Te jong voor kinderen

Ik vind het helemaal niet vreselijk om voor een cavia niet op vakantie te zijn.Die beestjes zijn als kinderen voor mij!

Je hebt tegenwoordig ook vrijwel geen stevige cavia's meer. Alles is broodfok (95% van de dierenwinkels) en hobbyfokkers, fokken ook alles door om maar een zo stomp mogelijke kop te krijgen of de perfecte roodbonte peruvian.

Ik gaf ook andijvie een tijdje maar dat werkt laxerend dus dat is voor mijn darm-probleem-cavies niet ideaal. Verder krijgen ze natuurlijk wel verschillende groenten 3x daags, krachtvoer en onbeperkt hooi.



Idd erg off-topic nu, dus laat gaan laat gaan...

quote:Eowynn_ schreef op 09 september 2008 @ 21:03:

FV, gek dat je nu opeens zo tegen jong moeder worden bent en dat je roept dat je een achterstand houdt. Je hebt ooit eens tegen mij gezegd dat het juist verstandig was, omdat je dan op cruciale momenten in je carriere meer kunt investeren en dat het op lange termijn gunstiger was. Van mening veranderd of gewoon zin om te rellen?





Nee, geen van beide. Natuurlijk zit er grijs tussen, en ik begrijp heel goed dat jij het gevoel had tussen twee werelden in te zitten. Ik ben ook niet tegen jong moeder worden, vind er zelf vele voordelen aan zitten die ik idd al vaak tegen oa jou genoemd heb.



Daar tegenover staat het beeld wat je zelf ook schetste, en dat is hoe de TO op me overkomt. Dat kwam waarschijnlijk door haar mening over kinderopvang en de opmerking dat haar vriend heel veel gaat verdienen.

quote:fashionvictim schreef op 09 september 2008 @ 16:57:

Ik ben het met Elninjoo eens, en ik vind al die jubelverhalen die er verteld worden van gevallen waarin het wel goed gaat zwaar vertekend. De meeste van jullie zouden het, vermoed ik, niet redden zonder hulp van een man. De meeste van jullie zullen ook een stuk minder verdienen dan jullie mannen, of niet?



Het grootste nadeel van jong kinderen krijgen is dat je je hele leven een achterstand houdt. Dat neemt niet weg dat iedereen daar van mij voor mag kiezen, hell, biologisch lijkt jong me makkelijker dan oud, we worden niet voor niks op ons 13e ongeveer ongesteld natuurlijk.



Ik voel me uiteraard aangesproken:

Tja, ik vind mijn jubelverhaal níét vertekend. Ik denk niet dat ik het zou redden zonder man, ik zou het niet willen zonder (deze!) man, maar ik zou ook geen 4 kinderen hebben zonder (deze) man. Natuurlijk maak je keuzes naar je situatie. Ik ben niet hoog opgeleid, maar ik maak wel carriere. Ik kreeg mijn eerste baan toen ik zwanger was van de oudste en tussen de kinderen door ben gestaag gegroeid en ik groei nog steeds en ben voorlopig ook nog láng niet van plan daar mee te stoppen. (en dan heb ik het niet alleen over financieel groeien, maar juist over inhoudelijk groeien: dat is toch carriere maken?) en aangezien er geen onderbreking meer komt door zwangerschappen kan het nu alleen maar harder gaan. Mijn man en ik verdienen in verhouding ongeveer evenveel (en hij is wel hoogopgeleid). Ik werk 3 dagen buitenshuis, hij 4, daarnaast heb ik ook nog een bijbaan voor 8 uur, dat is thuiswerk, dus eigenlijk werken we even veel. Alle taken in huis zijn eerlijk verdeeld (dat is niet waar, hij doet meer, ik ben lui. ) volgens mij heeft dit dus helemaal nix met de fifties te maken! En om mij heen ken ik ook helemaal niemand die voldoet aan het beeld dat jij schetst.



Crini, dat is waar, ik wist haar naam al wel. Eigenlijk wil ik de naam van mijn 4e hier niet neergooien, kan ik je evt. mailen? Volgens mij moeten we op de eoa manier via het forum mailadressen kunnen uitwisselen.

Hoi Allemaal...



Ik was 16 bijna 17 toen mijn zoon werd geboren. Was ik te jong? Misschien, maar misschien ook niet. De ideale situatie was het in ieder geval niet. Mijn zoon is ondanks pil en condoom verwekt en we hebben besloten mijn zoon te houden. Inmiddels is hij vijfeneenhalf, ben ik afgestudeerd en heb ik een baan. Mijn vriend en ik gaan dit jaar samenwonen met onze zoon.

Het was niet gemakkelijk, echt niet en ik heb echt veel hulp gehad maar ik heb ook heel veel alleen moeten doen.



Je moet kijken wat jij en je vriend willen en of het kan.

De ideale situatie en de ideale leeftijd bestaat niet. Je hebt moeders van 16 en moeder van 39. Welke doet het beter? Daar is niets over te zeggen. Volg je hart en geniet!

Hoi Cle,



Ik vind zelf niet dat je TE jong bent om aan kinderen te beginnen...



Als jullie er beide klaar voor zijn, dan is dat toch geen probleem... .



En vooral niet gaan twijfelen als anderen je te jong vinden...



Als jij en je man/vriend zich goed kunnen onderhouden en als er een kind wordt geboren dat je ook goed voor je baby kan zorgen dan is dat geen probleem.



Gr

Meid,

Volg je hart als je er aan toe bent ben je er aan toe en er is nooit een perfecte situatie om kinderen te krijgen.

Ik ben 24 en zwanger van de eerste. En heb geen ambitie voor een carriere ik vind een leuke baan en mijn kind(eren) veel belangrijker dan het geld. Mijn salaris is ons spaarpotje. Ik studeer Spw en dat is voor mijn carriere genoeg. Gewoon lekker bezig zijn met wat je het leukste vind.

Groetjes Pam

Ik ben zelf ook jong mama geworden, met 22 en ik vond het niet te jong, maar dat hangt van de persoon af natuurlijk. Zelf ben ik toen de kleine 2 maanden was met mijn toenmalige vriend uitelkaar gegaan en heb ik haar tot mijn 2e alleen opgevoed totdat ik mijn huidige partner tegenkwam. Ik heb geen hulp gehad van mijn ouders, die waren er simpelweg gewoon niet (in het buitenland). Dus het kan allemaal ook in je eentje, geen man voor nodig, alleen veel zelf regelen

Cle ik denk in jou schoenen staand dat ik het wel had gedaan, je leven veranderd dat wel, maar het is absoluut niet zo dat je opeens alles kwijt bent. Zoals ik al eerder zei, je moet alleen beter vooruit denken en plannen maar niks is onmogelijk.



Succes ermee

Nou ja op zich ga je al verhuizen in 2 weken, je kunt toch alvast een balletje opgooien met stoppen met voorbehoedsmiddelen? je zult eerst toch gewoon zwanger moeten raken en dan duurt het toch nog 9 maanden voordat je een kleine in de armen kunt houden? voor hetzelfde geld ben je dus een jaar verder, of nog wel langer.

Neej ik ben nu heel happy met mijn 5 jarige meid en mijn vriend. Wilde altijd graag jong moeder worden en dat is nu ook het geval, ik denk dat het bij ons bij 1 blijft. Ik heb geen trek om nog eens van vooraf aan beginnen

Haha nou wat de pil betreft, het schijnt juist dat je extra vruchtbaar bent de eerste maand(en) nadat je met de pil stopt, bij mij was het ook vlug raak, 1 keer ongesteld, 2e maand zwanger haha

23 jaar is absoluut niet te jong om kinderen te krijgen. En wat is een ideale situatie? Aan je verhaal te zien hebben jullie het goed voor elkaar. En daarbij is het jouw leven, niet die van anderen. Dus wat maakt het uit wat anderen ervan denken??



Zelf ben ik op mn 22e bevallen van mijn zoon. Zwangerschap niet gepland. Ik was aan het afstuderen, deed een hbo opleiding. Mijn vriend, die ik toen ik zwanger werd een jaar kende, studeerde nog. We woonden niet samen, ik had nog geen baan. Verre van een ideaal dus. Nu zijn we een jaar verder. We wonen samen en ik ben de kostwinner want nu is mijn vriend aan het afstuderen. Als mijn vriend over een aantal maanden gaat werken, wil ik meer thuis zijn bij mijn zoon. Zonde van mijn opleiding/carriere? Ik vind van niet. Mijn gezin gaat voor alles. Mensen die zelf (nog) geen kinderen hebben, kunnen alles makkelijk veroordelen. Maar het afgelopen jaar ben ik erachter gekomen wat voor mij belangrijk is. En aan die carriere ga ik ooit werken, op het moment dat het ons uitkomt. Ik ben pas 23!

Verder is het inderdaad een ontzettend grote verandering, het heeft onze relatie onder druk gezet en bijna alles staat in het teken van onze zoon. Maar we zijn gelukkig! En ik zou echt niet anders meer willen dan het leven dat ik nu heb. Mijn zoon komt absoluut niks te kort en doet het hartstikke goed. Ik ben er van overtuigd dat we goede ouders zijn.



Dus denk er goed over na maar laat je niet teveel beinvloeden.



Heel veel succes bij het nemen van jullie beslissing!

Was 24 toen mijn oudste werd geboren. Had toen een leuke baan maar die werd binnen 3 maanden al niet leuk door omstandigheden. Interne overplaatsing volgde. Prima plek om zwangerschap door te komen. Na de bevalling een leuke interne wissel gedaan. Zowaar een HBO functie als MBO-er. Na een paar maanden zwanger van mijn dochtertje.

Nu nog steeds prima naar mijn zin daar en zwanger van de derde. Elk jaar trouw met staioncar naar Zuid Frankrijk.En jawel, nog steeds samen met hun aller vader.



Mijn zus was 30/31 jaar. Goed gestudeerd, flink gereisd en prima slaris. Uiteindelijk mooi koophuis met lekker hypotheekje. Nu 8 jaar later gescheiden, 2 kindjes op zoek naar een huisje.



Zus 2 was zelfs 32/33, zit klem in een relatie en huis omdat ze geen geld en altenatief heeft voor haar en haar 2 dochters.





TO; snap dus die discussie over leeftijd, opleiding, reizen enz. niet helemaal geloof ik. Doen wat jij denkt waar je goed aan doet. Je weet zelf wel wanneer jullie er aan toe zijn. Laat je niet leiden door je omgeving. Ik heb in dit leven nog nooit ergens garantie op gehad !! Succes !!