Gezondheid
alle pijlers
Blijvend incontinent??
maandag 17 oktober 2016 om 05:10
Na de bevalling van mijn oudste (nu bijna 9) had ik al wat last van urineverlies. Dat bleef, dus uiteindelijk belandde ik bij de bekkenbodemfysio. Dat hielp, al bleef het een zwakke plek (bijv als ik thuis kwam, en voor de deur met mijn sleutels stond te rommelen en nog maar net -of soms te laat- het toilet haalde).
Na de geboorte van nr 2 (nu 5) werd het erger. Ik deed alle oefeningen, bezocht weer de bekkenbodemfysio maar heel veel beter werd het niet. In alle drukte van mijn leven toen ben ik gestopt met de bekkenbodemfysio. Met inlegkruisjes van Tena kon ik het redelijk onder controle houden, op af en toe een 'ongelukje' na.
Maar dat hield ook in dat ik ongemerkt een hoop dingen in mijn leven aan heb gepast. Ik kan niet 'zomaar' rennen of springen. Spontaan met de kinderen op een trampoline, of rennen om een trein te halen moet ik echt niet zomaar doen. Toen ik mijn jongste wilde leren fietsen moest ik van tevoren goed naar het toilet en dan nog moest ik afhaken na een kwartiertje En na overstappen naar een baan met meer fysiek werk kwam ik ook daar wat problemen tegen. Ik moet af en toe flink tillen/kracht zetten en regelmatig ergens op klimmen/af springen. Dat gaf problemen.
Een van mijn grote liefdes is altijd paardrijden geweest, daar moet ik al helemaal niet meer aan beginnen. Toch, nu oudste dochter op paardrijles zit en ik weer wekelijks in een manege kom begint het weer te kriebelen. Bijna een jaar geleden ben ik dus weer naar de bekkenbodemfysio gegaan.
Ik doe nu dus bijna een jaar lang de oefeningen die ze me geeft. Was er in het begin nog lichte verbetering, met name dankzij ademhalingsfoefjes die hielpen tijdens mijn werk, ligt het nu stil qua ontwikkeling. De bekkenbodemfysio geeft aan dat mijn lijf zo lang op de verkeerde manier heeft gewerkt (met name het volledig loslaten na aanspannen gaat niet heel goed) dat het gewoon lang zal duren voor het zich aanpast. Als dat al volledig zal gebeuren.
Ik verlies de moed nogal. Zou graag hardlopen weer oppakken, paardrijden en gewoon spontaan een sprintje willen kunnen trekken. Fysio zegt dat het een kwestie van geduld is, en daar heb ik niet zoveel van
.
Heeft iemand hier ervaring? Rommel ik nu te lang aan met de fysio, of moet ik gewoon meer geduld hebben en afwachten of het alsnog verbetert? Heeft het zin om terug naar de huisarts te gaan, zijn er andere behandelingen mogelijk? Als ik erop google gaat veel over behandeling bij verzakking, maar die heb ik dus niet.
Of moet ik gewoon maar accepteren dat dit het is, dikkere Tena's indoen en hopen dat dat genoeg opvangt om te kunnen rennen/springen en misschien zelfs paard te rijden?
Na de geboorte van nr 2 (nu 5) werd het erger. Ik deed alle oefeningen, bezocht weer de bekkenbodemfysio maar heel veel beter werd het niet. In alle drukte van mijn leven toen ben ik gestopt met de bekkenbodemfysio. Met inlegkruisjes van Tena kon ik het redelijk onder controle houden, op af en toe een 'ongelukje' na.
Maar dat hield ook in dat ik ongemerkt een hoop dingen in mijn leven aan heb gepast. Ik kan niet 'zomaar' rennen of springen. Spontaan met de kinderen op een trampoline, of rennen om een trein te halen moet ik echt niet zomaar doen. Toen ik mijn jongste wilde leren fietsen moest ik van tevoren goed naar het toilet en dan nog moest ik afhaken na een kwartiertje En na overstappen naar een baan met meer fysiek werk kwam ik ook daar wat problemen tegen. Ik moet af en toe flink tillen/kracht zetten en regelmatig ergens op klimmen/af springen. Dat gaf problemen.
Een van mijn grote liefdes is altijd paardrijden geweest, daar moet ik al helemaal niet meer aan beginnen. Toch, nu oudste dochter op paardrijles zit en ik weer wekelijks in een manege kom begint het weer te kriebelen. Bijna een jaar geleden ben ik dus weer naar de bekkenbodemfysio gegaan.
Ik doe nu dus bijna een jaar lang de oefeningen die ze me geeft. Was er in het begin nog lichte verbetering, met name dankzij ademhalingsfoefjes die hielpen tijdens mijn werk, ligt het nu stil qua ontwikkeling. De bekkenbodemfysio geeft aan dat mijn lijf zo lang op de verkeerde manier heeft gewerkt (met name het volledig loslaten na aanspannen gaat niet heel goed) dat het gewoon lang zal duren voor het zich aanpast. Als dat al volledig zal gebeuren.
Ik verlies de moed nogal. Zou graag hardlopen weer oppakken, paardrijden en gewoon spontaan een sprintje willen kunnen trekken. Fysio zegt dat het een kwestie van geduld is, en daar heb ik niet zoveel van
. Heeft iemand hier ervaring? Rommel ik nu te lang aan met de fysio, of moet ik gewoon meer geduld hebben en afwachten of het alsnog verbetert? Heeft het zin om terug naar de huisarts te gaan, zijn er andere behandelingen mogelijk? Als ik erop google gaat veel over behandeling bij verzakking, maar die heb ik dus niet.
Of moet ik gewoon maar accepteren dat dit het is, dikkere Tena's indoen en hopen dat dat genoeg opvangt om te kunnen rennen/springen en misschien zelfs paard te rijden?
maandag 17 oktober 2016 om 07:19
maandag 17 oktober 2016 om 08:32
maandag 17 oktober 2016 om 08:45
OK, terug naar de huisarts en vragen om een doorverwijzing voor de gyneacoloog dus. Ik ga er achteraan, bedankt dames!!
En Godfried: na mijn eerste was het na een tijdje teruggebracht tot af en toe een druppeltje en heel soms dat ik te laat bij een WC was, echt niet zo dramatisch dat ik niet voor een tweede zou gaan. Als ik daarvoor al zou moeten afhaken, dan was de wens voor een tweede ook niet al te groot, of wel? Overigens is het niet per se zo dat je klachten na elk kind erger worden, je kunt gewoon pech hebben, zoals ik.
En Godfried: na mijn eerste was het na een tijdje teruggebracht tot af en toe een druppeltje en heel soms dat ik te laat bij een WC was, echt niet zo dramatisch dat ik niet voor een tweede zou gaan. Als ik daarvoor al zou moeten afhaken, dan was de wens voor een tweede ook niet al te groot, of wel? Overigens is het niet per se zo dat je klachten na elk kind erger worden, je kunt gewoon pech hebben, zoals ik.
maandag 17 oktober 2016 om 09:03
maandag 17 oktober 2016 om 09:20
quote:godfried schreef op 17 oktober 2016 @ 08:32:
Ehhhhben ik nou de enige die zich afvraagt waarom je dan voor n tweede bent gegaan?
Als de eerste al zorgde voor dergelijke problemen kun je toch op je vingers nagaan dat het hier niet bij zou blijven?
Ja, je bent de enige.
Wat een achterlijke opmerking zeg.
Ehhhhben ik nou de enige die zich afvraagt waarom je dan voor n tweede bent gegaan?
Als de eerste al zorgde voor dergelijke problemen kun je toch op je vingers nagaan dat het hier niet bij zou blijven?
Ja, je bent de enige.
Wat een achterlijke opmerking zeg.
maandag 17 oktober 2016 om 09:53
quote:nursy schreef op 17 oktober 2016 @ 08:53:
In veel ziekenhuizen hebben ze een incontinentie poli waar men samen kijkt naar je probleem. Voor deze problemen vraag je meestal een verwijzing naar een uroloog en geen gyn, maar de huisarts zal dit weten.Dit dus, misschien is een tvt wel een oplossing voor je.
In veel ziekenhuizen hebben ze een incontinentie poli waar men samen kijkt naar je probleem. Voor deze problemen vraag je meestal een verwijzing naar een uroloog en geen gyn, maar de huisarts zal dit weten.Dit dus, misschien is een tvt wel een oplossing voor je.
maandag 17 oktober 2016 om 10:07
Is je fysiotherapeut een échte gecertificeerde bekkenbodem fysio? Wanneer op de poli gyn verwezen wordt naar een bekkenbodemfysio vragen ze patiënten daar extra op te letten, een gewone fysio is niet genoeg. Verder naar de huisarts en je door laten verwijzen naar de incontinentie poli waar een uroloog en gynaecoloog zich over je klachten buigen. Fysiotherapie is niet de enige optie . Sterkte en succes!
maandag 17 oktober 2016 om 10:38
Vraag naar een verwijzing naar een bekkenbodemcentrum. Daar wordt je in 1 dagdeel gezien door de uroloog, gynaecologie, incontinentieverpleegkundige en bekkenbodemfysiotherapeut. Zij kijken dan gezamenlijk naar het probleem en komen met een advies. Bij mij was een operatie nodig voor de verzakking en ik heb nu nergens meer last van. Jouw fysiotherapeut had je allang weer terug moeten verwijzen.
Ik weet niet of jij nog verder een kinderwens hebt. Dat is wel belangrijk voor de operatie. Het is niet handig als je daarna weer zwanger wordt.
Ik weet niet of jij nog verder een kinderwens hebt. Dat is wel belangrijk voor de operatie. Het is niet handig als je daarna weer zwanger wordt.
