Overig
alle pijlers
Napraattopic 56
donderdag 25 februari 2016 om 20:13
Beste forummers,
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
maandag 7 maart 2016 om 12:34
quote:WD-40 schreef op 07 maart 2016 @ 12:29:
En je had Ilse als zoekmachine.Ja en je kon zelfs een mailadres aanmaken met Ilse. Yasmijn@ilse.nl
En je had Ilse als zoekmachine.Ja en je kon zelfs een mailadres aanmaken met Ilse. Yasmijn@ilse.nl
maandag 7 maart 2016 om 12:47
quote:Solomio schreef op 07 maart 2016 @ 12:37:
Wij hadden in mijn jeugd al internet. Als enige ter wereld.
Ik had gewoon een doorgeefschrift.
We herkenden elkaar aan het handschrift en verzonnen geheime bijnamen voor leuke jongens.
En dan belden we elkaar wie het schrift had en kwam diegene langsfietsen.
Of je kreeg het schrift in je brievenbus met als laatste zin:
' bokkepoot gezien! Zonder leren jas! Bij de visboer maar hij is al weg! Met zijn moeder! Ik zei 'hoi' en hij maakte een geluid maar verstond niet wat! Kom straks het schrift brengen'
En dan zwijmelde je nog wat over bokkepoot, vroeg vriendin x naar de kapper en bracht het schrift weer langs. Etc.
Veel handiger.
Wij hadden in mijn jeugd al internet. Als enige ter wereld.
Ik had gewoon een doorgeefschrift.
We herkenden elkaar aan het handschrift en verzonnen geheime bijnamen voor leuke jongens.
En dan belden we elkaar wie het schrift had en kwam diegene langsfietsen.
Of je kreeg het schrift in je brievenbus met als laatste zin:
' bokkepoot gezien! Zonder leren jas! Bij de visboer maar hij is al weg! Met zijn moeder! Ik zei 'hoi' en hij maakte een geluid maar verstond niet wat! Kom straks het schrift brengen'
En dan zwijmelde je nog wat over bokkepoot, vroeg vriendin x naar de kapper en bracht het schrift weer langs. Etc.
Veel handiger.
