Zwanger
alle pijlers
Veranderende wensen mbt bevalling.
dinsdag 6 december 2016 om 01:06
Lieve dames,
Hebben jullie tijdens de zwangerschap geheel tegenover gestelde wensen gehad voor tijdens de bevalling wat op moment supreme is veranderd?
Ik zit enorm met mezelf in de knoop. Ik wil namelijk diep van binnen zonder mijn man bevallen. Als ik pijn heb keer ik in mezelf en ben ik liever alleen. Daarbij komt omdat ik heb gehoord dat de mannen eigenlijk heel weinig kan doen maar een bevalling ook een heftige traumatische ervaring ( kunnen) vinden.
Het liefst zou ik het alleen doen en dat hij bij voorkeur pas bij me mogen als de nageboorte weg is, de ontplofte egel gehecht is en ik gedoucht ben. Maar zijn wens is uiteraard om erbij te zijn en ik wil dit ook niet in de weg staan want zijn eerste moment met de baby vind ik ook erg belangrijk en lijkt me prachtig om mee te maken.
Zal dit gevoel weggaan op het moment dat de weeen beginnen of zou de pijn dit gevoel gaan versterken? Wat denken jullie?
Hebben jullie tijdens de zwangerschap geheel tegenover gestelde wensen gehad voor tijdens de bevalling wat op moment supreme is veranderd?
Ik zit enorm met mezelf in de knoop. Ik wil namelijk diep van binnen zonder mijn man bevallen. Als ik pijn heb keer ik in mezelf en ben ik liever alleen. Daarbij komt omdat ik heb gehoord dat de mannen eigenlijk heel weinig kan doen maar een bevalling ook een heftige traumatische ervaring ( kunnen) vinden.
Het liefst zou ik het alleen doen en dat hij bij voorkeur pas bij me mogen als de nageboorte weg is, de ontplofte egel gehecht is en ik gedoucht ben. Maar zijn wens is uiteraard om erbij te zijn en ik wil dit ook niet in de weg staan want zijn eerste moment met de baby vind ik ook erg belangrijk en lijkt me prachtig om mee te maken.
Zal dit gevoel weggaan op het moment dat de weeen beginnen of zou de pijn dit gevoel gaan versterken? Wat denken jullie?
dinsdag 6 december 2016 om 08:27
Ik heb juist heel veel gehad aan mijn man tijdens de bevalling. Kun je anders niet samen een cursus volgen, samen bevallen bijvoorbeeld? Dan krijgt je man ook echt handvaten hoe hij jou kan helpen tijdens de bevalling. Wij hebben die cursus ook gevolgd en mijn man was echt fantastisch en wist precies wanneer hij me even moest laten en wanneer hij juist ergens mee kon helpen.
dinsdag 6 december 2016 om 08:31
dinsdag 6 december 2016 om 08:33
Ik heb de handen van mijn man helemaal fijn geknepen tijdens de weeën. Echt veel heb ik niet aan hem gehad (in de zin van dat hij iets kon doen) maar ik vond het wel fijn dat hij erbij was. Anders ben je echt helemaal alleen namelijk en is er echt niet a la minute iemand bij je (tenzij spoed) als er iets is, niemand die het woord voor je kan voeren (ik wil NU een ruggenprik) terwijl jij vergaat van de pijn of je longen uit je lijf ligt te kotsen. En daarbij had ik hem het moment niet willen ontnemen.
Overigens vind ik het argument dat het mogelijk traumatisch is voor je man, een beetje een lamzakkenargument. Mijn man heeft mijn bevallingen absoluut niet zo ervaren; hij vond het wel relaxed en een beetje saai vooral, maar misschien is hij heel nuchter. En als het ècht spannend wordt, dan lijkt het me helemaal fijn als hij erbij is, voor jou, hem, en ook nodig voor het geval er cruciale beslissingen moeten worden genomen.
Wat vindt je man er trouwens zelf van?
Overigens vind ik het argument dat het mogelijk traumatisch is voor je man, een beetje een lamzakkenargument. Mijn man heeft mijn bevallingen absoluut niet zo ervaren; hij vond het wel relaxed en een beetje saai vooral, maar misschien is hij heel nuchter. En als het ècht spannend wordt, dan lijkt het me helemaal fijn als hij erbij is, voor jou, hem, en ook nodig voor het geval er cruciale beslissingen moeten worden genomen.
Wat vindt je man er trouwens zelf van?
dinsdag 6 december 2016 om 08:34
quote:lux. schreef op 06 december 2016 @ 08:31:
[...]
Hoezo? Het ís toch ook zijn kind? Waarom mag hij dat niet ter wereld zien komen? En al helemaal dat je hem liever fris gedoucht aan zijn kind voorstelt... who cares?! Wat is nou belangrijker?je zal maar al uit elkaar zijn en dan moet je ex dus nog steeds je uitgereten doos te zien krijgen, geef je hem allemaal munitie om je belachelijk te maken ( want tijdens bevallingen maak je jezelf echt belachelijk) en dat allemaal omdat het ook zijn kind is? Nee hoor doe normaal.
[...]
Hoezo? Het ís toch ook zijn kind? Waarom mag hij dat niet ter wereld zien komen? En al helemaal dat je hem liever fris gedoucht aan zijn kind voorstelt... who cares?! Wat is nou belangrijker?je zal maar al uit elkaar zijn en dan moet je ex dus nog steeds je uitgereten doos te zien krijgen, geef je hem allemaal munitie om je belachelijk te maken ( want tijdens bevallingen maak je jezelf echt belachelijk) en dat allemaal omdat het ook zijn kind is? Nee hoor doe normaal.
dinsdag 6 december 2016 om 08:34
Wil je het dan alleen gaan doen, TO?
Persoonlijk wist ik niet goed hoe ik zou zijn tijdens het bevallen, op de momenten dat ik veel pijn had, en mijn man me wilde troosten/kussen/hand vast houden heb ik op een gegeven moment wel even gezegd 'ik heb nu genoeg aan mezelf, laat me maar even' maar het was ook wel heel fijn dat hij een arts kon gaan halen toen er al een tijdje niemand was geweest, om te zeggen dat het zo niet meer kon. Ik kreeg toen een ruggenprik, en ook daar was hij bij om mij te steunen.
Wat ik ook heel fijn vond was dat de zusters op hem letten; eet je wel wat? wil je iets drinken? gaat het wel? Hoefde ik dat niet te doen
Bij een vriendin, wiens man flauwviel tijdens haar bevalling, werd een bedje bijgeschoven en kon hij toch bij de bevalling zijn (weliswaar nog suf van het flauwvallen). Het is niet altijd dat mannen onwel worden door de hoeveelheid bloed, maar ook door weinig (geen) slaap, warm/benauwd ziekenhuis, veel indrukken. Je hoort het wel vaker. Mijn man voelde zich alleen wat dizzy tijdens de ruggenprik omdat het daar zo warm was (en een heel pak moest hij aan).
Toen het persmoment kwam heeft hij me er super goed doorheen gecoacht en mijn been en hand vastgehouden.
Wat ik misschien nog wel het allerfijnste vond; tijdens het bevallen had ik geen idee van tijd. En het erover napraten heeft het voor mij allemaal wel een betere plek gegeven. Hoe lang duurde het nou eigenlijk voordat ik die ruggenprik kreeg (in mijn beleving was dat heel lang), 4 uur, oh ja... was wel echt lang dus. Hoe lang heb ik dat zuurstofmasker op gehad? meer dan een uur. Ah oke. Dat zeg maar.
Later kwam de huisarts op huisbezoek, die had het verslag gelezen en kwam even kijken hoe het ging. Alles ging prima. Toen ik bij de VK kwam zo'n 12 weken geleden toen ik net zwanger was gaf ze aan 'je hebt echt een pittige bevalling gehad, heb je hulp gehad om dit een plekje te geven?' ik moest huilen, ik vond het heftig, maar dacht dat het ook 'gewoon' een heftige emotionele ervaring was, en dat het voor alle vrouwen heftig was. Ik heb geen hulp (nodig) gehad, maar wel samen met man goed over kunnen napraten, en met de kraamhulp de eerste week. Dat was fijn.
Begin 2017 ga ik weer bevallen en mijn man moet daar dus zeker wel bij zijn, ik heb hem echt nodig.
Persoonlijk wist ik niet goed hoe ik zou zijn tijdens het bevallen, op de momenten dat ik veel pijn had, en mijn man me wilde troosten/kussen/hand vast houden heb ik op een gegeven moment wel even gezegd 'ik heb nu genoeg aan mezelf, laat me maar even' maar het was ook wel heel fijn dat hij een arts kon gaan halen toen er al een tijdje niemand was geweest, om te zeggen dat het zo niet meer kon. Ik kreeg toen een ruggenprik, en ook daar was hij bij om mij te steunen.
Wat ik ook heel fijn vond was dat de zusters op hem letten; eet je wel wat? wil je iets drinken? gaat het wel? Hoefde ik dat niet te doen
Bij een vriendin, wiens man flauwviel tijdens haar bevalling, werd een bedje bijgeschoven en kon hij toch bij de bevalling zijn (weliswaar nog suf van het flauwvallen). Het is niet altijd dat mannen onwel worden door de hoeveelheid bloed, maar ook door weinig (geen) slaap, warm/benauwd ziekenhuis, veel indrukken. Je hoort het wel vaker. Mijn man voelde zich alleen wat dizzy tijdens de ruggenprik omdat het daar zo warm was (en een heel pak moest hij aan). Toen het persmoment kwam heeft hij me er super goed doorheen gecoacht en mijn been en hand vastgehouden.
Wat ik misschien nog wel het allerfijnste vond; tijdens het bevallen had ik geen idee van tijd. En het erover napraten heeft het voor mij allemaal wel een betere plek gegeven. Hoe lang duurde het nou eigenlijk voordat ik die ruggenprik kreeg (in mijn beleving was dat heel lang), 4 uur, oh ja... was wel echt lang dus. Hoe lang heb ik dat zuurstofmasker op gehad? meer dan een uur. Ah oke. Dat zeg maar.
Later kwam de huisarts op huisbezoek, die had het verslag gelezen en kwam even kijken hoe het ging. Alles ging prima. Toen ik bij de VK kwam zo'n 12 weken geleden toen ik net zwanger was gaf ze aan 'je hebt echt een pittige bevalling gehad, heb je hulp gehad om dit een plekje te geven?' ik moest huilen, ik vond het heftig, maar dacht dat het ook 'gewoon' een heftige emotionele ervaring was, en dat het voor alle vrouwen heftig was. Ik heb geen hulp (nodig) gehad, maar wel samen met man goed over kunnen napraten, en met de kraamhulp de eerste week. Dat was fijn.
Begin 2017 ga ik weer bevallen en mijn man moet daar dus zeker wel bij zijn, ik heb hem echt nodig.
dinsdag 6 december 2016 om 08:38
quote:Pieps2016 schreef op 06 december 2016 @ 08:34:
[...]
je zal maar al uit elkaar zijn en dan moet je ex dus nog steeds je uitgereten doos te zien krijgen, geef je hem allemaal munitie om je belachelijk te maken ( want tijdens bevallingen maak je jezelf echt belachelijk) en dat allemaal omdat het ook zijn kind is? Nee hoor doe normaal.
Bijzondere kijk op bevallen.
Overigens vind ik het een heel andere situatie als je uit elkaar bent. Daar is hier geen sprake van. In een relatie houd je rekening met elkaar, toch? Iemand zo een belangrijk moment ontzeggen vind ik erg egoïstisch.
[...]
je zal maar al uit elkaar zijn en dan moet je ex dus nog steeds je uitgereten doos te zien krijgen, geef je hem allemaal munitie om je belachelijk te maken ( want tijdens bevallingen maak je jezelf echt belachelijk) en dat allemaal omdat het ook zijn kind is? Nee hoor doe normaal.
Bijzondere kijk op bevallen.
Overigens vind ik het een heel andere situatie als je uit elkaar bent. Daar is hier geen sprake van. In een relatie houd je rekening met elkaar, toch? Iemand zo een belangrijk moment ontzeggen vind ik erg egoïstisch.
dinsdag 6 december 2016 om 08:38
Er zijn meer vrouwen die dit willen, ik vind het zelf ook geen gekke gedachte. Spreek af dat je wel ziet hoe het loopt. Als je hem op 'het moment' er inderdaad niet bij wil hebben, laat hem op gehoorsafstand wachten. Ik had heel veel aan mijn man, ondanks dat de gehele bevalling binnen 3 uur gepiept was en hij in die tijd daadwerkelijk is flauwgevallen.
Een bekend gezicht en bekende stem aan je hoofdeinde terwijl de voor jouw onbekende verloskundige/kraamhulp/gynaecoloog/assistenten dingen aan het roepen zijn hielp mij om in mijzelf gekeerd de bevalling door te komen. En inderdaad kun je samen napraten.
Gedouched ben je pas ruim een uur na de bevalling. Eerst ligt die kleine nog een uurtje op je te 'binden'. Dat deel zou ik mijn man zeker niet ontzeggen.
Een bekend gezicht en bekende stem aan je hoofdeinde terwijl de voor jouw onbekende verloskundige/kraamhulp/gynaecoloog/assistenten dingen aan het roepen zijn hielp mij om in mijzelf gekeerd de bevalling door te komen. En inderdaad kun je samen napraten.
Gedouched ben je pas ruim een uur na de bevalling. Eerst ligt die kleine nog een uurtje op je te 'binden'. Dat deel zou ik mijn man zeker niet ontzeggen.
dinsdag 6 december 2016 om 08:38
quote:Pieps2016 schreef op 06 december 2016 @ 08:34:
[...]
je zal maar al uit elkaar zijn en dan moet je ex dus nog steeds je uitgereten doos te zien krijgen, geef je hem allemaal munitie om je belachelijk te maken ( want tijdens bevallingen maak je jezelf echt belachelijk) en dat allemaal omdat het ook zijn kind is? Nee hoor doe normaal.
We hebben het hier toch niet over een ex?
Wat ik van TO lees heeft ze een goed huwelijk en samen gekozen voor een kind.
Slaat dus nergens op wat je zegt.
[...]
je zal maar al uit elkaar zijn en dan moet je ex dus nog steeds je uitgereten doos te zien krijgen, geef je hem allemaal munitie om je belachelijk te maken ( want tijdens bevallingen maak je jezelf echt belachelijk) en dat allemaal omdat het ook zijn kind is? Nee hoor doe normaal.
We hebben het hier toch niet over een ex?
Wat ik van TO lees heeft ze een goed huwelijk en samen gekozen voor een kind.
Slaat dus nergens op wat je zegt.
dinsdag 6 december 2016 om 08:42
quote:Pieps2016 schreef op 06 december 2016 @ 08:39:
Niet iedereen heeft een goede relatie waarin dit soort dingen allemaal normaal zijn. Kan best begrijpen dat je niet iedereen erbij wilt hebben als je op je meest kwetsbaars bent.
Als je relatie niet goed genoeg is om samen te bevallen, dan is deze zéker niet opgewassen tegen het opvoeden van een kind.
En verder vond ik bevallen heel erg heftig vanwege de pijn enzo, maar voor die tijd hebben wij elkaar ook over en weer meegemaakt met buikgriep en andere feestelijkheden. Wat dat betreft niets nieuws onder de zon hoor.
Niet iedereen heeft een goede relatie waarin dit soort dingen allemaal normaal zijn. Kan best begrijpen dat je niet iedereen erbij wilt hebben als je op je meest kwetsbaars bent.
Als je relatie niet goed genoeg is om samen te bevallen, dan is deze zéker niet opgewassen tegen het opvoeden van een kind.
En verder vond ik bevallen heel erg heftig vanwege de pijn enzo, maar voor die tijd hebben wij elkaar ook over en weer meegemaakt met buikgriep en andere feestelijkheden. Wat dat betreft niets nieuws onder de zon hoor.
dinsdag 6 december 2016 om 08:43
Die van mij had jou graag als vrouw gewild
Je kunt niet van hem vragen om weg te gaan. Je kunt wel van hem vragen om naast je te blijven. Dan ziet hij evenveel als jij en mist de poep en ontplofte egel.
En je bent niet aanspreekbaar in pakweg het laatste uur. Ik kreeg maar nauwelijks mee wat de verpleegkundige en gyneacoloog allemaal zeiden, herinner me van dat laatste uur precies drie zinnen en ik kan me niet voorstellen dat ze voor de rest een vol uur hun mond hebben gehouden. Het interesseert je overigens tegen die tijd ook helemaal niet meer, er kunnen 400 mensen aan je bed staan, je merkt het nauwelijks.
Je kunt niet van hem vragen om weg te gaan. Je kunt wel van hem vragen om naast je te blijven. Dan ziet hij evenveel als jij en mist de poep en ontplofte egel.
En je bent niet aanspreekbaar in pakweg het laatste uur. Ik kreeg maar nauwelijks mee wat de verpleegkundige en gyneacoloog allemaal zeiden, herinner me van dat laatste uur precies drie zinnen en ik kan me niet voorstellen dat ze voor de rest een vol uur hun mond hebben gehouden. Het interesseert je overigens tegen die tijd ook helemaal niet meer, er kunnen 400 mensen aan je bed staan, je merkt het nauwelijks.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 6 december 2016 om 08:46
quote:Ceylon schreef op 06 december 2016 @ 08:43:
Die van mij had jou graag als vrouw gewild
Je kunt niet van hem vragen om weg te gaan. Je kunt wel van hem vragen om naast je te blijven. Dan ziet hij evenveel als jij en mist de poep en ontplofte egel.
En je bent niet aanspreekbaar in pakweg het laatste uur. Ik kreeg maar nauwelijks mee wat de verpleegkundige en gyneacoloog allemaal zeiden, herinner me van dat laatste uur precies drie zinnen en ik kan me niet voorstellen dat ze voor de rest een vol uur hun mond hebben gehouden. Het interesseert je overigens tegen die tijd ook helemaal niet meer, er kunnen 400 mensen aan je bed staan, je merkt het nauwelijks.
Ik keerde ook volkomen in mezelf, man mocht niet on mijn buurt komen en zich zèker niet met mijn manier van puffen bemoeien.
Maar dat neemt niet weg dat hij wel zijn kinderen geboren heeft zien worden.
Die van mij had jou graag als vrouw gewild
Je kunt niet van hem vragen om weg te gaan. Je kunt wel van hem vragen om naast je te blijven. Dan ziet hij evenveel als jij en mist de poep en ontplofte egel.
En je bent niet aanspreekbaar in pakweg het laatste uur. Ik kreeg maar nauwelijks mee wat de verpleegkundige en gyneacoloog allemaal zeiden, herinner me van dat laatste uur precies drie zinnen en ik kan me niet voorstellen dat ze voor de rest een vol uur hun mond hebben gehouden. Het interesseert je overigens tegen die tijd ook helemaal niet meer, er kunnen 400 mensen aan je bed staan, je merkt het nauwelijks.
Ik keerde ook volkomen in mezelf, man mocht niet on mijn buurt komen en zich zèker niet met mijn manier van puffen bemoeien.
Maar dat neemt niet weg dat hij wel zijn kinderen geboren heeft zien worden.
dinsdag 6 december 2016 om 08:47
Ik heb de hele zwangerschap tegen mijn vriend gezegd ; ik ga toch niks aan jou hebben tijdens de bevalling..
dit omdat het leek of hij er niets vanaf wist..
Ging er écht vanuit dat ik me aan hem ging irriteren, dat hij er maar wat bijzat.
Vanaf het moment dat we naar het ziekenhuis reden drong het tot hem door,
Ontpopte hij zich tot een man die het opeens serieus nam.
Hij kon op voorhand niks herhalen van de zwangerschapsles maar op het moment zelf wel.
Hij heeft me écht geholpen, kent mij natuurlijk 100x beter dan het ziekenhuispersoneel.
Wist waar hij me aan 'kon' raken, wist me te kalmeren..
En, hij vond het een geweldige ervaring. Heeft alles bewust gezien en vond het echt 'mooi'.
dit omdat het leek of hij er niets vanaf wist..
Ging er écht vanuit dat ik me aan hem ging irriteren, dat hij er maar wat bijzat.
Vanaf het moment dat we naar het ziekenhuis reden drong het tot hem door,
Ontpopte hij zich tot een man die het opeens serieus nam.
Hij kon op voorhand niks herhalen van de zwangerschapsles maar op het moment zelf wel.
Hij heeft me écht geholpen, kent mij natuurlijk 100x beter dan het ziekenhuispersoneel.
Wist waar hij me aan 'kon' raken, wist me te kalmeren..
En, hij vond het een geweldige ervaring. Heeft alles bewust gezien en vond het echt 'mooi'.
dinsdag 6 december 2016 om 08:47
dinsdag 6 december 2016 om 08:53
Ik denk dat je beste op je af kan laten komen. Dat soort dingen weet je pas op het moment zelf. Bespreek wel dat je het moeilijk voor te stellen vind dat hij alles gaat zien enzo. Dan weet hij een beetje hoe je er nu instaat. Hij hoeft toch niet constant aan je zijde te zijn? Misschien loopt ie ook nog eventjes weg uit zichzelf of kan jij op bepaalde momenten aangeven "nu heel ffies niet". Vertrouw erop dat jullie daar saampies wel een weg in vinden..
dinsdag 6 december 2016 om 08:57
Wat ik ook heel fijn vond was dat ik geen geboorte / bevallingsplan had gemaakt (dacht het loopt toch wel anders) maar wel duidelijk tegen mijn man had gezegd wat ik wel en niet wilde (bijvoorbeeld geen lachgas, wel ruggenprik, en als het een ks zou worden moest hij met ons kind mee). Nouja... vrij algemeen, maar ik vond het fijn dat hij wist hoe ik het wilde.
Nu heb ik voor de aankomende bevalling toegevoegd 'ik wil niet douchen in het ziekenhuis tijdens de weeen'. Dat moest tijdens de eerste keer van de verpleging, maar gaf mij meer stress dan ontspanning, dus ja... dat doen we niet nog een keer. Ik douch wel thuis voordat we naar het ziekenhuis gaan, en natuurlijk ook na de bevalling in het ziekenhuis, maar niet tijdens de weeen. Het kan maar duidelijk zijn
Mijn man kan daarin dus ook voor mij opkomen als ik kermend van de pijn in bed lig. Ik zou er niemand anders bij willen, en zeker niet alleen willen zijn.
Wil jij het alleen doen TO? Of een vriendin / je moeder erbij?
Nu heb ik voor de aankomende bevalling toegevoegd 'ik wil niet douchen in het ziekenhuis tijdens de weeen'. Dat moest tijdens de eerste keer van de verpleging, maar gaf mij meer stress dan ontspanning, dus ja... dat doen we niet nog een keer. Ik douch wel thuis voordat we naar het ziekenhuis gaan, en natuurlijk ook na de bevalling in het ziekenhuis, maar niet tijdens de weeen. Het kan maar duidelijk zijn
Mijn man kan daarin dus ook voor mij opkomen als ik kermend van de pijn in bed lig. Ik zou er niemand anders bij willen, en zeker niet alleen willen zijn.
Wil jij het alleen doen TO? Of een vriendin / je moeder erbij?
