Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog, hoe?
vrijdag 13 mei 2016 om 07:48
Dit is het vervolg van het "partner biecht op...' topic
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
vrijdag 27 mei 2016 om 00:36
quote:S-Meds schreef op 27 mei 2016 @ 00:26:
natuurlijk heb je een punt feow maar het is niet aan onsUiteraard niet. Ik probeer juist te voorkomen dat ik schrijf 'hoe het moet'. Ik probeer alleen denkvoer en soms mijn kijk op dingen te geven. Wat de lezer daar mee doet moet hij/zij zelf weten. Als dat anders overkomt schrijf ik het niet op zoals ik het bedoel.
natuurlijk heb je een punt feow maar het is niet aan onsUiteraard niet. Ik probeer juist te voorkomen dat ik schrijf 'hoe het moet'. Ik probeer alleen denkvoer en soms mijn kijk op dingen te geven. Wat de lezer daar mee doet moet hij/zij zelf weten. Als dat anders overkomt schrijf ik het niet op zoals ik het bedoel.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
vrijdag 27 mei 2016 om 00:37
quote:feow schreef op 27 mei 2016 @ 00:36:
[...]
Uiteraard niet. Ik probeer juist te voorkomen dat ik schrijf 'hoe het moet'. Ik probeer alleen denkvoer en soms mijn kijk op dingen te geven. Wat de lezer daar mee doet moet hij/zij zelf weten. Als dat anders overkomt schrijf ik het niet op zoals ik het bedoel.nee komt niet anders over
[...]
Uiteraard niet. Ik probeer juist te voorkomen dat ik schrijf 'hoe het moet'. Ik probeer alleen denkvoer en soms mijn kijk op dingen te geven. Wat de lezer daar mee doet moet hij/zij zelf weten. Als dat anders overkomt schrijf ik het niet op zoals ik het bedoel.nee komt niet anders over
vrijdag 27 mei 2016 om 02:35
Hmm… ik ben een poosje uit beeld geweest omdat dit eindelose gescan bij jezelf en jouw man weinig nieuwe feiten boven water tilden. Immers, na bijna twee hoofdstukken, blijft het feit ‘mijn man is twintig jaar naar de hoeren geweest en hoe deal ik met dit feit’,
In deze beide hoofdstukken lees ik gewoon, dat jij jouw man niet durft te verlaten, omdat jij bang bent om op een driehoog achter flat te landen. Hierdoor ben jij diep aan het scannen met de vraag ‘waarom heeft hij dit gedaan’ , maar altijd met het feit ‘ik wil hem niet kwijt, want dan moet ik alleen in armoede verder en dat wil ik niet’.
Argumenten als ‘hij is een goede vader’ en ‘ik wil mijzelf veranderen (met een slap excuus niet voor hem)’, geven mij toch het idee dat jij alles probeert te lijmen , om niet alleen ver te moeten.
TO. dat is een duidelijke keuze, maar geef dat gewoon toe en ga niet met allerlei verbanden deze gapende wond te verbinden.
Deze etter en pus kun jij nooit voor jouw familie en kinderen verborgen houden. Wees gewoon eerlijk naar jezelf en probeer te configureren in plaats van het te analyseren!
In deze beide hoofdstukken lees ik gewoon, dat jij jouw man niet durft te verlaten, omdat jij bang bent om op een driehoog achter flat te landen. Hierdoor ben jij diep aan het scannen met de vraag ‘waarom heeft hij dit gedaan’ , maar altijd met het feit ‘ik wil hem niet kwijt, want dan moet ik alleen in armoede verder en dat wil ik niet’.
Argumenten als ‘hij is een goede vader’ en ‘ik wil mijzelf veranderen (met een slap excuus niet voor hem)’, geven mij toch het idee dat jij alles probeert te lijmen , om niet alleen ver te moeten.
TO. dat is een duidelijke keuze, maar geef dat gewoon toe en ga niet met allerlei verbanden deze gapende wond te verbinden.
Deze etter en pus kun jij nooit voor jouw familie en kinderen verborgen houden. Wees gewoon eerlijk naar jezelf en probeer te configureren in plaats van het te analyseren!
vrijdag 27 mei 2016 om 06:51
vrijdag 27 mei 2016 om 07:04
Wat ik positief vind, is dat ik een verandering zie bij jou Zeeland. Je begint in beweging te komen, waar je de afgelopen weken voornamelijk tot stilstand kwam.
Het lijkt me ook goed dat je het belangrijk gaat vinden om je blik van hem los te maken en naar jezelf te gaan kijken en naar wat jij nodig hebt van jezelf. Ik denk dat, wanneer je daar meer inzicht in krijgt, je eigen grenzen beter gaat kunnen bepalen. Gaat leren zien welke keuzes er zijn en bewuster kunt gaan kiezen welke keuzes je wilt maken. En daaruit volgt vanzelf dan uiteindelijk ook hoe je verder wilt gaan met deze man (en met alle andere belangrijke dingen in je leven).
Je zegt dat je liever wilt gaan zijn voor jezelf. Daarin schuilt wel een valkuil. Er is niets mis met kritisch zijn, ook naar jezelf. Maar het zou vooral fijn zijn wanneer je kunt leren om jezelf niet te veroordelen, ook als je eerlijk constateert dat je e.e.a. wellicht nu anders zou aanpakken of doen.
Zo lang je schrijft dat je denkt dat je dan een prettiger mens zult worden, zit er nog steeds een veroordeling van jezelf in je denkwijze. Het willen pleasen van een ander / anderen / de wereld om je heen én jezelf.
Je noemt ook dat je 'je eigen behoeften wat vaker voorrang wilt geven'. Dat klinkt alsof het erom gaat dat je de ene keer de één en de andere keer de ander voorrang zou kunnen of moeten geven. En daarmee ook als consequentie dat er steeds iemand dus even zijn of haar behoefte opzij moet zetten.
Ik snap dat je dat nu denkt, maar ik hoop dat je gaandeweg gaat leren dat dit niet nodig is, wanneer je daadwerkelijk leert om jezelf te zijn, te accepteren en je grenzen en wensen te bepalen.
Fijn dat je iemand hebt om wekelijks samen te zoeken naar wie jij bent en wat jij wilt van jezelf. De rest volgt vanzelf, wanneer je dat weet.
Het lijkt me ook goed dat je het belangrijk gaat vinden om je blik van hem los te maken en naar jezelf te gaan kijken en naar wat jij nodig hebt van jezelf. Ik denk dat, wanneer je daar meer inzicht in krijgt, je eigen grenzen beter gaat kunnen bepalen. Gaat leren zien welke keuzes er zijn en bewuster kunt gaan kiezen welke keuzes je wilt maken. En daaruit volgt vanzelf dan uiteindelijk ook hoe je verder wilt gaan met deze man (en met alle andere belangrijke dingen in je leven).
Je zegt dat je liever wilt gaan zijn voor jezelf. Daarin schuilt wel een valkuil. Er is niets mis met kritisch zijn, ook naar jezelf. Maar het zou vooral fijn zijn wanneer je kunt leren om jezelf niet te veroordelen, ook als je eerlijk constateert dat je e.e.a. wellicht nu anders zou aanpakken of doen.
Zo lang je schrijft dat je denkt dat je dan een prettiger mens zult worden, zit er nog steeds een veroordeling van jezelf in je denkwijze. Het willen pleasen van een ander / anderen / de wereld om je heen én jezelf.
Je noemt ook dat je 'je eigen behoeften wat vaker voorrang wilt geven'. Dat klinkt alsof het erom gaat dat je de ene keer de één en de andere keer de ander voorrang zou kunnen of moeten geven. En daarmee ook als consequentie dat er steeds iemand dus even zijn of haar behoefte opzij moet zetten.
Ik snap dat je dat nu denkt, maar ik hoop dat je gaandeweg gaat leren dat dit niet nodig is, wanneer je daadwerkelijk leert om jezelf te zijn, te accepteren en je grenzen en wensen te bepalen.
Fijn dat je iemand hebt om wekelijks samen te zoeken naar wie jij bent en wat jij wilt van jezelf. De rest volgt vanzelf, wanneer je dat weet.
vrijdag 27 mei 2016 om 07:57
quote:toiletrol schreef op 27 mei 2016 @ 07:04:
(...)
Je zegt dat je liever wilt gaan zijn voor jezelf. Daarin schuilt wel een valkuil. Er is niets mis met kritisch zijn, ook naar jezelf. Maar het zou vooral fijn zijn wanneer je kunt leren om jezelf niet te veroordelen, ook als je eerlijk constateert dat je e.e.a. wellicht nu anders zou aanpakken of doen. Met liever -zijn voor mezelf bedoel ik minder veroordelend en hard zijn naar alles wát ik denk en voel. Daarmee denk en voel ik nog hetzelfde. En dat is -hoop ik- eerlijk.
Zo lang je schrijft dat je denkt dat je dan een prettiger mens zult worden, zit er nog steeds een veroordeling van jezelf in je denkwijze. Het willen pleasen van een ander / anderen / de wereld om je heen én jezelf. Ik begrijp wat je zegt. Ik noemde hem als laatste, omdat dit wrs een indirect gevolg zal zijn van mijn milder zijn naar mezelf. Het is niet de hoofd reden.
Je noemt ook dat je 'je eigen behoeften wat vaker voorrang wilt geven'. Dat klinkt alsof het erom gaat dat je de ene keer de één en de andere keer de ander voorrang zou kunnen of moeten geven. En daarmee ook als consequentie dat er steeds iemand dus even zijn of haar behoefte opzij moet zetten.
Ik snap dat je dat nu denkt, maar ik hoop dat je gaandeweg gaat leren dat dit niet nodig is, wanneer je daadwerkelijk leert om jezelf te zijn, te accepteren en je grenzen en wensen te bepalen.
Fijn dat je iemand hebt om wekelijks samen te zoeken naar wie jij bent en wat jij wilt van jezelf. De rest volgt vanzelf, wanneer je dat weet.
Over die eigen behoefte: ik denk dat je voortdurend in onderhandeling bent met je omgeving over in welke mate je je eigen behoeftes kunt nastreven of dat je je aanpast aan de regels of verwachtingen van anderen. Soms geef je even voorrang aan je eigen behoefte, soms schuif je even wat in voor een ander. Of dat nu je partner, kind of collega is. Maar ik merk dat ik mezelf OOK wel eens 'onterecht' naar achteren parkeer, terwijl dat eigenlijk niet had gehoeven. Daar wil ik een beetje mee gaan oefenen, om dat wat minder te doen.
(Nu weer een lange dag werken, en dan weekend!)
(...)
Je zegt dat je liever wilt gaan zijn voor jezelf. Daarin schuilt wel een valkuil. Er is niets mis met kritisch zijn, ook naar jezelf. Maar het zou vooral fijn zijn wanneer je kunt leren om jezelf niet te veroordelen, ook als je eerlijk constateert dat je e.e.a. wellicht nu anders zou aanpakken of doen. Met liever -zijn voor mezelf bedoel ik minder veroordelend en hard zijn naar alles wát ik denk en voel. Daarmee denk en voel ik nog hetzelfde. En dat is -hoop ik- eerlijk.
Zo lang je schrijft dat je denkt dat je dan een prettiger mens zult worden, zit er nog steeds een veroordeling van jezelf in je denkwijze. Het willen pleasen van een ander / anderen / de wereld om je heen én jezelf. Ik begrijp wat je zegt. Ik noemde hem als laatste, omdat dit wrs een indirect gevolg zal zijn van mijn milder zijn naar mezelf. Het is niet de hoofd reden.
Je noemt ook dat je 'je eigen behoeften wat vaker voorrang wilt geven'. Dat klinkt alsof het erom gaat dat je de ene keer de één en de andere keer de ander voorrang zou kunnen of moeten geven. En daarmee ook als consequentie dat er steeds iemand dus even zijn of haar behoefte opzij moet zetten.
Ik snap dat je dat nu denkt, maar ik hoop dat je gaandeweg gaat leren dat dit niet nodig is, wanneer je daadwerkelijk leert om jezelf te zijn, te accepteren en je grenzen en wensen te bepalen.
Fijn dat je iemand hebt om wekelijks samen te zoeken naar wie jij bent en wat jij wilt van jezelf. De rest volgt vanzelf, wanneer je dat weet.
Over die eigen behoefte: ik denk dat je voortdurend in onderhandeling bent met je omgeving over in welke mate je je eigen behoeftes kunt nastreven of dat je je aanpast aan de regels of verwachtingen van anderen. Soms geef je even voorrang aan je eigen behoefte, soms schuif je even wat in voor een ander. Of dat nu je partner, kind of collega is. Maar ik merk dat ik mezelf OOK wel eens 'onterecht' naar achteren parkeer, terwijl dat eigenlijk niet had gehoeven. Daar wil ik een beetje mee gaan oefenen, om dat wat minder te doen.
(Nu weer een lange dag werken, en dan weekend!)
vrijdag 27 mei 2016 om 08:14
quote:feow schreef op 27 mei 2016 @ 00:22:
Houd dat vast. Mwwwwwwwow. Deels heel erg mee eens.
Je kiest en staat voor je eigen pad. En als dat goed voelt moet je dat zeker blijven doen en er trots op zijn.
Maar ik denk dat het geen kwaad kan om af en toe ook even heel kritisch naar jezelf en je gekozen weg te kijken. Want er zitten ook wel wat valkuilen in.
Je bent trouw aan jezelf gebleven. Maar hebt wel jezelf enorm aan moeten passen. Lees je OP maar eens door. Je schrijft dat je meer voor jezelf wilt kiezen, liever voor jezelf wilt zijn, minder wilt pleasen. Dat is best lastig als je ondertussen een relatie aan het opbouwen bent met iemand die respectloos met vrouwen omgaat. (Ik hóór je denken "nee, zo ís hij niet". Maar hij neukte voor weinig geld Oost-Europese vrouwen en loog zijn eigen vrouw jarenlang voor. Zo is hij WÉL, al zal dat niet het enige zijn)
Ik denk dat als je echt verder wilt kunnen komen, dat je dan ook snoeihard eerlijk tegen jezelf moet zijn. Dat klinkt misschien onaardig, maar ik vind het uiteindelijk heel lief.
Eens.
En in plaats van alleen maar te kijken naar hoe kan ik bij elkaar blijven, want uit elkaar heb je direct afgeserveerd als een armoedige toekomst, zou het goed zijn om ook die optie echt te analyseren.
Houd dat vast. Mwwwwwwwow. Deels heel erg mee eens.
Je kiest en staat voor je eigen pad. En als dat goed voelt moet je dat zeker blijven doen en er trots op zijn.
Maar ik denk dat het geen kwaad kan om af en toe ook even heel kritisch naar jezelf en je gekozen weg te kijken. Want er zitten ook wel wat valkuilen in.
Je bent trouw aan jezelf gebleven. Maar hebt wel jezelf enorm aan moeten passen. Lees je OP maar eens door. Je schrijft dat je meer voor jezelf wilt kiezen, liever voor jezelf wilt zijn, minder wilt pleasen. Dat is best lastig als je ondertussen een relatie aan het opbouwen bent met iemand die respectloos met vrouwen omgaat. (Ik hóór je denken "nee, zo ís hij niet". Maar hij neukte voor weinig geld Oost-Europese vrouwen en loog zijn eigen vrouw jarenlang voor. Zo is hij WÉL, al zal dat niet het enige zijn)
Ik denk dat als je echt verder wilt kunnen komen, dat je dan ook snoeihard eerlijk tegen jezelf moet zijn. Dat klinkt misschien onaardig, maar ik vind het uiteindelijk heel lief.
Eens.
En in plaats van alleen maar te kijken naar hoe kan ik bij elkaar blijven, want uit elkaar heb je direct afgeserveerd als een armoedige toekomst, zou het goed zijn om ook die optie echt te analyseren.
Everything you see I owe to spaghetti!
vrijdag 27 mei 2016 om 08:33
quote:Zeeland1970 schreef op 27 mei 2016 @ 07:57:
[...]
Over die eigen behoefte: ik denk dat je voortdurend in onderhandeling bent met je omgeving over in welke mate je je eigen behoeftes kunt nastreven of dat je je aanpast aan de regels of verwachtingen van anderen. Soms geef je even voorrang aan je eigen behoefte, soms schuif je even wat in voor een ander. Of dat nu je partner, kind of collega is. Maar ik merk dat ik mezelf OOK wel eens 'onterecht' naar achteren parkeer, terwijl dat eigenlijk niet had gehoeven. Daar wil ik een beetje mee gaan oefenen, om dat wat minder te doen.
Ja, ik denk dat de opinies daarover uiteen kunnen liggen.
Naar mijn idee werkt dat niet zo, maar vermoedelijk is het een te lang verhaal om dat hier nu uiteen te zetten en doet het er op dit moment ook niet zo toe. Ik kan het wel een keer uitschrijven, mocht je toch of ooit willen weten hoe ik het dan zie
Ik snap denk ik wat je bedoelt met dat onterecht niet aan je eigen behoeften tegemoet komen en waarschijnlijk is het ook goed om daar eerst naar te kijken. Bewustwording is toch het allerbelangrijkste en daar ben je mee bezig.
quote:(Nu weer een lange dag werken, en dan weekend!)Succes met de laatste loodjes en alvast een goed weekend gewenst.
[...]
Over die eigen behoefte: ik denk dat je voortdurend in onderhandeling bent met je omgeving over in welke mate je je eigen behoeftes kunt nastreven of dat je je aanpast aan de regels of verwachtingen van anderen. Soms geef je even voorrang aan je eigen behoefte, soms schuif je even wat in voor een ander. Of dat nu je partner, kind of collega is. Maar ik merk dat ik mezelf OOK wel eens 'onterecht' naar achteren parkeer, terwijl dat eigenlijk niet had gehoeven. Daar wil ik een beetje mee gaan oefenen, om dat wat minder te doen.
Ja, ik denk dat de opinies daarover uiteen kunnen liggen.
Naar mijn idee werkt dat niet zo, maar vermoedelijk is het een te lang verhaal om dat hier nu uiteen te zetten en doet het er op dit moment ook niet zo toe. Ik kan het wel een keer uitschrijven, mocht je toch of ooit willen weten hoe ik het dan zie
Ik snap denk ik wat je bedoelt met dat onterecht niet aan je eigen behoeften tegemoet komen en waarschijnlijk is het ook goed om daar eerst naar te kijken. Bewustwording is toch het allerbelangrijkste en daar ben je mee bezig.
quote:(Nu weer een lange dag werken, en dan weekend!)Succes met de laatste loodjes en alvast een goed weekend gewenst.
vrijdag 27 mei 2016 om 08:41
quote:Annapicobella schreef op 27 mei 2016 @ 08:14:
[...]
Eens.
En in plaats van alleen maar te kijken naar hoe kan ik bij elkaar blijven, want uit elkaar heb je direct afgeserveerd als een armoedige toekomst, zou het goed zijn om ook die optie echt te analyseren.
Dat kan altijd nog. Ik denk dat je, als je besluit om te blijven, er echt voor moet gaan. Anders wordt het per definitie niks.
Op het moment dat je merkt dat dit niet gaat werken, want dat kan heel goed natuurlijk, dan kan je gaan nadenken over weggaan. Dat ziet er dan heel anders (aantrekkelijker) uit. Dan denk je waarschijnlijk minder in redenen waarom je het niet kan of wil.
[...]
Eens.
En in plaats van alleen maar te kijken naar hoe kan ik bij elkaar blijven, want uit elkaar heb je direct afgeserveerd als een armoedige toekomst, zou het goed zijn om ook die optie echt te analyseren.
Dat kan altijd nog. Ik denk dat je, als je besluit om te blijven, er echt voor moet gaan. Anders wordt het per definitie niks.
Op het moment dat je merkt dat dit niet gaat werken, want dat kan heel goed natuurlijk, dan kan je gaan nadenken over weggaan. Dat ziet er dan heel anders (aantrekkelijker) uit. Dan denk je waarschijnlijk minder in redenen waarom je het niet kan of wil.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
vrijdag 27 mei 2016 om 12:26
quote:BWitched schreef op 27 mei 2016 @ 08:41:
[...]
Dat kan altijd nog. Ik denk dat je, als je besluit om te blijven, er echt voor moet gaan. Anders wordt het per definitie niks.
Op het moment dat je merkt dat dit niet gaat werken, want dat kan heel goed natuurlijk, dan kan je gaan nadenken over weggaan. Dat ziet er dan heel anders (aantrekkelijker) uit. Dan denk je waarschijnlijk minder in redenen waarom je het niet kan of wil.ja dit, besluiten om te blijven is accepteren dat dit gebeurd is. De woede en pijn opzij zetten in het belang van je relatie.
[...]
Dat kan altijd nog. Ik denk dat je, als je besluit om te blijven, er echt voor moet gaan. Anders wordt het per definitie niks.
Op het moment dat je merkt dat dit niet gaat werken, want dat kan heel goed natuurlijk, dan kan je gaan nadenken over weggaan. Dat ziet er dan heel anders (aantrekkelijker) uit. Dan denk je waarschijnlijk minder in redenen waarom je het niet kan of wil.ja dit, besluiten om te blijven is accepteren dat dit gebeurd is. De woede en pijn opzij zetten in het belang van je relatie.
vrijdag 27 mei 2016 om 12:35
quote:S-Meds schreef op 27 mei 2016 @ 12:26:
[...]
ja dit, besluiten om te blijven is accepteren dat dit gebeurd is. De woede en pijn opzij zetten in het belang van je relatie.Eens. Dan moet TO ook stoppen met over-analyseren en onterecht ontploffen over kleinigheden. Dan moet ook echt alles keurig onder het tapijt geveegd worden. Vergeven en vergeten en verder....
[...]
ja dit, besluiten om te blijven is accepteren dat dit gebeurd is. De woede en pijn opzij zetten in het belang van je relatie.Eens. Dan moet TO ook stoppen met over-analyseren en onterecht ontploffen over kleinigheden. Dan moet ook echt alles keurig onder het tapijt geveegd worden. Vergeven en vergeten en verder....
vrijdag 27 mei 2016 om 13:16
quote:S-Meds schreef op 27 mei 2016 @ 13:01:
[...]
ik weet het niet, maar ik denk het niet. ik zou nooit meer intiem kunnen zijn met die man zonder te denken aan wat hij had gedaan.Ik ook niet. Al die vrouwen, al die hoeren, al die keren dat ie schijt hebbend aan jou zijn piemel in een ander hing. Bah.
[...]
ik weet het niet, maar ik denk het niet. ik zou nooit meer intiem kunnen zijn met die man zonder te denken aan wat hij had gedaan.Ik ook niet. Al die vrouwen, al die hoeren, al die keren dat ie schijt hebbend aan jou zijn piemel in een ander hing. Bah.
vrijdag 27 mei 2016 om 13:21
quote:Dubbz schreef op 27 mei 2016 @ 12:41:
Ja, en dan zit er een hele bult vuil onder dat tapijt waar je steeds over stuikelt en je aan stoort.
Zo gaat dat.Je hebt mensen die leren om er altijd omheen te lopen en hun neus in de lucht te steken om zo min mogelijk te ruiken. Uiteindelijk went het en denken ze dat het de juiste manier van lopen is. Het grote liegen is dan begonnen, naar jezelf en je hele omgeving, je kunt onnoemelijk veel excuses bedenken voor de lucht en de hobbel in het tapijt als iemand er over begint. Het lijkt me moeilijk om het karakter/persoonlijkheid te hebben om dat te kunnen, er blijft zo weinig over van wie je bent dat je aan het eind je zelf niet meer herkent.
Ja, en dan zit er een hele bult vuil onder dat tapijt waar je steeds over stuikelt en je aan stoort.
Zo gaat dat.Je hebt mensen die leren om er altijd omheen te lopen en hun neus in de lucht te steken om zo min mogelijk te ruiken. Uiteindelijk went het en denken ze dat het de juiste manier van lopen is. Het grote liegen is dan begonnen, naar jezelf en je hele omgeving, je kunt onnoemelijk veel excuses bedenken voor de lucht en de hobbel in het tapijt als iemand er over begint. Het lijkt me moeilijk om het karakter/persoonlijkheid te hebben om dat te kunnen, er blijft zo weinig over van wie je bent dat je aan het eind je zelf niet meer herkent.
vrijdag 27 mei 2016 om 13:21
quote:Dubbz schreef op 27 mei 2016 @ 12:42:
[...]
Ja dat is dan de kunst. Zou jij het kunnen?
Dat ligt er aan wat hij gedaan heeft en hoe de relatie verder is. Ik heb ook iets onder het tapijt geveegd in het begin van onze relatie. Als met er maar lang genoeg ligt droogt het in en verpulvert het. Behalve als één van beiden het blijft voeden of er nog meer bij gooit.
Of het ooit indroogt weet je niet vooraf. Maar het gaat niet weg dus als je het niet kan accepteren blijf je het voelen.
[...]
Ja dat is dan de kunst. Zou jij het kunnen?
Dat ligt er aan wat hij gedaan heeft en hoe de relatie verder is. Ik heb ook iets onder het tapijt geveegd in het begin van onze relatie. Als met er maar lang genoeg ligt droogt het in en verpulvert het. Behalve als één van beiden het blijft voeden of er nog meer bij gooit.
Of het ooit indroogt weet je niet vooraf. Maar het gaat niet weg dus als je het niet kan accepteren blijf je het voelen.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
vrijdag 27 mei 2016 om 13:27
quote:S-Meds schreef op 27 mei 2016 @ 13:01:
[...]
ik weet het niet, maar ik denk het niet. ik zou nooit meer intiem kunnen zijn met die man zonder te denken aan wat hij had gedaan.
De meeste mensen niet.
Van de andere kant: hoerenbezoek komt veel voor. Natuurlijk kun je blijven hangen in het "jarenlang bedrog gevoel", maar verslag doen van je bezoeken is nu eenmaal voor zo'n man ook geen optie, dus moet je "liegen en bedriegen". Op zijn minst zwijgen.
Vaak betekent het ontdekken ervan "einde oefening". Juist omdat je weet dat het onvoorwaardelijke, diepe vertrouwen van weleer niet meer terugkomt.
Maar er zijn ook zat huwelijken waar dat diepe vertrouwen toch al jarenlang niet meer aan de orde was. Of nooit geweest is.
Wanneer dan blijkt dat de man naar de hoeren is geweest, kun je besluiten om "binnenshuis gescheiden" voort te leven. Gewoon, omdat er allerlei (praktische, financiële, etc.) argumenten en overwegingen kunnen zijn om samen in één huis te blijven wonen.
Gebeurt heus al eeuwen lang.
En ik ken mensen die daar ook voor gekozen hebben. Gaat al jaren goed; ze zijn goede maatjes maar slapen apart. Zoals er in Nederland heel veel "logeerkamers" zijn die dagelijks gebruikt worden; voor de buitenwereld meestal onder het mom van snurken.
Vaak is zo'n wending in het huwelijk voor mensen uit de familie en de directe omgeving ook helemaal geen verrassing; die zijn ook niet gek en zien heus wel hoe de band tussen twee van hun naasten écht in elkaar steekt.
Niet iedereen krijgt alles in het leven precies zoals hij/zij het hebben wil.
De beste reactie op teleurstelling is het bijstellen van je verwachtingen.
[...]
ik weet het niet, maar ik denk het niet. ik zou nooit meer intiem kunnen zijn met die man zonder te denken aan wat hij had gedaan.
De meeste mensen niet.
Van de andere kant: hoerenbezoek komt veel voor. Natuurlijk kun je blijven hangen in het "jarenlang bedrog gevoel", maar verslag doen van je bezoeken is nu eenmaal voor zo'n man ook geen optie, dus moet je "liegen en bedriegen". Op zijn minst zwijgen.
Vaak betekent het ontdekken ervan "einde oefening". Juist omdat je weet dat het onvoorwaardelijke, diepe vertrouwen van weleer niet meer terugkomt.
Maar er zijn ook zat huwelijken waar dat diepe vertrouwen toch al jarenlang niet meer aan de orde was. Of nooit geweest is.
Wanneer dan blijkt dat de man naar de hoeren is geweest, kun je besluiten om "binnenshuis gescheiden" voort te leven. Gewoon, omdat er allerlei (praktische, financiële, etc.) argumenten en overwegingen kunnen zijn om samen in één huis te blijven wonen.
Gebeurt heus al eeuwen lang.
En ik ken mensen die daar ook voor gekozen hebben. Gaat al jaren goed; ze zijn goede maatjes maar slapen apart. Zoals er in Nederland heel veel "logeerkamers" zijn die dagelijks gebruikt worden; voor de buitenwereld meestal onder het mom van snurken.
Vaak is zo'n wending in het huwelijk voor mensen uit de familie en de directe omgeving ook helemaal geen verrassing; die zijn ook niet gek en zien heus wel hoe de band tussen twee van hun naasten écht in elkaar steekt.
Niet iedereen krijgt alles in het leven precies zoals hij/zij het hebben wil.
De beste reactie op teleurstelling is het bijstellen van je verwachtingen.
vrijdag 27 mei 2016 om 13:31
quote:Gebruna schreef op 27 mei 2016 @ 13:27:
[...]
De meeste mensen niet.
Van de andere kant: hoerenbezoek komt veel voor. Natuurlijk kun je blijven hangen in het "jarenlang bedrog gevoel", maar verslag doen van je bezoeken is nu eenmaal voor zo'n man ook geen optie, dus moet je "liegen en bedriegen". Op zijn minst zwijgen.
Vaak betekent het ontdekken ervan "einde oefening". Juist omdat je weet dat het onvoorwaardelijke, diepe vertrouwen van weleer niet meer terugkomt.
Maar er zijn ook zat huwelijken waar dat diepe vertrouwen toch al jarenlang niet meer aan de orde was. Of nooit geweest is.
Wanneer dan blijkt dat de man naar de hoeren is geweest, kun je besluiten om "binnenshuis gescheiden" voort te leven. Gewoon, omdat er allerlei (praktische, financiële, etc.) argumenten en overwegingen kunnen zijn om samen in één huis te blijven wonen.
Gebeurt heus al eeuwen lang.
En ik ken mensen die daar ook voor gekozen hebben. Gaat al jaren goed; ze zijn goede maatjes maar slapen apart. Zoals er in Nederland heel veel "logeerkamers" zijn die dagelijks gebruikt worden; voor de buitenwereld meestal onder het mom van snurken.
Vaak is zo'n wending in het huwelijk voor mensen uit de familie en de directe omgeving ook helemaal geen verrassing; die zijn ook niet gek en zien heus wel hoe de band tussen twee van hun naasten écht in elkaar steekt.
Niet iedereen krijgt alles in het leven precies zoals hij/zij het hebben wil.
De beste reactie op teleurstelling is het bijstellen van je verwachtingen.Mooi
[...]
De meeste mensen niet.
Van de andere kant: hoerenbezoek komt veel voor. Natuurlijk kun je blijven hangen in het "jarenlang bedrog gevoel", maar verslag doen van je bezoeken is nu eenmaal voor zo'n man ook geen optie, dus moet je "liegen en bedriegen". Op zijn minst zwijgen.
Vaak betekent het ontdekken ervan "einde oefening". Juist omdat je weet dat het onvoorwaardelijke, diepe vertrouwen van weleer niet meer terugkomt.
Maar er zijn ook zat huwelijken waar dat diepe vertrouwen toch al jarenlang niet meer aan de orde was. Of nooit geweest is.
Wanneer dan blijkt dat de man naar de hoeren is geweest, kun je besluiten om "binnenshuis gescheiden" voort te leven. Gewoon, omdat er allerlei (praktische, financiële, etc.) argumenten en overwegingen kunnen zijn om samen in één huis te blijven wonen.
Gebeurt heus al eeuwen lang.
En ik ken mensen die daar ook voor gekozen hebben. Gaat al jaren goed; ze zijn goede maatjes maar slapen apart. Zoals er in Nederland heel veel "logeerkamers" zijn die dagelijks gebruikt worden; voor de buitenwereld meestal onder het mom van snurken.
Vaak is zo'n wending in het huwelijk voor mensen uit de familie en de directe omgeving ook helemaal geen verrassing; die zijn ook niet gek en zien heus wel hoe de band tussen twee van hun naasten écht in elkaar steekt.
Niet iedereen krijgt alles in het leven precies zoals hij/zij het hebben wil.
De beste reactie op teleurstelling is het bijstellen van je verwachtingen.Mooi
Opinions are like assholes. Everybody has one.
vrijdag 27 mei 2016 om 13:42
quote:Geronimo2 schreef op 27 mei 2016 @ 13:21:
[...]
Je hebt mensen die leren om er altijd omheen te lopen en hun neus in de lucht te steken om zo min mogelijk te ruiken. Uiteindelijk went het en denken ze dat het de juiste manier van lopen is. Het grote liegen is dan begonnen, naar jezelf en je hele omgeving, je kunt onnoemelijk veel excuses bedenken voor de lucht en de hobbel in het tapijt als iemand er over begint. Het lijkt me moeilijk om het karakter/persoonlijkheid te hebben om dat te kunnen, er blijft zo weinig over van wie je bent dat je aan het eind je zelf niet meer herkent.
Klopt. Maar dan vertrek je dus.
Hoeft niet eens te gaan om vreemdgaan of zo. Voor een goede relatie is een basis nodig van elkaar onvoorwaardelijk kunnen vertrouwen. Als dat vertrouwen wordt geschonden, is het voorbij.
Zodra je consessies gaat doen, lever je een stukje van jezelf in. Steeds méér waarschijnlijk. En dan "moet" je volgens derden "hard werken" aan zo'n relatie.... maar je kunt er ook voor kiezen om hard te gaan werken om het zélf leuk te hebben, zonder die relatie.
[...]
Je hebt mensen die leren om er altijd omheen te lopen en hun neus in de lucht te steken om zo min mogelijk te ruiken. Uiteindelijk went het en denken ze dat het de juiste manier van lopen is. Het grote liegen is dan begonnen, naar jezelf en je hele omgeving, je kunt onnoemelijk veel excuses bedenken voor de lucht en de hobbel in het tapijt als iemand er over begint. Het lijkt me moeilijk om het karakter/persoonlijkheid te hebben om dat te kunnen, er blijft zo weinig over van wie je bent dat je aan het eind je zelf niet meer herkent.
Klopt. Maar dan vertrek je dus.
Hoeft niet eens te gaan om vreemdgaan of zo. Voor een goede relatie is een basis nodig van elkaar onvoorwaardelijk kunnen vertrouwen. Als dat vertrouwen wordt geschonden, is het voorbij.
Zodra je consessies gaat doen, lever je een stukje van jezelf in. Steeds méér waarschijnlijk. En dan "moet" je volgens derden "hard werken" aan zo'n relatie.... maar je kunt er ook voor kiezen om hard te gaan werken om het zélf leuk te hebben, zonder die relatie.
vrijdag 27 mei 2016 om 17:00
quote:S-Meds schreef op 27 mei 2016 @ 13:01:
[...]
ik weet het niet, maar ik denk het niet. ik zou nooit meer intiem kunnen zijn met die man zonder te denken aan wat hij had gedaan.Toen ik in een relatie zat waar nare dingen speelden ben ik 'gewoon' gestopt met de liefde bedrijven. Ik had nog slechts seks, als lichamelijke activiteit. En soms als smeermiddel, of afreageertool.
[...]
ik weet het niet, maar ik denk het niet. ik zou nooit meer intiem kunnen zijn met die man zonder te denken aan wat hij had gedaan.Toen ik in een relatie zat waar nare dingen speelden ben ik 'gewoon' gestopt met de liefde bedrijven. Ik had nog slechts seks, als lichamelijke activiteit. En soms als smeermiddel, of afreageertool.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
vrijdag 27 mei 2016 om 19:43
