Werk & Studie alle pijlers

Gewetensbezwaar

27-06-2016 21:32 126 berichten
Ik heb een leuke baan en oefen een leuke functie uit en ik ben Christelijk. Helaas zal het waarschijnlijk zo zijn dat ik binnenkort mogelijk in mijn functie te maken ga krijgen met iets dat tegen mijn geloof in zal zijn. Hoe vaak dat dit voor zal komen is nog onbekend (wekelijks, of misschien wel zelden tot nagenoeg niet).

Het liefst zou ik deze handelingen niet uitvoeren vanwege gewetensbezwaar. Als ik hiermee te maken zou krijgen, dan kan ik het overdragen naar mijn collega. Ik verwacht dat mijn collega's hier opzich geen problemen mee hebben (5-10 minuten werk), maar het eerder erg vreemd vinden dat ik dit vanuit geloofsovertuiging niet doe (het is wellicht wat ouderwets).Een andere werkplek zoeken is dus niet mogelijk, het gaat waarschijnlijk gewoon bij mijn functie horen.



Hebben jullie zelf of via iemand ervaring met niet handelen vanuit gewetensbezwaar? Hoe zouden jullie hierop reageren of hiermee omgaan?
Alle reacties Link kopieren
quote:Dubbz schreef op 27 juni 2016 @ 22:08:

Ja, ik ben ook erg pro-eigen keuze en dus ook pro euthanasie. Zou zelfs in de toekomst nog weleens in een Levenseinde kliniek kunnen gaan werken.



Maar juist dáárom ben ik ook pro-eigen keuze van de hulpverlener. Dit is zo heftig, dit mag nooit en te nimmer verplicht worden gesteld uit te voeren bij profs met gewetensbezwaren. Gewoon niet.



Begrijp ik.

En je hebt ook wel gelijk hoor, zodra geloof erbij komt wordt het voor mij een groter punt.

Ik heb alle respect voor een verpleegkundige die niet bij een euthanasie wil zijn omdat ze het te zwaar vindt, emotioneel. Of voor verzorgenden die liever geen overledene afleggen als ze het kunnen voorkomen, omdat ze dat moeilijk vinden.



Maar ja, zodra bepaalde principes uit geloof voortkomen en je dus pertinent weigert omdat onze lieve heer zou vinden dat men geen euthanasie mag plegen... Dat werkt bij mij als een rooie lap op een stier. Geef ik toe.

Ik zit nu te bedenken waarom ik daar meer moeite mee heb...

Ik denk omdat het voort komt uit iets opgelegds, "omdat het hoort". Het komt niet voort uit emotionele belasting, uit het niet aan kunnen, maar omdat de kerk zegt dat het fout is. En daar krijg ik gewoon de kriebels van.

Zolang het inderdaad voort komt uit gevoelens, emoties, vanuit de hulpverlener zelf, alle respect voor.

Is het omdat de heere jezus zegt dat t niet mag, nekhaar.
668, the neighbour of the Beast
Alle reacties Link kopieren
quote:barbaracartland schreef op 27 juni 2016 @ 22:07:

Afgezien van of je bezwaren legitiem zijn, gezien je beroep bijvoorbeeld, zou ik eerder wat praktischer kijken (die andere discussie is toch een gebed zonder eind, hahaha): is het überhaupt een mogelijkheid dat je collega's het overnemen? Als je collega's die ruimte niet hebben of zien, dan mogen ze gewoon nee zeggen. Daarnaast is het wijs te bedenken wat je doet op het moment dat je, door onvoorziene omstandigheden, alleen aan het werk bent.Dit wilde ik typen. En ik vraag me af hoe je klantgericht (of klantvriendelijk) kan blijven. Ik zou 'not amused' zijn als ik 20 minuten langer zou moeten wachten op een collega van je bijvoorbeeld, ik verwacht een bepaalde neutraliteit en uniformiteit als ik de apotheek binnenstap.
Keep on, keep keepin' on....
quote:Schmett schreef op 27 juni 2016 @ 22:02:

Ik zal mogelijk het middel voor abortus gaan verstrekken aan desbetreffende persoon met uitleg.

Dit is iets wat voordat ik mijn opleiding deed en voordat ik begon met deze job helemaal niet aan de orde was.

Persoonlijk hangt mijn mening over abortus af van wat de achtergrond is. Zo vind ik bijvoorbeeld niet dat een meisje dat/vrouw die verkracht is 9 maanden lang met een 'aandenken' hoeft rond te lopen. Een moeder die een kindje draagt dat niet levensvatbaar is, hoeft van mij ook de zwangerschap niet af te maken.



Abortus in de categorie 'oeps we waren de condooms vergeten en zo geil', daar heb ik dan wel weer moeite mee. Je neemt dan willens en wetens het risico, dus deal dan ook maar met de gevolgen. Als je het kind zelf niet wil, geef je het op voor adoptie.



Voor mij is dus de achtergrond van belang. Ik krijg echter de indruk dat jij niet veel over de achtergrond weet, dus dat dat lastiger is voor jou.



Concreet is het denk ik vooral: hoe pak je het zo aan dat de patiënt er geen last van heeft, op wat voor manier dan ook. Achter een balie in een apotheek is dat lastiger dan in een ziekenhuis waar je van te voren weet dat patiënt A voor een abortus komt en patiënt B voor een borstvergroting. Dan help jij patiënt B en je collega patient A.
Ik kan me voorstellen dat je de uitleg en dergelijke niet prettig vindt. Het weigeren vind ik persoonlijk wel ver gaan. Er zijn namelijk zoveel soorten medicatie waarover je als apothekersassistente een mening over kan hebben. ijvoorbeeld antibiotica voor een soa, viagra, hoge doseringen oxazepam waarvan je twijfelt of iemand er niet misbruik van maakt, forse medicatie hoeveelheden bij iemand die dit vaker heeft gebruikt als suïcide poging, pufjes bij zware rokers...... En wat doe je bij morning after pillen of verstrekken van spiraaltje als overtijdbehandeling?



Achter alle bovenstaande voorbeelden kan ik begrijpen dat je er niet volledig achter staat. Maar het hoort wel bij je baan. Medische zorg gaat immers ook vaak over ethische dilemma's.



Als ik jou was, zou ik het wel bespreken in het team dat jij er moeite mee hebt en kijken of je gezamenlijk een manier kunt vinden waar jij en je collega's mee kunnen werken.
"

Abortus in de categorie 'oeps we waren de condooms vergeten en zo geil', daar heb ik dan wel weer moeite mee. Je neemt dan willens en wetens het risico, dus deal dan ook maar met de gevolgen. Als je het kind zelf niet wil, geef je het op voor adoptie. "



Beter toch dat dat soort onverantwoordelijke mensen geen kinderen krijgen? Anders is het straks ook: "oops we hebben geen geld voor eten" of "oops we hebben hem in een hete auto laten zitten". Want 9 vd 10 keer (of vaker) kiezen die mensen niet voor adoptie.
quote:jadaiswa schreef op 27 juni 2016 @ 22:11:

[...]





Besef je dan wel dat dit niet stopt bij geloof. Ik geloof niet, ben niet perse anti-abortus of map, maar! Elk leven is er 1 en ik zal me steeds weer afvragen of dat de juiste keuze is. Daar een collega mee opzadelen omwille van geloof, en ach het is maar 10 minuten werk zou mij persoonlijk heel erg ik het verkeerde keelgat schieten. Ik zou als ik jou was een zeer open gesprek met je collega's aangaan.

Dat begrijp ik ook zeker.

Ik zal ook niet zeggen dat een collega het maar moet doen. Maar wel zeggen (aangezien ik in niet iedere collega hierin ken). "goh, ik heb hier wat moeite mee omwille van mijn geloof en geweten, ik weet niet hoe jij hier tegenover staat? Als jij hier geen problemen mee hebt zou ik het fijn vinden als je dit van mij overneemt."

Uiteraard zal ik op dat moment het werk van mijn collega overnemen.
quote:Marels schreef op 27 juni 2016 @ 22:15:

[...]





Begrijp ik.

En je hebt ook wel gelijk hoor, zodra geloof erbij komt wordt het voor mij een groter punt.

Ik heb alle respect voor een verpleegkundige die niet bij een euthanasie wil zijn omdat ze het te zwaar vindt, emotioneel. Of voor verzorgenden die liever geen overledene afleggen als ze het kunnen voorkomen, omdat ze dat moeilijk vinden.



Maar ja, zodra bepaalde principes uit geloof voortkomen en je dus pertinent weigert omdat onze lieve heer zou vinden dat men geen euthanasie mag plegen... Dat werkt bij mij als een rooie lap op een stier. Geef ik toe.

Ik zit nu te bedenken waarom ik daar meer moeite mee heb...

Ik denk omdat het voort komt uit iets opgelegds, "omdat het hoort". Het komt niet voort uit emotionele belasting, uit het niet aan kunnen, maar omdat de kerk zegt dat het fout is. En daar krijg ik gewoon de kriebels van.

Zolang het inderdaad voort komt uit gevoelens, emoties, vanuit de hulpverlener zelf, alle respect voor.

Is het omdat de heere jezus zegt dat t niet mag, nekhaar.+1
quote:Schmett schreef op 27 juni 2016 @ 22:21:

[...]



Dat begrijp ik ook zeker.

Maar ik werk in de detachering, Ik kom soms maar voor een dagje invallen. Dat lijkt me ook het lastige. Ik zal ook niet zeggen dat een collega het maar moet doen. Maar wel zeggen (aangezien ik in niet iedere collega hierin ken). "goh, ik heb hier wat moeite mee omwille van mijn geloof en geweten, ik weet niet hoe jij hier tegenover staat? Als jij hier geen problemen mee hebt zou ik het fijn vinden als je dit van mij overneemt."

Uiteraard zal ik op dat moment het werk van mijn collega overnemen.Ik heb moeite met seksuele voorlichting geven aan gelovige die tegen homoseks ed zijn. Ik geef morgen even aan dat een collega mijn biologielessen van die categorie mag doen. Doe ik haar vakje wel even.. o_O
Alle reacties Link kopieren
quote:Schmett schreef op 27 juni 2016 @ 22:21:

[...]



Dat begrijp ik ook zeker.

Maar ik werk in de detachering, Ik kom soms maar voor een dagje invallen. Dat lijkt me ook het lastige. Ik zal ook niet zeggen dat een collega het maar moet doen. Maar wel zeggen (aangezien ik in niet iedere collega hierin ken). "goh, ik heb hier wat moeite mee omwille van mijn geloof en geweten, ik weet niet hoe jij hier tegenover staat? Als jij hier geen problemen mee hebt zou ik het fijn vinden als je dit van mij overneemt."

Uiteraard zal ik op dat moment het werk van mijn collega overnemen.Dat kan je zo toch prima zeggen?
Ik snap het niet echt geloof ik.... of jij nou die uitleg geeft of een ander, die persoon doet toch uiteindelijk die abortus. Het is niet alsof jij haar ertoe aanzet.



Ik zou echt zwaar pissed off zijn als ik om een MAP kom en de medewerker reageert zo van "ik roep mijn collega er wel even bij". Wie ben jij dan? Voel je jezelf beter ofzo? Ben je zelf perfect zonder zonde?! Het komt ergens ook behoorlijk arrogant over, alsof je niets te maken wilt hebben met zondige mensen.



En waarom dan wel anticonceptie uitgeven? Of anti-SOA middeltjes... Als mensen als maagd zouden trouwen en nooit zouden vreemdgaan was dat tenslotte niet nodig. Of condooms voor ongetrouwde stellen, tenslotte hoeven die geen seks voor het huwelijk.... Eigenlijk is een apotheek maar een grote poel des verderfs als ik er zo over nadenk
quote:Schmett schreef op 27 juni 2016 @ 22:21:

[...]



Dat begrijp ik ook zeker.

Maar ik werk in de detachering, Ik kom soms maar voor een dagje invallen. Dat lijkt me ook het lastige. Ik zal ook niet zeggen dat een collega het maar moet doen. Maar wel zeggen (aangezien ik in niet iedere collega hierin ken). "goh, ik heb hier wat moeite mee omwille van mijn geloof en geweten, ik weet niet hoe jij hier tegenover staat? Als jij hier geen problemen mee hebt zou ik het fijn vinden als je dit van mij overneemt."

Uiteraard zal ik op dat moment het werk van mijn collega overnemen.

Dus jouw 'oplossing' bestaat uit stuivertje wisselen. Enig idee hoe dat voor de andere kant van de balie (dus de patient) is? 'Ja hallo kun jij (haverwege een instructie over medicatie aan mij) balie 2 even overnemen? Dan doe ik dit wel. Zo, zal ik even opnieuw beginnen met de instructie?'



Sorry, maar dat is voor de patient echt geen prettige oplossing. Ook niet als jij 'even bescheiden wacht tot collega klaar is', want collega merkt dat en patient dus ook.
Alle reacties Link kopieren
quote:Gooloib schreef op 27 juni 2016 @ 22:24:

[...]



Ik heb moeite met seksuele voorlichting geven aan gelovige die tegen homoseks ed zijn. Ik geef morgen even aan dat een collega mijn biologielessen van die categorie mag doen. Doe ik haar vakje wel even.. o_O



Ik zou je boeken censureren. Doen ze ook op streng gelovige scholen. Alle piemOls er uit enzo.

Want onze lieve heer wil niet dat zijn brave kindjes weten wat een piemOl is.
668, the neighbour of the Beast
quote:Schmett schreef op 27 juni 2016 @ 22:21:

[...]



Dat begrijp ik ook zeker.

Maar ik werk in de detachering, Ik kom soms maar voor een dagje invallen. Dat lijkt me ook het lastige. Ik zal ook niet zeggen dat een collega het maar moet doen. Maar wel zeggen (aangezien ik in niet iedere collega hierin ken). "goh, ik heb hier wat moeite mee omwille van mijn geloof en geweten, ik weet niet hoe jij hier tegenover staat? Als jij hier geen problemen mee hebt zou ik het fijn vinden als je dit van mij overneemt."

Uiteraard zal ik op dat moment het werk van mijn collega overnemen.Ik heb wat gewetensbezwaarden in mijn omgeving. Je moet het de anderen en jezelf niet te moeilijk maken, maar ik ben ook een pragmatisch type. Als jij vast bij apotheek X werkt en daar wel eens iets extra's voor je collega doet, of eens wat vaker vervelende klant Y helpt, dan willen je collega's vast wel bepaalde onderdelen voor je overnemen. Maar als je overal een dagje komt binnenvallen, dan kun je niet verwachten dat iedereen het prima vindt dat je bepaalde taken niet wilt uitvoeren, ook al heb je er, in jouw optiek, een goede reden voor.
Ik denk dat je bovenstaande formulering wel netjes is. Je kunt je collega's vragen, ook als je gedetacheerd bent, om rekening met jou speciale verzoek te houden. Hou het echter wel bij termen als niet prettig om te moeten doen en dat je het erg fijn zou vinden als een collega dit van je overnam indien mogelijk is op dat moment. Maar stel het niet als absolute eis.
Alle reacties Link kopieren
quote:Bumba1985 schreef op 27 juni 2016 @ 22:26:

Ik snap het niet echt geloof ik.... of jij nou die uitleg geeft of een ander, die persoon doet toch uiteindelijk die abortus. Het is niet alsof jij haar ertoe aanzet.



Ik zou echt zwaar pissed off zijn als ik om een MAP kom en de medewerker reageert zo van "ik roep mijn collega er wel even bij". Wie ben jij dan? Voel je jezelf beter ofzo? Ben je zelf perfect zonder zonde?! Het komt ergens ook behoorlijk arrogant over, alsof je niets te maken wilt hebben met zondige mensen.



En waarom dan wel anticonceptie uitgeven? Of anti-SOA middeltjes aan mensen die niet getrouwd zijn. Of condooms.... Eigenlijk is een apotheek maar een grote poel des verderfs als ik er zo over nadenk
668, the neighbour of the Beast
quote:Marels schreef op 27 juni 2016 @ 22:27:

[...]





Ik zou je boeken censureren. Doen ze ook op streng gelovige scholen. Alle piemOls er uit enzo.

Want onze lieve heer wil niet dat zijn brave kindjes weten wat een piemOl is.

Ja en de evolutietheorie, oh de horror!!



Ik heb serieus wel eens leerlingen gehad die hun seksuele voorlichting-huiswerk weigerde te maken en ouders daar volledig achterstonden. Nu zit ik ook in de medische wereld en laten gelovige nou heel vaak degene zijn met een soa (ja ook in een vaste relatie)..
Bespreek het anders eens met je detacheringsbureau.
Alle reacties Link kopieren
quote:Dubbz schreef op 27 juni 2016 @ 22:04:

Marels: misschien kun je het geloof even parkeren? Er zijn vele hulpverleners zonder geloof die wél gewetensbezwaren hebben.



Ik vraag me dan af waar je de grens gaat leggen rondom gewetensbezwaren en werkweigering?



Je gaat als werknemer vooraf akkoord met je overeenkomst en achteraf zou dat dan worden aangepast. En vervelender en niet collegiaal; anderen die wellicht andere bezwaren hebben mogen er voor opdraaien omdat zij ervoor kiezen wel over te schakelen op een professionele werkhouding en hun bezwaren ondergeschikt te maken aan hun verantwoordelijkheden in die zelfde functie.



Ik denk dat je zoiets of dit soort taken eigenlijk alleen kunt omzeilen en afspreken als iedereen daarmee akkoord gaat. Als iemand bezwaar heeft dan moet je de werk afspraken die in het begin zijn gemaakt gewoon aanhouden. Dus het valt of staat met de bereidwilligheid van een team, en dat kun je niet afdwingen of ondergeschikt maken aan een gewetensbezwaar.



Wat ik eerder zei; als je bepaalde taken niet wil uitvoeren en een collega inschakelt (bijvoorbeeld in het geval van TO) dan help je al en draag je indirect bij. Je zorgt er dan namelijk voor dat de klant het middel in ontvangst kan nemen. Dan kun je net zo goed het product zelf afgeven en de werking uitleggen.
Can you remember who you were, before the world told you who you should be?
quote:Marels schreef op 27 juni 2016 @ 22:15:

[...]





Begrijp ik.

En je hebt ook wel gelijk hoor, zodra geloof erbij komt wordt het voor mij een groter punt.

Ik heb alle respect voor een verpleegkundige die niet bij een euthanasie wil zijn omdat ze het te zwaar vindt, emotioneel. Of voor verzorgenden die liever geen overledene afleggen als ze het kunnen voorkomen, omdat ze dat moeilijk vinden.



Maar ja, zodra bepaalde principes uit geloof voortkomen en je dus pertinent weigert omdat onze lieve heer zou vinden dat men geen euthanasie mag plegen... Dat werkt bij mij als een rooie lap op een stier. Geef ik toe.

Ik zit nu te bedenken waarom ik daar meer moeite mee heb...

Ik denk omdat het voort komt uit iets opgelegds, "omdat het hoort". Het komt niet voort uit emotionele belasting, uit het niet aan kunnen, maar omdat de kerk zegt dat het fout is. En daar krijg ik gewoon de kriebels van.

Zolang het inderdaad voort komt uit gevoelens, emoties, vanuit de hulpverlener zelf, alle respect voor.

Is het omdat de heere jezus zegt dat t niet mag, nekhaar.

Maar het is niet het gele sokken principe. Door het geloof ben ik hier juist over na gaan denken.

Ik heb geen moeite met het verstrekken van de pil en condooms. Ga je gang, jouw leven denk ik dan. Een meid of jongen die ik meerder malen zie komen voor een morning after pil, daar hou ik niet van, dan denk ik bij mezelf, of denk na en let op je verantwoordelijkheden. Dit schemer ik niet door naar de betreffende klant.

Maar het leveren van de middelen voor abortus, ja dat komt dichterbij. Dit was wettelijk nog niet toegestaan toen ik startte met mijn job, nu wordt het mogelijk part of my job.

Ik ben van mening dat een kindje ook zonder veel eten een gelukkig mens kan worden.
quote:Castle_Witch schreef op 27 juni 2016 @ 22:32:

[...]





Ik vraag me dan af waar je de grens gaat leggen rondom gewetensbezwaren en werkweigering?



Je gaat als werknemer vooraf akkoord met je overeenkomst en achteraf zou dat dan worden aangepast. En vervelender en niet collegiaal; anderen die wellicht andere bezwaren hebben mogen er voor opdraaien omdat zij ervoor kiezen wel over te schakelen op een professionele werkhouding en hun bezwaren ondergeschikt te maken aan hun verantwoordelijkheden in die zelfde functie.



Ik denk dat je zoiets of dit soort taken eigenlijk alleen kunt omzeilen en afspreken als iedereen daarmee akkoord gaat. Als iemand bezwaar heeft dan moet je de werk afspraken die in het begin zijn gemaakt gewoon aanhouden. Dus het valt of staat met de bereidwilligheid van een team, en dat kun je niet afdwingen of ondergeschikt maken aan een gewetensbezwaar.



Wat ik eerder zei; als je bepaalde taken niet wil uitvoeren en een collega inschakelt (bijvoorbeeld in het geval van TO) dan help je al en draag je indirect bij. Je zorgt er dan namelijk voor dat de klant het middel in ontvangst kan nemen. Dan kun je net zo goed het product zelf afgeven en de werking uitleggen.Idd. Ik wil heb er bezwaar mee dat ik morgen om 8uur moet beginnen. En mijn geweten zegt ook dat ik om 14uur bij de kindertjes moet zijn.. Handiggg!!
Alle reacties Link kopieren
quote:Schmett schreef op 27 juni 2016 @ 22:33:

[...]



Maar het is niet het gele sokken principe. Door het geloof ben ik hier juist over na gaan denken.

Ik heb geen moeite met het verstrekken van de pil en condooms. Ga je gang, jouw leven denk ik dan. Een meid of jongen die ik meerder malen zie komen voor een morning after pil, daar hou ik niet van, dan denk ik bij mezelf, of denk na en let op je verantwoordelijkheden. Dit schemer ik niet door naar de betreffende klant.

Ik ben blij dat ik geen middelen voor euthanasie mag leveren, dit is voorbehouden aan de apotheker (daarom zou ik ook nooit een apotheker worden (los van het feit dat mijn niveau dat waarschijnlijk niet aan kan )). Maar het leveren van de middelen voor abortus, ja dat komt dichterbij. Dit was wettelijk nog niet toegestaan toen ik startte met mijn job, nu wordt het mogelijk part of my job.

Ik ben van mening dat een kindje ook zonder veel eten een gelukkig mens kan worden.Maar in zo'n situatie geldt jouw mening niet. Jouw professionaliteit telt, meer niet.
Alle reacties Link kopieren
Joh zo'n vaart zal het niet lopen. Schippers geeft aan te willen dag huisartsen de abortuspil gaan verstrekken maar er zitten nogal wat halen en ogen aan.



Wacht nou maar af.
Wat is voor jou het verschil tussen de morning after pil en abortus-middelen? Beide hebben hetzelfde doel, toch?
quote:Schmett schreef op 27 juni 2016 @ 22:33:

[...]



Maar het is niet het gele sokken principe. Door het geloof ben ik hier juist over na gaan denken.

Ik heb geen moeite met het verstrekken van de pil en condooms. Ga je gang, jouw leven denk ik dan. Een meid of jongen die ik meerder malen zie komen voor een morning after pil, daar hou ik niet van, dan denk ik bij mezelf, of denk na en let op je verantwoordelijkheden. Dit schemer ik niet door naar de betreffende klant.

Ik ben blij dat ik geen middelen voor euthanasie mag leveren, dit is voorbehouden aan de apotheker (daarom zou ik ook nooit een apotheker worden (los van het feit dat mijn niveau dat waarschijnlijk niet aan kan )). Maar het leveren van de middelen voor abortus, ja dat komt dichterbij. Dit was wettelijk nog niet toegestaan toen ik startte met mijn job, nu wordt het mogelijk part of my job.

Ik ben van mening dat een kindje ook zonder veel eten een gelukkig mens kan worden.

Zonder eten is heel wat anders dan blijvend gehandicapt, verwaarloost en ongewild. Maar dat snap je zeker zelf toch ook wel he? Anders twijfel ik zelfs aan je niveau voor assistente.



Daarbij wie ben jij om een oordeel te vellen over de wel of niet juiste reden voor abortus?? Mag dat wel van god, mensen veroordelen??
Ik begrijp niet zo goed waarom het dan wel oke zou zijn om een collega hiermee op te zadelen. Je moet dan toch (juist) ook niet willen dat een ander deze werkzaamheden alsnog uitvoert? Of "kan die ongelovige dat wel doen want die gaat toch al naar de hel"?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven