Psyche
alle pijlers
Van Overspannen naar complete Burn-out
dinsdag 9 augustus 2016 om 10:41
Ik ben overspannen geweest vorig jaar. Goede therapie voor gehad en ben weer voluit aan het werk gegaan. Nu had ik een paar maanden last van vermoeidheid ik dacht dat het te maken was dat ik herstelende ben blijkbaar heb ik niet genoeg geleerd, ik kan niet tv kijken irriteer me aan alles en ben gewoon bekaf. Ik had gisteren last van een paniekaanval en ben toch naar de huisarts geweest bloedruk was te hoog en de huisarts gaf aan dat ik idd een burnout heb. Ik ben erg boos op mezelf waarom ga ik tot de uiterste. Ik heb diazepam voor geschreven gekregen. Ik ben er kapot van houdt het dan nooit op?
dinsdag 9 augustus 2016 om 10:58
quote:Lady_Vintage schreef op 09 augustus 2016 @ 10:55:
Sinds wanneer mag een huisarts een burn-out diagnosticeren?
Terug naar je psych en kijken wat er aan de hand is. Vermoeidheid is niet perse een burn-out. Neem aan dat de HA je ook lichamelijk heeft onderzocht, incl bloedonderzoek?Lijkt me een goede tip en verder sterkte !
Sinds wanneer mag een huisarts een burn-out diagnosticeren?
Terug naar je psych en kijken wat er aan de hand is. Vermoeidheid is niet perse een burn-out. Neem aan dat de HA je ook lichamelijk heeft onderzocht, incl bloedonderzoek?Lijkt me een goede tip en verder sterkte !
dinsdag 9 augustus 2016 om 11:12
-ben weer voluit aan het werk gegaan.
Achteraf gezien is de overgang wellicht te groot geweest. Een volgende keer iets rustiger aan beginnen?
-Ik ben erg boos op mezelf.
Je bent teleurgesteld dat wat je wilde achteraf te veel hooi op de vork bleek te zijn. Ik herken die teleurstelling.
Probeer het als een les te zien, waar liggen jouw grenzen? Balans vinden in rust-activiteiten.
-houdt het dan nooit op.
Zolang je van je leven geen maatwerk maakt voor jou, blijf je vervallen in dezelfde patronen; lat hoog leggen, over eigen grenzen gaan.
Sterkte meid!!!
Achteraf gezien is de overgang wellicht te groot geweest. Een volgende keer iets rustiger aan beginnen?
-Ik ben erg boos op mezelf.
Je bent teleurgesteld dat wat je wilde achteraf te veel hooi op de vork bleek te zijn. Ik herken die teleurstelling.
Probeer het als een les te zien, waar liggen jouw grenzen? Balans vinden in rust-activiteiten.
-houdt het dan nooit op.
Zolang je van je leven geen maatwerk maakt voor jou, blijf je vervallen in dezelfde patronen; lat hoog leggen, over eigen grenzen gaan.
Sterkte meid!!!
dinsdag 9 augustus 2016 om 11:40
De huisarts? Hier ging daar minimaal 3 bezoekjes bedrijfsarts aan vooraf omdat ze de diagnose niet zomaar stellen. Moest toen ook nog naar een psychologe die gericht was op het (h)erkennen van burnout en een bataljon tests doen.
Anyway tijd om nu eens goed met jezelf aan de slag te gaan. Burnout is niet mals.
Anyway tijd om nu eens goed met jezelf aan de slag te gaan. Burnout is niet mals.
dinsdag 9 augustus 2016 om 11:41
quote:blueeyes*3 schreef op 09 augustus 2016 @ 11:30:
Klinkt misschien heel stom en zweverig, maar het stopt pas als jij stopt met mega-eisen aan jezelf te stellen.
Zoek weer hulp. Gericht op herstel, niet op 'zo snel mogelijk weer vol aan de bak'.
Is niet zweverig hoor. Perfectionisme en moeite hebben met grenzen stellen zijn kenmerkend voor mensen die een burn-out krijgen.
Ttas, het is heel, heel lastig om echt op je grenzen te letten. Toch is dat essentieel als je niet telkens in dezelfde problemen wil komen. Dus de tip om weer therapie te doen lijkt me een hele goede.
Ik denk (uit eigen ervaring) dat het heel belangrijk is om altijd (en dan bedoel ik echt elke dag opnieuw) heel alert te blijven op hoe het met je gaat, of je voldoende rust krijgt, ontspanning, niet teveel hooi op je vork neemt. Want het is zo makkelijk om weer aan de slag te gaan en alles wat je geleerd hebt weer weg te laten zakken. Het duurt lang voordat nieuwe manieren van werken en omgaan met je belastbaarheid ingesleten zijn. Dat wordt nog wel eens flink onderschat, ook daar mij.
Succes.
Klinkt misschien heel stom en zweverig, maar het stopt pas als jij stopt met mega-eisen aan jezelf te stellen.
Zoek weer hulp. Gericht op herstel, niet op 'zo snel mogelijk weer vol aan de bak'.
Is niet zweverig hoor. Perfectionisme en moeite hebben met grenzen stellen zijn kenmerkend voor mensen die een burn-out krijgen.
Ttas, het is heel, heel lastig om echt op je grenzen te letten. Toch is dat essentieel als je niet telkens in dezelfde problemen wil komen. Dus de tip om weer therapie te doen lijkt me een hele goede.
Ik denk (uit eigen ervaring) dat het heel belangrijk is om altijd (en dan bedoel ik echt elke dag opnieuw) heel alert te blijven op hoe het met je gaat, of je voldoende rust krijgt, ontspanning, niet teveel hooi op je vork neemt. Want het is zo makkelijk om weer aan de slag te gaan en alles wat je geleerd hebt weer weg te laten zakken. Het duurt lang voordat nieuwe manieren van werken en omgaan met je belastbaarheid ingesleten zijn. Dat wordt nog wel eens flink onderschat, ook daar mij.
Succes.
dinsdag 9 augustus 2016 om 12:49
quote:Lady_Vintage schreef op 09 augustus 2016 @ 10:55:
Sinds wanneer mag een huisarts een burn-out diagnosticeren?
Terug naar je psych en kijken wat er aan de hand is. Vermoeidheid is niet perse een burn-out. Neem aan dat de HA je ook lichamelijk heeft onderzocht, incl bloedonderzoek?
Ze mag het niet diagnosticeren, maar ze mag het wel zeggen en de symptomen zijn hetzelfde. Nu heb ik me ziek gemeld en wordt het verder opgepakt. Ik vind het erg vervelend en leiding gevende was er niet blij mee dat ik me ziek gemeld heb, omdat het enorm druk is. Ik heb tasman ook nog niet gesproken en het verteld. Die zit daar ook niet op te wachten dat ik er weer uit lig. Nu we allemaal plannen hebben om te verhuizen en te trouwen. Ik weet dat hij van me houd, ik ben zelf niet makkelijk en er is ook constant iets. Op een gegeven moment is de koek ook op, ik vul nu dingen in voor hem.
Ik ben vooral moe van mezelf, ik laat het altijd ver komen totdat mijn lichaam stop zegt en dat is nu het moment.
Sinds wanneer mag een huisarts een burn-out diagnosticeren?
Terug naar je psych en kijken wat er aan de hand is. Vermoeidheid is niet perse een burn-out. Neem aan dat de HA je ook lichamelijk heeft onderzocht, incl bloedonderzoek?
Ze mag het niet diagnosticeren, maar ze mag het wel zeggen en de symptomen zijn hetzelfde. Nu heb ik me ziek gemeld en wordt het verder opgepakt. Ik vind het erg vervelend en leiding gevende was er niet blij mee dat ik me ziek gemeld heb, omdat het enorm druk is. Ik heb tasman ook nog niet gesproken en het verteld. Die zit daar ook niet op te wachten dat ik er weer uit lig. Nu we allemaal plannen hebben om te verhuizen en te trouwen. Ik weet dat hij van me houd, ik ben zelf niet makkelijk en er is ook constant iets. Op een gegeven moment is de koek ook op, ik vul nu dingen in voor hem.
Ik ben vooral moe van mezelf, ik laat het altijd ver komen totdat mijn lichaam stop zegt en dat is nu het moment.
dinsdag 9 augustus 2016 om 12:58
Ook in je andere topic werd gezegd dat een burn-out, het overlijden van een ouder, gaan samenwonen, een nieuwe baan niemand in z'n koude kleren gaan zitten. Neem eens rustig de tijd om dat allemaal te verwerken, maak eens pas op de plaats in plaats van maar door te denderen en er meteen nog een verhuizing en over-the-top-bruiloft bovenop te willen doen. Als het goed blijft gaan tussen jullie kunnen die verhuizing en die bruiloft ook over twee jaar nog wel, die lopen echt niet weg.
dinsdag 9 augustus 2016 om 13:02
dinsdag 9 augustus 2016 om 13:03
quote:Lisbeth_Salander schreef op 09 augustus 2016 @ 11:32:
[quote]Lady_Vintage schreef op 09 augustus 2016 @ 10:55:
Sinds wanneer mag een huisarts een burn-out diagnosticeren?
Sinds wanneer niet ?Omdat een diagnose burn-out na een kort gesprekje met de huisarts nogal kort door de bocht is. Bij dit soort problemen (als het psychisch is) heb je een grondig onderzoek nodig. Niet een vlug vlug huisartsen "diagnose". Wat het is heeft nogal invloed op het plan van aanpak en de weg richting genezing.
[quote]Lady_Vintage schreef op 09 augustus 2016 @ 10:55:
Sinds wanneer mag een huisarts een burn-out diagnosticeren?
Sinds wanneer niet ?Omdat een diagnose burn-out na een kort gesprekje met de huisarts nogal kort door de bocht is. Bij dit soort problemen (als het psychisch is) heb je een grondig onderzoek nodig. Niet een vlug vlug huisartsen "diagnose". Wat het is heeft nogal invloed op het plan van aanpak en de weg richting genezing.
dinsdag 9 augustus 2016 om 13:05
quote:Lady_Vintage schreef op 09 augustus 2016 @ 13:03:
[...]
Omdat een diagnose burn-out na een kort gesprekje met de huisarts nogal kort door de bocht is. Bij dit soort problemen (als het psychisch is) heb je een grondig onderzoek nodig. Niet een vlug vlug huisartsen "diagnose". Wat het is heeft nogal invloed op het plan van aanpak en de weg richting genezing.Ik heb een medisch dossier. En ik ben overspannen geweest en niet goed van hersteld. Vandaar dat de huisarts zei dat het de symptomen zijn van een burn-out en een te hoge bloedruk.
[...]
Omdat een diagnose burn-out na een kort gesprekje met de huisarts nogal kort door de bocht is. Bij dit soort problemen (als het psychisch is) heb je een grondig onderzoek nodig. Niet een vlug vlug huisartsen "diagnose". Wat het is heeft nogal invloed op het plan van aanpak en de weg richting genezing.Ik heb een medisch dossier. En ik ben overspannen geweest en niet goed van hersteld. Vandaar dat de huisarts zei dat het de symptomen zijn van een burn-out en een te hoge bloedruk.
dinsdag 9 augustus 2016 om 13:08
dinsdag 9 augustus 2016 om 13:09
quote:Tas29 schreef op 09 augustus 2016 @ 13:02:
[...]
Die heb ik al gebeld, morgen afspraak. Ook zei zegt ik wist dat dit aan zat te komen. Alleen jij zoekt heel erg je grenzen op.
Dan heb je voor nu gedaan wat je kon (bezoek huisarts/afspraak peut en ziekmelding op het werk) Verder goed voor jezelf zorgen alsin gezond eten, bewegen (bijv even wandelen of stukje fietsen) en vooral bewust zijn van het feit dat je je bewust bent dat je over je grenzen bent gegaan en dat je zélf de keuze gemaakt hebt het weer aan te gaan pakken.. dat eerst.. en er is tijd zat over voor al je andere grootse plannen..
[...]
Die heb ik al gebeld, morgen afspraak. Ook zei zegt ik wist dat dit aan zat te komen. Alleen jij zoekt heel erg je grenzen op.
Dan heb je voor nu gedaan wat je kon (bezoek huisarts/afspraak peut en ziekmelding op het werk) Verder goed voor jezelf zorgen alsin gezond eten, bewegen (bijv even wandelen of stukje fietsen) en vooral bewust zijn van het feit dat je je bewust bent dat je over je grenzen bent gegaan en dat je zélf de keuze gemaakt hebt het weer aan te gaan pakken.. dat eerst.. en er is tijd zat over voor al je andere grootse plannen..
Nou ja.. dat dus..
dinsdag 9 augustus 2016 om 13:18
quote:Tas29 schreef op 09 augustus 2016 @ 12:49:
[...]
Ze mag het niet diagnosticeren, maar ze mag het wel zeggen en de symptomen zijn hetzelfde. Nu heb ik me ziek gemeld en wordt het verder opgepakt. Ik vind het erg vervelend en leiding gevende was er niet blij mee dat ik me ziek gemeld heb, omdat het enorm druk is. Ik heb tasman ook nog niet gesproken en het verteld. Die zit daar ook niet op te wachten dat ik er weer uit lig. Nu we allemaal plannen hebben om te verhuizen en te trouwen. Ik weet dat hij van me houd, ik ben zelf niet makkelijk en er is ook constant iets. Op een gegeven moment is de koek ook op, ik vul nu dingen in voor hem.
Ik ben vooral moe van mezelf, ik laat het altijd ver komen totdat mijn lichaam stop zegt en dat is nu het moment.
Meissie, wat loop jij jezelf een verwijten te maken. Als jij je been of je arm gebroken had, had je ook niet kunnen werken. Dan had de leidinggevende met precies hetzelfde probleem gezeten. Of buikgriep, voedselvergiftiging, hersenschudding. Had allemaal voor hetzelfde probleem gezorgd: jij zit ziek thuis. Ziek is ziek. Dus ga je nu vooral focussen op het herstellen, in plaats van jezelf zo veel verwijten te maken.
Jij vult idd veel voor anderen in, en daar kom je zelf niet positief uit. Stop dus met dat invullen, en kijk eens naar de situatie zoals die is. Er is veel gebeurd, en daardoor ben jij nu ziek. Dat is niet erg. Het is niet het einde van de wereld.
Zou je ook zo boos op jezelf zijn als je nu met buikgriep oid plat lag? Zou je net zo verdrietig en net zo teleurgesteld zijn in jezelf? Of zou je dan op de bank kruipen met Netflix aan en series gaan kijken en boeken gaan lezen tot je weer beter was?
Zorg goed voor jezelf, net zoals je zou doen als je fysiek iets zou mankeren.
[...]
Ze mag het niet diagnosticeren, maar ze mag het wel zeggen en de symptomen zijn hetzelfde. Nu heb ik me ziek gemeld en wordt het verder opgepakt. Ik vind het erg vervelend en leiding gevende was er niet blij mee dat ik me ziek gemeld heb, omdat het enorm druk is. Ik heb tasman ook nog niet gesproken en het verteld. Die zit daar ook niet op te wachten dat ik er weer uit lig. Nu we allemaal plannen hebben om te verhuizen en te trouwen. Ik weet dat hij van me houd, ik ben zelf niet makkelijk en er is ook constant iets. Op een gegeven moment is de koek ook op, ik vul nu dingen in voor hem.
Ik ben vooral moe van mezelf, ik laat het altijd ver komen totdat mijn lichaam stop zegt en dat is nu het moment.
Meissie, wat loop jij jezelf een verwijten te maken. Als jij je been of je arm gebroken had, had je ook niet kunnen werken. Dan had de leidinggevende met precies hetzelfde probleem gezeten. Of buikgriep, voedselvergiftiging, hersenschudding. Had allemaal voor hetzelfde probleem gezorgd: jij zit ziek thuis. Ziek is ziek. Dus ga je nu vooral focussen op het herstellen, in plaats van jezelf zo veel verwijten te maken.
Jij vult idd veel voor anderen in, en daar kom je zelf niet positief uit. Stop dus met dat invullen, en kijk eens naar de situatie zoals die is. Er is veel gebeurd, en daardoor ben jij nu ziek. Dat is niet erg. Het is niet het einde van de wereld.
Zou je ook zo boos op jezelf zijn als je nu met buikgriep oid plat lag? Zou je net zo verdrietig en net zo teleurgesteld zijn in jezelf? Of zou je dan op de bank kruipen met Netflix aan en series gaan kijken en boeken gaan lezen tot je weer beter was?
Zorg goed voor jezelf, net zoals je zou doen als je fysiek iets zou mankeren.
dinsdag 9 augustus 2016 om 13:31
quote:blueeyes*3 schreef op 09 augustus 2016 @ 13:18:
[...]
Meissie, wat loop jij jezelf een verwijten te maken. Als jij je been of je arm gebroken had, had je ook niet kunnen werken. Dan had de leidinggevende met precies hetzelfde probleem gezeten. Of buikgriep, voedselvergiftiging, hersenschudding. Had allemaal voor hetzelfde probleem gezorgd: jij zit ziek thuis. Ziek is ziek. Dus ga je nu vooral focussen op het herstellen, in plaats van jezelf zo veel verwijten te maken.
Jij vult idd veel voor anderen in, en daar kom je zelf niet positief uit. Stop dus met dat invullen, en kijk eens naar de situatie zoals die is. Er is veel gebeurd, en daardoor ben jij nu ziek. Dat is niet erg. Het is niet het einde van de wereld.
Zou je ook zo boos op jezelf zijn als je nu met buikgriep oid plat lag? Zou je net zo verdrietig en net zo teleurgesteld zijn in jezelf? Of zou je dan op de bank kruipen met Netflix aan en series gaan kijken en boeken gaan lezen tot je weer beter was?
Zorg goed voor jezelf, net zoals je zou doen als je fysiek iets zou mankeren.
Ik kan niet volhouden om te netflixen ik
Voel me zo opgejaagd. Ik heb nog heel veel series die ik moet afkijken. buikgriep kan ik niets aan doen.
[...]
Meissie, wat loop jij jezelf een verwijten te maken. Als jij je been of je arm gebroken had, had je ook niet kunnen werken. Dan had de leidinggevende met precies hetzelfde probleem gezeten. Of buikgriep, voedselvergiftiging, hersenschudding. Had allemaal voor hetzelfde probleem gezorgd: jij zit ziek thuis. Ziek is ziek. Dus ga je nu vooral focussen op het herstellen, in plaats van jezelf zo veel verwijten te maken.
Jij vult idd veel voor anderen in, en daar kom je zelf niet positief uit. Stop dus met dat invullen, en kijk eens naar de situatie zoals die is. Er is veel gebeurd, en daardoor ben jij nu ziek. Dat is niet erg. Het is niet het einde van de wereld.
Zou je ook zo boos op jezelf zijn als je nu met buikgriep oid plat lag? Zou je net zo verdrietig en net zo teleurgesteld zijn in jezelf? Of zou je dan op de bank kruipen met Netflix aan en series gaan kijken en boeken gaan lezen tot je weer beter was?
Zorg goed voor jezelf, net zoals je zou doen als je fysiek iets zou mankeren.
Ik kan niet volhouden om te netflixen ik
Voel me zo opgejaagd. Ik heb nog heel veel series die ik moet afkijken. buikgriep kan ik niets aan doen.