Wanneer gaan we ervoor...
woensdag 28 december 2016 om 20:39
Pff dit topic is echt even om te spuien. Al jaren samen met een fantastische man en al jaren rammelende eierstokken. Man weet dat het rammelen nu echt onhoudbaar wordt en wilde tot X datum nadenken om definitief de knoop door te hakken wanneer we er aan gaan beginnen. Nog even wachten dus en op mijn tong bijten, want tot die tijd is het woord baby het verboden woord. De argumenten zoals 'het komt toch nooit uit, er is altijd wat' heeft hij al duizenden keren gehoord.
Hoe lang duurde het bij jullie om samen te beslissen er nu echt voor te gaan? Maanden, jaren, spontaan? Ben eigenlijk wel heel nieuwsgierig!
Hoe lang duurde het bij jullie om samen te beslissen er nu echt voor te gaan? Maanden, jaren, spontaan? Ben eigenlijk wel heel nieuwsgierig!
woensdag 28 december 2016 om 21:30
quote:Xervy schreef op 28 december 2016 @ 21:26:
Man zou wel eerder een kind willen. Ik heb altijd gezegd niet voor mijn 30e.
Ben gestopt met de pil, toen nog enkele maanden veilig gedaan ivm vakantie. Na de vakantie zijn we gestart.
We hebben ontzettend veel geluk gehad (dat besef ik maar al te goed, wanneer ik in onze omgeving kijk) 1e ronde meteen raak. Inmiddels bijna 6 maanden zwanger.Wow dat is inderdaad snel! Gefeliciteerd!
Man zou wel eerder een kind willen. Ik heb altijd gezegd niet voor mijn 30e.
Ben gestopt met de pil, toen nog enkele maanden veilig gedaan ivm vakantie. Na de vakantie zijn we gestart.
We hebben ontzettend veel geluk gehad (dat besef ik maar al te goed, wanneer ik in onze omgeving kijk) 1e ronde meteen raak. Inmiddels bijna 6 maanden zwanger.Wow dat is inderdaad snel! Gefeliciteerd!
woensdag 28 december 2016 om 21:33
We deden het een keer terwijl we wisten dat het niet helemaal veilig was. Mijn man zei nog ergens vlak voor hij me besprong dat een zwangerschap heel welkom zou zijn, maar we achtten de kans klein dat het raak zou zijn. Direct zwanger, maar dat eindigde met 14 weken in een miskraam, helaas.
Daarna niet geen voorbehoedsmiddelen meer gebruikt, maar ook niet gericht geprobeerd (ik wist niks van NOD's e.d.). Half jaar later weer zwanger, miskraam met 6 weken.
Uiteindelijk ruim jaar na eerste zwangerschap eindelijk blijvend zwanger en nu een prachtige zoon van 9 maanden. Omdat het allemaal best lang duurde, gaan we sinds vorige maand voor nummer twee. Man moest wel even aan het idee wennen, maar we vinden zoon zo leuk dat we het iig op tijd weer willen proberen (ben nu 32 en wil geen drie jaar wachten).
Gek genoeg hadden we allebei niet echt een duidelijke kinderwens toen we elkaar ontmoetten, we zijn er gewoon samen naartoe gegroeid. Maar ik heb wel vriendinnen die na een paar jaar relatie een ultimatum hebben gesteld. De een gaat er nu voor, bij de ander is de relatie over omdat vriend toegaf het echt niet te zien zitten (en met haar meepraatte om de lieve vrede te bewaren).
Daarna niet geen voorbehoedsmiddelen meer gebruikt, maar ook niet gericht geprobeerd (ik wist niks van NOD's e.d.). Half jaar later weer zwanger, miskraam met 6 weken.
Uiteindelijk ruim jaar na eerste zwangerschap eindelijk blijvend zwanger en nu een prachtige zoon van 9 maanden. Omdat het allemaal best lang duurde, gaan we sinds vorige maand voor nummer twee. Man moest wel even aan het idee wennen, maar we vinden zoon zo leuk dat we het iig op tijd weer willen proberen (ben nu 32 en wil geen drie jaar wachten).
Gek genoeg hadden we allebei niet echt een duidelijke kinderwens toen we elkaar ontmoetten, we zijn er gewoon samen naartoe gegroeid. Maar ik heb wel vriendinnen die na een paar jaar relatie een ultimatum hebben gesteld. De een gaat er nu voor, bij de ander is de relatie over omdat vriend toegaf het echt niet te zien zitten (en met haar meepraatte om de lieve vrede te bewaren).
woensdag 28 december 2016 om 21:38
quote:laurabb schreef op 28 december 2016 @ 21:33:
We deden het een keer terwijl we wisten dat het niet helemaal veilig was. Mijn man zei nog ergens vlak voor hij me besprong dat een zwangerschap heel welkom zou zijn, maar we achtten de kans klein dat het raak zou zijn. Direct zwanger, maar dat eindigde met 14 weken in een miskraam, helaas.
Daarna niet geen voorbehoedsmiddelen meer gebruikt, maar ook niet gericht geprobeerd (ik wist niks van NOD's e.d.). Half jaar later weer zwanger, miskraam met 6 weken.
Uiteindelijk ruim jaar na eerste zwangerschap eindelijk blijvend zwanger en nu een prachtige zoon van 9 maanden. Omdat het allemaal best lang duurde, gaan we sinds vorige maand voor nummer twee. Man moest wel even aan het idee wennen, maar we vinden zoon zo leuk dat we het iig op tijd weer willen proberen (ben nu 32 en wil geen drie jaar wachten).
Gek genoeg hadden we allebei niet echt een duidelijke kinderwens toen we elkaar ontmoetten, we zijn er gewoon samen naartoe gegroeid. Maar ik heb wel vriendinnen die na een paar jaar relatie een ultimatum hebben gesteld. De een gaat er nu voor, bij de ander is de relatie over omdat vriend toegaf het echt niet te zien zitten (en met haar meepraatte om de lieve vrede te bewaren).Jeetje wat heftig! Fijn dat je nu je zoontje hebt, en hopelijk gaat het nu met de tweede allemaal in een keer voorspoedig!
We deden het een keer terwijl we wisten dat het niet helemaal veilig was. Mijn man zei nog ergens vlak voor hij me besprong dat een zwangerschap heel welkom zou zijn, maar we achtten de kans klein dat het raak zou zijn. Direct zwanger, maar dat eindigde met 14 weken in een miskraam, helaas.
Daarna niet geen voorbehoedsmiddelen meer gebruikt, maar ook niet gericht geprobeerd (ik wist niks van NOD's e.d.). Half jaar later weer zwanger, miskraam met 6 weken.
Uiteindelijk ruim jaar na eerste zwangerschap eindelijk blijvend zwanger en nu een prachtige zoon van 9 maanden. Omdat het allemaal best lang duurde, gaan we sinds vorige maand voor nummer twee. Man moest wel even aan het idee wennen, maar we vinden zoon zo leuk dat we het iig op tijd weer willen proberen (ben nu 32 en wil geen drie jaar wachten).
Gek genoeg hadden we allebei niet echt een duidelijke kinderwens toen we elkaar ontmoetten, we zijn er gewoon samen naartoe gegroeid. Maar ik heb wel vriendinnen die na een paar jaar relatie een ultimatum hebben gesteld. De een gaat er nu voor, bij de ander is de relatie over omdat vriend toegaf het echt niet te zien zitten (en met haar meepraatte om de lieve vrede te bewaren).Jeetje wat heftig! Fijn dat je nu je zoontje hebt, en hopelijk gaat het nu met de tweede allemaal in een keer voorspoedig!
woensdag 28 december 2016 om 21:41
woensdag 28 december 2016 om 21:48
Ik wilde graag kinderen en mijn man ook, besloten toen om de verbouwing van ons huis af te maken en daarna met de pil te stoppen, zo is het ook gegaan. Uiteindelijk hadden we niet zo lang hoeven te wachten want we hebben ICSI nodig om zwanger te worden, maar ja dat weet je vooraf natuurlijk niet.
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
woensdag 28 december 2016 om 21:52
Mijn vriend was niet direct heel enthousiast ..
Hij vond het allemaal maar spannend en had vage smoesjes waarom hij het nog niet wou( vroeg uit bed ,poepluiers etc.) we hebben er een paar x goed over gepraat en uiteindelijk toch gestopt met de pil.
Helaas nog niet zwanger maar we blijven ons best doen!
Hij vond het allemaal maar spannend en had vage smoesjes waarom hij het nog niet wou( vroeg uit bed ,poepluiers etc.) we hebben er een paar x goed over gepraat en uiteindelijk toch gestopt met de pil.
Helaas nog niet zwanger maar we blijven ons best doen!
woensdag 28 december 2016 om 21:54
Gefeliciteerd Sosa, fijn dat t bij jullie zo snel is gegaan! Ook goed om te horen dat ie van jou er uiteindelijk uit zichzelf mee is gekomen.
Ik heb heel veel vertrouwen in mijn man, ik geloof niet dat hij mij ooit zou voorliegen. Alleen stiekem wordt ik wel een beetje (onnodig?) onrustig als ik lees dat zoveel vrouwen dezelfde beloftes hebben gehoord en dat de mannen uiteindelijk zijn afgehaakt.
Ik houd me maar vast aan zijn belofte dat het gaat gebeuren, ik ben wel benieuwd wat voor termijn er aan gaat vastzitten. Met jaren komt ie niet meer weg, maar hij begrijpt gelukkig wel dat het menens is.
Ik heb heel veel vertrouwen in mijn man, ik geloof niet dat hij mij ooit zou voorliegen. Alleen stiekem wordt ik wel een beetje (onnodig?) onrustig als ik lees dat zoveel vrouwen dezelfde beloftes hebben gehoord en dat de mannen uiteindelijk zijn afgehaakt.
Ik houd me maar vast aan zijn belofte dat het gaat gebeuren, ik ben wel benieuwd wat voor termijn er aan gaat vastzitten. Met jaren komt ie niet meer weg, maar hij begrijpt gelukkig wel dat het menens is.
woensdag 28 december 2016 om 21:58
quote:linjmh schreef op 28 december 2016 @ 21:52:
[...]
Waarom? En wat gaat ie in zn eentje doen?Tijd om na te denken en om dingen voor zichzelf op een rijtje te zetten. Ik denk dat hij gewoon rustig aan het idee wil wennen om eerder dan zijn perfecte plaatje te beginnen zonder dat ik m probeer over te halen of m aan t beïnvloeden ben. Ik kan m beter die tijd gunnen lijkt me.
[...]
Waarom? En wat gaat ie in zn eentje doen?Tijd om na te denken en om dingen voor zichzelf op een rijtje te zetten. Ik denk dat hij gewoon rustig aan het idee wil wennen om eerder dan zijn perfecte plaatje te beginnen zonder dat ik m probeer over te halen of m aan t beïnvloeden ben. Ik kan m beter die tijd gunnen lijkt me.
woensdag 28 december 2016 om 22:06
woensdag 28 december 2016 om 22:16
Mijn man was ook een beetje zo, nou hadden we de dingen ook niet enorm goed op orde. Ik rammelde al een tijdje, wel eens heel ongedwongen over gehad, maar daar eens een serieus balletje over opgeworpen met kerst 2013, o.a. door een medische aandoening. Toen wilde hij nog jaren wachten. Uiteindelijk jaartje later de ac de deur uit gedaan. Toen heeft het nog bijna 2 jaar geduurd, maar nu ben ik 21 weken zwanger via IVF van een -althans zo lijkt het- gezonde zoon
Achteraf was het helemaal niet zo erg dat het allemaal wat langer heeft geduurd, we hebben daardoor nog wat meer tijd samen doorgebracht, wat zaken op orde gekregen en zijn, hoe slopend verminderde vruchtbaarheid ook is, ook behoorlijk sterker uit de MM gekomen, zowel individueel, als binnen ons huwelijk.
Dus achteraf is het goed geweest zoals het is gelopen. Maar goed da's makkelijk praten met mijn kleine mannetje spartelend in mijn buik
Achteraf was het helemaal niet zo erg dat het allemaal wat langer heeft geduurd, we hebben daardoor nog wat meer tijd samen doorgebracht, wat zaken op orde gekregen en zijn, hoe slopend verminderde vruchtbaarheid ook is, ook behoorlijk sterker uit de MM gekomen, zowel individueel, als binnen ons huwelijk.
Dus achteraf is het goed geweest zoals het is gelopen. Maar goed da's makkelijk praten met mijn kleine mannetje spartelend in mijn buik
woensdag 28 december 2016 om 22:29
We wisten allebei vanaf de eerste date al dat we allebei kinderen wilden (ik was 28 toen we elkaar leerden kennen)
Eerst samen gaan wonen, huis een beetje opgeknapt, toen nog een vakantie gedaan en met mijn 30e verjaardag met de pil gestopt. Uiteindelijk een jaar later pas zwanger. Veel samen erover gepraat, en we kwamen er wel snel achter dat je inderdaad nooit alles perfect voor elkaar kan hebben voordat er een kind komt. En toen we er klaar voor waren toen kwam die zwangerschap maar niet.
Nu zijn we alweer bijna drie jaar voor een tweede kindje bezig en dat lukt dus niet vanzelf.
EDIT: ik zie die opmerking van die rammelende zaadleiders voorbij komen en dat herken ik! Haha
Eerst samen gaan wonen, huis een beetje opgeknapt, toen nog een vakantie gedaan en met mijn 30e verjaardag met de pil gestopt. Uiteindelijk een jaar later pas zwanger. Veel samen erover gepraat, en we kwamen er wel snel achter dat je inderdaad nooit alles perfect voor elkaar kan hebben voordat er een kind komt. En toen we er klaar voor waren toen kwam die zwangerschap maar niet.
Nu zijn we alweer bijna drie jaar voor een tweede kindje bezig en dat lukt dus niet vanzelf.
EDIT: ik zie die opmerking van die rammelende zaadleiders voorbij komen en dat herken ik! Haha
anoniem_193615 wijzigde dit bericht op 28-12-2016 22:39
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
% gewijzigd
woensdag 28 december 2016 om 23:10
Mijn man heeft 5 jaar gezeurd om een kindvriendelijk huis met me te kopen en toen nog 2 jaar voor het daadwerkelijke kind. Ik stopte met de pil, raakte in paniek en begon weer ermee. Na weer 6 maanden nog een poging. Gelijk de volgende maand zwanger. Weer paniek. Maar goed dan zit je eraan vast he.
Ik wilde wel ooit kinderen maar vond mezelf nog zo jong.
Ik wilde wel ooit kinderen maar vond mezelf nog zo jong.
donderdag 29 december 2016 om 00:10
Zo herkenbaar. Ik heb ook al 2 jaar rammelende eierstokken en dat weet mijn vriend heel goed. Hij wilde ook graag eerst alles perfect voor elkaar hebben, maar ook zzp-er en voorlopig dus geen koophuis bijvoorbeeld. Vind ik ook niet nodig, maar hij moest dat idee van het perfecte plaatje dus loslaten. Een paar maanden geleden heb ik gewoon foliumzuur in huis gehaald en een paar maanden daarna was hij ineens van de een op de andere dag om... normaal als ik erover begon, werd ie er helemaal zenuwachtig van en dat is nu ineens verdwenen. We hebben een maand afgesproken om te beginnen (vond hij een fijn idee) en dat is februari 2017!
Dus ik begin volgende week met foliumzuur.. het potje dat ik al maanden in huis heb. Ik was trouwens 3 jaar geleden al gestopt met de pil, om andere redenen, maar ben nu blij dat ik in die tijd mijn cyclus heb kunnen ontdekken. Ik weet niet of je de pil slikt, maar misschien kan je met hem afspreken dat je daar alvast mee stopt. Is gevoelsmatig toch al een hele stap!
donderdag 29 december 2016 om 01:36
Man 10 jaar geleden leren kennen en meteen allebei een duidelijke ooit-kinderwens uitgesproken. 7 jaar later was man er voor zijn gevoel klaar voor (vaste baan, koophuis, naderende 30...) maar ik wilde eerst afstuderen. Toen werd mijn moeder ziek en heb ik mijn studie on hold gezet. Toen dat allemaal achter de rug was zei ik op een avond "ach, we zien wel..." en was ik zwanger (dus niet na 1 ronde, maar na 1 keer seks zonder het gebruikelijke oh zo onbetrouwbare voorbehoedsritueel dat we al jaren gebruikte). Had ik niet verwacht aangezien het eerder nooit 'mis' is gegaan en schoonouders 10 jaar (en complete medische mallemolen) op man hebben moeten wachten had ik altijd in mijn achterhoofd dat het zomaar wel eens lang kon gaan duren. Niet dus...
donderdag 29 december 2016 om 06:57
quote:Sosa85 schreef op 28 december 2016 @ 21:54:
Vroeg uit bed en poepluiers zijn niet zulke vage smoesjes... reken maar dat je rust eraan gaat!Ja dat begrijp ik ook wel maar wat als je nu met de pil stopt of over 10 jaar dan blijven de poepluiers en moet je alsnog vroeg op. Het maakt niet uit hoe oud je bent maar je leven veranderd totaal.
Vroeg uit bed en poepluiers zijn niet zulke vage smoesjes... reken maar dat je rust eraan gaat!Ja dat begrijp ik ook wel maar wat als je nu met de pil stopt of over 10 jaar dan blijven de poepluiers en moet je alsnog vroeg op. Het maakt niet uit hoe oud je bent maar je leven veranderd totaal.
donderdag 29 december 2016 om 17:08
quote:PindaKaas-88 schreef op 29 december 2016 @ 00:10:
Zo herkenbaar. Ik heb ook al 2 jaar rammelende eierstokken en dat weet mijn vriend heel goed. Hij wilde ook graag eerst alles perfect voor elkaar hebben, maar ook zzp-er en voorlopig dus geen koophuis bijvoorbeeld. Vind ik ook niet nodig, maar hij moest dat idee van het perfecte plaatje dus loslaten. Een paar maanden geleden heb ik gewoon foliumzuur in huis gehaald en een paar maanden daarna was hij ineens van de een op de andere dag om... normaal als ik erover begon, werd ie er helemaal zenuwachtig van en dat is nu ineens verdwenen. We hebben een maand afgesproken om te beginnen (vond hij een fijn idee) en dat is februari 2017!
Dus ik begin volgende week met foliumzuur.. het potje dat ik al maanden in huis heb. Ik was trouwens 3 jaar geleden al gestopt met de pil, om andere redenen, maar ben nu blij dat ik in die tijd mijn cyclus heb kunnen ontdekken. Ik weet niet of je de pil slikt, maar misschien kan je met hem afspreken dat je daar alvast mee stopt. Is gevoelsmatig toch al een hele stap!Wat fijn dat je een datum hebt! Ik slik nu de pil, maar ik heb aangegeven daarmee te willen stoppen maar dat niet doorgezet. Ik ben bang dat ik m teveel op zijn nek zit als ik dat nu na dat 'zeuren' dat ga doordrukken, terwijl we hij aanheeft eerst die periode gehad te willen hebben. Die tijd wil ik m wel gunnen als ie aanheeft dat nodig te hebben. Hoe graag ik ook zou willen zeggen dat ik m in de prullenmand gooi, uiteindelijk wil ik dat hij er zelf ook achter staat als we nu beginnen, ik wil m ook niet klemzetten en in een hoek drukken. Ik wacht nog heel even rustig af denk ik, nog een paar weekjes maar, na zijn datum wil ik alleen wel echt een concreet termijn gehoord hebben... en daarmee bedoel ik niet pas over drie jaar stoppen met de pil.
Zo herkenbaar. Ik heb ook al 2 jaar rammelende eierstokken en dat weet mijn vriend heel goed. Hij wilde ook graag eerst alles perfect voor elkaar hebben, maar ook zzp-er en voorlopig dus geen koophuis bijvoorbeeld. Vind ik ook niet nodig, maar hij moest dat idee van het perfecte plaatje dus loslaten. Een paar maanden geleden heb ik gewoon foliumzuur in huis gehaald en een paar maanden daarna was hij ineens van de een op de andere dag om... normaal als ik erover begon, werd ie er helemaal zenuwachtig van en dat is nu ineens verdwenen. We hebben een maand afgesproken om te beginnen (vond hij een fijn idee) en dat is februari 2017!
donderdag 29 december 2016 om 20:03
quote:Sosa85 schreef op 28 december 2016 @ 21:54:
Vroeg uit bed en poepluiers zijn niet zulke vage smoesjes... reken maar dat je rust eraan gaat!Dat is waar, maar dat is niet voor eeuwig. Juist nu mijn kinderen wat groter zijn, geniet enorm van ze, van hun kijk op de wereld en ze zich ontwikkelen.
Vroeg uit bed en poepluiers zijn niet zulke vage smoesjes... reken maar dat je rust eraan gaat!Dat is waar, maar dat is niet voor eeuwig. Juist nu mijn kinderen wat groter zijn, geniet enorm van ze, van hun kijk op de wereld en ze zich ontwikkelen.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin