Psyche
alle pijlers
voel me niet oké
donderdag 16 juni 2016 om 09:05
Ik heb een turbelent jaar achter de rug. Liefde van mijn leven tegengekomen, Burnout, gestopt met gastouder zijn, schuldenvrij, nieuwe baan, overlijding van vader, verloving.
Je zou zeggen dat ik het goed voor elkaar heb nu, niets is minder waar. Ik heb het gevoel dat ik weer terugval naar de donkere periode die ik in mijn leven gehad heb. Ik ben moe lusteloos in het leven, terwijl ik het zo goed voor elkaar heb. Ik heb niets om over te klagen financieel gaat het goed, liefde gaat goed. We zijn op zoektocht naar een nieuwe woning. Niets staat mij in de weg. Maar toch ik ben niet tevreden of blij. Is het toch die overleving/vechter stand waar ik de helft van mijn leven in heb gezeten?
Ik ben gister toch even langs bij mijn therapeut geweest. En die zei Tas je zit in een overgangs fase, je zit niet meer in de overlevingstand. Ik ben dit niet gewend dat het goed gaat met Tas en dat ik niets te vrezen heb. Maar toch heb ik een negatief gevoel in mijn buik en voel ik me niet goed.
Je zou zeggen dat ik het goed voor elkaar heb nu, niets is minder waar. Ik heb het gevoel dat ik weer terugval naar de donkere periode die ik in mijn leven gehad heb. Ik ben moe lusteloos in het leven, terwijl ik het zo goed voor elkaar heb. Ik heb niets om over te klagen financieel gaat het goed, liefde gaat goed. We zijn op zoektocht naar een nieuwe woning. Niets staat mij in de weg. Maar toch ik ben niet tevreden of blij. Is het toch die overleving/vechter stand waar ik de helft van mijn leven in heb gezeten?
Ik ben gister toch even langs bij mijn therapeut geweest. En die zei Tas je zit in een overgangs fase, je zit niet meer in de overlevingstand. Ik ben dit niet gewend dat het goed gaat met Tas en dat ik niets te vrezen heb. Maar toch heb ik een negatief gevoel in mijn buik en voel ik me niet goed.
donderdag 16 juni 2016 om 09:13
donderdag 16 juni 2016 om 09:19
Wil je niet gewoon teveel? Je huis moet elke minuut van de dag bacterie- en stofvrij zijn, je huwelijksdag moet een tot in de puntjes geregisseerd sprookje worden, als je naar een feestje gaat moeten de Vivadames je eerst adviseren over de perfecte outfit.
Als je gewoon eens wat losser zou gaan leven, en gaat genieten van wat je hebt, in plaats van te stressen om wat er allemaal 'moet'? Je gaat niet dood als je een keer in een bed slaapt waar je net in geneukt hebt. Je wereld stort niet in als je bruiloft minder groots of minder sprookjesachtig is dan je hoopt, je avond is echt niet verpest als je een keer in een spijkerbroek en t-shirt naar een feestje gaat.
Laat het gewoon los! Als je minder strest krijg je vanzelf meer ruimte in je hoofd om te genieten van wat je hebt.
Als je gewoon eens wat losser zou gaan leven, en gaat genieten van wat je hebt, in plaats van te stressen om wat er allemaal 'moet'? Je gaat niet dood als je een keer in een bed slaapt waar je net in geneukt hebt. Je wereld stort niet in als je bruiloft minder groots of minder sprookjesachtig is dan je hoopt, je avond is echt niet verpest als je een keer in een spijkerbroek en t-shirt naar een feestje gaat.
Laat het gewoon los! Als je minder strest krijg je vanzelf meer ruimte in je hoofd om te genieten van wat je hebt.
donderdag 16 juni 2016 om 09:27
Ik denk dat het misschien allemaal teveel voor je is. Ik zou op dit moment even geen grote keuzes maken. Je hebt veel te verduren gehad, dat kost nou eenmaal tijd om het te verwerken en een plaats te geven. Gun jezelf even rust en verwacht niet teveel van jezelf. Het is belangrijk om in contact te blijven met jezelf! Sterkte.
donderdag 16 juni 2016 om 11:44
Je kunt je in bepaalde situaties bepaalde gevoelens niet veroorloven omdat je door moet van jezelf.
Dat ze nu komen is een goed teken. Niet leuk maar nodig. Je mag je nu rot en zielig voelen want dat is veilig, eerder kon het niet want dan zou je verlammen en erin blijven.
Gewoon rustig aan doen, lekker slapen en wat al is gezegd.
Een 8 is ook goed, niet alles hoeft een 10 nu. Dat komt wel weer.
Dat ze nu komen is een goed teken. Niet leuk maar nodig. Je mag je nu rot en zielig voelen want dat is veilig, eerder kon het niet want dan zou je verlammen en erin blijven.
Gewoon rustig aan doen, lekker slapen en wat al is gezegd.
Een 8 is ook goed, niet alles hoeft een 10 nu. Dat komt wel weer.
donderdag 16 juni 2016 om 12:53
quote:rozea schreef op 16 juni 2016 @ 09:13:
Ik lees alleen maar : burnout en nieuwe baan. In een jaar? Weet je zeker dat je daar klaar voor was? Ik begin nu na twee jaar thuis te hebben gezeten weer es rustig aan een nieuwe parttime baan. Moet je niet even wat rustiger aan doen?Ik heb ook het idee dat ik weer te snel aan het werk ben gegaan had nog meer tijd voor mijzelf willen hebben. Ik ga te snel en wil te snel. Liever vandaag dan morgen.
Ik lees alleen maar : burnout en nieuwe baan. In een jaar? Weet je zeker dat je daar klaar voor was? Ik begin nu na twee jaar thuis te hebben gezeten weer es rustig aan een nieuwe parttime baan. Moet je niet even wat rustiger aan doen?Ik heb ook het idee dat ik weer te snel aan het werk ben gegaan had nog meer tijd voor mijzelf willen hebben. Ik ga te snel en wil te snel. Liever vandaag dan morgen.
donderdag 16 juni 2016 om 12:54
quote:prik schreef op 16 juni 2016 @ 09:19:
Wil je niet gewoon teveel? Je huis moet elke minuut van de dag bacterie- en stofvrij zijn, je huwelijksdag moet een tot in de puntjes geregisseerd sprookje worden, als je naar een feestje gaat moeten de Vivadames je eerst adviseren over de perfecte outfit.
Als je gewoon eens wat losser zou gaan leven, en gaat genieten van wat je hebt, in plaats van te stressen om wat er allemaal 'moet'? Je gaat niet dood als je een keer in een bed slaapt waar je net in geneukt hebt. Je wereld stort niet in als je bruiloft minder groots of minder sprookjesachtig is dan je hoopt, je avond is echt niet verpest als je een keer in een spijkerbroek en t-shirt naar een feestje gaat.
Laat het gewoon los! Als je minder strest krijg je vanzelf meer ruimte in je hoofd om te genieten van wat je hebt.Ik zou dat niet kunnen.
Wil je niet gewoon teveel? Je huis moet elke minuut van de dag bacterie- en stofvrij zijn, je huwelijksdag moet een tot in de puntjes geregisseerd sprookje worden, als je naar een feestje gaat moeten de Vivadames je eerst adviseren over de perfecte outfit.
Als je gewoon eens wat losser zou gaan leven, en gaat genieten van wat je hebt, in plaats van te stressen om wat er allemaal 'moet'? Je gaat niet dood als je een keer in een bed slaapt waar je net in geneukt hebt. Je wereld stort niet in als je bruiloft minder groots of minder sprookjesachtig is dan je hoopt, je avond is echt niet verpest als je een keer in een spijkerbroek en t-shirt naar een feestje gaat.
Laat het gewoon los! Als je minder strest krijg je vanzelf meer ruimte in je hoofd om te genieten van wat je hebt.Ik zou dat niet kunnen.
donderdag 16 juni 2016 om 13:04
quote:Ttass28 schreef op 16 juni 2016 @ 12:50:
Van alles het is mij teveel. Ik moet even een stapje terug doen.
Dan maak je je dus blijkbaar te druk om van alles. Dus hup, trouw- en verhuisplannen nog even de ijskast in, eerst zorgen dat je weer normaal kunt leven zonder allerlei extra dingen die energie vreten en tot de meest stressvolle gebeurtenissen in een mensenleven behoren.
En dan kun je beter gewoon blijven werken,dan dat je nu het bijltje er bij neergooit en ondertussen allerlei nieuwe avonturen aangaat die nog veel meer energie kosten.
quote:Ttass28 schreef op 16 juni 2016 @ 12:54:
Ik zou dat niet kunnen.
Dan blijf je je dus zo voelen. Jouw leven, jouw keuze.
En wat Mikadoos hierboven ook al schreef: genieten kun je leren. Maar daar zul je dan wel moeite voor moeten en vooral willen doen. En dat laatste lijkt me het grootste probleem bij jou, omdat je nu bij voorbaat al roept dat je dat niet zou kunnen. Natuurlijk kun je het, je wilt het alleen niet (genoeg).
Van alles het is mij teveel. Ik moet even een stapje terug doen.
Dan maak je je dus blijkbaar te druk om van alles. Dus hup, trouw- en verhuisplannen nog even de ijskast in, eerst zorgen dat je weer normaal kunt leven zonder allerlei extra dingen die energie vreten en tot de meest stressvolle gebeurtenissen in een mensenleven behoren.
En dan kun je beter gewoon blijven werken,dan dat je nu het bijltje er bij neergooit en ondertussen allerlei nieuwe avonturen aangaat die nog veel meer energie kosten.
quote:Ttass28 schreef op 16 juni 2016 @ 12:54:
Ik zou dat niet kunnen.
Dan blijf je je dus zo voelen. Jouw leven, jouw keuze.
En wat Mikadoos hierboven ook al schreef: genieten kun je leren. Maar daar zul je dan wel moeite voor moeten en vooral willen doen. En dat laatste lijkt me het grootste probleem bij jou, omdat je nu bij voorbaat al roept dat je dat niet zou kunnen. Natuurlijk kun je het, je wilt het alleen niet (genoeg).
donderdag 16 juni 2016 om 13:09
quote:prik schreef op 16 juni 2016 @ 13:04:
[...]
Dan maak je je dus blijkbaar te druk om van alles. Dus hup, trouw- en verhuisplannen nog even de ijskast in, eerst zorgen dat je weer normaal kunt leven zonder allerlei extra dingen die energie vreten en tot de meest stressvolle gebeurtenissen in een mensenleven behoren.
En dan kun je beter gewoon blijven werken,dan dat je nu het bijltje er bij neergooit en ondertussen allerlei nieuwe avonturen aangaat die nog veel meer energie kosten.
[...]
Dan blijf je je dus zo voelen. Jouw leven, jouw keuze.
En wat Mikadoos hierboven ook al schreef: genieten kun je leren. Maar daar zul je dan wel moeite voor moeten en vooral willen doen. En dat laatste lijkt me het grootste probleem bij jou, omdat je nu bij voorbaat al roept dat je dat niet zou kunnen. Natuurlijk kun je het, je wilt het alleen niet (genoeg).
Je hebt gelijk maar qua schoonmaken is het een gewoonte.
Ik ben ook een vreselijke controlfreak.
[...]
Dan maak je je dus blijkbaar te druk om van alles. Dus hup, trouw- en verhuisplannen nog even de ijskast in, eerst zorgen dat je weer normaal kunt leven zonder allerlei extra dingen die energie vreten en tot de meest stressvolle gebeurtenissen in een mensenleven behoren.
En dan kun je beter gewoon blijven werken,dan dat je nu het bijltje er bij neergooit en ondertussen allerlei nieuwe avonturen aangaat die nog veel meer energie kosten.
[...]
Dan blijf je je dus zo voelen. Jouw leven, jouw keuze.
En wat Mikadoos hierboven ook al schreef: genieten kun je leren. Maar daar zul je dan wel moeite voor moeten en vooral willen doen. En dat laatste lijkt me het grootste probleem bij jou, omdat je nu bij voorbaat al roept dat je dat niet zou kunnen. Natuurlijk kun je het, je wilt het alleen niet (genoeg).
Je hebt gelijk maar qua schoonmaken is het een gewoonte.
Ik ben ook een vreselijke controlfreak.
donderdag 16 juni 2016 om 13:10
donderdag 16 juni 2016 om 14:15
Als jouw vader nog maar kort geleden overleden is, zit je waarschijnlijk nog middenin een rouwproces. Daarnaast nog een burn-out is wel heftig. Als je dan ook nog te snel weer aan het werk gaat, is het niet zo vreemd dat je nu een terugslag krijgt.
Mijn advies is dan ook: Doe rustig aan en laat dingen schieten die nu geen prio hebben. Neem ook de tijd om de dood van je vader te verwerken.
Sterkte
Mijn advies is dan ook: Doe rustig aan en laat dingen schieten die nu geen prio hebben. Neem ook de tijd om de dood van je vader te verwerken.
Sterkte
donderdag 16 juni 2016 om 14:24
quote:Ttass28 schreef op 16 juni 2016 @ 12:53:
[...]
Ik heb ook het idee dat ik weer te snel aan het werk ben gegaan had nog meer tijd voor mijzelf willen hebben. Ik ga te snel en wil te snel. Liever vandaag dan morgen.Ja snap ik. Maar dan word je dus, zoals nu, teruggefloten door je eigen lichaam. Luister daar naar!
[...]
Ik heb ook het idee dat ik weer te snel aan het werk ben gegaan had nog meer tijd voor mijzelf willen hebben. Ik ga te snel en wil te snel. Liever vandaag dan morgen.Ja snap ik. Maar dan word je dus, zoals nu, teruggefloten door je eigen lichaam. Luister daar naar!
aan het typen...
donderdag 16 juni 2016 om 14:31
Ik snap het wel. Ik heb eens een stress-meter ingevuld. Dat was een test waarbij elke levensgebeurtenis, een aantal punten krijgt. Hoe meer punten, hoe meer stress. Bv een overlijden van een ouder, megaveel punten. Je verloving, ook al is het leuk, megaveel punten. Dat rijtje wat je opnoemt, echt belachelijk veel punten. Je hebt veel stress!
Ik heb zelf ook ptss en ik weet niet of je in survival-modus staat maar ik zou dat wel hebben, absoluut. Ik moet tegenwoordig die punten zelf optellen, anders gaat er iets mis. Mijn brein gaat automatisch in standje survival, zonder dat ik dat meteen door heb. Het klinkt misschien raar maar ik heb veel baat gehad bij die survival-modus in mijn leven. Je kunt er wel veel dingen door doen, zonder moe te worden. Alleen, je maakt energie op van morgen en overmorgen.
En daarna, krijg je de rekening gepresenteerd. Bij mij is dat altijd depressie. Oververmoeid, hup, depressie. Gespannen een hele tijd, hup, depressie. Maar niet iedereen is hetzelfde natuurlijk. Ik denk wel dat het niet anders kan dan dat je moe bent, dat zou iedereen zijn namelijk. Maar het hoeft niet meteen een depressie te zijn. Ik denk zelf, dat je, hoe stabieler je wordt, je steeds minder die survival-modus mee gaat maken, maar het kan zijn dat je daar nog vaker mee te maken krijgt in je leven.
Stress is stress, ook al gaat het over leuke dingen, het is activiteit in je brein. Dus, wat ik doe, als ik veel hooi op mijn vork heb genomen, is steeds stukjes rust pakken. Anders word ik depressief. Dus voorkomen, is beter dan genezen. Je hebt niet alles in de hand in je leven, sommige dingen kun je niet omheen. Dus ik vind het logisch dat je er een beetje doorheen zit, dat zou ik ook hebben.
Betekent niet dat je nu maanden depressief hoeft te zijn, je bent al gegroeid en weet al wat meer over jezelf nu. Toch? Rust, is het beste medicijn, maar als je geen rust kunt pakken, maak je energie op van morgen en overmorgen. Dat kun je doen, als ptss patient, andere mensen kunnen dat niet he. Dus manage jezelf goed. Da's echt belangrijk nu.
Ptss is een rare ziekte, je kunt er namelijk heel lang door volhouden, dat heet hyperalertheid. Neem aan dat je die term kent. Ik probeer dat altijd te voorkomen maar soms lukt het niet. Teveel dingen aan mijn hoofd. Dan noem ik mezelf, het ptss soldaatje wat altijd op wacht moet staan. Eten lukt niet goed meer, slapen ook niet. Ik vind dat echt vreselijk. En daarna, komt de somberheid. Neem hem niet te serieus, het is een gevolg van je aandoening namelijk en heeft met vermoeidheid te maken.
Ik denk altijd aan prikkels. Prikkels zijn stimuli van buitenaf. Als je bv gaat winkelen, krijg je allerlei prikkels op je af. En net als bij mensen met bv autisme, moet ik de prikkels een beetje vermijden, af en toe. Dus prikkelarm leven. Daar is alleen geen zak aan, je bent een dynamische jonge vrouw, dus ik snap dat dat moeilijk is. Maar bv 1 dag bijslapen, kan al ontzettend helpen in je gevoel. Of even de pc niet aanzetten. Ik vind, tv is veel minder actief dan op internet zitten.
Als je jezelf beter leert kennen, dan wordt het overzichtelijker, echt. Ik ga nog steeds wel eens de mist in, ik ben 41, maar soit. Dat kan ik handelen. Het wordt anders als je de prikkels niet kunt afremmen in je leven, bv omdat je mensen in je leven hebt die je veel energie kosten. Mijn vriend bv. Maar ik denk dat jij dat best kunt handelen, zorgen dat je niet teveel energie weggeeft. Sterkte!
Ik heb zelf ook ptss en ik weet niet of je in survival-modus staat maar ik zou dat wel hebben, absoluut. Ik moet tegenwoordig die punten zelf optellen, anders gaat er iets mis. Mijn brein gaat automatisch in standje survival, zonder dat ik dat meteen door heb. Het klinkt misschien raar maar ik heb veel baat gehad bij die survival-modus in mijn leven. Je kunt er wel veel dingen door doen, zonder moe te worden. Alleen, je maakt energie op van morgen en overmorgen.
En daarna, krijg je de rekening gepresenteerd. Bij mij is dat altijd depressie. Oververmoeid, hup, depressie. Gespannen een hele tijd, hup, depressie. Maar niet iedereen is hetzelfde natuurlijk. Ik denk wel dat het niet anders kan dan dat je moe bent, dat zou iedereen zijn namelijk. Maar het hoeft niet meteen een depressie te zijn. Ik denk zelf, dat je, hoe stabieler je wordt, je steeds minder die survival-modus mee gaat maken, maar het kan zijn dat je daar nog vaker mee te maken krijgt in je leven.
Stress is stress, ook al gaat het over leuke dingen, het is activiteit in je brein. Dus, wat ik doe, als ik veel hooi op mijn vork heb genomen, is steeds stukjes rust pakken. Anders word ik depressief. Dus voorkomen, is beter dan genezen. Je hebt niet alles in de hand in je leven, sommige dingen kun je niet omheen. Dus ik vind het logisch dat je er een beetje doorheen zit, dat zou ik ook hebben.
Betekent niet dat je nu maanden depressief hoeft te zijn, je bent al gegroeid en weet al wat meer over jezelf nu. Toch? Rust, is het beste medicijn, maar als je geen rust kunt pakken, maak je energie op van morgen en overmorgen. Dat kun je doen, als ptss patient, andere mensen kunnen dat niet he. Dus manage jezelf goed. Da's echt belangrijk nu.
Ptss is een rare ziekte, je kunt er namelijk heel lang door volhouden, dat heet hyperalertheid. Neem aan dat je die term kent. Ik probeer dat altijd te voorkomen maar soms lukt het niet. Teveel dingen aan mijn hoofd. Dan noem ik mezelf, het ptss soldaatje wat altijd op wacht moet staan. Eten lukt niet goed meer, slapen ook niet. Ik vind dat echt vreselijk. En daarna, komt de somberheid. Neem hem niet te serieus, het is een gevolg van je aandoening namelijk en heeft met vermoeidheid te maken.
Ik denk altijd aan prikkels. Prikkels zijn stimuli van buitenaf. Als je bv gaat winkelen, krijg je allerlei prikkels op je af. En net als bij mensen met bv autisme, moet ik de prikkels een beetje vermijden, af en toe. Dus prikkelarm leven. Daar is alleen geen zak aan, je bent een dynamische jonge vrouw, dus ik snap dat dat moeilijk is. Maar bv 1 dag bijslapen, kan al ontzettend helpen in je gevoel. Of even de pc niet aanzetten. Ik vind, tv is veel minder actief dan op internet zitten.
Als je jezelf beter leert kennen, dan wordt het overzichtelijker, echt. Ik ga nog steeds wel eens de mist in, ik ben 41, maar soit. Dat kan ik handelen. Het wordt anders als je de prikkels niet kunt afremmen in je leven, bv omdat je mensen in je leven hebt die je veel energie kosten. Mijn vriend bv. Maar ik denk dat jij dat best kunt handelen, zorgen dat je niet teveel energie weggeeft. Sterkte!
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
donderdag 16 juni 2016 om 14:38
Heb je door dat je nu je eigen PTSS heel erg devalueert en minder ernstig maakt, door iemand die stress ervaart meteen de diagnose PTSS aan te smeren? Ja, een overlijden kan stress veroorzaken. Maar niet ieder overlijden veroorzaakt een PTSS. Sterker nog; dat gebeurt in de meeste gevallen niet.
Stop dus eens met diagnosticeren (dat is hier ook niet eens toegestaan) en je eigen psychische problemen op anderen te projecteren.
Stop dus eens met diagnosticeren (dat is hier ook niet eens toegestaan) en je eigen psychische problemen op anderen te projecteren.
donderdag 16 juni 2016 om 14:58
Eh.. ik weet dat ttas de diagnose heeft gekregen, dat heeft ze zelf verteld, toen ze net op het forum kwam. Dus ik stel geen diagnose hoor. Ik ken haar gewoon nog, ook al heeft ze vaak een nickchange gehad. Dat kan toch?
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-