Psyche
alle pijlers
Ik maak me zorgen
dinsdag 11 oktober 2016 om 16:22
Van de week schreef ik over een seroxatpilletje dat ik was vergeten. Ik dacht dat het daaraan lag dat ik me zo raar voel. maar ga me nu toch een beetje zorgen maken. Ik voel me nog steeds wat vervreemd. Heel raar gevoel, dacht zelfs even dat ik stapeloverspannen aan het worden ben. Weet niet goed hoe ik weer een beetje tot mezelf kom.
dinsdag 11 oktober 2016 om 16:45
quote:lila01 schreef op 11 oktober 2016 @ 16:43:
[...]
Therapie is al afgesloten. Ging overigens om een specifiek probleem en heeft niks met mijn huidge klachten te maken.
Ja dus? Dan klop je nu opnieuw aan. Dat je ooit in therapie bent geweest betekent natuurlijk niet dat je nu nooit meer mag!
Klinkt als een optelsom inderdaad. Houd elke dag goed in de gaten hoe het gaat. Wordt het erger? Dan echt rap aan de bel trekken, gaat het langzaam weer wat beter, dan kun je wellicht even afwachten.
[...]
Therapie is al afgesloten. Ging overigens om een specifiek probleem en heeft niks met mijn huidge klachten te maken.
Ja dus? Dan klop je nu opnieuw aan. Dat je ooit in therapie bent geweest betekent natuurlijk niet dat je nu nooit meer mag!
Klinkt als een optelsom inderdaad. Houd elke dag goed in de gaten hoe het gaat. Wordt het erger? Dan echt rap aan de bel trekken, gaat het langzaam weer wat beter, dan kun je wellicht even afwachten.
dinsdag 11 oktober 2016 om 16:48
quote:lila01 schreef op 11 oktober 2016 @ 16:45:
Maar in een paar dagen van prima voelen naar ineens zo kut?
Jahoor, dat kan prima. Been there, done that
Maar ik snap je onzekerheid (en angst?) zeker hoor. Hoe kan het nou zo lang zo goed gaan en dan opeens helemaal niet? Dit blijft vaak een raadsel, waar je misschien niet te lang bij stil moet staan. Ik ben er nog steeds niet achter waarom ik twee jaar geleden 'opeens' niet meer mijn huis uit durfde. Niet te lang stilstaan bij hoe het slechter kan gaan, maar je vooral focussen op hoe het weer beter kan gaan!
Maar in een paar dagen van prima voelen naar ineens zo kut?
Jahoor, dat kan prima. Been there, done that
Maar ik snap je onzekerheid (en angst?) zeker hoor. Hoe kan het nou zo lang zo goed gaan en dan opeens helemaal niet? Dit blijft vaak een raadsel, waar je misschien niet te lang bij stil moet staan. Ik ben er nog steeds niet achter waarom ik twee jaar geleden 'opeens' niet meer mijn huis uit durfde. Niet te lang stilstaan bij hoe het slechter kan gaan, maar je vooral focussen op hoe het weer beter kan gaan!
donderdag 13 oktober 2016 om 17:40
zondag 16 oktober 2016 om 18:42
Ik kon bij een poh-ggz terecht. Mijn huisarts is er niet, dus kan nu niet met hem overleggen over psycholoog, waar ik liever geen zou gaan.
Ik voelde me vandaag wat beter. Eruit geweest, de zon scheen.
Stap ik ergens binnen, viel ik ineens een soort van flauw. degene die bij me was kon me nog net vastgrijpen. Buiten ging het snel weer wat beter. Niet echt goed voor mijn zelfvertrouwen dit.
Ik voelde me vandaag wat beter. Eruit geweest, de zon scheen.
Stap ik ergens binnen, viel ik ineens een soort van flauw. degene die bij me was kon me nog net vastgrijpen. Buiten ging het snel weer wat beter. Niet echt goed voor mijn zelfvertrouwen dit.
zondag 16 oktober 2016 om 19:07
Wat een rot ervaring Lila. Gelukkig dat er iemand bij je was. Vandaag was het inderdaad heerlijk weer dys hopelijk heb je daar van kunnen genieten.
Jammer dat je even niet naar de psycholoog kunt maar iig heb je nu even iemand bij wie je je ei kwijt kan en dat lijkt me, voor jou, nu het belangrijkst. Je zit iig in de molen.
Het gaat zeker beter worden maar geef en gun jezelf de tijd Lila.
Jammer dat je even niet naar de psycholoog kunt maar iig heb je nu even iemand bij wie je je ei kwijt kan en dat lijkt me, voor jou, nu het belangrijkst. Je zit iig in de molen.
Het gaat zeker beter worden maar geef en gun jezelf de tijd Lila.