Relaties
alle pijlers
Nasleep van relatie met narcist.. Ervaringen? Nieuw!
woensdag 12 maart 2008 om 12:31
Hallo,
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
zaterdag 3 januari 2009 om 00:22
quote:laysin schreef op 03 januari 2009 @ 00:16:
Hoi lieve mensen,
Ik heb hier nog nooit gereageerd. Gisteren heb ik het topic voor het eerst volledig doorgelezen en het heeft eindelijk mijn ogen geopend.
Ik heb net een punt achter mijn relatie gezet. Al ben ik bang dat ik het weer terugdraai als hij straks weer thuiskomt en zijn lieve kant op me laat werken.
Het voelt zo stom. Ik wilde geen relatie, ik voelde me compleet gelukkig en sterk. Toch ben ik ervoor gegaan een jaar geleden omdat ik dacht dat hij aan mijn geluk zou toevoegen. Dat we samen fantastisch konden zijn. In plaats daarvan heeft hij me op alle punten diep onder de grond proberen te krijgen. Alles aan mij is slecht en fout als ik hem moet geloven.
Ik ben de bedreigingen, het verbale en steeds meer lichamelijke geweld helemaal zat. Maar ik snap totaal niet hoe het kan dat ik hem nog terugneem ook, als hij hier weer komt.
Het heeft enorm geholpen om al jullie verhalen te lezen. Bedankt dat jullie die hebben opgeschreven en zo in ieder geval bij mij de ogen hebben geopend.
Laysin, "welkom". Al klinkt dat hier zo raar.
Dat proces van terugvallen en terugnemen duurt nog even. Een N in je leven betekent pieken en dalen. Die pieken zijn zó geweldig, dat je lange tijd die dalen voor lief neemt. Erbij neemt. Omdat je verslaafd bent aan die pieken. Terug wil naar die pieken. Maar op een gegeven moment worden die dalen er wel erg veel. Je te veel....
Hoi lieve mensen,
Ik heb hier nog nooit gereageerd. Gisteren heb ik het topic voor het eerst volledig doorgelezen en het heeft eindelijk mijn ogen geopend.
Ik heb net een punt achter mijn relatie gezet. Al ben ik bang dat ik het weer terugdraai als hij straks weer thuiskomt en zijn lieve kant op me laat werken.
Het voelt zo stom. Ik wilde geen relatie, ik voelde me compleet gelukkig en sterk. Toch ben ik ervoor gegaan een jaar geleden omdat ik dacht dat hij aan mijn geluk zou toevoegen. Dat we samen fantastisch konden zijn. In plaats daarvan heeft hij me op alle punten diep onder de grond proberen te krijgen. Alles aan mij is slecht en fout als ik hem moet geloven.
Ik ben de bedreigingen, het verbale en steeds meer lichamelijke geweld helemaal zat. Maar ik snap totaal niet hoe het kan dat ik hem nog terugneem ook, als hij hier weer komt.
Het heeft enorm geholpen om al jullie verhalen te lezen. Bedankt dat jullie die hebben opgeschreven en zo in ieder geval bij mij de ogen hebben geopend.
Laysin, "welkom". Al klinkt dat hier zo raar.
Dat proces van terugvallen en terugnemen duurt nog even. Een N in je leven betekent pieken en dalen. Die pieken zijn zó geweldig, dat je lange tijd die dalen voor lief neemt. Erbij neemt. Omdat je verslaafd bent aan die pieken. Terug wil naar die pieken. Maar op een gegeven moment worden die dalen er wel erg veel. Je te veel....
zaterdag 3 januari 2009 om 11:04
Yep, veel te veel. En het is goed dat je ogen geopend zijn.
Ik kreeg het ook door toen ik hier ging lezen, in het vorige topic nog. De verhalen die ik las waren eng herkenbaar.
En zo kwam ik erachter dat ik een een foute relatie zat, helemaal fout.
En die pieken heb je inderdaad, zoals Muis al zegt en die kunnen verdomde hoog zijn. En de dalen veel te diep.
En nu? Alles is goedgekomen! Ik was al erg sterk toen ik wegging bij hem, alles lachte me weer toe hoewel ik een practisch probleem had als in geen huis.
Maar ik was mezelf weer, 100% en dat beviel me na een jaar iemand anders geweest te zijn tot afschuw van mijn omgeving.
En alles lostte zich op, ik kreeg een leuk huis binnen 2 en halve maand en ik ontmoette iemand...en het laatste wat ik wilde was zo snel een nieuwe relatie.
Maar er was zoveel chemie tussen ons, 3 maanden om elkaar heen gedraald en het kwam er gewoon van. Het kon niet anders.
En deze man laat me mezelf zijn, hij stelt geen enkele eis en vindt me geweldig mooi en prachtig zoals ik ben.
Als ik 'smorgens uit bed kom: meis, wat ben je toch prachtig! Wat straal je!
Nou en als je 'smorgens uit je bed komt, ben je niet op je best, laten we eerlijk zijn
En mij volwassen kinderen (23 en 20) gruwen van de aanblik van ons klefzijn, whahahaha. Maar ze zijn er maar wat blij mee!
We zijn ook heel klef. Verliefd. Alles is mooi en prachtig.
Ik hou van die man.
Ik gun jullie allemaal na de foute man iets als dit.
Ik blijf uiteraard dit topic volgen. Heb er sinds maart 2008 zoveel aan gehad!
Ik kreeg het ook door toen ik hier ging lezen, in het vorige topic nog. De verhalen die ik las waren eng herkenbaar.
En zo kwam ik erachter dat ik een een foute relatie zat, helemaal fout.
En die pieken heb je inderdaad, zoals Muis al zegt en die kunnen verdomde hoog zijn. En de dalen veel te diep.
En nu? Alles is goedgekomen! Ik was al erg sterk toen ik wegging bij hem, alles lachte me weer toe hoewel ik een practisch probleem had als in geen huis.
Maar ik was mezelf weer, 100% en dat beviel me na een jaar iemand anders geweest te zijn tot afschuw van mijn omgeving.
En alles lostte zich op, ik kreeg een leuk huis binnen 2 en halve maand en ik ontmoette iemand...en het laatste wat ik wilde was zo snel een nieuwe relatie.
Maar er was zoveel chemie tussen ons, 3 maanden om elkaar heen gedraald en het kwam er gewoon van. Het kon niet anders.
En deze man laat me mezelf zijn, hij stelt geen enkele eis en vindt me geweldig mooi en prachtig zoals ik ben.
Als ik 'smorgens uit bed kom: meis, wat ben je toch prachtig! Wat straal je!
Nou en als je 'smorgens uit je bed komt, ben je niet op je best, laten we eerlijk zijn
En mij volwassen kinderen (23 en 20) gruwen van de aanblik van ons klefzijn, whahahaha. Maar ze zijn er maar wat blij mee!
We zijn ook heel klef. Verliefd. Alles is mooi en prachtig.
Ik hou van die man.
Ik gun jullie allemaal na de foute man iets als dit.
Ik blijf uiteraard dit topic volgen. Heb er sinds maart 2008 zoveel aan gehad!
zaterdag 3 januari 2009 om 11:19
zaterdag 3 januari 2009 om 11:20
quote:eindelijk schreef op 03 januari 2009 @ 11:18:
yasmijn, wat heerlijk voor je!
Al die positieve ernergie die uit je verhaal spreekt, heerlijk!
Dus blijf a.u.b. hier komen, voor ons een geweldige opsteker!Doe ik zeker! Ook voor jullie is het mogelijk! Want uiteindelijk komt alles weer goed! Kan even duren, maar het komt goed!
yasmijn, wat heerlijk voor je!
Al die positieve ernergie die uit je verhaal spreekt, heerlijk!
Dus blijf a.u.b. hier komen, voor ons een geweldige opsteker!Doe ik zeker! Ook voor jullie is het mogelijk! Want uiteindelijk komt alles weer goed! Kan even duren, maar het komt goed!
zaterdag 3 januari 2009 om 11:44
Wat ook de uitkomst is van die leuke vent, ik blijf hoe dan ook hier komen. Dit gaat me aan mijn hart. Als ik ooit psychologie ga studeren, dan kan dit wel eens een mooi onderwerp zijn...
Maar alle gekheid op een stokje, ik heb hier veel steun ondervonden en wil graag mijn ervaring delen en ook van mijn kant helpen.
Jullie zijn dus nog niet van mij af.
Bovendien moet ik jullie natuurlijk van de ontwikkelingen op de hoogte houden, toch?
Maar alle gekheid op een stokje, ik heb hier veel steun ondervonden en wil graag mijn ervaring delen en ook van mijn kant helpen.
Jullie zijn dus nog niet van mij af.
Bovendien moet ik jullie natuurlijk van de ontwikkelingen op de hoogte houden, toch?
zaterdag 3 januari 2009 om 14:01
Bedankt voor jullie hart onder de riem. Fijn om te lezen dat jullie liefdesleven goed van de grond komen!
Gisteravond, net nadat ik had gepost, kwam hij terug. Hij begon weer met schelden en zeggen dat alles mijn fout was en dat het belachelijk was dat ik niet meer met hem wilde zijn. Ik had hem immers telkens weer gezegd dat ik er voor hem zou zijn.
Nu kan ik totaal niet tegen woede en haat en klap ik altijd dicht. Ik heb het al die tijd naast me neer gelegd en het leek alsof ik het niet meer voelde.
Maar toen hij gisteren zei dat ik hem liet vallen ben ik compleet over de rooie gegaan. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat geen enkel mens het verdiend om elke dag met de grond gelijk gemaakt te worden en dat niemand dat aankan. Ook heb ik gezegd dat ik mezelf wel als goed persoon zag, wel met fouten, maar zonder de intentie om een fout te maken. En ik heb hem gevraagd of ik het volgens hem verdien om zo behandeld te worden.
Hij is in huilen uitgebarsten. Om een lang verhaal kort te maken, hij heeft zijn excuses aangeboden en gezegd dat ik dat zeker niet verdien. Hij vertelde dat hij sinds zijn 14de/15de een spoor van verwoesting heeft achtergelaten en dat hij simpelweg niet weet waarom of hoe hij dat kan veranderen.
We wonen samen en dit blijft nog even zo. We kunnen hier beiden niet weg. Op dit moment weet ik niet wat er gaat gebeuren. Hij heeft al zijn problemen op tafel gelegd en zegt dat hij het snapt als ik hem uit mijn leven wil.
Ik weet het nog niet. Ik houd nu afstand en ik kijk het even aan. Als hij zijn leven op de rit kan krijgen en geluk kan vinden dan hebben we nog een kans. Hoe stom ik misschien ben om toch een deurtje open te houden. Ik kan er nog geen definitieve punt achter zetten.
Maar de eerstvolgende keer dat hij me weer laat voelen alsof ik het niet waard ben om op deze wereld rond te lopen, dan is dat het einde.
Gisteravond, net nadat ik had gepost, kwam hij terug. Hij begon weer met schelden en zeggen dat alles mijn fout was en dat het belachelijk was dat ik niet meer met hem wilde zijn. Ik had hem immers telkens weer gezegd dat ik er voor hem zou zijn.
Nu kan ik totaal niet tegen woede en haat en klap ik altijd dicht. Ik heb het al die tijd naast me neer gelegd en het leek alsof ik het niet meer voelde.
Maar toen hij gisteren zei dat ik hem liet vallen ben ik compleet over de rooie gegaan. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat geen enkel mens het verdiend om elke dag met de grond gelijk gemaakt te worden en dat niemand dat aankan. Ook heb ik gezegd dat ik mezelf wel als goed persoon zag, wel met fouten, maar zonder de intentie om een fout te maken. En ik heb hem gevraagd of ik het volgens hem verdien om zo behandeld te worden.
Hij is in huilen uitgebarsten. Om een lang verhaal kort te maken, hij heeft zijn excuses aangeboden en gezegd dat ik dat zeker niet verdien. Hij vertelde dat hij sinds zijn 14de/15de een spoor van verwoesting heeft achtergelaten en dat hij simpelweg niet weet waarom of hoe hij dat kan veranderen.
We wonen samen en dit blijft nog even zo. We kunnen hier beiden niet weg. Op dit moment weet ik niet wat er gaat gebeuren. Hij heeft al zijn problemen op tafel gelegd en zegt dat hij het snapt als ik hem uit mijn leven wil.
Ik weet het nog niet. Ik houd nu afstand en ik kijk het even aan. Als hij zijn leven op de rit kan krijgen en geluk kan vinden dan hebben we nog een kans. Hoe stom ik misschien ben om toch een deurtje open te houden. Ik kan er nog geen definitieve punt achter zetten.
Maar de eerstvolgende keer dat hij me weer laat voelen alsof ik het niet waard ben om op deze wereld rond te lopen, dan is dat het einde.
zaterdag 3 januari 2009 om 14:22
Mijn ex bood ook iedere keer weer zijn excuses aan. Ik bedoel N1 (waarmee ik getrouwd ben geweest). Maar op een gegeven moment is het niet meer genoeg. Is het iedere keer weer hetzelfde liedje, geschreeuw, verneder, getreiter, gezeur en dan weer excuses aanbieden. In de wetenschap dat het opnieuw blijft gebeuren. Het gaat om wat jij zegt: dat je het waard bent om op deze wereld rond te lopen en JA DAT BEN JE! En dat is het gevoel dat hij je ook hoort te bezorgen. Naast je eigen gevoel daarover, natuurlijker.
N2 (getrouwde man) maakte ook zo'n soort balans op, dat hij al zijn hele leven zo ongeveer een spoor van vernielingen achter heeft gelaten. Een puinhoop van zijn leven, een vrouw die hij tot op het bot heeft vernederd (zijn eigen), beloftes gedaan aan andere vrouwen die hij niet na kon komen. Hij zegt zelf, als ik op mijn leven terugkijk, dan ben ik niet trots op wat ik gedaan heb, dan knaagt mijn geweten aan mij. Ik hoop over 20 jaar niet zo op mijn leven terug te kijken. Er zullen echt wel momenten zijn van: nou Muis dat had je wel eleganter kunnen oplossen. Maar als ik nu op mijn leven terugkijk, hoop ik dat ik over 20 jaar (als ik even oud ben als hij nu is) kan zeggen dat ik rijk ben, gezegend ben, met de liefde van mijn vrienden, mijn kind. Dat ik heb gedaan wat ik wilde doen, heb genoten. En dat ik niet samen ben met iemand die ik ontzettend, ongelofelijk, intens veel pijn heb gedaan. Willens en wetens. En dat ik zovele mensen in mijn leven heb lopen belazeren.
Vind het nogal een balans opmaken, zeg.....
N2 (getrouwde man) maakte ook zo'n soort balans op, dat hij al zijn hele leven zo ongeveer een spoor van vernielingen achter heeft gelaten. Een puinhoop van zijn leven, een vrouw die hij tot op het bot heeft vernederd (zijn eigen), beloftes gedaan aan andere vrouwen die hij niet na kon komen. Hij zegt zelf, als ik op mijn leven terugkijk, dan ben ik niet trots op wat ik gedaan heb, dan knaagt mijn geweten aan mij. Ik hoop over 20 jaar niet zo op mijn leven terug te kijken. Er zullen echt wel momenten zijn van: nou Muis dat had je wel eleganter kunnen oplossen. Maar als ik nu op mijn leven terugkijk, hoop ik dat ik over 20 jaar (als ik even oud ben als hij nu is) kan zeggen dat ik rijk ben, gezegend ben, met de liefde van mijn vrienden, mijn kind. Dat ik heb gedaan wat ik wilde doen, heb genoten. En dat ik niet samen ben met iemand die ik ontzettend, ongelofelijk, intens veel pijn heb gedaan. Willens en wetens. En dat ik zovele mensen in mijn leven heb lopen belazeren.
Vind het nogal een balans opmaken, zeg.....
zaterdag 3 januari 2009 om 16:22
Laysin als dit de eerste maal is dat hij alles op tafel legd is het mss. nog niet de tijd om te stoppen.
Maar wees voorbereid opdat het vaker gebeuren kan, dat is aan jouzelf.Tolereer je het door dan heb je niets om op te staan.
Tuurlijk bedoelik daar niet mee dat het okee is van zijn kant maar ik bedoel dus meer dat als jij he steeds weer treugneemt hij dan alsmaar denkt wah ze neemt me toch wel.
Iig. bewaak je grens heel goed.
Maar wees voorbereid opdat het vaker gebeuren kan, dat is aan jouzelf.Tolereer je het door dan heb je niets om op te staan.
Tuurlijk bedoelik daar niet mee dat het okee is van zijn kant maar ik bedoel dus meer dat als jij he steeds weer treugneemt hij dan alsmaar denkt wah ze neemt me toch wel.
Iig. bewaak je grens heel goed.
zaterdag 3 januari 2009 om 16:24
Brrr al die sorry's/excuses/de ik meen het niet blabla/ik bedoelde het niet zo lieverd blabla en iedere keer gebeurde het weer.
Wat zijn die spijtbetuigingen dan nog?Helemaal niets als alleen jou hoop geven dat hij beter beloofd en prompt je trapt er weer in.
En krijgt wederom vernedering en de gond in gestamp voor je kiezen.Eerst lief en meegaand om daarna als je weer hebt toegehapt je met de grod gelijk maken,je behandelen als sjit.
Jij bent de enige dit te veranderen zij veranderen niet na de zoveelste excuus en liefkozingen.Nee je geeft ze daarmee aan kom maar ga je gang maar weer.
Per slot doe je het zelf hoe stom dit ook over komen zal.Zolang je hem toelaat met zijn gedrag heeft hij vrij spel dat is ZIJN gedachtenkronkel.
Wat zijn die spijtbetuigingen dan nog?Helemaal niets als alleen jou hoop geven dat hij beter beloofd en prompt je trapt er weer in.
En krijgt wederom vernedering en de gond in gestamp voor je kiezen.Eerst lief en meegaand om daarna als je weer hebt toegehapt je met de grod gelijk maken,je behandelen als sjit.
Jij bent de enige dit te veranderen zij veranderen niet na de zoveelste excuus en liefkozingen.Nee je geeft ze daarmee aan kom maar ga je gang maar weer.
Per slot doe je het zelf hoe stom dit ook over komen zal.Zolang je hem toelaat met zijn gedrag heeft hij vrij spel dat is ZIJN gedachtenkronkel.
zaterdag 3 januari 2009 om 16:27
quote:laysin schreef op 03 januari 2009 @ 14:01:
Hij is in huilen uitgebarsten. Om een lang verhaal kort te maken, hij heeft zijn excuses aangeboden en gezegd dat ik dat zeker niet verdien. Hij vertelde dat hij sinds zijn 14de/15de een spoor van verwoesting heeft achtergelaten en dat hij simpelweg niet weet waarom of hoe hij dat kan veranderen. Hij heeft al zijn problemen op tafel gelegd en zegt dat hij het snapt als ik hem uit mijn leven wil.
Het zelfinzicht...
Been there done that, got the T-shirt.
In het geval van een narcist geldt voor dergelijke 'openhartigheid': great text, wrong person.
Hij is in huilen uitgebarsten. Om een lang verhaal kort te maken, hij heeft zijn excuses aangeboden en gezegd dat ik dat zeker niet verdien. Hij vertelde dat hij sinds zijn 14de/15de een spoor van verwoesting heeft achtergelaten en dat hij simpelweg niet weet waarom of hoe hij dat kan veranderen. Hij heeft al zijn problemen op tafel gelegd en zegt dat hij het snapt als ik hem uit mijn leven wil.
Het zelfinzicht...
Been there done that, got the T-shirt.
In het geval van een narcist geldt voor dergelijke 'openhartigheid': great text, wrong person.
zaterdag 3 januari 2009 om 16:31
Laysin, als hij nu eindelijk een keer open is, is er mischien een kans om daar iets mee te doen, het zou het beste zijn als hij er hulp voor ging zoeken, zodat de oorzaak boven komt. Het zou kunnen dat er dan nog een kans inzit voor je, maar alleen als je dat zelf ook wil. Wees eerlijk naar jezelf, met wat je wil en hoe. En ook naar hem. Pas op jezelf. Ik wens je het beste!
zaterdag 3 januari 2009 om 17:11
Bah kom ik daarstraks terug van de stad met dochter en rijd hij aan de overkant op ze fiets richting stad met een hoofd richting mij metdie bekende blik,van eraf al te zien, :puke:
GEE alsof er niets gebeurd is en hoofd op oneindig> van ik moet je nog N.J. wensen.Big smile blij me te zien.
N.B de dag ervoor samen met zijn vrouw in de stad gesellie aan de winkel.
Raad wat ik denk...en vooral doe.
Rustig doorademen,in en uit.
GEE alsof er niets gebeurd is en hoofd op oneindig> van ik moet je nog N.J. wensen.Big smile blij me te zien.
N.B de dag ervoor samen met zijn vrouw in de stad gesellie aan de winkel.
Raad wat ik denk...en vooral doe.
Rustig doorademen,in en uit.
zaterdag 3 januari 2009 om 18:54
Laysin, wat een rotsituatie is dat waar je inzit. Je wordt heen en weer geslingerd tussen gevoel en verstand. Ik sluit me aan bij de anderen. We hebben allemaal ervaren dat besluiten weg te gaan één is, maar werkelijk de kracht vinden het te doen twéé is. Je voelt vanzelf of en zo ja, wanneer het moment daar is. Niemand anders kan dat voor jou bepalen. Het gaat in fases.
Zolang je nog twijfelt of je weg wilt, dan adviseer ik je om je in elk geval in te laten schrijven voor een woning. Een relatie met een persoon met zoveel problemen, of zijn gedrag nou komt door een persoonlijkheidsstoornis of een te behandelen trauma, het is of je je dagelijks op glad ijs begeeft. Tref vast maatregelen, zorg dat de administratie op orde is. Oriënteer je op je mogelijkheden. Zet alvast wat geld apart. Zorg dat je weg kunt als het niet langer gaat. Dat alleen al geeft je het gevoel dat je weer wat vat op je eigen leven krijgt en je minder afhankelijk voelt.
Ik denk dat je idd van de gelegenheid gebruik kunt maken om voor te stellen hulp te zoeken. Voor hem, voor jouzelf ook. Zodat je weerbaarder wordt en hetgeen je verloren hebt aan eigenwaarde weer terug kan vinden. Of de relatie nu blijvend is of niet.... het is een symbiose waar jullie in gevangen zitten. Om uit die spiraal te breken, moeten jullie allebei dingen veranderen. Ik ben het ermee eens.... hij meer dan jij!
Sterkte!
Zolang je nog twijfelt of je weg wilt, dan adviseer ik je om je in elk geval in te laten schrijven voor een woning. Een relatie met een persoon met zoveel problemen, of zijn gedrag nou komt door een persoonlijkheidsstoornis of een te behandelen trauma, het is of je je dagelijks op glad ijs begeeft. Tref vast maatregelen, zorg dat de administratie op orde is. Oriënteer je op je mogelijkheden. Zet alvast wat geld apart. Zorg dat je weg kunt als het niet langer gaat. Dat alleen al geeft je het gevoel dat je weer wat vat op je eigen leven krijgt en je minder afhankelijk voelt.
Ik denk dat je idd van de gelegenheid gebruik kunt maken om voor te stellen hulp te zoeken. Voor hem, voor jouzelf ook. Zodat je weerbaarder wordt en hetgeen je verloren hebt aan eigenwaarde weer terug kan vinden. Of de relatie nu blijvend is of niet.... het is een symbiose waar jullie in gevangen zitten. Om uit die spiraal te breken, moeten jullie allebei dingen veranderen. Ik ben het ermee eens.... hij meer dan jij!
Sterkte!
zaterdag 3 januari 2009 om 19:00
zaterdag 3 januari 2009 om 22:22
quote:[message=2508821,noline]LilacTree schreef op 03
Face.... ik kan me zo voorstellen hoe dat is.... onverwacht oog in oog staan... gaat dat gevoel oooooit over?
Moeilijk. Zolang er gevoelens zijn, is het oog in oog staan altijd raar, zeker als je onvoorbereid bent. Zeker in het geval van Face, waar duidelijk haar N haar niet kan loslaten.
Als N2 enige weken geleden hier had gestaan voor de deur, verwacht of onverwacht, had ik hem bij de kladden en ballen naar binnen getrokken. Nu zou mijn reactie zijn "kom je doen?"
Moet wel zeggen, heb N2 al een hele tijd niet meer gezien. Dat scheelt ook. Dan verwatert er wel wat.
Face.... ik kan me zo voorstellen hoe dat is.... onverwacht oog in oog staan... gaat dat gevoel oooooit over?
Moeilijk. Zolang er gevoelens zijn, is het oog in oog staan altijd raar, zeker als je onvoorbereid bent. Zeker in het geval van Face, waar duidelijk haar N haar niet kan loslaten.
Als N2 enige weken geleden hier had gestaan voor de deur, verwacht of onverwacht, had ik hem bij de kladden en ballen naar binnen getrokken. Nu zou mijn reactie zijn "kom je doen?"
Moet wel zeggen, heb N2 al een hele tijd niet meer gezien. Dat scheelt ook. Dan verwatert er wel wat.
zaterdag 3 januari 2009 om 22:47
quote:Muis66 schreef op 03 januari 2009 @ 22:22:
[...]
Moeilijk. Zolang er gevoelens zijn, is het oog in oog staan altijd raar, zeker als je onvoorbereid bent.
Het hangt in de lucht zeker... ML stond vandaag voor de deur, hij kwam iets brengen van mij dat nog bij hem in huis lag. Blijkbaar gaat 'ie het nu zo doen dat hij één dingetje per keer brengt ofzo, dan kan hij nog vaak langskomen
Hij was strak in het pak en dat maakte het aan één kant gemakkelijk voor me, omdat ik niet hou van mannen in pak en bij hem staat het op de een of andere manier al helemaal niet, hij blijft er gewoon uitzien als een bouwvakker met een pak aan en het maakt hem Oud.
Maar natuurlijk maakte ik er een opm over. En hij begon een verhaal dat hij bij mensen langsging om gelukkig nieuwjaar te wensen en dat hij ergens in het midden van het land zou overnachten. "In een hotel", ja ja natuurlijk, en ik ben in de Efteling geboren... Ken die opgedofte periodes van hem, meestal betekent het bij hem 'searching for someone to fuck' en dat zat/zit me toch een beetje niet lekker... M'n wereld zou niet meer instorten als hij met anderen naar bed gaat, maar ik vind het niet prettig om te weten en al helemaal niet wanneer het nog te gebeuren staat zeg maar.
Afijn, binnen een kwartier ofzo was 'ie weg en ik heb direct opglucht ademgehaald dat hij uit mijn persoonlijke levenssfeer was, zijn luchtje bleef in de kamer hangen en ik heb -heel kinderachtig- zelf een luchtje opgespoten om het zijne te laten verdwijnen. En daarna ben ik in slaap gevallen
[...]
Moeilijk. Zolang er gevoelens zijn, is het oog in oog staan altijd raar, zeker als je onvoorbereid bent.
Het hangt in de lucht zeker... ML stond vandaag voor de deur, hij kwam iets brengen van mij dat nog bij hem in huis lag. Blijkbaar gaat 'ie het nu zo doen dat hij één dingetje per keer brengt ofzo, dan kan hij nog vaak langskomen
Hij was strak in het pak en dat maakte het aan één kant gemakkelijk voor me, omdat ik niet hou van mannen in pak en bij hem staat het op de een of andere manier al helemaal niet, hij blijft er gewoon uitzien als een bouwvakker met een pak aan en het maakt hem Oud.
Maar natuurlijk maakte ik er een opm over. En hij begon een verhaal dat hij bij mensen langsging om gelukkig nieuwjaar te wensen en dat hij ergens in het midden van het land zou overnachten. "In een hotel", ja ja natuurlijk, en ik ben in de Efteling geboren... Ken die opgedofte periodes van hem, meestal betekent het bij hem 'searching for someone to fuck' en dat zat/zit me toch een beetje niet lekker... M'n wereld zou niet meer instorten als hij met anderen naar bed gaat, maar ik vind het niet prettig om te weten en al helemaal niet wanneer het nog te gebeuren staat zeg maar.
Afijn, binnen een kwartier ofzo was 'ie weg en ik heb direct opglucht ademgehaald dat hij uit mijn persoonlijke levenssfeer was, zijn luchtje bleef in de kamer hangen en ik heb -heel kinderachtig- zelf een luchtje opgespoten om het zijne te laten verdwijnen. En daarna ben ik in slaap gevallen
zondag 4 januari 2009 om 00:27
Lieve allemaal,
Ik wens jullie een liefdevol nieuw jaar toe. Ook ik heb veel steun gehad aan het vorige forum, en als ik het huidige forum lees, denk ik "oh ja, zo was mijn relatie...."
Liegen, bedriegen, dreigen, huilen, smeken, excuses maken en vervolgens op dezelfde manier doorgaan...zichzelf dood willen rijden "been there, done that, got the t-shirt"
Ruim 2,5 jaar geleden nam ik de stap bij hem weg te gaan. Het heeft lang, heel lang, geduurd voordat ik hem los kon laten. Pas nu besef ik dat wat hij deed, niet normaal was. Dat ik alles wegwuifde. Dat mijn leven nooit zal veranderen als ik bij hem zou blijven. Dat ik altijd op mijn hoede zou zijn, nooit echt mezelf kon zijn.
Pas nu besef ik dat hij me zo gek maakte, dat ik mezelf bijna van kant had gemaakt. Pas nu besef ik dat wat hij deed, geen liefde, geen houden van was..
Ik heb vanaf het begin van onze relatie een dagboek bijgehouden. Nooit gedacht dat het een dagboek vol ellende zou gaan worden...Als ik ooit twijfels heb, hoef ik het maar even te lezen om weer met beide benen op de grond te staan..
Nog steeds mailt hij me, eens in de paar weken. Met emotionele mails. Dat hij zoveel spijt heeft. Nog een kans wil. Van niemand anders kan houden.. Blablabla.
Ik weet dat hij inmiddels samenwoont met de griet met wie hij me bedroog. Al die tijd (2 jaar) dat hij me smeekte, bleef hij met haar omgaan. En tegelijk maakte hij haar zwart tegenover mij.
De dag voor kerst mailde hij me nog dat hij me terugwilde. Hoe zielig ben je dan, als ik viavia hoor dat hij inmiddels alweer samenwoont met haar???
Ik heb heel erg de neiging haar te waarschuwen. Maar ach, ze kent hem inmiddels.Ze weet hoe hij liegen kan. Ze was vorig jaar zwanger van hem, maar hij wilde het kind niet. Ach, dan doe je toch een abortus??? En nu is hij toch met haar samen...maar zij is net zo verliefd en blind als ik toen was...ze komt er vanzelf achter..
Maar IK kan zeggen dat ik mijn leven nu eindelijk, na een diepe put, weer op de rit heb. Ik ben mezelf weer, weet weer wat IK belangrijk vind!
Ik doe weer wat ik leuk vind. Ik heb oude vriendschappen hersteld, ik heb nieuwe mensen leren kennen. Mijn leven was nooit zo leuk geweest als ik bij hem was gebleven...Waarschijnlijk had ik mezelf dan allang van kant gemaakt..
Nee, ik heb nog geen nieuwe liefde. Maar ik merk wel dat ik er steeds meer voor open sta, al vind ik mijn leven alleen ook prima!
Kortom, ik vind mijn leven weer LEUK!! En dat had ik echt nooit kunnen bedenken, toen ik 2,5 jaar geleden als een zielig hoopje ellende weer bij mijn moeder ging wonen....
Voor alle meiden die er nog middenin zitten..hoe vol, blijf moed houden!! Ook al zie je nu niet hoe je ooit weer gelukkig zal worden...eens gaat voor jullie ook de zon weer schijnen!! (en geloof me, iedereen die dit toen tegen mij zei, verklaarde ik voor gek, hahaha)
Heel veel liefs, Bella
Ik wens jullie een liefdevol nieuw jaar toe. Ook ik heb veel steun gehad aan het vorige forum, en als ik het huidige forum lees, denk ik "oh ja, zo was mijn relatie...."
Liegen, bedriegen, dreigen, huilen, smeken, excuses maken en vervolgens op dezelfde manier doorgaan...zichzelf dood willen rijden "been there, done that, got the t-shirt"
Ruim 2,5 jaar geleden nam ik de stap bij hem weg te gaan. Het heeft lang, heel lang, geduurd voordat ik hem los kon laten. Pas nu besef ik dat wat hij deed, niet normaal was. Dat ik alles wegwuifde. Dat mijn leven nooit zal veranderen als ik bij hem zou blijven. Dat ik altijd op mijn hoede zou zijn, nooit echt mezelf kon zijn.
Pas nu besef ik dat hij me zo gek maakte, dat ik mezelf bijna van kant had gemaakt. Pas nu besef ik dat wat hij deed, geen liefde, geen houden van was..
Ik heb vanaf het begin van onze relatie een dagboek bijgehouden. Nooit gedacht dat het een dagboek vol ellende zou gaan worden...Als ik ooit twijfels heb, hoef ik het maar even te lezen om weer met beide benen op de grond te staan..
Nog steeds mailt hij me, eens in de paar weken. Met emotionele mails. Dat hij zoveel spijt heeft. Nog een kans wil. Van niemand anders kan houden.. Blablabla.
Ik weet dat hij inmiddels samenwoont met de griet met wie hij me bedroog. Al die tijd (2 jaar) dat hij me smeekte, bleef hij met haar omgaan. En tegelijk maakte hij haar zwart tegenover mij.
De dag voor kerst mailde hij me nog dat hij me terugwilde. Hoe zielig ben je dan, als ik viavia hoor dat hij inmiddels alweer samenwoont met haar???
Ik heb heel erg de neiging haar te waarschuwen. Maar ach, ze kent hem inmiddels.Ze weet hoe hij liegen kan. Ze was vorig jaar zwanger van hem, maar hij wilde het kind niet. Ach, dan doe je toch een abortus??? En nu is hij toch met haar samen...maar zij is net zo verliefd en blind als ik toen was...ze komt er vanzelf achter..
Maar IK kan zeggen dat ik mijn leven nu eindelijk, na een diepe put, weer op de rit heb. Ik ben mezelf weer, weet weer wat IK belangrijk vind!
Ik doe weer wat ik leuk vind. Ik heb oude vriendschappen hersteld, ik heb nieuwe mensen leren kennen. Mijn leven was nooit zo leuk geweest als ik bij hem was gebleven...Waarschijnlijk had ik mezelf dan allang van kant gemaakt..
Nee, ik heb nog geen nieuwe liefde. Maar ik merk wel dat ik er steeds meer voor open sta, al vind ik mijn leven alleen ook prima!
Kortom, ik vind mijn leven weer LEUK!! En dat had ik echt nooit kunnen bedenken, toen ik 2,5 jaar geleden als een zielig hoopje ellende weer bij mijn moeder ging wonen....
Voor alle meiden die er nog middenin zitten..hoe vol, blijf moed houden!! Ook al zie je nu niet hoe je ooit weer gelukkig zal worden...eens gaat voor jullie ook de zon weer schijnen!! (en geloof me, iedereen die dit toen tegen mij zei, verklaarde ik voor gek, hahaha)
Heel veel liefs, Bella
zondag 4 januari 2009 om 12:04
[quote]Muis66 schreef op 03 januari 2009 @ 22:22:
[...]Moeilijk. Zolang er gevoelens zijn, is het oog in oog staan altijd raar, zeker als je onvoorbereid bent. Zeker in het quote]
Nou idd. deze man heeft echt de chinese muur voor ze kop en laat mij niet los.
In 1 dag tijd mij opzadelen zoals altijd met zijn liefde voor mij en meteen me met de grond gelijk maken als ik duidelijk doch! vriendelijk zeg ik wil niet meeheeeeer!!!!Ik hap niet toe meer.
Mij dan later in de middag vervolgens iets geeft, ik vriendelijk zeg dat hoef ik niet, op ze pik getrapt,dat ik NIETS WIL,voorheen niet en NU ook niet,TOTAAL AAN MIJ VOORBIJGAAT.Het aanneem om erger te voorkomen en zeg ik bewaar het wel als je ooit vrij bent.
Vervolgens mij verkeerd begrijpt op mail en prompt ik ben de boeman?Gooi de fles maar leeg.HUH?Damn hij flikt het weer!
Ik korte metten maak meteen hiermee, vwb. zijn gedrag en het niet aan mij ligt.
Maar me wel laat denken dat het aan mij ligt, ik die niet zo moeilijk moet doen bladiebla.
Pardon?
[...]Moeilijk. Zolang er gevoelens zijn, is het oog in oog staan altijd raar, zeker als je onvoorbereid bent. Zeker in het quote]
Nou idd. deze man heeft echt de chinese muur voor ze kop en laat mij niet los.
In 1 dag tijd mij opzadelen zoals altijd met zijn liefde voor mij en meteen me met de grond gelijk maken als ik duidelijk doch! vriendelijk zeg ik wil niet meeheeeeer!!!!Ik hap niet toe meer.
Mij dan later in de middag vervolgens iets geeft, ik vriendelijk zeg dat hoef ik niet, op ze pik getrapt,dat ik NIETS WIL,voorheen niet en NU ook niet,TOTAAL AAN MIJ VOORBIJGAAT.Het aanneem om erger te voorkomen en zeg ik bewaar het wel als je ooit vrij bent.
Vervolgens mij verkeerd begrijpt op mail en prompt ik ben de boeman?Gooi de fles maar leeg.HUH?Damn hij flikt het weer!
Ik korte metten maak meteen hiermee, vwb. zijn gedrag en het niet aan mij ligt.
Maar me wel laat denken dat het aan mij ligt, ik die niet zo moeilijk moet doen bladiebla.
Pardon?
zondag 4 januari 2009 om 12:07
Hoi lieve Bella, Dank je wel voor je brief aan ons. Ik merk dat het me goed doet om te horen van mensen die in dezelfde ellende hebben gezeten en de moed hebben gehad door te zetten en nu gelukkig zijn. Ik heb bewondering voor je en vind je ongelofelijk sterk!
Wat heerlijk voor je dat je jezelf (terug) gevonden hebt. En geniet van het leven.
Ken je niet, toch een dikke knuff van mij
Wat heerlijk voor je dat je jezelf (terug) gevonden hebt. En geniet van het leven.
Ken je niet, toch een dikke knuff van mij
