Relaties
alle pijlers
Nasleep van relatie met narcist.. Ervaringen? Nieuw!
woensdag 12 maart 2008 om 12:31
Hallo,
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
woensdag 7 januari 2009 om 14:34
beste Lilac Tree,
het gevoel dat het in je zit, herken ik zo! Ik had altijd het gevoel dat hij gewoon onder mijn huis kroop. Ik ging lang doucen, in bad, hielp niet. Ik heb 112 gebeld toen het hiet thuis weer uit de hand liep en toenmoest híj binnen een half uur vertrekken.
Dat rotgevoel bleef nog lang, was steeds bang dat hij er zo zou staan, maar gelukkig wordt het nu minder.
Ik kan altijd de wijkagent bellen, maar dat heb ik nog nooit gedaan. Wat mij wel ontzettend geholpen heeft is maatschappelijk werk, daar ben ik via de huisarts gekomen. Ik ga er nog vaak naartoe en ik heb daar iemand die nar mijn verhaal luistert en dan de oplossing met mij zoekt. Ook mijn gedachten weer op de rails zet. Als ik je verhaal lees, heb jij dat ook hard nodig. Goede vrienden zijn ook belangrijk, maar het helpt je niet echt de depressie uit, ze weten vaak ook niet goed wat te doen, zijn er wel om te steunen, maar kunnen verder niet veel. Het is wel vreselijk goed om ze te hebben om eens helemaal goed te kunnen uithuilen.Maar ze zijn er te dicht betrokken. Als ik in de problemen zit zijn ze er, maar het liefst bel ik dan de maatschappelijk werkster, kan dag en nacht zelfs, en praat met haar. Zij kan door haar werkervaring en afstand van het probleem mij op de goede weg houden. Ik kom er steeds minder vaak, heb er veel geleerd. Ik kijk minder om en meer vooruit. Het praten met die onafhankelijke heeft mij rust gegven. Misschien voor jou ook goed.
het gevoel dat het in je zit, herken ik zo! Ik had altijd het gevoel dat hij gewoon onder mijn huis kroop. Ik ging lang doucen, in bad, hielp niet. Ik heb 112 gebeld toen het hiet thuis weer uit de hand liep en toenmoest híj binnen een half uur vertrekken.
Dat rotgevoel bleef nog lang, was steeds bang dat hij er zo zou staan, maar gelukkig wordt het nu minder.
Ik kan altijd de wijkagent bellen, maar dat heb ik nog nooit gedaan. Wat mij wel ontzettend geholpen heeft is maatschappelijk werk, daar ben ik via de huisarts gekomen. Ik ga er nog vaak naartoe en ik heb daar iemand die nar mijn verhaal luistert en dan de oplossing met mij zoekt. Ook mijn gedachten weer op de rails zet. Als ik je verhaal lees, heb jij dat ook hard nodig. Goede vrienden zijn ook belangrijk, maar het helpt je niet echt de depressie uit, ze weten vaak ook niet goed wat te doen, zijn er wel om te steunen, maar kunnen verder niet veel. Het is wel vreselijk goed om ze te hebben om eens helemaal goed te kunnen uithuilen.Maar ze zijn er te dicht betrokken. Als ik in de problemen zit zijn ze er, maar het liefst bel ik dan de maatschappelijk werkster, kan dag en nacht zelfs, en praat met haar. Zij kan door haar werkervaring en afstand van het probleem mij op de goede weg houden. Ik kom er steeds minder vaak, heb er veel geleerd. Ik kijk minder om en meer vooruit. Het praten met die onafhankelijke heeft mij rust gegven. Misschien voor jou ook goed.
woensdag 7 januari 2009 om 21:26
LTtje, wat een verhaal. Kun je niet eens bij het politieburo langsgaan en vragen om de agent(e) van Zedendelicten? Je kan altijd vragen of je hier geen zaak van kan maken. Ja, je loopt het risico dat hij vervolgens de dingen openbaart, maar dan wordt hij ook in de graag kraag gevat. Nu heeft hij je ermee onder de duim. Voor hoe lang?
woensdag 7 januari 2009 om 21:46
Hoi Muis, ja dat is een goed idee, heb ik zelf ook aan gedacht. Beter korte pijn dan lange pijn....
Hoewel ik flinke hoofdpijn heb voel ik me mentaal wat rustiger. Hoop dat ik het diepste punt van deze put weer bereikt heb. Morgen blijf ik nog thuis. Vrijdag dus afspraak bij huisarts daar en dan ga ik bij de politie langs.
Lieve eindelijk, ik heb al een paar maanden therapie, mijn therapeute is helaas voor mij, leuk voor haar natuurlijk, een maandje op vakantie. Je hebt gelijk dat vrienden minder objectief tegen dingen aankijken. Heel lief en onmisbaar... Mijn therapeute helpt me om te gaan met mijn emoties en dilemma's en idd het zoeken naar oplossingen. De laatste keer dat ik bij haar was ging het eigenlijk heel goed met me. Dat ik zo'n terugslag zou krijgen, daar was ik niet op voorbereid. Dat het in alle heftigheid zo intense pijn en angst en verwarring zou voelen... Herkenenn jullie dit?
Hoewel ik flinke hoofdpijn heb voel ik me mentaal wat rustiger. Hoop dat ik het diepste punt van deze put weer bereikt heb. Morgen blijf ik nog thuis. Vrijdag dus afspraak bij huisarts daar en dan ga ik bij de politie langs.
Lieve eindelijk, ik heb al een paar maanden therapie, mijn therapeute is helaas voor mij, leuk voor haar natuurlijk, een maandje op vakantie. Je hebt gelijk dat vrienden minder objectief tegen dingen aankijken. Heel lief en onmisbaar... Mijn therapeute helpt me om te gaan met mijn emoties en dilemma's en idd het zoeken naar oplossingen. De laatste keer dat ik bij haar was ging het eigenlijk heel goed met me. Dat ik zo'n terugslag zou krijgen, daar was ik niet op voorbereid. Dat het in alle heftigheid zo intense pijn en angst en verwarring zou voelen... Herkenenn jullie dit?
woensdag 7 januari 2009 om 21:49
Wat erg toch he, dat mensen van wie je zoveel gehouden hebt (en waarvan je dacht dat dit oprecht wederzijds was...) je zo in hun macht kunnen hebben, je zo gek kunnen maken..
Ik heb ook een lange periode gehad, dat ik het gevoel had dat ex me in de gaten hield. Als ie belde, dat ik moest opnemen omdat ik dacht dat ie toch wel zag dat ik thuis was..heel naar.
Ook hij heeft gedreigd prive foto's op internet te zetten. Hij riep eens "je vind jezelf wel terug via Google".. Dat vond ik heel erg, niet omdat het pornografische foto's waren, maar het is gewoon prive!!
Toevallig mailde hij voor de kerst nog, dat een ex collega van hem op het werk foto's van mij had gevonden....
Hij heeft ook mijn computer gekraakt, wist dingen van mij die hij alleen maar via mijn pc kon weten...dingen die ik vriendinnen gemaild heb bijvoorbeeld....Hij wist ook precies wanneer ik thuis was, omdat hij vanaf zijn pc kon zien dat mijn pc aan stond...heel eng. Vraag me niet hoe het kon, maar hij deed het....
Ik ben zelf aan de slag gegaan, heb IP adres gewijzigd, nieuwe emailadressen aangemaakt, nieuwe MSN, volgens mij zit het nu potdicht voor hem.
Maar het is toch ziek, dat dat nodig is?! Ik vraag me eigenlijk af of het strafbaar is, als iemand jouw foto's op internet zet??
Wat betreft het mailen naar die nieuwe vriendin....Ik heb het overwogen, om het uit te printen en naar haar te sturen. Weet waar ze werkt...
Maar waarschijnlijk weet hij er wel weer een draai aan te geven, of hij pakt me op een andere manier terug....En daarbij, ze heeft afgelopen tijd ook een en ander meegemaakt met hem (o.a. die abortus) Hij was een keer bij mij, ruim een jaar geleden, toen zij hem mobiel belde. Hij nam op, en zei letterlijk dat hij niks meer met haar te maken wilde hebben. 3 keer raden wie de week daarna bij hem thuis was....
Diep in haar hart weet ze hoe hij is, maar ze is blind. Net als ik toen was..
Ik heb toen zelf ook mail gelezen die hij toen aan zijn ex stuurde...en ik bleef....Kortgezegd, herhaalt de geschiedenis zich nu, alleen ben ik nu de ex....Zij is net zo blind als ik toen was...hij kan zo vreselijk charmant zijn, en precies die woorden zeggen die je wil horen...
Ik heb ook een lange periode gehad, dat ik het gevoel had dat ex me in de gaten hield. Als ie belde, dat ik moest opnemen omdat ik dacht dat ie toch wel zag dat ik thuis was..heel naar.
Ook hij heeft gedreigd prive foto's op internet te zetten. Hij riep eens "je vind jezelf wel terug via Google".. Dat vond ik heel erg, niet omdat het pornografische foto's waren, maar het is gewoon prive!!
Toevallig mailde hij voor de kerst nog, dat een ex collega van hem op het werk foto's van mij had gevonden....
Hij heeft ook mijn computer gekraakt, wist dingen van mij die hij alleen maar via mijn pc kon weten...dingen die ik vriendinnen gemaild heb bijvoorbeeld....Hij wist ook precies wanneer ik thuis was, omdat hij vanaf zijn pc kon zien dat mijn pc aan stond...heel eng. Vraag me niet hoe het kon, maar hij deed het....
Ik ben zelf aan de slag gegaan, heb IP adres gewijzigd, nieuwe emailadressen aangemaakt, nieuwe MSN, volgens mij zit het nu potdicht voor hem.
Maar het is toch ziek, dat dat nodig is?! Ik vraag me eigenlijk af of het strafbaar is, als iemand jouw foto's op internet zet??
Wat betreft het mailen naar die nieuwe vriendin....Ik heb het overwogen, om het uit te printen en naar haar te sturen. Weet waar ze werkt...
Maar waarschijnlijk weet hij er wel weer een draai aan te geven, of hij pakt me op een andere manier terug....En daarbij, ze heeft afgelopen tijd ook een en ander meegemaakt met hem (o.a. die abortus) Hij was een keer bij mij, ruim een jaar geleden, toen zij hem mobiel belde. Hij nam op, en zei letterlijk dat hij niks meer met haar te maken wilde hebben. 3 keer raden wie de week daarna bij hem thuis was....
Diep in haar hart weet ze hoe hij is, maar ze is blind. Net als ik toen was..
Ik heb toen zelf ook mail gelezen die hij toen aan zijn ex stuurde...en ik bleef....Kortgezegd, herhaalt de geschiedenis zich nu, alleen ben ik nu de ex....Zij is net zo blind als ik toen was...hij kan zo vreselijk charmant zijn, en precies die woorden zeggen die je wil horen...
woensdag 7 januari 2009 om 21:49
Ja. Je zult nog best wel eens een terugslag krijgen. Kijk, als je het idee hebt dat je vooruit gaat, wil je nog wel eens teveel. Want je wil UIT die negatieve spiraal en al dat positieve staat maar te roepen en te lonken. En het gaat niet in 1 keer en ook niet snel genoeg naar je zin. Je hebt altijd een inzakker.
Is je peut nog lang weg?
Is je peut nog lang weg?
woensdag 7 januari 2009 om 22:04
Ik heb de 19e een afspraak met haar. Daarom hoop ik ook dat de huisarts nu iets voor me kan betekenen. En ja, ik denk dat dat het is, ik wil te snel... Als je jezelf voorbij loopt, struikel je over je eigen benen! (ook een leuke voor een tegeltje?)
Bella... Jeetje meid... Je weet dus wat het is, hoe het voelt... Hoe ga je daarmee om? Emotioneel bedoel ik. En wat je zegt over de geschiedenis herhaalt zich... dat zegt zijn exvrouw nu tegen mij. Daar heb ik contact mee gezocht. En zij is nog lang niet van hem verlost door hun kids. Hij wilde ook nog graag een kindje met mij. Ben zo blij dat ik mijn poot op dat gebied stijf heb gehouden.AH KIJK, een lichtpuntje, het had nog erger kunnen zijn! haha...
Dank jullie wel meiden. Hier schrijven helpt. Jullie zijn kanjers, stuk voor stuk. Sterke vrouwen!
Bella... Jeetje meid... Je weet dus wat het is, hoe het voelt... Hoe ga je daarmee om? Emotioneel bedoel ik. En wat je zegt over de geschiedenis herhaalt zich... dat zegt zijn exvrouw nu tegen mij. Daar heb ik contact mee gezocht. En zij is nog lang niet van hem verlost door hun kids. Hij wilde ook nog graag een kindje met mij. Ben zo blij dat ik mijn poot op dat gebied stijf heb gehouden.AH KIJK, een lichtpuntje, het had nog erger kunnen zijn! haha...
Dank jullie wel meiden. Hier schrijven helpt. Jullie zijn kanjers, stuk voor stuk. Sterke vrouwen!
woensdag 7 januari 2009 om 22:19
quote:LilacTree schreef op 07 januari 2009 @ 22:04:
Ik heb de 19e een afspraak met haar. Daarom hoop ik ook dat de huisarts nu iets voor me kan betekenen. En ja, ik denk dat dat het is, ik wil te snel... Als je jezelf voorbij loopt, struikel je over je eigen benen! (ook een leuke voor een tegeltje?)
Bella... Jeetje meid... Je weet dus wat het is, hoe het voelt... Hoe ga je daarmee om? Emotioneel bedoel ik. En wat je zegt over de geschiedenis herhaalt zich... dat zegt zijn exvrouw nu tegen mij. Daar heb ik contact mee gezocht. En zij is nog lang niet van hem verlost. Hij wilde ook nog graag een kindje met mij. Ben zo blij dat ik mijn poot op dat gebied stijf heb gehouden.AH KIJK, een lichtpuntje, het kan altijd erger! haha...
Dank jullie wel meiden. Hier schrijven helpt. Jullie zijn kanjers, stuk voor stuk. Sterke vrouwen!
Hoi LT, lijkt wel of we het over dezelfde hebben....
Mijn ex heeft ook 2 kids bij exvrouw, en tussen die 2 was het altijd oorlog. (natuurlijk lag dat niet aan hem...
)
Hij wilde met mij ook een kind, al kon hij dat ook net zo hard weer terugtrekken. Joh, zelfs toen zijn liefje bij lag te komen van de abortus, "moest ik hem maar bellen als ik met de pil gestopt was, want dan konden we samen verder...." CREEP!!
Ik heb een kinderwens, absoluut. En ik ben 37, heb 1 eierstok, dus de kansen zijn niet meer zo groot wat dat betreft.
Maar ik ben zo ontzettend blij dat ik met hem geen kind op de wereld heb gezet!!!
Ik vind het eigenlijk heel erg, om te beseffen dat hij nu precies hetzelfde doet als toen. Ik vraag me ook af waarom hij dat doet...
Tja, als ik nu terug denk aan die mailtjes die ik las die hij aan ex stuurde...bijna letterlijk hetzelfde. Vind het zo stom, dat ik daar toen overheen gestapt ben...maar hij wist het zo mooi te draaien dat ik aan mezelf ging twijfelen... En dat zal hij waarschijnlijk nu ook doen, als ik haar op de hoogte breng...
En, ik moet je eerlijk bekennen dat ik ook geen zin heb om er energie in te steken. Want ook al liegt hij tegen haar net zo hard, bij mij speelt nog heel erg de gedachte "ze wilde hem toch zo graag, nu mag ze hem hebben ook....veel plezier met hem!!"
Tja, gemeen misschien....
Trouwens, die mails die ik toen las, heb ik zelf op de pc gelezen...blijkbaar had ik toen al wantrouwen naar hem....ik checkte zijn mail..heel fout
Meisje, praat en schrijf van je af hier. Ik heb trouwens toen heel veel steun gehad aan counseling.. Dat is geen psycholoog, maar iemand met wie je praat over het heden, en je echt manieren aanreikt om er mee om te gaan, en er op een andere manier naar laat kijken. ik heb er heel veel aan gehad.
Als je wil, wil ik je wel een prive bericht sturen. Volgens mij wonen wij bij elkaar in de buurt, ik zag dat je een keer naar de Posbank ging..
Ik heb de 19e een afspraak met haar. Daarom hoop ik ook dat de huisarts nu iets voor me kan betekenen. En ja, ik denk dat dat het is, ik wil te snel... Als je jezelf voorbij loopt, struikel je over je eigen benen! (ook een leuke voor een tegeltje?)
Bella... Jeetje meid... Je weet dus wat het is, hoe het voelt... Hoe ga je daarmee om? Emotioneel bedoel ik. En wat je zegt over de geschiedenis herhaalt zich... dat zegt zijn exvrouw nu tegen mij. Daar heb ik contact mee gezocht. En zij is nog lang niet van hem verlost. Hij wilde ook nog graag een kindje met mij. Ben zo blij dat ik mijn poot op dat gebied stijf heb gehouden.AH KIJK, een lichtpuntje, het kan altijd erger! haha...
Dank jullie wel meiden. Hier schrijven helpt. Jullie zijn kanjers, stuk voor stuk. Sterke vrouwen!
Hoi LT, lijkt wel of we het over dezelfde hebben....
Mijn ex heeft ook 2 kids bij exvrouw, en tussen die 2 was het altijd oorlog. (natuurlijk lag dat niet aan hem...
)Hij wilde met mij ook een kind, al kon hij dat ook net zo hard weer terugtrekken. Joh, zelfs toen zijn liefje bij lag te komen van de abortus, "moest ik hem maar bellen als ik met de pil gestopt was, want dan konden we samen verder...." CREEP!!
Ik heb een kinderwens, absoluut. En ik ben 37, heb 1 eierstok, dus de kansen zijn niet meer zo groot wat dat betreft.
Maar ik ben zo ontzettend blij dat ik met hem geen kind op de wereld heb gezet!!!
Ik vind het eigenlijk heel erg, om te beseffen dat hij nu precies hetzelfde doet als toen. Ik vraag me ook af waarom hij dat doet...
Tja, als ik nu terug denk aan die mailtjes die ik las die hij aan ex stuurde...bijna letterlijk hetzelfde. Vind het zo stom, dat ik daar toen overheen gestapt ben...maar hij wist het zo mooi te draaien dat ik aan mezelf ging twijfelen... En dat zal hij waarschijnlijk nu ook doen, als ik haar op de hoogte breng...
En, ik moet je eerlijk bekennen dat ik ook geen zin heb om er energie in te steken. Want ook al liegt hij tegen haar net zo hard, bij mij speelt nog heel erg de gedachte "ze wilde hem toch zo graag, nu mag ze hem hebben ook....veel plezier met hem!!"
Tja, gemeen misschien....
Trouwens, die mails die ik toen las, heb ik zelf op de pc gelezen...blijkbaar had ik toen al wantrouwen naar hem....ik checkte zijn mail..heel fout
Meisje, praat en schrijf van je af hier. Ik heb trouwens toen heel veel steun gehad aan counseling.. Dat is geen psycholoog, maar iemand met wie je praat over het heden, en je echt manieren aanreikt om er mee om te gaan, en er op een andere manier naar laat kijken. ik heb er heel veel aan gehad.
Als je wil, wil ik je wel een prive bericht sturen. Volgens mij wonen wij bij elkaar in de buurt, ik zag dat je een keer naar de Posbank ging..
woensdag 7 januari 2009 om 22:25
Ja ik herken zo'n hevige terugslagen bij afwezigheid van een hulpverlener. Vooral als je nog zo kwetsbaar bent. Met de therapeute bouw je opnieuw een relatie op zoals je deed als baby met je eerste verzorgers. Ergens voel je je ook opnieuw in de steek gelaten, vooral als het niet lang genoeg op voorhand werd aangekondigd en zelfs voorbereid hoe je die lange tijd overbrugt wat een maand toch wel is als je je in een krisisperiode bevindt. Ik zou de tijd dat ze nog weg is zo rustig mogelijk proberen doorbrengen in veiligheid. In de mate van het mogelijke een dagboek proberen bijhouden voor haar. Die spullen uit jouw kinder- en jeugdperiode zijn wel belangrijk. Probeer met hulp ze terug te krijgen, maar als het kan wacht er nog mee en probeer alle communicatie mét en over de ex-N te beperken tot je therapeute terug is.
Waar ik zelf wél van overtuigd ben is dat ik in de toekomst wél even na ga of mijn toekomstige therapeut(e) op de hoogte is van de gevolgen van narcisme bij ouders en/of partners. In mijn geval werd wel gezegd dat mijn moeder egocentrisch was en dat ik dus afstand moest houden maar het N woord kwam er nooit uit. Gevolg ik val dus heel gemakkelijk in de klauwen van N-mannen. Dus heel belangrijk dat je therapeute dit herkent en de gevolgen bij jou ERKENT.
Het gevoel wat je nu hebt is normaal in het therapeutisch proces maar het mag niet te lang duren. En ze mag vooral niet om de haverklap zo lang weggaan anders zoek je beter iemand anders. Je hebt nu goede en consequente zorgen nodig. Anders krijg je weer het effect van "angstige gehechtheid" iets wat men bij sommige baby's herkent maar wat je als volwassene ook krijgt door omgang met N's Dat is heel akelig, ik kan er van meespreken.
Je komt er wel : je moet denken ik ben geen baby meer ik kan voor mezelf een rustige omgeving scheppen mijn huis volplakken met post-its met affirmaties, heus dat helpt heel goed tegen angsten e.d. Je moet STOP zeggen of een ander woord dat je zelf kiest als je weer in dat bepaald denkpatroon terecht komt. STOP met jezelf op de kop te geven. Probeer de tijd te overbruggen voor dat je therapeute terug is. Dat is het enige nu. En schrijf hier maar alles van je af. We zijn er voor je.
Waar ik zelf wél van overtuigd ben is dat ik in de toekomst wél even na ga of mijn toekomstige therapeut(e) op de hoogte is van de gevolgen van narcisme bij ouders en/of partners. In mijn geval werd wel gezegd dat mijn moeder egocentrisch was en dat ik dus afstand moest houden maar het N woord kwam er nooit uit. Gevolg ik val dus heel gemakkelijk in de klauwen van N-mannen. Dus heel belangrijk dat je therapeute dit herkent en de gevolgen bij jou ERKENT.
Het gevoel wat je nu hebt is normaal in het therapeutisch proces maar het mag niet te lang duren. En ze mag vooral niet om de haverklap zo lang weggaan anders zoek je beter iemand anders. Je hebt nu goede en consequente zorgen nodig. Anders krijg je weer het effect van "angstige gehechtheid" iets wat men bij sommige baby's herkent maar wat je als volwassene ook krijgt door omgang met N's Dat is heel akelig, ik kan er van meespreken.
Je komt er wel : je moet denken ik ben geen baby meer ik kan voor mezelf een rustige omgeving scheppen mijn huis volplakken met post-its met affirmaties, heus dat helpt heel goed tegen angsten e.d. Je moet STOP zeggen of een ander woord dat je zelf kiest als je weer in dat bepaald denkpatroon terecht komt. STOP met jezelf op de kop te geven. Probeer de tijd te overbruggen voor dat je therapeute terug is. Dat is het enige nu. En schrijf hier maar alles van je af. We zijn er voor je.
anoniem_66975 wijzigde dit bericht op 07-01-2009 22:33
Reden: schrijffouten
Reden: schrijffouten
% gewijzigd
donderdag 8 januari 2009 om 16:44
LT, gooi alles, alles, alles eruit bij de huisarts en ga naar de politie.
Leg daar ook alles uit. En wedden dat zij actie ondernemen?
Ik was vanmiddag even bij de apotheek, en zag daar een foldertje over huiselijk geweld.
Ik kon bij 9 van de 10 vragen 'check' antwoorden.
Nu ik weer zo'n lieve normale gewone man heb, komt ineens alles weer over me heen wat er gebeurd is.
Ik heb weleens gedacht: ligt het niet aan mij, ben ik niet degene die gestoord is? Nee!!!
Wat hij me aangedaan heeft, is écht huiselijk geweld.
LT, onderneem actie, doe iets!
Leg daar ook alles uit. En wedden dat zij actie ondernemen?
Ik was vanmiddag even bij de apotheek, en zag daar een foldertje over huiselijk geweld.
Ik kon bij 9 van de 10 vragen 'check' antwoorden.
Nu ik weer zo'n lieve normale gewone man heb, komt ineens alles weer over me heen wat er gebeurd is.
Ik heb weleens gedacht: ligt het niet aan mij, ben ik niet degene die gestoord is? Nee!!!
Wat hij me aangedaan heeft, is écht huiselijk geweld.
LT, onderneem actie, doe iets!
donderdag 8 januari 2009 om 18:02
CHACKRA!!!! (Mijn verbastering van de actiekreet van Ratelband)
Ja, ga ik doen yasmijn. Ik ben voorbereid op oorlog. Heb net zijn exvrouw aan de telefoon gehad. morgenochtend spreken we verder. Zijn leugenachtige web sluit zich langzaam om hem heen.
Als hij mijn vuile was buiten wil hangen?: GRAAG! Dat is een kleine prijs die ik graag betaal, want dan hangt hij. Ik ga morgen aangifte doen van diefstal van mijn bestanden. Als hij hiermee naar buiten komt hangt hem een gevangenisstraf boven het hoofd. Ik heb het gisteren uitgezocht. Dan zal in elk geval zijn exvrouw een stukje gerechtigheid ervaren en zal verder leed zijn nieuwe vriendin bespaard blijven. En ik hoop op een beetje peace of mind. Een eerder ex van hem wil ook getuigen als het zover komt.
Ja, ga ik doen yasmijn. Ik ben voorbereid op oorlog. Heb net zijn exvrouw aan de telefoon gehad. morgenochtend spreken we verder. Zijn leugenachtige web sluit zich langzaam om hem heen.
Als hij mijn vuile was buiten wil hangen?: GRAAG! Dat is een kleine prijs die ik graag betaal, want dan hangt hij. Ik ga morgen aangifte doen van diefstal van mijn bestanden. Als hij hiermee naar buiten komt hangt hem een gevangenisstraf boven het hoofd. Ik heb het gisteren uitgezocht. Dan zal in elk geval zijn exvrouw een stukje gerechtigheid ervaren en zal verder leed zijn nieuwe vriendin bespaard blijven. En ik hoop op een beetje peace of mind. Een eerder ex van hem wil ook getuigen als het zover komt.
vrijdag 9 januari 2009 om 18:54
Dank je wel eindelijk, heel lief! Het bezoek bij de dokter was goed. Het verhaal is daar bekend. Mijn verhaal zorgt ervoor dat ze extra alert zijn. Heb me ook maar gelijk op soa's laten checken. Het blijkt dat ik reden genoeg heb om aan te nemen dat hij niet zo trouw was als hij me liet geloven. Zal jullie niet verbazen vrees ik, mijn goedgelovigheid brokkelt in dat opzicht ook af. Gelukkig maar....
Met zijn exvrouw zo lang en goed gesproken. Wat zeg ik, we hebben samen gelachen, gehuild en gepraat gepraat... We zijn nog lang niet klaar en oh, wat sterkt dit ons... Dingen vallen op zijn plaats, worden duidelijk... En mijn beeld van deze man wordt steeds realistischer. De heer zij geloofd en geprezen...Amen! Stomme Narcist!!!!!!!
Afijn, aangifte kon ik alleen op afspraak doen. Ik heb voor maandag een afspraak gemaakt. Dus dat moet nog wachten. Zijn dossier wordt wel dikker volgens mij. Hij is bekend daar.
Deze dag heeft me gesterkt. Zoveel beter om IETS te doen ipv te huilen en mijzelf gek te maken met mijn gedachten.
Met zijn exvrouw zo lang en goed gesproken. Wat zeg ik, we hebben samen gelachen, gehuild en gepraat gepraat... We zijn nog lang niet klaar en oh, wat sterkt dit ons... Dingen vallen op zijn plaats, worden duidelijk... En mijn beeld van deze man wordt steeds realistischer. De heer zij geloofd en geprezen...Amen! Stomme Narcist!!!!!!!
Afijn, aangifte kon ik alleen op afspraak doen. Ik heb voor maandag een afspraak gemaakt. Dus dat moet nog wachten. Zijn dossier wordt wel dikker volgens mij. Hij is bekend daar.
Deze dag heeft me gesterkt. Zoveel beter om IETS te doen ipv te huilen en mijzelf gek te maken met mijn gedachten.
zaterdag 10 januari 2009 om 11:08
quote:LilacTree schreef op 09 januari 2009 @ 18:54:
Dank je wel eindelijk, graag gedaan!
Deze dag heeft me gesterkt. Zoveel beter om IETS te doen ipv te huilen en mijzelf gek te maken met mijn gedachten.
Fijn voor je! weer een stap verder. Loslaten gaat in stappen.
En als iemand anders je al zo gek gemaakt heeft, hoef je jezelf níet meer gek te maken! Niet meer doen hoor! Er zijn al gekken genoeg zonder jou.
Dank je wel eindelijk, graag gedaan!
Deze dag heeft me gesterkt. Zoveel beter om IETS te doen ipv te huilen en mijzelf gek te maken met mijn gedachten.
Fijn voor je! weer een stap verder. Loslaten gaat in stappen.
En als iemand anders je al zo gek gemaakt heeft, hoef je jezelf níet meer gek te maken! Niet meer doen hoor! Er zijn al gekken genoeg zonder jou.
zaterdag 10 januari 2009 om 18:53
zondag 11 januari 2009 om 00:17
ja, het is dan weer gebeurd, ik heb me laten leiden door gebeurtenissen en daardoor een emotionele, eigenlijk nogal boze, en verdrietige dag gehad.
Ik was echt helemaal uit mijn hum.
Vanmorgen bij de post was er een brief van mijn advocaat. Hij had een brief van de advocaat van mijn man, met daarbij een brief van mijn man dat hij het spaargeld van de kinderen wil verdelen bij de scheiding.
Volgens hem zijn de rekeningen van de kinderen nooit bedoeld voor hen. Hij zegt, dat hij het geld er alleen opgezet heeft, omdat kinderspaarrekeningen een hogere rente opleveren en het voordeliger is voor de belasting.
Dus het bedrag, dat vanaf hun geboorte, nu ruim 15 jaar lang, elke maand gestort werd, (grotendeels van míjn rekening, daar liep een automatische overschrijving) was alleen bedoeld om er zelf voordeel van te hebben???? Onze kinderen zijn dus een soort spaarbewijs of belegging? Zelfs het geld dat ze bij de geboorte van oma's en opa's kregen en daarna nog diverse keren, en geld dat ze bij verjaardagen kregen, alles op hun rekeing gestort, was alleen om voor onszelf belastingtechnisch en qua rente beter af te zijn? Ik heb niet het idee dat ik daarvoor ooit kinderen kreeg, had ik beter een paar beleggingsbewijzen kunnen baren.
Er zaten bij de brief kopieën bij van hun rekeningen, van bijna al de stortingen die gedaan zijn vanaf ongeveer hun geboorte!! Heeft iemand zoiets al ooit meegemaakt?
Ik heb nu de keus om te zeggen dat het verdeeld wordt, krijg ik ook de helft, of het voor te laten komen, kost me weer de advocaatkosten. mensen, WAT BAAL IK!
Ik had net een beetje rust gevonden, maar merk nu weer hoe kwetsbaar die rust is..
Ik was echt helemaal uit mijn hum.
Vanmorgen bij de post was er een brief van mijn advocaat. Hij had een brief van de advocaat van mijn man, met daarbij een brief van mijn man dat hij het spaargeld van de kinderen wil verdelen bij de scheiding.
Volgens hem zijn de rekeningen van de kinderen nooit bedoeld voor hen. Hij zegt, dat hij het geld er alleen opgezet heeft, omdat kinderspaarrekeningen een hogere rente opleveren en het voordeliger is voor de belasting.
Dus het bedrag, dat vanaf hun geboorte, nu ruim 15 jaar lang, elke maand gestort werd, (grotendeels van míjn rekening, daar liep een automatische overschrijving) was alleen bedoeld om er zelf voordeel van te hebben???? Onze kinderen zijn dus een soort spaarbewijs of belegging? Zelfs het geld dat ze bij de geboorte van oma's en opa's kregen en daarna nog diverse keren, en geld dat ze bij verjaardagen kregen, alles op hun rekeing gestort, was alleen om voor onszelf belastingtechnisch en qua rente beter af te zijn? Ik heb niet het idee dat ik daarvoor ooit kinderen kreeg, had ik beter een paar beleggingsbewijzen kunnen baren.
Er zaten bij de brief kopieën bij van hun rekeningen, van bijna al de stortingen die gedaan zijn vanaf ongeveer hun geboorte!! Heeft iemand zoiets al ooit meegemaakt?
Ik heb nu de keus om te zeggen dat het verdeeld wordt, krijg ik ook de helft, of het voor te laten komen, kost me weer de advocaatkosten. mensen, WAT BAAL IK!
Ik had net een beetje rust gevonden, maar merk nu weer hoe kwetsbaar die rust is..
zondag 11 januari 2009 om 10:34
Eindelijk, heb ik ook gehad. Spaarrekening van Muisjelief zonder meer geplunderd om de echtscheiding van hem te financieren! Ik ben vreselijk tekeer gegaan in de bank, omdat we wel samen moesten tekenen voor de rekening, maar niet samen hoefden te zijn voor plunderen.
Ik kwam er per toeval achter, maakte een opmerking over dure schoolboeken voor mijn univ en zei toen dat ik blij was dat wij die rekening hadden voor Muisjelien. Waarop ex toen zei van: nou, ik heb hem wel moeten aanspreken. Het was anderhalf jaar na dato van zijn opstappen. Ik naar de bank. Van een bedrag van bijna 5 cijfers VOOR de komma gereduceerd naar een bedrag van 2 cijfers ACHTER de komma. Er stond 16 cent op...
Navraag leerde dat hij het al binnen 2 weken nadat hij opstapte eraf gehaald had: hij moest zijn advocaat een fors voorschot geven.
Uiteindelijk heb ik de helft teruggehad. Meer claimen is helaas niet mogelijk, zeker als je in gemeenschap van goederen bent getrouwd, of als je op huwelijkse voorwaarden zónder koude uitsluiting bent getrouwd.
(Uitleg: huwelijkse voorwaarden is alles wat je van te voren inbrengt en benoemd als mijn en dijn. Daarna is alles in gemeenschap van goederen. Wil je daarna ook die sterke splitsing, spreek je van koude uitsluiting. Dan is ook alles erna verdeeld naar mijn en dijn).
Weet je, Eindelijk, het is kut, want ik heb net zo gereageerd als jij: de frustratie dat hij het geld van je kind plundert. Dat is echt zó erg. Je kan je niet voorstellen dat een ouder dat doet. Ik zal echt nog niet het laatste dubbeltje van mijn kind pakken. God, ik moest laatst voor de fooi van de krantenjongen met Kerst en O&N een 2-euromunt uit haar spaarpot vragen. Ik had echt geen klein geld meer. Alleen een briefje van 50 (wat me voor de weekendeditie nou toch wel weer te ver ging). Ik legde het uit aan Muisjelief en dat ik het de volgende dag terug zou geven. Voelde me echt een dief! Maar ik kon niet anders.
Muisjelief kreeg volgende dag briefje van 5 dus die vond de ruil uiteindelijk nog niet eens zo slecht.
Weet je, Eindelijk, later, als Muisjelief groot is, moet ik haar hierover vertellen. En dan echt, ik schroom niet om te vertellen dat haar vader haar centjes heeft gepikt om te scheiden van haar moede.r Ik ben er niet graag bij als zij dat gaat verhalen naar haar vader.
En zo moet je het zien. Denk je nou echt dat jouw kinderen respect voor die man hebben? Als ze het nog hadden, is het nu definitief verdwenen!
Het heeft inzoverre met je kwetsbaarheid te maken dat je gewoon uitzinnig van kwaadheid bent dat hij het geld van je kínderen afpakt.....
Hoe laag kun je zinken? Nou, héél laag!
Ik kwam er per toeval achter, maakte een opmerking over dure schoolboeken voor mijn univ en zei toen dat ik blij was dat wij die rekening hadden voor Muisjelien. Waarop ex toen zei van: nou, ik heb hem wel moeten aanspreken. Het was anderhalf jaar na dato van zijn opstappen. Ik naar de bank. Van een bedrag van bijna 5 cijfers VOOR de komma gereduceerd naar een bedrag van 2 cijfers ACHTER de komma. Er stond 16 cent op...
Navraag leerde dat hij het al binnen 2 weken nadat hij opstapte eraf gehaald had: hij moest zijn advocaat een fors voorschot geven.
Uiteindelijk heb ik de helft teruggehad. Meer claimen is helaas niet mogelijk, zeker als je in gemeenschap van goederen bent getrouwd, of als je op huwelijkse voorwaarden zónder koude uitsluiting bent getrouwd.
(Uitleg: huwelijkse voorwaarden is alles wat je van te voren inbrengt en benoemd als mijn en dijn. Daarna is alles in gemeenschap van goederen. Wil je daarna ook die sterke splitsing, spreek je van koude uitsluiting. Dan is ook alles erna verdeeld naar mijn en dijn).
Weet je, Eindelijk, het is kut, want ik heb net zo gereageerd als jij: de frustratie dat hij het geld van je kind plundert. Dat is echt zó erg. Je kan je niet voorstellen dat een ouder dat doet. Ik zal echt nog niet het laatste dubbeltje van mijn kind pakken. God, ik moest laatst voor de fooi van de krantenjongen met Kerst en O&N een 2-euromunt uit haar spaarpot vragen. Ik had echt geen klein geld meer. Alleen een briefje van 50 (wat me voor de weekendeditie nou toch wel weer te ver ging). Ik legde het uit aan Muisjelief en dat ik het de volgende dag terug zou geven. Voelde me echt een dief! Maar ik kon niet anders.
Muisjelief kreeg volgende dag briefje van 5 dus die vond de ruil uiteindelijk nog niet eens zo slecht.
Weet je, Eindelijk, later, als Muisjelief groot is, moet ik haar hierover vertellen. En dan echt, ik schroom niet om te vertellen dat haar vader haar centjes heeft gepikt om te scheiden van haar moede.r Ik ben er niet graag bij als zij dat gaat verhalen naar haar vader.
En zo moet je het zien. Denk je nou echt dat jouw kinderen respect voor die man hebben? Als ze het nog hadden, is het nu definitief verdwenen!
Het heeft inzoverre met je kwetsbaarheid te maken dat je gewoon uitzinnig van kwaadheid bent dat hij het geld van je kínderen afpakt.....
Hoe laag kun je zinken? Nou, héél laag!
zondag 11 januari 2009 om 11:07
lieve Muis, dank je.
Ik heb er nu met de kinderen over gesproken wat zij willen dat ik ga doen. Het wordt een rechtzaak, ze willen zelfs de advocaat wel betalen! Maar dat wil ik dus niet. Ze vroegen of ze mee mochten naar de rechtbank. Ook dat zal ik nooit toestaan. Maar ik weet nu wel dat ik morgen een afspraak met mijn advocaar ga maken.
Ik weet nog niet eens of ik boos ben, wel enorm teleurgesteld en verdrietg, dat dat de vader van mijn kinderen doet. Voor mij heeft hij helemaal afgedaan. Loslaten moeilijk? Nou, hij is nu geamputeerd. Innens, boem. Rust in mijn hoofd is gelukkig grotendeels terug....
Ik heb er nu met de kinderen over gesproken wat zij willen dat ik ga doen. Het wordt een rechtzaak, ze willen zelfs de advocaat wel betalen! Maar dat wil ik dus niet. Ze vroegen of ze mee mochten naar de rechtbank. Ook dat zal ik nooit toestaan. Maar ik weet nu wel dat ik morgen een afspraak met mijn advocaar ga maken.
Ik weet nog niet eens of ik boos ben, wel enorm teleurgesteld en verdrietg, dat dat de vader van mijn kinderen doet. Voor mij heeft hij helemaal afgedaan. Loslaten moeilijk? Nou, hij is nu geamputeerd. Innens, boem. Rust in mijn hoofd is gelukkig grotendeels terug....
zondag 11 januari 2009 om 13:28
Kan me voorstellen dat je het niet wilt, die rechtszaak en ze ook meenemen naar de rechtbank. Aan de andere kant, maar dat kan jij beter inschatten, is het voor hun ook een vorm van een verwerkingsproces. Dus misschien is het meegaan naar de rechtbank voor hen wel iets om het meer 'inhoud' en een 'plaats' te geven.
Vraag morgen je advocaat. En betrek je kinderen daarbij. Misschien kan de advocaat dan uitleggen wat je kansen zijn. Als je kansen gering zijn, dan kan hij of zij dat aan jouw kinderen uitleggen. Daarmee geef je toch ruimte aan hun woede, hun 'wens', al is die mogelijk uit woede, en geef je ruimte daarvoor. Zij zijn ook boos, het is hún geld, van opas en omas gekregen, verjaardagen enzo. Het is diefstal, en geef hun boosheid de ruimte.....
Vraag morgen je advocaat. En betrek je kinderen daarbij. Misschien kan de advocaat dan uitleggen wat je kansen zijn. Als je kansen gering zijn, dan kan hij of zij dat aan jouw kinderen uitleggen. Daarmee geef je toch ruimte aan hun woede, hun 'wens', al is die mogelijk uit woede, en geef je ruimte daarvoor. Zij zijn ook boos, het is hún geld, van opas en omas gekregen, verjaardagen enzo. Het is diefstal, en geef hun boosheid de ruimte.....
zondag 11 januari 2009 om 14:37
ik heb deze week een gesprek met de maatschappelijk werkster en zal het ook met haar overleggen, wat goed zou zijn voor de meiden. Of dat inderdaad verwerking kan inhouden. Ik vind het zelf nogal moeilijk, heb er ook emotioneel een enorme lading bij, dat wil ik hun besparen. En ik wil hun boosheid naar hun vader ook niet aanwakkeren. Het is en blijft hun vader, al willen ze hem nu niet zien.
En ik overleg met de advocaat. Dank voor je tips.
En ik overleg met de advocaat. Dank voor je tips.
