Ervaring haptotherapie
vrijdag 13 mei 2016 om 07:56
Ik overweeg om haptotherapie te gaan doen om zo beter de signalen van mijn lijf aan te kunnen voelen. Ben best stressgevoelig en merk dat ik regelmatig over mijn grenzen ga. Uiteindelijk merk ik wel dat ik vaak hoofdpijn krijg, dan weet ik dat ik een stap terug moet doen. Maar ik zou dus graag beter in mijn lijf willen zitten / voelen. Toch blijf ik het een beetje een vaag gegeven vinden, haptonomie.
Zijn er mensen die hun ervaringen met haptonomie willen delen? Met wat voor soort vraag ging je erheen? Wat gebeurt er zoals tijdens een sessie? Heeft het geholpen?
Zijn er mensen die hun ervaringen met haptonomie willen delen? Met wat voor soort vraag ging je erheen? Wat gebeurt er zoals tijdens een sessie? Heeft het geholpen?
vrijdag 13 mei 2016 om 08:08
Ik heb haptonomie gevolgd voor nek/schouderklachten. Je doet oefeningen om je lijf beter te leren kennen. De klachten werden niet direct aangepakt. Mijn nek zat te vast om met eigen oefeningen verlichting te geven op in ieder geval korte termijn. Het had bij mij geen effect. Nu ben ik ook geen held om kleine dingen in m'n lijf op te merken. Hierna osteopathie geprobeerd, werkte ook niet. Fysiotherapie voor bindweefsel, massage en wat acupunctuur erbij hielp mij het beste. Verder letten op mijn houding, wat ik van de fysio praktischer leerde dan bij de haptonoom.
vrijdag 13 mei 2016 om 08:11
Hoi! Ik heb ervaring.
Vanaf kleins af aan heb ik moeite met "het loslaten van controle"
Dit uitte zich als ik bijv naar de tandarts moest. Prikjes moest krijgen (als kind)
Maar ook toen ik moest bevallen.
Ik had weeën, maar ik dacht dat ik me zat aan te stellen.. Uiteindelijk een weeenstorm en verloskundige kwam lang. Die moest toucheren.. Nou dat was dus niet goed te doen omdat ik dat niet wilde, m'n lichaam werkte niet mee, ik kon niet ontspannen. Uiteindelijk gelukt. 7cm. Snel naar t Z-H.
De pijn kon ik handelen maar toen ze weer wilde toucheren weer t zelfde verhaal. M'n vliezen breken ook problematisch. Het lukte uiteindelijk allemaal wel, maar vraag niet hoe.
Na de bevalling zei de verloskundige dat ik eens naar een haptonoom zou kunnen gaan omdat ik niet "1 was met mijn lichaam"
Hoe zweverig klinkt dat.. Maar toch klopte het wel. Ze zei tegen mij dat zodra mij iets wordt "aangedaan" ik volledig verstijf.
Ik heb uiteindelijk 8 afspraken gehad met een haptonoom.
Ze gaat terug naar het begin van je leven.. En uit de ervaringen die je hebt meegemaakt komt er een soort conclusie. Bij mij was het dat als kind 1 van m'n ouders plotseling is weggegaan en dat je dan je Bekkengebied samen trekt omdat je klein bent en je je verdriet niet goed kan uiten. Daarom heb ik problemen om die controle daar los te laten. Uitstrijkje was ook zoiets. Ze zijn wel een half uur bezig geweest. En als t klaar is denk ik altijd waar heb ik me druk om gemaakt. Dat viel wel mee.
Ik moet je wel eerlijk bekennen dat ik er deels voor open heb gestaan. Ik heb haar niet alles vertelt over vroeger. Omdat ik niet gewend ben over die dingen te praten. Ik vond het sws een stap om te zetten.
Wel wil ik als tip meegeven om dit wel te doen. Achteraf denk ik, misschien was ik wel verder gekomen als ik t wel allemaal op tafel had gegooid.
Al met al weet ik niet of het echt bij kij heeft geholpen. Heb wel wat inzicht gekregen.. Maar in de praktijk kan ik me Nogsteeds moeilijk ontspannen. Wellicht ga ik hier ooit nog iets mee doen.
Hoop dat je wat hebt aan m'n verhaal.. Als je vagen hebt mag je ze altijd stellen.
Succes !
Vanaf kleins af aan heb ik moeite met "het loslaten van controle"
Dit uitte zich als ik bijv naar de tandarts moest. Prikjes moest krijgen (als kind)
Maar ook toen ik moest bevallen.
Ik had weeën, maar ik dacht dat ik me zat aan te stellen.. Uiteindelijk een weeenstorm en verloskundige kwam lang. Die moest toucheren.. Nou dat was dus niet goed te doen omdat ik dat niet wilde, m'n lichaam werkte niet mee, ik kon niet ontspannen. Uiteindelijk gelukt. 7cm. Snel naar t Z-H.
De pijn kon ik handelen maar toen ze weer wilde toucheren weer t zelfde verhaal. M'n vliezen breken ook problematisch. Het lukte uiteindelijk allemaal wel, maar vraag niet hoe.
Na de bevalling zei de verloskundige dat ik eens naar een haptonoom zou kunnen gaan omdat ik niet "1 was met mijn lichaam"
Hoe zweverig klinkt dat.. Maar toch klopte het wel. Ze zei tegen mij dat zodra mij iets wordt "aangedaan" ik volledig verstijf.
Ik heb uiteindelijk 8 afspraken gehad met een haptonoom.
Ze gaat terug naar het begin van je leven.. En uit de ervaringen die je hebt meegemaakt komt er een soort conclusie. Bij mij was het dat als kind 1 van m'n ouders plotseling is weggegaan en dat je dan je Bekkengebied samen trekt omdat je klein bent en je je verdriet niet goed kan uiten. Daarom heb ik problemen om die controle daar los te laten. Uitstrijkje was ook zoiets. Ze zijn wel een half uur bezig geweest. En als t klaar is denk ik altijd waar heb ik me druk om gemaakt. Dat viel wel mee.
Ik moet je wel eerlijk bekennen dat ik er deels voor open heb gestaan. Ik heb haar niet alles vertelt over vroeger. Omdat ik niet gewend ben over die dingen te praten. Ik vond het sws een stap om te zetten.
Wel wil ik als tip meegeven om dit wel te doen. Achteraf denk ik, misschien was ik wel verder gekomen als ik t wel allemaal op tafel had gegooid.
Al met al weet ik niet of het echt bij kij heeft geholpen. Heb wel wat inzicht gekregen.. Maar in de praktijk kan ik me Nogsteeds moeilijk ontspannen. Wellicht ga ik hier ooit nog iets mee doen.
Hoop dat je wat hebt aan m'n verhaal.. Als je vagen hebt mag je ze altijd stellen.
Succes !
vrijdag 13 mei 2016 om 08:47
Ik heb heel veel baat gehad bij haptotherapie bij burn-out klachten. Voor mij was de combinatie praten + voelen heel fijn; de eerste 20 minuten bespraken we oorzaken van stress en zaken waar ik tegenaan liep en eenmaal op de behandeltafel hielp ze me voelen wat dat met mijn lijf deed. Door een bepaalde situatie weer voor me te halen, kon ik nu letterlijk voelen waar spanning zich opbouwt en met behulp van haar oefeningen/massage kon ik die spanning ook weer weg laten vloeien.
Het klinkt al gauw zweverig (terwijl ik zeer nuchter been haha), maar ik heb echt m'n lijf leren kennen en voel me veel meer verbonden hiermee. Ik voel nu veel sneller aan als ik over mijn grenzen ga, puur door lichaamssensaties. Mijn haptotherapeute heeft me hier ook naar leren handelen, dus aangeven dat iets teveel is of iemand de grens overgaat. Dat laatste is misschien meer een taak voor een psychotherapeut, maar in mijn geval was ik heel blij dat ik dat mee heb gekregen.
Het klinkt al gauw zweverig (terwijl ik zeer nuchter been haha), maar ik heb echt m'n lijf leren kennen en voel me veel meer verbonden hiermee. Ik voel nu veel sneller aan als ik over mijn grenzen ga, puur door lichaamssensaties. Mijn haptotherapeute heeft me hier ook naar leren handelen, dus aangeven dat iets teveel is of iemand de grens overgaat. Dat laatste is misschien meer een taak voor een psychotherapeut, maar in mijn geval was ik heel blij dat ik dat mee heb gekregen.
vrijdag 13 mei 2016 om 08:48
Zoals hierboven omschreven is inderdaad wat ik me ook herinner. Ik sta daar niet zo voor open, en vind het te zweverig. Maar dat is persoonlijk. Daarnaast had ik ook weinig om over te praten wat een oorzaak zou kunnen zijn, en dacht ik meer behandeld te worden ipv gesprekjes te voeren. Ik ben nogal praktisch ingesteld.
vrijdag 13 mei 2016 om 08:57
Misschien heb je juist minder stress wanneer je je niet focust op elk pijntje op een gegeven moment focus je je altijd op het negatieve, ga je steeds minder doen waardoor je ook minder kunt. Belastbaarheid neemt soms ook toe door jezelf in belasting uit te dagen.
Ik zou eerder denken aan yoga t.b.v. stressreductie en het beter leren kennen van je lichaam en dan geen power yoga of Astanga maar een andere vorm zoals bijvoorbeeld Hatha.
Ik sta verder niet negatief tegen over deze therapie wanneer het je help met verweken, loslaten en hanteren. Ik ken echter te veel mensen die te hard proberen om naar hun lichaam te luisteren.
Ik zou eerder denken aan yoga t.b.v. stressreductie en het beter leren kennen van je lichaam en dan geen power yoga of Astanga maar een andere vorm zoals bijvoorbeeld Hatha.
Ik sta verder niet negatief tegen over deze therapie wanneer het je help met verweken, loslaten en hanteren. Ik ken echter te veel mensen die te hard proberen om naar hun lichaam te luisteren.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 13 mei 2016 om 09:00
quote:fromfebruary schreef op 13 mei 2016 @ 08:47:
Ik heb heel veel baat gehad bij haptotherapie bij burn-out klachten. Voor mij was de combinatie praten + voelen heel fijn; de eerste 20 minuten bespraken we oorzaken van stress en zaken waar ik tegenaan liep en eenmaal op de behandeltafel hielp ze me voelen wat dat met mijn lijf deed. Door een bepaalde situatie weer voor me te halen, kon ik nu letterlijk voelen waar spanning zich opbouwt en met behulp van haar oefeningen/massage kon ik die spanning ook weer weg laten vloeien.
Het klinkt al gauw zweverig (terwijl ik zeer nuchter been haha), maar ik heb echt m'n lijf leren kennen en voel me veel meer verbonden hiermee. Ik voel nu veel sneller aan als ik over mijn grenzen ga, puur door lichaamssensaties. Mijn haptotherapeute heeft me hier ook naar leren handelen, dus aangeven dat iets teveel is of iemand de grens overgaat. Dat laatste is misschien meer een taak voor een psychotherapeut, maar in mijn geval was ik heel blij dat ik dat mee heb gekregen.
+1
Ik wilde ook een heel verhaal gaan typen over mijn ervaring met een haptotherapeut na mijn burnout maar jij schrijft het hier in essentie al neer. Ik ben ook begonnen met mediteren en yoga en zit nu een stuk beter in mijn lijf.
Ik heb heel veel baat gehad bij haptotherapie bij burn-out klachten. Voor mij was de combinatie praten + voelen heel fijn; de eerste 20 minuten bespraken we oorzaken van stress en zaken waar ik tegenaan liep en eenmaal op de behandeltafel hielp ze me voelen wat dat met mijn lijf deed. Door een bepaalde situatie weer voor me te halen, kon ik nu letterlijk voelen waar spanning zich opbouwt en met behulp van haar oefeningen/massage kon ik die spanning ook weer weg laten vloeien.
Het klinkt al gauw zweverig (terwijl ik zeer nuchter been haha), maar ik heb echt m'n lijf leren kennen en voel me veel meer verbonden hiermee. Ik voel nu veel sneller aan als ik over mijn grenzen ga, puur door lichaamssensaties. Mijn haptotherapeute heeft me hier ook naar leren handelen, dus aangeven dat iets teveel is of iemand de grens overgaat. Dat laatste is misschien meer een taak voor een psychotherapeut, maar in mijn geval was ik heel blij dat ik dat mee heb gekregen.
+1
Ik wilde ook een heel verhaal gaan typen over mijn ervaring met een haptotherapeut na mijn burnout maar jij schrijft het hier in essentie al neer. Ik ben ook begonnen met mediteren en yoga en zit nu een stuk beter in mijn lijf.
Het is beter een kaars aan te steken, dan de duisternis te vervloeken ~ In loving memory of AnnA.
vrijdag 13 mei 2016 om 11:19
vrijdag 13 mei 2016 om 13:22
quote:mamavanf schreef op 13 mei 2016 @ 09:00:
[...]
+1
Ik wilde ook een heel verhaal gaan typen over mijn ervaring met een haptotherapeut na mijn burnout maar jij schrijft het hier in essentie al neer. Ik ben ook begonnen met mediteren en yoga en zit nu een stuk beter in mijn lijf.Mooie aanvulling hihi, want ik vergeet erbij te vermelden dat ik tevens een mindfulnesstraining gevolgd heb en inderdaad yoga en meditatie ook enorm waardevol zijn geweest in het gehele proces!
[...]
+1
Ik wilde ook een heel verhaal gaan typen over mijn ervaring met een haptotherapeut na mijn burnout maar jij schrijft het hier in essentie al neer. Ik ben ook begonnen met mediteren en yoga en zit nu een stuk beter in mijn lijf.Mooie aanvulling hihi, want ik vergeet erbij te vermelden dat ik tevens een mindfulnesstraining gevolgd heb en inderdaad yoga en meditatie ook enorm waardevol zijn geweest in het gehele proces!
vrijdag 13 mei 2016 om 13:39
Ik heb ook ervaring. Voor mij werkte het niet, om wat viva-amber schrijft. Nou heb ik een chronische ziekte die met pijn gepaard gaat, maar ik voelde daar op die tafel echt alles. Voor mij was dat juist een slecht idee, om alles in mijn lijf te gaan voelen.
Wanneer ik thuis de oefeningen deed viel ik in slaap. Dan werd ik me zó bewust van alle pijn en vermoeidheid in mijn lijf dat ik in slaap viel.
Je moet natuurlijk je grenzen bewaken, maar voor mij staat dat niet gelijk aan alles in mijn lijf (kunnen) voelen. Voor het bewaken van grenzen had ik veel meer aan het werken met de activiteitenweger bij de ergotherapeut. Veel praktischer, gelijk toe te passen op mijn dagelijks leven. Ik heb daar nog steeds veel aan, voel/merk beter wanneer ik gas terug moet nemen.
Voor het lichamelijke stuk had ik meer aan yoga dan aan haptotherapie. De yoga leerde mij in beweging te weten waar (onderdelen van) mij lijf zich bevondt (bevonden). Dat vond ik veel bruikbaarder dan sec in mijn lijf voelen zoals bij haptotherapie.
Ik zou je wel aanraden het zelf te ervaren. Dan merk je snel genoeg (na een keer of twee) of het bij jou past.
Wanneer ik thuis de oefeningen deed viel ik in slaap. Dan werd ik me zó bewust van alle pijn en vermoeidheid in mijn lijf dat ik in slaap viel.
Je moet natuurlijk je grenzen bewaken, maar voor mij staat dat niet gelijk aan alles in mijn lijf (kunnen) voelen. Voor het bewaken van grenzen had ik veel meer aan het werken met de activiteitenweger bij de ergotherapeut. Veel praktischer, gelijk toe te passen op mijn dagelijks leven. Ik heb daar nog steeds veel aan, voel/merk beter wanneer ik gas terug moet nemen.
Voor het lichamelijke stuk had ik meer aan yoga dan aan haptotherapie. De yoga leerde mij in beweging te weten waar (onderdelen van) mij lijf zich bevondt (bevonden). Dat vond ik veel bruikbaarder dan sec in mijn lijf voelen zoals bij haptotherapie.
Ik zou je wel aanraden het zelf te ervaren. Dan merk je snel genoeg (na een keer of twee) of het bij jou past.
vrijdag 13 mei 2016 om 14:29
Ik vond het veel te vaag. Ik zou dan eerder kiezen voor een doorverwijzing naar een psycholoog, die lichaamsgerichte en/of cognitieve therapie doet. Een echte (BIG/NIP-geregistreerd) welteverstaan. Mijn ervaringen met alternatieve behandelaars zijn niet bepaald positief en ik zou daar dan ook niet meer voor kiezen.
Praktisch en gelijk toepasbaar spreekt mij ook meer aan. Niet dat ongrijpbare.
Praktisch en gelijk toepasbaar spreekt mij ook meer aan. Niet dat ongrijpbare.
vrijdag 13 mei 2016 om 14:37
quote:otis schreef op 13 mei 2016 @ 08:48:
Zoals hierboven omschreven is inderdaad wat ik me ook herinner. Ik sta daar niet zo voor open, en vind het te zweverig. Maar dat is persoonlijk. Daarnaast had ik ook weinig om over te praten wat een oorzaak zou kunnen zijn, en dacht ik meer behandeld te worden ipv gesprekjes te voeren. Ik ben nogal praktisch ingesteld.
Ik ook. Wat ook opvallend is is dat haptotherapeuten hun eigen draai geven aan hoe zij mensen behandelen, iets wat je vaak ziet in het alternatieve veld. Ze brengen veel van hun eigen ervaringen in en dat vind ik niet perse positief. Ik ben bij twee geweest. Bij nr. 1 kreeg ik heerlijke 'haptische massages', zodat mijn lijf ontspande. Prima voor dat moment omdat ik supergestrest was, maar een duidelijk behandelplan was er niet. Nr.2 praatte erg veel over zichzelf, echt heel erg veel, en nam zijn eigen ervaringen dan steeds als voorbeeld. Ik snapte er soms geen hol van.
Dat freewheelen staat me niet aan. Geef mij maar een echt peut uit de reguliere zorg.
Zoals hierboven omschreven is inderdaad wat ik me ook herinner. Ik sta daar niet zo voor open, en vind het te zweverig. Maar dat is persoonlijk. Daarnaast had ik ook weinig om over te praten wat een oorzaak zou kunnen zijn, en dacht ik meer behandeld te worden ipv gesprekjes te voeren. Ik ben nogal praktisch ingesteld.
Ik ook. Wat ook opvallend is is dat haptotherapeuten hun eigen draai geven aan hoe zij mensen behandelen, iets wat je vaak ziet in het alternatieve veld. Ze brengen veel van hun eigen ervaringen in en dat vind ik niet perse positief. Ik ben bij twee geweest. Bij nr. 1 kreeg ik heerlijke 'haptische massages', zodat mijn lijf ontspande. Prima voor dat moment omdat ik supergestrest was, maar een duidelijk behandelplan was er niet. Nr.2 praatte erg veel over zichzelf, echt heel erg veel, en nam zijn eigen ervaringen dan steeds als voorbeeld. Ik snapte er soms geen hol van.
Dat freewheelen staat me niet aan. Geef mij maar een echt peut uit de reguliere zorg.
vrijdag 13 mei 2016 om 15:00
quote:lila01 schreef op 13 mei 2016 @ 14:29:
Ik vond het veel te vaag. Ik zou dan eerder kiezen voor een doorverwijzing naar een psycholoog, die lichaamsgerichte en/of cognitieve therapie doet. Een echte (BIG/NIP-geregistreerd) welteverstaan. Mijn ervaringen met alternatieve behandelaars zijn niet bepaald positief en ik zou daar dan ook niet meer voor kiezen.
Praktisch en gelijk toepasbaar spreekt mij ook meer aan. Niet dat ongrijpbare.Mee eens, als er echt sprake is van psychische belasting die zich uit in lichamelijke klachten in welke vorm dan ook dan lijkt me een behandelaar met een BIG/NIP registratie wel belangrijk. Wat niet wil zeggen dat niemand baat heeft bij haptonomen. Maar een wetenschappelijke effectief bewezen behandelmethode is het niet.
Ik vond het veel te vaag. Ik zou dan eerder kiezen voor een doorverwijzing naar een psycholoog, die lichaamsgerichte en/of cognitieve therapie doet. Een echte (BIG/NIP-geregistreerd) welteverstaan. Mijn ervaringen met alternatieve behandelaars zijn niet bepaald positief en ik zou daar dan ook niet meer voor kiezen.
Praktisch en gelijk toepasbaar spreekt mij ook meer aan. Niet dat ongrijpbare.Mee eens, als er echt sprake is van psychische belasting die zich uit in lichamelijke klachten in welke vorm dan ook dan lijkt me een behandelaar met een BIG/NIP registratie wel belangrijk. Wat niet wil zeggen dat niemand baat heeft bij haptonomen. Maar een wetenschappelijke effectief bewezen behandelmethode is het niet.
vrijdag 13 mei 2016 om 16:50
vrijdag 13 mei 2016 om 17:01
quote:lila01 schreef op 13 mei 2016 @ 14:37:
[...]
Ik ook. Wat ook opvallend is is dat haptotherapeuten hun eigen draai geven aan hoe zij mensen behandelen, iets wat je vaak ziet in het alternatieve veld. Ze brengen veel van hun eigen ervaringen in en dat vind ik niet perse positief. Ik ben bij twee geweest. Bij nr. 1 kreeg ik heerlijke 'haptische massages', zodat mijn lijf ontspande. Prima voor dat moment omdat ik supergestrest was, maar een duidelijk behandelplan was er niet. Nr.2 praatte erg veel over zichzelf, echt heel erg veel, en nam zijn eigen ervaringen dan steeds als voorbeeld. Ik snapte er soms geen hol van.
Dat freewheelen staat me niet aan. Geef mij maar een echt peut uit de reguliere zorg.
Daar ben ik het wel mee eens dat ze gu. Eigen draai geven. Ze vulde soms dingen voor mij in, die niet persee zo waren en gaf daar een heel eigen verhaal aan. Daardoor week ze wel wat van t pad. Ik heb daar niks van gezegd. Maar nogmaals, ik kon me ook niet voor de volle 100% geven op dat moment.
Maar ik zou niet snel weer voor een haptonoom kiezen. Te grijs gebied.
[...]
Ik ook. Wat ook opvallend is is dat haptotherapeuten hun eigen draai geven aan hoe zij mensen behandelen, iets wat je vaak ziet in het alternatieve veld. Ze brengen veel van hun eigen ervaringen in en dat vind ik niet perse positief. Ik ben bij twee geweest. Bij nr. 1 kreeg ik heerlijke 'haptische massages', zodat mijn lijf ontspande. Prima voor dat moment omdat ik supergestrest was, maar een duidelijk behandelplan was er niet. Nr.2 praatte erg veel over zichzelf, echt heel erg veel, en nam zijn eigen ervaringen dan steeds als voorbeeld. Ik snapte er soms geen hol van.
Dat freewheelen staat me niet aan. Geef mij maar een echt peut uit de reguliere zorg.
Daar ben ik het wel mee eens dat ze gu. Eigen draai geven. Ze vulde soms dingen voor mij in, die niet persee zo waren en gaf daar een heel eigen verhaal aan. Daardoor week ze wel wat van t pad. Ik heb daar niks van gezegd. Maar nogmaals, ik kon me ook niet voor de volle 100% geven op dat moment.
Maar ik zou niet snel weer voor een haptonoom kiezen. Te grijs gebied.
zaterdag 14 mei 2016 om 00:29
quote:Twinena schreef op 13 mei 2016 @ 17:01:
[...]
Daar ben ik het wel mee eens dat ze gu. Eigen draai geven. Ze vulde soms dingen voor mij in, die niet persee zo waren en gaf daar een heel eigen verhaal aan. Daardoor week ze wel wat van t pad. Ik heb daar niks van gezegd. Maar nogmaals, ik kon me ook niet voor de volle 100% geven op dat moment.
Maar ik zou niet snel weer voor een haptonoom kiezen. Te grijs gebied.
Ik heb een soortgelijke ervaring.
De therapie zat standaard in een revalidatie-programma. Ik wist vooraf niet wat het inhield en werd een beetje overvallen door de therapie. Ik stond er op dat moment absoluut niet voor open en dacht alleen maar 'mens, blijf eens effe lekker van me af!!' Volgens haar kon ik me niet ontspannen en ze vulde (ook) allerlei dingen voor me in. Heb het nog een tweede keer een kans gegeven maar daarna bij een tussentijdse evaluatie aangegeven dat ik het niets vond.
Jaren later kwam ik om andere redenen in een revalidatiecentrum terecht en werd er weer haptotherapie aangeraden. Heb dat toen niet gedaan. Ik was pas geamputeerd, moest mijn lichaam opnieuw leren kennen en vond het niet fijn als er een wildvreemde therapeut aan mijn lichaam zou zitten.
Ik geloof zeker dat je er baat bij kan hebben, maar je moet er voor open staan.
[...]
Daar ben ik het wel mee eens dat ze gu. Eigen draai geven. Ze vulde soms dingen voor mij in, die niet persee zo waren en gaf daar een heel eigen verhaal aan. Daardoor week ze wel wat van t pad. Ik heb daar niks van gezegd. Maar nogmaals, ik kon me ook niet voor de volle 100% geven op dat moment.
Maar ik zou niet snel weer voor een haptonoom kiezen. Te grijs gebied.
Ik heb een soortgelijke ervaring.
De therapie zat standaard in een revalidatie-programma. Ik wist vooraf niet wat het inhield en werd een beetje overvallen door de therapie. Ik stond er op dat moment absoluut niet voor open en dacht alleen maar 'mens, blijf eens effe lekker van me af!!' Volgens haar kon ik me niet ontspannen en ze vulde (ook) allerlei dingen voor me in. Heb het nog een tweede keer een kans gegeven maar daarna bij een tussentijdse evaluatie aangegeven dat ik het niets vond.
Jaren later kwam ik om andere redenen in een revalidatiecentrum terecht en werd er weer haptotherapie aangeraden. Heb dat toen niet gedaan. Ik was pas geamputeerd, moest mijn lichaam opnieuw leren kennen en vond het niet fijn als er een wildvreemde therapeut aan mijn lichaam zou zitten.
Ik geloof zeker dat je er baat bij kan hebben, maar je moet er voor open staan.