Relaties
alle pijlers
Partner biecht op...
maandag 18 april 2016 om 15:01
Even een nieuwe nick aangemaakt.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
dinsdag 26 april 2016 om 09:27
dinsdag 26 april 2016 om 09:27
dinsdag 26 april 2016 om 09:29
Ik ben weer bijgelezen en kan voorgaande reacties alleen maar beamen. Hij is in control hij manipuleert jou.
En waarschijnlijk kickt hij erop.
Dat zou je toch niet moeten toestaan. Dat je zo behandeld wordt Hij wentelt zich rond in dit verhaal, draait zich nog eens lekker om in bed en bedenkt zijn volgende move.
En wat stopt hij het hoofd van de kinderen? Hij de hele dag daar in de buurt en jij weg?
Vrouw ik snap ook dat je wilt weten. Maar ik wil toch benadrukken dat veiligheid en schade beperken eerst komt.
En waarschijnlijk kickt hij erop.
Dat zou je toch niet moeten toestaan. Dat je zo behandeld wordt Hij wentelt zich rond in dit verhaal, draait zich nog eens lekker om in bed en bedenkt zijn volgende move.
En wat stopt hij het hoofd van de kinderen? Hij de hele dag daar in de buurt en jij weg?
Vrouw ik snap ook dat je wilt weten. Maar ik wil toch benadrukken dat veiligheid en schade beperken eerst komt.
dinsdag 26 april 2016 om 09:29
Ja ik vraag me net als Dr Phile ook af waarom hij moet doseren. Dat betekent inderdaad dat er nog veel meer is, anders valt er niks te doseren.
Ik begrijp niet dat hij niet gewoon naar jou luistert, en meegaat in jouw behoefte nu hij jou zo beschadigd heeft. Ongelofelijk vind ik dat, en ik denk dat Dr Phile ook daarmee gelijk heeft, dat dit gedrag veel schadelijker is nog voor jullie huwelijk dan zijn "probleem". Volkomen gebrek aan empathie.
Ik begrijp niet dat hij niet gewoon naar jou luistert, en meegaat in jouw behoefte nu hij jou zo beschadigd heeft. Ongelofelijk vind ik dat, en ik denk dat Dr Phile ook daarmee gelijk heeft, dat dit gedrag veel schadelijker is nog voor jullie huwelijk dan zijn "probleem". Volkomen gebrek aan empathie.
dinsdag 26 april 2016 om 09:45
Het idee van Janco om hem een deadline te geven voor de gehele waarheid, klinkt goed. De vraag is alleen hoe dat te controleren is.
In principe is het wel te overwegen, om het proces om te draaien. Dus: nu eerst maar uit elkaar gaan in plaats van krampachtig huwelijk in stand te houden. Dus eerst fysiek even bij elkaar weg. Als hij blijkbaar van de afkick-goeroe zich nog niet druk hoeft te maken over jou, maar alleen met zichzelf bezig moet zijn (wat vanuit echte verslaving denk ik nog wel te begrijpen is), dan moet hij dat dan ook maar zelf doen.
Hij kan dan zoveel naar de groepsessies gaan als hij wil. Als hij er klaar voor is om te praten, echt te praten, te biechten, dan is hij weer welkom om aan tafel te komen bij jou voor een gesprek. Niet eerder.
Dan gaat tenminste ook blijken of hij echt wil. Nu controleer je hem, met een app en noem maar op. Nee, laat hem maar op zichzelf zijn en moeten knokken. Je denkt misschien, maar wat nu als hij dan naar de hoeren gaat. Tsja, als hij te zwak is om er nu iets aan te doen dan gaat hij toch weer naar de hoeren op een later moment. Het is hard, maar zo is het.
En het lijkt erop dat jullie kinderen toch iets gaan mee krijgen van de relatieproblemen. Dus dat hoeft geen belemmering te zijn om nu afstand te nemen. Niet het hele verhaal vertellen, daar hebben ze niets aan. Maar vertellen dat het niet goed gaat samen en daarom even afstand tot nadenken nodig is.
In principe is het wel te overwegen, om het proces om te draaien. Dus: nu eerst maar uit elkaar gaan in plaats van krampachtig huwelijk in stand te houden. Dus eerst fysiek even bij elkaar weg. Als hij blijkbaar van de afkick-goeroe zich nog niet druk hoeft te maken over jou, maar alleen met zichzelf bezig moet zijn (wat vanuit echte verslaving denk ik nog wel te begrijpen is), dan moet hij dat dan ook maar zelf doen.
Hij kan dan zoveel naar de groepsessies gaan als hij wil. Als hij er klaar voor is om te praten, echt te praten, te biechten, dan is hij weer welkom om aan tafel te komen bij jou voor een gesprek. Niet eerder.
Dan gaat tenminste ook blijken of hij echt wil. Nu controleer je hem, met een app en noem maar op. Nee, laat hem maar op zichzelf zijn en moeten knokken. Je denkt misschien, maar wat nu als hij dan naar de hoeren gaat. Tsja, als hij te zwak is om er nu iets aan te doen dan gaat hij toch weer naar de hoeren op een later moment. Het is hard, maar zo is het.
En het lijkt erop dat jullie kinderen toch iets gaan mee krijgen van de relatieproblemen. Dus dat hoeft geen belemmering te zijn om nu afstand te nemen. Niet het hele verhaal vertellen, daar hebben ze niets aan. Maar vertellen dat het niet goed gaat samen en daarom even afstand tot nadenken nodig is.
dinsdag 26 april 2016 om 09:56
Wauw TO, ik moet zeggen, ik had hem het huis uit geflikkert met zijn nieuwe ZEN en hij kon terug komen als hij alles kon opbiechten en als hij ook maar iets vergat kon hij meteen gaan dus ik zou hem aangeraden hebben goed over zijn verhaal na te denken voordat hij denkt alles te kunnen vertellen.
Toch blijft mij de vraag bekruipen: "Waarom wil je hiermee doorgaan?" Maar dat is uiteraard niet aan mij om daarover te speculeren.
quote:elle5460 schreef op 26 april 2016 @ 08:53:
En mannen houden elkaar ook min of meer het hand boven het hoofd, ze weten het van andere mannen dat ze vreemdgaan, maar houden wijselijk hun mond.
.
"Zal mij een zorg zijn, "hoor je ze dan zeggen, "hun leven."
"Moeten ze zelf maar weten".
"Bemoei ik me niet mee"..
.
En ja, we weten ookmallemaal wel dat mannen met totaal andere dingen bezig zijn, dan wij vrouwen.
Zij zijn er op gemaakt liefde van sex te kunnen onderscheiden.Je weet dat statistisch gezien mannen helemaal niet meer vreemd gaan dan vrouwen? Dit is gewoon een projectie van je eigen ervaring, dat maakt je bij zo iets echt geen ervaringsdeskundige over alle mannen.
Toch blijft mij de vraag bekruipen: "Waarom wil je hiermee doorgaan?" Maar dat is uiteraard niet aan mij om daarover te speculeren.
quote:elle5460 schreef op 26 april 2016 @ 08:53:
En mannen houden elkaar ook min of meer het hand boven het hoofd, ze weten het van andere mannen dat ze vreemdgaan, maar houden wijselijk hun mond.
.
"Zal mij een zorg zijn, "hoor je ze dan zeggen, "hun leven."
"Moeten ze zelf maar weten".
"Bemoei ik me niet mee"..
.
En ja, we weten ookmallemaal wel dat mannen met totaal andere dingen bezig zijn, dan wij vrouwen.
Zij zijn er op gemaakt liefde van sex te kunnen onderscheiden.Je weet dat statistisch gezien mannen helemaal niet meer vreemd gaan dan vrouwen? Dit is gewoon een projectie van je eigen ervaring, dat maakt je bij zo iets echt geen ervaringsdeskundige over alle mannen.
dinsdag 26 april 2016 om 10:03
Ik wil al dagen schrijven hier; toch houdt iets me tot nu toe tegen. Nu wil ik het toch tegen je zeggen. Weet je waar je grote kans op hebt? Dat het biechten, het doseren, nu niet meer gaat om 'nog meer', 'nog erger', maar om 'er is ook nog iemand anders'. Iemand die als thuisfront kan dienen, op wie hij verliefd is, maar met wie hij tot nu toe niet leefde omdat hij dat thuisfront al had 'gedekt' met jou.
Hij leeft door als of hij niets te verliezen heeft op dit moment. Hij meldt zich ziek, is zielig, wordt gesterkt tijdens een eerste bijeenkomst (voor hem dan, neem ik aan) van zo'n organisatie. Ik zie geen spijt, geen wens tot hulp en helemaal, echt totaal, geen inzicht in jouw pijn. Nee, erger nog, in jouw bestaan. Jij bestaat niet. Terwijl jij zo snoei- en snoeihard aan het werk bent. Om hém in beweging te krijgen. Dat gaat niet lieverd.
En dan dingen willen zeggen tegen de kinderen. Ter verlichting van zíjn ongemak. De kinderen bestaan ook niet. Als jullie al bestaan, is dat ter eer en meerdere glorie, én gemak, van/voor hem. Het in jullie huwelijk meedraaien is functioneel geweest, best gezellig en fijn ook hoor, maar vooral toch functioneel, om te doen wat hij ook en waarschijnlijk eigenlijk wilde doen. Wat iemand al schreef: je hebt een eerste leven nodig om een tweede leven te hebben.
Jij hebt in mijn ogen nog geen seconde stilgestaan bij hoe gewond je bent geraakt. Bij hoe veel geweld er over je heen is gekomen. Je kijkt alleen naar hem. Wat heeft hij gedaan, wat gaat hij doen? Wat betekent wat hij doet en zegt voor mij, voor ons, voor ons gezin? Wanneer weet ik genoeg (in woorden) om (in daden) een keuze te kunnen maken? Want ik zie je ook nog steeds waarde hechten aan zijn woorden, terwijl zijn daden telkens anders zijn, in deze week en ook in de jaren er voor. Hoe kun jij nu je daden gaan afstemmen op zíjn woorden dan?
Het is zo herkenbaar. Alles. Ja, je bent niet de enige die dit meemaakt(e) helaas. Wat ik niet herken is jouw jacht op de feiten. Ik wilde niets meer weten. Dat maakte namelijk de focus op mezelf, op mijn waarden en normen, op mijn trouw, mijn liefde, echt totaal onmogelijk. Pas toen ik ging vatten, echt ging vatten, dat mijn aloude wens om (rationeel) te begrijpen hier de ingang niet was, toen ik los kon laten te willen begrijpen, kon ik voor mezelf gaan zorgen.
Nu weet ik dat begrijpen maar één ingang is. En bij mijn eentje die in mijn jeugd is ontstaan, toen er ook heel veel onbegrijpelijk was, en ik was nu eenmaal een 'slim' kind, dus ik maakte er wel pindakaas van. Dat kon ik goed, dat voelde vertrouwd, dat bleef lang mijn eerste, vaak enige, ingang.
Maar er is ook nog zoiets als intuïtie, instinct, wil, wens, verlangen. En die liggen bij mij niet op de vlakken die me na zo veel jaar gepresenteerd werden: vriendinnen, hoeren, leugens, bedrog, verborgen levens. Die herrie in mijn hoofd, die was niet van mij. Die was van hem. Het hem niet meer willen begrijpen, of eigenlijk 'het' niet willen vatten, hielp me mijn blik op mezelf en de kinderen te richten. Een van de moeilijkste dingen die ik heb gedaan omdat het zo'n vertrouwde ingang voor me was/is. Geen idee wie ik ben in het enneagram, maar het zou me niet verbazen als ik daar ook nog goed uitkom als waarnemer. Inmiddels weet ik dat ik daar andere ingangen tegenover kan en mag zetten. Misschien niet vanuit mijn vroegste zijn, maar wél veel beter voor me, met veel meer liefde voor mezelf.
Maar toen? Ik wilde het niet: mijn gezin kwijt. Ik kwam niet eens toe aan bedenken of ik hém nog wel wilde, om me heen kon verdragen. Ik vocht voor ons nest. Maar met een verrader daar in, is het niet goed toeven in je nest. Dit spraken we niet af. Ik wilde mijn trouw trouw zijn. Ik wilde mijn liefde trouw zijn. Niet in de zin van: ik wil met iemand anders. Nee, gewoon: bewaren en bewaken voor mezelf. Omdat het goud is voor me.
Ik wil geen mensen meer om me heen die mij zo geweld aan kunnen doen. Dat geldt ook voor degenen van wie ik houd. Dat is míjn liefde. Die mag blijven bestaan desnoods, maar ik laat me niet meer slaan in een context en wereld waarin voor mij de liefdeloosheid er vanaf druipt.
Ik hoop dat je op die plek komt. Zonder dat ik wens dat je 'van die man weg moet'. Maar nu is jouw blik alleen op hem gericht. Kijk of je dat kan keren. Je bent het waard om trouw te zijn aan jouzelf. Dat is een mooie eerste stap voor wat dan ook.
Hij leeft door als of hij niets te verliezen heeft op dit moment. Hij meldt zich ziek, is zielig, wordt gesterkt tijdens een eerste bijeenkomst (voor hem dan, neem ik aan) van zo'n organisatie. Ik zie geen spijt, geen wens tot hulp en helemaal, echt totaal, geen inzicht in jouw pijn. Nee, erger nog, in jouw bestaan. Jij bestaat niet. Terwijl jij zo snoei- en snoeihard aan het werk bent. Om hém in beweging te krijgen. Dat gaat niet lieverd.
En dan dingen willen zeggen tegen de kinderen. Ter verlichting van zíjn ongemak. De kinderen bestaan ook niet. Als jullie al bestaan, is dat ter eer en meerdere glorie, én gemak, van/voor hem. Het in jullie huwelijk meedraaien is functioneel geweest, best gezellig en fijn ook hoor, maar vooral toch functioneel, om te doen wat hij ook en waarschijnlijk eigenlijk wilde doen. Wat iemand al schreef: je hebt een eerste leven nodig om een tweede leven te hebben.
Jij hebt in mijn ogen nog geen seconde stilgestaan bij hoe gewond je bent geraakt. Bij hoe veel geweld er over je heen is gekomen. Je kijkt alleen naar hem. Wat heeft hij gedaan, wat gaat hij doen? Wat betekent wat hij doet en zegt voor mij, voor ons, voor ons gezin? Wanneer weet ik genoeg (in woorden) om (in daden) een keuze te kunnen maken? Want ik zie je ook nog steeds waarde hechten aan zijn woorden, terwijl zijn daden telkens anders zijn, in deze week en ook in de jaren er voor. Hoe kun jij nu je daden gaan afstemmen op zíjn woorden dan?
Het is zo herkenbaar. Alles. Ja, je bent niet de enige die dit meemaakt(e) helaas. Wat ik niet herken is jouw jacht op de feiten. Ik wilde niets meer weten. Dat maakte namelijk de focus op mezelf, op mijn waarden en normen, op mijn trouw, mijn liefde, echt totaal onmogelijk. Pas toen ik ging vatten, echt ging vatten, dat mijn aloude wens om (rationeel) te begrijpen hier de ingang niet was, toen ik los kon laten te willen begrijpen, kon ik voor mezelf gaan zorgen.
Nu weet ik dat begrijpen maar één ingang is. En bij mijn eentje die in mijn jeugd is ontstaan, toen er ook heel veel onbegrijpelijk was, en ik was nu eenmaal een 'slim' kind, dus ik maakte er wel pindakaas van. Dat kon ik goed, dat voelde vertrouwd, dat bleef lang mijn eerste, vaak enige, ingang.
Maar er is ook nog zoiets als intuïtie, instinct, wil, wens, verlangen. En die liggen bij mij niet op de vlakken die me na zo veel jaar gepresenteerd werden: vriendinnen, hoeren, leugens, bedrog, verborgen levens. Die herrie in mijn hoofd, die was niet van mij. Die was van hem. Het hem niet meer willen begrijpen, of eigenlijk 'het' niet willen vatten, hielp me mijn blik op mezelf en de kinderen te richten. Een van de moeilijkste dingen die ik heb gedaan omdat het zo'n vertrouwde ingang voor me was/is. Geen idee wie ik ben in het enneagram, maar het zou me niet verbazen als ik daar ook nog goed uitkom als waarnemer. Inmiddels weet ik dat ik daar andere ingangen tegenover kan en mag zetten. Misschien niet vanuit mijn vroegste zijn, maar wél veel beter voor me, met veel meer liefde voor mezelf.
Maar toen? Ik wilde het niet: mijn gezin kwijt. Ik kwam niet eens toe aan bedenken of ik hém nog wel wilde, om me heen kon verdragen. Ik vocht voor ons nest. Maar met een verrader daar in, is het niet goed toeven in je nest. Dit spraken we niet af. Ik wilde mijn trouw trouw zijn. Ik wilde mijn liefde trouw zijn. Niet in de zin van: ik wil met iemand anders. Nee, gewoon: bewaren en bewaken voor mezelf. Omdat het goud is voor me.
Ik wil geen mensen meer om me heen die mij zo geweld aan kunnen doen. Dat geldt ook voor degenen van wie ik houd. Dat is míjn liefde. Die mag blijven bestaan desnoods, maar ik laat me niet meer slaan in een context en wereld waarin voor mij de liefdeloosheid er vanaf druipt.
Ik hoop dat je op die plek komt. Zonder dat ik wens dat je 'van die man weg moet'. Maar nu is jouw blik alleen op hem gericht. Kijk of je dat kan keren. Je bent het waard om trouw te zijn aan jouzelf. Dat is een mooie eerste stap voor wat dan ook.
dinsdag 26 april 2016 om 10:05
quote:fragadder schreef op 26 april 2016 @ 09:56:
Wauw TO, ik moet zeggen, ik had hem het huis uit geflikkert met zijn nieuwe ZEN en hij kon terug komen als hij alles kon opbiechten en als hij ook maar iets vergat kon hij meteen gaan dus ik zou hem aangeraden hebben goed over zijn verhaal na te denken voordat hij denkt alles te kunnen vertellen.
Toch blijft mij de vraag bekruipen: "Waarom wil je hiermee doorgaan?" Maar dat is uiteraard niet aan mij om daarover te speculeren.
[...]
Je weet dat statistisch gezien mannen helemaal niet meer vreemd gaan dan vrouwen? Dit is gewoon een projectie van je eigen ervaring, dat maakt je bij zo iets echt geen ervaringsdeskundige over alle mannen.
Haha, niks hoor, 58 procent van de mannen, tegenover 36 van de vrouwen.
Mannen gaan nog altijd meer en sneller vreemd dan vrouwen.
Alsook..meer geaccepteerd dus.
Wij vrouwen trekken ook altijd meer onze mond open, dat doen mannen niet.
.
Ooit wel eens een man horen zeggen, "ik zit er zo mee, dat ik vreemd ga"....
Haha, das lachen!
Euhh.......no.
.
Die komen thuis, en denken bij zichzelf"wat heb ik het toch goed voor elkaar".
Zie dit topic, en vele anderen als voorbeeld.
Als jij mij een topic aan kan wijzen, waarvan de man hier schrijft.."ik vind het zo erg, dat ik vreemdga..."zou je mij die dan kunnen aanwijzen?
.
Dank!
Wauw TO, ik moet zeggen, ik had hem het huis uit geflikkert met zijn nieuwe ZEN en hij kon terug komen als hij alles kon opbiechten en als hij ook maar iets vergat kon hij meteen gaan dus ik zou hem aangeraden hebben goed over zijn verhaal na te denken voordat hij denkt alles te kunnen vertellen.
Toch blijft mij de vraag bekruipen: "Waarom wil je hiermee doorgaan?" Maar dat is uiteraard niet aan mij om daarover te speculeren.
[...]
Je weet dat statistisch gezien mannen helemaal niet meer vreemd gaan dan vrouwen? Dit is gewoon een projectie van je eigen ervaring, dat maakt je bij zo iets echt geen ervaringsdeskundige over alle mannen.
Haha, niks hoor, 58 procent van de mannen, tegenover 36 van de vrouwen.
Mannen gaan nog altijd meer en sneller vreemd dan vrouwen.
Alsook..meer geaccepteerd dus.
Wij vrouwen trekken ook altijd meer onze mond open, dat doen mannen niet.
.
Ooit wel eens een man horen zeggen, "ik zit er zo mee, dat ik vreemd ga"....
Haha, das lachen!
Euhh.......no.
.
Die komen thuis, en denken bij zichzelf"wat heb ik het toch goed voor elkaar".
Zie dit topic, en vele anderen als voorbeeld.
Als jij mij een topic aan kan wijzen, waarvan de man hier schrijft.."ik vind het zo erg, dat ik vreemdga..."zou je mij die dan kunnen aanwijzen?
.
Dank!
We are the heroes of our time, but we are dancing with demons in our minds..
dinsdag 26 april 2016 om 10:09
quote:rrinkje schreef op 26 april 2016 @ 08:53:
[...]
dit bedoelde ik toen ik zei alles onder de loep nemen.
Waarschijnljk ligt hier de sleutel voor het antwoord c.q. de antwoorden die TO zoekt: gaat het om houding en gedrag dat eigenlijk voornamelijk gekoppeld is aan alles rondom prostitutie/porno, of zijn het karaktereigenschappen die gewoon altijd al aanwezig waren maar die nooit als hinderlijk of schadelijk zijn opgevallen omdat TO altijd meebewoog in de door hem gewenste richting?
In het laatste geval heeft deze man TO waarschijnlijk bewust of (toen misschien nog) onbewust uitgekozen als partner omdat zij bijvoorbeeld eigenschappen bezit zoals eerlijk, oprecht, betrouwbaar, door-en-door fatsoenlijk, sociaal, groot verantwoordelijkheidsgevoel, altijd erg zorgzaam naar anderen, altijd bereid te helpen, goed kunnen "delen", vergevingsgezind, etc.
Dat zijn namelijk allemaal eigenschappen die "garanderen" dat hij de boel altjd zódanig kan manipuleren dat er keuzes gemaakt worden die hem welgevallig zijn. En hoe makkelijker en logischer dat "werkt", des te minder hoeft het ooit op te vallen als zijnde storend of manipulatief gedrag.
Ik had het eerder over "terugfilmen" van ogenschijnlijk normale en eenvoudige zaken in het verleden (macht, verbaal overwicht, etc.).
Hoe ging het wanneer er keuzes gemaakt moesten worden, al ging het maar over het uitkiezen van de volgende vakantiebestemming? En hoe verliepen zaken wanneer een keuze achteraf gezien niet de allerbeste keuze bleek te zijn?
Hoe was zijn hoding als hij wel eens iets fouts of vervelends had gedaan en jij was echt wel op zijn minst wat nijdig op hem?
Ik besef dat wat ik hier nu schrijf allemaal wat vaag kan klinken, maar als ik zou moeten beschrijven hoe subtiel het door mij bedoelde poces verloopt, zou ik hele lappen tekst nodig hebben. (TO als je toch nadere uitleg of voorbeelden wil horen, stuur ik je wel een PB).
[...]
dit bedoelde ik toen ik zei alles onder de loep nemen.
Waarschijnljk ligt hier de sleutel voor het antwoord c.q. de antwoorden die TO zoekt: gaat het om houding en gedrag dat eigenlijk voornamelijk gekoppeld is aan alles rondom prostitutie/porno, of zijn het karaktereigenschappen die gewoon altijd al aanwezig waren maar die nooit als hinderlijk of schadelijk zijn opgevallen omdat TO altijd meebewoog in de door hem gewenste richting?
In het laatste geval heeft deze man TO waarschijnlijk bewust of (toen misschien nog) onbewust uitgekozen als partner omdat zij bijvoorbeeld eigenschappen bezit zoals eerlijk, oprecht, betrouwbaar, door-en-door fatsoenlijk, sociaal, groot verantwoordelijkheidsgevoel, altijd erg zorgzaam naar anderen, altijd bereid te helpen, goed kunnen "delen", vergevingsgezind, etc.
Dat zijn namelijk allemaal eigenschappen die "garanderen" dat hij de boel altjd zódanig kan manipuleren dat er keuzes gemaakt worden die hem welgevallig zijn. En hoe makkelijker en logischer dat "werkt", des te minder hoeft het ooit op te vallen als zijnde storend of manipulatief gedrag.
Ik had het eerder over "terugfilmen" van ogenschijnlijk normale en eenvoudige zaken in het verleden (macht, verbaal overwicht, etc.).
Hoe ging het wanneer er keuzes gemaakt moesten worden, al ging het maar over het uitkiezen van de volgende vakantiebestemming? En hoe verliepen zaken wanneer een keuze achteraf gezien niet de allerbeste keuze bleek te zijn?
Hoe was zijn hoding als hij wel eens iets fouts of vervelends had gedaan en jij was echt wel op zijn minst wat nijdig op hem?
Ik besef dat wat ik hier nu schrijf allemaal wat vaag kan klinken, maar als ik zou moeten beschrijven hoe subtiel het door mij bedoelde poces verloopt, zou ik hele lappen tekst nodig hebben. (TO als je toch nadere uitleg of voorbeelden wil horen, stuur ik je wel een PB).
dinsdag 26 april 2016 om 10:14
quote:elle5460 schreef op 26 april 2016 @ 10:05:
[...]
Haha, niks hoor, 58 procent van de mannen, tegenover 36 van de vrouwen.
Mannen gaan nog altijd meer en sneller vreemd dan vrouwen.
Alsook..meer geaccepteerd dus.
Wij vrouwen trekken ook altijd meer onze mond open, dat doen mannen niet.
.
Ooit wel eens een man horen zeggen, "ik zit er zo mee, dat ik vreemd ga"....
Haha, das lachen!
Euhh.......no.
.
Die komen thuis, en denken bij zichzelf"wat heb ik het toch goed voor elkaar".
Zie dit topic, en vele anderen als voorbeeld.
Als jij mij een topic aan kan wijzen, waarvan de man hier schrijft.."ik vind het zo erg, dat ik vreemdga..."zou je mij die dan kunnen aanwijzen?
.
Dank!
Ik ga 1 ding over je schrijven en meer niet en ik ga verder ook niet op je in: Jij geeft niet om de waarheid, en dat weet je.
Ik worstel ermee om vrouwen te vertrouwen, maar ik weet de waarheid wel: Er zijn goede vrouwen, en er zijn foute vrouwen, er zijn goede mannen, en er zijn foute mannen, en er is een groot grijs gebied.
Jij weet die waarheid ook wel maar je wilt de wereld naar jou hand zetten door allerlei generaliseringen te doen over mannen die niet waar zijn.
Er zijn heeeeeel veel mannen die niet vreemd gaan, en loyaal zijn, en betrouwbaar, en dat weet je. Ik ben nooit vreemd gegaan, heb die behoefte ook nooit gehad (ook al kan ik ook wel zien wanneer een vrouw leuk is), en ik ken veel mannelijke vrienden waarmee ik veel deel en weet dat die net zo zijn.
Daarnaast ken ik mannen die vreemdgaan, maar net zoveel vrouwen. En die mannen en vrouwen doen precies waar jij ALLEEN mannen van beschuldigd: Elkaar in bescherming nemen, smoesjes verzinnen, egoïstisch zijn, enzovoort. Mannen EN vrouwen.
Je weet dat dit waar is maar je wilt mannen in een slecht daglicht zetten. Dat zegt meer over jou dan over mannen.
Nogmaals: Ik heb moeite vrouwen te vertrouwen, daar werk ik aan, maar ik durf tenminste wel toe te geven dat er een hele hoop lieve en betrouwbare vrouwen bestaan met het hart op de juiste plaats, en sommige van die vrouwen hebben mij geholpen via PB, in mijn topic, en in de buitenwereld.
Ik kom er wel weer, maar als jij blijft liegen tegen jezelf, en tegen ons op dit forum, blijf je in je eigen verhaal op de langspeelplaat hangen. Dat is jammer. Want je leeft maar 1 keer. Stiekem denk ik echter dat dit precies is wat je wilt: Je wilt de wereld naar je hand zetten en je zult mannen, zelfs als je stiekem weet dat het niet waar is, zwart maken. Jouw keuze, jouw leven.
Ik ga me nu verder richten op Zeeland en ga niet op jou in.
[...]
Haha, niks hoor, 58 procent van de mannen, tegenover 36 van de vrouwen.
Mannen gaan nog altijd meer en sneller vreemd dan vrouwen.
Alsook..meer geaccepteerd dus.
Wij vrouwen trekken ook altijd meer onze mond open, dat doen mannen niet.
.
Ooit wel eens een man horen zeggen, "ik zit er zo mee, dat ik vreemd ga"....
Haha, das lachen!
Euhh.......no.
.
Die komen thuis, en denken bij zichzelf"wat heb ik het toch goed voor elkaar".
Zie dit topic, en vele anderen als voorbeeld.
Als jij mij een topic aan kan wijzen, waarvan de man hier schrijft.."ik vind het zo erg, dat ik vreemdga..."zou je mij die dan kunnen aanwijzen?
.
Dank!
Ik ga 1 ding over je schrijven en meer niet en ik ga verder ook niet op je in: Jij geeft niet om de waarheid, en dat weet je.
Ik worstel ermee om vrouwen te vertrouwen, maar ik weet de waarheid wel: Er zijn goede vrouwen, en er zijn foute vrouwen, er zijn goede mannen, en er zijn foute mannen, en er is een groot grijs gebied.
Jij weet die waarheid ook wel maar je wilt de wereld naar jou hand zetten door allerlei generaliseringen te doen over mannen die niet waar zijn.
Er zijn heeeeeel veel mannen die niet vreemd gaan, en loyaal zijn, en betrouwbaar, en dat weet je. Ik ben nooit vreemd gegaan, heb die behoefte ook nooit gehad (ook al kan ik ook wel zien wanneer een vrouw leuk is), en ik ken veel mannelijke vrienden waarmee ik veel deel en weet dat die net zo zijn.
Daarnaast ken ik mannen die vreemdgaan, maar net zoveel vrouwen. En die mannen en vrouwen doen precies waar jij ALLEEN mannen van beschuldigd: Elkaar in bescherming nemen, smoesjes verzinnen, egoïstisch zijn, enzovoort. Mannen EN vrouwen.
Je weet dat dit waar is maar je wilt mannen in een slecht daglicht zetten. Dat zegt meer over jou dan over mannen.
Nogmaals: Ik heb moeite vrouwen te vertrouwen, daar werk ik aan, maar ik durf tenminste wel toe te geven dat er een hele hoop lieve en betrouwbare vrouwen bestaan met het hart op de juiste plaats, en sommige van die vrouwen hebben mij geholpen via PB, in mijn topic, en in de buitenwereld.
Ik kom er wel weer, maar als jij blijft liegen tegen jezelf, en tegen ons op dit forum, blijf je in je eigen verhaal op de langspeelplaat hangen. Dat is jammer. Want je leeft maar 1 keer. Stiekem denk ik echter dat dit precies is wat je wilt: Je wilt de wereld naar je hand zetten en je zult mannen, zelfs als je stiekem weet dat het niet waar is, zwart maken. Jouw keuze, jouw leven.
Ik ga me nu verder richten op Zeeland en ga niet op jou in.
dinsdag 26 april 2016 om 10:16
Ik snap vaak niet wat het toevoegt om te spreken over seksverslavingen en/of persoonlijkheidsstoornissen.
Ik vind dat dat vaak meer 'kwaad' doet dan dat het goed doet..de 'dader' kan zich slachtoffer voelen en lekker 'verdwijnen' in de zogenaamde verslaving of stoornis, en de partner vind dan vaak dat hij/zij begrip moet hebben, want het is opeens niet een gewone lul meer, maar een verslaafde
Ik denk dat er maar zeer weinig mensen zijn met écht een seksverslaving, of échte bindingsangst, zoals je ook vaak leest.
En dan nog, stel dat daar wel echt sprake van is? Dat zou míj echt niet boeien, en het zelfs wellicht nog erger maken, en iets makkelijker maken om een beslissing te maken.
Waarom zou ik in godsnaam (ja, ook met kinderen) verder willen met iemand die 'gewoon' een lul is, die liegt en bedriegt, én , waarom zou ik in godsnaam verder willen met een verslaafde? Dat dan al helemaal niet, want een verslaving daar kom je niet vanaf, je kan het hoogstens leren onderdrukken. (waarvan dat vaak op lange termijn toch niet lukt)
In beide gevallen wil en kan ik niet leven met het probleem van de ander (want dat is het) , waardoor míjn leven verziekt word..
Ik vind dat dat vaak meer 'kwaad' doet dan dat het goed doet..de 'dader' kan zich slachtoffer voelen en lekker 'verdwijnen' in de zogenaamde verslaving of stoornis, en de partner vind dan vaak dat hij/zij begrip moet hebben, want het is opeens niet een gewone lul meer, maar een verslaafde
Ik denk dat er maar zeer weinig mensen zijn met écht een seksverslaving, of échte bindingsangst, zoals je ook vaak leest.
En dan nog, stel dat daar wel echt sprake van is? Dat zou míj echt niet boeien, en het zelfs wellicht nog erger maken, en iets makkelijker maken om een beslissing te maken.
Waarom zou ik in godsnaam (ja, ook met kinderen) verder willen met iemand die 'gewoon' een lul is, die liegt en bedriegt, én , waarom zou ik in godsnaam verder willen met een verslaafde? Dat dan al helemaal niet, want een verslaving daar kom je niet vanaf, je kan het hoogstens leren onderdrukken. (waarvan dat vaak op lange termijn toch niet lukt)
In beide gevallen wil en kan ik niet leven met het probleem van de ander (want dat is het) , waardoor míjn leven verziekt word..
dinsdag 26 april 2016 om 10:20
dinsdag 26 april 2016 om 10:20
Waarom zijn er zoveel aan hoeren?..., in heel onze wereld is daar de meeste omzet te vinden,kranten vol met aanbiedingen van vrouwen, die hun lijf aanbieden, pijpbeurt, zoveel., neuken zoveel, of hoegenaamde gezelschap, dames, massage salon ect ect...haha, ook lachen.
.
Maar goed, even om het even, er zijn maar weinig gigolo,s.
In verhoudingen weergeeft, waarom zou dat zijn?, denken jullie?
.
Als je honderd hoeren voor een man op een rij zet.
Zijn er maar tien voor een vrouw.
.
Is er hier mischien een Gigelo in de zaal?...zou u zich even willen melden?
Hoeveel vraagt u?...zou u lief voor mij willen zijn, hoef niet perse te neuken hoor, maar een warme arm zou fijn zijn, mischien kunt u mij helpen?
Is dat niet wat TO?....haha, straks meld hij zich ook nog!!
Kijk...!, kan zijn dat dat je vooruitstuwt.
Krijg je ook nog een knappe man!
Kan he?..kan.
.
,en die mannen?....die willen maar wat graag joh.
Echt hoor.
Geen man, die je dat niet wil bieden.
.
Maar goed, even om het even, er zijn maar weinig gigolo,s.
In verhoudingen weergeeft, waarom zou dat zijn?, denken jullie?
.
Als je honderd hoeren voor een man op een rij zet.
Zijn er maar tien voor een vrouw.
.
Is er hier mischien een Gigelo in de zaal?...zou u zich even willen melden?
Hoeveel vraagt u?...zou u lief voor mij willen zijn, hoef niet perse te neuken hoor, maar een warme arm zou fijn zijn, mischien kunt u mij helpen?
Is dat niet wat TO?....haha, straks meld hij zich ook nog!!
Kijk...!, kan zijn dat dat je vooruitstuwt.
Krijg je ook nog een knappe man!
Kan he?..kan.
.
,en die mannen?....die willen maar wat graag joh.
Echt hoor.
Geen man, die je dat niet wil bieden.
We are the heroes of our time, but we are dancing with demons in our minds..
dinsdag 26 april 2016 om 10:21
Wow, na bijna 10 jaar geleden ongeveer hetzelfde mee gemaakt te hebben, komt deze wel even binnen
"Die herrie in mijn hoofd, die was niet van mij."
bedankt Wiebeltje voor deze hopenlijk laatste eyeopener
En verder wil ik TO heel veel kracht en sterkte wensen. Het gaat zoals het gaat. Een ieder kan alle ... ik zou... adviezen geven, maar je handels echt anders dan van tevoren had verwacht.
"Die herrie in mijn hoofd, die was niet van mij."
bedankt Wiebeltje voor deze hopenlijk laatste eyeopener
En verder wil ik TO heel veel kracht en sterkte wensen. Het gaat zoals het gaat. Een ieder kan alle ... ik zou... adviezen geven, maar je handels echt anders dan van tevoren had verwacht.
dinsdag 26 april 2016 om 10:24
quote:wiebeltje schreef op 26 april 2016 @ 10:03:
Ik wil al dagen schrijven hier; toch houdt iets me tot nu toe tegen. Nu wil ik het toch tegen je zeggen. Weet je waar je grote kans op hebt? Dat het biechten, het doseren, nu niet meer gaat om 'nog meer', 'nog erger', maar om 'er is ook nog iemand anders'. Iemand die als thuisfront kan dienen, op wie hij verliefd is, maar met wie hij tot nu toe niet leefde omdat hij dat thuisfront al had 'gedekt' met jou.
Hij leeft door als of hij niets te verliezen heeft op dit moment. Hij meldt zich ziek, is zielig, wordt gesterkt tijdens een eerste bijeenkomst (voor hem dan, neem ik aan) van zo'n organisatie. Ik zie geen spijt, geen wens tot hulp en helemaal, echt totaal, geen inzicht in jouw pijn. Nee, erger nog, in jouw bestaan. Jij bestaat niet. Terwijl jij zo snoei- en snoeihard aan het werk bent. Om hém in beweging te krijgen. Dat gaat niet lieverd.
En dan dingen willen zeggen tegen de kinderen. Ter verlichting van zíjn ongemak. De kinderen bestaan ook niet. Als jullie al bestaan, is dat ter eer en meerdere glorie, én gemak, van/voor hem. Het in jullie huwelijk meedraaien is functioneel geweest, best gezellig en fijn ook hoor, maar vooral toch functioneel, om te doen wat hij ook en waarschijnlijk eigenlijk wilde doen. Wat iemand al schreef: je hebt een eerste leven nodig om een tweede leven te hebben.
Jij hebt in mijn ogen nog geen seconde stilgestaan bij hoe gewond je bent geraakt. Bij hoe veel geweld er over je heen is gekomen. Je kijkt alleen naar hem. Wat heeft hij gedaan, wat gaat hij doen? Wat betekent wat hij doet en zegt voor mij, voor ons, voor ons gezin? Wanneer weet ik genoeg (in woorden) om (in daden) een keuze te kunnen maken? Want ik zie je ook nog steeds waarde hechten aan zijn woorden, terwijl zijn daden telkens anders zijn, in deze week en ook in de jaren er voor. Hoe kun jij nu je daden gaan afstemmen op zíjn woorden dan?
Het is zo herkenbaar. Alles. Ja, je bent niet de enige die dit meemaakt(e) helaas. Wat ik niet herken is jouw jacht op de feiten. Ik wilde niets meer weten. Dat maakte namelijk de focus op mezelf, op mijn waarden en normen, op mijn trouw, mijn liefde, echt totaal onmogelijk. Pas toen ik ging vatten, echt ging vatten, dat mijn aloude wens om (rationeel) te begrijpen hier de ingang niet was, toen ik los kon laten te willen begrijpen, kon ik voor mezelf gaan zorgen.
Nu weet ik dat begrijpen maar één ingang is. En bij mijn eentje die in mijn jeugd is ontstaan, toen er ook heel veel onbegrijpelijk was, en ik was nu eenmaal een 'slim' kind, dus ik maakte er wel pindakaas van. Dat kon ik goed, dat voelde vertrouwd, dat bleef lang mijn eerste, vaak enige, ingang.
Maar er is ook nog zoiets als intuïtie, instinct, wil, wens, verlangen. En die liggen bij mij niet op de vlakken die me na zo veel jaar gepresenteerd werden: vriendinnen, hoeren, leugens, bedrog, verborgen levens. Die herrie in mijn hoofd, die was niet van mij. Die was van hem. Het hem niet meer willen begrijpen, of eigenlijk 'het' niet willen vatten, hielp me mijn blik op mezelf en de kinderen te richten. Een van de moeilijkste dingen die ik heb gedaan omdat het zo'n vertrouwde ingang voor me was/is. Geen idee wie ik ben in het enneagram, maar het zou me niet verbazen als ik daar ook nog goed uitkom als waarnemer. Inmiddels weet ik dat ik daar andere ingangen tegenover kan en mag zetten. Misschien niet vanuit mijn vroegste zijn, maar wél veel beter voor me, met veel meer liefde voor mezelf.
Maar toen? Ik wilde het niet: mijn gezin kwijt. Ik kwam niet eens toe aan bedenken of ik hém nog wel wilde, om me heen kon verdragen. Ik vocht voor ons nest. Maar met een verrader daar in, is het niet goed toeven in je nest. Dit spraken we niet af. Ik wilde mijn trouw trouw zijn. Ik wilde mijn liefde trouw zijn. Niet in de zin van: ik wil met iemand anders. Nee, gewoon: bewaren en bewaken voor mezelf. Omdat het goud is voor me.
Ik wil geen mensen meer om me heen die mij zo geweld aan kunnen doen. Dat geldt ook voor degenen van wie ik houd. Dat is míjn liefde. Die mag blijven bestaan desnoods, maar ik laat me niet meer slaan in een context en wereld waarin voor mij de liefdeloosheid er vanaf druipt.
Ik hoop dat je op die plek komt. Zonder dat ik wens dat je 'van die man weg moet'. Maar nu is jouw blik alleen op hem gericht. Kijk of je dat kan keren. Je bent het waard om trouw te zijn aan jouzelf. Dat is een mooie eerste stap voor wat dan ook.
Wat een mooie en vooral rake post. Precies zo heb ik het ervaren destijds. Keihard knokken voor je nest.. maar er valt weinig te redden zolang de verrader zich ín dat nest bevindt.
De focus moet ook weer op jou komen te liggen TO, maar dat vergt tijd en bezinning. Het is nu paniekvoetbal wat je bezighoudt.. het gezin niet willen verliezen en hem met zijn nieuwe "rol" een plek zien te geven, zodat jullie weer verder kunnen zo goed en zo kwaad als dat mogelijk is. Geef het tijd TO.. Jóúw antwoorden komen vanzelf.
Ik wil al dagen schrijven hier; toch houdt iets me tot nu toe tegen. Nu wil ik het toch tegen je zeggen. Weet je waar je grote kans op hebt? Dat het biechten, het doseren, nu niet meer gaat om 'nog meer', 'nog erger', maar om 'er is ook nog iemand anders'. Iemand die als thuisfront kan dienen, op wie hij verliefd is, maar met wie hij tot nu toe niet leefde omdat hij dat thuisfront al had 'gedekt' met jou.
Hij leeft door als of hij niets te verliezen heeft op dit moment. Hij meldt zich ziek, is zielig, wordt gesterkt tijdens een eerste bijeenkomst (voor hem dan, neem ik aan) van zo'n organisatie. Ik zie geen spijt, geen wens tot hulp en helemaal, echt totaal, geen inzicht in jouw pijn. Nee, erger nog, in jouw bestaan. Jij bestaat niet. Terwijl jij zo snoei- en snoeihard aan het werk bent. Om hém in beweging te krijgen. Dat gaat niet lieverd.
En dan dingen willen zeggen tegen de kinderen. Ter verlichting van zíjn ongemak. De kinderen bestaan ook niet. Als jullie al bestaan, is dat ter eer en meerdere glorie, én gemak, van/voor hem. Het in jullie huwelijk meedraaien is functioneel geweest, best gezellig en fijn ook hoor, maar vooral toch functioneel, om te doen wat hij ook en waarschijnlijk eigenlijk wilde doen. Wat iemand al schreef: je hebt een eerste leven nodig om een tweede leven te hebben.
Jij hebt in mijn ogen nog geen seconde stilgestaan bij hoe gewond je bent geraakt. Bij hoe veel geweld er over je heen is gekomen. Je kijkt alleen naar hem. Wat heeft hij gedaan, wat gaat hij doen? Wat betekent wat hij doet en zegt voor mij, voor ons, voor ons gezin? Wanneer weet ik genoeg (in woorden) om (in daden) een keuze te kunnen maken? Want ik zie je ook nog steeds waarde hechten aan zijn woorden, terwijl zijn daden telkens anders zijn, in deze week en ook in de jaren er voor. Hoe kun jij nu je daden gaan afstemmen op zíjn woorden dan?
Het is zo herkenbaar. Alles. Ja, je bent niet de enige die dit meemaakt(e) helaas. Wat ik niet herken is jouw jacht op de feiten. Ik wilde niets meer weten. Dat maakte namelijk de focus op mezelf, op mijn waarden en normen, op mijn trouw, mijn liefde, echt totaal onmogelijk. Pas toen ik ging vatten, echt ging vatten, dat mijn aloude wens om (rationeel) te begrijpen hier de ingang niet was, toen ik los kon laten te willen begrijpen, kon ik voor mezelf gaan zorgen.
Nu weet ik dat begrijpen maar één ingang is. En bij mijn eentje die in mijn jeugd is ontstaan, toen er ook heel veel onbegrijpelijk was, en ik was nu eenmaal een 'slim' kind, dus ik maakte er wel pindakaas van. Dat kon ik goed, dat voelde vertrouwd, dat bleef lang mijn eerste, vaak enige, ingang.
Maar er is ook nog zoiets als intuïtie, instinct, wil, wens, verlangen. En die liggen bij mij niet op de vlakken die me na zo veel jaar gepresenteerd werden: vriendinnen, hoeren, leugens, bedrog, verborgen levens. Die herrie in mijn hoofd, die was niet van mij. Die was van hem. Het hem niet meer willen begrijpen, of eigenlijk 'het' niet willen vatten, hielp me mijn blik op mezelf en de kinderen te richten. Een van de moeilijkste dingen die ik heb gedaan omdat het zo'n vertrouwde ingang voor me was/is. Geen idee wie ik ben in het enneagram, maar het zou me niet verbazen als ik daar ook nog goed uitkom als waarnemer. Inmiddels weet ik dat ik daar andere ingangen tegenover kan en mag zetten. Misschien niet vanuit mijn vroegste zijn, maar wél veel beter voor me, met veel meer liefde voor mezelf.
Maar toen? Ik wilde het niet: mijn gezin kwijt. Ik kwam niet eens toe aan bedenken of ik hém nog wel wilde, om me heen kon verdragen. Ik vocht voor ons nest. Maar met een verrader daar in, is het niet goed toeven in je nest. Dit spraken we niet af. Ik wilde mijn trouw trouw zijn. Ik wilde mijn liefde trouw zijn. Niet in de zin van: ik wil met iemand anders. Nee, gewoon: bewaren en bewaken voor mezelf. Omdat het goud is voor me.
Ik wil geen mensen meer om me heen die mij zo geweld aan kunnen doen. Dat geldt ook voor degenen van wie ik houd. Dat is míjn liefde. Die mag blijven bestaan desnoods, maar ik laat me niet meer slaan in een context en wereld waarin voor mij de liefdeloosheid er vanaf druipt.
Ik hoop dat je op die plek komt. Zonder dat ik wens dat je 'van die man weg moet'. Maar nu is jouw blik alleen op hem gericht. Kijk of je dat kan keren. Je bent het waard om trouw te zijn aan jouzelf. Dat is een mooie eerste stap voor wat dan ook.
Wat een mooie en vooral rake post. Precies zo heb ik het ervaren destijds. Keihard knokken voor je nest.. maar er valt weinig te redden zolang de verrader zich ín dat nest bevindt.
De focus moet ook weer op jou komen te liggen TO, maar dat vergt tijd en bezinning. Het is nu paniekvoetbal wat je bezighoudt.. het gezin niet willen verliezen en hem met zijn nieuwe "rol" een plek zien te geven, zodat jullie weer verder kunnen zo goed en zo kwaad als dat mogelijk is. Geef het tijd TO.. Jóúw antwoorden komen vanzelf.
dinsdag 26 april 2016 om 10:25
Alles gelezen en bijgelezen, en TO, ik wil je heel veel sterkte wensen en vooral heel veel liefde en respect voor jezelf.
Lees de post van Wiebeltje goed; je bent (denk ik) nu aan het overleven op alle manieren die je kent, en dat is heel begrijpelijk, maar zorg alsjeblieft ook goed voor jezelf. Hoe gaat het nu trouwens met je kinderen?
Lees de post van Wiebeltje goed; je bent (denk ik) nu aan het overleven op alle manieren die je kent, en dat is heel begrijpelijk, maar zorg alsjeblieft ook goed voor jezelf. Hoe gaat het nu trouwens met je kinderen?
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 26 april 2016 om 10:27
quote:Jochem84 schreef op 26 april 2016 @ 10:14:
[...]
Ik ga 1 ding over je schrijven en meer niet en ik ga verder ook niet op je in: Jij geeft niet om de waarheid, en dat weet je.
Ik worstel ermee om vrouwen te vertrouwen, maar ik weet de waarheid wel: Er zijn goede vrouwen, en er zijn foute vrouwen, er zijn goede mannen, en er zijn foute mannen, en er is een groot grijs gebied.
Jij weet die waarheid ook wel maar je wilt de wereld naar jou hand zetten door allerlei generaliseringen te doen over mannen die niet waar zijn.
Er zijn heeeeeel veel mannen die niet vreemd gaan, en loyaal zijn, en betrouwbaar, en dat weet je. Ik ben nooit vreemd gegaan, heb die behoefte ook nooit gehad (ook al kan ik ook wel zien wanneer een vrouw leuk is), en ik ken veel mannelijke vrienden waarmee ik veel deel en weet dat die net zo zijn.
Daarnaast ken ik mannen die vreemdgaan, maar net zoveel vrouwen. En die mannen en vrouwen doen precies waar jij ALLEEN mannen van beschuldigd: Elkaar in bescherming nemen, smoesjes verzinnen, egoïstisch zijn, enzovoort. Mannen EN vrouwen.
Je weet dat dit waar is maar je wilt mannen in een slecht daglicht zetten. Dat zegt meer over jou dan over mannen.
Nogmaals: Ik heb moeite vrouwen te vertrouwen, daar werk ik aan, maar ik durf tenminste wel toe te geven dat er een hele hoop lieve en betrouwbare vrouwen bestaan met het hart op de juiste plaats, en sommige van die vrouwen hebben mij geholpen via PB, in mijn topic, en in de buitenwereld.
Ik kom er wel weer, maar als jij blijft liegen tegen jezelf, en tegen ons op dit forum, blijf je in je eigen verhaal op de langspeelplaat hangen. Dat is jammer. Want je leeft maar 1 keer. Stiekem denk ik echter dat dit precies is wat je wilt: Je wilt de wereld naar je hand zetten en je zult mannen, zelfs als je stiekem weet dat het niet waar is, zwart maken. Jouw keuze, jouw leven.
Ik ga me nu verder richten op Zeeland en ga niet op jou in.
Je hebt helemaal gelijk. Ik kan alleen maar hopen dat mijn zonen nooit aan een vrouw blijven hangen die zo naar over mannen denkt.
Elle heb ik onder de negeer gezet, lekker rustig.
[...]
Ik ga 1 ding over je schrijven en meer niet en ik ga verder ook niet op je in: Jij geeft niet om de waarheid, en dat weet je.
Ik worstel ermee om vrouwen te vertrouwen, maar ik weet de waarheid wel: Er zijn goede vrouwen, en er zijn foute vrouwen, er zijn goede mannen, en er zijn foute mannen, en er is een groot grijs gebied.
Jij weet die waarheid ook wel maar je wilt de wereld naar jou hand zetten door allerlei generaliseringen te doen over mannen die niet waar zijn.
Er zijn heeeeeel veel mannen die niet vreemd gaan, en loyaal zijn, en betrouwbaar, en dat weet je. Ik ben nooit vreemd gegaan, heb die behoefte ook nooit gehad (ook al kan ik ook wel zien wanneer een vrouw leuk is), en ik ken veel mannelijke vrienden waarmee ik veel deel en weet dat die net zo zijn.
Daarnaast ken ik mannen die vreemdgaan, maar net zoveel vrouwen. En die mannen en vrouwen doen precies waar jij ALLEEN mannen van beschuldigd: Elkaar in bescherming nemen, smoesjes verzinnen, egoïstisch zijn, enzovoort. Mannen EN vrouwen.
Je weet dat dit waar is maar je wilt mannen in een slecht daglicht zetten. Dat zegt meer over jou dan over mannen.
Nogmaals: Ik heb moeite vrouwen te vertrouwen, daar werk ik aan, maar ik durf tenminste wel toe te geven dat er een hele hoop lieve en betrouwbare vrouwen bestaan met het hart op de juiste plaats, en sommige van die vrouwen hebben mij geholpen via PB, in mijn topic, en in de buitenwereld.
Ik kom er wel weer, maar als jij blijft liegen tegen jezelf, en tegen ons op dit forum, blijf je in je eigen verhaal op de langspeelplaat hangen. Dat is jammer. Want je leeft maar 1 keer. Stiekem denk ik echter dat dit precies is wat je wilt: Je wilt de wereld naar je hand zetten en je zult mannen, zelfs als je stiekem weet dat het niet waar is, zwart maken. Jouw keuze, jouw leven.
Ik ga me nu verder richten op Zeeland en ga niet op jou in.
Je hebt helemaal gelijk. Ik kan alleen maar hopen dat mijn zonen nooit aan een vrouw blijven hangen die zo naar over mannen denkt.
Elle heb ik onder de negeer gezet, lekker rustig.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
dinsdag 26 april 2016 om 10:29
quote:glitglam schreef op 26 april 2016 @ 10:16:
Waarom zou ik in godsnaam (ja, ook met kinderen) verder willen met iemand die 'gewoon' een lul is, die liegt en bedriegt, én , waarom zou ik in godsnaam verder willen met een verslaafde? Dat dan al helemaal niet, want een verslaving daar kom je niet vanaf, je kan het hoogstens leren onderdrukken. (waarvan dat vaak op lange termijn toch niet lukt)
In beide gevallen wil en kan ik niet leven met het probleem van de ander (want dat is het) , waardoor míjn leven verziekt word..Maar het gaat ook niet om jou maar om TO. Niet ieder mens hoeft toch dezelfde keuze te maken als jij zou doen?
Waarom zou ik in godsnaam (ja, ook met kinderen) verder willen met iemand die 'gewoon' een lul is, die liegt en bedriegt, én , waarom zou ik in godsnaam verder willen met een verslaafde? Dat dan al helemaal niet, want een verslaving daar kom je niet vanaf, je kan het hoogstens leren onderdrukken. (waarvan dat vaak op lange termijn toch niet lukt)
In beide gevallen wil en kan ik niet leven met het probleem van de ander (want dat is het) , waardoor míjn leven verziekt word..Maar het gaat ook niet om jou maar om TO. Niet ieder mens hoeft toch dezelfde keuze te maken als jij zou doen?
dinsdag 26 april 2016 om 10:29
quote:elle5460 schreef op 26 april 2016 @ 10:20:
Waarom zijn er zoveel aan hoeren?..., in heel onze wereld is daar de meeste omzet te vinden,kranten vol met aanbiedingen van vrouwen, die hun lijf aanbieden, pijpbeurt, zoveel., neuken zoveel, of hoegenaamde gezelschap, dames, massage salon ect ect...haha, ook lachen.
.
Maar goed, even om het even, er zijn maar weinig gigolo,s.
In verhoudingen weergeeft, waarom zou dat zijn?, denken jullie?
.
Als je honderd hoeren voor een man op een rij zet.
Zijn er maar tien voor een vrouw.
.
Is er hier mischien een Gigelo in de zaal?...zou u zich even willen melden?
Hoeveel vraagt u?...zou u lief voor mij willen zijn, hoef niet perse te neuken hoor, maar een warme arm zou fijn zijn, mischien kunt u mij helpen?
Is dat niet wat TO?....haha, straks meld hij zich ook nog!!
Kijk...!, kan zijn dat dat je vooruitstuwt.
Krijg je ook nog een knappe man!
Kan he?..kan.
.
,en die mannen?....die willen maar wat graag joh.
Echt hoor.
Geen man, die je dat niet wil bieden.Omdat voor een vrouw het makkelijker is om seks te vinden zonder er voor te betalen! Dus waarom betalen als het gratis kan.
Waarom zijn er zoveel aan hoeren?..., in heel onze wereld is daar de meeste omzet te vinden,kranten vol met aanbiedingen van vrouwen, die hun lijf aanbieden, pijpbeurt, zoveel., neuken zoveel, of hoegenaamde gezelschap, dames, massage salon ect ect...haha, ook lachen.
.
Maar goed, even om het even, er zijn maar weinig gigolo,s.
In verhoudingen weergeeft, waarom zou dat zijn?, denken jullie?
.
Als je honderd hoeren voor een man op een rij zet.
Zijn er maar tien voor een vrouw.
.
Is er hier mischien een Gigelo in de zaal?...zou u zich even willen melden?
Hoeveel vraagt u?...zou u lief voor mij willen zijn, hoef niet perse te neuken hoor, maar een warme arm zou fijn zijn, mischien kunt u mij helpen?
Is dat niet wat TO?....haha, straks meld hij zich ook nog!!
Kijk...!, kan zijn dat dat je vooruitstuwt.
Krijg je ook nog een knappe man!
Kan he?..kan.
.
,en die mannen?....die willen maar wat graag joh.
Echt hoor.
Geen man, die je dat niet wil bieden.Omdat voor een vrouw het makkelijker is om seks te vinden zonder er voor te betalen! Dus waarom betalen als het gratis kan.
dinsdag 26 april 2016 om 10:31
quote:glitglam schreef op 26 april 2016 @ 10:16:
Ik snap vaak niet wat het toevoegt om te spreken over seksverslavingen en/of persoonlijkheidsstoornissen.
Ik vind dat dat vaak meer 'kwaad' doet dan dat het goed doet..de 'dader' kan zich slachtoffer voelen en lekker 'verdwijnen' in de zogenaamde verslaving of stoornis, en de partner vind dan vaak dat hij/zij begrip moet hebben, want het is opeens niet een gewone lul meer, maar een verslaafde
Ik denk dat er maar zeer weinig mensen zijn met écht een seksverslaving, of échte bindingsangst, zoals je ook vaak leest.
En dan nog, stel dat daar wel echt sprake van is? Dat zou míj echt niet boeien, en het zelfs wellicht nog erger maken, en iets makkelijker maken om een beslissing te maken.
Waarom zou ik in godsnaam (ja, ook met kinderen) verder willen met iemand die 'gewoon' een lul is, die liegt en bedriegt, én , waarom zou ik in godsnaam verder willen met een verslaafde? Dat dan al helemaal niet, want een verslaving daar kom je niet vanaf, je kan het hoogstens leren onderdrukken. (waarvan dat vaak op lange termijn toch niet lukt)
In beide gevallen wil en kan ik niet leven met het probleem van de ander (want dat is het) , waardoor míjn leven verziekt word..Het doet er inderdaad niet toe. Dat ben ik helemaal met je eens. We kunnen hier eindeloos door lullen over wat de man van TO wel of niet bezielt. Het maakt onder de streep niet uit. Of hij nu seksverslaafd is of niet, het wordt een lange weg met een zeer onzekere uitkomst. En je zal je altijd afvragen of die man wel te vertrouwen is. Tot op heden blijkt van niet. Zelfs als hij verslaafd is en daaraan werkt, kan niemand je garanderen dat dit nooit meer gebeurt. Hij blijft altijd "in herstel" en het kan best dat zijn "verslaving" van tijd tot tijd weer de kop opsteekt.
Ik snap vaak niet wat het toevoegt om te spreken over seksverslavingen en/of persoonlijkheidsstoornissen.
Ik vind dat dat vaak meer 'kwaad' doet dan dat het goed doet..de 'dader' kan zich slachtoffer voelen en lekker 'verdwijnen' in de zogenaamde verslaving of stoornis, en de partner vind dan vaak dat hij/zij begrip moet hebben, want het is opeens niet een gewone lul meer, maar een verslaafde
Ik denk dat er maar zeer weinig mensen zijn met écht een seksverslaving, of échte bindingsangst, zoals je ook vaak leest.
En dan nog, stel dat daar wel echt sprake van is? Dat zou míj echt niet boeien, en het zelfs wellicht nog erger maken, en iets makkelijker maken om een beslissing te maken.
Waarom zou ik in godsnaam (ja, ook met kinderen) verder willen met iemand die 'gewoon' een lul is, die liegt en bedriegt, én , waarom zou ik in godsnaam verder willen met een verslaafde? Dat dan al helemaal niet, want een verslaving daar kom je niet vanaf, je kan het hoogstens leren onderdrukken. (waarvan dat vaak op lange termijn toch niet lukt)
In beide gevallen wil en kan ik niet leven met het probleem van de ander (want dat is het) , waardoor míjn leven verziekt word..Het doet er inderdaad niet toe. Dat ben ik helemaal met je eens. We kunnen hier eindeloos door lullen over wat de man van TO wel of niet bezielt. Het maakt onder de streep niet uit. Of hij nu seksverslaafd is of niet, het wordt een lange weg met een zeer onzekere uitkomst. En je zal je altijd afvragen of die man wel te vertrouwen is. Tot op heden blijkt van niet. Zelfs als hij verslaafd is en daaraan werkt, kan niemand je garanderen dat dit nooit meer gebeurt. Hij blijft altijd "in herstel" en het kan best dat zijn "verslaving" van tijd tot tijd weer de kop opsteekt.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
dinsdag 26 april 2016 om 10:33
dinsdag 26 april 2016 om 10:35
quote:Geronimo2 schreef op 26 april 2016 @ 07:36:
Meid, ik zou het helemaal snappen als je het nu helemaal kwijt bent. Het eerste wat ik dacht toen ik je post las was "hij is niet goed snik", eerlijk, ik zou alleen nog in totale verbijstering kunnen kijken naar de persoon waarvan ik dacht dat ik die kende. Die controle die je wilde is denk ik weg want je hebt geen aangrijpingspunten meer omdat er geen herkenning meer is. Deze man sust je aan de ene kant maar manipuleert je de kant op die hij wil. De enige die controle heeft over de situatie is hij. Hij bepaalt wat je te weten komt, hij bepaalt hoe je het te weten komt en wanneer, hij leest mee hier om je te peilen, hij zet je onder druk door te zeggen dat hij het de kinderen wil vertellen, door te liegen over medische testen, naar het ziekenhuis te gaan voor een paniekaanval, hij is een dr Jekyll en mr. Hyde.
Jouw probleem is niet meer de controle behouden of nog iets herkennen van de man die je kende maar om je ogen te openen en te zien dat deze man niet in staat is om van iemand anders dan van zichzelf te houden. Ik vraag me zorgelijk af waar je grens ligt.
Dit, dit allemaal. Die man is gevaarlijk. Ongelooflijk wat hij jullie gezin aandoet. En hoe hij van die meeting terug kwam, onbegrijpelijk. Gesterkt in z'n slachtofferrol. Meester manipulator.
Lieve lieve TO, ik wens je zo veel kracht toe!
@Wiebeltje; Wat een prachtpost!
Meid, ik zou het helemaal snappen als je het nu helemaal kwijt bent. Het eerste wat ik dacht toen ik je post las was "hij is niet goed snik", eerlijk, ik zou alleen nog in totale verbijstering kunnen kijken naar de persoon waarvan ik dacht dat ik die kende. Die controle die je wilde is denk ik weg want je hebt geen aangrijpingspunten meer omdat er geen herkenning meer is. Deze man sust je aan de ene kant maar manipuleert je de kant op die hij wil. De enige die controle heeft over de situatie is hij. Hij bepaalt wat je te weten komt, hij bepaalt hoe je het te weten komt en wanneer, hij leest mee hier om je te peilen, hij zet je onder druk door te zeggen dat hij het de kinderen wil vertellen, door te liegen over medische testen, naar het ziekenhuis te gaan voor een paniekaanval, hij is een dr Jekyll en mr. Hyde.
Jouw probleem is niet meer de controle behouden of nog iets herkennen van de man die je kende maar om je ogen te openen en te zien dat deze man niet in staat is om van iemand anders dan van zichzelf te houden. Ik vraag me zorgelijk af waar je grens ligt.
Dit, dit allemaal. Die man is gevaarlijk. Ongelooflijk wat hij jullie gezin aandoet. En hoe hij van die meeting terug kwam, onbegrijpelijk. Gesterkt in z'n slachtofferrol. Meester manipulator.
Lieve lieve TO, ik wens je zo veel kracht toe!
@Wiebeltje; Wat een prachtpost!
