Gezondheid
alle pijlers
#genoeggezwegen
maandag 28 november 2016 om 19:24
De geboortebeweging geeft met deze hashtag de ruimte aan ouders om hun negatieve ervaringen rond de bevalling te posten.
Op facebook 90 mensen die dmv een foto van een handgeschreven tekst hun voor hun verdrietige ervaring delen.
Ik kwam dit tegen op mijn tijdslijn.
Sommige dingen waren herkenbaar maar voor mij niet perse traumatisch, meer een leuke anekdote zelfs af en toe, eerlijk gezegd.
Ik kon bij andere dingen dan ook niet nalaten te bedenken hoe in andere landen de zorg niet of amper is geregeld en hoe die vrouwen zich dan moeten voelen.
Ik vond andere dingen dan weer echt schokkend.
Verder ook fijn om eens te lezen hoe sommige vader het ervaren.
Ik heb dus gemengde gevoelens en ben benieuwd hoe anderen dit lezen.
https://m.facebook.com/GeboorteBeweging?fref=ts
Op facebook 90 mensen die dmv een foto van een handgeschreven tekst hun voor hun verdrietige ervaring delen.
Ik kwam dit tegen op mijn tijdslijn.
Sommige dingen waren herkenbaar maar voor mij niet perse traumatisch, meer een leuke anekdote zelfs af en toe, eerlijk gezegd.
Ik kon bij andere dingen dan ook niet nalaten te bedenken hoe in andere landen de zorg niet of amper is geregeld en hoe die vrouwen zich dan moeten voelen.
Ik vond andere dingen dan weer echt schokkend.
Verder ook fijn om eens te lezen hoe sommige vader het ervaren.
Ik heb dus gemengde gevoelens en ben benieuwd hoe anderen dit lezen.
https://m.facebook.com/GeboorteBeweging?fref=ts
maandag 28 november 2016 om 19:37
maandag 28 november 2016 om 19:37
Ik zag het langskomen. Vond het een goed idee om de professionals even wakker te schudden want er stonden echt schrijnende dingen tussen, maar wel jammer dat het compleet van de negatieve kant was ingestoken.
Ik heb dankzij alle professionals om mij heen echt de beste bevalling gehad die ik had kunnen krijgen. Naar mij werd heel erg goed geluisterd, ik kreeg na een weenstorm een ruggenprik, heb een tijd kunnen uitrusten terwijl mijn lijf verder werkte, mijn man mocht onze zoon zelf aanpakken en op mijn borst leggen en de arts kwam alleen heel even kijken toen bij de persweeën de elektrode van mijn zoons hoofdje was losgeraakt, en hij dus in de andere ruimte geen hartslag meer op de monitor zag. Hij gluurde door een kier van de deur en stak een dikke duim omhoog toen hij de situatie zag. Daarna liet hij de verloskundige van het ziekenhuis en de kraamzorg (of hoe dat daar ook heet) verder samen hun werk doen.
Voor mij waren te veel mensen aan mijn bed of overprikkeling door teveel pijn absoluut uitgelopen op een rampbevalling. Er is ontzettend goed geluisterd toen ik van te voren aangaf dat ik echt zo min mogelijk mensen wilde zien omdat ik me anders op hen zou richten en daarmee eigenlijk mijn eigen lijf en bevalling zou "vergeten". Ik heb een paar jaar hierna de diagnose asperger gekregen, en dat verklaart helemaal waarom ik dat toen gevraagd heb. Ook zonder die diagnose is er dus heel goed met mij omgegaan. Ik wil hiermee niet zout in de wonden wrijven bij de mensen die een rotervaring hebben, maar ik zou die mensen die mij geholpen hebben graag de nuance bieden dat hun werk wel is opgemerkt. Ze kunnen een voorbeeld zijn voor die malloten waar je over leest in al die bekentenissen op Facebook...
Ik heb dankzij alle professionals om mij heen echt de beste bevalling gehad die ik had kunnen krijgen. Naar mij werd heel erg goed geluisterd, ik kreeg na een weenstorm een ruggenprik, heb een tijd kunnen uitrusten terwijl mijn lijf verder werkte, mijn man mocht onze zoon zelf aanpakken en op mijn borst leggen en de arts kwam alleen heel even kijken toen bij de persweeën de elektrode van mijn zoons hoofdje was losgeraakt, en hij dus in de andere ruimte geen hartslag meer op de monitor zag. Hij gluurde door een kier van de deur en stak een dikke duim omhoog toen hij de situatie zag. Daarna liet hij de verloskundige van het ziekenhuis en de kraamzorg (of hoe dat daar ook heet) verder samen hun werk doen.
Voor mij waren te veel mensen aan mijn bed of overprikkeling door teveel pijn absoluut uitgelopen op een rampbevalling. Er is ontzettend goed geluisterd toen ik van te voren aangaf dat ik echt zo min mogelijk mensen wilde zien omdat ik me anders op hen zou richten en daarmee eigenlijk mijn eigen lijf en bevalling zou "vergeten". Ik heb een paar jaar hierna de diagnose asperger gekregen, en dat verklaart helemaal waarom ik dat toen gevraagd heb. Ook zonder die diagnose is er dus heel goed met mij omgegaan. Ik wil hiermee niet zout in de wonden wrijven bij de mensen die een rotervaring hebben, maar ik zou die mensen die mij geholpen hebben graag de nuance bieden dat hun werk wel is opgemerkt. Ze kunnen een voorbeeld zijn voor die malloten waar je over leest in al die bekentenissen op Facebook...
maandag 28 november 2016 om 19:47
quote:blijfgewoonbianca schreef op 28 november 2016 @ 19:37:
Laten we nou niet doen of bevallen voornamelijk leuk is en het soms jammer genoeg tegen valt.
Bevallen doet godsgruwelijk zeer, is vele malen erger dan je verwachtte, je wordt er ook niet mooier van.Zeker. Maar ik zag laatst de Facebook pagina die hierbij hoorde en ik heb me een breuk gelachen. Klagen over dat ze ingeknipt werd zonder uitgebreid overleg, de arts had 'geen oog voor het proces waar mijn vrouw in zat' en meer van die klagerige meuk. Bevallen is kut, pijnlijk en soms moeten artsen handelen, en is er weinig tijd voor overleg. Bevallen is géén serene toestand waarin je in je weeen kunt duiken en je astrale baarmoeder kunt omarmen enzo.
Laten we nou niet doen of bevallen voornamelijk leuk is en het soms jammer genoeg tegen valt.
Bevallen doet godsgruwelijk zeer, is vele malen erger dan je verwachtte, je wordt er ook niet mooier van.Zeker. Maar ik zag laatst de Facebook pagina die hierbij hoorde en ik heb me een breuk gelachen. Klagen over dat ze ingeknipt werd zonder uitgebreid overleg, de arts had 'geen oog voor het proces waar mijn vrouw in zat' en meer van die klagerige meuk. Bevallen is kut, pijnlijk en soms moeten artsen handelen, en is er weinig tijd voor overleg. Bevallen is géén serene toestand waarin je in je weeen kunt duiken en je astrale baarmoeder kunt omarmen enzo.
maandag 28 november 2016 om 19:47
quote:Star schreef op 28 november 2016 @ 19:31:
Ik zie drie verhalen en de reacties erop en denk vooral dit wordt weer lekker schelden en schreeuwen op de zorg. Heb ik persoonlijk niet zo veel mee.Ik vond de menen inderdaad juist zo lief en zorgzaam. Inderdaad heel soms niet de meest vriendelijke of tactvolle mensen maar ik ben niet van suiker. Er is heel goed voor me gezorgd met de beste intenties voor mij en mijn gezin.
Ik zie drie verhalen en de reacties erop en denk vooral dit wordt weer lekker schelden en schreeuwen op de zorg. Heb ik persoonlijk niet zo veel mee.Ik vond de menen inderdaad juist zo lief en zorgzaam. Inderdaad heel soms niet de meest vriendelijke of tactvolle mensen maar ik ben niet van suiker. Er is heel goed voor me gezorgd met de beste intenties voor mij en mijn gezin.
maandag 28 november 2016 om 19:50
quote:Theamuts schreef op 28 november 2016 @ 19:45:
Op ziekenhuizen valt sowieso wel het een en ander aan te merken. Maar er is een tekort aan verplegend personeel. Dat zou de reden kunnen zijn waarom sommige vrouwen iets langer moesten wachten op hulp dan dat ze hadden gewild.
Ik ben een keer thuis en een keer in het ziekenhuis bevallen. Ik vond het heel fijn om in het ziekenhuis te liggen tussen al die lieve en professionele mensen.
Echt geen klachten.
Op ziekenhuizen valt sowieso wel het een en ander aan te merken. Maar er is een tekort aan verplegend personeel. Dat zou de reden kunnen zijn waarom sommige vrouwen iets langer moesten wachten op hulp dan dat ze hadden gewild.
Ik ben een keer thuis en een keer in het ziekenhuis bevallen. Ik vond het heel fijn om in het ziekenhuis te liggen tussen al die lieve en professionele mensen.
Echt geen klachten.
maandag 28 november 2016 om 19:51
quote:Theamuts schreef op 28 november 2016 @ 19:40:
Wat vond jij schrijnend mevrouw kniesoor?
Vrouwen die toegsnauwd worden door het personeel dat ze nou maar eens moeten gaan meewerken omdat anders al het personeel de kamer verlaat (waarbij later toch een spoedkeizersnee nodig bleek).
Veel inknippen toucheren etc. dwars door protesten van de moeder heen, ook met vreselijke pijn of scheuren als resultaat door ruwe behandeling. Of artsen die eerst een hand naar binnen rammen en zich dan pas (met hun hand er nog in) even voorstellen...
Vrouwen waarbij ongevraagd en ongemeld oxytocine wordt toegedien terwijl er helemaal geen medische noodzaak is, maar omdat die ploeg nou eenmaal graag de boel overdraagt met lege bedden...
Een arts die vraagt of een vrouw op een schaal van 10 de pijn kan benoemen, en terecht gewezen wordt als ze 9 zegt, "want dan moet je echt wel kreperen van de pijn". Later bleek er een grote inwendige bloeding te zitten die niemand gezien had.
Vrouwen die echt een aantal uur alleen gelaten worden in een kamer, en door niemand gehoord of geholpen worden als ze om hulp roepen. Vrouwen die zelf verloskundige zijn, die in een ziekenhuis geen bed krijgen omdat de toestand nog niet zo acuut zou zijn (en die vlak daarna bevallen).
Een vrouw die om een droog bed vraagt nadat alles onder het vruchtwater zit, maar die te horen krijgt dat ze het matje tussen haar benen wel even vervangen. En die dus uren lang in een nat bed moet liggen, waarbij iedereen haar steeds toedekt om "warm te blijven" met kletsnatte lakens.
Vaders die totaal genegeerd worden, en als lastpakken weggeduwd bij de geboorte van hun kind. Die het niet mogen vasthouden, die geen uitleg krijgen wat er met vrouw en kind aan de hand is bij complicaties, die zich urenlang dodelijke zorgen maken en door niemand worden bijgepraat.
Nou ja; dat was nog maar een kleine bloemlezing. Best treurig voor de ouders als dat de start is van het leven van je kind. Het wordt hier best wel gebagatalliseerd, zie ik nu. Waarom worden die verhalen zo in twijfel getrokken; niet alle bevallingen zijn toch super, en er zijn zeker artsen die steken laten vallen. Ik vind het wel een trap na voor die mensen om ze hier nog even belachelijk te maken als hysterische types met te hoge verwachtingen.
Wat vond jij schrijnend mevrouw kniesoor?
Vrouwen die toegsnauwd worden door het personeel dat ze nou maar eens moeten gaan meewerken omdat anders al het personeel de kamer verlaat (waarbij later toch een spoedkeizersnee nodig bleek).
Veel inknippen toucheren etc. dwars door protesten van de moeder heen, ook met vreselijke pijn of scheuren als resultaat door ruwe behandeling. Of artsen die eerst een hand naar binnen rammen en zich dan pas (met hun hand er nog in) even voorstellen...
Vrouwen waarbij ongevraagd en ongemeld oxytocine wordt toegedien terwijl er helemaal geen medische noodzaak is, maar omdat die ploeg nou eenmaal graag de boel overdraagt met lege bedden...
Een arts die vraagt of een vrouw op een schaal van 10 de pijn kan benoemen, en terecht gewezen wordt als ze 9 zegt, "want dan moet je echt wel kreperen van de pijn". Later bleek er een grote inwendige bloeding te zitten die niemand gezien had.
Vrouwen die echt een aantal uur alleen gelaten worden in een kamer, en door niemand gehoord of geholpen worden als ze om hulp roepen. Vrouwen die zelf verloskundige zijn, die in een ziekenhuis geen bed krijgen omdat de toestand nog niet zo acuut zou zijn (en die vlak daarna bevallen).
Een vrouw die om een droog bed vraagt nadat alles onder het vruchtwater zit, maar die te horen krijgt dat ze het matje tussen haar benen wel even vervangen. En die dus uren lang in een nat bed moet liggen, waarbij iedereen haar steeds toedekt om "warm te blijven" met kletsnatte lakens.
Vaders die totaal genegeerd worden, en als lastpakken weggeduwd bij de geboorte van hun kind. Die het niet mogen vasthouden, die geen uitleg krijgen wat er met vrouw en kind aan de hand is bij complicaties, die zich urenlang dodelijke zorgen maken en door niemand worden bijgepraat.
Nou ja; dat was nog maar een kleine bloemlezing. Best treurig voor de ouders als dat de start is van het leven van je kind. Het wordt hier best wel gebagatalliseerd, zie ik nu. Waarom worden die verhalen zo in twijfel getrokken; niet alle bevallingen zijn toch super, en er zijn zeker artsen die steken laten vallen. Ik vind het wel een trap na voor die mensen om ze hier nog even belachelijk te maken als hysterische types met te hoge verwachtingen.
maandag 28 november 2016 om 19:52
quote:Theamuts schreef op 28 november 2016 @ 19:30:
Weet je wat pas erg is?
Dat vroeger de moeders van een doodgeboren kindje het kindje niet mochten zien. Dat zal je nu nooit meer meemaken!Wat dacht je van de ongehuwde moeders die vastgebonden en geblinddoekt moesten bevallen, hun kind niet mochten zien en vasthouden en het kind weggehaald werd. Terwijl ze dat niet wilde! Afschuwelijk.
Weet je wat pas erg is?
Dat vroeger de moeders van een doodgeboren kindje het kindje niet mochten zien. Dat zal je nu nooit meer meemaken!Wat dacht je van de ongehuwde moeders die vastgebonden en geblinddoekt moesten bevallen, hun kind niet mochten zien en vasthouden en het kind weggehaald werd. Terwijl ze dat niet wilde! Afschuwelijk.
maandag 28 november 2016 om 19:52
Ik heb ook flink op mijn flikker gehad van de verpleegkundige en de arts was weeenremmers aan het toedienen zonder dat ik het doorhad en ik had opeens een infuus. En van mijn bed af mocht ook al niet. Tja. Vond er weinig traumatisch aan. Niet leuk, geen feestje maar iedereen deed wat hij moest doen. Ik ga niet doen alsof ik het beter weet
maandag 28 november 2016 om 19:54
quote:Het-groepje schreef op 28 november 2016 @ 19:42:
Ik heb idd het idee dat sommigen een 'te mooie' ervaring verwachtten.
En ik snap sowieso niet zo goed waarom men denkt dat professionals voor de lol de hele tijd met hun vingers je bevoelen.Ja dat vraag ik me ook altijd af. Heb die opmerking al meerdere keren eerder gelezen.
Ik heb idd het idee dat sommigen een 'te mooie' ervaring verwachtten.
En ik snap sowieso niet zo goed waarom men denkt dat professionals voor de lol de hele tijd met hun vingers je bevoelen.Ja dat vraag ik me ook altijd af. Heb die opmerking al meerdere keren eerder gelezen.
maandag 28 november 2016 om 19:58
Sommige opmerkingen vind ik nogal dom. Bijvoorbeeld die ene die schrijft dat ze in haar geboortewensen had staan dat er moest worden gestopt met toucheren als zij dat zei. En dat er toch door werd gegaan. Dan denk ik bij mezelf: ze toucheren je niet voor niks, en als ze eenmaal op de goede plek zitten kunnen ze het beter even goed voelen dan dat ze het 2 minuten later weer helemaal opnieuw moeten doen.
Maargoed, misschien zijn ook niet alle artsen even duidelijk over wat vrouwen kunnen verwachten van een bevalling en van hoeverre er echt rekening wordt gehouden met een bevallingsplan
Maargoed, misschien zijn ook niet alle artsen even duidelijk over wat vrouwen kunnen verwachten van een bevalling en van hoeverre er echt rekening wordt gehouden met een bevallingsplan
