Geld & Recht
alle pijlers
Consuminderaars, knieperds en mustachians deel 4
zaterdag 21 mei 2016 om 13:24
Happy new topic!! 
Links over besparen, consuminderen etc:
Moeders minimalisme
Min of Meer
Positief Besparen
Lekker leven met minder
Zuinigaan
Valhalla vertelt
http://consuminderenmetplezier.blogspot.nl
http://bespaarbalans.blogspot
http://www.eenvoudigleven.blogspot.nl
http://lievervoordelig.nl/
www.Hypotheekvrij.blogspot.nl ( is van schrijver Gerhard Hormann)
www.In10jaarfo.blogspot.nl
www.Verlossendeaflossers.blogspot.nl
www.Spaarolifantje.wordpress.com
www.Jongengeld.nl
http://annemieksmijmeringen.blogspot.nl/
http://www.ericaverdegaal.nl/publications/index
http://geld-is-tijd.blogspot.nl/
Deel 2: Consuminderaars, knieperds en mustachians deel 2
Deel 1: Consuminderaars, mustachians en knieperds gezocht
Mis je nog een link? Graag via PB
Wil je ook mee meeten? Vul je beschikbaarheid in!! http://doodle.com/poll/pqekv887qfmtdd97
Links over besparen, consuminderen etc:
Moeders minimalisme
Min of Meer
Positief Besparen
Lekker leven met minder
Zuinigaan
Valhalla vertelt
http://consuminderenmetplezier.blogspot.nl
http://bespaarbalans.blogspot
http://www.eenvoudigleven.blogspot.nl
http://lievervoordelig.nl/
www.Hypotheekvrij.blogspot.nl ( is van schrijver Gerhard Hormann)
www.In10jaarfo.blogspot.nl
www.Verlossendeaflossers.blogspot.nl
www.Spaarolifantje.wordpress.com
www.Jongengeld.nl
http://annemieksmijmeringen.blogspot.nl/
http://www.ericaverdegaal.nl/publications/index
http://geld-is-tijd.blogspot.nl/
Deel 2: Consuminderaars, knieperds en mustachians deel 2
Deel 1: Consuminderaars, mustachians en knieperds gezocht
Mis je nog een link? Graag via PB
Wil je ook mee meeten? Vul je beschikbaarheid in!! http://doodle.com/poll/pqekv887qfmtdd97
dinsdag 9 augustus 2016 om 14:27
quote:daneli schreef op 09 augustus 2016 @ 13:57:
Trotter, interessant om jouw lijstje te zien. Ik vind vooral de €60 aan kleding voor twee personen per maand opvallend weinig. Is dat inclusief schoenen, jassen, ondergoed en dergelijke? En kleding slijt toch ook? Of heb je nog een kast vol goede kleding van toen je er meer geld aan uitgaf?
Ik heb in 2015 bijna een jaar lang (50 weken om precies te zijn) geen kleding gekocht, helemaal niets. Tot ik niets meer had om aan te trekken omdat ik heel veel was afgevallen. Ik heb toen een basisgarderobe aangeschaft waar ik nu nog steeds mee doe. Ik heb totaal geen behoefte meer om nieuwe kleren te kopen, alleen als iets echt op is koop ik daar een vervanging voor. Die 60 euro is dus nog hoog ingeschat en die ga ik dit jaar niet halen waarschijnlijk, maar zoals ik al schreef: één keer nieuwe bergschoenen kopen allebei en we zitten al bijna aan de helft van dat bedrag. En misschien heb ik volgend jaar wel weer van alles nodig, dus dit leek me wel een reëel bedrag. Mijn man geeft helemaal niets om kleding trouwens. Doordeweeks loopt hij in bedrijfskleding, dus hij slijt ook amper iets. En die boxershorts die hij af en toe aanschaft kosten ons ook de kop niet.
quote:sloth schreef op 09 augustus 2016 @ 14:05:
Hoe doen jullie dat financieel? Gescheiden of samen of daar tussen in?
Wij zijn op huwelijkse voorwaarden getrouwd. Vooral omdat ik al een huis had, en ik dat niet wil kwijtraken als onze relatie onverhoopt zou stranden. Daarnaast vind ik het gewoon voor iedereen het verstandigst om op HV te trouwen. Je beschermt niet alleen jezelf, maar ook elkaar ermee. Als de relatie goed gaat merk je er in de praktijk zo goed als niets van, mocht het wel fout gaan dan kun je beter hebben nagedacht over een zo eerlijk mogelijke financiële afhandeling op het moment dat je elkaar nog het allerbeste gunt, dan op het moment dat je op het punt staat om uit elkaar te gaan.
Wij hebben alle financiën gescheiden, op één gezamenlijke spaarrekening na. Omdat mijn man bij mij is ingetrokken werden alle vaste lasten toch al van mijn betaalrekening afgeschreven, dus dat kon gewoon zo blijven. Hij maakt maandelijks een vast bedrag over naar de spaarrekening, ik betaal alle vaste lasten en alle boodschappen en maak daarnaast ook nog een klein bedragje over naar de gezamenlijke spaarrekening. We doen daar allebei niet moeilijk over; degene die net in de auto rijdt als de benzine op is tankt, de ene keer neemt mijn man eens boodschappen mee, de andere keer koop ik een broek voor hem die hij nodig heeft, dan verrekenen we dat verder niet of zo. In de dagelijkse praktijk komt het er dus op neer dat we leven alsof we in gemeenschap van goederen getrouwd zijn, en zo voelt het ook, alleen hebben we op papier alles gescheiden. Vakanties betalen we trouwens van die gezamenlijke spaarrekening, en verder sparen we ook allebei nog op een eigen spaarrekening.
Trotter, interessant om jouw lijstje te zien. Ik vind vooral de €60 aan kleding voor twee personen per maand opvallend weinig. Is dat inclusief schoenen, jassen, ondergoed en dergelijke? En kleding slijt toch ook? Of heb je nog een kast vol goede kleding van toen je er meer geld aan uitgaf?
Ik heb in 2015 bijna een jaar lang (50 weken om precies te zijn) geen kleding gekocht, helemaal niets. Tot ik niets meer had om aan te trekken omdat ik heel veel was afgevallen. Ik heb toen een basisgarderobe aangeschaft waar ik nu nog steeds mee doe. Ik heb totaal geen behoefte meer om nieuwe kleren te kopen, alleen als iets echt op is koop ik daar een vervanging voor. Die 60 euro is dus nog hoog ingeschat en die ga ik dit jaar niet halen waarschijnlijk, maar zoals ik al schreef: één keer nieuwe bergschoenen kopen allebei en we zitten al bijna aan de helft van dat bedrag. En misschien heb ik volgend jaar wel weer van alles nodig, dus dit leek me wel een reëel bedrag. Mijn man geeft helemaal niets om kleding trouwens. Doordeweeks loopt hij in bedrijfskleding, dus hij slijt ook amper iets. En die boxershorts die hij af en toe aanschaft kosten ons ook de kop niet.
quote:sloth schreef op 09 augustus 2016 @ 14:05:
Hoe doen jullie dat financieel? Gescheiden of samen of daar tussen in?
Wij zijn op huwelijkse voorwaarden getrouwd. Vooral omdat ik al een huis had, en ik dat niet wil kwijtraken als onze relatie onverhoopt zou stranden. Daarnaast vind ik het gewoon voor iedereen het verstandigst om op HV te trouwen. Je beschermt niet alleen jezelf, maar ook elkaar ermee. Als de relatie goed gaat merk je er in de praktijk zo goed als niets van, mocht het wel fout gaan dan kun je beter hebben nagedacht over een zo eerlijk mogelijke financiële afhandeling op het moment dat je elkaar nog het allerbeste gunt, dan op het moment dat je op het punt staat om uit elkaar te gaan.
Wij hebben alle financiën gescheiden, op één gezamenlijke spaarrekening na. Omdat mijn man bij mij is ingetrokken werden alle vaste lasten toch al van mijn betaalrekening afgeschreven, dus dat kon gewoon zo blijven. Hij maakt maandelijks een vast bedrag over naar de spaarrekening, ik betaal alle vaste lasten en alle boodschappen en maak daarnaast ook nog een klein bedragje over naar de gezamenlijke spaarrekening. We doen daar allebei niet moeilijk over; degene die net in de auto rijdt als de benzine op is tankt, de ene keer neemt mijn man eens boodschappen mee, de andere keer koop ik een broek voor hem die hij nodig heeft, dan verrekenen we dat verder niet of zo. In de dagelijkse praktijk komt het er dus op neer dat we leven alsof we in gemeenschap van goederen getrouwd zijn, en zo voelt het ook, alleen hebben we op papier alles gescheiden. Vakanties betalen we trouwens van die gezamenlijke spaarrekening, en verder sparen we ook allebei nog op een eigen spaarrekening.
dinsdag 9 augustus 2016 om 14:48
quote:daneli schreef op 09 augustus 2016 @ 13:57:
[...]
Kraaienpootje, balen dat je zoveel moet betalen. Ik ga straks ook bij twee werkgevers werken, jouw reactie doet me eraan denken dat ik dat nog moet uitzoeken met loonheffingskorting.Mijn ervaring is dat ik ook altijd moet bijbetalen als ik geen aftrekkosten heb. Ik heb jaren 800 euro moeten betalen aan de belastingdienst. Ik heb een normale baan waar ik loonheffingskorting krijg en een bijbaantje, waar ik dat niet krijg, maar blijkbaar klopt het toch niet helemaal
[...]
Kraaienpootje, balen dat je zoveel moet betalen. Ik ga straks ook bij twee werkgevers werken, jouw reactie doet me eraan denken dat ik dat nog moet uitzoeken met loonheffingskorting.Mijn ervaring is dat ik ook altijd moet bijbetalen als ik geen aftrekkosten heb. Ik heb jaren 800 euro moeten betalen aan de belastingdienst. Ik heb een normale baan waar ik loonheffingskorting krijg en een bijbaantje, waar ik dat niet krijg, maar blijkbaar klopt het toch niet helemaal
Hope for the best, plan for the worst - Jack Reacher
dinsdag 9 augustus 2016 om 14:48
quote:Zwartvlekje schreef op 09 augustus 2016 @ 14:15:
[...]
Ik heb ook altijd gedacht dat het weinig gebeurt maar ik zie het in mijn omgeving juist steeds vaker. In de vriendengroep van mijn vriend is deze verdeling echt het ideaalbeeld. Vrouwen die rond hun 20e een eerste kind krijgen stoppen met werken, voor zo ver ze dat al gedaan hebben, en voor de kinderen gaan zorgen. En de man werkt ruim 40 uur in de week, doet niks in het huishouden en is ook nog eens veel weg om te sporten en dingen met zijn vrienden te doen. Ik heb laatst met een van de weinig meiden uit de groep die wel werkt gepraat en zij vertelde dat de enige reden dat ze dit doet is omdat het voor hem echt de enige manier is om rond te kunnen komen.dat vind ik echt heel erg, dat die jonge gezinnen dat allemaal als ideaal zien, ongelooflijk...
[...]
Ik heb ook altijd gedacht dat het weinig gebeurt maar ik zie het in mijn omgeving juist steeds vaker. In de vriendengroep van mijn vriend is deze verdeling echt het ideaalbeeld. Vrouwen die rond hun 20e een eerste kind krijgen stoppen met werken, voor zo ver ze dat al gedaan hebben, en voor de kinderen gaan zorgen. En de man werkt ruim 40 uur in de week, doet niks in het huishouden en is ook nog eens veel weg om te sporten en dingen met zijn vrienden te doen. Ik heb laatst met een van de weinig meiden uit de groep die wel werkt gepraat en zij vertelde dat de enige reden dat ze dit doet is omdat het voor hem echt de enige manier is om rond te kunnen komen.dat vind ik echt heel erg, dat die jonge gezinnen dat allemaal als ideaal zien, ongelooflijk...
dinsdag 9 augustus 2016 om 14:56
Ik ben een paar keer werkloos geweest door verhuizingen (samenwonen, emigreren, remigreren enz). Met name mensen die mij niet zo goed kende, gingen er vanuit dat ik mij liet onderhouden door mijn vriend. Ik kreeg dan ook vaak van die figuren de opmerking, of ik nu al een keer werk had, want nu moest vriend opdraaien voor de kosten. Hetgeen nooit het geval is geweest.
Ik vraag mij altijd af wat het zegt over andere mensen?
Ik vraag mij altijd af wat het zegt over andere mensen?
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
dinsdag 9 augustus 2016 om 14:59
quote:daneli schreef op 09 augustus 2016 @ 13:57:
[...]
Kraaienpootje, balen dat je zoveel moet betalen. Ik ga straks ook bij twee werkgevers werken, jouw reactie doet me eraan denken dat ik dat nog moet uitzoeken met loonheffingskorting.In principe krijg je maar bij 1 werkgever loonheffingskorting, je moet daar een formulier voor invullen. Een 2e werkgever kan bij de salarisadministratie doorgeven dat je in een hogere schaal komt met je salaris, dan hoef je achteraf minder te betalen.
[...]
Kraaienpootje, balen dat je zoveel moet betalen. Ik ga straks ook bij twee werkgevers werken, jouw reactie doet me eraan denken dat ik dat nog moet uitzoeken met loonheffingskorting.In principe krijg je maar bij 1 werkgever loonheffingskorting, je moet daar een formulier voor invullen. Een 2e werkgever kan bij de salarisadministratie doorgeven dat je in een hogere schaal komt met je salaris, dan hoef je achteraf minder te betalen.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
dinsdag 9 augustus 2016 om 15:30
quote:dianaf schreef op 09 augustus 2016 @ 14:56:
Ik ben een paar keer werkloos geweest door verhuizingen (samenwonen, emigreren, remigreren enz). Met name mensen die mij niet zo goed kende, gingen er vanuit dat ik mij liet onderhouden door mijn vriend. Ik kreeg dan ook vaak van die figuren de opmerking, of ik nu al een keer werk had, want nu moest vriend opdraaien voor de kosten. Hetgeen nooit het geval is geweest.
Ik vraag mij altijd af wat het zegt over andere mensen?Schaamteloos inderdaad. Al zou het er in mijn geval wel op neer komen met ons systeem van 1 pot en allebei hetzelfde overhouden. Maar dan nog gaat het ze geen barst aan. Ik zou het trouwens nog erger vinden als mensen er vanuit zouden gaan dat ik bij emigreren lekker elke dag met de andere expat vrouwen zou gaan borrelen en shoppen. Of verbaasd zouden zeggen "Oh, ga jij daar dan ook een baan zoeken? Verdient man niet genoeg dan?". Zat mensen die er zo over denken namelijk.
Ik ben een paar keer werkloos geweest door verhuizingen (samenwonen, emigreren, remigreren enz). Met name mensen die mij niet zo goed kende, gingen er vanuit dat ik mij liet onderhouden door mijn vriend. Ik kreeg dan ook vaak van die figuren de opmerking, of ik nu al een keer werk had, want nu moest vriend opdraaien voor de kosten. Hetgeen nooit het geval is geweest.
Ik vraag mij altijd af wat het zegt over andere mensen?Schaamteloos inderdaad. Al zou het er in mijn geval wel op neer komen met ons systeem van 1 pot en allebei hetzelfde overhouden. Maar dan nog gaat het ze geen barst aan. Ik zou het trouwens nog erger vinden als mensen er vanuit zouden gaan dat ik bij emigreren lekker elke dag met de andere expat vrouwen zou gaan borrelen en shoppen. Of verbaasd zouden zeggen "Oh, ga jij daar dan ook een baan zoeken? Verdient man niet genoeg dan?". Zat mensen die er zo over denken namelijk.
dinsdag 9 augustus 2016 om 15:45
quote:Marana_ schreef op 09 augustus 2016 @ 14:48:
[...]
dat vind ik echt heel erg, dat die jonge gezinnen dat allemaal als ideaal zien, ongelooflijk...
Veel mensen vinden hun werk niet leuk of willen uberhaupt niet werken hoor. Zeker niet met die standaard banen die weinig uitdagend zijn. Althans, als ze de keus hebben stoppen ze er mee en dat gebeurd in veel gevallen dan ook onder het mom gezin.
Ik zeg leven en laten leven. Ik ben het er echter wel mee eens dat men moet nadenken over het financiele plaatje. Maar uiteindelijk zijn mensen hier zelf verantwoordelijk voor. Wie zijn wij om te wijzen naar mensen met een traditionele verdeling of mensen die juist wel allebei fulltime werken?
[...]
dat vind ik echt heel erg, dat die jonge gezinnen dat allemaal als ideaal zien, ongelooflijk...
Veel mensen vinden hun werk niet leuk of willen uberhaupt niet werken hoor. Zeker niet met die standaard banen die weinig uitdagend zijn. Althans, als ze de keus hebben stoppen ze er mee en dat gebeurd in veel gevallen dan ook onder het mom gezin.
Ik zeg leven en laten leven. Ik ben het er echter wel mee eens dat men moet nadenken over het financiele plaatje. Maar uiteindelijk zijn mensen hier zelf verantwoordelijk voor. Wie zijn wij om te wijzen naar mensen met een traditionele verdeling of mensen die juist wel allebei fulltime werken?
dinsdag 9 augustus 2016 om 15:45
Over trouwen, dat vind ik nog een lastige. Mochten vriend en ik gaan trouwen dan wordt dat denk ik op huwelijkse voorwaarden, vanwege het principe en 'je weet maar nooit'. Alleen in de praktijk gooien we waarschijnlijk alles op één hoop en we beginnen ook met niets - allebei evenveel spaargeld, geen huis, bedrijf, erfenis in het vooruitzicht o.i.d. Dus waarom dan niet in gemeenschap van goederen? De verdeling die Nicole vertelt spreekt mij erg aan. Dat hebben wij nu eigenlijk ook al.
Skaep, in mijn vriendengroep en familie werken ook alle vrouwen. De moeders van de kinderen uit mijn klas (leerkracht) werken ook bijna allemaal. Bij de familie van vriend niet. Daar meer hetzelfde als wat Zwartvlekje vertelt.
Schattigmeisje, heftig dat je chronisch depressief bent. Krijg je hier hulp voor?
Trotter, bedankt voor je uitleg over het kledingbudget. Bedrijfskleding scheelt een hoop, vriend en ik moeten er allebei netjes uitzien dus niet gewoon een spijkerbroek zeg maar. Dat kost al een stuk meer als je daar rekening mee moet houden.
Skaep, in mijn vriendengroep en familie werken ook alle vrouwen. De moeders van de kinderen uit mijn klas (leerkracht) werken ook bijna allemaal. Bij de familie van vriend niet. Daar meer hetzelfde als wat Zwartvlekje vertelt.
Schattigmeisje, heftig dat je chronisch depressief bent. Krijg je hier hulp voor?
Trotter, bedankt voor je uitleg over het kledingbudget. Bedrijfskleding scheelt een hoop, vriend en ik moeten er allebei netjes uitzien dus niet gewoon een spijkerbroek zeg maar. Dat kost al een stuk meer als je daar rekening mee moet houden.
dinsdag 9 augustus 2016 om 15:56
Hier in de omgeving zijn er veel mensen met eigen bedrijven, en dan vaak van het type waar het hele gezin in meewerkt: agrarische bedrijven, detailhandel, horeca.. Dus hier zie je vaak dat de man voltijd in de zaak zit en de vrouw in de zaak iets minder werkt en daarnaast de kinderen doet. Het scheelt daarbij wel dat je geen vaste tijden hoeft te hebben: om administratief werk te doen of voorbereidingen voor het een of ander te treffen hoef je geen vaste dagen in te plannen, dus je bent flexibel en hebt nauwelijks of geen kinderopvang nodig. Dat zorgt er trouwens ook voor dat kinderen ondanks de drukke banen van hun ouders wel een heel goede band met hen hebben: ook zij komen namelijk thuis lunchen en gaan mee naar de dokter als het zo uitkomt, want ze hebben het bedrijf aan huis. Dat is wel een substantieel andere situatie dan wanneer 1 partner 5 of 6 dagen buiten de deur werkt, denk ik.
Man en ik komen waarschijnlijk niet in die tak terecht, en kiezen er (voorlopig) voor om 4-4 te gaan werken als de kleine er is. Dat is ook wat we in principe vol willen houden: beide een baan waarmee je jezelf goed kunt onderhouden en carrière kunt maken als je wilt, maar ook met voldoende tijd voor elkaar en ons gezin. Dat is niet heel gebruikelijk, maar ik vind het wel strevenswaardig .
Man en ik komen waarschijnlijk niet in die tak terecht, en kiezen er (voorlopig) voor om 4-4 te gaan werken als de kleine er is. Dat is ook wat we in principe vol willen houden: beide een baan waarmee je jezelf goed kunt onderhouden en carrière kunt maken als je wilt, maar ook met voldoende tijd voor elkaar en ons gezin. Dat is niet heel gebruikelijk, maar ik vind het wel strevenswaardig .
dinsdag 9 augustus 2016 om 15:58
quote:daneli schreef op 09 augustus 2016 @ 15:45:
Over trouwen, dat vind ik nog een lastige. Mochten vriend en ik gaan trouwen dan wordt dat denk ik op huwelijkse voorwaarden, vanwege het principe en 'je weet maar nooit'. Alleen in de praktijk gooien we waarschijnlijk alles op één hoop en we beginnen ook met niets - allebei evenveel spaargeld, geen huis, bedrijf, erfenis in het vooruitzicht o.i.d. Dus waarom dan niet in gemeenschap van goederen? De verdeling die Nicole vertelt spreekt mij erg aan. Dat hebben wij nu eigenlijk ook al.
Skaep, in mijn vriendengroep en familie werken ook alle vrouwen. De moeders van de kinderen uit mijn klas (leerkracht) werken ook bijna allemaal. Bij de familie van vriend niet. Daar meer hetzelfde als wat Zwartvlekje vertelt.
Schattigmeisje, heftig dat je chronisch depressief bent. Krijg je hier hulp voor?
Trotter, bedankt voor je uitleg over het kledingbudget. Bedrijfskleding scheelt een hoop, vriend en ik moeten er allebei netjes uitzien dus niet gewoon een spijkerbroek zeg maar. Dat kost al een stuk meer als je daar rekening mee moet houden.Wij zijn ook op HV getrouwd, niet omdat we niet gelijk startten, maar vooral omdat we niet weten of we gelijk eindigen. In een worst-case-scenario raakt 1 van ons aan de drank of aan gokken verslaafd, en neemt hij/zij het gezin mee de afgrond in. Dat is alleen (redelijkerwijs) te voorkomen door ervoor te zorgen dat dat soort dingen buiten je gemeenschap vallen, en mijn mans' schulden niet op mij te verhalen, en vice versa. Mocht dit dan voorkomen, dan kunnen we uit elkaar zonder dat de achterblijvende partner (en kinderen) ook in de financiële penarie zitten.
Over trouwen, dat vind ik nog een lastige. Mochten vriend en ik gaan trouwen dan wordt dat denk ik op huwelijkse voorwaarden, vanwege het principe en 'je weet maar nooit'. Alleen in de praktijk gooien we waarschijnlijk alles op één hoop en we beginnen ook met niets - allebei evenveel spaargeld, geen huis, bedrijf, erfenis in het vooruitzicht o.i.d. Dus waarom dan niet in gemeenschap van goederen? De verdeling die Nicole vertelt spreekt mij erg aan. Dat hebben wij nu eigenlijk ook al.
Skaep, in mijn vriendengroep en familie werken ook alle vrouwen. De moeders van de kinderen uit mijn klas (leerkracht) werken ook bijna allemaal. Bij de familie van vriend niet. Daar meer hetzelfde als wat Zwartvlekje vertelt.
Schattigmeisje, heftig dat je chronisch depressief bent. Krijg je hier hulp voor?
Trotter, bedankt voor je uitleg over het kledingbudget. Bedrijfskleding scheelt een hoop, vriend en ik moeten er allebei netjes uitzien dus niet gewoon een spijkerbroek zeg maar. Dat kost al een stuk meer als je daar rekening mee moet houden.Wij zijn ook op HV getrouwd, niet omdat we niet gelijk startten, maar vooral omdat we niet weten of we gelijk eindigen. In een worst-case-scenario raakt 1 van ons aan de drank of aan gokken verslaafd, en neemt hij/zij het gezin mee de afgrond in. Dat is alleen (redelijkerwijs) te voorkomen door ervoor te zorgen dat dat soort dingen buiten je gemeenschap vallen, en mijn mans' schulden niet op mij te verhalen, en vice versa. Mocht dit dan voorkomen, dan kunnen we uit elkaar zonder dat de achterblijvende partner (en kinderen) ook in de financiële penarie zitten.
dinsdag 9 augustus 2016 om 16:00
quote:broodtrommel schreef op 09 augustus 2016 @ 15:45:
Maar uiteindelijk zijn mensen hier zelf verantwoordelijk voor. Wie zijn wij om te wijzen naar mensen met een traditionele verdeling of mensen die juist wel allebei fulltime werken?Wie zijn wij? Wij zijn degenen die de bijstandsuitkering mogen ophoesten als de relatie van zo'n (meestal) vrouw die niet wil werken toch strandt. Mensen zijn hier inderdaad zelf verantwoordelijk voor, maar de meeste mensen nemen die verantwoordelijkheid maar half. Ik vind het helemaal prima als je samen afspreekt dat de een thuisblijft bij de kinderen, maar wentel dan niet de financiële consequenties van die keuze af op de belastingbetaler. Als je dan zo nodig thuis wil blijven zorg dan dat dat je geen beroep hoeft te doen op de gemeenschap als de kostwinner overlijdt of er vandoor gaat.
Maar uiteindelijk zijn mensen hier zelf verantwoordelijk voor. Wie zijn wij om te wijzen naar mensen met een traditionele verdeling of mensen die juist wel allebei fulltime werken?Wie zijn wij? Wij zijn degenen die de bijstandsuitkering mogen ophoesten als de relatie van zo'n (meestal) vrouw die niet wil werken toch strandt. Mensen zijn hier inderdaad zelf verantwoordelijk voor, maar de meeste mensen nemen die verantwoordelijkheid maar half. Ik vind het helemaal prima als je samen afspreekt dat de een thuisblijft bij de kinderen, maar wentel dan niet de financiële consequenties van die keuze af op de belastingbetaler. Als je dan zo nodig thuis wil blijven zorg dan dat dat je geen beroep hoeft te doen op de gemeenschap als de kostwinner overlijdt of er vandoor gaat.
dinsdag 9 augustus 2016 om 16:15
quote:Marana_ schreef op 09 augustus 2016 @ 14:48:
[...]
dat vind ik echt heel erg, dat die jonge gezinnen dat allemaal als ideaal zien, ongelooflijk...Waarom is dat erg? Vrouwen worden niet meer automatisch ontslagen als ze kinderen krijgen. Als ze willen kunnen ze blijven werken. Maar we moeten ook niet door slaan naar de andere kant en vrouwen veroordelen die dus niet willen werken. Ik zie het echt als een luxe dat ik mijn goede baan als telefoniste/receptioniste op heb kunnen geven. Ik had die keuze gelukkig. Ik ken ook vrouwen die wel moeten werken omdat ze het anders financieel niet redden. Genoeg vrouwen die ook maar al te graag thuis zouden blijven.Ik zie het ook steeds meer om me heen bij jonge vrouwen. Werken is niet zaligmakend.
[...]
dat vind ik echt heel erg, dat die jonge gezinnen dat allemaal als ideaal zien, ongelooflijk...Waarom is dat erg? Vrouwen worden niet meer automatisch ontslagen als ze kinderen krijgen. Als ze willen kunnen ze blijven werken. Maar we moeten ook niet door slaan naar de andere kant en vrouwen veroordelen die dus niet willen werken. Ik zie het echt als een luxe dat ik mijn goede baan als telefoniste/receptioniste op heb kunnen geven. Ik had die keuze gelukkig. Ik ken ook vrouwen die wel moeten werken omdat ze het anders financieel niet redden. Genoeg vrouwen die ook maar al te graag thuis zouden blijven.Ik zie het ook steeds meer om me heen bij jonge vrouwen. Werken is niet zaligmakend.
dinsdag 9 augustus 2016 om 16:16
quote:daneli schreef op 09 augustus 2016 @ 13:57:
[...]
Heb je dan een afdak? Wij hebben ook geen droger, maar binnen droogt de was zo langzaam en dan vind ik het vies ruiken. Nu heb ik een ventilator erop staan maar dat is ook niet ideaal. Heb al een aantal keer gehad dat mijn was toch was natgeregend in de tijd dat ik boodschappen deed o.i.d.
Nee, geen afdak. Een lange lijn van het huis naar de schuur, dus het kan meer wapperen dan aan een droogmolen. In van die weken dat het elke dag van 's ochtends tot 's avonds regent is het natuurlijk geen doen, maar de meeste was die wij hebben droogt snel (handdoeken, lakens, t-shirts, rokken, panty's) en vaak is er toch een momentje te vinden dat het een paar uur droog is en er een lekker windje staat. Ik haal het ook niet binnen voor een paar spatjes regen, dan hangt het maar een uurtje langer buiten tot het opnieuw droog is. Als het echt langdurig zeikweer is probeer ik zoveel mogelijk kleding op de verwarming te hangen, dan is het zo droog. Ik heb ook zo'n hekel aan die muffe vaatdoekenlucht van was die te lang gehangen heeft.
@Bemoeiende vrienden/familie: ik kom natuurlijk uit een Brabants dorp waar iedereen over de tong gaat en alles dat 'anders' is in geuren en kleuren wordt besproken. Ik ga er vanuit dat het bij bijvoorbeeld skaep in Amsterdam heel anders gaat. En ik vind het ook geen probleem om mijn standpunt toe te gaan lichten hoor, ik ga dat soort gesprekken niet uit de weg. Niet uit zendingsdrang, maar wel om te laten zien dat je ook gewoon andere keuzes kunt maken dan de rest van je dorp, als je daar zin in hebt.
[...]
Heb je dan een afdak? Wij hebben ook geen droger, maar binnen droogt de was zo langzaam en dan vind ik het vies ruiken. Nu heb ik een ventilator erop staan maar dat is ook niet ideaal. Heb al een aantal keer gehad dat mijn was toch was natgeregend in de tijd dat ik boodschappen deed o.i.d.
Nee, geen afdak. Een lange lijn van het huis naar de schuur, dus het kan meer wapperen dan aan een droogmolen. In van die weken dat het elke dag van 's ochtends tot 's avonds regent is het natuurlijk geen doen, maar de meeste was die wij hebben droogt snel (handdoeken, lakens, t-shirts, rokken, panty's) en vaak is er toch een momentje te vinden dat het een paar uur droog is en er een lekker windje staat. Ik haal het ook niet binnen voor een paar spatjes regen, dan hangt het maar een uurtje langer buiten tot het opnieuw droog is. Als het echt langdurig zeikweer is probeer ik zoveel mogelijk kleding op de verwarming te hangen, dan is het zo droog. Ik heb ook zo'n hekel aan die muffe vaatdoekenlucht van was die te lang gehangen heeft.
@Bemoeiende vrienden/familie: ik kom natuurlijk uit een Brabants dorp waar iedereen over de tong gaat en alles dat 'anders' is in geuren en kleuren wordt besproken. Ik ga er vanuit dat het bij bijvoorbeeld skaep in Amsterdam heel anders gaat. En ik vind het ook geen probleem om mijn standpunt toe te gaan lichten hoor, ik ga dat soort gesprekken niet uit de weg. Niet uit zendingsdrang, maar wel om te laten zien dat je ook gewoon andere keuzes kunt maken dan de rest van je dorp, als je daar zin in hebt.
dinsdag 9 augustus 2016 om 16:37
quote:broodtrommel schreef op 09 augustus 2016 @ 15:45:
[...]
Veel mensen vinden hun werk niet leuk of willen uberhaupt niet werken hoor. Zeker niet met die standaard banen die weinig uitdagend zijn. Althans, als ze de keus hebben stoppen ze er mee en dat gebeurd in veel gevallen dan ook onder het mom gezin.
Ik zeg leven en laten leven. Ik ben het er echter wel mee eens dat men moet nadenken over het financiele plaatje. Maar uiteindelijk zijn mensen hier zelf verantwoordelijk voor. Wie zijn wij om te wijzen naar mensen met een traditionele verdeling of mensen die juist wel allebei fulltime werken?Ja ze zijn zelf verantwoordelijk, maar ik ben heel blij dat mijn moeder mij anders opvoedde, en ik zou zelf als ik kinderen had gehad toch ook heel goed overbrengen dat ze voor zichzelf moeten kunnen zorgen, voor een eigen inkomen moeten zorgen.
[...]
Veel mensen vinden hun werk niet leuk of willen uberhaupt niet werken hoor. Zeker niet met die standaard banen die weinig uitdagend zijn. Althans, als ze de keus hebben stoppen ze er mee en dat gebeurd in veel gevallen dan ook onder het mom gezin.
Ik zeg leven en laten leven. Ik ben het er echter wel mee eens dat men moet nadenken over het financiele plaatje. Maar uiteindelijk zijn mensen hier zelf verantwoordelijk voor. Wie zijn wij om te wijzen naar mensen met een traditionele verdeling of mensen die juist wel allebei fulltime werken?Ja ze zijn zelf verantwoordelijk, maar ik ben heel blij dat mijn moeder mij anders opvoedde, en ik zou zelf als ik kinderen had gehad toch ook heel goed overbrengen dat ze voor zichzelf moeten kunnen zorgen, voor een eigen inkomen moeten zorgen.
dinsdag 9 augustus 2016 om 16:40
quote:Blondie456 schreef op 09 augustus 2016 @ 16:15:
[...]
Waarom is dat erg? Vrouwen worden niet meer automatisch ontslagen als ze kinderen krijgen. Als ze willen kunnen ze blijven werken. Maar we moeten ook niet door slaan naar de andere kant en vrouwen veroordelen die dus niet willen werken. Ik zie het echt als een luxe dat ik mijn goede baan als telefoniste/receptioniste op heb kunnen geven. Ik had die keuze gelukkig. Ik ken ook vrouwen die wel moeten werken omdat ze het anders financieel niet redden. Genoeg vrouwen die ook maar al te graag thuis zouden blijven.Ik zie het ook steeds meer om me heen bij jonge vrouwen. Werken is niet zaligmakend.Voor jezelf kunnen zorgen wel. Ik vind het gewoon erg dat je als ideaalbeeld hebt dat je jezelf afhankelijk maakt van je mans inkomen. Ja het is luxe dat je dat werk kon opgeven, maar je kunt ook zoeken naar werk wat je wel ligt. Ik wil persoonlijk mijn bijdrage leveren aan onze maatschappij, en ik vind dat iedereen dat moet doen.
[...]
Waarom is dat erg? Vrouwen worden niet meer automatisch ontslagen als ze kinderen krijgen. Als ze willen kunnen ze blijven werken. Maar we moeten ook niet door slaan naar de andere kant en vrouwen veroordelen die dus niet willen werken. Ik zie het echt als een luxe dat ik mijn goede baan als telefoniste/receptioniste op heb kunnen geven. Ik had die keuze gelukkig. Ik ken ook vrouwen die wel moeten werken omdat ze het anders financieel niet redden. Genoeg vrouwen die ook maar al te graag thuis zouden blijven.Ik zie het ook steeds meer om me heen bij jonge vrouwen. Werken is niet zaligmakend.Voor jezelf kunnen zorgen wel. Ik vind het gewoon erg dat je als ideaalbeeld hebt dat je jezelf afhankelijk maakt van je mans inkomen. Ja het is luxe dat je dat werk kon opgeven, maar je kunt ook zoeken naar werk wat je wel ligt. Ik wil persoonlijk mijn bijdrage leveren aan onze maatschappij, en ik vind dat iedereen dat moet doen.
dinsdag 9 augustus 2016 om 16:40
quote:broodtrommel schreef op 09 augustus 2016 @ 15:45:
[...]
Veel mensen vinden hun werk niet leuk of willen uberhaupt niet werken hoor. Zeker niet met die standaard banen die weinig uitdagend zijn. Althans, als ze de keus hebben stoppen ze er mee en dat gebeurd in veel gevallen dan ook onder het mom gezin.
Ik zeg leven en laten leven. Ik ben het er echter wel mee eens dat men moet nadenken over het financiele plaatje. Maar uiteindelijk zijn mensen hier zelf verantwoordelijk voor. Wie zijn wij om te wijzen naar mensen met een traditionele verdeling of mensen die juist wel allebei fulltime werken?
Ik ben het met je eens hoor, dat je elkanders mening/keuzes moet respecteren. Alleen soms vraag ik mij af of bij het maken van die keuzes wel nagedacht is over verder weg dan vandaag of morgen. Maar ik durf dat niet te vragen.
Ik denk dat sommige onafhankelijk willen zijn, eigenlijk een soort zien van geen vertrouwen hebben in de relatie. Net zo als er vaak naar huwelijkse voorwaarden ed wordt gekeken.
[...]
Veel mensen vinden hun werk niet leuk of willen uberhaupt niet werken hoor. Zeker niet met die standaard banen die weinig uitdagend zijn. Althans, als ze de keus hebben stoppen ze er mee en dat gebeurd in veel gevallen dan ook onder het mom gezin.
Ik zeg leven en laten leven. Ik ben het er echter wel mee eens dat men moet nadenken over het financiele plaatje. Maar uiteindelijk zijn mensen hier zelf verantwoordelijk voor. Wie zijn wij om te wijzen naar mensen met een traditionele verdeling of mensen die juist wel allebei fulltime werken?
Ik ben het met je eens hoor, dat je elkanders mening/keuzes moet respecteren. Alleen soms vraag ik mij af of bij het maken van die keuzes wel nagedacht is over verder weg dan vandaag of morgen. Maar ik durf dat niet te vragen.
Ik denk dat sommige onafhankelijk willen zijn, eigenlijk een soort zien van geen vertrouwen hebben in de relatie. Net zo als er vaak naar huwelijkse voorwaarden ed wordt gekeken.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
dinsdag 9 augustus 2016 om 16:43
@daneli ja hoor, ik heb er gelukkig hulp voor Tegenwoordig wel, sinds ongeveer anderhalf jaar. Dat neemt niet weg dat het voor mij echt even omschakelen was/is, want ik ben ondanks dat ik wel merkte dat er 'iets was' altijd aan mezelf dezelfde eisen blijven stellen die aan iedereen gesteld worden: opleiding afmaken, liefst fulltime werken, geld verdienen, en daarnaast dus de energie hebben voor al die andere dingen die bij het leven horen. Dus liep ik helemaal vast. Het ergens lastige van een chronische depressie is dat het minder heftig is dan een acute depressie, waardoor ik van mezelf niet mocht zeuren. Je zou maar depressief zijn, dat is veel erger dan 'gewoon even een dip'. Tot het besef komt dat die dip niet gewoon even is, maar al zo'n 25 jaar aan een stuk door.
Even heel eerlijk: ik heb een hele tijd ook moeite gehad met reacties zoals die van Tr0tter, hoewel ze gewoon hardstikke gelijk heeft. Het zou ook niet normaal en vanzelfsprekend meer moeten zijn dat je thuis blijft, omdat iedereen het doet, of omdat de maatschappij wel voor je opdraait. Nu kan ik het gelukkig ook andersom zien: eigenlijk zijn het de vrouwen die niet werken omdat ach, ze trouwen toch wel, waar ik absoluut niet op wilde lijken, waardoor ik zelf te lang door ben blijven rennen. Waardoor ik nu soms niet toe durf te geven dat ik niet werk, omdat ik niet op die hoop geveegd wil worden. Niet de mensen die daar moeite mee hebben.
Aan de andere kant zou ik dus juist graag zien dat er in onze maatschappij meer ruimte zou zijn voor mensen zoals ik om mijn eigen weg te vinden, of om bewust voor andere dan standaard werk/privé-verhoudingen te kiezen. Terwijl ik nu echt het gevoel heb dat ik als ik mezelf voldoende bij elkaar geraapt heb om weer aan de slag te gaan, ik eigenlijk ook niet meer de keus heb om wél te gaan werken. En ik wil echt wel weer gaan werken, maar krijg vaak het gevoel dat ze me nu al niet meer blieven, want ik ben te oud en heb een gat.
Dan is het voor mij heel makkelijk om mezelf maar in dat gat te stoppen, en te denken: werkgevers hoeven me niet en mensen hebben een mening over me, stommerds dat ze een mening hebben, maar dan kies ik liever bewust voor het 'ik zorg wel dat ik die werkgever niet meer per se hoef, en dat we ons op een inkomen ook goed gaan redden en dat ik mezelf nuttig maak zonder betaald werk'. Is dat de ideale oplossing? Nee, absoluut niet. Maar voor dit moment is het wel zo goed als het waarschijnlijk gaat worden.
Even heel eerlijk: ik heb een hele tijd ook moeite gehad met reacties zoals die van Tr0tter, hoewel ze gewoon hardstikke gelijk heeft. Het zou ook niet normaal en vanzelfsprekend meer moeten zijn dat je thuis blijft, omdat iedereen het doet, of omdat de maatschappij wel voor je opdraait. Nu kan ik het gelukkig ook andersom zien: eigenlijk zijn het de vrouwen die niet werken omdat ach, ze trouwen toch wel, waar ik absoluut niet op wilde lijken, waardoor ik zelf te lang door ben blijven rennen. Waardoor ik nu soms niet toe durf te geven dat ik niet werk, omdat ik niet op die hoop geveegd wil worden. Niet de mensen die daar moeite mee hebben.
Aan de andere kant zou ik dus juist graag zien dat er in onze maatschappij meer ruimte zou zijn voor mensen zoals ik om mijn eigen weg te vinden, of om bewust voor andere dan standaard werk/privé-verhoudingen te kiezen. Terwijl ik nu echt het gevoel heb dat ik als ik mezelf voldoende bij elkaar geraapt heb om weer aan de slag te gaan, ik eigenlijk ook niet meer de keus heb om wél te gaan werken. En ik wil echt wel weer gaan werken, maar krijg vaak het gevoel dat ze me nu al niet meer blieven, want ik ben te oud en heb een gat.
Dan is het voor mij heel makkelijk om mezelf maar in dat gat te stoppen, en te denken: werkgevers hoeven me niet en mensen hebben een mening over me, stommerds dat ze een mening hebben, maar dan kies ik liever bewust voor het 'ik zorg wel dat ik die werkgever niet meer per se hoef, en dat we ons op een inkomen ook goed gaan redden en dat ik mezelf nuttig maak zonder betaald werk'. Is dat de ideale oplossing? Nee, absoluut niet. Maar voor dit moment is het wel zo goed als het waarschijnlijk gaat worden.
dinsdag 9 augustus 2016 om 16:43
quote:Marana_ schreef op 09 augustus 2016 @ 16:40:
[...]
Voor jezelf kunnen zorgen wel. Ik vind het gewoon erg dat je als ideaalbeeld hebt dat je jezelf afhankelijk maakt van je mans inkomen. Ja het is luxe dat je dat werk kon opgeven, maar je kunt ook zoeken naar werk wat je wel ligt. Ik wil persoonlijk mijn bijdrage leveren aan onze maatschappij, en ik vind dat iedereen dat moet doen.Maar dat kan op veel meer manieren dan alleen betaald werk.
[...]
Voor jezelf kunnen zorgen wel. Ik vind het gewoon erg dat je als ideaalbeeld hebt dat je jezelf afhankelijk maakt van je mans inkomen. Ja het is luxe dat je dat werk kon opgeven, maar je kunt ook zoeken naar werk wat je wel ligt. Ik wil persoonlijk mijn bijdrage leveren aan onze maatschappij, en ik vind dat iedereen dat moet doen.Maar dat kan op veel meer manieren dan alleen betaald werk.
dinsdag 9 augustus 2016 om 16:50
quote:Nijevelt schreef op 09 augustus 2016 @ 16:43:
[...]
Maar dat kan op veel meer manieren dan alleen betaald werk.
Dat klopt. En daarom is dat ook niet de belangrijkste motivatie waarom ik schrik van dat ideaalbeeld. Maar voor mij persoonlijk is het wel een drijfveer om te werken, 1 van de drijfveren.
Maar kom, om voor je 20e al te denken 'later ga ik fijn thuisblijven met de kindjes en laat mijn man maar fulltime werken', en dat als ideaal te zien, dat is toch niet hoe we de jongeren moeten opvoeden?
Er gaat over 20 jaar echt een probleem komen in dit land hoor, als iedereen zo denkt, dan zijn er simpelweg te weinig werkenden om al onze sociale voorzieningen in stand te houden.
[...]
Maar dat kan op veel meer manieren dan alleen betaald werk.
Dat klopt. En daarom is dat ook niet de belangrijkste motivatie waarom ik schrik van dat ideaalbeeld. Maar voor mij persoonlijk is het wel een drijfveer om te werken, 1 van de drijfveren.
Maar kom, om voor je 20e al te denken 'later ga ik fijn thuisblijven met de kindjes en laat mijn man maar fulltime werken', en dat als ideaal te zien, dat is toch niet hoe we de jongeren moeten opvoeden?
Er gaat over 20 jaar echt een probleem komen in dit land hoor, als iedereen zo denkt, dan zijn er simpelweg te weinig werkenden om al onze sociale voorzieningen in stand te houden.
dinsdag 9 augustus 2016 om 16:52
@schattigmeisje: ik volg je wel. Ik denk dus ook na over of wat werken mij fysiek kost, opweegt tegen de voordelen ervan. In mijn geval is er een progressief-invaliderende ziekte, die door werken waarschijnlijk alleen maar sneller verergert. Maar ja, het ziekteverloop is erg grillig, dus er valt verder weinig zinnigs te zeggen over hoe lang ik nog mee kan, fysiek gezien.
Ik vind die afweging erg lastig. Door mijn werk kunnen we sneller sparen, ik bouw pensioen op en ben minder afhankelijk van man. Maar ik merk nu, na 7 maanden werken, daar al wel de gevolgen van.
Nou hebben wij wel al onze financien ingesteld op 1 inkomen en is alles voor overlijden of arbeidsongeschiktheid bij man wel afgedekt. Mocht het tot een scheiding komen vermoed ik dat de partneralimentatie dusdanig hoog is dat ik geen bijstand meer nodig heb. Maar die pa houdt natuurlijk ook een keer op. Dus in het scenario van scheiden kan het zijn dat ik na x jaar in de bijstand kom. Dan kost ik de maatschappij geld.
Maar als ik blijf werken gaat mijn gezondheid sneller achteruit, wat maakt dat ik meer gezondheidszorg nodig heb. Dan kost ik de maatschappij ook geld.
Ik vind die afweging erg lastig. Door mijn werk kunnen we sneller sparen, ik bouw pensioen op en ben minder afhankelijk van man. Maar ik merk nu, na 7 maanden werken, daar al wel de gevolgen van.
Nou hebben wij wel al onze financien ingesteld op 1 inkomen en is alles voor overlijden of arbeidsongeschiktheid bij man wel afgedekt. Mocht het tot een scheiding komen vermoed ik dat de partneralimentatie dusdanig hoog is dat ik geen bijstand meer nodig heb. Maar die pa houdt natuurlijk ook een keer op. Dus in het scenario van scheiden kan het zijn dat ik na x jaar in de bijstand kom. Dan kost ik de maatschappij geld.
Maar als ik blijf werken gaat mijn gezondheid sneller achteruit, wat maakt dat ik meer gezondheidszorg nodig heb. Dan kost ik de maatschappij ook geld.
dinsdag 9 augustus 2016 om 16:55
dinsdag 9 augustus 2016 om 16:56
quote:Marana_ schreef op 09 augustus 2016 @ 16:50:
[...]
Dat klopt. En daarom is dat ook niet de belangrijkste motivatie waarom ik schrik van dat ideaalbeeld. Maar voor mij persoonlijk is het wel een drijfveer om te werken, 1 van de drijfveren.
Maar kom, om voor je 20e al te denken 'later ga ik fijn thuisblijven met de kindjes en laat mijn man maar fulltime werken', en dat als ideaal te zien, dat is toch niet hoe we de jongeren moeten opvoeden?
Er gaat over 20 jaar echt een probleem komen in dit land hoor, als iedereen zo denkt, dan zijn er simpelweg te weinig werkenden om al onze sociale voorzieningen in stand te houden.
Nou, zo ver zal het toch niet komen, dat iedereen zo denkt. En de bijstand is een vangnet, maar met alle regels tegenwoordig gaat dat ook niet meer zo makkelijk, lekker in de uitkering zitten.
Ik bedoel, mijn wereldbeeld is het ook niet hoor, maar ik zie dat doemscenario niet zo snel werkelijkheid worden.
[...]
Dat klopt. En daarom is dat ook niet de belangrijkste motivatie waarom ik schrik van dat ideaalbeeld. Maar voor mij persoonlijk is het wel een drijfveer om te werken, 1 van de drijfveren.
Maar kom, om voor je 20e al te denken 'later ga ik fijn thuisblijven met de kindjes en laat mijn man maar fulltime werken', en dat als ideaal te zien, dat is toch niet hoe we de jongeren moeten opvoeden?
Er gaat over 20 jaar echt een probleem komen in dit land hoor, als iedereen zo denkt, dan zijn er simpelweg te weinig werkenden om al onze sociale voorzieningen in stand te houden.
Nou, zo ver zal het toch niet komen, dat iedereen zo denkt. En de bijstand is een vangnet, maar met alle regels tegenwoordig gaat dat ook niet meer zo makkelijk, lekker in de uitkering zitten.
Ik bedoel, mijn wereldbeeld is het ook niet hoor, maar ik zie dat doemscenario niet zo snel werkelijkheid worden.
dinsdag 9 augustus 2016 om 16:56
quote:heavenorhell schreef op 09 augustus 2016 @ 16:16:
[...]
Nee, geen afdak. Een lange lijn van het huis naar de schuur, dus het kan meer wapperen dan aan een droogmolen. In van die weken dat het elke dag van 's ochtends tot 's avonds regent is het natuurlijk geen doen, maar de meeste was die wij hebben droogt snel (handdoeken, lakens, t-shirts, rokken, panty's) en vaak is er toch een momentje te vinden dat het een paar uur droog is en er een lekker windje staat. Ik haal het ook niet binnen voor een paar spatjes regen, dan hangt het maar een uurtje langer buiten tot het opnieuw droog is. Als het echt langdurig zeikweer is probeer ik zoveel mogelijk kleding op de verwarming te hangen, dan is het zo droog. Ik heb ook zo'n hekel aan die muffe vaatdoekenlucht van was die te lang gehangen heeft.
Wij hebben een droogrek dus dan wappert het inderdaad minder. Maar goed, heb 'm door jouw woorden toch buiten gezet, zal dat weer wat vaker proberen. Lastige is dat als het toch gaat plannen dan krijg ik dat rek amper door de deur heen (met kleding eraan) en staat 'ie midden in de woonkamer.
Wat Trotter zegt over dat wij andermans bijstand betalen klinkt hard, maar ik kan me er wel in vinden. In mijn straat wonen een aantal alleenstaande moeders die leven op alimentatie en bijstand. Werken ho maar, en ze zijn jong en gezond dus het kan prima. Ze halen ook capriolen uit waardoor ze meer toeslagen krijgen. Echt stom vind ik dat, maar klikken bij de belastingdienst vind ik dan ook weer zo wat.
[...]
Nee, geen afdak. Een lange lijn van het huis naar de schuur, dus het kan meer wapperen dan aan een droogmolen. In van die weken dat het elke dag van 's ochtends tot 's avonds regent is het natuurlijk geen doen, maar de meeste was die wij hebben droogt snel (handdoeken, lakens, t-shirts, rokken, panty's) en vaak is er toch een momentje te vinden dat het een paar uur droog is en er een lekker windje staat. Ik haal het ook niet binnen voor een paar spatjes regen, dan hangt het maar een uurtje langer buiten tot het opnieuw droog is. Als het echt langdurig zeikweer is probeer ik zoveel mogelijk kleding op de verwarming te hangen, dan is het zo droog. Ik heb ook zo'n hekel aan die muffe vaatdoekenlucht van was die te lang gehangen heeft.
Wij hebben een droogrek dus dan wappert het inderdaad minder. Maar goed, heb 'm door jouw woorden toch buiten gezet, zal dat weer wat vaker proberen. Lastige is dat als het toch gaat plannen dan krijg ik dat rek amper door de deur heen (met kleding eraan) en staat 'ie midden in de woonkamer.
Wat Trotter zegt over dat wij andermans bijstand betalen klinkt hard, maar ik kan me er wel in vinden. In mijn straat wonen een aantal alleenstaande moeders die leven op alimentatie en bijstand. Werken ho maar, en ze zijn jong en gezond dus het kan prima. Ze halen ook capriolen uit waardoor ze meer toeslagen krijgen. Echt stom vind ik dat, maar klikken bij de belastingdienst vind ik dan ook weer zo wat.
dinsdag 9 augustus 2016 om 17:00
quote:Marana_ schreef op 09 augustus 2016 @ 16:55:
Nijevelt en Schattigmeisje, ik vond noodgedwongen niet werken vanwege bijv gezondheidsklachten van een heel andere orde. Het gaat mij echt om die jonge meiden die voor hun 20e al roepen dat ze later niet willen werken, dat vind ik echt schokkend. Dat je bij voorbaat al zo in elkaar steekt.
Vind ik ook echt anders inderdaad.
Verder, wat gaat het hier snel! Terwijl ik typ komen er alweer berichten bij
Nijevelt en Schattigmeisje, ik vond noodgedwongen niet werken vanwege bijv gezondheidsklachten van een heel andere orde. Het gaat mij echt om die jonge meiden die voor hun 20e al roepen dat ze later niet willen werken, dat vind ik echt schokkend. Dat je bij voorbaat al zo in elkaar steekt.
Vind ik ook echt anders inderdaad.
Verder, wat gaat het hier snel! Terwijl ik typ komen er alweer berichten bij
dinsdag 9 augustus 2016 om 17:01
quote:Marana_ schreef op 09 augustus 2016 @ 16:55:
Nijevelt en Schattigmeisje, ik vond noodgedwongen niet werken vanwege bijv gezondheidsklachten van een heel andere orde. Het gaat mij echt om die jonge meiden die voor hun 20e al roepen dat ze later niet willen werken, dat vind ik echt schokkend. Dat je bij voorbaat al zo in elkaar steekt.
Snap ik. Maar ik wilde graag even mijn overwegingen delen, omdat ik het zelf ook lastig vind een goede afweging te maken. Er zijn namelijk ook mensen (niet hier, maar in het algmeen, die ik wel eens tegenkom in het echte leven), die dat niet van een andere orde vinden.
De categorie mensen waar jij het over hebt zijn voor mij een ver-van-mijn-bedshow. Ik kan me er ook niks bij voorstellen. Ik denk trouwens niet dat je die mensen allemaal aan het werk krijgt, hoe streng je de regels ook maakt. Er zullen er altijd blijven die de boel handig weten te omzeilen.
Nijevelt en Schattigmeisje, ik vond noodgedwongen niet werken vanwege bijv gezondheidsklachten van een heel andere orde. Het gaat mij echt om die jonge meiden die voor hun 20e al roepen dat ze later niet willen werken, dat vind ik echt schokkend. Dat je bij voorbaat al zo in elkaar steekt.
Snap ik. Maar ik wilde graag even mijn overwegingen delen, omdat ik het zelf ook lastig vind een goede afweging te maken. Er zijn namelijk ook mensen (niet hier, maar in het algmeen, die ik wel eens tegenkom in het echte leven), die dat niet van een andere orde vinden.
De categorie mensen waar jij het over hebt zijn voor mij een ver-van-mijn-bedshow. Ik kan me er ook niks bij voorstellen. Ik denk trouwens niet dat je die mensen allemaal aan het werk krijgt, hoe streng je de regels ook maakt. Er zullen er altijd blijven die de boel handig weten te omzeilen.
