vriendschap en geld

Oftewel je spreekt je irritatie uit en wellicht dat het dan beter gaat, of je houd je mond en accepteert dat ze zo is.



Het zou mij ook irriteren hoor, maar ik zou er dan wel wat van zeggen.

Volgende keer ook je portemonnee niet meteen pakken dan.

Vind het ook vervelend om het altijd te moeten vragen, alsof je vervelend doet terwijl het net heel normaal is ...

Als aardigheid terugbetaald moet worden is het geen aardigheid

Helaas zijn niet alle mensen zo dat wat ze krijgen ook ooit weer terug geven (het gebaar, niet geld op zich). Het is verschrikkelijk lief wat je gedaan hebt voor haar, het is inderdaad lullig dat ze, nu het financieel weer beter gaat met haar, ze niet uit zichzelf wat terug doet. Helaas is het wat het is. Volgende keer voorzichtiger zijn met wie je helpt. Hoe lullig dat ook klinkt.

Dat ze rookt en dat ze daar haar geld aan uit wil geven is haar keuze. Jij hebt niks te zeggen over haar portemonnee. Je daaraan ergeren is begrijpelijk, maar zinloos.



Dat jij haar getrakteerd hebt op de film, cafe, etc. toen ze krap zat was jouw keuze. Ik ben van mening dat je daar niks voor moet terug verwachten. Je geeft iets om te geven, niet om er iets voor terug te krijgen.



Maar dat die vriendin nooit iets terug gedaan heeft en nog steeds probeert onder de rekening uit te komen, vind ik wel wat over haar karakter zeggen. Het is aan jou of je bevriend wilt zijn met zo'n vriendin.

Het beste is om het uit te spreken of het te accepteren.

Tactieken als net zo lang wachten tot zij gaat betalen en andere vergelijkbare acties zou ik afraden, die zijn gewoon niet duidelijk genoeg.

Kan het niet zijn dat ze door die moeilijke periode gewoon heel spaarzaam met haar geld omgaat op de automatische piloot, zonder dat ze daarbij echt de intentie heeft om gierig te zijn?

quote:plumplum schreef op 12 september 2016 @ 13:57:

Dat ze rookt en dat ze daar haar geld aan uit wil geven is haar keuze. Jij hebt niks te zeggen over haar portemonnee. Je daaraan ergeren is begrijpelijk, maar zinloos.



Dat jij haar getrakteerd hebt op de film, cafe, etc. toen ze krap zat was jouw keuze. Ik ben van mening dat je daar niks voor moet terug verwachten. Je geeft iets om te geven, niet om er iets voor terug te krijgen.



Maar dat die vriendin nooit iets terug gedaan heeft en nog steeds probeert onder de rekening uit te komen, vind ik wel wat over haar karakter zeggen. Het is aan jou of je bevriend wilt zijn met zo'n vriendin.+1

Op dat moment gewoon zeggen.

'pin jij even, ik zit even krap'

' als jij even pint heb ik hier 15 euro voor mijn deel'

' volgens mij is het voor mij 12,50' en dat dan neerleggen of pinnen.

Niet hopen maar dwingen zeg maar.

Of van tevoren: Leuk idee naar de film, zou jij nu kunnen betalen want ik had een dure week'.

Je geeft zeker om iets terug te krijgen. Je ergert je aan het feit dat ze rookt en dat ze jou nooit heeft getrakteerd.

Het is toch niet zo dat ze jou nu de rekening laat betalen? Ze betaalt netjes haar deel.



Het lijkt wel alsof je wil dat ze jou eeuwig dankbaar is ofzo?

Ik ga niet meer om met mensen die zo zijn. Ik heb te veel voorgeschoten en teveel gezeik gehad en was het op een gegeven moment echt zat.

Zelf betaal ik liever teveel dan een ander te benadelen en ik verwacht dat terug.

Zit je krap dan wil ik best helpen maar dit gedoe nee.

Wat wel al helpt is stoppen met mokken en gewoon je eigen portemonnee in de gaten houden.

Bedeesd afwachten helpt dan gewoon niet, en de ander gaat weg en heeft lekker een tientje uitgespaard en schijt.

En ik ben en erbij ingeschoten en voel me een idioot.



Weet je wat het vaak is.

Is het gewoon geen geld hebben dan vind ik het wat anders. Ik betaal met liefde voor mensen die daar duidelijk over zijn.

Maar het is echt te vaak: 'ik wil geen geld aan JOU uitgeven'.

quote:caplanepourmoi schreef op 12 september 2016 @ 14:31:

Uitgangspunt is idd dat ik geef om goed te doen, te helpen en niet om iets terug te krijgen. Maar ik merk wel aan mezelf dat mijn fatsoensnorm (?) het wel onfatsoenlijk vind dat ze uit zichzelf het of niet ter sprake brengt (want misschien wil ze idd liever even zuinig doen) of een keer zelf als eerste naar de rekening grijpt. Vind het geen leuke situatie want we zitten met veel dingen op een lijn, kunnen goed kletsen en lachen, maar dit verzuurt het voor mij wel. Misschien kan ik beter dingen met haar doen die simpelweg geen geld kosten, samen wandelen of iets? Terwijl zij meestal degene is die vraagt om samen in een cafe af te spreken..



Doen jullie uitstapjes, cafebezoekjes altijd 50-50 en gaan die dingen gewoon soepel? (ik heb ook andere vriendinnen waar dit soort dingen nog nooit heeft gespeeld)



Als je genoeg volgende keer inderdaad zegt van 'dit is mijn deel' en het neerlegt, dan loopt het vanzelf wel lijkt me?

Ik schiet ook niet meer voor, het wordt toch nooit terugbetaald. En 10 x vragen om die €1 terug te krijgen, vreselijk!

Als het beide kanten uitgaat, geen probleem.

Maar nu is het altijd 'heeft iemand €1 voor koffie, ik geef het terug' en daarna hoor je er nooit meer iets van.

Als dit vaak speelt, begint het wel vervelend te worden.

Ik heb echter gewoon mezelf hierop aangepast : als ze vragen 'wie heeft €1 (bv.).', reageer ikzelf niet meer.

quote:caplanepourmoi schreef op 12 september 2016 @ 14:31:

Uitgangspunt is idd dat ik geef om goed te doen, te helpen en niet om iets terug te krijgen. Maar ik merk wel aan mezelf dat mijn fatsoensnorm (?) het wel onfatsoenlijk vind dat ze uit zichzelf het of niet ter sprake brengt (want misschien wil ze idd liever even zuinig doen) of een keer zelf als eerste naar de rekening grijpt. Vind het geen leuke situatie want we zitten met veel dingen op een lijn, kunnen goed kletsen en lachen, maar dit verzuurt het voor mij wel. Misschien kan ik beter dingen met haar doen die simpelweg geen geld kosten, samen wandelen of iets? Terwijl zij meestal degene is die vraagt om samen in een cafe af te spreken..



Doen jullie uitstapjes, cafebezoekjes altijd 50-50 en gaan die dingen gewoon soepel? (ik heb ook andere vriendinnen waar dit soort dingen nog nooit heeft gespeeld)



Ik vind het ook onfatsoenlijk dat ze keer op keer pas haar portemonnee pakt als jij er expliciet om vraagt. Je hebt immers al aangegeven haar niet meer steeds te willen trakteren nu haar financiële situatie weer goed is. Bovendien vind ik het sowieso al raar dat het echt een gewoonte was geworden dat jij alles betaalde en dat ze hier dus standaard vanuit ging. Maar als ze zuinig wil doen (of er geen geld voor over heeft), moet ze niet iedere keer voorstellen om buiten de deur wat te gaan drinken.



Gezien ze verder een leuke vriendin is, kan ik me voorstellen dat je het lastig vind om haar nogmaals aan te spreken op haar gedrag m.b.t. betalen. Blijkbaar is het voor haar een gevoelig onderwerp. Je kan er niet vanuit gaan dat ze jou als bedankje wel een keer zal trakteren (het zou haar wel sieren), maar 50/50 (of ieder haar deel) lijkt me niet meer dan normaal. Om beurten betalen zou ik bij deze vriendin niet doen, want dat gaat gegarandeerd mis.



Ik denk dat de 'dwingende' oplossingen die hier al gegeven zijn ook heel duidelijk zijn zonder dat je haar direct aan hoeft te spreken:

1. zorg dat je genoeg contant geld bij je hebt om jouw deel te betalen. Als jij dan de rekening hebt gevraagd, zeg je dat je jouw helft gepast hebt en leg je dat neer. Dan kan zij de rest bijleggen of het geheel pinnen.

2. als je allebei geen contant geld hebt maar moet pinnen, de rekening laten splitten. Je hoeft er niet echt 2 aparte rekeningen voor uit te laten draaien (irritant voor de ober als het druk is), maar je kunt gewoon allebei een bedrag pinnen.

3. (ga naar de wc en) laat haar de rekening vragen. Dan kan ze het geheel pinnen of haar helft op tafel leggen of in ieder geval haar portemonnee pakken. Indien ze met de rekening voor haar neus blijft zitten en geen aanstalte maakt om te betalen, gewoon weer optie 1 of 2 toepassen.



Mij lijkt dat ze de hint toch wel vrij snel begrepen moet hebben. Zo niet, dan zou ik haar er toch een keer op aan spreken en aangeven dat jij er een ongemakkelijk gevoel bij hebt als je haar steeds moet vragen haar deel te betalen en vragen waarom ze dat niet uit zichzelf doet.