegaan, ruggenprik gekregen wat echt een verademing was en 13 uur later was onze zoon er. Ik had dit niet zonder kleerscheuren (lees, tang, vacuüm of keizersnede) kunnen doen als ik geen medicatie had gehad, want dan was ik volledig uitgeput. Iedereen ervaart een bevalling anders en iedereen bevalt anders dus vind de uitleg zoals hierboven door die anesthesioloog echt niets toevoegen.
Voor mn tweede bevalling ga ik de TENS aanschaffen, wie weet is dat voldoende in combinatie met hopelijk een iets snellere bevalling, maar wil dat niet lukken zou ik wederom kiezen voor een ruggenprik.
oooh en Desiree:)
maandag 18 januari 2016 om 11:35
bij beide bevallingen geen pijnbestrijding, en dat ging ook prima. Ik had er ook niet vooraf over nagedacht, het is ook niet aan de orde geweest. Beide keren hebben we gewoon afgewacht hoe het zou lopen. Beide keren vond ik het vlak voor het persen bijna niet meer te doen van de pijn (met nadruk op bijna), en als ik dat lang had moeten volhouden had ik pijnstilling gewild. Maar dat was dus niet zo, ik kon vlak daarna gaan persen (behalve dat ik bij de oudste eerst nog even naar het zkh moest omdat dochter in het vruchtwater gepoept had, maar ook dat was te doen), en in no time waren mijn dochters er.
Als ik nu weer zou moeten bevallen zou ik geen plan maken, en me - wederom - niets voornemen. Het loopt toch anders dan je kan verzinnen. Ik had vooraf van alles en nog wat op papier kunnen zetten, maar mijn bevallingen zouden toch ongeveer verlopen zijn zoals het ging: geen pijnstilling (want geen behoefte en geen tijd), eerste in zkh (moest vanwege meconium in vruchtwater), tweede thuis (kon niet anders vanwege snelheid). Al die dingen werden bepaald door de gebeurtenissen op dat moment, daar had niemand veel over te zeggen. Dus ik hoefde ook niet om te schakelen ofzo, alles ging gewoon zoals het ging. Dat vond ik heerlijk relaxt!
Als ik nu weer zou moeten bevallen zou ik geen plan maken, en me - wederom - niets voornemen. Het loopt toch anders dan je kan verzinnen. Ik had vooraf van alles en nog wat op papier kunnen zetten, maar mijn bevallingen zouden toch ongeveer verlopen zijn zoals het ging: geen pijnstilling (want geen behoefte en geen tijd), eerste in zkh (moest vanwege meconium in vruchtwater), tweede thuis (kon niet anders vanwege snelheid). Al die dingen werden bepaald door de gebeurtenissen op dat moment, daar had niemand veel over te zeggen. Dus ik hoefde ook niet om te schakelen ofzo, alles ging gewoon zoals het ging. Dat vond ik heerlijk relaxt!
maandag 18 januari 2016 om 11:36
Hier al vrij vroeg ruggeprik gekregen omdat ik niet meer kon ontspannen tussen de weeen door. Ze kwamen in rap tempo en dat had ik echt niet vol gehouden.
Kreeg door de ruggeprik heen wel enorme persweeen en het infuus is dus ook aan blijven staan. Wil niet weten hoe het zou zijn geweest als het infuus uitgezet was....
Ik wilde liever geen pijnstilling maar heb er absoluut geen spijt van. Het is voor handen dus waarom niet. Vond het wel fijn dat de anesthesist bij mij op de kamer kwam om de ruggenprik te zetten. Hoor ook veel verhalen van vrouwen die met weeen in de lift moesten naar de anesthesist toe.
Kreeg door de ruggeprik heen wel enorme persweeen en het infuus is dus ook aan blijven staan. Wil niet weten hoe het zou zijn geweest als het infuus uitgezet was....
Ik wilde liever geen pijnstilling maar heb er absoluut geen spijt van. Het is voor handen dus waarom niet. Vond het wel fijn dat de anesthesist bij mij op de kamer kwam om de ruggenprik te zetten. Hoor ook veel verhalen van vrouwen die met weeen in de lift moesten naar de anesthesist toe.
maandag 18 januari 2016 om 11:37
Hi ik wilde zonder pijnmedicatie bevallen in het ziekenhuis, maar daar bleek dat mijn dochtertje in t vruchtwater gepoept had. Dus werd ik gelijk naar de andere kant van t zkh gereden, want nu werd ik medisch. De weeen waren al n uur of 5 bezig, weeen opwekkers erbij op vol gas, en ik zei JA geef me die pijnmedicatie dat was n infuus met n pompje. Elke keer als t lichtje groen was hup drukken. 5,5 uur verder mocht ik persen. 2,5 uur geperst, beebs kwam maar niet. Ze zat vast in mijn bekken...Toen twee keer vaccuum erop, lukte niet en toen met spoed naar de ok. Wat was ik blij met die ruggeprik...alle pijn viel in ern keer weg...rust! 30 min later een gezonde mop op de wereld!!! Maar dit had ik allemaal niet kunnen bedenken vantevoren. Een plan kun je maken maar je weet toch niet hoe t zal gaan. Go with the flow!
maandag 18 januari 2016 om 11:41
Bij mij schoot de ontsluiting niet echt op, om 6.00 uur 's morgens 3 cm, om 14.00 uur 's middags 3,5 cm
Toen een ruggenprik gezet en wat een uitkomst!!! Ik kan het je aanraden. Ik kon daarna ook nog wat slapen want de avond daarvoor rond 23.30 uur begonnen de weeën om de 5 min en had dus niet meer geslapen. Liggen was geen pretje meer. Ik kon dus even opladen. De bevalling duurt met een ruggenprik wel wat langer, maar de volgende keer zou ik het zeker weer doen.
Toen een ruggenprik gezet en wat een uitkomst!!! Ik kan het je aanraden. Ik kon daarna ook nog wat slapen want de avond daarvoor rond 23.30 uur begonnen de weeën om de 5 min en had dus niet meer geslapen. Liggen was geen pretje meer. Ik kon dus even opladen. De bevalling duurt met een ruggenprik wel wat langer, maar de volgende keer zou ik het zeker weer doen.
maandag 18 januari 2016 om 11:44
quote:Frizz schreef op 18 januari 2016 @ 11:00:
Oh én: ik heb zoveel geleerd betreft omgaan met pijn/ademhalingstechnieken ed tijdens mijn cursus, dat ik (zo vooraf) genoeg vertrouwen in mezelf en mijn lijf heb om er zonder hulpmiddelen tegenaan te gaan. Sterker nog, heb gewoon zin in mijn bevalling.
Zo ben ik ook de bevalling ingegaan bijna 2 maanden geleden! Ik voelde me er klaar voor, mede dankzij de yogalessen had ik het gevoel om te kunnen gaan met mijn lichaam en pijn en de bevalling is heel goed verlopen. In 8 uur was ze er, ik vond de pijn goed te doen en had het gevoel alles onder controle te hebben. Daar was ik vantevoren wel bang voor, dat je lichaam met je aan de haal gaat, zeg maar. Ben nogal een controlfreak
Had wel met vk besproken dat ik het bij voorkeur zonder pijnbestrijding wilde doen, maar dat ik er niet principieel tegen was ofzo.
Oh én: ik heb zoveel geleerd betreft omgaan met pijn/ademhalingstechnieken ed tijdens mijn cursus, dat ik (zo vooraf) genoeg vertrouwen in mezelf en mijn lijf heb om er zonder hulpmiddelen tegenaan te gaan. Sterker nog, heb gewoon zin in mijn bevalling.
Zo ben ik ook de bevalling ingegaan bijna 2 maanden geleden! Ik voelde me er klaar voor, mede dankzij de yogalessen had ik het gevoel om te kunnen gaan met mijn lichaam en pijn en de bevalling is heel goed verlopen. In 8 uur was ze er, ik vond de pijn goed te doen en had het gevoel alles onder controle te hebben. Daar was ik vantevoren wel bang voor, dat je lichaam met je aan de haal gaat, zeg maar. Ben nogal een controlfreak
Had wel met vk besproken dat ik het bij voorkeur zonder pijnbestrijding wilde doen, maar dat ik er niet principieel tegen was ofzo.
maandag 18 januari 2016 om 11:46
Ik had van 20.00 tot 4.00 hele heftige weeen gehad en zat tot nog steeds maar op 5 cm en kon niet meer stoppen met overgeven en had het zoooo vreselijk koud. dus hebben ze een ruggeprik gegeven. Geweldig was dat, kon bij komen zonder die hele heftige pijn (ik voelde ze nog wel) en uiteindelijk is ze om 15u geboren.
maandag 18 januari 2016 om 11:48
Helaas nog geen ervaring (39w+3d zwanger) maar in mijn bevallingsplan staat dat ik de optie wil hebben om elke vorm van pijnbestrijding aangeboden te krijgen en dat voor mij een ruggenprik de laatste optie is in het hele spectrum van pijnbestrijding in mijn ziekenhuis (warm waterbad, kleine elektroshocks op de rug, lachgas, ... Ruggenprik).
Ik heb ook letterlijk gevraagd dat de opties me aangeboden worden. Misschien kan ik niet helder denken en dan wil ik dat zij me er aan doen herinneren wat De mogelijkheden zijn. Ik wil ook op de hoogte gebracht worden van wanneer ongeveer het laatste moment is dat ik de ruggenprik nog kan krijgen.
Ik heb ook letterlijk gevraagd dat de opties me aangeboden worden. Misschien kan ik niet helder denken en dan wil ik dat zij me er aan doen herinneren wat De mogelijkheden zijn. Ik wil ook op de hoogte gebracht worden van wanneer ongeveer het laatste moment is dat ik de ruggenprik nog kan krijgen.
maandag 18 januari 2016 om 11:50
Bij beide bevallingen had ik al teveel ontsluiting voor pijnbestrijding. Achteraf gezien had ik bij de eerste bevalling heel graag een ruggenprik gehad vanwege helse rugweeën. Tweede bevalling was stukken minder pijnlijk. Dat was te doen zonder medicatie.
Iedere bevalling is anders, van te voren kun je dat niet voorzien.
Hou de optie voor pijnbestrijding gewoon open. Dan heb je dat iig achter de hand.
Iedere bevalling is anders, van te voren kun je dat niet voorzien.
Hou de optie voor pijnbestrijding gewoon open. Dan heb je dat iig achter de hand.
maandag 18 januari 2016 om 11:51
quote:appeltjesgroen schreef op 18 januari 2016 @ 11:25:
Oh ja: mijn man vond het pompje ook fijn: had hij ook iets te doen. Als ik riep 'knopje!' moest hij op dat knopje drukken. Hij zei naderhand dat hij daar heel blij mee was, gaf hem het gevoel dat hij niet compleet nutteloos was in het hele gebeuren (niet dat dat nou een reden is om pijnbestrijding te nemen!)Mijn man vertelde na mijn eerste bevalling ook dat hij zich heel nutteloos had gevoeld, maar ik was juist heel blij dat hij erbij was: ik had bij elke wee me op zijn schoenen gefocust. Had hij natuurlijk niks van gemerkt, maar ik had juist heel erg veel aan zijn aanwezigheid
Oh ja: mijn man vond het pompje ook fijn: had hij ook iets te doen. Als ik riep 'knopje!' moest hij op dat knopje drukken. Hij zei naderhand dat hij daar heel blij mee was, gaf hem het gevoel dat hij niet compleet nutteloos was in het hele gebeuren (niet dat dat nou een reden is om pijnbestrijding te nemen!)Mijn man vertelde na mijn eerste bevalling ook dat hij zich heel nutteloos had gevoeld, maar ik was juist heel blij dat hij erbij was: ik had bij elke wee me op zijn schoenen gefocust. Had hij natuurlijk niks van gemerkt, maar ik had juist heel erg veel aan zijn aanwezigheid
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
maandag 18 januari 2016 om 11:54
Ik wilde bij de eerste in het zkh bevallen zonder ruggenprik maar wel evt. Met infuus (remyfenthinol als ik t goed schrijf). Uiteindelijk een mega snelle bevalling gehad (4,5 uur) en er was geen tijd voor pijnbestrijdeing al wilde ik het graag.
Achteraf blij en trots dat ik het zonder heb gedaan.
Nu zwanger van de 2e en ik hoop op een soortgelijke, snelle, bevalling maar dan thuis.
Mocht ik echt urenlang weeën hebben en qua ontsluiting niks opschieten dan zou ik zeker een ruggeprik overwegen zodat ik nog genoeg puf heb voor het persen.
Echt plannen kan je het toch niet
Achteraf blij en trots dat ik het zonder heb gedaan.
Nu zwanger van de 2e en ik hoop op een soortgelijke, snelle, bevalling maar dan thuis.
Mocht ik echt urenlang weeën hebben en qua ontsluiting niks opschieten dan zou ik zeker een ruggeprik overwegen zodat ik nog genoeg puf heb voor het persen.
Echt plannen kan je het toch niet
maandag 18 januari 2016 om 12:04
quote:absor schreef op 18 januari 2016 @ 11:01:
Als je nog nooit bevallen bent kan je er toch geen zinnig woord over zeggen?
Behalve als je extreem anti bent om wat voor reden dan ook, anders zou ik zeggen; dat bepaal ik op dat moment en bied aan wat er is
En als je thuis wil bevallen dan houdt het snel op
en dan nog...ik ben twee keer bevallen en het waren twee heel verschillende ervaringen.
Bij de eerste had ik graag pijnstilling gehad, maar toen waren ze daar nog niet zo makkelijk mee. Bij de tweede was het heel goed te doen zonder. Het gaat niet meer gebeuren, maar als er een derde was gekomen, had ik dan ook niet bij voorbaat voor pijnstilling gekozen. Ik zou het wel prettig vinden als je de optie achter de hand kan houden.
Als je nog nooit bevallen bent kan je er toch geen zinnig woord over zeggen?
Behalve als je extreem anti bent om wat voor reden dan ook, anders zou ik zeggen; dat bepaal ik op dat moment en bied aan wat er is
En als je thuis wil bevallen dan houdt het snel op
en dan nog...ik ben twee keer bevallen en het waren twee heel verschillende ervaringen.
Bij de eerste had ik graag pijnstilling gehad, maar toen waren ze daar nog niet zo makkelijk mee. Bij de tweede was het heel goed te doen zonder. Het gaat niet meer gebeuren, maar als er een derde was gekomen, had ik dan ook niet bij voorbaat voor pijnstilling gekozen. Ik zou het wel prettig vinden als je de optie achter de hand kan houden.
maandag 18 januari 2016 om 12:05
Ik ben heel erg blij dat ik een ruggenprik heb gekregen. Mijn ontsluiting duurde ook vreeslijk lang, en ik had al 24 uur niet meer geslapen. Toen met de ruggenprik kon ik een aantal uurtjes bijslapen en toen ik wakker werd, van een ander soort pijn, mocht ik gaan persen! Daar had ik toen gelukkig weer de energie voor.
Raising kids is a walk in the park. Jurassic Park.
maandag 18 januari 2016 om 12:16
quote:alfalfalfa schreef op 18 januari 2016 @ 11:44:
[...]
Zo ben ik ook de bevalling ingegaan bijna 2 maanden geleden! Ik voelde me er klaar voor, mede dankzij de yogalessen had ik het gevoel om te kunnen gaan met mijn lichaam en pijn en de bevalling is heel goed verlopen. In 8 uur was ze er, ik vond de pijn goed te doen en had het gevoel alles onder controle te hebben. Daar was ik vantevoren wel bang voor, dat je lichaam met je aan de haal gaat, zeg maar. Ben nogal een controlfreak
Had wel met vk besproken dat ik het bij voorkeur zonder pijnbestrijding wilde doen, maar dat ik er niet principieel tegen was ofzo.Ja dat lijkt me het ergste wat er kan gebeuren, vertrouwen in mezelf en mijn lijf kwijtraken. Tijdens de bevalling dus. Maar die kans lijkt me best klein, ik geloof dat ik daadwerkelijk goed voorbereid ben.
[...]
Zo ben ik ook de bevalling ingegaan bijna 2 maanden geleden! Ik voelde me er klaar voor, mede dankzij de yogalessen had ik het gevoel om te kunnen gaan met mijn lichaam en pijn en de bevalling is heel goed verlopen. In 8 uur was ze er, ik vond de pijn goed te doen en had het gevoel alles onder controle te hebben. Daar was ik vantevoren wel bang voor, dat je lichaam met je aan de haal gaat, zeg maar. Ben nogal een controlfreak
Had wel met vk besproken dat ik het bij voorkeur zonder pijnbestrijding wilde doen, maar dat ik er niet principieel tegen was ofzo.Ja dat lijkt me het ergste wat er kan gebeuren, vertrouwen in mezelf en mijn lijf kwijtraken. Tijdens de bevalling dus. Maar die kans lijkt me best klein, ik geloof dat ik daadwerkelijk goed voorbereid ben.
•
maandag 18 januari 2016 om 12:28
Mijn hele bevallingsplan kon ik achteraf zo in de prullebak gooien! Echt ieder punt wat daar op stond is anders gegaan. Zo wilde ik o.a. geen pijnbestrijding maar ik heb een ruggeprik gehad vanwege langdurig weeën met weinig ontsluiting. En Ooh wat was ik blij dat deze bestond. Je plan schrijven is sowieso wel heel goed voor een stuk bewustwording en in gesprek gaan met je partner b.v. over wat je belangrijk vindt. Verder heb ik wel bijwerkingen gehad van de ruggeprik, zo n beetje alle die je kunt hebben. Om die reden moest ons kind 3 dagen op neonatologie opgenomen worden en dat was toch echt wel even slikken. Maar zonder had ik het echt niet gered dus ik zou toch weer dezelfde keus hebben gemaakt.
Succes met het schrijven van je plan! En ik hoop een voorspoedige bevalling voor jou en je kindje.
Succes met het schrijven van je plan! En ik hoop een voorspoedige bevalling voor jou en je kindje.
maandag 18 januari 2016 om 12:40
Oh ja dat vergat ik nog. Ik heb na die info avond wel nog een gesprek gehad met een anesthesist omdat ik voorafgaand aan de bevalling wil weten of pijnbestrijding überhaupt kán bij mij, dat ze me niet iets toedienen wat niet samengaat met mijn eigen medische toestand. Betreffende man stond er heel neutraal in, maar ging wel nog even vertellen dat in 20% van de gevallen de baby na een ruggenprik koorts krijgt en dus moet worden opgenomen. En nee dan slaap je dus de eerste nachten niet samen. Dus neem dat mee in je overwegingen.
•
maandag 18 januari 2016 om 12:42
Inderdaad, leuk zo'n bevalplan maar het het kopje 'pijnbestrijding' kunnen ze er beter uit laten. Bij mijn eerste stond er 'liever geen medicatie' maar wat was ik achraf blij met mijn ruggeprik. Ik kon weer even op adem komen. Na mijn bevalling heb ik dan ook tegen iedreen geroepen dat ze vooral om een ruggeprik moesten vragen want dat is zo fijn!
Bij mijn tweede heb ik echter een totaal andere bevalling gehad en niet eens aan een ruggeprik gedacht. Zonder medicatie was het van het begin tot het einde goed te doen.
Ik zou dan ook aanraden om alleen even van te voren te lezen welke medicatie er in je ziekenhuis wordt aangeboden en wat het zo ongeveer inhoudt, en voor de rest af te wachten hoe het loopt. Er valt van te voren geen zinnig woord over te zeggen.
Bij mijn tweede heb ik echter een totaal andere bevalling gehad en niet eens aan een ruggeprik gedacht. Zonder medicatie was het van het begin tot het einde goed te doen.
Ik zou dan ook aanraden om alleen even van te voren te lezen welke medicatie er in je ziekenhuis wordt aangeboden en wat het zo ongeveer inhoudt, en voor de rest af te wachten hoe het loopt. Er valt van te voren geen zinnig woord over te zeggen.
maandag 18 januari 2016 om 12:43
Ik heb een ruggenprik gehad. Het zetten ging vlot en zonder pijn. Ik hoefde daarvoor niet naar de OK anesthesist kwam naar de verloskamer.
Uiteindelijk keizersnede gehad, dus toen hebben ze andere verdoving via ruggenprik infuus ingebracht. Werkte prima.
Mijn bevallingsplan : kijken hoe ver zonder en indien nodig pijnbestrijding. Verpleegkundige vroeg ook of ik dat wilde etc. (Ben ingeleid)
Uiteindelijk keizersnede gehad, dus toen hebben ze andere verdoving via ruggenprik infuus ingebracht. Werkte prima.
Mijn bevallingsplan : kijken hoe ver zonder en indien nodig pijnbestrijding. Verpleegkundige vroeg ook of ik dat wilde etc. (Ben ingeleid)
maandag 18 januari 2016 om 12:43
Ik ben twee keer zonder pijnbestrijding bevallen. De eerste keer riep ik eenmaal in het ziekenhuis aangekomen dat ik dat pompje wilde, maar dat kon al niet meer want mocht gaan persen. De tweede keer ging nog sneller, ik lag nog niet op het bed of de baby was er al.
In mijn plan heb ik aangegeven dat ik een last call seintje wilde krijgen: nu kun je nog een ruggenprik/pompje krijgen, straks kan het niet meer.
Verder misschien slim om je te realiseren dat sommige mensen van een ruggenprik enorme koppijn kunnen krijgen na afloop. Ik ben gevoelig voor migraine, dit was voor mij een reden om géén ruggenprik te willen. (kennis van mij heeft haar hele kraamweek met migraine x10 in bed gelegen door de ruggenprik. Dat risico wilde ik niet nemen)
In mijn plan heb ik aangegeven dat ik een last call seintje wilde krijgen: nu kun je nog een ruggenprik/pompje krijgen, straks kan het niet meer.
Verder misschien slim om je te realiseren dat sommige mensen van een ruggenprik enorme koppijn kunnen krijgen na afloop. Ik ben gevoelig voor migraine, dit was voor mij een reden om géén ruggenprik te willen. (kennis van mij heeft haar hele kraamweek met migraine x10 in bed gelegen door de ruggenprik. Dat risico wilde ik niet nemen)
Clap your hands everybody, and everybody clap your hands.
maandag 18 januari 2016 om 12:45
Ik dacht van te voren: ik wil niks alleen in geval van nood.
Ik wilde ook eigen in het kraamhotel bevallen, een verplaatste thuisbevalling dus dan zou het sowieso niet kunnen want dan zou ik naar het ziekenhuis moeten.
Het liep even compleet anders. Ik ben ingeleid wegens beginnende hellp.
In het begin dacht ik nog: och wel te doen.
Tot de weeen zo heftig werden dat ik niet meer kon ontspannen en alleen schreeuwen van pijn ( nu ben ik ook wel een piepert hoor wat pijn betreft).
Ik vroeg om pijnbestrijding en heb op hun advies gekozen voor een ruggenprik.
Die ik voor mijn bevalling echt niet wou, liever een pompje en ook alleen in geval van nood.
Nou ik ben blij dat ik het gedaan heb.
Het duurde even voor hij erin zat omdat mijn bloed wegens de hellp eerst nagekeken moest worden of het wel mocht ( anders kreeg ik alsnog pompje) maar toen hij er eenmaal in zat.
Heerlijk.
En toen ging de ontsluiting opeens ook als een tierelier.
Ik denk dat je zoiets gewoon niet kunt plannen van te voren. Je kunt erover lezen en nadenken maar ik denk dat je het op het moment supreme pas echt beslist.
Ik wilde ook eigen in het kraamhotel bevallen, een verplaatste thuisbevalling dus dan zou het sowieso niet kunnen want dan zou ik naar het ziekenhuis moeten.
Het liep even compleet anders. Ik ben ingeleid wegens beginnende hellp.
In het begin dacht ik nog: och wel te doen.
Tot de weeen zo heftig werden dat ik niet meer kon ontspannen en alleen schreeuwen van pijn ( nu ben ik ook wel een piepert hoor wat pijn betreft).
Ik vroeg om pijnbestrijding en heb op hun advies gekozen voor een ruggenprik.
Die ik voor mijn bevalling echt niet wou, liever een pompje en ook alleen in geval van nood.
Nou ik ben blij dat ik het gedaan heb.
Het duurde even voor hij erin zat omdat mijn bloed wegens de hellp eerst nagekeken moest worden of het wel mocht ( anders kreeg ik alsnog pompje) maar toen hij er eenmaal in zat.
Heerlijk.
En toen ging de ontsluiting opeens ook als een tierelier.
Ik denk dat je zoiets gewoon niet kunt plannen van te voren. Je kunt erover lezen en nadenken maar ik denk dat je het op het moment supreme pas echt beslist.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
maandag 18 januari 2016 om 12:45
quote:Frizz schreef op 18 januari 2016 @ 12:16:
[...]
Ja dat lijkt me het ergste wat er kan gebeuren, vertrouwen in mezelf en mijn lijf kwijtraken. Tijdens de bevalling dus. Maar die kans lijkt me best klein, ik geloof dat ik daadwerkelijk goed voorbereid ben.Maar als je kind vastzit, of je weeen door t dak gaan en je op drie centimeter blijft steken, dan helpt dat puffen en voorbereiden toch niks? Ik ben helemaal pro goede voorbereiding, maar weet wel dat mijn lichaam zo sterk en zo snel van 'nul naar honderd' steeg dat ik volledig van het padje was. Omdat dat tevens heel snelle ontsluiting betekende duurde het maar kort. Dat hielp me er doorheen en zal me wrs bij de tweede keer, over vier maanden, weer kracht geven. Later met mn vk besproken en zij gaf aan dat er ook mensen zijn met zulke heftige en snel opvolgende weeen waarbij de ontsluiting toch geen gelijke tred houdt. Die trekken het vaak echt niet en dan wordt medicatie echt wel aangeraden omdat een lichaam maar een bepaalde periode met die hevige pijnen/sensaties/krampen kan omgaan.
[...]
Ja dat lijkt me het ergste wat er kan gebeuren, vertrouwen in mezelf en mijn lijf kwijtraken. Tijdens de bevalling dus. Maar die kans lijkt me best klein, ik geloof dat ik daadwerkelijk goed voorbereid ben.Maar als je kind vastzit, of je weeen door t dak gaan en je op drie centimeter blijft steken, dan helpt dat puffen en voorbereiden toch niks? Ik ben helemaal pro goede voorbereiding, maar weet wel dat mijn lichaam zo sterk en zo snel van 'nul naar honderd' steeg dat ik volledig van het padje was. Omdat dat tevens heel snelle ontsluiting betekende duurde het maar kort. Dat hielp me er doorheen en zal me wrs bij de tweede keer, over vier maanden, weer kracht geven. Later met mn vk besproken en zij gaf aan dat er ook mensen zijn met zulke heftige en snel opvolgende weeen waarbij de ontsluiting toch geen gelijke tred houdt. Die trekken het vaak echt niet en dan wordt medicatie echt wel aangeraden omdat een lichaam maar een bepaalde periode met die hevige pijnen/sensaties/krampen kan omgaan.
