Psyche
alle pijlers
weer teleurgesteld door therapeut
zaterdag 16 juli 2016 om 04:48
Ik wil allereerst even mijn verhaal van me af schrijven, maar ben ook benieuwd naar de ervaringen van anderen. Ik ben bipolair, maar mijn vele en ernstige depressies zijn zeker niet alleen biologisch van oorzaak. Er speelt ook een jeugdtrauma mee en enkele grote levensvragen waar ik niet goed mee kan omgaan en problemen die op zich niet op te lossen zijn, maar waar ik misschien beter mee zou kunnen leren omgaan. Daarom ben ik al vrij snel na het begin van mijn eerste depressie in therapie gegaan. Dat was geen succes.
De eerste psychologe die ik zag leek haast bang te zijn voor de ernst van mijn problemen, was nogal onder de indruk van alle medicijnen die ik slikte en bleef vragen stellen waaruit bleek dat ze dacht dat ik misschien wel psychotisch was, wat ik absoluut nooit geweest ben. De tweede bleef week na week beweren dat sommige van de problemen waarover ik vertelde absoluut niet konden bijdragen aan mijn depressies, terwijl ik meer dan 100% zeker weet dat ze een heel erg belangrijke rol spelen. Hij deed dat op een zeer kwetsende manier. Ik was toen opgenomen op de paaz, zo slecht was ik er aan toe en hij probeerde me ook nog eens over te halen met mijn medicijnen te stoppen. Bij allebei de psychologen ben ik een keer of zeven geweest. Na de tweede ervaring was ik zo gekwetst en ook gesterkt in mijn idee dat veel van mijn problemen niet op te lossen waren dat ik besloot om nooit meer in therapie te gaan.
Eind vorig jaar maakte ik iets heel heftigs mee waardoor mijn psychiater (bij hem krijg ik alleen medicijnen en hoewel hij op dit gebied goed is, is hij niet echt iemand voor mij om de andere problemen mee te bespreken) zei dat ik misschien toch nog maar eens met iemand moest gaan praten. met deze derde psychologe had ik eerst een paar gesprekken over wat er kort daarvoor gebeurd was, en toen na een paar weken de emoties daaromtrent een beetje gingen liggen, vertrouwde ik haar inmiddels genoeg om te besluiten dat ik toch nog een keer wilde proberen aan mijn problemen te werken. En toen stopte zij met werken...
Ik vond dat ik het mezelf verschuldigd was om het nog een laatste keer te proberen en melde me bij psych nummer vier aan. Daar ben ik ongeveer 10 keer geweest en je raad het al, het is weer op niks uitgelopen. Hij was van het begin af aan heel negatief over bijna alles wat ik deed, en daar begreep ik niks van. Hij kon het mij ook niet goed uitleggen. Vervolgens hebben we het een heel aantal keer gehad over die onoplosbare problemen waar ik zo'n last van heb. Hij heeft wekenlang geprobeerd mij ervan te overtuigen dat ze wel op te lossen zijn, maar dat is niet zo. En ik heb echt goed naar hem geluisterd en alles wat hij zei heel serieus genomen. Uiteindelijk heb ik gezegd dat ik wilde dat we verder zouden gaan met de therapie vanuit de aanname dat ik gelijk heb en dat ik nu wilde leren om anders met die problemen om te gaan. Toen zei hij dat hij niet wist hoe dat moest en dat hij mij daarbij niet kon helpen. Als dat was wat ik wilde, dan moesten we maar stoppen.
Later realiseerde ik me dat dat wel erg raar was. Ik had altijd aangenomen dat dit een van de taken en vaardigheden van psychologen is; mensen anders naar moeilijke dingen leren kijken. Maar weer een slechte ervaring dus. Enerzijds wil ik het niet nog eens proberen om deze reden, anderzijds weet ik diep in mijn hart ook wel dat ik het weer niet serieus geprobeerd heb als ik het hierbij laat. Ik denk er dus over om het toch nog eens te proberen. Maar ik ben er ook erg bang voor. Dan moet ik weer mijn hele ziel en zaligheid op tafel leggen en een flinke beerput openen en ik heb geen enkele garantie dat het nu wel gaat helpen.
Pfoe, ik moest mijn verhaal even kwijt, maar ben ook benieuwd of er meer mensen zijn met dergelijke ervaringen en of jullie uiteindelijk toch nog een goede therapeut hebben gevonden.
De eerste psychologe die ik zag leek haast bang te zijn voor de ernst van mijn problemen, was nogal onder de indruk van alle medicijnen die ik slikte en bleef vragen stellen waaruit bleek dat ze dacht dat ik misschien wel psychotisch was, wat ik absoluut nooit geweest ben. De tweede bleef week na week beweren dat sommige van de problemen waarover ik vertelde absoluut niet konden bijdragen aan mijn depressies, terwijl ik meer dan 100% zeker weet dat ze een heel erg belangrijke rol spelen. Hij deed dat op een zeer kwetsende manier. Ik was toen opgenomen op de paaz, zo slecht was ik er aan toe en hij probeerde me ook nog eens over te halen met mijn medicijnen te stoppen. Bij allebei de psychologen ben ik een keer of zeven geweest. Na de tweede ervaring was ik zo gekwetst en ook gesterkt in mijn idee dat veel van mijn problemen niet op te lossen waren dat ik besloot om nooit meer in therapie te gaan.
Eind vorig jaar maakte ik iets heel heftigs mee waardoor mijn psychiater (bij hem krijg ik alleen medicijnen en hoewel hij op dit gebied goed is, is hij niet echt iemand voor mij om de andere problemen mee te bespreken) zei dat ik misschien toch nog maar eens met iemand moest gaan praten. met deze derde psychologe had ik eerst een paar gesprekken over wat er kort daarvoor gebeurd was, en toen na een paar weken de emoties daaromtrent een beetje gingen liggen, vertrouwde ik haar inmiddels genoeg om te besluiten dat ik toch nog een keer wilde proberen aan mijn problemen te werken. En toen stopte zij met werken...
Ik vond dat ik het mezelf verschuldigd was om het nog een laatste keer te proberen en melde me bij psych nummer vier aan. Daar ben ik ongeveer 10 keer geweest en je raad het al, het is weer op niks uitgelopen. Hij was van het begin af aan heel negatief over bijna alles wat ik deed, en daar begreep ik niks van. Hij kon het mij ook niet goed uitleggen. Vervolgens hebben we het een heel aantal keer gehad over die onoplosbare problemen waar ik zo'n last van heb. Hij heeft wekenlang geprobeerd mij ervan te overtuigen dat ze wel op te lossen zijn, maar dat is niet zo. En ik heb echt goed naar hem geluisterd en alles wat hij zei heel serieus genomen. Uiteindelijk heb ik gezegd dat ik wilde dat we verder zouden gaan met de therapie vanuit de aanname dat ik gelijk heb en dat ik nu wilde leren om anders met die problemen om te gaan. Toen zei hij dat hij niet wist hoe dat moest en dat hij mij daarbij niet kon helpen. Als dat was wat ik wilde, dan moesten we maar stoppen.
Later realiseerde ik me dat dat wel erg raar was. Ik had altijd aangenomen dat dit een van de taken en vaardigheden van psychologen is; mensen anders naar moeilijke dingen leren kijken. Maar weer een slechte ervaring dus. Enerzijds wil ik het niet nog eens proberen om deze reden, anderzijds weet ik diep in mijn hart ook wel dat ik het weer niet serieus geprobeerd heb als ik het hierbij laat. Ik denk er dus over om het toch nog eens te proberen. Maar ik ben er ook erg bang voor. Dan moet ik weer mijn hele ziel en zaligheid op tafel leggen en een flinke beerput openen en ik heb geen enkele garantie dat het nu wel gaat helpen.
Pfoe, ik moest mijn verhaal even kwijt, maar ben ook benieuwd of er meer mensen zijn met dergelijke ervaringen en of jullie uiteindelijk toch nog een goede therapeut hebben gevonden.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
zaterdag 16 juli 2016 om 09:59
quote:orkenflow schreef op 16 juli 2016 @ 09:42:
Kom op mensen. Er bestaan nu eenmaal mensen die niet zo goed zijn in hun vak, en er bestaan heel veel mensen die alleen goed zijn in een deel van hun vak. En je kunt makkelijk vier keer de verkeerde treffen.
Ik heb een stuk of 8 kappers versleten voor ik de goede had. Drie niet al te beste fietsenmakers. Twee tandartsen die geblunderd hebben. Twee huisartsen met schadelijke adviezen. Een stuk of 10 slechte yogaleraren. Twee niet zo beste coaches. Tientallen minder goede docenten. En 2 mislukte therapeuten.
Precies dit!
Fayanna: Hoe vervelend het ook is om steeds je hele ziel en zaligheid weer bloot te moeten leggen aan een nieuw iemand, ik raad je toch aan om dóór te blijven zoeken naar een therapeut die jou wèl verder helpt. Er zijn nou eenmaal een hoop prutsers in psychologenland.
Verdiep je ook even (via google) in verschillende soorten therapie, zodat je kunt inschatten welke vorm van therapie het beste bij jou past. Dan kun je daar van tevoren al op selecteren.
Kom op mensen. Er bestaan nu eenmaal mensen die niet zo goed zijn in hun vak, en er bestaan heel veel mensen die alleen goed zijn in een deel van hun vak. En je kunt makkelijk vier keer de verkeerde treffen.
Ik heb een stuk of 8 kappers versleten voor ik de goede had. Drie niet al te beste fietsenmakers. Twee tandartsen die geblunderd hebben. Twee huisartsen met schadelijke adviezen. Een stuk of 10 slechte yogaleraren. Twee niet zo beste coaches. Tientallen minder goede docenten. En 2 mislukte therapeuten.
Precies dit!
Fayanna: Hoe vervelend het ook is om steeds je hele ziel en zaligheid weer bloot te moeten leggen aan een nieuw iemand, ik raad je toch aan om dóór te blijven zoeken naar een therapeut die jou wèl verder helpt. Er zijn nou eenmaal een hoop prutsers in psychologenland.
Verdiep je ook even (via google) in verschillende soorten therapie, zodat je kunt inschatten welke vorm van therapie het beste bij jou past. Dan kun je daar van tevoren al op selecteren.
zaterdag 16 juli 2016 om 10:03
quote:orkenflow schreef op 16 juli 2016 @ 09:42:
Kom op mensen. Er bestaan nu eenmaal mensen die niet zo goed zijn in hun vak, en er bestaan heel veel mensen die alleen goed zijn in een deel van hun vak. En je kunt makkelijk vier keer de verkeerde treffen.
Ik heb een stuk of 8 kappers versleten voor ik de goede had. Drie niet al te beste fietsenmakers. Twee tandartsen die geblunderd hebben. Twee huisartsen met schadelijke adviezen. Een stuk of 10 slechte yogaleraren. Twee niet zo beste coaches. Tientallen minder goede docenten. En 2 mislukte therapeuten.
Ik kom al 20 jaar bij dezelfde kapper, heb al 35 jaar dezelfde tandarts, ben weliswaar bij mijn zoveelste huisarts, maar nooit vanwege fouten of onvrede.
Heb meerdere therapeuten gehad en overal wel iets geleerd. Bij de ene wat meer dan bij de ander, maar ook bij een voor mij minder 'goede' therapeut heb ik kunnen leren wat voor mij blijkbaar goed en minder goed werkt.
Kom op mensen. Er bestaan nu eenmaal mensen die niet zo goed zijn in hun vak, en er bestaan heel veel mensen die alleen goed zijn in een deel van hun vak. En je kunt makkelijk vier keer de verkeerde treffen.
Ik heb een stuk of 8 kappers versleten voor ik de goede had. Drie niet al te beste fietsenmakers. Twee tandartsen die geblunderd hebben. Twee huisartsen met schadelijke adviezen. Een stuk of 10 slechte yogaleraren. Twee niet zo beste coaches. Tientallen minder goede docenten. En 2 mislukte therapeuten.
Ik kom al 20 jaar bij dezelfde kapper, heb al 35 jaar dezelfde tandarts, ben weliswaar bij mijn zoveelste huisarts, maar nooit vanwege fouten of onvrede.
Heb meerdere therapeuten gehad en overal wel iets geleerd. Bij de ene wat meer dan bij de ander, maar ook bij een voor mij minder 'goede' therapeut heb ik kunnen leren wat voor mij blijkbaar goed en minder goed werkt.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 16 juli 2016 om 10:05
quote:Voyager schreef op 16 juli 2016 @ 09:45:
Wanneer je een therapie in gaat met de bedoeling om "verder te gaan vanuit de aaname dat jij gelijk hebt" denk ik dat je het net zo goed niet hoeft te proberen. Dat is zo'n fout begin, dan neem je al niets meer aan en je verwacht van een therapeut dat hij/zij mee gaat met jou. Zo werkt therapie dus niet, het gaat er juist om dat ze jou kunnen laten inzien dat het ook anders kan. En misschien héb je wel helemaal geen gelijk. Of maar deels. Daar kom je achter tijdens de therapie.En ook hiermee ben ik het niet eens. Ik denk dat het een uitstekend uitgangspunt is om te vertrouwen op je eigen waarneming en bij je eigen waarheid te blijven. Zeker als het gaat om de in de openingspost genoemde levensvragen. Ik blijf inderdaad bij mijn eigen waarheid. Het heeft me overigens vele jaren therapie gekost om zover te komen, dat dan weer wel.
Wanneer je een therapie in gaat met de bedoeling om "verder te gaan vanuit de aaname dat jij gelijk hebt" denk ik dat je het net zo goed niet hoeft te proberen. Dat is zo'n fout begin, dan neem je al niets meer aan en je verwacht van een therapeut dat hij/zij mee gaat met jou. Zo werkt therapie dus niet, het gaat er juist om dat ze jou kunnen laten inzien dat het ook anders kan. En misschien héb je wel helemaal geen gelijk. Of maar deels. Daar kom je achter tijdens de therapie.En ook hiermee ben ik het niet eens. Ik denk dat het een uitstekend uitgangspunt is om te vertrouwen op je eigen waarneming en bij je eigen waarheid te blijven. Zeker als het gaat om de in de openingspost genoemde levensvragen. Ik blijf inderdaad bij mijn eigen waarheid. Het heeft me overigens vele jaren therapie gekost om zover te komen, dat dan weer wel.
zaterdag 16 juli 2016 om 10:11
quote:Solomio schreef op 16 juli 2016 @ 10:03:
[...]
Ik kom al 20 jaar bij dezelfde kapper, heb al 35 jaar dezelfde tandarts, ben weliswaar bij mijn zoveelste huisarts, maar nooit vanwege fouten of onvrede.
Conclusie: je bent een autist.
(Sorry, kon het niet laten... Bedoeld als commentaar op Retrostar en niet op jou. )
[...]
Ik kom al 20 jaar bij dezelfde kapper, heb al 35 jaar dezelfde tandarts, ben weliswaar bij mijn zoveelste huisarts, maar nooit vanwege fouten of onvrede.
Conclusie: je bent een autist.
(Sorry, kon het niet laten... Bedoeld als commentaar op Retrostar en niet op jou. )
zaterdag 16 juli 2016 om 10:11
quote:Er zijn nou eenmaal een hoop prutsers in psychologenland.
Iedereen moet nu eenmaal ooit beginnen met werken, zijn misschien meer met zichzelf bezig dan met de cliënt, voelen misschien de druk om iets te presteren. Door die twijfel aan zichzelf en de druk kunnen ze zich ook niet goed inleven of hun geheugen werkt niet goed meer.
Uiteraard is je leven één lange zoektocht naar tips waardoor je wijzer wordt, je leven beter verloopt en je minder ongelukkig wordt.
Iedereen moet nu eenmaal ooit beginnen met werken, zijn misschien meer met zichzelf bezig dan met de cliënt, voelen misschien de druk om iets te presteren. Door die twijfel aan zichzelf en de druk kunnen ze zich ook niet goed inleven of hun geheugen werkt niet goed meer.
Uiteraard is je leven één lange zoektocht naar tips waardoor je wijzer wordt, je leven beter verloopt en je minder ongelukkig wordt.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zaterdag 16 juli 2016 om 10:12
quote:notalwaysdark schreef op 16 juli 2016 @ 10:08:
Bij je eigen waarheid blijven is niet voor iedereen weggelegd. Soms zit je zo diep dat je oorspronkelijke waarheid allang is vervangen door een andere waarheid.Precies. En in dat geval is het een slecht advies dat je ervanuit moet gaan dat je ongelijk hebt.
Bij je eigen waarheid blijven is niet voor iedereen weggelegd. Soms zit je zo diep dat je oorspronkelijke waarheid allang is vervangen door een andere waarheid.Precies. En in dat geval is het een slecht advies dat je ervanuit moet gaan dat je ongelijk hebt.
zaterdag 16 juli 2016 om 10:12
Je hebt mensen die wel wisselen in woonplaats, werk, huizen, partner, of arts, of opleiding, of school kind, of muziekles docent, tandarts, kapper, kledingwinkel, sport, mobiele telefoon, schoenen die toch knellen, vakantiefirma veranderen, of nooit meer naar dat ene hotel gaan, of wisselen van vrienden, van interieur, van kat naar hond liefhebber, van thee naar koffiedrinker. Je hebt ook mensen die niet wisselen, blijven wonen in dorp van geboorte, met zelfde kapper, zelfde arts, zelfde jeugdliefde, etc. Mensen verschillen, ene ruilt vaker in dan de ander, ene veranderd als mens meer dan de ander, etc etc. Ene is niet beter of de norm dan de ander. Als jij niet blij bent met die 4 therapeuten, dat kan, maar geef niet op en zoek verder, die ene therapeut die jou wel verder kan helpen is er wel, gewoon even doorzoeken.
zaterdag 16 juli 2016 om 10:14
quote:orkenflow schreef op 16 juli 2016 @ 10:11:
[...]
Conclusie: je bent een autist.
(Sorry, kon het niet laten... Bedoeld als commentaar op Retrostar en niet op jou. )
Ah, dus als je regelmatig wisselt van kapper/tandarts/hulpverlener/whatever komt dat omdat je geleerd hebt zo vreselijk goed bij je eigen waarheid te blijven.
En als je niet regelmatig wisselt ben je een autist.
Waren autisten nou juist niet die mensen die zo lastig van hun eigen waarheid af te brengen zijn?
[...]
Conclusie: je bent een autist.
(Sorry, kon het niet laten... Bedoeld als commentaar op Retrostar en niet op jou. )
Ah, dus als je regelmatig wisselt van kapper/tandarts/hulpverlener/whatever komt dat omdat je geleerd hebt zo vreselijk goed bij je eigen waarheid te blijven.
En als je niet regelmatig wisselt ben je een autist.
Waren autisten nou juist niet die mensen die zo lastig van hun eigen waarheid af te brengen zijn?
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 16 juli 2016 om 10:16
quote:Gele_Suikerspin schreef op 16 juli 2016 @ 09:21:
[quote]lux. schreef op 16 juli 2016 @ 09:07:
[...]
Wel opvallend voor iemand die wil opgaan in de gemiddelden dat ze alle universitair geschoolde psychologen en alle artsen en verpleegkundigen en alle praktijkondersteuners over een kam scheert.
En dat jij weet wat TO belangrijk vindt in therapie terwijl iedereen anders is volgens jou.[quote][...]
Huh? Ik geloof juist niet in gemiddelden.
En ik zeg niet dat ik weet wat het beste is voor TO, ik geef tips. Daar hoeft ze niks mee te doen.
Ik heb ook niks gezegd over artsen en verpleegkundigen en zelfs niet over hoogopgeleide psychologen, alleen dat als to 'hoofd/denk' psychologen heeft gehad, ze wellicht eens een gevoelspsycholoog kan proberen. Als die universitair geschoold is, is dat prima.
Maar mijn ervaring is inderdaad dat die van de boeken en invul vragenlijsten zijn.
Ja ik was het woordje niet vergeten, had het nog aangepast. Maar jij wil niet behandeld worden als een van de statistieken, maar tegelijkertijd kun je wel niets met alle 'universitair geschoolde psychologen' en 'de reguliere gezondheidszorg' omdat je er een aantal hebt ontmoet waar je niet tevreden over bent. En je kent wel een paar leuke praktijkondersteuners dus praktijkondersteuners zijn allemaal fijne mensen.
Dat vond ik opvallend voor iemand die niet in een gemiddelde wil worden opgenomen.
[quote]lux. schreef op 16 juli 2016 @ 09:07:
[...]
Wel opvallend voor iemand die wil opgaan in de gemiddelden dat ze alle universitair geschoolde psychologen en alle artsen en verpleegkundigen en alle praktijkondersteuners over een kam scheert.
En dat jij weet wat TO belangrijk vindt in therapie terwijl iedereen anders is volgens jou.[quote][...]
Huh? Ik geloof juist niet in gemiddelden.
En ik zeg niet dat ik weet wat het beste is voor TO, ik geef tips. Daar hoeft ze niks mee te doen.
Ik heb ook niks gezegd over artsen en verpleegkundigen en zelfs niet over hoogopgeleide psychologen, alleen dat als to 'hoofd/denk' psychologen heeft gehad, ze wellicht eens een gevoelspsycholoog kan proberen. Als die universitair geschoold is, is dat prima.
Maar mijn ervaring is inderdaad dat die van de boeken en invul vragenlijsten zijn.
Ja ik was het woordje niet vergeten, had het nog aangepast. Maar jij wil niet behandeld worden als een van de statistieken, maar tegelijkertijd kun je wel niets met alle 'universitair geschoolde psychologen' en 'de reguliere gezondheidszorg' omdat je er een aantal hebt ontmoet waar je niet tevreden over bent. En je kent wel een paar leuke praktijkondersteuners dus praktijkondersteuners zijn allemaal fijne mensen.
Dat vond ik opvallend voor iemand die niet in een gemiddelde wil worden opgenomen.
zaterdag 16 juli 2016 om 10:29
quote:orkenflow schreef op 16 juli 2016 @ 10:12:
[...]
Precies. En in dat geval is het een slecht advies dat je ervanuit moet gaan dat je ongelijk hebt.
Maar dát heb ik dus ook niet gezegd. Waar lees je dat?
Ik heb alleen gezegd dat je wanneer je er al in gaat met "ik heb gelijk en anders heb ik niks aan deze therapie" je er al niet met een open vizier in gaat. Je weet niet of je gelijk hebt.(wat is eigenlijk "gelijk hebben" in deze context?) Als je het allemaal al prima weet en daar gaat eisen dat een therapeut een bepaalde richting opgaat.. waar heb je dan therapie voor nodig?
[...]
Precies. En in dat geval is het een slecht advies dat je ervanuit moet gaan dat je ongelijk hebt.
Maar dát heb ik dus ook niet gezegd. Waar lees je dat?
Ik heb alleen gezegd dat je wanneer je er al in gaat met "ik heb gelijk en anders heb ik niks aan deze therapie" je er al niet met een open vizier in gaat. Je weet niet of je gelijk hebt.(wat is eigenlijk "gelijk hebben" in deze context?) Als je het allemaal al prima weet en daar gaat eisen dat een therapeut een bepaalde richting opgaat.. waar heb je dan therapie voor nodig?
zaterdag 16 juli 2016 om 10:33
quote:Solomio schreef op 16 juli 2016 @ 10:14:
[...]
Ah, dus als je regelmatig wisselt van kapper/tandarts/hulpverlener/whatever komt dat omdat je geleerd hebt zo vreselijk goed bij je eigen waarheid te blijven.
En als je niet regelmatig wisselt ben je een autist.
Waren autisten nou juist niet die mensen die zo lastig van hun eigen waarheid af te brengen zijn?Ik zei het al: het grapje ging over Retrostar, en niet over jou. Die concludeerde op basis van mijn wisselende kappers enz. dat ik een perfectionist was. Ik vond het zelf bijzonder grappig om net zo'n generalisatie te doen op basis van net zo weinig informatie. Maar goed, mislukte grap helaas.
[...]
Ah, dus als je regelmatig wisselt van kapper/tandarts/hulpverlener/whatever komt dat omdat je geleerd hebt zo vreselijk goed bij je eigen waarheid te blijven.
En als je niet regelmatig wisselt ben je een autist.
Waren autisten nou juist niet die mensen die zo lastig van hun eigen waarheid af te brengen zijn?Ik zei het al: het grapje ging over Retrostar, en niet over jou. Die concludeerde op basis van mijn wisselende kappers enz. dat ik een perfectionist was. Ik vond het zelf bijzonder grappig om net zo'n generalisatie te doen op basis van net zo weinig informatie. Maar goed, mislukte grap helaas.
zaterdag 16 juli 2016 om 10:40
quote:Solomio schreef op 16 juli 2016 @ 07:30:
[...]
Mijn ervaring is dat een klik helemaal niet zo belangrijk is als je echt geholpen wilt worden. Zoeken naar een therapeut waar je wel een klik mee hebt is vaak een verkapte manier om je problemen nog niet te hoeven aanpakken.
Blijkbaar leveren die problemen meer op dan ze kosten.Zo. Jij gaat graag kort door de bocht, zo te lezen. Dat jíj wellicht tot die conclusie bent gekomen voor jezelf is fijn voor jou. Maar dit geldt niet meteen voor iedereen.
[...]
Mijn ervaring is dat een klik helemaal niet zo belangrijk is als je echt geholpen wilt worden. Zoeken naar een therapeut waar je wel een klik mee hebt is vaak een verkapte manier om je problemen nog niet te hoeven aanpakken.
Blijkbaar leveren die problemen meer op dan ze kosten.Zo. Jij gaat graag kort door de bocht, zo te lezen. Dat jíj wellicht tot die conclusie bent gekomen voor jezelf is fijn voor jou. Maar dit geldt niet meteen voor iedereen.
zaterdag 16 juli 2016 om 10:49
Veel psychologen zijn goed voor de "huis-tuin-en keuken-problemen", het wordt moeilijker als je bipolair bent, medicijnen slikt en trauma's. Je hebt dan een zeer goede ervaren psycholoog nodig die het één van het ander kan scheiden en de wisselwerking snapt die je ziekte heeft op je trauma. Psychiaters zijn inderdaad bijna alleen nog maar voor de diagnose en medicijnen maar je zou je psychiater wel kunnen vragen of hij een psycholoog in jouw buurt kent die ervaren is met jouw problematiek. Ik snap dus best dat je moeite hebt om een goede en ervaren psycholoog te vinden. Misschien is het ook handig om een psychiater te zoeken die dichter in jouw buurt woont zodat de stap om naar hem toe te gaan kleiner is als je vastloopt zoals nu. Zij kennen ook vaak de psychologen in jouw buurt beter dan iemand die in een heel andere stad zit.
Het is waar als je zegt dat bepaalde problemen nooit zullen veranderen maar je kunt wel leren hoe je met die problemen kan omgaan. Een andere benadering naar je probleem lost het niet maar kan het wel acceptabel maken om er mee te leven.
Iemand in mijn dichte nabijheid is bipolair en ik weet van haar dat ze het zelf ook vaak moeilijk vindt hoe mensen denken dat het altijd haar ziekte is die spreekt alsof je daarnaast geen andere problemen kan hebben. Toen ze heftig reageerde op haar scheiding was dat omdat ze bipolair was en werd gewoon niet gekeken naar het feit dat het een moeilijke scheiding was. Moeilijk hoor als je zelf geen overtuiging meer mag hebben als je die snertziekte hebt.
Het is waar als je zegt dat bepaalde problemen nooit zullen veranderen maar je kunt wel leren hoe je met die problemen kan omgaan. Een andere benadering naar je probleem lost het niet maar kan het wel acceptabel maken om er mee te leven.
Iemand in mijn dichte nabijheid is bipolair en ik weet van haar dat ze het zelf ook vaak moeilijk vindt hoe mensen denken dat het altijd haar ziekte is die spreekt alsof je daarnaast geen andere problemen kan hebben. Toen ze heftig reageerde op haar scheiding was dat omdat ze bipolair was en werd gewoon niet gekeken naar het feit dat het een moeilijke scheiding was. Moeilijk hoor als je zelf geen overtuiging meer mag hebben als je die snertziekte hebt.
zaterdag 16 juli 2016 om 10:49
quote:Voyager schreef op 16 juli 2016 @ 09:45:
Wanneer je een therapie in gaat met de bedoeling om "verder te gaan vanuit de aaname dat jij gelijk hebt" denk ik dat je het net zo goed niet hoeft te proberen. Dat is zo'n fout begin, dan neem je al niets meer aan en je verwacht van een therapeut dat hij/zij mee gaat met jou. Zo werkt therapie dus niet, het gaat er juist om dat ze jou kunnen laten inzien dat het ook anders kan. En misschien héb je wel helemaal geen gelijk. Of maar deels. Daar kom je achter tijdens de therapie.Een goede therapeut kan daar wel degelijk iets mee. Die begint met als startpunt de aanname van een cliënt en zoekt dan samen met de cliënt naar wat die aanname betekent en welke mogelijkheden er zijn. Klopt de aanname niet, dan kan de cliënt daar onder begeleiding van de therapeut achter komen.
Wanneer je een therapie in gaat met de bedoeling om "verder te gaan vanuit de aaname dat jij gelijk hebt" denk ik dat je het net zo goed niet hoeft te proberen. Dat is zo'n fout begin, dan neem je al niets meer aan en je verwacht van een therapeut dat hij/zij mee gaat met jou. Zo werkt therapie dus niet, het gaat er juist om dat ze jou kunnen laten inzien dat het ook anders kan. En misschien héb je wel helemaal geen gelijk. Of maar deels. Daar kom je achter tijdens de therapie.Een goede therapeut kan daar wel degelijk iets mee. Die begint met als startpunt de aanname van een cliënt en zoekt dan samen met de cliënt naar wat die aanname betekent en welke mogelijkheden er zijn. Klopt de aanname niet, dan kan de cliënt daar onder begeleiding van de therapeut achter komen.
zaterdag 16 juli 2016 om 10:51
quote:orkenflow schreef op 16 juli 2016 @ 10:33:
[...]
Ik vond het zelf bijzonder grappig
Goed dat ik in elk geval je humeur wat verbeterd heb dan.
Maar je stelt kennelijk aan veel mensen hoge eisen, en dat kán ermee te maken hebben dat je dat bij jezelf ook doet.
Hoeft niet trouwens; kan ook zijn dat je alleen aan anderen hoge eisen stelt. Dat is best mogelijk.
[...]
Ik vond het zelf bijzonder grappig
Goed dat ik in elk geval je humeur wat verbeterd heb dan.
Maar je stelt kennelijk aan veel mensen hoge eisen, en dat kán ermee te maken hebben dat je dat bij jezelf ook doet.
Hoeft niet trouwens; kan ook zijn dat je alleen aan anderen hoge eisen stelt. Dat is best mogelijk.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zaterdag 16 juli 2016 om 10:51
quote:toiletrol schreef op 16 juli 2016 @ 10:40:
[...]
Zo. Jij gaat graag kort door de bocht, zo te lezen. Dat jíj wellicht tot die conclusie bent gekomen voor jezelf is fijn voor jou. Maar dit geldt niet meteen voor iedereen.Ik vind het op het beledigende af. Een klik is niet belangrijk en als de therapeut niet goed is dan wil je zelf niet geholpen worden. Het getuigt van weinig inzicht in zware psychiatrische problematiek. Dat geeft niet maar wees dan niet zo kwetsend of hou je mond.
[...]
Zo. Jij gaat graag kort door de bocht, zo te lezen. Dat jíj wellicht tot die conclusie bent gekomen voor jezelf is fijn voor jou. Maar dit geldt niet meteen voor iedereen.Ik vind het op het beledigende af. Een klik is niet belangrijk en als de therapeut niet goed is dan wil je zelf niet geholpen worden. Het getuigt van weinig inzicht in zware psychiatrische problematiek. Dat geeft niet maar wees dan niet zo kwetsend of hou je mond.
zaterdag 16 juli 2016 om 10:54
quote:toiletrol schreef op 16 juli 2016 @ 10:40:
[...]
Zo. Jij gaat graag kort door de bocht, zo te lezen. Dat jíj wellicht tot die conclusie bent gekomen voor jezelf is fijn voor jou. Maar dit geldt niet meteen voor iedereen.Ik denk dat de conclusie is dat een klik niet alles is. Natuurlijk is het heel erg belangrijk (en is een klik hebben met iemand die je mag én je ook nog eens behandelt erg leuk) maar nog belangrijker is dat je zelf actie onderneemt. Je zit daar namelijk niet om een uurtje leuk te babbelen, maar om écht aan je problemen te werken. Dat onderscheid moet wel even gemaakt worden denk ik.
[...]
Zo. Jij gaat graag kort door de bocht, zo te lezen. Dat jíj wellicht tot die conclusie bent gekomen voor jezelf is fijn voor jou. Maar dit geldt niet meteen voor iedereen.Ik denk dat de conclusie is dat een klik niet alles is. Natuurlijk is het heel erg belangrijk (en is een klik hebben met iemand die je mag én je ook nog eens behandelt erg leuk) maar nog belangrijker is dat je zelf actie onderneemt. Je zit daar namelijk niet om een uurtje leuk te babbelen, maar om écht aan je problemen te werken. Dat onderscheid moet wel even gemaakt worden denk ik.
zaterdag 16 juli 2016 om 10:55
quote:toiletrol schreef op 16 juli 2016 @ 10:49:
[...]
Klopt de aanname niet, dan kan de cliënt daar onder begeleiding van de therapeut achter komen.
Dat is toch precies wat ik ook zeg?
Maar TO zit zo vast in haar "ik heb sowieso gelijk" en "ik weet het allemaal prima zelf, dus de therapie moet daarop gericht zijn" Dan ben je toch blind voor andere invalshoeken? En ja.. dan word je teleurgesteld.
[...]
Klopt de aanname niet, dan kan de cliënt daar onder begeleiding van de therapeut achter komen.
Dat is toch precies wat ik ook zeg?
Maar TO zit zo vast in haar "ik heb sowieso gelijk" en "ik weet het allemaal prima zelf, dus de therapie moet daarop gericht zijn" Dan ben je toch blind voor andere invalshoeken? En ja.. dan word je teleurgesteld.
zaterdag 16 juli 2016 om 11:08
Als je in de shit zit heb je vaak wat overspannen verwachtingen van anderen. Soms kom je idd iemand tegen die je helpt, of iemand die jou je beter laat voelen maar je verder niet helpt, of iemand die jou tot het eind van je leven in verwarring achterlaat. Maar goed de tijd helpt ook behoorlijk om wonden van vroeger te helen. Velen spelen daarin dan een rolletje.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zaterdag 16 juli 2016 om 11:22
quote:Geronimo2 schreef op 16 juli 2016 @ 10:51:
[...]
Ik vind het op het beledigende af. Een klik is niet belangrijk en als de therapeut niet goed is dan wil je zelf niet geholpen worden. Het getuigt van weinig inzicht in zware psychiatrische problematiek. Dat geeft niet maar wees dan niet zo kwetsend of hou je mond.
Pardon?
Ik vind idd dat je ook heus baat kunt hebben bij een therapeut als je niet die beroemde 'klik' hebt. En als je al 4 therapeuten versleten hebt zou het best zo kunnen zijn dat je de oorzaak van je teleurstelling bij jezelf moet zoeken.
Mijn inzicht in (zware) psychiatrische problematiek is juist erg groot, waardoor ik vind dat ik hier wel een mening over mag en kan hebben.
[...]
Ik vind het op het beledigende af. Een klik is niet belangrijk en als de therapeut niet goed is dan wil je zelf niet geholpen worden. Het getuigt van weinig inzicht in zware psychiatrische problematiek. Dat geeft niet maar wees dan niet zo kwetsend of hou je mond.
Pardon?
Ik vind idd dat je ook heus baat kunt hebben bij een therapeut als je niet die beroemde 'klik' hebt. En als je al 4 therapeuten versleten hebt zou het best zo kunnen zijn dat je de oorzaak van je teleurstelling bij jezelf moet zoeken.
Mijn inzicht in (zware) psychiatrische problematiek is juist erg groot, waardoor ik vind dat ik hier wel een mening over mag en kan hebben.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 16 juli 2016 om 11:31
Wat ik niet snap is dat men wekenlang met overtuigen bezig is, dat het wel kan.. Zoiets zou gaandeweg uit zichzelf moeten gaan als langzaam duidelijk wordt dat het wellicht anders zou kunnen, meestal door voortschrijdend inzicht.
Zo direct proberen te overtuigen klinkt meer als een betrokken vriend zonder ervaring in dit werk. Als je iemand direct wilt 'aanvallen' cq overtuigen, dan val je iemand zijn persona aan.. En die gaat uiteraard in de verdediging waardoor het alleen maar intensiveert in plaats van wegebt.
Vergeet niet dat jarenlang studeren absoluut geen garantie van slagen is, en dat blijkt. Dit soort basis kennis van de menselijke psyche zou iedereen moeten snappen, zeker daar. Je valideert daarmee niets, in plaats van begrip schakel je over naar een ego aanval, waarvan je daarna nog de schuld krijgt..lol. Zulke processen zijn langzaam, en met een beetje goeie psycholoog onopvallend aangeleerd.
Dus verkijk je zeker niet op zogenaamde experts. Ga je eens inlezen in dit soort zaken en leer zelf wat je nodig hebt, in je eigen tempo. Dat kan zeker net zo helend werken. Zo niet beter, als je daar de moed en wilskracht voor hebt. Iets realiseren is nog altijd makkelijker alleen met een boek of internet voor je giechel dan een ander mens
Succes ermee!
Zo direct proberen te overtuigen klinkt meer als een betrokken vriend zonder ervaring in dit werk. Als je iemand direct wilt 'aanvallen' cq overtuigen, dan val je iemand zijn persona aan.. En die gaat uiteraard in de verdediging waardoor het alleen maar intensiveert in plaats van wegebt.
Vergeet niet dat jarenlang studeren absoluut geen garantie van slagen is, en dat blijkt. Dit soort basis kennis van de menselijke psyche zou iedereen moeten snappen, zeker daar. Je valideert daarmee niets, in plaats van begrip schakel je over naar een ego aanval, waarvan je daarna nog de schuld krijgt..lol. Zulke processen zijn langzaam, en met een beetje goeie psycholoog onopvallend aangeleerd.
Dus verkijk je zeker niet op zogenaamde experts. Ga je eens inlezen in dit soort zaken en leer zelf wat je nodig hebt, in je eigen tempo. Dat kan zeker net zo helend werken. Zo niet beter, als je daar de moed en wilskracht voor hebt. Iets realiseren is nog altijd makkelijker alleen met een boek of internet voor je giechel dan een ander mens
Succes ermee!
zaterdag 16 juli 2016 om 12:05
quote:Solomio schreef op 16 juli 2016 @ 07:30:
[...]
Mijn ervaring is dat een klik helemaal niet zo belangrijk is als je echt geholpen wilt worden. Zoeken naar een therapeut waar je wel een klik mee hebt is vaak een verkapte manier om je problemen nog niet te hoeven aanpakken.
Blijkbaar leveren die problemen meer op dan ze kosten.
Ja en nee. Het moet vooral bespreekbaar zijn en je therapeut moet bereid zijn om aan te sluiten op de cliënt (het klinkt misschien vanzelfsprekend, maar dit gaat echt vaak genoeg mis). Dit betekent dat je als cliënt de verantwoordelijkheid hebt om aan te geven hoe je de relatie met je therapeut ervaart. Dit moet je zelf doen, want een therapeut kan je gedachten niet lezen. Als je als cliënt niet zegt 'goh, ik voel me niet prettig bij de manier waarop je me benadert' weet de therapeut van niks en trekt hij (of zij) zijn eigen conclusies. Dit werkt niet voor je 'klik'. Als therapeut heb je dan weer de verantwoordelijkheid om je in te leven in hoe de cliënt het contact ervaart en hierbij aan te sluiten. Je moet dit dus serieus nemen en samen met de cliënt op een niet veroordelende manier onderzoeken wat maakt dat de cliënt het contact zo ervaart. Dit kan betekenen dat je erop uit komt dat de cliënt beter naar een andere therapeut kan gaan, dit kan betekenen dat je samen meer zicht krijgt op de problematiek van de cliënt. Dit werkt bevorderlijk voor de 'klik'.
Uit onderzoek is gebleken dat de werkrelatie met een therapeut belangrijker is voor het slagen van de behandeling dan de methodiek die toegepast wordt. Dus het is uitermate belangrijk om dit mee te nemen als behandelaar en je zeer bewust te zijn van wat jij vindt van de problematiek van de cliënt en hoe de cliënt de problematiek en de behandeling ervaart. Uit eindelijk moet je aansluiten bij het tempo en de ervaring van de cliënt om ingang te vinden voor inzicht bij de cliënt en verandering.
TO, ik zou toch nog een keer proberen en ik zou dit verhaal op tafel leggen bij de intake. Geef aan dat je 4 psychologen hebt gezien en hoe je je daarbij gevoeld hebt en dat je het daardoor moeilijk vindt om weer te beginnen met iemand. Geef dan aan waar je tegenaan loopt in je leven en wat je graag zou veranderen. Bereid dit voor zodat je het duidelijk kan vertellen (misschien helpt het om het op een briefje te schrijven puntsgewijs) en niet gelijk in ellenlange verhalen belandt, daar is later in de therapie wel tijd voor. Ook al zou het 'aan jezelf' liggen dat het elke keer spaak loopt bij een psycholoog betekent dat alleen maar dat het onderdeel is van je problematiek en dat je een behandelaar nodig hebt die dat met jou kan onderzoeken.
[...]
Mijn ervaring is dat een klik helemaal niet zo belangrijk is als je echt geholpen wilt worden. Zoeken naar een therapeut waar je wel een klik mee hebt is vaak een verkapte manier om je problemen nog niet te hoeven aanpakken.
Blijkbaar leveren die problemen meer op dan ze kosten.
Ja en nee. Het moet vooral bespreekbaar zijn en je therapeut moet bereid zijn om aan te sluiten op de cliënt (het klinkt misschien vanzelfsprekend, maar dit gaat echt vaak genoeg mis). Dit betekent dat je als cliënt de verantwoordelijkheid hebt om aan te geven hoe je de relatie met je therapeut ervaart. Dit moet je zelf doen, want een therapeut kan je gedachten niet lezen. Als je als cliënt niet zegt 'goh, ik voel me niet prettig bij de manier waarop je me benadert' weet de therapeut van niks en trekt hij (of zij) zijn eigen conclusies. Dit werkt niet voor je 'klik'. Als therapeut heb je dan weer de verantwoordelijkheid om je in te leven in hoe de cliënt het contact ervaart en hierbij aan te sluiten. Je moet dit dus serieus nemen en samen met de cliënt op een niet veroordelende manier onderzoeken wat maakt dat de cliënt het contact zo ervaart. Dit kan betekenen dat je erop uit komt dat de cliënt beter naar een andere therapeut kan gaan, dit kan betekenen dat je samen meer zicht krijgt op de problematiek van de cliënt. Dit werkt bevorderlijk voor de 'klik'.
Uit onderzoek is gebleken dat de werkrelatie met een therapeut belangrijker is voor het slagen van de behandeling dan de methodiek die toegepast wordt. Dus het is uitermate belangrijk om dit mee te nemen als behandelaar en je zeer bewust te zijn van wat jij vindt van de problematiek van de cliënt en hoe de cliënt de problematiek en de behandeling ervaart. Uit eindelijk moet je aansluiten bij het tempo en de ervaring van de cliënt om ingang te vinden voor inzicht bij de cliënt en verandering.
TO, ik zou toch nog een keer proberen en ik zou dit verhaal op tafel leggen bij de intake. Geef aan dat je 4 psychologen hebt gezien en hoe je je daarbij gevoeld hebt en dat je het daardoor moeilijk vindt om weer te beginnen met iemand. Geef dan aan waar je tegenaan loopt in je leven en wat je graag zou veranderen. Bereid dit voor zodat je het duidelijk kan vertellen (misschien helpt het om het op een briefje te schrijven puntsgewijs) en niet gelijk in ellenlange verhalen belandt, daar is later in de therapie wel tijd voor. Ook al zou het 'aan jezelf' liggen dat het elke keer spaak loopt bij een psycholoog betekent dat alleen maar dat het onderdeel is van je problematiek en dat je een behandelaar nodig hebt die dat met jou kan onderzoeken.
zaterdag 16 juli 2016 om 12:12
quote:Solomio schreef op 16 juli 2016 @ 11:22:
[...]
Pardon?
Ik vind idd dat je ook heus baat kunt hebben bij een therapeut als je niet die beroemde 'klik' hebt. En als je al 4 therapeuten versleten hebt zou het best zo kunnen zijn dat je de oorzaak van je teleurstelling bij jezelf moet zoeken.
Mijn inzicht in (zware) psychiatrische problematiek is juist erg groot, waardoor ik vind dat ik hier wel een mening over mag en kan hebben.Die indruk wek je anders niet, en al helemaal niet door de manier waarop je TO benadert.
[...]
Pardon?
Ik vind idd dat je ook heus baat kunt hebben bij een therapeut als je niet die beroemde 'klik' hebt. En als je al 4 therapeuten versleten hebt zou het best zo kunnen zijn dat je de oorzaak van je teleurstelling bij jezelf moet zoeken.
Mijn inzicht in (zware) psychiatrische problematiek is juist erg groot, waardoor ik vind dat ik hier wel een mening over mag en kan hebben.Die indruk wek je anders niet, en al helemaal niet door de manier waarop je TO benadert.
zaterdag 16 juli 2016 om 12:15
quote:fayanna schreef op 16 juli 2016 @ 09:54:
Psychotherapie door een psychiater is iets wat tegenwoordig niet echt meer veel gedaan wordt volgens mij. De mijne doet het in elk geval niet. Hij, en de therapeute waar ik veel vertrouwen in had, werken nogal ver van mijn woonplaats vandaan en hebben dus niet echt kijk op de therapeuten die in mijn regio wonen. Ik heb voor een psychiater ver van huis gekozen omdat hij verbonden is aan een poli die in mijn ziekte is gespecialiseerd.
Vraag aan deze twee mensen of zij jou iemand dichter bij huis kunnen aanraden. Dat je baat hebt gehad bij iemand verbonden aan zorg gespecialiseerd in jouw problematiek kan betekenen dat je het weer in die specialistische hoek moet zoeken. Mensen die echt specialistische kennis hebben van jouw problematiek. Praat met deze mensen erover en vraag of zij jou kunnen helpen een behandelaar te vinden.
Psychotherapie door een psychiater is iets wat tegenwoordig niet echt meer veel gedaan wordt volgens mij. De mijne doet het in elk geval niet. Hij, en de therapeute waar ik veel vertrouwen in had, werken nogal ver van mijn woonplaats vandaan en hebben dus niet echt kijk op de therapeuten die in mijn regio wonen. Ik heb voor een psychiater ver van huis gekozen omdat hij verbonden is aan een poli die in mijn ziekte is gespecialiseerd.
Vraag aan deze twee mensen of zij jou iemand dichter bij huis kunnen aanraden. Dat je baat hebt gehad bij iemand verbonden aan zorg gespecialiseerd in jouw problematiek kan betekenen dat je het weer in die specialistische hoek moet zoeken. Mensen die echt specialistische kennis hebben van jouw problematiek. Praat met deze mensen erover en vraag of zij jou kunnen helpen een behandelaar te vinden.