Zwanger
alle pijlers
Bevalling. Verwachting VS realiteit
donderdag 12 januari 2017 om 09:06
Inmiddels ben ik ruim 35 weken zwanger en zit de bevalling er natuurlijk aan te komen. Ik ken de hele theorie, maar kan me er nog zo weinig bij voorstellen. Ik ben dus eigenlijk wel benieuwd of jullie bevalling was zoals verwacht kwa pijn, beleving situatie etc of in praktijk heel anders was 
.
Ow en als je het geslacht niet wist, klopte het met je voorgevoel?
. Ow en als je het geslacht niet wist, klopte het met je voorgevoel?
donderdag 12 januari 2017 om 09:30
Het is het meest intense wat je ooit zal meemaken, TO.
Het meest pijnlijke ook? Tja, misschien wel, 'maar je krijgt er zoveel voor terug he'
Ik vond mijn bevalling iig heul intens! Het eerste uurtje lachte ik alle vrouwen nog uit: "En dit moet het zijn, pffff, stelt niks voor!", om daar na een tijdje huilend op terug te komen FYI, ik ben ik het zh bevallen trouwens.
Kindjelief was niet ingedaald, en ik had bijna geen persweeën, dus dat was *kuch* best zwaar. Heb kind er toch op eigen kracht uitgekregen, voornamelijk omdat de vk me zó pissig maakte dat ik dacht 'ik zal je krijgen kreng!'. Ofzo. Ik weet het niet zo goed meer, haha.
Ik heb er 9u over gedaan.
Daarna had ik wel een vastzittende placenta, maar weinig bloedverlies, dus geen spoedgeval Daar lag ik dan, met kind op me, en nog steeds weeën. Dat vond ik zó oneerlijk he, hahaha!
Succes TO! En onthou; er is er nog nooit eentje blijven zitten he, komt allemaal goed mop!
Het meest pijnlijke ook? Tja, misschien wel, 'maar je krijgt er zoveel voor terug he'
Ik vond mijn bevalling iig heul intens! Het eerste uurtje lachte ik alle vrouwen nog uit: "En dit moet het zijn, pffff, stelt niks voor!", om daar na een tijdje huilend op terug te komen FYI, ik ben ik het zh bevallen trouwens.
Kindjelief was niet ingedaald, en ik had bijna geen persweeën, dus dat was *kuch* best zwaar. Heb kind er toch op eigen kracht uitgekregen, voornamelijk omdat de vk me zó pissig maakte dat ik dacht 'ik zal je krijgen kreng!'. Ofzo. Ik weet het niet zo goed meer, haha.
Ik heb er 9u over gedaan.
Daarna had ik wel een vastzittende placenta, maar weinig bloedverlies, dus geen spoedgeval Daar lag ik dan, met kind op me, en nog steeds weeën. Dat vond ik zó oneerlijk he, hahaha!
Succes TO! En onthou; er is er nog nooit eentje blijven zitten he, komt allemaal goed mop!
donderdag 12 januari 2017 om 09:32
Ik verwachtte niks (ja pijn). Viel mij zó mee. Ik vond vooral de laatste 2 cm niet zo grappig. Persen was een verademing. Geen moment gedacht om om pijnstilling te vragen terwijl ik dat van tevoren wel had bedacht.
De ontsluiting ging vrij langzaam maar juist daardoor goed te doen. Een wee, en dan echt ff op adem komen.
De ontsluiting ging vrij langzaam maar juist daardoor goed te doen. Een wee, en dan echt ff op adem komen.
donderdag 12 januari 2017 om 09:33
quote:Honingdropje79 schreef op 12 januari 2017 @ 09:28:
[...]
Nou dat hechten inderdaad! Denk je dat je alles gehad hebt! Daar stond ik ook van te kijken..." ja dat plekje kunnen we niet goed verdoven" zei ze...Dat was te merken.
Geen knip gehad, wel gescheurd. Hechten vond ik ook meevallen. Ik had mijn kindje in mijn armen en had daardoor misschien afleiding?
Het zal zeker heen hobby voor mij worden, maar dit kan ik ook een eventuele 2e keer aan!
Wel heb ik diep respect gekregen voor vrouwen met hele heftige en/of lang durende weeën. Ik was binnen 4 uur klaar, maar als je dat 18 uur vol moet houden en dan evt ook nog hulp krijgt van pomp/tang lijkt bevallen mij geen pretje!
[...]
Nou dat hechten inderdaad! Denk je dat je alles gehad hebt! Daar stond ik ook van te kijken..." ja dat plekje kunnen we niet goed verdoven" zei ze...Dat was te merken.
Geen knip gehad, wel gescheurd. Hechten vond ik ook meevallen. Ik had mijn kindje in mijn armen en had daardoor misschien afleiding?
Het zal zeker heen hobby voor mij worden, maar dit kan ik ook een eventuele 2e keer aan!
Wel heb ik diep respect gekregen voor vrouwen met hele heftige en/of lang durende weeën. Ik was binnen 4 uur klaar, maar als je dat 18 uur vol moet houden en dan evt ook nog hulp krijgt van pomp/tang lijkt bevallen mij geen pretje!
donderdag 12 januari 2017 om 09:33
Ik dacht dat ik heel goed met pijn om kon gaan en die weeën wel kon handelen. Nou niet dus, ik raakte volledig in paniek. Deed zoveel meer pijn dan ik had kunnen denken.
Bij de tweede trouwens wel stukken beter gegaan, ik wist toen wat te verwachten, hoewel ik ook toen het laatste uur niet meer goed trok en de paniek begon toe te slaan.
Ik had ook gedacht dat ik bij de geboorte een overweldigend warm 'ik hou nu al voor altijd van jou!'-gevoel zou krijgen en vol met tranen zou zijn. Vooral bij de eerste,had ik dat totaal niet. Het nuchtere deel van mij nam de overhand. Ik vond het mooi om mijn kindje op mij te krijgen en vond het heel bijzonder allemaal, maar was vooral blij dat ik van die klere bevalling af was.
Bij de tweede wel iets meer tranen/gevoel, maar ook toen als eerste blij dat 'het' er uit was.
@Minke: hier de knip niet gevoeld, dus sorry dat ik zo'n persoon ben die zulke (voor jou) onwaarheden verspreidt
Bij de tweede trouwens wel stukken beter gegaan, ik wist toen wat te verwachten, hoewel ik ook toen het laatste uur niet meer goed trok en de paniek begon toe te slaan.
Ik had ook gedacht dat ik bij de geboorte een overweldigend warm 'ik hou nu al voor altijd van jou!'-gevoel zou krijgen en vol met tranen zou zijn. Vooral bij de eerste,had ik dat totaal niet. Het nuchtere deel van mij nam de overhand. Ik vond het mooi om mijn kindje op mij te krijgen en vond het heel bijzonder allemaal, maar was vooral blij dat ik van die klere bevalling af was.
Bij de tweede wel iets meer tranen/gevoel, maar ook toen als eerste blij dat 'het' er uit was.
@Minke: hier de knip niet gevoeld, dus sorry dat ik zo'n persoon ben die zulke (voor jou) onwaarheden verspreidt
donderdag 12 januari 2017 om 09:33
quote:MinkeDeWit schreef op 12 januari 2017 @ 09:23:
Oh ja, dat hechten! Vertellen ze dus van tevoren dat je een knip niet voelt, omdat ze dat tijdens een wee doen. Nou echt wel he, dat doet gewoon verschrikkelijk pijn, een barbaarse vooroorlogse gewoonte is het. En dan die placenta, die moet er bij mij uit gesleurd worden. Laatste keer ging de gyn zo met haar hand naar binnen (het was zo, of de OK en dat wil je ook niet). En dan het hechten. Ze kunnen volgens mij net zo goed niet verdoven, misschien jokken ze wel dat ze verdoofd hebben, want je voelt iedere naald zo door je huid steken.Bij mij hadden ze de ruggeprik per ongeluk nog aan staan ( of zoiets?) dus niks gemerkt van knip en een uur lang hechten. Pas toen ik nog steeds een lam been had kwamen ze erachter
Oh ja, dat hechten! Vertellen ze dus van tevoren dat je een knip niet voelt, omdat ze dat tijdens een wee doen. Nou echt wel he, dat doet gewoon verschrikkelijk pijn, een barbaarse vooroorlogse gewoonte is het. En dan die placenta, die moet er bij mij uit gesleurd worden. Laatste keer ging de gyn zo met haar hand naar binnen (het was zo, of de OK en dat wil je ook niet). En dan het hechten. Ze kunnen volgens mij net zo goed niet verdoven, misschien jokken ze wel dat ze verdoofd hebben, want je voelt iedere naald zo door je huid steken.Bij mij hadden ze de ruggeprik per ongeluk nog aan staan ( of zoiets?) dus niks gemerkt van knip en een uur lang hechten. Pas toen ik nog steeds een lam been had kwamen ze erachter
donderdag 12 januari 2017 om 09:34
donderdag 12 januari 2017 om 09:35
donderdag 12 januari 2017 om 09:35
Ik vond het het meest intense krachtige wat ik ooit had gedaan.
Ik weet nog dat ik maanden na de bevalling mezelf van oervrouw vond.
Ik kan het niet beschrijven, de pijn is niet te beschrijven. Het begint met heftige menstruatiepijn. En dan denk je goh..best heftig zal dit het zijn?
Nee dat is het niet weeën golven door heel je lijf, een niet uit te leggen alles overheersend gevoel.
Ik vond het hechten achteraf trouwens het ergst, kon niet worden verdoofd en ik had er maar liefst 48
Ik weet nog dat ik maanden na de bevalling mezelf van oervrouw vond.
Ik kan het niet beschrijven, de pijn is niet te beschrijven. Het begint met heftige menstruatiepijn. En dan denk je goh..best heftig zal dit het zijn?
Nee dat is het niet weeën golven door heel je lijf, een niet uit te leggen alles overheersend gevoel.
Ik vond het hechten achteraf trouwens het ergst, kon niet worden verdoofd en ik had er maar liefst 48
donderdag 12 januari 2017 om 09:37
Ik heb vrij vlotte bevallingen gehad; de eerste kwam in 12 en de tweede in 2 (!) uur. Qua pijn was het pittig, maar goed te doen. Net toen ik dacht: nu wordt het wel heel bont, was ik aan persen toe. En dan mag je echt 'meedoen', in plaats van alleen die pijn opvangen, dat vond ik wel fijn.
Ik was heel erg in mezelf gekeerd en voelde me vrij relaxed. Direct nadat de baby's eruit waren, had ik geen pijn meer en zweefde ik van geluk. De hormonen doen echt goed werk bij mij Het leek soms meer op een drugs-trip dan op een bevalling.
Die placenta is inderdaad wel een venijnig klapje na! Je denkt, dat ding glibbert er zo uit, maar dat viel toch wat tegen. Het hechten heb ik weer weinig van gevoeld. Baby lag op me; ik verliefd naar kijken, dan heb je minder in de gaten wat er een verdieping lager allemaal plaatsvindt.
Geef je er aan over; dan komt het vast helemaal goed.
Ik was heel erg in mezelf gekeerd en voelde me vrij relaxed. Direct nadat de baby's eruit waren, had ik geen pijn meer en zweefde ik van geluk. De hormonen doen echt goed werk bij mij Het leek soms meer op een drugs-trip dan op een bevalling.
Die placenta is inderdaad wel een venijnig klapje na! Je denkt, dat ding glibbert er zo uit, maar dat viel toch wat tegen. Het hechten heb ik weer weinig van gevoeld. Baby lag op me; ik verliefd naar kijken, dan heb je minder in de gaten wat er een verdieping lager allemaal plaatsvindt.
Geef je er aan over; dan komt het vast helemaal goed.
donderdag 12 januari 2017 om 09:39
donderdag 12 januari 2017 om 09:40
Kind 1, 56 uur lang creperen. Kind was 6 weken te vroeg dus er werd niets gedaan om te zorgen dat deze leidensweg werd versneld. Kind 2, slechts 4 uurtjes creperen (ingeleid met 37 weken ivm hypertensie)
Denk aan de ergste menstruatiepijn die je ooit gehad hebt en vermenigvuldig dat met 1000.
Naweeën heb ik nooit gehad en herstel is te vergelijken met als je een marathon hebt gelopen (op je schaamlippen).
Denk aan de ergste menstruatiepijn die je ooit gehad hebt en vermenigvuldig dat met 1000.
Naweeën heb ik nooit gehad en herstel is te vergelijken met als je een marathon hebt gelopen (op je schaamlippen).
donderdag 12 januari 2017 om 09:46
Ik heb een ruggenprik gehad maar die werkte alleen rechts.
Na 10 uur kreeg ik weeënopwekkers omdat ik bleef steken op 7cm.
Deze 'sloegen door' en kreeg ik een constante steek als wee.
Dat was 't pijnlijkste ooit, ook al voelde ik het maar aan een kant!
Knip zetten vond ik ook verschrikkelijk.
Maar nadat zoon op me lag heb ik niks meer gemerkt, placenta, hechten, wassen. Niks van meegekregen
Na 10 uur kreeg ik weeënopwekkers omdat ik bleef steken op 7cm.
Deze 'sloegen door' en kreeg ik een constante steek als wee.
Dat was 't pijnlijkste ooit, ook al voelde ik het maar aan een kant!
Knip zetten vond ik ook verschrikkelijk.
Maar nadat zoon op me lag heb ik niks meer gemerkt, placenta, hechten, wassen. Niks van meegekregen
donderdag 12 januari 2017 om 09:46
Overigens vond ik mijn tweede bevalling heel erg meevallen in vergelijking met de eerste. Oudste lag verkeerd om, een sterrenkijker, dus na 2,5 uur persen hebben ze haar met uitwendig duwen en een vacuümpomp eruit getrokken. Persweeën had ik niet, dus het ging allemaal niet zo vlot. Bij nr 2 begon het echt vervelend te worden na een uur lichte weeën, en drie kwartier later mocht ik persen. Toen ik dat een keer deed, niet te hard want ik wilde even voelen hoe het zou gaan, voelde ik zo het kind naar beneden zakken. Heb ik nog geroepen dat het niet goed ging omdat ik van alles voelde schuiven Toen zei ze dat het hoofdje 'stond', en weet ik nog dat ik dacht 'oh, dit is het branderige gevoel waar iedereen het over heeft'. Bij de eerste heb ik dat niet ervaren omdat ik me toen voelde of ik uit elkaar werd gereten. Tweede perswee was ze er, en ik totaal overdonderd. Toen nog even een lastige placenta en zware bloeding waardoor ik er bijna tussenuit piepte, maar als dat niet was gebeurd was het er een volgens het boekje geweest
donderdag 12 januari 2017 om 09:48
Ik vond het herstel trouwens heel erg mee vallen.
Ondanks dat ik de eerste dagen moest zitten op een bandje en plassen met een fles ijswater is het heel snel hersteld. Ik heb geen dag op bed gelegen.
Na een maand had ik nergens geen last meer van.
Misschien komt het doordat de zwangerschap zo zwaar was en toen ze er eenmaal uit waren ik me gelijk een stuk fitter voelde.
Ondanks dat ik de eerste dagen moest zitten op een bandje en plassen met een fles ijswater is het heel snel hersteld. Ik heb geen dag op bed gelegen.
Na een maand had ik nergens geen last meer van.
Misschien komt het doordat de zwangerschap zo zwaar was en toen ze er eenmaal uit waren ik me gelijk een stuk fitter voelde.
donderdag 12 januari 2017 om 09:49
Ik vond het meevallen. Ik vond het ook niet de ergste pijn die ik ooit gehad heb. Nu had ik vanaf 7-8 cm ontsluiting ook persdrang en dat gevoel was zo overweldigend dat het de pijn wegduwde. Ik dacht dat ik zou schelden op man, maar heb me steeds geconcentreerd op het opvangen van de weeën en verder weinig geluid gemaakt.
Naweeën heb ik niet gehad en de knip heelde ook voorspoedig.
Naweeën heb ik niet gehad en de knip heelde ook voorspoedig.
donderdag 12 januari 2017 om 09:51
Doen ze de prikken voor dr placenta trouwens standaard? Die vond ik ook heel naar. Volgens mij zijn ze een halve centimeter dik.
TO, ik hoop niet dat je je bang laat maken door alle enge verhalen. Zelf vond ik het juist prettig dat ik kort voor mijn eerste bevalling nog een gesprek had met de verpleegkundige die me vertelde dat het echt heftig zou worden. Ik ging er nogal onbevangen en positief in, zo van 'och, ik heb een hoge pijngrens dus even dat kind eruit werken'. Het is dus echt wel werken
TO, ik hoop niet dat je je bang laat maken door alle enge verhalen. Zelf vond ik het juist prettig dat ik kort voor mijn eerste bevalling nog een gesprek had met de verpleegkundige die me vertelde dat het echt heftig zou worden. Ik ging er nogal onbevangen en positief in, zo van 'och, ik heb een hoge pijngrens dus even dat kind eruit werken'. Het is dus echt wel werken
donderdag 12 januari 2017 om 09:52
Hier 2x totaal andere beleving gehad.
1ste x trok ik het al snel niet meer met de pijn dus ruggenprik gehad. Wat een verademing! Wel persweeen door de verdoving heen gevoeld en gedacht als ik het ooit zonder moet doen ga ik dood. Zo erg voelde ik ze!
Vorige week bevallen van nr 2, ook toen ruggenprik gevraagd. Maar aangezien ik in 15 minuten van 4 cm naar 9 cm ging kon dat niet meer.
Echt....wat een pijn! En een oergevoel. Ik heb van allerlei geluiden uitgebracht want dat was wat mijn lichaam deed. Met 3 persweeen en 5 minuten persen was ze er.
Had nooit gedacht dat ik het zonder verdoving zou kunnen maar een bevalling maakt iets in je los. Zeker als het niet anders kan.
Ze was amper 5 minuten oud toen de anestesist binnen kwam om ruggenprik te zetten tsja toen was ie te laat.
En bij allebei wist ik niet wat het zou worden. Eerste had ik gevoel voor jongen en dat klopte.
Deze zwangerschap voelde ik me totaal andere (week voor ik kon testen al misselijk, geen last van mijn heupen/bekken) dus gevoel dat het een meisje werd. Ook dat klopte
1ste x trok ik het al snel niet meer met de pijn dus ruggenprik gehad. Wat een verademing! Wel persweeen door de verdoving heen gevoeld en gedacht als ik het ooit zonder moet doen ga ik dood. Zo erg voelde ik ze!
Vorige week bevallen van nr 2, ook toen ruggenprik gevraagd. Maar aangezien ik in 15 minuten van 4 cm naar 9 cm ging kon dat niet meer.
Echt....wat een pijn! En een oergevoel. Ik heb van allerlei geluiden uitgebracht want dat was wat mijn lichaam deed. Met 3 persweeen en 5 minuten persen was ze er.
Had nooit gedacht dat ik het zonder verdoving zou kunnen maar een bevalling maakt iets in je los. Zeker als het niet anders kan.
Ze was amper 5 minuten oud toen de anestesist binnen kwam om ruggenprik te zetten tsja toen was ie te laat.
En bij allebei wist ik niet wat het zou worden. Eerste had ik gevoel voor jongen en dat klopte.
Deze zwangerschap voelde ik me totaal andere (week voor ik kon testen al misselijk, geen last van mijn heupen/bekken) dus gevoel dat het een meisje werd. Ook dat klopte
donderdag 12 januari 2017 om 09:52
Ik verwachtte bij mijn eerste dat ik wel even in een paar uurtjes zou bevallen, net zoals mn moeder en mn zus gedaan hadden. Dat ik na 17 uur pijn alsnog een ks kreeg viel vies tegen. Uiteindelijk was ons meisje een stuk groter dan vooraf voorzien en was normaal bevallen ws een groot slagveld geworden. Maar ik heb er wel veel last van gehad. Eerste week de kraamvisite buiten de deur gehouden, omdat ik me zo beroerd voelde.
2e een geplande ks, dat ging allemaal van een leien dakje.
2e een geplande ks, dat ging allemaal van een leien dakje.
Het is beter een kaars aan te steken, dan de duisternis te vervloeken ~ In loving memory of AnnA.
donderdag 12 januari 2017 om 09:56
quote:MinkeDeWit schreef op 12 januari 2017 @ 09:51:
Doen ze de prikken voor dr placenta trouwens standaard? Die vond ik ook heel naar. Volgens mij zijn ze een halve centimeter dik.
TO, ik hoop niet dat je je bang laat maken door alle enge verhalen. Zelf vond ik het juist prettig dat ik kort voor mijn eerste bevalling nog een gesprek had met de verpleegkundige die me vertelde dat het echt heftig zou worden. Ik ging er nogal onbevangen en positief in, zo van 'och, ik heb een hoge pijngrens dus even dat kind eruit werken'. Het is dus echt wel werken Dat is wel waar ze naartoe willen in het ZH. Ik kreeg hem ook ongevraagd ivm een eerdere fluxus, maar gisteren zei m'n VK dat dat op zich nog wel een keuze is die je hebt.
Doen ze de prikken voor dr placenta trouwens standaard? Die vond ik ook heel naar. Volgens mij zijn ze een halve centimeter dik.
TO, ik hoop niet dat je je bang laat maken door alle enge verhalen. Zelf vond ik het juist prettig dat ik kort voor mijn eerste bevalling nog een gesprek had met de verpleegkundige die me vertelde dat het echt heftig zou worden. Ik ging er nogal onbevangen en positief in, zo van 'och, ik heb een hoge pijngrens dus even dat kind eruit werken'. Het is dus echt wel werken Dat is wel waar ze naartoe willen in het ZH. Ik kreeg hem ook ongevraagd ivm een eerdere fluxus, maar gisteren zei m'n VK dat dat op zich nog wel een keuze is die je hebt.
donderdag 12 januari 2017 om 09:57
Ik had weinig verwachtingen van de bevalling. Vanzelfsprekend had ik me wel een beetje ingelezen, maar verder heb ik het over me heen laten komen. Geen oerkrachten bij mij, twee keer opgewekt, kennelijk snapt mijn lichaam dat hele bevallen niet zo. Maar twee keer geëindigd met een gezond kind en daar gaat het om.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
donderdag 12 januari 2017 om 10:00
quote:MinkeDeWit schreef op 12 januari 2017 @ 09:51:
Doen ze de prikken voor dr placenta trouwens standaard? Die vond ik ook heel naar. Volgens mij zijn ze een halve centimeter dik.
Ik ben 6 weken terug bevallen en kan mij niks herinneren van een prik. De placenta kwam er bij mij moeiteloos uit,(net als kind trouwens, de verloskundige en verpleegster hadden niet eens tijd een schort om te doen )
En iemand had het over de verwachting dat je zo'n plens water verliest als start van de bevalling. Dat had ik dus wel. Echt als in de film En ik had het juist niet verwacht, omdat ik bij eerste het vruchtwater met kleine scheutjes verloor.
Doen ze de prikken voor dr placenta trouwens standaard? Die vond ik ook heel naar. Volgens mij zijn ze een halve centimeter dik.
Ik ben 6 weken terug bevallen en kan mij niks herinneren van een prik. De placenta kwam er bij mij moeiteloos uit,(net als kind trouwens, de verloskundige en verpleegster hadden niet eens tijd een schort om te doen )
En iemand had het over de verwachting dat je zo'n plens water verliest als start van de bevalling. Dat had ik dus wel. Echt als in de film En ik had het juist niet verwacht, omdat ik bij eerste het vruchtwater met kleine scheutjes verloor.
donderdag 12 januari 2017 om 10:02
quote:MinkeDeWit schreef op 12 januari 2017 @ 09:23:
Oh ja, dat hechten! Vertellen ze dus van tevoren dat je een knip niet voelt, omdat ze dat tijdens een wee doen. Nou echt wel he, dat doet gewoon verschrikkelijk pijn, een barbaarse vooroorlogse gewoonte is het. En dan die placenta, die moet er bij mij uit gesleurd worden. Laatste keer ging de gyn zo met haar hand naar binnen (het was zo, of de OK en dat wil je ook niet). En dan het hechten. Ze kunnen volgens mij net zo goed niet verdoven, misschien jokken ze wel dat ze verdoofd hebben, want je voelt iedere naald zo door je huid steken.
Ok, te veel eerlijkheid voor deze.
Ik kom na de bevalling wel weerl kijken naar dit topic.
Bevallen lijkt mij echt ongekend pijnlijk en ik ben stiekem best wel bang.
Wel fijn dat we er een baby voor terug krijgen
Oh ja, dat hechten! Vertellen ze dus van tevoren dat je een knip niet voelt, omdat ze dat tijdens een wee doen. Nou echt wel he, dat doet gewoon verschrikkelijk pijn, een barbaarse vooroorlogse gewoonte is het. En dan die placenta, die moet er bij mij uit gesleurd worden. Laatste keer ging de gyn zo met haar hand naar binnen (het was zo, of de OK en dat wil je ook niet). En dan het hechten. Ze kunnen volgens mij net zo goed niet verdoven, misschien jokken ze wel dat ze verdoofd hebben, want je voelt iedere naald zo door je huid steken.
Ok, te veel eerlijkheid voor deze.
Ik kom na de bevalling wel weerl kijken naar dit topic.
Bevallen lijkt mij echt ongekend pijnlijk en ik ben stiekem best wel bang.
Wel fijn dat we er een baby voor terug krijgen
donderdag 12 januari 2017 om 10:04
Ik heb best een heftige bevalling gehad. Ik wilde graag thuis blijven, maar na 12 uur weeen (die overigens goed op te vangen waren) maar 1 cm ontsluiting toch naar het ziekenhuis gegaan. Verloskundige durfde thuis niet de vliezen te breken ivm hoge hartslag baby en 41 weken zwangerschap. In ziekenhuis wel gedaan, had baby in gepoept. Werd daarom een medische bevalling. Na vliezen breken bleef ontsluiting op 3 cm hangen. Aan de weeenopwekkers. Dat was echt niet gaaf, ik kon niet meer op adem komen, weeen werden heftiger en langer. Ruggenprik gekregen, dat was erg fijn! Ik voelde weeen op dat moment niet meer. Wel een lage bloeddruk, dus vol medicijnen en vocht gepompt. Toen in vier uur tijd van 3 naar 7cm en toen gingen het hard, waardoor weeen weer door de ruggenprik kwamen. Ondertussen regelmatig bloed afgenomen bij baby ivm nog steeds bij hoge hartslag. Bij volledige ontsluiting even mogen persen, maar baby zat niet diep genoeg. 1,5 uur persweeen moeten inhouden, hel. Uiteindelijk mogen persen, na half uur heeft gyn kind met vacuüm en behoorlijke knip gehaald. 9 pond, schoon aan de haak. Placenta kwam snel, maar wat een naar gevoel! Knip en hechten niet gevoeld. Na 24 uur eindelijk mijn meisje op mijn buik. Meest bizarre gevoel ever! Niet te omschrijven.
Voor m'n gevoel snel hersteld, maar na drie maanden nog wat urineverlies en litteken voelt niet altijd even fijn.
Ja, het was erg heftig en helaas niet thuis kunnen blijven. Traumatisch? Nee, dit was ervoor nodig om kind op de wereld te zetten. Hopelijk gaat een volgende wat makkelijker. Succes to!
Edit; ik wilde graag een ontspannen thuisbevalling, maar ik had in m'n achterhoofd altijd het gevoel dat kind niet vanzelf zou komen. Mijn gevoel klopte dus, hoewel het (net) niet een keizersnee werd, gelukkig.
Voor m'n gevoel snel hersteld, maar na drie maanden nog wat urineverlies en litteken voelt niet altijd even fijn.
Ja, het was erg heftig en helaas niet thuis kunnen blijven. Traumatisch? Nee, dit was ervoor nodig om kind op de wereld te zetten. Hopelijk gaat een volgende wat makkelijker. Succes to!
Edit; ik wilde graag een ontspannen thuisbevalling, maar ik had in m'n achterhoofd altijd het gevoel dat kind niet vanzelf zou komen. Mijn gevoel klopte dus, hoewel het (net) niet een keizersnee werd, gelukkig.
