Zwanger
alle pijlers
Zin hebben in de bevalling
woensdag 3 februari 2016 om 19:35
Ik ben nu 35 weken zwanger van ons eerste kindje en ik kijk uit naar de bevalling. Op momenten heb ik er zelfs zin in. Ik probeer mezelf dan weer even terug te fluiten, bang dat ik niet voldoende voorbereid ben op de pijn/ de pijn flink onderschat. En toch, het lijkt me zo bijzonder om mee te maken, te ondervinden dat mijn lichaam een kindje op de wereld kan zetten, voor het eerst ons kindje zien en vast kunnen houden. Om me heen hoor ik voornamelijk dat het heel pijnlijk is enz. Op welke manier leven of leefden jullie toe naar de bevalling? En (voor degenen die een bevalling mee hebben gemaakt) heeft dit je geholpen of juist niet?
woensdag 3 februari 2016 om 19:37
Wat bijzonder dat je er zo naar uitleeft, meestal hoor je juist dat zwangere vrouwen er tegenop zien.
Zelf keek ik er vooral naar uit om "niet meer zwanger" te zijn. Was zo klaar met die enorme buik, en wilde ook graag eindelijk naar de volgende fase; een baby in mijn armen in plaats van in mijn buik. Soort van the next level gevoel
En toen ik eenmaal begonnen was met de weeen, keek ik er echt naar uit dat het klaar was. Wist ik veel dat het toen nog 36 uur duurde
Het is maar goed dat je niet alles van tevoren weet, het komt vast allemaal goed. Probeer zo luchtig erover te blijven als je nu bent; dat maakt het wel makkelijker denk ik.
Zelf keek ik er vooral naar uit om "niet meer zwanger" te zijn. Was zo klaar met die enorme buik, en wilde ook graag eindelijk naar de volgende fase; een baby in mijn armen in plaats van in mijn buik. Soort van the next level gevoel
En toen ik eenmaal begonnen was met de weeen, keek ik er echt naar uit dat het klaar was. Wist ik veel dat het toen nog 36 uur duurde
Het is maar goed dat je niet alles van tevoren weet, het komt vast allemaal goed. Probeer zo luchtig erover te blijven als je nu bent; dat maakt het wel makkelijker denk ik.
woensdag 3 februari 2016 om 19:39
Ik ben nu 37,5 week zwanger van de 2de.. Bij de eerste ingeleid en uiteindelijk een keizersnede gehad en wil het nu, op zijn natuurlijke beloop laten (zolang het onze gezondheid niet in gevaar brengt)..
Ook ik kijk erg uit naar de bevalling.. Naar dat eerste moment.. Dat je ziet wat er 9 maanden in je buik zat!
Dat vond ik bij de eerste ook zo mooi!
Daarom denk ik nu totaal niet aan de bevalling/pijn en andere worst case scenario's..
Ook ik kijk erg uit naar de bevalling.. Naar dat eerste moment.. Dat je ziet wat er 9 maanden in je buik zat!
Dat vond ik bij de eerste ook zo mooi!
Daarom denk ik nu totaal niet aan de bevalling/pijn en andere worst case scenario's..
woensdag 3 februari 2016 om 19:41
Ik ben er heel blanco ingegaan. Dat was maar goed ook want ik had een hele zware bevalling volgens het ziekenhuis. Voor mij was het mijn eerste bevalling dus ik had geen vergelijkingsmateriaal. Maar mijn instelling heeft me wel geholpen.
Als je bezig bent dan denk je niet meer in termen van oh leuk. Wel van oh daar komt ie maar dat ging dan over weeen.
Als je bezig bent dan denk je niet meer in termen van oh leuk. Wel van oh daar komt ie maar dat ging dan over weeen.
woensdag 3 februari 2016 om 19:42
Ik kan nu elk moment bevallen, was afgelopen zaterdag uitgerekend. Je weet dat het langer kan duren, toch valt het tegen als je de uitgerekende datum voorbij ziet gaan en er is nog steeds niks.. Morgenochtend laten strippen bij de verloskundige, hoop dat het resultaat geeft. Dus ik kan me wel vinden in het "zin hebben in de bevalling", heb nu echt zoiets van laat maar komen! Ik kijk vooral uit naar het moment dat ik ons kindje eindelijk kan zien. De pijn van de bevalling zie ik met vlagen tegenop. Ook wel fijn dat ik nog geen idee heb hoe die pijn is
woensdag 3 februari 2016 om 19:42
woensdag 3 februari 2016 om 19:44
TO: ik had hetzelfde. Niet zozeer zin in de bevalling maar wel het gevoel hebben dat het iets heel speciaals is wat je graag wilt ervaren en vooral veel fantaseren over die eerste momenten dat je je kind ziet en vasthoudt en er ook echt naar uitkijken. In real life lag het bij mij allemaal wat ingewikkelder. Maar toch is het het meest bijzondere moment in mijn leven en had het voor geen goud willen missen! En hoe je bevalling ook gaat: het is erg fijn dat je nu vooral kunt genieten en ontspannen bent i.p.v. stressen en angstig zijnL Deze tijd krijg je nooit meer terug! Ondanks dat ik nu een geweldig kind heb wat ik vast kan houden mis ik het zwanger zijn soms.
woensdag 3 februari 2016 om 19:46
woensdag 3 februari 2016 om 19:49
quote:ponny schreef op 03 februari 2016 @ 19:43:
@bettiepage: iedereen ervaart die pijn anders. Er zijn zoveel verschillende verhalen joh; hou je taai en heel snel heb jij je kindje vast! Dat moment is echt heel speciaal!
Dankje! Ja dat is waar. Fijn om nog even te horen. Het lijkt wel of iedereen om me heen (vriendinnen, kennissen, zelfs onbekenden) het nodig vinden om mij hun bevallingservaring tot in de puntjes te vertellen. Van horror "het was echt afschuwelijk!" tot makkelijk "het floepte er zo uit."
En ik moet echt borstvoeding geven want dat is echt het beste enz enz.
Ik probeer het van me af te laten glijden Mijn "bevallingsverhaal" moet nog geschreven worden, en borstvoeding ga ik proberen maar als dat niet lukt gewoon de fles..
Nog een heel heel verhaal geworden dit
@bettiepage: iedereen ervaart die pijn anders. Er zijn zoveel verschillende verhalen joh; hou je taai en heel snel heb jij je kindje vast! Dat moment is echt heel speciaal!
Dankje! Ja dat is waar. Fijn om nog even te horen. Het lijkt wel of iedereen om me heen (vriendinnen, kennissen, zelfs onbekenden) het nodig vinden om mij hun bevallingservaring tot in de puntjes te vertellen. Van horror "het was echt afschuwelijk!" tot makkelijk "het floepte er zo uit."
En ik moet echt borstvoeding geven want dat is echt het beste enz enz.
Ik probeer het van me af te laten glijden Mijn "bevallingsverhaal" moet nog geschreven worden, en borstvoeding ga ik proberen maar als dat niet lukt gewoon de fles..
Nog een heel heel verhaal geworden dit
woensdag 3 februari 2016 om 19:51
Ik had er ook best zin in. Althans, zag er gewoon erg naar uit om mijn kindje te krijgen en de bevalling zelf leek me een bijzondere gebeurtenis om eens mee te maken.
Ik heb het allemaal vreseljk onderschat en vond op het moment zelf niks mooi er aan. Ook niet dat eerste moment van mijn kindje zien en vast houden. Prachtig dat ie er was en erg dankbaar, maar niet dat magische gevoel dat zovaak wordt omschreven. Vooraf was het allemaal een stuk romantischer.
Ik heb het allemaal vreseljk onderschat en vond op het moment zelf niks mooi er aan. Ook niet dat eerste moment van mijn kindje zien en vast houden. Prachtig dat ie er was en erg dankbaar, maar niet dat magische gevoel dat zovaak wordt omschreven. Vooraf was het allemaal een stuk romantischer.
woensdag 3 februari 2016 om 19:53
woensdag 3 februari 2016 om 19:53
Ach, dat wordt nog erger als je kind er eenmaal is. Veel mensen om je heen zullen weten hoe het beter moet... wen er maar vast aan
Ik heb het mijn moeder echt wel kwalijk genomen dat ze zo negatief over haar bevalling sprak toen ik hoogzwanger was. Het was echt de hel op aarde, vreselijk en nog meer van dat soort termen. Dat ze binnen 3 maanden weer zwanger was nam ze in die gesprekken maar even voor lief...
Mijn schoonmoeder was juist het andere uiterste; ze floepten eruit en je druk maken over je bevalling "ach, dat is toch helemaal niet nodig". Nou... al met al ben ik blij dat ik het niet van tevoren wist. Het was echt niet leuk, maar het is ook maar heel kort. En tja.. we hebben het al over een 2e dus dat lijkt me positief he
Ik heb het mijn moeder echt wel kwalijk genomen dat ze zo negatief over haar bevalling sprak toen ik hoogzwanger was. Het was echt de hel op aarde, vreselijk en nog meer van dat soort termen. Dat ze binnen 3 maanden weer zwanger was nam ze in die gesprekken maar even voor lief...
Mijn schoonmoeder was juist het andere uiterste; ze floepten eruit en je druk maken over je bevalling "ach, dat is toch helemaal niet nodig". Nou... al met al ben ik blij dat ik het niet van tevoren wist. Het was echt niet leuk, maar het is ook maar heel kort. En tja.. we hebben het al over een 2e dus dat lijkt me positief he
woensdag 3 februari 2016 om 20:02
woensdag 3 februari 2016 om 20:06
Ik had er ook 'zin' in. Zeker toen ik een week over tijd raakte. Ik was vooral nieuwsgierig over hoe het zou gaan en naar ons kindje. Jongetje, meisje, hoe ziet hij/zij eruit? Maar toen de verloskundige bij 40 weken zei dat de kans heel groot was dat ik die week nog ging bevallen kreeg ik de kriebels!
Mijn bevalling ging trouwens goed. Weeën waren best goed te doen, alleen het persen was zwaar en duurde lang. Maar ik vond het echt een bijzondere gebeurtenis waar ik heel vaak aan terug denk.
En die tijd waarin je nog zwanger bent en nog niet weet wat je te wachten staat is ook heel bijzonder vind ik.
Succes!! En laat je niet op de kast jagen door al die verhalen.
Mijn bevalling ging trouwens goed. Weeën waren best goed te doen, alleen het persen was zwaar en duurde lang. Maar ik vond het echt een bijzondere gebeurtenis waar ik heel vaak aan terug denk.
En die tijd waarin je nog zwanger bent en nog niet weet wat je te wachten staat is ook heel bijzonder vind ik.
Succes!! En laat je niet op de kast jagen door al die verhalen.
Life is short. Smile while you still have teeth.
woensdag 3 februari 2016 om 20:09
quote:valentina82 schreef op 03 februari 2016 @ 20:02:
Ik had er zin in, keek er naar uit. Vond het retezwaar maar terwijl ik wilde dat het voorbij was, kon ik er ook -soort van- van genieten. Na 9 u weeënstorm is het een keizersnede geworden en dat vind ik nog steeds jammer. Man, wat kan je lichaam veel. Ik vond het echt bijzonder.Precies!! WoW, wat een power heeft je lijf. Heeft veel indruk op me gemaakt. En het geeft me nog steeds een boost. Net alsof je alles in de wereld aankunt omdat je dit ook kon.
Ik had er zin in, keek er naar uit. Vond het retezwaar maar terwijl ik wilde dat het voorbij was, kon ik er ook -soort van- van genieten. Na 9 u weeënstorm is het een keizersnede geworden en dat vind ik nog steeds jammer. Man, wat kan je lichaam veel. Ik vond het echt bijzonder.Precies!! WoW, wat een power heeft je lijf. Heeft veel indruk op me gemaakt. En het geeft me nog steeds een boost. Net alsof je alles in de wereld aankunt omdat je dit ook kon.
woensdag 3 februari 2016 om 20:13
Ik had er de eerste keer ook zin in. Had het volste vertrouwen in mijn lijf. Dat zou wel goed komen.
En toen ging ik bevallen en...klopte mijn gevoel helemaal. Geen helse pijnen, geen angst, geen paniek. Echt een goede bevalling gehad, lekker rustig thuis.
Tweede keer zelfde verhaal.
En nu ben ik zwanger van de derde en heb ik er weer vertrouwen en zin in. Ik vind bevallen echt heel mooi. Je krijgt voor het eerst je kind te zien! Echt zo bijzonder.
Veel succes en plezier met jouw bevalling!
En toen ging ik bevallen en...klopte mijn gevoel helemaal. Geen helse pijnen, geen angst, geen paniek. Echt een goede bevalling gehad, lekker rustig thuis.
Tweede keer zelfde verhaal.
En nu ben ik zwanger van de derde en heb ik er weer vertrouwen en zin in. Ik vind bevallen echt heel mooi. Je krijgt voor het eerst je kind te zien! Echt zo bijzonder.
Veel succes en plezier met jouw bevalling!
woensdag 3 februari 2016 om 20:23
In het bevallen zelf heb ik nooit 'zin' gehad. Ik was wel ontzettend nieuwsgierig naar mijn baby. Hoe zou hij eruit zien?
Echt ernaar toe leven: meer mijzelf er bij neergelegd dat het een helse pijn zou zijn maar dat je er dan ook wat moois voor terugkrijgt.
In the end heb ik dat gelukzalige moment niet zo ervaren (zoals op de tv van die huilende vrouwen die hun kind voor het eerst vasthouden). Ik heb volgens het filmmateriaal een half uur zitten staren naar mijn baby. Ik weet nog dat ik het zo apart vond dat ik in mijn eigen ogen keek, meer verwondering over hoe zoonlief er uiteindelijk uitzag. Dat alles er al op en aan zat. Dat ze na een aantal uur een stelletje amateurs gewoon die baby mee naar huis lieten nemen. Zelfs toen we de parkeergarage uitreden had ik het nog volkomen normaal gevonden als daar iemand had gestaan en gezegd:"Ja, dat kan zomaar niet". Daar kan ik nu om lachen maar het voelde gewoon zo onwerkelijk.
Echt ernaar toe leven: meer mijzelf er bij neergelegd dat het een helse pijn zou zijn maar dat je er dan ook wat moois voor terugkrijgt.
In the end heb ik dat gelukzalige moment niet zo ervaren (zoals op de tv van die huilende vrouwen die hun kind voor het eerst vasthouden). Ik heb volgens het filmmateriaal een half uur zitten staren naar mijn baby. Ik weet nog dat ik het zo apart vond dat ik in mijn eigen ogen keek, meer verwondering over hoe zoonlief er uiteindelijk uitzag. Dat alles er al op en aan zat. Dat ze na een aantal uur een stelletje amateurs gewoon die baby mee naar huis lieten nemen. Zelfs toen we de parkeergarage uitreden had ik het nog volkomen normaal gevonden als daar iemand had gestaan en gezegd:"Ja, dat kan zomaar niet". Daar kan ik nu om lachen maar het voelde gewoon zo onwerkelijk.
