Overig
alle pijlers
Uitvaart dementerende vader
dinsdag 10 mei 2016 om 15:29
Mijn vader heeft, in zoverre ik me kan herinneren, altijd gesproken over een crematie na zijn overlijden. Zijn uitvaartverzekering is qua hoogte ook gebaseerd op een crematie. In 2011 is hij getroffen door een herseninfarct en is er vervolgens vasculaire dementie gediagnosticeerd. Er is sprake van zowel apraxie als afasie. Ziektebesef is er niet. De cognitieve achteruitgang is met de jaren goed merkbaar. Onze vader is niet in staat om een autonoom huishouden te voeren of om weloverwogen besluiten te kunnen nemen.
Nu het euvel: onlangs merkte mijn broer op dat hij in de veronderstelling is dat onze vader een wens voor begraven heeft. Broer wilde graag dat dit notarieel zou worden vastgelegd nog vóór onze vader mogelijk wilsonbekwaam zou moeten worden verklaard. De kans hierop is, gezien het ziektebeeld, niet ondenkbaar. Mijn vader heeft geen testament opgesteld en wensen zijn niet notarieel vastgelegd. Broer is van mening dat dit punt mogelijk zal zorgen voor onenigheid binnen de familie.
Ik betwist zeer zeker niet dat onze vader dit gezegd zou kunnen hebben. Echter betwist ik wel of het werkelijk gaat om een weloverwogen keuzewijziging. De man die hij was, is weg. Zijn lijf is er nog, in magere en grauwe staat maar mentaal heeft onze vader feitelijk al afscheid genomen. Vanwege zijn dementie vraag ik me af hoeveel waarde er werkelijk nog kan worden gehangen aan de weinige woorden die nog over zijn lippen rollen? Woorden waarvan hij na twee minuten niet eens meer weet dat hij ze geuit heeft. Moeten we niet de keuzes respecteren die onze vader in het verleden met volle verstand heeft gemaakt? Of moeten we meegaan in de woorden die hij nu nog uit? En wat wanneer hij op verschillende momenten verschillende antwoorden geeft ? Moeten we onze vader überhaupt nog belasten met deze vraag? Wat is ethisch juist? Of gaat het om wat moreel gezien juist is?
De ouders van onze vader (onze grootouders) zijn allebei gecremeerd. Mijn opa is ook dement geworden en onze vader heeft destijds samen met zijn broer de uitvaart geregeld. Mijn vader is dus zelf niet het type (geweest) met een uitgesproken voorkeur voor een begrafenis.
Ik persoonlijk eer onze vader het liefst met daden geënt op de wensen van vóór zijn infarct.
Wie heeft met een soortgelijk bijltje gehakt?
Nu het euvel: onlangs merkte mijn broer op dat hij in de veronderstelling is dat onze vader een wens voor begraven heeft. Broer wilde graag dat dit notarieel zou worden vastgelegd nog vóór onze vader mogelijk wilsonbekwaam zou moeten worden verklaard. De kans hierop is, gezien het ziektebeeld, niet ondenkbaar. Mijn vader heeft geen testament opgesteld en wensen zijn niet notarieel vastgelegd. Broer is van mening dat dit punt mogelijk zal zorgen voor onenigheid binnen de familie.
Ik betwist zeer zeker niet dat onze vader dit gezegd zou kunnen hebben. Echter betwist ik wel of het werkelijk gaat om een weloverwogen keuzewijziging. De man die hij was, is weg. Zijn lijf is er nog, in magere en grauwe staat maar mentaal heeft onze vader feitelijk al afscheid genomen. Vanwege zijn dementie vraag ik me af hoeveel waarde er werkelijk nog kan worden gehangen aan de weinige woorden die nog over zijn lippen rollen? Woorden waarvan hij na twee minuten niet eens meer weet dat hij ze geuit heeft. Moeten we niet de keuzes respecteren die onze vader in het verleden met volle verstand heeft gemaakt? Of moeten we meegaan in de woorden die hij nu nog uit? En wat wanneer hij op verschillende momenten verschillende antwoorden geeft ? Moeten we onze vader überhaupt nog belasten met deze vraag? Wat is ethisch juist? Of gaat het om wat moreel gezien juist is?
De ouders van onze vader (onze grootouders) zijn allebei gecremeerd. Mijn opa is ook dement geworden en onze vader heeft destijds samen met zijn broer de uitvaart geregeld. Mijn vader is dus zelf niet het type (geweest) met een uitgesproken voorkeur voor een begrafenis.
Ik persoonlijk eer onze vader het liefst met daden geënt op de wensen van vóór zijn infarct.
Wie heeft met een soortgelijk bijltje gehakt?
dinsdag 10 mei 2016 om 15:37
Wat heftig voor jou en je familie om he vader al zo jong te zien veranderen door de dementie.
Hoe erg is het als hij wel begraven wordt?
Is het een idee om een familie overleg te plannen met alle broers/zussen die zeggenschap hebben.
Mijn moeder heeft ooit gezegd dat het haar verdriet zou doen als ik me liet cremeren omdat ze dan geen graf had om naar toe te gaan. Dit is voor mij een reden om ook te bespreken wat familie fijn zou vinden rondom mijn overlijden.
Heb je zelf kort geleden al een keer met je vader gesproken over een uitvaart? Het lijkt me een goed plan om zijn wensen nu op papier te zetten als familie en dat iedereen hierachter kan staan.
Heb je een goede band met je broer?
Hoe erg is het als hij wel begraven wordt?
Is het een idee om een familie overleg te plannen met alle broers/zussen die zeggenschap hebben.
Mijn moeder heeft ooit gezegd dat het haar verdriet zou doen als ik me liet cremeren omdat ze dan geen graf had om naar toe te gaan. Dit is voor mij een reden om ook te bespreken wat familie fijn zou vinden rondom mijn overlijden.
Heb je zelf kort geleden al een keer met je vader gesproken over een uitvaart? Het lijkt me een goed plan om zijn wensen nu op papier te zetten als familie en dat iedereen hierachter kan staan.
Heb je een goede band met je broer?
dinsdag 10 mei 2016 om 15:47
Ik vermoed dat mijn broer inderdaad een begrafenis boven een crematie verkiest. Of er sprake is van een persoonlijke wens of dat hij van mening is dat begraven echt de wens van onze vader is, durf ik niet met zekerheid te zeggen. Ik sta op goede voet met mijn broer maar feit is wel dat onze denkwijzes op veel fronten vaak verschillen.
dinsdag 10 mei 2016 om 15:50
Voor wat het waard is;
Een graf is in de eerste instantie voor 20 jaar. Je moet daar grafrechten over betalen. Tegen de tijd dat die twintig jaar bijna voorbij zijn krijg je een rekening, betaal je die niet wordt het graf geruimd en worden de resten alsnog gecremeerd.
Voor zover ik weet kun je ook kiezen voor tien jaar, of meteen voor meer.
Jij bent verantwoordelijk voor graf en grafsteen. Als er iets scheef zakt moet je dat zelf oplossen, wordt het vernield, ook. Je kunt daar een verzekering voor afsluiten.
Daarnaast zul je zo´n grafsteen een beetje moeten onderhouden. Wil je het niet af en toe schoonmaken kun je je afvragen of een crematie niet verstandiger is.
Bij een crematie kun je kiezen voor uitstrooien, een urn die iemand meekrijgt of een mini-graf. Dan wordt de urn begraven met een kleine steen erop. Misschien is dat een alternatief voor jullie??
Maar als je broer voor een graf zou willen kiezen omdat hij dat gevoelsmatig fijner vindt, de rekening daarvoor geen probleem vindt en het graf regelmatig wil bezoeken, zou ik er niet moeilijk over doen.
Sterkte.
Een graf is in de eerste instantie voor 20 jaar. Je moet daar grafrechten over betalen. Tegen de tijd dat die twintig jaar bijna voorbij zijn krijg je een rekening, betaal je die niet wordt het graf geruimd en worden de resten alsnog gecremeerd.
Voor zover ik weet kun je ook kiezen voor tien jaar, of meteen voor meer.
Jij bent verantwoordelijk voor graf en grafsteen. Als er iets scheef zakt moet je dat zelf oplossen, wordt het vernield, ook. Je kunt daar een verzekering voor afsluiten.
Daarnaast zul je zo´n grafsteen een beetje moeten onderhouden. Wil je het niet af en toe schoonmaken kun je je afvragen of een crematie niet verstandiger is.
Bij een crematie kun je kiezen voor uitstrooien, een urn die iemand meekrijgt of een mini-graf. Dan wordt de urn begraven met een kleine steen erop. Misschien is dat een alternatief voor jullie??
Maar als je broer voor een graf zou willen kiezen omdat hij dat gevoelsmatig fijner vindt, de rekening daarvoor geen probleem vindt en het graf regelmatig wil bezoeken, zou ik er niet moeilijk over doen.
Sterkte.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 10 mei 2016 om 15:52
dinsdag 10 mei 2016 om 15:53
dinsdag 10 mei 2016 om 15:59
Hmmm lastig, mijn oma had overigens hetzelfde ziektebeeld. Er is bij ons gelukkig nooit onenigheid geweest over begraven of cremeren. Ze (opa en oma) hebben vroeger al aangegeven gecremeerd te willen worden dus dat hebben we aangehouden omdat ze eenmaal in de dementie niet goed meer over kon beslissen.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
dinsdag 10 mei 2016 om 16:01
Vraag voor mij blijft of ik zou moeten vasthouden aan de keuze gemaakt in het verleden (door mijn vader) of een andere keuze die is geuit in een dementerende toestand...
Mijn voorkeur heeft een volledige begrafenis niet maar een mini-begrafenis zou een alternatief kunnen zijn. Maar goed, dat staat weer los van de vraag hierboven.
Mijn voorkeur heeft een volledige begrafenis niet maar een mini-begrafenis zou een alternatief kunnen zijn. Maar goed, dat staat weer los van de vraag hierboven.
dinsdag 10 mei 2016 om 16:09
quote:bemby77 schreef op 10 mei 2016 @ 16:01:
Vraag voor mij blijft of ik zou moeten vasthouden aan de keuze gemaakt in het verleden (door mijn vader) of een andere keuze die is geuit in een dementerende toestand...
Bij de meeste dementerende mensen is het zo dat ze geestelijk teruggaan naar het verleden. En dan niet naar tien jaar geleden, maar eerder veertig of nog meer. Ze kunnen een koelkast vol beschimmelde etensresten hebben en er toch van overtuigd zijn dat ze heerlijk hebben gegeten. Vraag je naar wat ze gegeten hebben kan het antwoord heel zeker zijn; sperzieboontjes, gekookte aardappelen en een speklapje. Ja, dertig jaar geleden misschien, maar vandaag toch echt niet.
De overburen van mijn moeder dementeerden beiden. Op een gegeven moment herkende zij haar eigen man niet meer. Waar is D.?? Die is thuis. Huh, hoezo thuis, dat is een ouwe kerel, dat is D. toch niet....
Het kan dus best zo zijn dat je vader vroeger koos voor begraven, later voor cremeren en nu weer voor begraven.
Vraag voor mij blijft of ik zou moeten vasthouden aan de keuze gemaakt in het verleden (door mijn vader) of een andere keuze die is geuit in een dementerende toestand...
Bij de meeste dementerende mensen is het zo dat ze geestelijk teruggaan naar het verleden. En dan niet naar tien jaar geleden, maar eerder veertig of nog meer. Ze kunnen een koelkast vol beschimmelde etensresten hebben en er toch van overtuigd zijn dat ze heerlijk hebben gegeten. Vraag je naar wat ze gegeten hebben kan het antwoord heel zeker zijn; sperzieboontjes, gekookte aardappelen en een speklapje. Ja, dertig jaar geleden misschien, maar vandaag toch echt niet.
De overburen van mijn moeder dementeerden beiden. Op een gegeven moment herkende zij haar eigen man niet meer. Waar is D.?? Die is thuis. Huh, hoezo thuis, dat is een ouwe kerel, dat is D. toch niet....
Het kan dus best zo zijn dat je vader vroeger koos voor begraven, later voor cremeren en nu weer voor begraven.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 10 mei 2016 om 16:14
Wij hebben bij mijn schoonmoeder de wens gevolgd die ze voor haar dementie al had geuit. Cremeren dus, daar was bij haar geen twijfel over mogelijk.
Op dat moment waren niet alle kinderen het er over eens, maar dat kwam omdat ze zelf met ideeën aankwamen die niet de wens van mijn schoonmoeder zouden zijn geweest. De familieband was niet zo sterk onderling, en daarna al helemaal niet, maar ben wel blij dat we de wens van mijn schoonmoeder gerespecteerd hebben.
Op dat moment waren niet alle kinderen het er over eens, maar dat kwam omdat ze zelf met ideeën aankwamen die niet de wens van mijn schoonmoeder zouden zijn geweest. De familieband was niet zo sterk onderling, en daarna al helemaal niet, maar ben wel blij dat we de wens van mijn schoonmoeder gerespecteerd hebben.
dinsdag 10 mei 2016 om 16:16
Ik zou het laten afhangen van de financiële mogelijkheden en de wensen van de nabestaanden. Het zal voor de overledene weinig uitmaken of hij begraven wordt of gecremeerd. Misschien is het een idee om de urn te laten plaatsen in een gedenkmuur. Dan hebben nabestaanden toch een plek om te bezoeken, en heb je niet de hoge kosten van het aan- en onderhouden van een graf.
dinsdag 10 mei 2016 om 16:17
quote:Ceylon schreef op 10 mei 2016 @ 16:09:
[...]
Het kan dus best zo zijn dat je vader vroeger koos voor begraven, later voor cremeren en nu weer voor begraven.Ja, dat kan idd... maar 'zeggen' we als familie dan niet bij een beslissing om te gaan voor deze laatste keuze in rij, dat wij onze vader nog bekwaam genoeg vinden voor het maken (wijziging in deze) van keuzes? Terwijl het overduidelijk is dat dit niet het geval is.
[...]
Het kan dus best zo zijn dat je vader vroeger koos voor begraven, later voor cremeren en nu weer voor begraven.Ja, dat kan idd... maar 'zeggen' we als familie dan niet bij een beslissing om te gaan voor deze laatste keuze in rij, dat wij onze vader nog bekwaam genoeg vinden voor het maken (wijziging in deze) van keuzes? Terwijl het overduidelijk is dat dit niet het geval is.
dinsdag 10 mei 2016 om 16:19
quote:gizzmo-returns schreef op 10 mei 2016 @ 16:16:
Als er niets is vastgelegd, ga je samen als nabestaanden in overleg en probeer je zoveel mogelijk, als de financien het toelaten, de wens van de overledene te respecteren. Ik zou er zeker geen ruzie over willen krijgen met je broers/zussen.Maar wat is zijn wens? Dat is dus de vraag...
Als er niets is vastgelegd, ga je samen als nabestaanden in overleg en probeer je zoveel mogelijk, als de financien het toelaten, de wens van de overledene te respecteren. Ik zou er zeker geen ruzie over willen krijgen met je broers/zussen.Maar wat is zijn wens? Dat is dus de vraag...
dinsdag 10 mei 2016 om 16:25
quote:bemby77 schreef op 10 mei 2016 @ 16:19:
[...]
Maar wat is zijn wens? Dat is dus de vraag...
Tja, daar gaan jullie niet meer uitkomen.
Ik zou alle voors en tegens eens op papier zetten, met de bijkomende kosten. En de reacties van broers/zussen even afwachten. Je kunt kiezen voor meeste-stemmen-gelden, wordt het twee tegen twee, dan kun je met een briefje met de kosten komen. Want vergis je niet, een mooie grafsteen met lettertjes, vijfduizend euro is niks. Dan nog de grafrechten en eventueel een verzekering. Wie wil en kan dat betalen?
Overigens kun je als argument natuurlijk wel aandragen dat je vader een verzekering heeft voor een crematie. Als die keuze gemaakt is voordat hij begon te dementeren mag je er vanuit gaan dat hij dat bewust heeft gedaan en dat dat ook zijn wens is.
[...]
Maar wat is zijn wens? Dat is dus de vraag...
Tja, daar gaan jullie niet meer uitkomen.
Ik zou alle voors en tegens eens op papier zetten, met de bijkomende kosten. En de reacties van broers/zussen even afwachten. Je kunt kiezen voor meeste-stemmen-gelden, wordt het twee tegen twee, dan kun je met een briefje met de kosten komen. Want vergis je niet, een mooie grafsteen met lettertjes, vijfduizend euro is niks. Dan nog de grafrechten en eventueel een verzekering. Wie wil en kan dat betalen?
Overigens kun je als argument natuurlijk wel aandragen dat je vader een verzekering heeft voor een crematie. Als die keuze gemaakt is voordat hij begon te dementeren mag je er vanuit gaan dat hij dat bewust heeft gedaan en dat dat ook zijn wens is.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 10 mei 2016 om 16:28
quote:MinkeDeWit schreef op 10 mei 2016 @ 16:16:
Ik zou het laten afhangen van de financiële mogelijkheden en de wensen van de nabestaanden. Het zal voor de overledene weinig uitmaken of hij begraven wordt of gecremeerd. Misschien is het een idee om de urn te laten plaatsen in een gedenkmuur. Dan hebben nabestaanden toch een plek om te bezoeken, en heb je niet de hoge kosten van het aan- en onderhouden van een graf.Ik zou de wens van de overledene juist heel belangrijk vinden, niet die van de nabestaanden. Sommige mensen hebben hun eigen redenen om juist begraven of gecremeerd te willen worden, vindt het nogal onbeschoft om deze wens aan de kant te schuiven omdat dit de nabestaanden beter uitkomt.
Ik zou het laten afhangen van de financiële mogelijkheden en de wensen van de nabestaanden. Het zal voor de overledene weinig uitmaken of hij begraven wordt of gecremeerd. Misschien is het een idee om de urn te laten plaatsen in een gedenkmuur. Dan hebben nabestaanden toch een plek om te bezoeken, en heb je niet de hoge kosten van het aan- en onderhouden van een graf.Ik zou de wens van de overledene juist heel belangrijk vinden, niet die van de nabestaanden. Sommige mensen hebben hun eigen redenen om juist begraven of gecremeerd te willen worden, vindt het nogal onbeschoft om deze wens aan de kant te schuiven omdat dit de nabestaanden beter uitkomt.