Thuis
alle pijlers
Verkeerd beeld studentenhuis?
dinsdag 26 april 2016 om 23:29
Ik wil enorm graag uit huis, maar ik twijfel enorm over iets. Ik sta al een poosje ingeschreven voor een woning, maar dat wordt 'm voorlopig nog niet. Hierdoor is mijn enige kans een studentenkamer. Ik studeer wel, dat is het probleem niet, maar ik zie dat écht niet zitten. Ik snap niet zo goed wat het doel is van uit huis gaan als je vervolgens in een heel nieuw huishouden terecht komt. Dat gaat eigenlijk in tegen alle redenen waarom ik juist het huis uit wil. Maar nu vraag ik me af - is het beeld wat ik heb van een studentenkamer niet gewoon heel verkeerd? Heb je altijd dat 'huishouden gevoel' met takenlijsten, gezamenlijk koken/eten, vaste avonden waarop je met z'n allen wat doet en ga maar door. Ikzelf ben juist heel zelfstandig, introvert en gewoon erg op mezelf. Dat wil niet zeggen dat ik niet sociaal ben en nooit wat met eventuele huisgenoten zal willen doen, maar een compleet schema zie ik dus écht niet zitten. Zie ik dit gewoon verkeerd? Ben ik te veeleisend?
woensdag 27 april 2016 om 09:53
Wat jij beschrijft lijkt me meer een woongroep. Daar is een studentenhuis echt niet mee te vergelijken.
Als je bereid bent je door een paar conflicten heen te werken heb je zelf nogal wat invloed op de regels. Je hebt itt bij je ouders wonen, net zoveel te zeggen als alle andere bewoners.
Ik herinner mij schoonmaaklijstjes waar niemand zich aan hield en alleen samen eten als je wilde. Precies weten wat je buurvrouw deed vanwege dunne muren. Verdwaalde logees op de gang. Met huisgenoten aan het einde van de maand geld op een hoop gooien zodat je toch bij de Aldi nog een normale maaltijd en goedkope wijn kon scoren. Altijd iemand die tips had voor het vinden van een bijbaan, readers overnemen, uitstel vragen, die ene jongen versieren, het aanzetten van de wasmachine.
Als je bereid bent je door een paar conflicten heen te werken heb je zelf nogal wat invloed op de regels. Je hebt itt bij je ouders wonen, net zoveel te zeggen als alle andere bewoners.
Ik herinner mij schoonmaaklijstjes waar niemand zich aan hield en alleen samen eten als je wilde. Precies weten wat je buurvrouw deed vanwege dunne muren. Verdwaalde logees op de gang. Met huisgenoten aan het einde van de maand geld op een hoop gooien zodat je toch bij de Aldi nog een normale maaltijd en goedkope wijn kon scoren. Altijd iemand die tips had voor het vinden van een bijbaan, readers overnemen, uitstel vragen, die ene jongen versieren, het aanzetten van de wasmachine.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
woensdag 27 april 2016 om 10:00
Eenvoudige vuistregel: hoe groter het huis, hoe anoniemer. Als je met 2 of 3 een flat deelt, met een gezamenlijke woonkamer, dan doe je waarschijnlijk vrij veel samen. Maar dan kun je ook zelf veel invloed hebben op sfeer en taakverdeling in huis. Als je met 20 man een groot oud pand deelt, dan werkt dat precies andersom
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
woensdag 27 april 2016 om 10:10
Verschilt echt enorm per studentenhuis en de mensen die er wonen. Gezeik over schoonmaken kan er altijd komen natuurlijk. Of het nou gaat om mensen die nooit iets poetsen, de wc supergoor achterlaten na gebruik of juist muggnziftige typjes zijn die na 5 minuten al je kamer binnengestormd komen omdat je een koffiekopje op het aanrecht hebt gezet.
Maar over het algemeen denk ik dat het ondanks gedoe en gezeik altijd een goede en leerzame ervaring is.
Ik heb zelf zowel ervaringen met een studentenhuis, een hospes en een studiootje helemaal voor mijzelf maar vind een studentenhuis toch eigenlijk wel echt bij je studententijd horen. Ik had zelf niet echt een heel leuk huis maar ik heb om me heen en bij vrienden wel echt leuke huizen gezien. Mijn ervaring ook dat hoe meer mensen er wonen hoe meer gezelligheid. Had achteraf denk ik beter mijn best moeten doen voor een leuke woonplek, want was nu al vrij snel naar een zelfstandige woonruimte gegaan en vind juist dat een leuk studentenhuis het studentenleven zo leuk maakt. Maar moet je wel goed je best voor doen om die te vinden en ook geluk mee hebben want kameraanbod is vaak schaars.
Maar over het algemeen denk ik dat het ondanks gedoe en gezeik altijd een goede en leerzame ervaring is.
Ik heb zelf zowel ervaringen met een studentenhuis, een hospes en een studiootje helemaal voor mijzelf maar vind een studentenhuis toch eigenlijk wel echt bij je studententijd horen. Ik had zelf niet echt een heel leuk huis maar ik heb om me heen en bij vrienden wel echt leuke huizen gezien. Mijn ervaring ook dat hoe meer mensen er wonen hoe meer gezelligheid. Had achteraf denk ik beter mijn best moeten doen voor een leuke woonplek, want was nu al vrij snel naar een zelfstandige woonruimte gegaan en vind juist dat een leuk studentenhuis het studentenleven zo leuk maakt. Maar moet je wel goed je best voor doen om die te vinden en ook geluk mee hebben want kameraanbod is vaak schaars.
woensdag 27 april 2016 om 10:16
Dus eigenlijk wil je je niet conformeren aan gezamenlijke afspraken en de eventuele huishoudelijk taken aan je huisgenoten overlaten?
Lijkt mij juist dat je minder werk hebt aan je huishouden wanneer je allemaal wat doet. Op een paar uitzonderingen na zijn de meeste studentenhuizen ook niet spik en span maar hooguit leefbaar.
Ik begrijp niet zo goed wat een afwasje, een x stofzuigen en dweilen te maken heeft met introvert zijn.
Lijkt mij juist dat je minder werk hebt aan je huishouden wanneer je allemaal wat doet. Op een paar uitzonderingen na zijn de meeste studentenhuizen ook niet spik en span maar hooguit leefbaar.
Ik begrijp niet zo goed wat een afwasje, een x stofzuigen en dweilen te maken heeft met introvert zijn.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 27 april 2016 om 10:16
Wat misschien een mooie optie is, is een zelfstandige kamer of een kamer met eigen keukentje+gedeelde douche/toilet. Zoiets wordt vaak door studentenhuisvesters aangeboden. Dan zit je toch op kamers, maar hoef je weinig/geen contact te hebben met huisgenoten.
Daarnaast zit er in niet-zelfstandige kamers ook veel verschil. Je zou misschien op zoek kunnen gaan naar een huis voor master/PhD/net afgestudeerden (weet niet of je in die groep valt), daar gaat het er in mijn ervaring vaak rustiger aan toe en leeft iedereen meer op zichzelf. Hetzelfde geldt voor veel huizen waarin niet gehospiteerd wordt, alleen weet je dan zelf natuurlijk niet tussen welke mensen je terechtkomt.
Daarnaast zit er in niet-zelfstandige kamers ook veel verschil. Je zou misschien op zoek kunnen gaan naar een huis voor master/PhD/net afgestudeerden (weet niet of je in die groep valt), daar gaat het er in mijn ervaring vaak rustiger aan toe en leeft iedereen meer op zichzelf. Hetzelfde geldt voor veel huizen waarin niet gehospiteerd wordt, alleen weet je dan zelf natuurlijk niet tussen welke mensen je terechtkomt.
woensdag 27 april 2016 om 10:43
quote:cybermeisje schreef op 27 april 2016 @ 07:11:
[...]
Ik vind juist dat iedereen een keer op kamers moet hebben gewoond, juist omdat ik tijdens het wonen op kamers heel veel dingen heb geleerd waar ik nu nog heel veel profijt van heb. Je woont namelijk samen met mensen met wie je in principe geen emotionele band hebt (zoals je dat met een familielid of partner wel hebt).
).Ik dacht aan praktisch en financieel. Er is niets mis mee om met een paar andere lui in een studentenhuis te wonen en samen dingen te doen, daar leer je van, maar als je ouderlijk huis bij wijze van spreken om de hoek ligt vind ik het een beetje weggegooid geld, t.z.t. gaat TO misschien op zichzelf wonen, dan kan hij dat geld goed gebruiken. Hij mist dan wel de overgang van hotel mama en aanrommelen in een studentenkot naar helemaal zelfstandig.
[...]
Ik vind juist dat iedereen een keer op kamers moet hebben gewoond, juist omdat ik tijdens het wonen op kamers heel veel dingen heb geleerd waar ik nu nog heel veel profijt van heb. Je woont namelijk samen met mensen met wie je in principe geen emotionele band hebt (zoals je dat met een familielid of partner wel hebt).
).Ik dacht aan praktisch en financieel. Er is niets mis mee om met een paar andere lui in een studentenhuis te wonen en samen dingen te doen, daar leer je van, maar als je ouderlijk huis bij wijze van spreken om de hoek ligt vind ik het een beetje weggegooid geld, t.z.t. gaat TO misschien op zichzelf wonen, dan kan hij dat geld goed gebruiken. Hij mist dan wel de overgang van hotel mama en aanrommelen in een studentenkot naar helemaal zelfstandig.
verba volant, scripta manent.
woensdag 27 april 2016 om 11:39
quote:MarianneDavids schreef op 27 april 2016 @ 10:43:
Ik dacht aan praktisch en financieel. Er is niets mis mee om met een paar andere lui in een studentenhuis te wonen en samen dingen te doen, daar leer je van, maar als je ouderlijk huis bij wijze van spreken om de hoek ligt vind ik het een beetje weggegooid geld, t.z.t. gaat TO misschien op zichzelf wonen, dan kan hij dat geld goed gebruiken. Hij mist dan wel de overgang van hotel mama en aanrommelen in een studentenkot naar helemaal zelfstandig.
Ik zie het juist als investering. Ik heb een huisgenoot gehad die maar een half jaar bij ons heeft gewoond en toen wegens het stoppen met zijn opleiding weer thuis is gaan wonen. Die heb ik in 6 maanden tijd van 'knulletje' naar redelijk volwassen vent (voor een 19 jarige dan) zien ontwikkelen.
Ik heb trouwens heel veel studenten gezien die in de buurt van hun ouders studeerde en toch op kamers zijn gegaan. Er zijn nu eenmaal dingen die je niet kunt doen als je als student thuis woont. Ik denk niet dat er veel ouders zijn die het heel erg gaan waarderen dat je tot 7:00 in de ochtend wijn gaat zitten zuipen in de woonkamer.
Ik dacht aan praktisch en financieel. Er is niets mis mee om met een paar andere lui in een studentenhuis te wonen en samen dingen te doen, daar leer je van, maar als je ouderlijk huis bij wijze van spreken om de hoek ligt vind ik het een beetje weggegooid geld, t.z.t. gaat TO misschien op zichzelf wonen, dan kan hij dat geld goed gebruiken. Hij mist dan wel de overgang van hotel mama en aanrommelen in een studentenkot naar helemaal zelfstandig.
Ik zie het juist als investering. Ik heb een huisgenoot gehad die maar een half jaar bij ons heeft gewoond en toen wegens het stoppen met zijn opleiding weer thuis is gaan wonen. Die heb ik in 6 maanden tijd van 'knulletje' naar redelijk volwassen vent (voor een 19 jarige dan) zien ontwikkelen.
Ik heb trouwens heel veel studenten gezien die in de buurt van hun ouders studeerde en toch op kamers zijn gegaan. Er zijn nu eenmaal dingen die je niet kunt doen als je als student thuis woont. Ik denk niet dat er veel ouders zijn die het heel erg gaan waarderen dat je tot 7:00 in de ochtend wijn gaat zitten zuipen in de woonkamer.
Just because a certain amount is good, doesn't make a crapload great - BioLayne
woensdag 27 april 2016 om 12:46
Mee eens. Zelfs al wonen je ouders op drie minuten van je faculteit, dan nog vind ik dat iemand eigenlijk op kamers zou moeten gaan. Zelfs als je ouders niet van die types zijn die om 18:00 de aardappelen op tafel zetten en vanaf 20:00 de televisie aan hebben staan.
Maar eerlijk is eerlijk, in de meeste Nederlandse gezinswoningen zit je elkaar best wel op de lip. Krijg je nogal het een en ander mee van elkaar leven, ritme, rommel. En ik vind het ook niet passend bij een studentenleven om je alleen maar de hele tijd boven op je tienerkamer terug te trekken.
Thuis bij je ouders blijven wonen, zelfs al is dat in een studentenstad, vind ik bijna even onbegrijpelijk dan iemand die een godverlaten dorp überhaupt nooit verlaat en direct vanuit het ouderlijk huis daar ook weer een huis koopt.
Maar eerlijk is eerlijk, in de meeste Nederlandse gezinswoningen zit je elkaar best wel op de lip. Krijg je nogal het een en ander mee van elkaar leven, ritme, rommel. En ik vind het ook niet passend bij een studentenleven om je alleen maar de hele tijd boven op je tienerkamer terug te trekken.
Thuis bij je ouders blijven wonen, zelfs al is dat in een studentenstad, vind ik bijna even onbegrijpelijk dan iemand die een godverlaten dorp überhaupt nooit verlaat en direct vanuit het ouderlijk huis daar ook weer een huis koopt.
woensdag 27 april 2016 om 13:03
Niks mis met thuis wonen als je studeert. Ik heb het de eerste jaren ook gedaan en het was voor mij de juiste keuze. Ik was erg "jong" in mijn denken en psychisch zat ik in de knoop, dus die veilige omgeving was wat ik nodig had. Anders was het waarschijnlijk niet best met me afgelopen. Ik vind niet dat mensen per se op kamers moeten als ze dat niet willen. Waarom zou je doodongelukkig zitten wezen als er een fijn alternatief is? Bovendien ken ik genoeg studenten die elke week een berg was naar mama brengen. Hoe zelfstandig ben je dan echt?
Dat gezegd hebbende, ik woon inmiddels alweer een paar jaar op mezelf als student, en ik heb wel veel levenservaring opgedaan. Op jezelf wonen en jezelf moeten redden is nuttig en waardevol. Maar ik vind niet dat je dat per se "moet" doen als je studeert. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden en ik vind dat het studentenleven erg wordt geïdealiseerd.
Dat gezegd hebbende, ik woon inmiddels alweer een paar jaar op mezelf als student, en ik heb wel veel levenservaring opgedaan. Op jezelf wonen en jezelf moeten redden is nuttig en waardevol. Maar ik vind niet dat je dat per se "moet" doen als je studeert. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden en ik vind dat het studentenleven erg wordt geïdealiseerd.
woensdag 27 april 2016 om 13:10
quote:cybermeisje schreef op 27 april 2016 @ 11:39:
[...]
Ik zie het juist als investering. Ik heb een huisgenoot gehad die maar een half jaar bij ons heeft gewoond en toen wegens het stoppen met zijn opleiding weer thuis is gaan wonen. Die heb ik in 6 maanden tijd van 'knulletje' naar redelijk volwassen vent (voor een 19 jarige dan) zien ontwikkelen.
Ik heb trouwens heel veel studenten gezien die in de buurt van hun ouders studeerde en toch op kamers zijn gegaan. Er zijn nu eenmaal dingen die je niet kunt doen als je als student thuis woont. Ik denk niet dat er veel ouders zijn die het heel erg gaan waarderen dat je tot 7:00 in de ochtend wijn gaat zitten zuipen in de woonkamer.Voor iemands ontwikkeling is het hartstikke goed, dat ontken ik absoluut niet maar met al die veranderingen waar het studieleningen en zo betreft is het wonen in een studentenhuis misschien nauwelijks te betalen, niet iedere ouder is in staat bij te springen. Misschien zit er dan weinig anders op dan het thuis nog even vol te houden. Dan blijft er misschien nog voldoende over voor sociale stapavondjes.
[...]
Ik zie het juist als investering. Ik heb een huisgenoot gehad die maar een half jaar bij ons heeft gewoond en toen wegens het stoppen met zijn opleiding weer thuis is gaan wonen. Die heb ik in 6 maanden tijd van 'knulletje' naar redelijk volwassen vent (voor een 19 jarige dan) zien ontwikkelen.
Ik heb trouwens heel veel studenten gezien die in de buurt van hun ouders studeerde en toch op kamers zijn gegaan. Er zijn nu eenmaal dingen die je niet kunt doen als je als student thuis woont. Ik denk niet dat er veel ouders zijn die het heel erg gaan waarderen dat je tot 7:00 in de ochtend wijn gaat zitten zuipen in de woonkamer.Voor iemands ontwikkeling is het hartstikke goed, dat ontken ik absoluut niet maar met al die veranderingen waar het studieleningen en zo betreft is het wonen in een studentenhuis misschien nauwelijks te betalen, niet iedere ouder is in staat bij te springen. Misschien zit er dan weinig anders op dan het thuis nog even vol te houden. Dan blijft er misschien nog voldoende over voor sociale stapavondjes.
verba volant, scripta manent.
woensdag 27 april 2016 om 13:29
Het gaat mij er niet per se om dat je leert jezelf te redden en zelfstandig moet worden. Als het goed is dan is dat wel een logisch gevolg van op jezelf gaan en een natuurlijk proces, maar is voor mij niet de hoofdreden dat ik het goed vind dat iemand op kamers gaat wonen. Want zoals je zelf idd zegt, er zijn er genoeg die (in het begin) met een zak vuile was naar huis gaan en met gewassen en gestreken was weer terug, ieder weekend.
Voor mij zit het belang er voornamelijk in dat je vanaf het moment dat je opstaat tot je naar bed gaat gewoon eigen ritme hebt zonder een toeziend oog. Want ik denk dat het toch echt anders is, als je ouders hebt (die vaak nog werken) en min of meer ook in hun ritme/je oude scholierenritme blijft zitten. Aanschuiven aan tafel waarschijnlijk of vooruit, ook een keer zelf koken, en daarna naast je moeder op de bank GTST kijken? Om 20:00 na de afwas met koffie op de bank naar het journaal kijken? Of trek je je terug op je kamer zoals je ook deed toen je 16, 14, 12 was...
Het zal er echt niet in ieder huishouden even "traditioneel" aan toe gaan maar ik denk dat iemand die gedurende zijn studie nog thuis blijft wonen in de meeste gevallen een tamelijk vergelijkbaar ritme/leven blijft houden als een middelbare scholier. En er ook minderactie is met de studenten die wel op kamers wonen. Of dat gezellig met een (jaar)clubje eten e.d. toch ook meer plaatsvindt bij iemand die wel op zichzelf woont en vrijwel nooit bij iemand waarbij pa en moe van het werk thuiskomen en ook willen gaan koken/aan tafel gaan.
Voor mij zit het belang er voornamelijk in dat je vanaf het moment dat je opstaat tot je naar bed gaat gewoon eigen ritme hebt zonder een toeziend oog. Want ik denk dat het toch echt anders is, als je ouders hebt (die vaak nog werken) en min of meer ook in hun ritme/je oude scholierenritme blijft zitten. Aanschuiven aan tafel waarschijnlijk of vooruit, ook een keer zelf koken, en daarna naast je moeder op de bank GTST kijken? Om 20:00 na de afwas met koffie op de bank naar het journaal kijken? Of trek je je terug op je kamer zoals je ook deed toen je 16, 14, 12 was...
Het zal er echt niet in ieder huishouden even "traditioneel" aan toe gaan maar ik denk dat iemand die gedurende zijn studie nog thuis blijft wonen in de meeste gevallen een tamelijk vergelijkbaar ritme/leven blijft houden als een middelbare scholier. En er ook minderactie is met de studenten die wel op kamers wonen. Of dat gezellig met een (jaar)clubje eten e.d. toch ook meer plaatsvindt bij iemand die wel op zichzelf woont en vrijwel nooit bij iemand waarbij pa en moe van het werk thuiskomen en ook willen gaan koken/aan tafel gaan.
woensdag 27 april 2016 om 13:45
quote:handigmetgeld schreef op 27 april 2016 @ 10:00:
Eenvoudige vuistregel: hoe groter het huis, hoe anoniemer. Als je met 2 of 3 een flat deelt, met een gezamenlijke woonkamer, dan doe je waarschijnlijk vrij veel samen. Maar dan kun je ook zelf veel invloed hebben op sfeer en taakverdeling in huis. Als je met 20 man een groot oud pand deelt, dan werkt dat precies andersom
Mijn ervaringen zijn heel anders.
In mijn studentenstad werd (wordt?) voornamelijk veel samen gedaan in verenigingshuizen en in grote panden van de studentenhuisvesting. Huizen met grote gezamenlijke keukens en woonkamers dus. Daar werd vaker wel dan niet samen gegeten. Ik heb zelf altijd in kleinere (max 5 kamers) huizen gewoond waar het totaal niet gebruikelijk was om veel samen te doen. Misschien ook omdat ik op één huis na steeds het enige meisje was.
Ik vond het heerlijk om op kamers te wonen. Ik kan me nog steeds het overweldigende gevoel van vrijheid en onbeperkte mogelijkheden herinneren dat mij overviel toen ik voor het eerst alleen in mijn eerste kamer zat.
Eenvoudige vuistregel: hoe groter het huis, hoe anoniemer. Als je met 2 of 3 een flat deelt, met een gezamenlijke woonkamer, dan doe je waarschijnlijk vrij veel samen. Maar dan kun je ook zelf veel invloed hebben op sfeer en taakverdeling in huis. Als je met 20 man een groot oud pand deelt, dan werkt dat precies andersom
Mijn ervaringen zijn heel anders.
In mijn studentenstad werd (wordt?) voornamelijk veel samen gedaan in verenigingshuizen en in grote panden van de studentenhuisvesting. Huizen met grote gezamenlijke keukens en woonkamers dus. Daar werd vaker wel dan niet samen gegeten. Ik heb zelf altijd in kleinere (max 5 kamers) huizen gewoond waar het totaal niet gebruikelijk was om veel samen te doen. Misschien ook omdat ik op één huis na steeds het enige meisje was.
Ik vond het heerlijk om op kamers te wonen. Ik kan me nog steeds het overweldigende gevoel van vrijheid en onbeperkte mogelijkheden herinneren dat mij overviel toen ik voor het eerst alleen in mijn eerste kamer zat.
woensdag 27 april 2016 om 13:56
Ik herken ook niet dat een groot huis anoniemer zou zijn. Wel in de zin dat het wat minder bemoeizuchtig is (dat gezeik over "heb jij gister wel gestofzuigd en wie heeft zijn kopje op het aanrecht laten staan etc) ken ik voornamelijk uit de kleinere huizen. In de grote huizen is het vaak wat vrijer, maar zou dat niet per se anoniemer willen noemen. Ook zag ik wel verschillen tussen gemengde en louter dameshuizen. Een gemengde zou ik eerder aanbevelen (aan vrouwen dan want louter herenpanden ken ik eigenlijk niet.)
woensdag 27 april 2016 om 16:13
Ik heb met zn 12en in een studentenhuis gewoond. Ik was eigenlijk ook redelijk op mezelf maar daar kwam ik in dat huis pas achter. Na een half jaar ben ik daarom gillend weer terug gegaan naar mijn ouders...
Het benauwde me, zo'n hele groep mensen met al hun vrienden over de vloer, altijd in de vieze zooi enz....
Droom er nu nog wel eens over (het is 9 jaar geleden)
Het benauwde me, zo'n hele groep mensen met al hun vrienden over de vloer, altijd in de vieze zooi enz....
Droom er nu nog wel eens over (het is 9 jaar geleden)
woensdag 27 april 2016 om 16:51
Het is inderdaad echt afhankelijk van het huis.
Overigens herken ik ook dat in huizen met meer mensen misschien juist vaker samen gegeten wordt.
Dat is ook praktisch. 12 man die elk hun eigen potje gaan staan koken lopen elkaar gruwelijk in de weg, ook als het over een paar uur uitgesmeerd wordt. Om nog niet te spreken van de bende die dan ontstaat.
Ik heb zelf de beste ervaringen in een klein studentenhuis gehad. Wij waren met vier. Ieder ging zijn eigen gang en je wekelijkse taak verschilde per vier weken. Meestal aten we eens per week samen.
Overigens herken ik ook dat in huizen met meer mensen misschien juist vaker samen gegeten wordt.
Dat is ook praktisch. 12 man die elk hun eigen potje gaan staan koken lopen elkaar gruwelijk in de weg, ook als het over een paar uur uitgesmeerd wordt. Om nog niet te spreken van de bende die dan ontstaat.
Ik heb zelf de beste ervaringen in een klein studentenhuis gehad. Wij waren met vier. Ieder ging zijn eigen gang en je wekelijkse taak verschilde per vier weken. Meestal aten we eens per week samen.
woensdag 27 april 2016 om 17:12
Ja, ook ik vind de kleinere huizen leuker. Gewoon eten wat je zelf wil, geen verplichtingen en af en toe een avondje stappen of film kijken.
En inderdaad, ik vind het op kamers gaan ook echt een belangrijk deel van het volwassen worden. Anders mis je mijn inziens echt je studententijd terwijl die juist zo leuk en vormend is. En eerlijk is eerlijk, mensen die na hun 20e nog thuis wonen zijn toch vaak rare, saaie types. Plus dat je gezeik krijgt met dat diegene nog een trein moet halen (dus niet kan gaan feesten) of dus steeds bij iemand moet blijven slapen. Is gewoon irritant.
Je leert er ook lekker snel volwassen worden. Toen ik op mijn 16e op kamers in de Randstad ging had ik nog nooit een dweil in handen gehad of een ei gekookt Dat leer je zo gauw genoeg, geen gezeur, als je wil eten zul je je best moeten doen
En inderdaad, ik vind het op kamers gaan ook echt een belangrijk deel van het volwassen worden. Anders mis je mijn inziens echt je studententijd terwijl die juist zo leuk en vormend is. En eerlijk is eerlijk, mensen die na hun 20e nog thuis wonen zijn toch vaak rare, saaie types. Plus dat je gezeik krijgt met dat diegene nog een trein moet halen (dus niet kan gaan feesten) of dus steeds bij iemand moet blijven slapen. Is gewoon irritant.
Je leert er ook lekker snel volwassen worden. Toen ik op mijn 16e op kamers in de Randstad ging had ik nog nooit een dweil in handen gehad of een ei gekookt Dat leer je zo gauw genoeg, geen gezeur, als je wil eten zul je je best moeten doen