Hyperventilatie (hartkloppingen etc.)
donderdag 8 september 2016 om 22:08
Hi Vivaleden,
Ik ben een jonge vrouw van 25 jaar oud die nu al jaren kampt met chronische hyperventilatie, althans dat zeggen de artsen. Ik heb vrijwel dagelijks last van hartkloppingen, benauwdheid en een enorme druk op de borst. De laatste paar maanden voel ik mij ook erg zwak en lijkt het alsof ik ga flauwvallen. Het is zeer aangrijpend en beheerst op een gegeven moment toch wel je leven, vooral omdat er angst gevoelens bij komen kijken.
De topic heb ik geopend om hopelijk verder te kunnen praten met lotgenoten en om eventueel tips te kunnen delen over hoe je de klachten kan temmen en wat voor therapieën jullie onder andere hebben gevolgd.
Ik ben een jonge vrouw van 25 jaar oud die nu al jaren kampt met chronische hyperventilatie, althans dat zeggen de artsen. Ik heb vrijwel dagelijks last van hartkloppingen, benauwdheid en een enorme druk op de borst. De laatste paar maanden voel ik mij ook erg zwak en lijkt het alsof ik ga flauwvallen. Het is zeer aangrijpend en beheerst op een gegeven moment toch wel je leven, vooral omdat er angst gevoelens bij komen kijken.
De topic heb ik geopend om hopelijk verder te kunnen praten met lotgenoten en om eventueel tips te kunnen delen over hoe je de klachten kan temmen en wat voor therapieën jullie onder andere hebben gevolgd.
Wanneer één deur sluit, opent de ander zich..
vrijdag 9 september 2016 om 23:59
zaterdag 10 september 2016 om 21:53
Wat voor meer ervaringen wil je verder nog horen? Dat het bij jou dan ineens over is? Dat is het niet. Als het je zelf niet lukt om je op je ademhaling te concentreren en je gedachten weet om te schakelen, dan heb je echt andere hulp nodig.
Op mijn laagste punt hierin, kreeg ik hartslagverlagende medicijnen voorgeschreven. Daarmee ging het niet over plus daarbij, ik had het stervenskoud daardoor. Was dus ook niet de oplossing.
Zoek een ademhalingstherapeut die je opnieuw leert ademen want zoals ik je OP lees, heeft het puur daarmee te maken. Al zul je het niet/moeilijk geloven, dat kun je thuis ook gaan oefenen. Merk je dat je een 'aanval' gaat krijgen, opstaan, iets anders gaan doen. Desnoods muziek opzetten en meezingen, een boek lezen en dan hardop voorlezen, dansen, even buiten gaan staan voor frisse lucht. Alles om je hersens weer de andere kant op te krijgen. Bewust afleiden van een aanval en op je ademhaling letten. En nee, dat is niet gelijk de volgende dag gedaan.
Op mijn laagste punt hierin, kreeg ik hartslagverlagende medicijnen voorgeschreven. Daarmee ging het niet over plus daarbij, ik had het stervenskoud daardoor. Was dus ook niet de oplossing.
Zoek een ademhalingstherapeut die je opnieuw leert ademen want zoals ik je OP lees, heeft het puur daarmee te maken. Al zul je het niet/moeilijk geloven, dat kun je thuis ook gaan oefenen. Merk je dat je een 'aanval' gaat krijgen, opstaan, iets anders gaan doen. Desnoods muziek opzetten en meezingen, een boek lezen en dan hardop voorlezen, dansen, even buiten gaan staan voor frisse lucht. Alles om je hersens weer de andere kant op te krijgen. Bewust afleiden van een aanval en op je ademhaling letten. En nee, dat is niet gelijk de volgende dag gedaan.
wij slapen nooit.
zaterdag 10 september 2016 om 22:15
quote:iceteapeach schreef op 10 september 2016 @ 21:53:
Wat voor meer ervaringen wil je verder nog horen? Dat het bij jou dan ineens over is? Dat is het niet. Als het je zelf niet lukt om je op je ademhaling te concentreren en je gedachten weet om te schakelen, dan heb je echt andere hulp nodig.
Op mijn laagste punt hierin, kreeg ik hartslagverlagende medicijnen voorgeschreven. Daarmee ging het niet over plus daarbij, ik had het stervenskoud daardoor. Was dus ook niet de oplossing.
Zoek een ademhalingstherapeut die je opnieuw leert ademen want zoals ik je OP lees, heeft het puur daarmee te maken. Al zul je het niet/moeilijk geloven, dat kun je thuis ook gaan oefenen. Merk je dat je een 'aanval' gaat krijgen, opstaan, iets anders gaan doen. Desnoods muziek opzetten en meezingen, een boek lezen en dan hardop voorlezen, dansen, even buiten gaan staan voor frisse lucht. Alles om je hersens weer de andere kant op te krijgen. Bewust afleiden van een aanval en op je ademhaling letten. En nee, dat is niet gelijk de volgende dag gedaan.
Om eerlijk te zijn voel ik mij altijd een stuk minder bezorgd als ik lees dat anderen soortgelijke klachten hebben en me kunnen vertellen dat het CHV is en geen andere ernstige ziekte. Ik zoek vaak forums op als mijn lichamelijke klachten weer optreden zodat ik weer wat rustiger wordt.
Het is trouwens niet dat ik echt aanvallen krijg (af en toe wel) maar dat ik de hele dag door met de klachten loop. Dus de hele dag door een druk op mijn borst, hartkloppingen en heel moeilijk ademen. Soms lukt het me om afleiding te zoeken maar dit is erg moeilijk..mijn gedachten zijn er 24/7 mee bezig.
Wat voor meer ervaringen wil je verder nog horen? Dat het bij jou dan ineens over is? Dat is het niet. Als het je zelf niet lukt om je op je ademhaling te concentreren en je gedachten weet om te schakelen, dan heb je echt andere hulp nodig.
Op mijn laagste punt hierin, kreeg ik hartslagverlagende medicijnen voorgeschreven. Daarmee ging het niet over plus daarbij, ik had het stervenskoud daardoor. Was dus ook niet de oplossing.
Zoek een ademhalingstherapeut die je opnieuw leert ademen want zoals ik je OP lees, heeft het puur daarmee te maken. Al zul je het niet/moeilijk geloven, dat kun je thuis ook gaan oefenen. Merk je dat je een 'aanval' gaat krijgen, opstaan, iets anders gaan doen. Desnoods muziek opzetten en meezingen, een boek lezen en dan hardop voorlezen, dansen, even buiten gaan staan voor frisse lucht. Alles om je hersens weer de andere kant op te krijgen. Bewust afleiden van een aanval en op je ademhaling letten. En nee, dat is niet gelijk de volgende dag gedaan.
Om eerlijk te zijn voel ik mij altijd een stuk minder bezorgd als ik lees dat anderen soortgelijke klachten hebben en me kunnen vertellen dat het CHV is en geen andere ernstige ziekte. Ik zoek vaak forums op als mijn lichamelijke klachten weer optreden zodat ik weer wat rustiger wordt.
Het is trouwens niet dat ik echt aanvallen krijg (af en toe wel) maar dat ik de hele dag door met de klachten loop. Dus de hele dag door een druk op mijn borst, hartkloppingen en heel moeilijk ademen. Soms lukt het me om afleiding te zoeken maar dit is erg moeilijk..mijn gedachten zijn er 24/7 mee bezig.
Wanneer één deur sluit, opent de ander zich..
zaterdag 10 september 2016 om 23:02
quote:notalwaysdark schreef op 10 september 2016 @ 22:50:
Heel herkenbaar dat zoeken naar antwoorden, maar op een gegeven helpt die geruststelling ook niet meer. Je moet echt elke keer tegen jezelf zeggen dat het niks is. Dat het kut is, maar dat het weer overgaat, ookal heb je het 24/7.Bedankt voor je reactie. Dat is inderdaad de kunst, jezelf steeds geruststellen.
Heel herkenbaar dat zoeken naar antwoorden, maar op een gegeven helpt die geruststelling ook niet meer. Je moet echt elke keer tegen jezelf zeggen dat het niks is. Dat het kut is, maar dat het weer overgaat, ookal heb je het 24/7.Bedankt voor je reactie. Dat is inderdaad de kunst, jezelf steeds geruststellen.
Wanneer één deur sluit, opent de ander zich..
zondag 11 september 2016 om 20:45
Hier nog een ervaring. Was vandaag in de stad, in de auto voelde ik al een immense druk op mijn schouders (letterlijk). Mijn vriend reed en wou het uitje niet verpesten dus zei er niks van en probeerde aan iets anders te denken.
Toen ik uitstapte ging het mis: werd heel duizelig, handen tintelden helemaal, kreeg geen lucht meer en had geen gevoel meer in mijn benen. Toen zijn we naar de huisartsenpost gereden, toen we daar aankwamen waren mijn symptomen al een stuk minder.
Deze zei dat het een hyperventilatieaanval was. Had in het verleden al last gehad van paniekaanvallen maar dit is precies nog iets anders, want mijn hartslag was nu perfect normaal.
Kan iemand me het verschil hieren misschien uitleggen?
Dus je bent zeker niet alleen.
Toen ik uitstapte ging het mis: werd heel duizelig, handen tintelden helemaal, kreeg geen lucht meer en had geen gevoel meer in mijn benen. Toen zijn we naar de huisartsenpost gereden, toen we daar aankwamen waren mijn symptomen al een stuk minder.
Deze zei dat het een hyperventilatieaanval was. Had in het verleden al last gehad van paniekaanvallen maar dit is precies nog iets anders, want mijn hartslag was nu perfect normaal.
Kan iemand me het verschil hieren misschien uitleggen?
Dus je bent zeker niet alleen.
zondag 11 september 2016 om 22:59
quote:mismashful2 schreef op 11 september 2016 @ 20:45:
Hier nog een ervaring. Was vandaag in de stad, in de auto voelde ik al een immense druk op mijn schouders (letterlijk). Mijn vriend reed en wou het uitje niet verpesten dus zei er niks van en probeerde aan iets anders te denken.
Toen ik uitstapte ging het mis: werd heel duizelig, handen tintelden helemaal, kreeg geen lucht meer en had geen gevoel meer in mijn benen. Toen zijn we naar de huisartsenpost gereden, toen we daar aankwamen waren mijn symptomen al een stuk minder.
Deze zei dat het een hyperventilatieaanval was. Had in het verleden al last gehad van paniekaanvallen maar dit is precies nog iets anders, want mijn hartslag was nu perfect normaal.
Kan iemand me het verschil hieren misschien uitleggen?
Dus je bent zeker niet alleen.Bedankt voor je reactie. Een hyperventilatie- of paniekaanval gaat vaak wel gepaard met hartkloppingen alhoewel er ook mensen zijn die last hebben van duizeligheid, benauwdheid etc. zonder ook nog last te hebben van hartkloppingen. Nog even voor de zekerheid naar de huisarts is altijd goed om te doen. Misschien was het wel een lage bloeddruk waar je last van had ?
Hier nog een ervaring. Was vandaag in de stad, in de auto voelde ik al een immense druk op mijn schouders (letterlijk). Mijn vriend reed en wou het uitje niet verpesten dus zei er niks van en probeerde aan iets anders te denken.
Toen ik uitstapte ging het mis: werd heel duizelig, handen tintelden helemaal, kreeg geen lucht meer en had geen gevoel meer in mijn benen. Toen zijn we naar de huisartsenpost gereden, toen we daar aankwamen waren mijn symptomen al een stuk minder.
Deze zei dat het een hyperventilatieaanval was. Had in het verleden al last gehad van paniekaanvallen maar dit is precies nog iets anders, want mijn hartslag was nu perfect normaal.
Kan iemand me het verschil hieren misschien uitleggen?
Dus je bent zeker niet alleen.Bedankt voor je reactie. Een hyperventilatie- of paniekaanval gaat vaak wel gepaard met hartkloppingen alhoewel er ook mensen zijn die last hebben van duizeligheid, benauwdheid etc. zonder ook nog last te hebben van hartkloppingen. Nog even voor de zekerheid naar de huisarts is altijd goed om te doen. Misschien was het wel een lage bloeddruk waar je last van had ?
Wanneer één deur sluit, opent de ander zich..
zondag 11 september 2016 om 23:17
Ben achteraf naar de huisartsenpost gereden, en mijn bloeddruk was gewoon normaal.. Ben al naar een cardioloog, Maag-Darm-Lever arts en stomatoloog gegaan (voor gespannen kaken en hoofdpijnen) en het enige dat hier uitkwam is spanning.
Toch denk ik elke keer weer dat ik iets aan mijn hart heb. Dit lijkt echt iets zonder einde.
Het is zo moeilijk om te geloven dat dit écht gewoon psychisch is. Dan begin je te denken: misschien heeft de cardioloog ergens overgekeken? (hij heeft een ECG gedaan, een echo van het hart, en heb 24u zo'n kastje gedragen, was allemaal normaal.)
Morgen gelukkig een afspraak bij de psychiater.
Toch denk ik elke keer weer dat ik iets aan mijn hart heb. Dit lijkt echt iets zonder einde.
Het is zo moeilijk om te geloven dat dit écht gewoon psychisch is. Dan begin je te denken: misschien heeft de cardioloog ergens overgekeken? (hij heeft een ECG gedaan, een echo van het hart, en heb 24u zo'n kastje gedragen, was allemaal normaal.)
Morgen gelukkig een afspraak bij de psychiater.
zondag 11 september 2016 om 23:24
quote:mismashful2 schreef op 11 september 2016 @ 23:17:
Ben achteraf naar de huisartsenpost gereden, en mijn bloeddruk was gewoon normaal.. Ben al naar een cardioloog, Maag-Darm-Lever arts en stomatoloog gegaan (voor gespannen kaken en hoofdpijnen) en het enige dat hier uitkwam is spanning.
Toch denk ik elke keer weer dat ik iets aan mijn hart heb. Dit lijkt echt iets zonder einde.
Het is zo moeilijk om te geloven dat dit écht gewoon psychisch is. Dan begin je te denken: misschien heeft de cardioloog ergens overgekeken? (hij heeft een ECG gedaan, een echo van het hart, en heb 24u zo'n kastje gedragen, was allemaal normaal.)
Morgen gelukkig een afspraak bij de psychiater.
Ik snap je helemaal. Ik heb het ook laten testen en bleek niets met mijn hart te zijn. Toch denk ik elke keer dat ik iets aan mijn hart heb en ben ik erg bang voor een hartaanval. Ik wil het jammer genoeg maar niet accepteren/begrijpen dat mijn klachten echt door verkeerde ademhaling zijn veroorzaakt... maar blijkt dus dat spanningen, angst en verkeerd ademen vele lichamelijke klachten kunnen opwekken.
Wat meten ze precies met een 24u kastje. Dat is namelijk nog iets waar ik nog geen gebruik van hem gemaakt..
Ben achteraf naar de huisartsenpost gereden, en mijn bloeddruk was gewoon normaal.. Ben al naar een cardioloog, Maag-Darm-Lever arts en stomatoloog gegaan (voor gespannen kaken en hoofdpijnen) en het enige dat hier uitkwam is spanning.
Toch denk ik elke keer weer dat ik iets aan mijn hart heb. Dit lijkt echt iets zonder einde.
Het is zo moeilijk om te geloven dat dit écht gewoon psychisch is. Dan begin je te denken: misschien heeft de cardioloog ergens overgekeken? (hij heeft een ECG gedaan, een echo van het hart, en heb 24u zo'n kastje gedragen, was allemaal normaal.)
Morgen gelukkig een afspraak bij de psychiater.
Ik snap je helemaal. Ik heb het ook laten testen en bleek niets met mijn hart te zijn. Toch denk ik elke keer dat ik iets aan mijn hart heb en ben ik erg bang voor een hartaanval. Ik wil het jammer genoeg maar niet accepteren/begrijpen dat mijn klachten echt door verkeerde ademhaling zijn veroorzaakt... maar blijkt dus dat spanningen, angst en verkeerd ademen vele lichamelijke klachten kunnen opwekken.
Wat meten ze precies met een 24u kastje. Dat is namelijk nog iets waar ik nog geen gebruik van hem gemaakt..
Wanneer één deur sluit, opent de ander zich..
zondag 11 september 2016 om 23:25
quote:mismashful2 schreef op 11 september 2016 @ 23:17:
Ben achteraf naar de huisartsenpost gereden, en mijn bloeddruk was gewoon normaal.. Ben al naar een cardioloog, Maag-Darm-Lever arts en stomatoloog gegaan (voor gespannen kaken en hoofdpijnen) en het enige dat hier uitkwam is spanning.
Toch denk ik elke keer weer dat ik iets aan mijn hart heb. Dit lijkt echt iets zonder einde.
Het is zo moeilijk om te geloven dat dit écht gewoon psychisch is. Dan begin je te denken: misschien heeft de cardioloog ergens overgekeken? (hij heeft een ECG gedaan, een echo van het hart, en heb 24u zo'n kastje gedragen, was allemaal normaal.)
Morgen gelukkig een afspraak bij de psychiater.
Zo herkenbaar. En telkens weer trap je erin.
Ik heb er toevallig nu weer last van. Een heel opgejaagd en raar gevoel. Ik begin het nu meer als een 'stress release' aanval te zien. Het uit zich bij mij nooit op het moment zelf, maar altijd een tijdje later. Echt ervoor zorgen dat je dat gaat inzien. Je kan jezelf ziek praten. Je mind is echt heel sterk daarin.
Ben achteraf naar de huisartsenpost gereden, en mijn bloeddruk was gewoon normaal.. Ben al naar een cardioloog, Maag-Darm-Lever arts en stomatoloog gegaan (voor gespannen kaken en hoofdpijnen) en het enige dat hier uitkwam is spanning.
Toch denk ik elke keer weer dat ik iets aan mijn hart heb. Dit lijkt echt iets zonder einde.
Het is zo moeilijk om te geloven dat dit écht gewoon psychisch is. Dan begin je te denken: misschien heeft de cardioloog ergens overgekeken? (hij heeft een ECG gedaan, een echo van het hart, en heb 24u zo'n kastje gedragen, was allemaal normaal.)
Morgen gelukkig een afspraak bij de psychiater.
Zo herkenbaar. En telkens weer trap je erin.
Ik heb er toevallig nu weer last van. Een heel opgejaagd en raar gevoel. Ik begin het nu meer als een 'stress release' aanval te zien. Het uit zich bij mij nooit op het moment zelf, maar altijd een tijdje later. Echt ervoor zorgen dat je dat gaat inzien. Je kan jezelf ziek praten. Je mind is echt heel sterk daarin.
zondag 11 september 2016 om 23:41
zondag 11 september 2016 om 23:44
Bij mij heeft haptonomie goed geholpen het te verminderen. Dat zou je ook nog kunnen proberen.
En mss toch AD proberen. Dat heeft mij uiteindelijk van mijn klachten (zowel chv als paniekstoornis) afgeholpen. Ik gebruik venlafaxine dat is speciaal voor angststoornissen.
Verder eens met de tips die al zijn gegeven, probeer afleiding te zoeken. En probeer het te accepteren als je een aanval hebt. Klinkt raar maar dat hielp bij mij ook altijd. Door acceptatie en het er te laten "zijn" vermindert het ook.
En mss toch AD proberen. Dat heeft mij uiteindelijk van mijn klachten (zowel chv als paniekstoornis) afgeholpen. Ik gebruik venlafaxine dat is speciaal voor angststoornissen.
Verder eens met de tips die al zijn gegeven, probeer afleiding te zoeken. En probeer het te accepteren als je een aanval hebt. Klinkt raar maar dat hielp bij mij ook altijd. Door acceptatie en het er te laten "zijn" vermindert het ook.
zondag 11 september 2016 om 23:49
quote:Tjuptjup schreef op 11 september 2016 @ 23:44:
Bij mij heeft haptonomie goed geholpen het te verminderen. Dat zou je ook nog kunnen proberen.
En mss toch AD proberen. Dat heeft mij uiteindelijk van mijn klachten (zowel chv als paniekstoornis) afgeholpen. Ik gebruik venlafaxine dat is speciaal voor angststoornissen.
Verder eens met de tips die al zijn gegeven, probeer afleiding te zoeken. En probeer het te accepteren als je een aanval hebt. Klinkt raar maar dat hielp bij mij ook altijd. Door acceptatie en het er te laten "zijn" vermindert het ook.
Bedankt voor de tip (haptonomie)
Ik ben bang om te beginnen aan AD en daar dan vervolgens verslaafd aan te raken. Ik ken personen die niet meer zonder kunnen en je hele leven met pillen doorbrengen lijkt me echt niets
Bij mij heeft haptonomie goed geholpen het te verminderen. Dat zou je ook nog kunnen proberen.
En mss toch AD proberen. Dat heeft mij uiteindelijk van mijn klachten (zowel chv als paniekstoornis) afgeholpen. Ik gebruik venlafaxine dat is speciaal voor angststoornissen.
Verder eens met de tips die al zijn gegeven, probeer afleiding te zoeken. En probeer het te accepteren als je een aanval hebt. Klinkt raar maar dat hielp bij mij ook altijd. Door acceptatie en het er te laten "zijn" vermindert het ook.
Bedankt voor de tip (haptonomie)
Ik ben bang om te beginnen aan AD en daar dan vervolgens verslaafd aan te raken. Ik ken personen die niet meer zonder kunnen en je hele leven met pillen doorbrengen lijkt me echt niets
Wanneer één deur sluit, opent de ander zich..
zondag 11 september 2016 om 23:50
quote:notalwaysdark schreef op 11 september 2016 @ 23:41:
Misselijkheid heb ik ook altijd erg last van tijdens paniek/angst. Dan ben ik ook bang om over te geven etc. En dat is juist net iets waar ik mezelf niet kan geruststellen. Je hebt het meeste last van iets waar je het meest bang voor bent. Alsof de paniek expres een klacht uitzoekt.Ben je bang om over te geven op bepaalde plekken/of bijzijn van anderen of vind je het overgeven zelf heel eng?
Misselijkheid heb ik ook altijd erg last van tijdens paniek/angst. Dan ben ik ook bang om over te geven etc. En dat is juist net iets waar ik mezelf niet kan geruststellen. Je hebt het meeste last van iets waar je het meest bang voor bent. Alsof de paniek expres een klacht uitzoekt.Ben je bang om over te geven op bepaalde plekken/of bijzijn van anderen of vind je het overgeven zelf heel eng?
Wanneer één deur sluit, opent de ander zich..
zondag 11 september 2016 om 23:52
quote:Keepcalm_ schreef op 11 september 2016 @ 23:49:
[...]
Bedankt voor de tip (haptonomie)
Ik ben bang om te beginnen aan AD en daar dan vervolgens verslaafd aan te raken. Ik ken personen die niet meer zonder kunnen en je hele leven met pillen doorbrengen lijkt me echt niets :(Echt, je hebt liever die pillen. Als ik die pillen niet slikte was ik nu nog een draaiend kasplantje. Ik zou het echt proberen, daarnaast werkt het niet zo verslavend en is het gewoon een hulpmiddel om beter te kunnen functioneren.
[...]
Bedankt voor de tip (haptonomie)
Ik ben bang om te beginnen aan AD en daar dan vervolgens verslaafd aan te raken. Ik ken personen die niet meer zonder kunnen en je hele leven met pillen doorbrengen lijkt me echt niets :(Echt, je hebt liever die pillen. Als ik die pillen niet slikte was ik nu nog een draaiend kasplantje. Ik zou het echt proberen, daarnaast werkt het niet zo verslavend en is het gewoon een hulpmiddel om beter te kunnen functioneren.
maandag 12 september 2016 om 01:13
quote:notalwaysdark schreef op 11 september 2016 @ 23:52:
[...]
Echt, je hebt liever die pillen. Als ik die pillen niet slikte was ik nu nog een draaiend kasplantje. Ik zou het echt proberen, daarnaast werkt het niet zo verslavend en is het gewoon een hulpmiddel om beter te kunnen functioneren.
+1000! Ik wilde er ook nooit aan maar had ik het maar jaren eerder gedaan!
En AD is niet verslavend. Je hebt er niet steeds meer van nodig om hetzelfde effect te bereiken nl. Vaak is het ook zo dat je na een periode weer kan afbouwen en dat je zonder kan. Het is een hulpmiddel om je stoornis te overwinnen.
Tja en sommige mensen moeten het idd hun hele leven slikken. Maar als je je er nou beter door voelt? Als je diabetes krijgt ga je toch ook de rest van je leven aan de insuline? Of doe je dat dan ook niet omdat je geen medicijnen wil gebruiken?
[...]
Echt, je hebt liever die pillen. Als ik die pillen niet slikte was ik nu nog een draaiend kasplantje. Ik zou het echt proberen, daarnaast werkt het niet zo verslavend en is het gewoon een hulpmiddel om beter te kunnen functioneren.
+1000! Ik wilde er ook nooit aan maar had ik het maar jaren eerder gedaan!
En AD is niet verslavend. Je hebt er niet steeds meer van nodig om hetzelfde effect te bereiken nl. Vaak is het ook zo dat je na een periode weer kan afbouwen en dat je zonder kan. Het is een hulpmiddel om je stoornis te overwinnen.
Tja en sommige mensen moeten het idd hun hele leven slikken. Maar als je je er nou beter door voelt? Als je diabetes krijgt ga je toch ook de rest van je leven aan de insuline? Of doe je dat dan ook niet omdat je geen medicijnen wil gebruiken?
maandag 12 september 2016 om 15:13
quote:Keepcalm_ schreef op 11 september 2016 @ 23:24:
[...]
Ik snap je helemaal. Ik heb het ook laten testen en bleek niets met mijn hart te zijn. Toch denk ik elke keer dat ik iets aan mijn hart heb en ben ik erg bang voor een hartaanval. Ik wil het jammer genoeg maar niet accepteren/begrijpen dat mijn klachten echt door verkeerde ademhaling zijn veroorzaakt... maar blijkt dus dat spanningen, angst en verkeerd ademen vele lichamelijke klachten kunnen opwekken.
Wat meten ze precies met een 24u kastje. Dat is namelijk nog iets waar ik nog geen gebruik van hem gemaakt..Dan draag je 24u lang een kastje rond je hart, en dit meet dan continu je hartslag en of je hart overslaat, dit is meer om ritmestoornissen uit te sluiten!
[...]
Ik snap je helemaal. Ik heb het ook laten testen en bleek niets met mijn hart te zijn. Toch denk ik elke keer dat ik iets aan mijn hart heb en ben ik erg bang voor een hartaanval. Ik wil het jammer genoeg maar niet accepteren/begrijpen dat mijn klachten echt door verkeerde ademhaling zijn veroorzaakt... maar blijkt dus dat spanningen, angst en verkeerd ademen vele lichamelijke klachten kunnen opwekken.
Wat meten ze precies met een 24u kastje. Dat is namelijk nog iets waar ik nog geen gebruik van hem gemaakt..Dan draag je 24u lang een kastje rond je hart, en dit meet dan continu je hartslag en of je hart overslaat, dit is meer om ritmestoornissen uit te sluiten!
maandag 12 september 2016 om 15:14
maandag 12 september 2016 om 15:27
quote:notalwaysdark schreef op 11 september 2016 @ 23:52:
[...]
Echt, je hebt liever die pillen. Als ik die pillen niet slikte was ik nu nog een draaiend kasplantje. Ik zou het echt proberen, daarnaast werkt het niet zo verslavend en is het gewoon een hulpmiddel om beter te kunnen functioneren.Niet iedereen heeft liever pillen hoor. Wat gaat er bij jou nu precies beter, sinds je pillen slikt ? Want je weet natuurlijk helemaal niet zeker of je je nu zonder pillen een draaiend kasplantje had gevoeld.
[...]
Echt, je hebt liever die pillen. Als ik die pillen niet slikte was ik nu nog een draaiend kasplantje. Ik zou het echt proberen, daarnaast werkt het niet zo verslavend en is het gewoon een hulpmiddel om beter te kunnen functioneren.Niet iedereen heeft liever pillen hoor. Wat gaat er bij jou nu precies beter, sinds je pillen slikt ? Want je weet natuurlijk helemaal niet zeker of je je nu zonder pillen een draaiend kasplantje had gevoeld.
maandag 12 september 2016 om 15:31
quote:notalwaysdark schreef op 09 september 2016 @ 23:27:
Anti depressiva (citalopram in mijn geval)
+1
Je klinkt heel angstig voor wat je allemaal voelt.
Je let zo erg op je eigen lichaam dat je je constant zorgen maakt.
Citalopram hielp mij hiervan af. Het maakt dat je je beter kan ontspannen.
Ik slik het overigens nu niet meer, en het gaat prima met me.
Anti depressiva (citalopram in mijn geval)
+1
Je klinkt heel angstig voor wat je allemaal voelt.
Je let zo erg op je eigen lichaam dat je je constant zorgen maakt.
Citalopram hielp mij hiervan af. Het maakt dat je je beter kan ontspannen.
Ik slik het overigens nu niet meer, en het gaat prima met me.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
maandag 12 september 2016 om 15:36
Overigens stond ik totaal niet open voor therapie, en dus zou het ook niet geholpen hebben.
Ik wist precies wat er mis was met me, en waarom. Daar had ik geen hulp voor nodig.
Dus vandaar dat ik in godsnaam dan maar die pillen heb aangepakt. Ik kon niet meer.
Ik wist precies wat er mis was met me, en waarom. Daar had ik geen hulp voor nodig.
Dus vandaar dat ik in godsnaam dan maar die pillen heb aangepakt. Ik kon niet meer.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.