Gezondheid
alle pijlers
Ontstressen
woensdag 24 februari 2016 om 18:20
Ik ben me al jaren bewust van het feit dat ik een stresskip ben. Ik schiet van de kleinste dingen in de stress, maak me vaak zorgen en ik ben best wel een controlefreak. Hier heb ik geestelijk dus wel regelmatig last van, maar daar ben ik aan gewend geraakt. Sinds een tijd merk ik echter hoeveel invloed mijn gemoedstoestand op mijn lichaam heeft. Ik heb een darmaandoening en ik heb al van alles geprobeerd om mijn klachten te verminderen, maar niks werkt goed genoeg. Ik heb gemerkt dat stress enorm veel invloed heeft op mijn darmen en ook de rest van mijn lichaam, echter heb ik het idee dat heel veel ook onbewust zit. Blijkbaar loop ik ook al jaren met vaste schouders en een overactieve bekkenbodem (ik loop nu ook bij een bekkenfysio), allemaal tekenen van teveel spierspanning. Van mijn klachten (vooral mijn darmklachten) krijg ik weer meer stress en dit heeft veel invloed op mijn leven en handelen, vicieuze cirkel. Ik word een beetje gefrustreerd van het idee dat ik zelf veel van mijn klachten veroorzaak, maar aan de andere kant betekend dat dat ik er ook meer grip op zou moeten kunnen krijgen. Volgens mij is mijn grootste probleem dat ik niet goed kan ontspannen, zowel geestelijk als lichamelijk. Ik kijk altijd zo op tegen mensen die zich nergens druk op maken en dingen gewoon kunnen laten gaan, ik probeer het echt maar het is zo lastig.
Wie heeft voor mij tips om mijn chronische stress aan te pakken en te leren ontspannen, zodat ik hier op de lange termijn meer profijt uit kan halen? Massages zijn altijd een goed idee, maar om dit wekelijks in te plannen wordt een duur grapje. Yoga heb ik geprobeerd, maar ik kan daar nog niet echt van ontspannen omdat ik enorm stijf ben en veel houdingen daarom nogal lastig zijn. Vervolgens frustreert het me dat de houding me niet lukt en ga ik daar over inzitten, ja vreselijk persoon ben ik.
Alvast bedankt!
Wie heeft voor mij tips om mijn chronische stress aan te pakken en te leren ontspannen, zodat ik hier op de lange termijn meer profijt uit kan halen? Massages zijn altijd een goed idee, maar om dit wekelijks in te plannen wordt een duur grapje. Yoga heb ik geprobeerd, maar ik kan daar nog niet echt van ontspannen omdat ik enorm stijf ben en veel houdingen daarom nogal lastig zijn. Vervolgens frustreert het me dat de houding me niet lukt en ga ik daar over inzitten, ja vreselijk persoon ben ik.
Alvast bedankt!
donderdag 25 februari 2016 om 12:21
Ik heb ooit via een psycholoog ontspanningstherapie kunnen volgen. Het was eigenlijk gewoon een ander woord voor yoga die heel erg voor beginners was, en rekening hield met dat mensen al die standjes niet konden doen door pijnlijke spieren. Het werd dan ook afgesloten met meditatie / mindfullness oefeningen. Misschien kun je kijken of zoiets ook bij jou in de buurt wordt gegeven? Het kostte mij toen geloof ik max een tientje per week, dat zou ik er wel voor over hebben 
.
.
donderdag 25 februari 2016 om 17:29
quote:moringa schreef op 24 februari 2016 @ 23:36:
Wat ik bedoel is het volgende:
Je lichaam protesteert: je hebt last van je darmen, je hebt weinig energie etc. Klinkt als 'vage klachten' (niet om het te diskwalificeren, ik noem het omdat je zelf het gevoel hebt dat je jezelf tegenwerkt wat zich lichamelijk uit)
Dat betekent dat je lichaam je iets wil zeggen. Bijvoorbeeld dat je rust nodig hebt of jezelf geweld aandoet op een of andere manier. Dat betekent dat je erachter moet komen wat dat is en voor jezelf gaan zorgen.
Kortom: op zoek naar de oorzaak van de stress. Niet allerlei middelen er tegenaan gooien om het in het gareel te krijgen.
Door er allerlei middelen tegenaan te gooien (yoga, vitaminepillen, you name it) verhef je eigenlijk het middel tot doel. Je probeert je lichaam weer onder controle te krijgen met dergelijke middelen en te zorgen dat het weer gaat functioneren.
Maar je lichaam wil helemaal niet functioneren zoals jij het doorgaans laat functioneren, daar protesteert het tegen. Bij chronische stressklachten zal je op zoek moeten naar de oorzaak van die klachten zodat je wat aan de oorzaak kunt doen.
En begrijp me niet verkeerd: yoga of vitaminepillen kan best helpen maar in jouw geval heb je chronische stressklachten. Die verhelp je daar niet mee.
Voorbeeld: ik heb in de winter soms een beetje last van eczeem. Altijd gehad en is heel hanteerbaar. Op de keer na dat ik een giga eczeemaanval had in periode van grote stress. Duurde bijna driekwart jaar, ik zat helemaal onder. Het was de manier van mijn lichaam om te zeggen: je gaat te ver, je put jezelf uit. Iedereen heeft een zwakke plek, kleine klachten worden groter totdat je echt moet stoppen,.
Heb je Facebook? Bregje Hofstede heeft hier voor de Correspondent 2 hele goeie artikelen over geschreven. Die kan je opzoeken via de FB van de Correspondent.
Dit alles er van uitgaande dat je medisch je al eens onderzocht bent en daar niets veel uit is gekomen? Ik hoor je daar nml niks over zeggen.
Wat is er overigens met je darmen aan de hand?
Op wat voor manier hindert het je in het sociale verkeer?
Hmmmm, ik snap wat je bedoelt. Mijn lichamelijke problemen zijn echter al begonnen voordat ik zo enorm gestrest raakte. Ik heb nu al 5 jaar darmklachten, waarvan 3 jaar zeer ernstig. Nadat het 3 jaar geleden steeds maar erger werd, kreeg ik ook steeds meer stress en ging mijn leven eronder lijden. Ik wil dit topic echter niet wijden aan mijn darmproblemen, ik ben daar namelijk al heel veel mee bezig. Ik heb vooral elke dag veel pijn en verkrampingen in mijn darmen. Daarnaast heb ik voedselintoleranties, vaak diarree, stoelgangproblemen, etc. Ik heb vanzelfsprekend al het hele reguliere traject bij de huisarts en mdl-arts doorlopen, niks uit gekomen. Daardoor werd ik in het hokje met ''prikkelbare darmsyndroom'' gezet, want ze konden niks vinden. Verschillende dingen geprobeerd, zoals hypnotherapie bij een medisch psycholoog en het FODMAP dieet bij een diëtiste, echter werkte dit niet. Nu loop ik bij een darmfloratherapeut, daar zijn door onderzoeken meerdere dingen uit gekomen die ik nu aan het aanpakken ben met supplementen. Zij vond het ook belangrijk dat ik meer aan stressreductie ga doen, blijf sporten en leuke dingen probeer te ondernemen. Mijn sociale leven lijdt onder mijn klachten, omdat ik vaak pijn heb (en daardoor moe ben), waardoor ik niet de deur uit wil/kan. Daarnaast ben ik bang dat ik ergens een pijnaanval krijg en durf ik niet vaak buiten de deur te eten.
Zo, heel verhaal. Maarjah. Nadat mijn darmen maar slechter en slechter werden, ben ik me emotioneel ook steeds slechter gaan voelen en steeds stressgevoeliger geworden. Dit heeft zich de laatste jaren zo ontwikkeld, met als laatste jaar echt het hoogtepunt. Ik snap dat supplementen en sport/yoga/massages mijn stress niet gaan genezen, maar ze kunnen mij wel ondersteunen terwijl ik zoek wat mij gaat helpen om minder gestrest door het leven te gaan. Het is een beetje deel geworden van wie ik ben, dus ik vind het wel lastig om te weten hoe ik dit kan veranderen. Ik weet niet of er wel een echte oorzaak van de stress is, of dat ik mijn lichaam gewoon heb aangeleerd om gestrest te zijn? Hoe kan ik achter de oorzaak komen, er speelt niet één groot iets in mijn leven dat al jaren stress veroorzaakt, behalve mijn darmaandoening dus.
Wat ik bedoel is het volgende:
Je lichaam protesteert: je hebt last van je darmen, je hebt weinig energie etc. Klinkt als 'vage klachten' (niet om het te diskwalificeren, ik noem het omdat je zelf het gevoel hebt dat je jezelf tegenwerkt wat zich lichamelijk uit)
Dat betekent dat je lichaam je iets wil zeggen. Bijvoorbeeld dat je rust nodig hebt of jezelf geweld aandoet op een of andere manier. Dat betekent dat je erachter moet komen wat dat is en voor jezelf gaan zorgen.
Kortom: op zoek naar de oorzaak van de stress. Niet allerlei middelen er tegenaan gooien om het in het gareel te krijgen.
Door er allerlei middelen tegenaan te gooien (yoga, vitaminepillen, you name it) verhef je eigenlijk het middel tot doel. Je probeert je lichaam weer onder controle te krijgen met dergelijke middelen en te zorgen dat het weer gaat functioneren.
Maar je lichaam wil helemaal niet functioneren zoals jij het doorgaans laat functioneren, daar protesteert het tegen. Bij chronische stressklachten zal je op zoek moeten naar de oorzaak van die klachten zodat je wat aan de oorzaak kunt doen.
En begrijp me niet verkeerd: yoga of vitaminepillen kan best helpen maar in jouw geval heb je chronische stressklachten. Die verhelp je daar niet mee.
Voorbeeld: ik heb in de winter soms een beetje last van eczeem. Altijd gehad en is heel hanteerbaar. Op de keer na dat ik een giga eczeemaanval had in periode van grote stress. Duurde bijna driekwart jaar, ik zat helemaal onder. Het was de manier van mijn lichaam om te zeggen: je gaat te ver, je put jezelf uit. Iedereen heeft een zwakke plek, kleine klachten worden groter totdat je echt moet stoppen,.
Heb je Facebook? Bregje Hofstede heeft hier voor de Correspondent 2 hele goeie artikelen over geschreven. Die kan je opzoeken via de FB van de Correspondent.
Dit alles er van uitgaande dat je medisch je al eens onderzocht bent en daar niets veel uit is gekomen? Ik hoor je daar nml niks over zeggen.
Wat is er overigens met je darmen aan de hand?
Op wat voor manier hindert het je in het sociale verkeer?
Hmmmm, ik snap wat je bedoelt. Mijn lichamelijke problemen zijn echter al begonnen voordat ik zo enorm gestrest raakte. Ik heb nu al 5 jaar darmklachten, waarvan 3 jaar zeer ernstig. Nadat het 3 jaar geleden steeds maar erger werd, kreeg ik ook steeds meer stress en ging mijn leven eronder lijden. Ik wil dit topic echter niet wijden aan mijn darmproblemen, ik ben daar namelijk al heel veel mee bezig. Ik heb vooral elke dag veel pijn en verkrampingen in mijn darmen. Daarnaast heb ik voedselintoleranties, vaak diarree, stoelgangproblemen, etc. Ik heb vanzelfsprekend al het hele reguliere traject bij de huisarts en mdl-arts doorlopen, niks uit gekomen. Daardoor werd ik in het hokje met ''prikkelbare darmsyndroom'' gezet, want ze konden niks vinden. Verschillende dingen geprobeerd, zoals hypnotherapie bij een medisch psycholoog en het FODMAP dieet bij een diëtiste, echter werkte dit niet. Nu loop ik bij een darmfloratherapeut, daar zijn door onderzoeken meerdere dingen uit gekomen die ik nu aan het aanpakken ben met supplementen. Zij vond het ook belangrijk dat ik meer aan stressreductie ga doen, blijf sporten en leuke dingen probeer te ondernemen. Mijn sociale leven lijdt onder mijn klachten, omdat ik vaak pijn heb (en daardoor moe ben), waardoor ik niet de deur uit wil/kan. Daarnaast ben ik bang dat ik ergens een pijnaanval krijg en durf ik niet vaak buiten de deur te eten.
Zo, heel verhaal. Maarjah. Nadat mijn darmen maar slechter en slechter werden, ben ik me emotioneel ook steeds slechter gaan voelen en steeds stressgevoeliger geworden. Dit heeft zich de laatste jaren zo ontwikkeld, met als laatste jaar echt het hoogtepunt. Ik snap dat supplementen en sport/yoga/massages mijn stress niet gaan genezen, maar ze kunnen mij wel ondersteunen terwijl ik zoek wat mij gaat helpen om minder gestrest door het leven te gaan. Het is een beetje deel geworden van wie ik ben, dus ik vind het wel lastig om te weten hoe ik dit kan veranderen. Ik weet niet of er wel een echte oorzaak van de stress is, of dat ik mijn lichaam gewoon heb aangeleerd om gestrest te zijn? Hoe kan ik achter de oorzaak komen, er speelt niet één groot iets in mijn leven dat al jaren stress veroorzaakt, behalve mijn darmaandoening dus.
donderdag 25 februari 2016 om 17:30
quote:antiope schreef op 25 februari 2016 @ 12:21:
Ik heb ooit via een psycholoog ontspanningstherapie kunnen volgen. Het was eigenlijk gewoon een ander woord voor yoga die heel erg voor beginners was, en rekening hield met dat mensen al die standjes niet konden doen door pijnlijke spieren. Het werd dan ook afgesloten met meditatie / mindfullness oefeningen. Misschien kun je kijken of zoiets ook bij jou in de buurt wordt gegeven? Het kostte mij toen geloof ik max een tientje per week, dat zou ik er wel voor over hebben.Bedankt! Ik zal eens kijken Dat bedrag is zeker nog wel te overzien. Heb je dit uit eigen initiatief gedaan of heb je een verwijzing van een specialist gekregen?
Ik heb ooit via een psycholoog ontspanningstherapie kunnen volgen. Het was eigenlijk gewoon een ander woord voor yoga die heel erg voor beginners was, en rekening hield met dat mensen al die standjes niet konden doen door pijnlijke spieren. Het werd dan ook afgesloten met meditatie / mindfullness oefeningen. Misschien kun je kijken of zoiets ook bij jou in de buurt wordt gegeven? Het kostte mij toen geloof ik max een tientje per week, dat zou ik er wel voor over hebben
.Bedankt! Ik zal eens kijken Dat bedrag is zeker nog wel te overzien. Heb je dit uit eigen initiatief gedaan of heb je een verwijzing van een specialist gekregen?
donderdag 25 februari 2016 om 17:32
quote:Noelle85 schreef op 25 februari 2016 @ 07:52:
[...]
Ik ben begonnen met de 30 days of yoga challenge. Alleen heb ik die niet elke dag gedaan hoor, gewoon wanneer ik er zin/tijd voor had. Ik denk dat je het vooral geen verplichting moet maken, want dan ga je het met tegenzin doen En verder kijk ik gewoon elke keer welke mij het beste aanspreekt op het moment dat ik yoga wil doen; soms wil ik iets meer van een workout, soms juist lekker ontspannend en niet te intensief. Dat is het voordeel van thuis sporten, je kan zelf bepalen waar je zin in hebt in plaats van mee moeten doen met de rest. En soms heb ik helemaal geen zin in yoga, en pak ik een compleet andere video om lekker even 20 minuutjes te sporten ofzo.
En lekker even een half uurtje de tijd nemen voor je kat moet je zeker doen, zal je kat ook absoluut waarderen haha lekker even samen op de bank kroelen Thanks! Ik heb gisteren al de oefeningen die je op een stoel kon doen gedaan en de 20 minute yoga for complete beginners. Ik vind het fijn hoe ze de nadruk legt dat het goed moet voelen en niet op yoga hoeft te lijken, gewoon kijken wat voor jouw werkt Alleen de downward dog is zoo hatelijk.
[...]
Ik ben begonnen met de 30 days of yoga challenge. Alleen heb ik die niet elke dag gedaan hoor, gewoon wanneer ik er zin/tijd voor had. Ik denk dat je het vooral geen verplichting moet maken, want dan ga je het met tegenzin doen En verder kijk ik gewoon elke keer welke mij het beste aanspreekt op het moment dat ik yoga wil doen; soms wil ik iets meer van een workout, soms juist lekker ontspannend en niet te intensief. Dat is het voordeel van thuis sporten, je kan zelf bepalen waar je zin in hebt in plaats van mee moeten doen met de rest. En soms heb ik helemaal geen zin in yoga, en pak ik een compleet andere video om lekker even 20 minuutjes te sporten ofzo.
En lekker even een half uurtje de tijd nemen voor je kat moet je zeker doen, zal je kat ook absoluut waarderen haha lekker even samen op de bank kroelen Thanks! Ik heb gisteren al de oefeningen die je op een stoel kon doen gedaan en de 20 minute yoga for complete beginners. Ik vind het fijn hoe ze de nadruk legt dat het goed moet voelen en niet op yoga hoeft te lijken, gewoon kijken wat voor jouw werkt Alleen de downward dog is zoo hatelijk.
donderdag 25 februari 2016 om 17:33
quote:neweve schreef op 25 februari 2016 @ 12:01:
[...]
Goede tip ik heb mezelf dit ook echt moeten aanleren of eigenlijk gewoon doen. Een paar jaar gelden waren er periodes dat ik probeerde te ontspannen maar mezelf doelen bleef opleggen (min 1 hoofdstuk, min 3 km). Ergens heb ik geleerd dat los te laten, we zien wel. Hoe kan ik nu niet precies terughalen maar het heeft zeker geholpen.
Ontspannen is nu echt ontspannen (behalve als ik veel in mijn hoofd heb maar dan werkt opschrijven om het (tijdelijk) uit mijn hoofd te krijgen)Mooi dat je dat nu wel beter af gaat. Ik vind loslaten erg lastig, zelf als ik probeer te ontspannen ben ik vaak nog met van alles bezig.
[...]
Goede tip ik heb mezelf dit ook echt moeten aanleren of eigenlijk gewoon doen. Een paar jaar gelden waren er periodes dat ik probeerde te ontspannen maar mezelf doelen bleef opleggen (min 1 hoofdstuk, min 3 km). Ergens heb ik geleerd dat los te laten, we zien wel. Hoe kan ik nu niet precies terughalen maar het heeft zeker geholpen.
Ontspannen is nu echt ontspannen (behalve als ik veel in mijn hoofd heb maar dan werkt opschrijven om het (tijdelijk) uit mijn hoofd te krijgen)Mooi dat je dat nu wel beter af gaat. Ik vind loslaten erg lastig, zelf als ik probeer te ontspannen ben ik vaak nog met van alles bezig.
vrijdag 26 februari 2016 om 10:28
quote:Rubber_Ducky schreef op 25 februari 2016 @ 17:39:
Sinds ik dingen opschrijf (to dolijstjes, gedachtes, plannen etc.) heb ik een veel leger hoofd.
Probeer met jezelf af te spreken dat je op bepaalde momenten van de dag even niets hoeft.
Ik ontspan bijvoorbeeld van kleuren en ook van series in bed kijken.Opschrijven is inderdaad best een goede. Vaak helpt mij dat wel, maar maar tijdelijk eigenlijk.
Sinds ik dingen opschrijf (to dolijstjes, gedachtes, plannen etc.) heb ik een veel leger hoofd.
Probeer met jezelf af te spreken dat je op bepaalde momenten van de dag even niets hoeft.
Ik ontspan bijvoorbeeld van kleuren en ook van series in bed kijken.Opschrijven is inderdaad best een goede. Vaak helpt mij dat wel, maar maar tijdelijk eigenlijk.
vrijdag 26 februari 2016 om 10:38
Yoga helpt voor mij heel erg! Ik word er fysiek en psychisch gewoon heel erg rustig van! Kwestie van voor 4 euro bij de action een matje kopen en op http://doyogawithme.com/ een lesje volgen, is gratis. Ik heb pds en merk ook dat mijn darmen naderhand een heel stuk rustiger zijn. Sporten helpt ook.
vrijdag 26 februari 2016 om 16:36
quote:Zharon09 schreef op 25 februari 2016 @ 17:29:
[...]
Hmmmm, ik snap wat je bedoelt. Mijn lichamelijke problemen zijn echter al begonnen voordat ik zo enorm gestrest raakte. Ik heb nu al 5 jaar darmklachten, waarvan 3 jaar zeer ernstig. Nadat het 3 jaar geleden steeds maar erger werd, kreeg ik ook steeds meer stress en ging mijn leven eronder lijden. Ik wil dit topic echter niet wijden aan mijn darmproblemen, ik ben daar namelijk al heel veel mee bezig. Ik heb vooral elke dag veel pijn en verkrampingen in mijn darmen. Daarnaast heb ik voedselintoleranties, vaak diarree, stoelgangproblemen, etc. Ik heb vanzelfsprekend al het hele reguliere traject bij de huisarts en mdl-arts doorlopen, niks uit gekomen. Daardoor werd ik in het hokje met ''prikkelbare darmsyndroom'' gezet, want ze konden niks vinden. Verschillende dingen geprobeerd, zoals hypnotherapie bij een medisch psycholoog en het FODMAP dieet bij een diëtiste, echter werkte dit niet. Nu loop ik bij een darmfloratherapeut, daar zijn door onderzoeken meerdere dingen uit gekomen die ik nu aan het aanpakken ben met supplementen. Zij vond het ook belangrijk dat ik meer aan stressreductie ga doen, blijf sporten en leuke dingen probeer te ondernemen. Mijn sociale leven lijdt onder mijn klachten, omdat ik vaak pijn heb (en daardoor moe ben), waardoor ik niet de deur uit wil/kan. Daarnaast ben ik bang dat ik ergens een pijnaanval krijg en durf ik niet vaak buiten de deur te eten.
Zo, heel verhaal. Maarjah. Nadat mijn darmen maar slechter en slechter werden, ben ik me emotioneel ook steeds slechter gaan voelen en steeds stressgevoeliger geworden. Dit heeft zich de laatste jaren zo ontwikkeld, met als laatste jaar echt het hoogtepunt. Ik snap dat supplementen en sport/yoga/massages mijn stress niet gaan genezen, maar ze kunnen mij wel ondersteunen terwijl ik zoek wat mij gaat helpen om minder gestrest door het leven te gaan. Het is een beetje deel geworden van wie ik ben, dus ik vind het wel lastig om te weten hoe ik dit kan veranderen. Ik weet niet of er wel een echte oorzaak van de stress is, of dat ik mijn lichaam gewoon heb aangeleerd om gestrest te zijn? Hoe kan ik achter de oorzaak komen, er speelt niet één groot iets in mijn leven dat al jaren stress veroorzaakt, behalve mijn darmaandoening dus.
Klinkt vervelend die darmaandoening, naar om zo'n zwakke plek te hebben met regelmatig pijn.
t Is inderdaad een vicieuze cirkel en ik begrijp dat je op zoek bent naar een manier om eruit te breken.
Ik denk dat het verstandig is wat jouw darmfloratherapeut hierover zegt: blijf wel de deur uit gaan. Wat betreft het sociale gebeuren: vind je het feit dat je zo'n pijnaanval kunt krijgen vervelend voor jezelf of de ander? Wat kan er feitelijk gebeuren als je zo'n aanval krijgt? Ik snap dat je dan naar huis wil maar verder: wat is hetgeen het eng maakt?
Als ik het zo lees denk ik toch dat het verstandig kan zijn om een paar keer met een psych te praten. Om te kijken wat jouw patronen zijn en hoe je uit die vicieuze cirkel kan stappen. Ook al is er nu niet een 'groot' iets, het kan zijn dat kleine dingen toch bij elkaar optellen. Of dat je je leven op een andere manier kan inrichten zodat er beter met je darmaandoening te leven is. Soms zie je zelf dingen niet meer omdat ze zo obvious voor jezelf zijn dan je eroverheen kijkt.
t Is wel een investering in jezelf waard: je bent nog hartstikke jong en je moet nog een poosje mee. Beter om het zo leuk/ makkelijk mogelijk te maken voor jezelf
[...]
Hmmmm, ik snap wat je bedoelt. Mijn lichamelijke problemen zijn echter al begonnen voordat ik zo enorm gestrest raakte. Ik heb nu al 5 jaar darmklachten, waarvan 3 jaar zeer ernstig. Nadat het 3 jaar geleden steeds maar erger werd, kreeg ik ook steeds meer stress en ging mijn leven eronder lijden. Ik wil dit topic echter niet wijden aan mijn darmproblemen, ik ben daar namelijk al heel veel mee bezig. Ik heb vooral elke dag veel pijn en verkrampingen in mijn darmen. Daarnaast heb ik voedselintoleranties, vaak diarree, stoelgangproblemen, etc. Ik heb vanzelfsprekend al het hele reguliere traject bij de huisarts en mdl-arts doorlopen, niks uit gekomen. Daardoor werd ik in het hokje met ''prikkelbare darmsyndroom'' gezet, want ze konden niks vinden. Verschillende dingen geprobeerd, zoals hypnotherapie bij een medisch psycholoog en het FODMAP dieet bij een diëtiste, echter werkte dit niet. Nu loop ik bij een darmfloratherapeut, daar zijn door onderzoeken meerdere dingen uit gekomen die ik nu aan het aanpakken ben met supplementen. Zij vond het ook belangrijk dat ik meer aan stressreductie ga doen, blijf sporten en leuke dingen probeer te ondernemen. Mijn sociale leven lijdt onder mijn klachten, omdat ik vaak pijn heb (en daardoor moe ben), waardoor ik niet de deur uit wil/kan. Daarnaast ben ik bang dat ik ergens een pijnaanval krijg en durf ik niet vaak buiten de deur te eten.
Zo, heel verhaal. Maarjah. Nadat mijn darmen maar slechter en slechter werden, ben ik me emotioneel ook steeds slechter gaan voelen en steeds stressgevoeliger geworden. Dit heeft zich de laatste jaren zo ontwikkeld, met als laatste jaar echt het hoogtepunt. Ik snap dat supplementen en sport/yoga/massages mijn stress niet gaan genezen, maar ze kunnen mij wel ondersteunen terwijl ik zoek wat mij gaat helpen om minder gestrest door het leven te gaan. Het is een beetje deel geworden van wie ik ben, dus ik vind het wel lastig om te weten hoe ik dit kan veranderen. Ik weet niet of er wel een echte oorzaak van de stress is, of dat ik mijn lichaam gewoon heb aangeleerd om gestrest te zijn? Hoe kan ik achter de oorzaak komen, er speelt niet één groot iets in mijn leven dat al jaren stress veroorzaakt, behalve mijn darmaandoening dus.
Klinkt vervelend die darmaandoening, naar om zo'n zwakke plek te hebben met regelmatig pijn.
t Is inderdaad een vicieuze cirkel en ik begrijp dat je op zoek bent naar een manier om eruit te breken.
Ik denk dat het verstandig is wat jouw darmfloratherapeut hierover zegt: blijf wel de deur uit gaan. Wat betreft het sociale gebeuren: vind je het feit dat je zo'n pijnaanval kunt krijgen vervelend voor jezelf of de ander? Wat kan er feitelijk gebeuren als je zo'n aanval krijgt? Ik snap dat je dan naar huis wil maar verder: wat is hetgeen het eng maakt?
Als ik het zo lees denk ik toch dat het verstandig kan zijn om een paar keer met een psych te praten. Om te kijken wat jouw patronen zijn en hoe je uit die vicieuze cirkel kan stappen. Ook al is er nu niet een 'groot' iets, het kan zijn dat kleine dingen toch bij elkaar optellen. Of dat je je leven op een andere manier kan inrichten zodat er beter met je darmaandoening te leven is. Soms zie je zelf dingen niet meer omdat ze zo obvious voor jezelf zijn dan je eroverheen kijkt.
t Is wel een investering in jezelf waard: je bent nog hartstikke jong en je moet nog een poosje mee. Beter om het zo leuk/ makkelijk mogelijk te maken voor jezelf
vrijdag 26 februari 2016 om 16:45
quote:moringa schreef op 26 februari 2016 @ 16:36:
[...]
Klinkt vervelend die darmaandoening, naar om zo'n zwakke plek te hebben met regelmatig pijn.
t Is inderdaad een vicieuze cirkel en ik begrijp dat je op zoek bent naar een manier om eruit te breken.
Ik denk dat het verstandig is wat jouw darmfloratherapeut hierover zegt: blijf wel de deur uit gaan. Wat betreft het sociale gebeuren: vind je het feit dat je zo'n pijnaanval kunt krijgen vervelend voor jezelf of de ander? Wat kan er feitelijk gebeuren als je zo'n aanval krijgt? Ik snap dat je dan naar huis wil maar verder: wat is hetgeen het eng maakt?
Als ik het zo lees denk ik toch dat het verstandig kan zijn om een paar keer met een psych te praten. Om te kijken wat jouw patronen zijn en hoe je uit die vicieuze cirkel kan stappen. Ook al is er nu niet een 'groot' iets, het kan zijn dat kleine dingen toch bij elkaar optellen. Of dat je je leven op een andere manier kan inrichten zodat er beter met je darmaandoening te leven is. Soms zie je zelf dingen niet meer omdat ze zo obvious voor jezelf zijn dan je eroverheen kijkt.
t Is wel een investering in jezelf waard: je bent nog hartstikke jong en je moet nog een poosje mee. Beter om het zo leuk/ makkelijk mogelijk te maken voor jezelf
Vooral het feit dat ik bij een echt erge aanval in bad moet, anders trek ik die pijn niet. Ik ben dan bang dat ik ergens ben, niet weg kan en dan de pijn zelf zo moet verdragen. Dit is recentelijk (voor het eerst) ook gebeurt terwijl ik onderweg naar school was, ik heb toen eerst een tijd op de wc in de trein doorgebracht, vervolgens zat ik 2 uur in de gehandicapten wc op school omdat ik niet weg kon (diarree+pijn). Echt een nachtmerrie, maar gelukkig dus pas één keer gebeurt. Daarnaast vind ik het heel naar als ik met andere mensen ben terwijl ik pijn heb, ik voel me dan toch bezwaard en erg ongemakkelijk.
Misschien heb je wel gelijk, ik heb echter wel een tijdje bij een medisch psycholoog gelopen. Dit heeft me eerlijk gezegd niet veel geholpen, al was het wel een hele fijne vrouw. Dit is wel alweer 2 jaar geleden dus misschien moet ik het nogmaals ergens anders proberen. Heel erg bedankt voor de tips in ieder geval!
[...]
Klinkt vervelend die darmaandoening, naar om zo'n zwakke plek te hebben met regelmatig pijn.
t Is inderdaad een vicieuze cirkel en ik begrijp dat je op zoek bent naar een manier om eruit te breken.
Ik denk dat het verstandig is wat jouw darmfloratherapeut hierover zegt: blijf wel de deur uit gaan. Wat betreft het sociale gebeuren: vind je het feit dat je zo'n pijnaanval kunt krijgen vervelend voor jezelf of de ander? Wat kan er feitelijk gebeuren als je zo'n aanval krijgt? Ik snap dat je dan naar huis wil maar verder: wat is hetgeen het eng maakt?
Als ik het zo lees denk ik toch dat het verstandig kan zijn om een paar keer met een psych te praten. Om te kijken wat jouw patronen zijn en hoe je uit die vicieuze cirkel kan stappen. Ook al is er nu niet een 'groot' iets, het kan zijn dat kleine dingen toch bij elkaar optellen. Of dat je je leven op een andere manier kan inrichten zodat er beter met je darmaandoening te leven is. Soms zie je zelf dingen niet meer omdat ze zo obvious voor jezelf zijn dan je eroverheen kijkt.
t Is wel een investering in jezelf waard: je bent nog hartstikke jong en je moet nog een poosje mee. Beter om het zo leuk/ makkelijk mogelijk te maken voor jezelf
Vooral het feit dat ik bij een echt erge aanval in bad moet, anders trek ik die pijn niet. Ik ben dan bang dat ik ergens ben, niet weg kan en dan de pijn zelf zo moet verdragen. Dit is recentelijk (voor het eerst) ook gebeurt terwijl ik onderweg naar school was, ik heb toen eerst een tijd op de wc in de trein doorgebracht, vervolgens zat ik 2 uur in de gehandicapten wc op school omdat ik niet weg kon (diarree+pijn). Echt een nachtmerrie, maar gelukkig dus pas één keer gebeurt. Daarnaast vind ik het heel naar als ik met andere mensen ben terwijl ik pijn heb, ik voel me dan toch bezwaard en erg ongemakkelijk.
Misschien heb je wel gelijk, ik heb echter wel een tijdje bij een medisch psycholoog gelopen. Dit heeft me eerlijk gezegd niet veel geholpen, al was het wel een hele fijne vrouw. Dit is wel alweer 2 jaar geleden dus misschien moet ik het nogmaals ergens anders proberen. Heel erg bedankt voor de tips in ieder geval!
donderdag 17 maart 2016 om 11:26
quote:prrt schreef op 24 februari 2016 @ 18:34:
Ik vind het een beetje zweverig, maar een mindfulness retraite schijnt echt te helpen. Sporten helpt ook, daarmee kan je je hoofd ook leegkrijgen, maar je moet dan wel iets doen dat je goed kan, anders stress je dat het je niet goed afgaat.
Je kunt je arts ook om benzo's vragen, maar vind ze zelf niet echt een aanrader, je word er suf van. En verslavingsgevoelig enzo.Mindfulness heeft mij ook geholpen. Het is juist niet zweverig, maar heel praktisch.
Ik vind het een beetje zweverig, maar een mindfulness retraite schijnt echt te helpen. Sporten helpt ook, daarmee kan je je hoofd ook leegkrijgen, maar je moet dan wel iets doen dat je goed kan, anders stress je dat het je niet goed afgaat.
Je kunt je arts ook om benzo's vragen, maar vind ze zelf niet echt een aanrader, je word er suf van. En verslavingsgevoelig enzo.Mindfulness heeft mij ook geholpen. Het is juist niet zweverig, maar heel praktisch.
donderdag 17 maart 2016 om 17:47
quote:fredspel schreef op 17 maart 2016 @ 10:57:
Sport kan het goed helpen, positieve denken, vitamins, minder lawaai, psycholoog, vertrouwen in zichzelf (!)... en ja, maak je geen zorgen
Soms ontspan ik me met rustige online spelletjes te spelen, bv. dit of dat.
Geen zorgen maken, iets dat zo simpel klinkt maar zo lastig uit te voeren! Bedankt voor de tips
Ik ben nu trouwens bezig met yoga, ik doe een 30 days of yoga en zit nu op dag 18. Tot nu toe bevalt het me goed, prima te doen voor beginners en ik voel me achteraf wel afgemat maar lekker afgemat. Daarnaast ben ik begonnen met kleuren, ook erg ontspannend.
De fysio kwam er mee dat ik verkeerd adem (hoog) en ook altijd heel hoog in mijn adem praat, alsof ik nooit rust heb, beetje opgejaagd. Ook dingetjes waar ik op moet gaan letten dus, omdat ik daarmee continu ''gehaast''/''gestrest'' ben, of nouja, mijn lichaam.
Sport kan het goed helpen, positieve denken, vitamins, minder lawaai, psycholoog, vertrouwen in zichzelf (!)... en ja, maak je geen zorgen
Soms ontspan ik me met rustige online spelletjes te spelen, bv. dit of dat.
Geen zorgen maken, iets dat zo simpel klinkt maar zo lastig uit te voeren! Bedankt voor de tips
Ik ben nu trouwens bezig met yoga, ik doe een 30 days of yoga en zit nu op dag 18. Tot nu toe bevalt het me goed, prima te doen voor beginners en ik voel me achteraf wel afgemat maar lekker afgemat. Daarnaast ben ik begonnen met kleuren, ook erg ontspannend.
De fysio kwam er mee dat ik verkeerd adem (hoog) en ook altijd heel hoog in mijn adem praat, alsof ik nooit rust heb, beetje opgejaagd. Ook dingetjes waar ik op moet gaan letten dus, omdat ik daarmee continu ''gehaast''/''gestrest'' ben, of nouja, mijn lichaam.
