Thuis
alle pijlers
Samenwonen met goede vriendin
zondag 2 oktober 2016 om 19:42
Even een fantasie waarvan ik erachter kwam dat ik niet de enige ben die hierover heeft nagedacht.
Mijn beste vriendin en ik zijn in de 30 en beiden single. Toch groeit de behoefte aan huisje, boompje, beestje en krimpt de hoop op een relatie bij ons beiden.
Nu waren we aan het geinen over samenwonen maar voor allebei was het niet alleen masr gein.
We zouden beiden graag kinderen willen.
We zijn al samen op vakantie geweest en voelen ons erg op ons gemak bij elkaar. De keren dat we bij elkaar blijven pitten voelen ook goed en vertrouwd. Alsof er al een relatie is. Desondanks hebben we geen gevoelens voor elkaar. Tegelijkertijd zullen er mensen zijn die denken dat we wel een relatie hebben.
Hoe zou het zijn om serieus samen te gaan wonen? Ieder een eigen slaapkamer, verder alles dele. Niet als studenten maar als volwassen vrouwen. En als het goed gaat serieuzer nadenken over samen een kind opvoeden.
Ikzelf heb deze gedachten al vaker gehad. Die gingen dan ook over deze bewuste vriendin. En nu het hardop uitgesproken is, laat het me niet los.
Wat houdt me tegen? Eigenlijk niets. Behalve dat het een grote stap is maar dat zou het ook zijn als ik met een partner samen zou gaan wonen.
Weet niet goed wat ik met dit topic wil. Misschien kunnen jullie helpen brainstormen.
Of is er zelfs iemand die ervaring heeft met deze constructie en ervaringen wil delen.
Mijn beste vriendin en ik zijn in de 30 en beiden single. Toch groeit de behoefte aan huisje, boompje, beestje en krimpt de hoop op een relatie bij ons beiden.
Nu waren we aan het geinen over samenwonen maar voor allebei was het niet alleen masr gein.
We zouden beiden graag kinderen willen.
We zijn al samen op vakantie geweest en voelen ons erg op ons gemak bij elkaar. De keren dat we bij elkaar blijven pitten voelen ook goed en vertrouwd. Alsof er al een relatie is. Desondanks hebben we geen gevoelens voor elkaar. Tegelijkertijd zullen er mensen zijn die denken dat we wel een relatie hebben.
Hoe zou het zijn om serieus samen te gaan wonen? Ieder een eigen slaapkamer, verder alles dele. Niet als studenten maar als volwassen vrouwen. En als het goed gaat serieuzer nadenken over samen een kind opvoeden.
Ikzelf heb deze gedachten al vaker gehad. Die gingen dan ook over deze bewuste vriendin. En nu het hardop uitgesproken is, laat het me niet los.
Wat houdt me tegen? Eigenlijk niets. Behalve dat het een grote stap is maar dat zou het ook zijn als ik met een partner samen zou gaan wonen.
Weet niet goed wat ik met dit topic wil. Misschien kunnen jullie helpen brainstormen.
Of is er zelfs iemand die ervaring heeft met deze constructie en ervaringen wil delen.
zondag 2 oktober 2016 om 19:52
Lijkt me vooral erg complex worden wanneer 1 van de twee een relatie krijgt.
Samen wonen met een vriendin lijkt me erg leuk, maar het is geen constructie voor de rest van je leven.
Daarom zou ik nooit een kind in een dergelijke situatie betrekken...
Voor de rest; prima plan, als jullie het zien zitten.
Samen wonen met een vriendin lijkt me erg leuk, maar het is geen constructie voor de rest van je leven.
Daarom zou ik nooit een kind in een dergelijke situatie betrekken...
Voor de rest; prima plan, als jullie het zien zitten.
668, the neighbour of the Beast
zondag 2 oktober 2016 om 19:54
Een eventuele partner kan natuurlijk gebeuren. Dan zullen we goed moeten bespreken hoe dan verder.
Het is natuurlijk niet zo dat we morgen al gaan samenwonen en volgende week gaan proberen een kind te krijgen. Een kind verdient uiteraard een stabiele basis dus dat moeten we dan eerst voor elkaar hebben.
Het is natuurlijk niet zo dat we morgen al gaan samenwonen en volgende week gaan proberen een kind te krijgen. Een kind verdient uiteraard een stabiele basis dus dat moeten we dan eerst voor elkaar hebben.
zondag 2 oktober 2016 om 19:56
Ik woon samen met mijn vriendin. Al twee jaar en dat gaat super goed. We communiceren wel duidelijk ('doe de afwas nouuhouuu'). Ben er achter gekomen dat dat een absolute voorwaarde is.
Wij spreken elk jaar een nieuw jarenplan uit. Zij heeft een vaste vriend, ik ben single. We renew our vows dan weten we dat we in ieder geval weer een jaar kunnen blijven wonen.
En mocht één van ons zwanger thuis komen, dan dealen we daar wel weer mee.
Wij spreken elk jaar een nieuw jarenplan uit. Zij heeft een vaste vriend, ik ben single. We renew our vows dan weten we dat we in ieder geval weer een jaar kunnen blijven wonen.
En mocht één van ons zwanger thuis komen, dan dealen we daar wel weer mee.
"People, what a bunch of bastards"
zondag 2 oktober 2016 om 19:57
quote:Marels schreef op 02 oktober 2016 @ 19:54:
Als je kinderwens zo sterk is zou ik eerder kiezen voor een traject als bewust alleenstaande moeder dan samen met "een" vriendin, zelfs al is het je beste vriendin.
Dit lijkt me een goed idee ja.
Of als jullie na een tijd samenwonen en die basis is stabiel kijken of jullie een pleeggezin kunnen vormen?
Als je kinderwens zo sterk is zou ik eerder kiezen voor een traject als bewust alleenstaande moeder dan samen met "een" vriendin, zelfs al is het je beste vriendin.
Dit lijkt me een goed idee ja.
Of als jullie na een tijd samenwonen en die basis is stabiel kijken of jullie een pleeggezin kunnen vormen?
zondag 2 oktober 2016 om 19:59
zondag 2 oktober 2016 om 20:01
quote:Diddie_Boho schreef op 02 oktober 2016 @ 19:56:
Ik woon samen met mijn vriendin. Al twee jaar en dat gaat super goed. We communiceren wel duidelijk ('doe de afwas nouuhouuu'). Ben er achter gekomen dat dat een absolute voorwaarde is.
Wij spreken elk jaar een nieuw jarenplan uit. Zij heeft een vaste vriend, ik ben single. We renew our vows dan weten we dat we in ieder geval weer een jaar kunnen blijven wonen.
En mocht één van ons zwanger thuis komen, dan dealen we daar wel weer mee.
Dat laatste is natuurlijk iets anders dan er voor kiezen om samen met een platonische vriendin het traject in te gaan om bewust samen een kind te krijgen.
Daar komt gegarandeerd gelazer van als 1 van de 2 een relatie krijgt. En hoe ga je het uitleggen aan je kind? Een kind snapt er helemaal geen zak van natuurlijk, van zo'n situatie.
Ik woon samen met mijn vriendin. Al twee jaar en dat gaat super goed. We communiceren wel duidelijk ('doe de afwas nouuhouuu'). Ben er achter gekomen dat dat een absolute voorwaarde is.
Wij spreken elk jaar een nieuw jarenplan uit. Zij heeft een vaste vriend, ik ben single. We renew our vows dan weten we dat we in ieder geval weer een jaar kunnen blijven wonen.
En mocht één van ons zwanger thuis komen, dan dealen we daar wel weer mee.
Dat laatste is natuurlijk iets anders dan er voor kiezen om samen met een platonische vriendin het traject in te gaan om bewust samen een kind te krijgen.
Daar komt gegarandeerd gelazer van als 1 van de 2 een relatie krijgt. En hoe ga je het uitleggen aan je kind? Een kind snapt er helemaal geen zak van natuurlijk, van zo'n situatie.
668, the neighbour of the Beast
zondag 2 oktober 2016 om 20:02
Ik denk dat het best wel zou kunnen. Ik zou best willen helpen met de opvoeding als zij een kind krijgt. Alleen dan moet je elkaar wel goed kennen en communiceren.
Je loopt m.i. niet meer risico dan wanneer je met een nieuwe vent samen gaat wonen en zwanger raakt. Het draait om investeren in je relatie.
Je loopt m.i. niet meer risico dan wanneer je met een nieuwe vent samen gaat wonen en zwanger raakt. Het draait om investeren in je relatie.
"People, what a bunch of bastards"
zondag 2 oktober 2016 om 20:05
zondag 2 oktober 2016 om 20:06
quote:Marels schreef op 02 oktober 2016 @ 20:01:
[...]
Dat laatste is natuurlijk iets anders dan er voor kiezen om samen met een platonische vriendin het traject in te gaan om bewust samen een kind te krijgen.
Daar komt gegarandeerd gelazer van als 1 van de 2 een relatie krijgt. En hoe ga je het uitleggen aan je kind? Een kind snapt er helemaal geen zak van natuurlijk, van zo'n situatie.Aan een Kind is dat wel uit te leggen vind ik. Creatief vormgeven. En gegarandeerd gelazer? Weet ik niet, hangt af van hoe je in een vriendschap staat.
[...]
Dat laatste is natuurlijk iets anders dan er voor kiezen om samen met een platonische vriendin het traject in te gaan om bewust samen een kind te krijgen.
Daar komt gegarandeerd gelazer van als 1 van de 2 een relatie krijgt. En hoe ga je het uitleggen aan je kind? Een kind snapt er helemaal geen zak van natuurlijk, van zo'n situatie.Aan een Kind is dat wel uit te leggen vind ik. Creatief vormgeven. En gegarandeerd gelazer? Weet ik niet, hangt af van hoe je in een vriendschap staat.
"People, what a bunch of bastards"
zondag 2 oktober 2016 om 20:07
Een kind is niet de reden voor ons om samen te gaan wonen. Zo'n traject zouden we alleen doen als we zeker denken te weten het kind een goede en stabiele basis te kunnen geven. Er zou sowieso vooraf goed over gedacht en gepraat moeten worden want een ongelukje zal het kind niet zijn.
Ons gesprek ging ook in eerste instantie over samenwonen. Later kwam pas de kinderwens ter sprake.
Diddie_Boho, hebben jullie een koop- of huurhuis?
Wat was voor jullie de reden om samen te gaan wonen?
Ons gesprek ging ook in eerste instantie over samenwonen. Later kwam pas de kinderwens ter sprake.
Diddie_Boho, hebben jullie een koop- of huurhuis?
Wat was voor jullie de reden om samen te gaan wonen?
zondag 2 oktober 2016 om 20:11
zondag 2 oktober 2016 om 20:11
Wij hebben een huurhuis.
In de eerste instantie uit financiële overwegingen. We zijn nogal ahum laat met studeren en een bijbaan blijkt toch lastig te vinden als je naar de 30 gaat. Dus zo is het idee geboren. Ik moet zeggen dat ik heel erg tevreden ben. We kennen elkaar erg goed dus dat vind ik wel een must.
Ik zou niet alleen willen wonen, lijkt me te eenzaam. We vullen elkaar mooi aan. We hebben het erover om onze deal met vijf jaar te verlengen dus geen dag spijt gehad.
In de eerste instantie uit financiële overwegingen. We zijn nogal ahum laat met studeren en een bijbaan blijkt toch lastig te vinden als je naar de 30 gaat. Dus zo is het idee geboren. Ik moet zeggen dat ik heel erg tevreden ben. We kennen elkaar erg goed dus dat vind ik wel een must.
Ik zou niet alleen willen wonen, lijkt me te eenzaam. We vullen elkaar mooi aan. We hebben het erover om onze deal met vijf jaar te verlengen dus geen dag spijt gehad.
"People, what a bunch of bastards"
zondag 2 oktober 2016 om 20:15
Jullie zijn beiden pas in de 30 en nu al zo wanhopig? Dat valt mij juist op.
Daarnaast: straks krijgt 1 van jullie een relatie en daar zit je dan met kind. Recept voor gedonder als je het mij vraagt (en samenwonen met een vriendin over t algemeen ook, maar dat heeft niet zoveel consequenties als dat misgaat).
Daarnaast: straks krijgt 1 van jullie een relatie en daar zit je dan met kind. Recept voor gedonder als je het mij vraagt (en samenwonen met een vriendin over t algemeen ook, maar dat heeft niet zoveel consequenties als dat misgaat).
zondag 2 oktober 2016 om 20:15
quote:alinea schreef op 02 oktober 2016 @ 20:06:
Je kunt ook samen pleegkinderen opvangen, pleegouders zijn hard nodig dat lijkt me ook minder heftig als je wel 'uit elkaar' gaat.Want een pleegkind heeft daar geen last van?
Je kunt ook samen pleegkinderen opvangen, pleegouders zijn hard nodig dat lijkt me ook minder heftig als je wel 'uit elkaar' gaat.Want een pleegkind heeft daar geen last van?
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
zondag 2 oktober 2016 om 20:16
quote:Diddie_Boho schreef op 02 oktober 2016 @ 20:11:
Wij hebben een huurhuis.
In de eerste instantie uit financiële overwegingen. We zijn nogal ahum laat met studeren en een bijbaan blijkt toch lastig te vinden als je naar de 30 gaat. Dus zo is het idee geboren. Ik moet zeggen dat ik heel erg tevreden ben. We kennen elkaar erg goed dus dat vind ik wel een must.
Ik zou niet alleen willen wonen, lijkt me te eenzaam. We vullen elkaar mooi aan. We hebben het erover om onze deal met vijf jaar te verlengen dus geen dag spijt gehad.En zij wil iig de komende jaren niet samenwonen met vriend?
Wij hebben een huurhuis.
In de eerste instantie uit financiële overwegingen. We zijn nogal ahum laat met studeren en een bijbaan blijkt toch lastig te vinden als je naar de 30 gaat. Dus zo is het idee geboren. Ik moet zeggen dat ik heel erg tevreden ben. We kennen elkaar erg goed dus dat vind ik wel een must.
Ik zou niet alleen willen wonen, lijkt me te eenzaam. We vullen elkaar mooi aan. We hebben het erover om onze deal met vijf jaar te verlengen dus geen dag spijt gehad.En zij wil iig de komende jaren niet samenwonen met vriend?
zondag 2 oktober 2016 om 20:18
Samenwonen als 2 huisgenoten voor de gezelligheid: waarom niet? Genoeg studenten die dat ook doen. Maar ik proef bij jou iets meer dan dat? Je mist een vriend en een kind. Het gemis van een relatie lijk je te willen oplossen door samen te wonen met een gewone vriendin. Zal je vriendin het niet eerder gewoon ervaren als het hebben van een huisgenoot zoals in de studententijd? Hier lijkt het mij al te wringen, wat op den duur voor problemen kan zorgen. En dan samen een gezin willen stichten -ook al zijn jullie dan geen liefdespartners- gaat nog veel verder dan dat. Een kind nemen, samen de verantwoording voor de zorg dragen, lijkt me heel moeilijk als je basis geen liefdesrelatie is. Met een liefdesrelatie als basis is je band veel sterker wat ervoor zorgt dat je meer van elkaar kunt hebben als je het niet met elkaar eens bent, als je vindt dat de ander meer zijn best moet doen, of wat voor ongenoegen er ook gaat ontstaan. En ongenoegen gaat hoe dan ook ontstaan. Wat ik bedoel te zeggen is dat een liefdesrelatie hiervoor een veel stabielere basis biedt dan een vriendschap (waarin je minder loyaal naar elkaar bent en minder van elkaar kunt hebben).
Waarom inderdaad niet gewoon een alleenstaande moeder worden? Of een huisgenoot nemen (bijv die vriendin) maar dan geen kind.
Waarom inderdaad niet gewoon een alleenstaande moeder worden? Of een huisgenoot nemen (bijv die vriendin) maar dan geen kind.