Pijnmedicatie bij bevalling

18-01-2016 10:46 80 berichten
Alle reacties Link kopieren
Goedemorgen lieve dames,



Ik ben bezig met mijn geboorteplan, ik ben nu bijna 30 weken zwanger en ik ben nu bij het kopje pijnbestrijding.

Nu zou ik graag jullie ervaringen willen horen over pijnmedicatie in het ziekenhuis.



Welke pijnbestrijding hebben jullie gehad, beviel dit goed, of had je liever gewild dat je dit niet had gedaan?

Of heb je helemaal geen pijnbestrijding gehad?



Ik lees echt verschillende opties, maar ze spreken me eigenlijk allemaal niet aan en wordt er nogal nerveus van, van die pijnmedicatie als ik dat allemaal zo lees.



Ik kijk uit naar jullie reacties!
Mijn vrouw was bij de eerste heel blij met de ruggenprik en wil dit bij de bevalling van de tweede waarschijnlijk ook weer.
Ik had het niet nodig; vond de pijn goed te doen. Maar iedereen en elke bevalling is anders: ik zou dit niet plannen maar gewoon kijken hoe het gaat en niks uitsluiten.
Hier geen pijnmedicatie gehad, ik zat al op 8/9 cm toen ik om een ruggenprik smeekte en dan kan het dus niet meer. Van te voren heb ik gezegd dat ik écht geen ruggenprik wou. Bang voor de pijn, gevolgen en bijwerkingen. Maar als je midden in je bevalling zit laat je die ideeën ook wel weer varen.
Alle reacties Link kopieren
Zoiets kun je niet plannen is mijn ervaring. Ik wilde thuis zonder pijnstilling bevallen en ben uiteindelijk in het ziekenhuis met eerst een infuus en later een ruggenprik bevallen.
Het ziekenhuis waar je bevalt, bepaalt het aanbod. Het ziekenhuis waar ik (3x) ben bevallen (medische indicatie) doet alleen aan de ruggeprik. Heb ik overigens weloverwogen geen gebruik van gemaakt. Vooraf kreeg ik bij de eerste 2 bevallingen een gesprek met de afdeling anesthesiologie. Misschien is dat voor jou ook een idee.
Alle reacties Link kopieren
Wat ik wonderlijk vond was dat bij de voorlichtingsavond die ik in het ziekenhuis kreeg betreft bevallen de anesthesioloog aangaf pijnbestrijding niet raadzaam te vinden en dat van zijn team geen van hen zelf gebruik had gemaakt van pijnbestrijding. Reden? Het onnodig medicaliseren van de bevalling.



Ik ben voornemens geen gebruik te maken van pijnbestrijding. Maar mocht ik het op het moment suprême toch willen kan dat. Ik ben al medisch dus wordt mijn bevalling sowieso door een arts begeleid.
Alle reacties Link kopieren
Niet nodig gehad. Ik vond het goed te doen. Had vanaf ongeveer 7 cm ontsluiting persdrang, waardoor de top van de wee vooral heftige persdrang betekende. Dat vond ik een heel heftig gevoel, maar niet echt pijnlijk. Daardoor kon ik het zonder pijnbestrijding hanteren.

Die vroege persdrang komt bij een stuitbevalling vaker voor, dus dat was niet raar.
Alle reacties Link kopieren
Pethidine is echt geen aanrader, haalt de scherpe kantjes eraf zeggen ze, dat is ook wel zo, maar ik mis een heel deel van mijn bevalling.



Ruggenprik is wel fijn, vooral als je even op adem moet komen na al een lange poos weeën. Ruggenprik doet ook absoluut geen pijn trouwens met zetten.
De glimlach op mijn gezicht, betekent niet dat mijn leven perfect is. Het betekent dat ik waardeer wat er nu is.
Alle reacties Link kopieren
Oh én: ik heb zoveel geleerd betreft omgaan met pijn/ademhalingstechnieken ed tijdens mijn cursus, dat ik (zo vooraf) genoeg vertrouwen in mezelf en mijn lijf heb om er zonder hulpmiddelen tegenaan te gaan. Sterker nog, heb gewoon zin in mijn bevalling.
Alle reacties Link kopieren
Als je nog nooit bevallen bent kan je er toch geen zinnig woord over zeggen?

Behalve als je extreem anti bent om wat voor reden dan ook, anders zou ik zeggen; dat bepaal ik op dat moment en bied aan wat er is



En als je thuis wil bevallen dan houdt het snel op
Alle reacties Link kopieren
Ik had al 20 uur weeen die goed te doen waren voordat ik naar het ziekenhuis ging. Opeens midden in de nacht was het niet meer te houden. Om de 2 minuten en ze duurden 1 minuut.



Kom je in het ziekenhuis... blijk je pas 2 cm te hebben. Toen heb ik eerst een roesje gekregen. 4 uur later zat ik op 3 cm. Terwijl de weeen vrolijk om de minuut kwamen. In de tussentijd ook al aan de weeopwekkers.



Toen wilden ze die weeopwekkers vol aan zetten. Heb gezegd dat ik eerst een ruggenprik wilde. Kon later nog wel zeiden ze. Heb voet bij stuk gehouden. Gezegd dat als er iemand met z'n klauwen aan het infuus zou zitten om het op te voeren ik heel het ziekenhuis op stelten zou zetten.

Wilden ze nog steeds niet naar me luisteren. Ben opgestaan en gezegd dat ik weg zou gaan. Ze hadden geen enkel recht me daar tegen mijn wil in te houden.



Toen kreeg ik toch eerst mijn ruggeprik



En toen kon ik eindelijk (na ongeveer 27 uur weeen) weer even bijkomen. Wat een uitvinding zeg!!



Vooraf heb ik gezegd dat ik het op het moment zelf pas wilde beslissen. Maar dat ik wel de mogelijkheid wilde hebben. Dat zou ik volgende keer (mocht die er ooit komen) weer zo doen.
Form is temporary, class is permanent
Alle reacties Link kopieren
Ik heb niks gebruikt en het is ook geen moment in me opgekomen. Zeker bij de tweede vond ik het tot vlak voor het persen goed te doen (laatste stukje vond ik wel echt vervelend). Bij de eerste kreeg ik te vroeg persdrang, maar ook toen was het al te laat voor pijnbestrijding volgens mij. In elk geval had ik totaal geen zin in nog meer 'circus' aan mijn bed/lijf op dat moment. Was meer in de modus van 'laat me allemaal met rust'



Eerlijk gezegd denk ik dat je iets als wel/geen pijnbestrijding totaal niet kan inschatten van tevoren. Ik zou dus beiden opties (wel/niet) gewoon open houden en het op dat moment beslissen.
Ik heb bij beide bevallingen ervoor gekozen geen pijnbestrijding te gebruiken.

Bij de 2e bevalling waren de weeën wel heftiger maar, blij dat ik het uiteindelijk toch zonder heb gedaan.
Alle reacties Link kopieren
Ik wilde ook geen ruggenprik. Uiteindelijk na 5 uur weeen wel om een ruggenprik gevraagd. Die kreeg ik omdat ik nog steeds op 3 cm ontsluiting zat. Mocht ik al meer ontsluitinf gehad hebben had ik zonder ruggenprik doorgezet. Jammer genoeg werkte de prik alleen aan de rechterkant van mijn lichaam en na anderhalf uur werd het een spoedkeizersnee. Die tweede ruggenprik werkte wel volledig! Kon toen eindelijk op adem komen. Ik zou dus wel weer voor een ruggenprik kiezen mocht het nodig zijn.
Ik heb bij 2e bevalling een prik in mijn been gehad (meen dat t Pethidine was), maar daar heb ik niks van gemerkt, t zou de scherpe kantjes eraf halen. Dat deed t niet, en achteraf gezien vond ik t wel prima. Ja t deed wel zeer, maar omdat je lichaam zo in een rush zit vond ik het helemaal niet erg. het 'hoorde' erbij voor mijn gevoel. Maar misschien ook wel omdat ik bij de eerste een keizersnee kreeg onder volledige narcose en ik daarvan dus helemaal niks heb meegekregen. dat kwam door hellpsyndroom, en toen kreeg ik zo'n pijn in mijn lever, dat de baby eruit moest omdat onze levens echt kantje boord hing. De pijn van die lever vond ik erger dan bevallingspijn.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben twee keer bevallen en dat was twee keer zonder pijnbestrijding. Vond het de eerste keer (poliklinisch) goed te doen zonder.

De tweede keer had ik een weeenstorm en ben ik thuis bevallen. Het ging het allemaal zo snel dat het bijna niet op te vangen was, maar was ik wél in het ziekenhuis geweest, was pijnbestrijding ook niet mogelijk geweest - omdat ik daar al te laat voor was.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
Ik kon kiezen uit een ruggenprik en een infuus met iets erin( geen idee meer wat het was) ik heb gekozen voor het infuus en ik vond het geweldig spul :p geen pijn gehad en lekker liggen chillen voor mijn gevoel. Vond het jammer toen de persweeen kwamen en het infuus uit moest :p
Drie keer bevallen zonder pijnstilling. De eerste keer was behoorlijk pijnlijk, een weeënstorm en dat ging heel snel, dus geen tijd voor pijnstilling. De tweede en derde keer vond ik het tot 7 cm heel goed te doen, toen werd het zwaar en het laatste stukje echt heel zwaar, maar dat was 10 minuten of korter. Dan is er ook geen tijd voor pijnstilling en het gedoe weegt niet bij op tegen 10 minuten echt heel zwaar. Ik zou kijken hoe het gaat en aangeven in het plan dat ik niet tegen pijnstilling bent, maar het af laat hangen van de voortgang van de bevalling.
Alle reacties Link kopieren
Ik had in mijn bevalplan gezet dat ik in principe zonder medicatie wilde doen en wanneer ik er wel om zou vragen er op dat moment bekeken zou worden wat de opties nog waren. Ben naar een info-avond geweest waar duidelijk uitleg werd gegeven over die opties.

Uiteindelijk niets nodig gehad. Ben er van overtuigd dat mijn puf-cursus daar mede voor gezorgd heeft.
Ik had al eerder in mijn leven morfine gehad rn daar word ik ziek van, dat viel af.



Ruggeprik was een verademing en ging aanvankelijk heel goed, maar werd niet op tijd afgezet daarom kon ik niet persen, ik voelde nl niks myeer ook mijn spieren niet. Resultaat: vacuumpomp en knip. Maar ja, ook dat voelde ik totaal niet ;)



Ik kon de weeen trouwens staand prima opvangen al waren ze verdomd pijnlijk tot die tijd maar was nog maar op 1 cm na een hele nacht bezig. Toen ineens naar 4 cm dus achteraf had ik het misschien moeten aanzien.
Ik had aangegeven dat ik best wilde aanzien hoe het verliep, de eerste keer (had immers geen idee). Pijn op zich vind ik niet per se erg (een marathon lopen doet ook pijn, en dat geldt voor wel meer uitdagende en ambitieuze projecten), maar ik wilde niet dat het eindeloos lijden zou worden, met niet vorderende ontsluiting en geen opties om de boel te verzachten.



Daarom bewust niet gekozen voor een thuisbevalling, maar een geboorte centrum in het ziekenhuis vanwaar je snel naar de afdeling verloskunde gaat als het niet op zou schieten of te veel pijn zou doen. Dat gaf me ook de moed om 'alles' te geven. Met goede begeleiding ben ik uiteindelijk heel spoedig en zonder pijnstilling bevallen.
Alle reacties Link kopieren
11 jaar geleden werd mij ook voor de bevalling een ruggenprik geadviseerd.

Ik heb gekozen om het zonder te proberen, maar ergens halverwege toch gekozen voor wel.

Achteraf had ik het eerder moeten vragen, ik vond het heerlijk.

Geen pijn, relax wachten tot je volledige ontsluiting hebt.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb bij 3cm om een ruggenprik gevraagd en heb hier geen moment spijt van gehad. Hierdoor ben uitgerust kunnen beginnen persen en voelde ik me erg goed toen ik uiteindelijk mijn zoon in mijn armen kreeg. Als ik opnieuw zou moeten kiezen, zou ik net hetzelfde kiezen. Op voorhand twijfelde ik ook en heb ik er ook een topic over geopend, misschien heb je er nog iets aan! topic: epidurale of niet



Edit: ik woon niet in NL, hier doen ze minder krampachtig over pijnbestrijding en bevallen gebeurt hier in 99% van de gevallen sowieso in het ziekenhuis.
Alle reacties Link kopieren
Ik wilde een ruggeprik, maar omdat ik dan naar de ok moest vond ik dat dat te lang ging duren, dus voor pethidine gekozen. Dat vond ik zo fijn, heb nog even kunnen slapen. Toen die was uitgewerkt (3u later) wilde ik er nog een, maar was in die 3 uur van 4 naar 8cm gegaan, dus mocht niet meer. Daarna weet ik niks meer van m'n bevalling tot ik mocht persen. Daarna ook weinig interesse in m'n kindje omdat ik weer zo stoned als een garnaal werd.



Het is dat ze daarna naar neonatologie moest omdat ze te vroeg is geboren, maar bij een gewone bevalling zou ik niet meer voor pethidine kiezen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven