Relaties
alle pijlers
Relatie advies
dinsdag 5 mei 2026 om 12:53
Hallo allen!
Update:
Verrassend kwam hij zelf met het voorstel om te latten! De wonderen zijn de wereld nog niet uit
Alsnog, hoor ik graag jullie meningen.
Na 8 jaar heb ik de relatie verbroken, omdat ik het gevoel heb dat we onze karakters in 2 uiterste richtingen zijn gegroeid.
Ik (vrouw) ben best dominant, onafhankelijk, een echte aanpakker, niet op mijn mondje gevallen en als mij iets niet zint dan zeg ik er wat van.
Hij, daarentegen, is afwachtend, neemt geen initiatief en begint een 'ouwe' zeur te worden. Het meest storende is zijn afhankelijkheid en dat hij niet zelfredzaam is.
Hij is een echte volger en ik een leider en een 'regelaar'.
Ik heb het besluit om uit elkaar te gaan genomen na vele gesprekken zonder langdurig resultaat. Ik ben immers zijn partner, niet de moeder.
Omdat we het altijd naar ons zin hebben gehad, plezier hebben gemaakt, we kunnen diepgaande gesprekken voeren en hebben bijna dezelfde blik op het leven, zit ik te denken of latten misschien een optie is.
Zo kan hij onafhankelijk en zelfstandig leren worden, mits hij dat wilt, en ik hoef voor niemand anders dan voor mijzelf te zorgen.
Heeft er iemand in soortgelijke situatie gezeten en zijn mening erover uiten?
Ik hoor graag ook de meningen van mannen!
Update:
Verrassend kwam hij zelf met het voorstel om te latten! De wonderen zijn de wereld nog niet uit
Alsnog, hoor ik graag jullie meningen.
Na 8 jaar heb ik de relatie verbroken, omdat ik het gevoel heb dat we onze karakters in 2 uiterste richtingen zijn gegroeid.
Ik (vrouw) ben best dominant, onafhankelijk, een echte aanpakker, niet op mijn mondje gevallen en als mij iets niet zint dan zeg ik er wat van.
Hij, daarentegen, is afwachtend, neemt geen initiatief en begint een 'ouwe' zeur te worden. Het meest storende is zijn afhankelijkheid en dat hij niet zelfredzaam is.
Hij is een echte volger en ik een leider en een 'regelaar'.
Ik heb het besluit om uit elkaar te gaan genomen na vele gesprekken zonder langdurig resultaat. Ik ben immers zijn partner, niet de moeder.
Omdat we het altijd naar ons zin hebben gehad, plezier hebben gemaakt, we kunnen diepgaande gesprekken voeren en hebben bijna dezelfde blik op het leven, zit ik te denken of latten misschien een optie is.
Zo kan hij onafhankelijk en zelfstandig leren worden, mits hij dat wilt, en ik hoef voor niemand anders dan voor mijzelf te zorgen.
Heeft er iemand in soortgelijke situatie gezeten en zijn mening erover uiten?
Ik hoor graag ook de meningen van mannen!
anoniem_69fc401a1a7f2 wijzigde dit bericht op 05-05-2026 18:39
Reden: Een update
Reden: Een update
6.47% gewijzigd
dinsdag 5 mei 2026 om 18:28
Je schrijft dat hij een echte volger is en jij een echte regelaar.
Hoop je door te latten dat hij helemaal verandert in hoe jij wilt dat hij is? Dat lijkt me niet helemaal eerlijk namelijk.
Misschien ben jij wie je bent en is hij ook wie hij is en daar moeten jullie het mee doen.
Zelf initiatieven nemen met de verwachting dat iemand anders daardoor verandert, lijkt me niet heel kansrijk.
Hoop je door te latten dat hij helemaal verandert in hoe jij wilt dat hij is? Dat lijkt me niet helemaal eerlijk namelijk.
Misschien ben jij wie je bent en is hij ook wie hij is en daar moeten jullie het mee doen.
Zelf initiatieven nemen met de verwachting dat iemand anders daardoor verandert, lijkt me niet heel kansrijk.
willow wijzigde dit bericht op 05-05-2026 18:31
Reden: Toevoeging
Reden: Toevoeging
16.44% gewijzigd
dinsdag 5 mei 2026 om 18:32
Ja maar, ja maar, ja maar. Dat jij alles mocht beslissen, had toch ook voordelen voor jou?
Hij besliste niet om knoflookbloemkoolmakreel te koken, waardoor èn jullie keuken èn jouw mondgeur èn jouw okselzweet gingen ruiken.
Hij zat niet te gokken op een betting website en jullie huurwoninggeld te verkwisten.
Je hoefde niet naar een teringherrieconcert, waarvoor hij twee concertkaartjes had gekocht.
Hij stelde niet voor om matching tattoos te nemen.
Zijn moeder kocht geen schilderij voor boven jullie bank omelkedagnaartekijkenzodatjulliehaarkondenherinneren.
Je had geen strijd, omdat jullie jouw plan volgden.
Als hij alleen woont, denk je, dat hij dan in zijn eigen woning de vloer gaat dweilen en een gezonde hap gaat koken? Misschien erger jij je rot, als er stofnesten onder zijn bank liggen en hij paprikachips als avondeten neemt.
Hij besliste niet om knoflookbloemkoolmakreel te koken, waardoor èn jullie keuken èn jouw mondgeur èn jouw okselzweet gingen ruiken.
Hij zat niet te gokken op een betting website en jullie huurwoninggeld te verkwisten.
Je hoefde niet naar een teringherrieconcert, waarvoor hij twee concertkaartjes had gekocht.
Hij stelde niet voor om matching tattoos te nemen.
Zijn moeder kocht geen schilderij voor boven jullie bank omelkedagnaartekijkenzodatjulliehaarkondenherinneren.
Je had geen strijd, omdat jullie jouw plan volgden.
Als hij alleen woont, denk je, dat hij dan in zijn eigen woning de vloer gaat dweilen en een gezonde hap gaat koken? Misschien erger jij je rot, als er stofnesten onder zijn bank liggen en hij paprikachips als avondeten neemt.
Durf te antwoorden: één van de leukste topics op het forum!
dinsdag 5 mei 2026 om 18:51
Hij accepteerde het maar en ik was tevreden en soms tegelijk teleurgesteld dat er geen tegenvuur gegeven werd.SinPermiso schreef: ↑05-05-2026 18:35Zeemansdochter hier: er passen geen twee kapiteins op een schip.
Wat is het effect van jouw dominantie op jullie relatie geweest?
Ik had het vaak ook niet door dat het hem ook soms raakte. En hij sprak het niet uit.
Op gegeven moment zijn we eraan gewend geraakt, tot nu.
dinsdag 5 mei 2026 om 18:55
Bedankt voor het delen van jouw visie!
Al mijn gekozen en gedeelde woorden zijn bekend bij hem. Ik ben altijd eerlijk en transparant geweest over mijn opvattingen.
dinsdag 5 mei 2026 om 19:03
Dat klinkt alsof je op zoek was naar twee tegenovergestelde dingen tegelijk. Iets kan niet tegelijk nat èn droog zijn.Patchouli01 schreef: ↑05-05-2026 18:51Hij accepteerde het maar en ik was tevreden en soms tegelijk teleurgesteld dat er geen tegenvuur gegeven werd.
Als jij een besluit nam voor jullie beiden, en hij ging daar niet mee akkoord wat was dan jouw reactie daarop?
dinsdag 5 mei 2026 om 19:09
Ik ging mijn zin doordrukken. Hij probeerde het ook, maar wilde geen ruzie dus toen stemde hij maar in.SinPermiso schreef: ↑05-05-2026 19:03Dat klinkt alsof je op zoek was naar twee tegenovergestelde dingen tegelijk. Iets kan niet tegelijk nat èn droog zijn.
Als jij een besluit nam voor jullie beiden, en hij ging daar niet mee akkoord wat was dan jouw reactie daarop?
Nu ik het uitgeschreven heb, zie ik zeker in dat er vast ook compromis te vinden was.
dinsdag 5 mei 2026 om 19:15
Klinkt niet alsof jij heel aardig en vriendelijk bent geweest voor je vriend. Misschien is relatie beeindigen een goed idee, ik hoop dat hij iemand tegenkomt die wel ruimte voor twee kan maken.Patchouli01 schreef: ↑05-05-2026 19:09Ik ging mijn zin doordrukken. Hij probeerde het ook, maar wilde geen ruzie dus toen stemde hij maar in.
Nu ik het uitgeschreven heb, zie ik zeker in dat er vast ook compromis te vinden was.
Wat eten we vanavond?
dinsdag 5 mei 2026 om 19:27
Omdat in mijn ogen mijn idee beter was, als ik vond dat zijn idee beter was dan ging ik pas akkoord. Maar als ik er heilig van overtuigd was dat ik gelijk had (wat niet altijd zo was) ging ik het vol verdedigen.
Ik zag het niet in en hij zei er niets van. En zo gingen we verder leven...
dinsdag 5 mei 2026 om 19:31
Patchouli01 schreef: ↑05-05-2026 18:51
Ik had het vaak ook niet door dat het hem ook soms raakte. En hij sprak het niet uit.
Op gegeven moment zijn we eraan gewend geraakt, tot nu.
Je accepteerde zijn inspraak niet en dit bovenste stukje laat ook een beetje zien dat je geen oog had voor zijn gevoelens.
Heel lullig, maar je hebt je gedragen als een bully en nu je hebt "gewonnen" blijkt daar opeens niet zo heel veel aan. Om dat een beetje sympathiek aan jezelf te verkopen schuif je het af op dat hij niet zelfstandig zou zijn en dat nu misschien, nu jij hem hebt losgelaten en daarmee "dwingt" zelf weer het roer in handen te nemen zal gaan ontstaan. Maar je bent natuurlijk acht jaar geleden niet langs een dagbesteding gelopen om een verkering uit te kiezen om barmhartig onder je vleugels te nemen. Hij was gewoon een functionerende volwassene, dus prima in staat om een ei te bakken, zijn sokken te wassen en een nieuwe grasmaaier te bestellen op bol.com
Je respect voor hem is weg omdat hij niet van je kon winnen. Heb je er ooit wel eens over nagedacht dat een relatie geen krachtmeting hoeft te zijn? En dat hij misschien helemaal niet van jou wilde winnen maar gewoon samen gelukkig wilde zijn?
dinsdag 5 mei 2026 om 19:39
SinPermiso schreef: ↑05-05-2026 19:31Je accepteerde zijn inspraak niet en dit bovenste stukje laat ook een beetje zien dat je geen oog had voor zijn gevoelens.
Heel lullig, maar je hebt je gedragen als een bully en nu je hebt "gewonnen" blijkt daar opeens niet zo heel veel aan. Om dat een beetje sympathiek aan jezelf te verkopen schuif je het af op dat hij niet zelfstandig zou zijn en dat nu misschien, nu jij hem hebt losgelaten en daarmee "dwingt" zelf weer het roer in handen te nemen zal gaan ontstaan. Maar je bent natuurlijk acht jaar geleden niet langs een dagbesteding gelopen om een verkering uit te kiezen om barmhartig onder je vleugels te nemen. Hij was gewoon een functionerende volwassene, dus prima in staat om een ei te bakken, zijn sokken te wassen en een nieuwe grasmaaier te bestellen op bol.com
Je respect voor hem is weg omdat hij niet van je kon winnen. Heb je er ooit wel eens over nagedacht dat een relatie geen krachtmeting hoeft te zijn? En dat hij misschien helemaal niet van jou wilde winnen maar gewoon samen gelukkig wilde zijn?
Dat klopt, op gegeven moment hield ik steeds minder rekening met zijn gevoelens.
Je hebt zeker in sommige aspecten gelijk!
Behalve het feit dat voordat we samen gingen wonen, hij bij zijn moeder woonde die echt alles voor hem deed. Toen was hij 26. Hij heeft niet de kans gehad om zelfstandig te worden.
dinsdag 5 mei 2026 om 19:41
Klinkt mij als het het lastig hebben met dat het niet volgens het maatschappelijke plaatje gaat. En dan gaan vinden dat je een 'man nodig hebt die mij aankan' enzo. Want dat is zoals het hoort.
Volgens mij had je de basis voor een hele goede relatievorm, de mogelijkheden om het voor beiden in te richten naar het natuurlijke gedrag liggen voor het oprapen.
Alleen.... het verlangt van beide dat je omarmt wat je bent, niet wat je denkt dat je zou moeten zijn.
Volgens mij had je de basis voor een hele goede relatievorm, de mogelijkheden om het voor beiden in te richten naar het natuurlijke gedrag liggen voor het oprapen.
Alleen.... het verlangt van beide dat je omarmt wat je bent, niet wat je denkt dat je zou moeten zijn.
dinsdag 5 mei 2026 om 19:45
Goh. Wie heeft er alles van zijn moeder overgenomen dan? En wat was de reden dat die persoon hem die kans heeft ontnomen?
dinsdag 5 mei 2026 om 19:58
Geen idee... Ze zorgde veel te graag voor hem. De over zorgzaamheid stopte wel nadat hij het huis uit ging.SinPermiso schreef: ↑05-05-2026 19:45Goh. Wie heeft er alles van zijn moeder overgenomen dan? En wat was de reden dat die persoon hem die kans heeft ontnomen?
dinsdag 5 mei 2026 om 19:59
Je hebt echt geen idee?Patchouli01 schreef: ↑05-05-2026 19:58Geen idee... Ze zorgde veel te graag voor hem. De over zorgzaamheid stopte wel nadat hij het huis uit ging.
Doe die man een plezier en verbreek de relatie.
dinsdag 5 mei 2026 om 20:07
Patchouli01 schreef: ↑05-05-2026 19:58Geen idee... Ze zorgde veel te graag voor hem. De over zorgzaamheid stopte wel nadat hij het huis uit ging.
Zij was zijn moeder en vervulde de moederrol. Goed, slecht, whatever. Die rol is acht jaar geleden gestopt. Jij zegt dat hij nooit de kans heeft gehad zelfstandig te worden.
Mijn vraag is wie dat in de afgelopen acht jaar in de weg heeft gestaan. Wie heeft hem de afgelopen acht jaar die kans ontnomen?
dinsdag 5 mei 2026 om 20:19
Hij werkte fulltime (sinds kort 4 dagen) en ik werk, wegens chronische ziekte, parttime. Dus het was wel zo eerlijk dat ik meer thuis deed.SinPermiso schreef: ↑05-05-2026 20:07Zij was zijn moeder en vervulde de moederrol. Goed, slecht, whatever. Die rol is acht jaar geleden gestopt. Jij zegt dat hij nooit de kans heeft gehad zelfstandig te worden.
Mijn vraag is wie dat in de afgelopen acht jaar in de weg heeft gestaan. Wie heeft hem de afgelopen acht jaar die kans ontnomen?
Waarschijnlijk door gewoonte is er niet veel veranderd sinds hij ook parttime is gaan werken, zelfs na paar gesprekken.
dinsdag 5 mei 2026 om 20:24
Patchouli01 schreef: ↑05-05-2026 20:19Hij werkte fulltime (sinds kort 4 dagen) en ik werk, wegens chronische ziekte, parttime. Dus het was wel zo eerlijk dat ik meer thuis deed.
Waarschijnlijk door gewoonte is er niet veel veranderd sinds hij ook parttime is gaan werken, zelfs na paar gesprekken.
Dat zijn heel veel woorden voor "Oh shit, IK"
dinsdag 5 mei 2026 om 20:29
Spot on!SinPermiso schreef: ↑05-05-2026 19:31Je accepteerde zijn inspraak niet en dit bovenste stukje laat ook een beetje zien dat je geen oog had voor zijn gevoelens.
Heel lullig, maar je hebt je gedragen als een bully en nu je hebt "gewonnen" blijkt daar opeens niet zo heel veel aan. Om dat een beetje sympathiek aan jezelf te verkopen schuif je het af op dat hij niet zelfstandig zou zijn en dat nu misschien, nu jij hem hebt losgelaten en daarmee "dwingt" zelf weer het roer in handen te nemen zal gaan ontstaan. Maar je bent natuurlijk acht jaar geleden niet langs een dagbesteding gelopen om een verkering uit te kiezen om barmhartig onder je vleugels te nemen. Hij was gewoon een functionerende volwassene, dus prima in staat om een ei te bakken, zijn sokken te wassen en een nieuwe grasmaaier te bestellen op bol.com
Je respect voor hem is weg omdat hij niet van je kon winnen. Heb je er ooit wel eens over nagedacht dat een relatie geen krachtmeting hoeft te zijn? En dat hij misschien helemaal niet van jou wilde winnen maar gewoon samen gelukkig wilde zijn?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
