Relaties
alle pijlers
Weet even geen raad
vrijdag 3 februari 2017 om 00:14
Mijn topic titel zegt het al. Ik weet even geen raad. Sinds 2 jaar heb ik een relatie. Ik leerde mijn vriend kennen als een hele lieve en vrolijke man. Hij kon echt van het leven genieten samen met mij. Ik voelde mij erg geliefd.
We gingen ongeveer een jaar met elkaar toen hij een aanrijding maakte, waarbij iemand overleed. Achteraf bleek dat diegene zelfmoord heeft gepleegd.
Pas na 3 a 4 maanden merkte wij dat dit veel met hem deed. Hij sliep biiv slecht en veel spierpijn etc. Hij kreeg hier goed hulp bij en hij knapt op, maar eigenlijk is het maar een maand 6 goed gegaan. Daarna gaat het steeds bergafwaarts. Het gaat velen malen slechter met hem dan de vorige keer. Hij drinkt veel, elke dag, erg geprikkeld, heel kort lontje. Agressief in het verkeer. Slaap bijzonder slecht. Het meest erge en pijnlijke vind ik dat hij zo onaardig naar mij toe is.
Sinds een maand hebben we er echt over gehad dat dit niet zo langer kan. Hij wil graag hulp, heeft ook al aan de bel getrokken, maar heeft nog geen afspraak bij de psycholoog gehad.
Wat ik met mijn topic wil? Geen idee. Ik ben niet meer gelukkig. Ik heb hem dat al verteld. Ik ben zo verdrietig. Ik weet niet meer wat ik met mijn relatie wil. Wanneer kies je ervoor om je partner te steunen en wanneer zeg je "en nu is het genoeg"?
Ik hoop dat ik met jullie tips en adviezen verder kan.
We gingen ongeveer een jaar met elkaar toen hij een aanrijding maakte, waarbij iemand overleed. Achteraf bleek dat diegene zelfmoord heeft gepleegd.
Pas na 3 a 4 maanden merkte wij dat dit veel met hem deed. Hij sliep biiv slecht en veel spierpijn etc. Hij kreeg hier goed hulp bij en hij knapt op, maar eigenlijk is het maar een maand 6 goed gegaan. Daarna gaat het steeds bergafwaarts. Het gaat velen malen slechter met hem dan de vorige keer. Hij drinkt veel, elke dag, erg geprikkeld, heel kort lontje. Agressief in het verkeer. Slaap bijzonder slecht. Het meest erge en pijnlijke vind ik dat hij zo onaardig naar mij toe is.
Sinds een maand hebben we er echt over gehad dat dit niet zo langer kan. Hij wil graag hulp, heeft ook al aan de bel getrokken, maar heeft nog geen afspraak bij de psycholoog gehad.
Wat ik met mijn topic wil? Geen idee. Ik ben niet meer gelukkig. Ik heb hem dat al verteld. Ik ben zo verdrietig. Ik weet niet meer wat ik met mijn relatie wil. Wanneer kies je ervoor om je partner te steunen en wanneer zeg je "en nu is het genoeg"?
Ik hoop dat ik met jullie tips en adviezen verder kan.
vrijdag 3 februari 2017 om 00:33
Jeetje, wat ontzettend heftig voor je man dat hij iemand doodgereden heeft (als ik dat goed begrijp). Voor jou als partner ook moeilijk om aan de zijlijn hiervan te staan.
Wat klote dat hij er nu zo destructief mee omgaat. Maar hij heeft alweer hulp ingeroepen begrijp ik? Persoonlijk zou ik dit niet het juiste moment vinden om de relatie te beeindigen. Mogelijk zou ik wel even wat afstand willen (in de buurt blijven van iemand met (zelf)destructief gedrag is heel zwaar), maar wel contact houden. En dan kijken wat de therapie gaat doen, plus een of meerdere gesprekken met therapeut en je man voeren.
Wat klote dat hij er nu zo destructief mee omgaat. Maar hij heeft alweer hulp ingeroepen begrijp ik? Persoonlijk zou ik dit niet het juiste moment vinden om de relatie te beeindigen. Mogelijk zou ik wel even wat afstand willen (in de buurt blijven van iemand met (zelf)destructief gedrag is heel zwaar), maar wel contact houden. En dan kijken wat de therapie gaat doen, plus een of meerdere gesprekken met therapeut en je man voeren.
vrijdag 3 februari 2017 om 00:33
Oke, ik sla even aan het rekenen... Jullie hebben nu 2 jaar iets. Na een jaar kreeg hij dat ongeluk, dus nu ongeveer 1 jaar geleden. Pas na 3 a 4 maanden merkten jullie dat het veel met hem deed. Hij kreeg hulp en het ging een maand of 6 goed. Dan gaat het nu dus sinds een maand of 3 bergafwaarts.
Je vriend heeft iets zeer traumatisch meegemaakt. Hij erkent dit en is bezig daar hulp voor te krijgen. En het meest erge vind jij het dat hij zo onaardig naar jou toe is? Wauw, misschien moet hij maar blij zijn dat jij het bijltje er zo makkelijk bij neer gooit.
Je vriend heeft iets zeer traumatisch meegemaakt. Hij erkent dit en is bezig daar hulp voor te krijgen. En het meest erge vind jij het dat hij zo onaardig naar jou toe is? Wauw, misschien moet hij maar blij zijn dat jij het bijltje er zo makkelijk bij neer gooit.
vrijdag 3 februari 2017 om 00:39
quote:Verhip schreef op 03 februari 2017 @ 00:33:
Oke, ik sla even aan het rekenen... Jullie hebben nu 2 jaar iets. Na een jaar kreeg hij dat ongeluk, dus nu ongeveer 1 jaar geleden. Pas na 3 a 4 maanden merkten jullie dat het veel met hem deed. Hij kreeg hulp en het ging een maand of 6 goed. Dan gaat het nu dus sinds een maand of 3 bergafwaarts.
Je vriend heeft iets zeer traumatisch meegemaakt. Hij erkent dit en is bezig daar hulp voor te krijgen. En het meest erge vind jij het dat hij zo onaardig naar jou toe is? Wauw, misschien moet hij maar blij zijn dat jij het bijltje er zo makkelijk bij neer gooit.
Je berekening klopt precies. Maar een maand geleden dat we er echt over gehad hebben dat het erg bergafwaarts gaat.
Het tweede gedeelte bedoel je niet zo aardig, maar ik ben toch blij met je reactie. Ik sluit mijn topic met wanneer blijf je steunen en wanneer is het genoeg. Het helpt mij om ook dingen van zijn kant te bekijken, want zelf praat hij erg moeilijk over zijn gevoel.
Oke, ik sla even aan het rekenen... Jullie hebben nu 2 jaar iets. Na een jaar kreeg hij dat ongeluk, dus nu ongeveer 1 jaar geleden. Pas na 3 a 4 maanden merkten jullie dat het veel met hem deed. Hij kreeg hulp en het ging een maand of 6 goed. Dan gaat het nu dus sinds een maand of 3 bergafwaarts.
Je vriend heeft iets zeer traumatisch meegemaakt. Hij erkent dit en is bezig daar hulp voor te krijgen. En het meest erge vind jij het dat hij zo onaardig naar jou toe is? Wauw, misschien moet hij maar blij zijn dat jij het bijltje er zo makkelijk bij neer gooit.
Je berekening klopt precies. Maar een maand geleden dat we er echt over gehad hebben dat het erg bergafwaarts gaat.
Het tweede gedeelte bedoel je niet zo aardig, maar ik ben toch blij met je reactie. Ik sluit mijn topic met wanneer blijf je steunen en wanneer is het genoeg. Het helpt mij om ook dingen van zijn kant te bekijken, want zelf praat hij erg moeilijk over zijn gevoel.
vrijdag 3 februari 2017 om 00:42
quote:Schaap_Veronica schreef op 03 februari 2017 @ 00:25:
Waar ik door schade & schande achter gekomen ben: je kan niet iedereen redden.
En een relatie moet gelijkwaardig zijn.Wat een vreemde reactie. Dit gaat niet over iedereen. Dit gaat over de man met wie ze al 2 jaar een relatie heeft en die iets traumatisch heeft meegemaakt, waardoor hij in de knoop is geraakt. To hoeft hem niet te redden, ze zou hem kunnen steunen in zijn herstel. En een relatie moet gelijkwaardig zijn? Met zo'n instelling hoop ik maar voor jouw (eventuele) partner dat hem nooit iets ernstigs overkomt.
Waar ik door schade & schande achter gekomen ben: je kan niet iedereen redden.
En een relatie moet gelijkwaardig zijn.Wat een vreemde reactie. Dit gaat niet over iedereen. Dit gaat over de man met wie ze al 2 jaar een relatie heeft en die iets traumatisch heeft meegemaakt, waardoor hij in de knoop is geraakt. To hoeft hem niet te redden, ze zou hem kunnen steunen in zijn herstel. En een relatie moet gelijkwaardig zijn? Met zo'n instelling hoop ik maar voor jouw (eventuele) partner dat hem nooit iets ernstigs overkomt.
vrijdag 3 februari 2017 om 00:45
Wat verhip zegt vind ik eigenlijk ook. Ik zal er nog wel voor willen vechten. Tenzij je relatie niet zo serieus is. Ik bedoel wilde en wil je met hem oud worden? Je weet dat hij anders was dus vecht er voor. Als dit jaar/jaren gaat duren en er zit geen verbetering in ja.. dan begreep ik je post maar nu 'al'. Mensen kunnen niet in 1x weer veranderen met dat soort ervaring. Had je het andersom fijn gevonden als het nu klaar was? Offff..... je was al niet gelukkig met hem...
Dit staat los van het feit hoe je je voelt natuurlijk. Sterkte
Dit staat los van het feit hoe je je voelt natuurlijk. Sterkte
Bam!!!!
vrijdag 3 februari 2017 om 00:46
quote:S-Groot schreef op 03 februari 2017 @ 00:33:
Jeetje, wat ontzettend heftig voor je man dat hij iemand doodgereden heeft (als ik dat goed begrijp). Voor jou als partner ook moeilijk om aan de zijlijn hiervan te staan.
Wat klote dat hij er nu zo destructief mee omgaat. Maar hij heeft alweer hulp ingeroepen begrijp ik? Persoonlijk zou ik dit niet het juiste moment vinden om de relatie te beeindigen. Mogelijk zou ik wel even wat afstand willen (in de buurt blijven van iemand met (zelf)destructief gedrag is heel zwaar), maar wel contact houden. En dan kijken wat de therapie gaat doen, plus een of meerdere gesprekken met therapeut en je man voeren.
Hij heeft weer hulp gezocht, maar tot een afspraak bij de psycholoog is het nog niet gekomen, vanwege drukte.
Dat afstand is iets wat ik wel zou willen, maar het gaat lastig, omdat we samenwonen. Omdat de hele situatie ook wat met mij doet, zou ik het prettig vinden om af en toe alleen te kunnen zijn. Gewoon even verdrietig zijn, uitrusten, wat ontspannend doen, hem missen, zodat als ik weer bij hem ben, beter voor hem kan zijn dan nu. Afgelopen weekend heb ik een nacht elders geslapen. Hij trekt die afstand erg slecht. Hij wil me het liefst gewoon bij zich hebben, maar elke dag samen met iemand zijn, waar je van houdt, zo zien worstelen is niet fijn.
En ja, het doet gewoon intens pijn dat hij zo onaardig is tegen mij. Dit is al met hem besproken. Hij zegt dat hij nu even tegen iedereen onaardig is, maar dat maakt voor mij de pijn niet minder.
Jeetje, wat ontzettend heftig voor je man dat hij iemand doodgereden heeft (als ik dat goed begrijp). Voor jou als partner ook moeilijk om aan de zijlijn hiervan te staan.
Wat klote dat hij er nu zo destructief mee omgaat. Maar hij heeft alweer hulp ingeroepen begrijp ik? Persoonlijk zou ik dit niet het juiste moment vinden om de relatie te beeindigen. Mogelijk zou ik wel even wat afstand willen (in de buurt blijven van iemand met (zelf)destructief gedrag is heel zwaar), maar wel contact houden. En dan kijken wat de therapie gaat doen, plus een of meerdere gesprekken met therapeut en je man voeren.
Hij heeft weer hulp gezocht, maar tot een afspraak bij de psycholoog is het nog niet gekomen, vanwege drukte.
Dat afstand is iets wat ik wel zou willen, maar het gaat lastig, omdat we samenwonen. Omdat de hele situatie ook wat met mij doet, zou ik het prettig vinden om af en toe alleen te kunnen zijn. Gewoon even verdrietig zijn, uitrusten, wat ontspannend doen, hem missen, zodat als ik weer bij hem ben, beter voor hem kan zijn dan nu. Afgelopen weekend heb ik een nacht elders geslapen. Hij trekt die afstand erg slecht. Hij wil me het liefst gewoon bij zich hebben, maar elke dag samen met iemand zijn, waar je van houdt, zo zien worstelen is niet fijn.
En ja, het doet gewoon intens pijn dat hij zo onaardig is tegen mij. Dit is al met hem besproken. Hij zegt dat hij nu even tegen iedereen onaardig is, maar dat maakt voor mij de pijn niet minder.
vrijdag 3 februari 2017 om 00:47
quote:Tulproos schreef op 03 februari 2017 @ 00:39:
[...]
Je berekening klopt precies. Maar een maand geleden dat we er echt over gehad hebben dat het erg bergafwaarts gaat.
Het tweede gedeelte bedoel je niet zo aardig, maar ik ben toch blij met je reactie. Ik sluit mijn topic met wanneer blijf je steunen en wanneer is het genoeg. Het helpt mij om ook dingen van zijn kant te bekijken, want zelf praat hij erg moeilijk over zijn gevoel.
Je vraagt wanneer het genoeg is. Dan kan alleen jijzelf beantwoorden, want dat hangt af van hoeveel je voor hem voelt en van jouw karakter/instelling. Zoals ik je lees is die liefde er niet. Dan zou je er niet eens over nadenken, maar afwachten hoe hulp je vriend gaat helpen en of jullie daarna samen weer kunnen gaan bouwen aan de relatie.
En je hebt gelijk. Ik bedoelde het inderdaad niet aardig. Maar ook niet onaardig. Ik schreef wat ik dacht. Want ik verbaas me er oprecht over dat mensen elkaar zo snel laten stikken als het even moeilijk is. Zeker omdat je in het begin van je post aangaf dat het -voor dit voorval- hartstikke goed zat tussen jullie. Maar goed, als jij het niet meer kunt opbrengen, dan houdt het op. Dat is jouw keus en jij bent de enige die de keus kan maken.
[...]
Je berekening klopt precies. Maar een maand geleden dat we er echt over gehad hebben dat het erg bergafwaarts gaat.
Het tweede gedeelte bedoel je niet zo aardig, maar ik ben toch blij met je reactie. Ik sluit mijn topic met wanneer blijf je steunen en wanneer is het genoeg. Het helpt mij om ook dingen van zijn kant te bekijken, want zelf praat hij erg moeilijk over zijn gevoel.
Je vraagt wanneer het genoeg is. Dan kan alleen jijzelf beantwoorden, want dat hangt af van hoeveel je voor hem voelt en van jouw karakter/instelling. Zoals ik je lees is die liefde er niet. Dan zou je er niet eens over nadenken, maar afwachten hoe hulp je vriend gaat helpen en of jullie daarna samen weer kunnen gaan bouwen aan de relatie.
En je hebt gelijk. Ik bedoelde het inderdaad niet aardig. Maar ook niet onaardig. Ik schreef wat ik dacht. Want ik verbaas me er oprecht over dat mensen elkaar zo snel laten stikken als het even moeilijk is. Zeker omdat je in het begin van je post aangaf dat het -voor dit voorval- hartstikke goed zat tussen jullie. Maar goed, als jij het niet meer kunt opbrengen, dan houdt het op. Dat is jouw keus en jij bent de enige die de keus kan maken.
vrijdag 3 februari 2017 om 00:52
quote:Ycjoo- schreef op 03 februari 2017 @ 00:45:
Wat verhip zegt vind ik eigenlijk ook. Ik zal er nog wel voor willen vechten. Tenzij je relatie niet zo serieus is. Ik bedoel wilde en wil je met hem oud worden? Je weet dat hij anders was dus vecht er voor. Als dit jaar/jaren gaat duren en er zit geen verbetering in ja.. dan begreep ik je post maar nu 'al'. Mensen kunnen niet in 1x weer veranderen met dat soort ervaring. Had je het andersom fijn gevonden als het nu klaar was? Offff..... je was al niet gelukkig met hem...
Dit staat los van het feit hoe je je voelt natuurlijk. SterkteIk was heel gelukkig met hem. Dankjewel voor je post. Dat twijfelen wat ik moet doen is misschien iets van mezelf. Ik ben erg snel geneigd om mezelf in bescherming te nemen. Dit is iets wat altijd binnen ons relatie besproken is. Hij weet dat ik een vertrouwensprobleem heb. Niet zo zeer qua relaties, maar meer door mijn thuissituatie. Ik heb zeg maar geen goede band met mijn moeder. En eigenlijk mezelf voorgenomen, niemand zal me meer pijn doen. Maar hier kan hij niets aan doen. Dat weet ik.
Wat verhip zegt vind ik eigenlijk ook. Ik zal er nog wel voor willen vechten. Tenzij je relatie niet zo serieus is. Ik bedoel wilde en wil je met hem oud worden? Je weet dat hij anders was dus vecht er voor. Als dit jaar/jaren gaat duren en er zit geen verbetering in ja.. dan begreep ik je post maar nu 'al'. Mensen kunnen niet in 1x weer veranderen met dat soort ervaring. Had je het andersom fijn gevonden als het nu klaar was? Offff..... je was al niet gelukkig met hem...
Dit staat los van het feit hoe je je voelt natuurlijk. SterkteIk was heel gelukkig met hem. Dankjewel voor je post. Dat twijfelen wat ik moet doen is misschien iets van mezelf. Ik ben erg snel geneigd om mezelf in bescherming te nemen. Dit is iets wat altijd binnen ons relatie besproken is. Hij weet dat ik een vertrouwensprobleem heb. Niet zo zeer qua relaties, maar meer door mijn thuissituatie. Ik heb zeg maar geen goede band met mijn moeder. En eigenlijk mezelf voorgenomen, niemand zal me meer pijn doen. Maar hier kan hij niets aan doen. Dat weet ik.
vrijdag 3 februari 2017 om 00:54
quote:swifty schreef op 03 februari 2017 @ 00:29:
Weer hulp, of betere hulp. Het gaat niet goed met je vriend en zonder goede hulp gaat het niet beter denk ik...Sterkte voor jullie!Weer hulp. Hij wil terug bij dezelfde psycholoog of psychiater die hij eerder gesproken heeft. Ik hoop nu maar dat de beste man deskundig genoeg is om de juiste hulp op te zetten.
Weer hulp, of betere hulp. Het gaat niet goed met je vriend en zonder goede hulp gaat het niet beter denk ik...Sterkte voor jullie!Weer hulp. Hij wil terug bij dezelfde psycholoog of psychiater die hij eerder gesproken heeft. Ik hoop nu maar dat de beste man deskundig genoeg is om de juiste hulp op te zetten.
vrijdag 3 februari 2017 om 01:05
quote:Verhip schreef op 03 februari 2017 @ 00:47:
[...]
Je vraagt wanneer het genoeg is. Dan kan alleen jijzelf beantwoorden, want dat hangt af hoeveel je voor hem voelt en van jouw karakter/instelling. Zoals ik je lees is die liefde er niet. Dan zou je er niet eens over nadenken, maar afwachten hoe hulp je vriend gaat helpen en of jullie daarna samen weer kunnen gaan bouwen aan de relatie.
Verstandelijk gezien is dit absoluut wat ik wil, dus misschien is het een goede opmerking van jou hoe het met de liefde zit.
Ik voel me niet meer geliefd door hem, waardoor mijn gevoel minder is. En dat is ook 1 van de dingen die mij verdrietig maakt. Ik weet gewoon hoe hij is. Ik wil niet dat onze liefde door dit kwijt is.
Ik voel me niet meer geliefd door kleine dingen. Waar hij vroeger altijd kroelde, kan hij het nu niet hebben. Zodra hij in bed ligt, draait hij zich om. Als hij wakker wordt, staat hij op, kijkt me niet aan en gaat roken. Vroeger draaide hij nog in zijn slaap met me mee in bed.
Hij heeft me ook wel eens afgesnauwd waar anderen bij stonden, terwijl hij vroeger heel liefdevol en respectvol was.
Dit soort kleine dingen doen pijn, maar ik weet dat hij het nu even niet op kan brengen.
[...]
Je vraagt wanneer het genoeg is. Dan kan alleen jijzelf beantwoorden, want dat hangt af hoeveel je voor hem voelt en van jouw karakter/instelling. Zoals ik je lees is die liefde er niet. Dan zou je er niet eens over nadenken, maar afwachten hoe hulp je vriend gaat helpen en of jullie daarna samen weer kunnen gaan bouwen aan de relatie.
Verstandelijk gezien is dit absoluut wat ik wil, dus misschien is het een goede opmerking van jou hoe het met de liefde zit.
Ik voel me niet meer geliefd door hem, waardoor mijn gevoel minder is. En dat is ook 1 van de dingen die mij verdrietig maakt. Ik weet gewoon hoe hij is. Ik wil niet dat onze liefde door dit kwijt is.
Ik voel me niet meer geliefd door kleine dingen. Waar hij vroeger altijd kroelde, kan hij het nu niet hebben. Zodra hij in bed ligt, draait hij zich om. Als hij wakker wordt, staat hij op, kijkt me niet aan en gaat roken. Vroeger draaide hij nog in zijn slaap met me mee in bed.
Hij heeft me ook wel eens afgesnauwd waar anderen bij stonden, terwijl hij vroeger heel liefdevol en respectvol was.
Dit soort kleine dingen doen pijn, maar ik weet dat hij het nu even niet op kan brengen.
vrijdag 3 februari 2017 om 01:13
quote:Tulproos schreef op 03 februari 2017 @ 01:05:
[...]
Verstandelijk gezien is dit absoluut wat ik wil, dus misschien is het een goede opmerking van jou hoe het met de liefde zit.
Ik voel me niet meer geliefd door hem, waardoor mijn gevoel minder is. En dat is ook 1 van de dingen die mij verdrietig maakt. Ik weet gewoon hoe hij is. Ik wil niet dat onze liefde door dit kwijt is.
Ik voel me niet meer geliefd door kleine dingen. Waar hij vroeger altijd kroelde, kan hij het nu niet hebben. Zodra hij in bed ligt, draait hij zich om. Als hij wakker wordt, staat hij op, kijkt me niet aan en gaat roken. Vroeger draaide hij nog in zijn slaap met me mee in bed.
Hij heeft me ook wel eens afgesnauwd waar anderen bij stonden, terwijl hij vroeger heel liefdevol en respectvol was.
Dit soort kleine dingen doen pijn, maar ik weet dat hij het nu even niet op kan brengen.Wat maakt dat jij -in deze periode waarin je vriend het heel erg zwaar heeft- het zo om jouzelf wil laten draaien? Je postte iets over je verleden. Ik kan me zo voorstellen dat dit dan een situatie is waarin die pijn weer naar voren komt bij je. Maar kun je je echt niet beseffen dat er soms situaties zijn, waarin je jezelf even aan de kant moet schuiven om er voor een ander te kunnen zijn? En als er nog zoveel 'oud zeer' bij je zit, is het dan niet verstandig om daar in de toekomst mee aan de slag te gaan?
[...]
Verstandelijk gezien is dit absoluut wat ik wil, dus misschien is het een goede opmerking van jou hoe het met de liefde zit.
Ik voel me niet meer geliefd door hem, waardoor mijn gevoel minder is. En dat is ook 1 van de dingen die mij verdrietig maakt. Ik weet gewoon hoe hij is. Ik wil niet dat onze liefde door dit kwijt is.
Ik voel me niet meer geliefd door kleine dingen. Waar hij vroeger altijd kroelde, kan hij het nu niet hebben. Zodra hij in bed ligt, draait hij zich om. Als hij wakker wordt, staat hij op, kijkt me niet aan en gaat roken. Vroeger draaide hij nog in zijn slaap met me mee in bed.
Hij heeft me ook wel eens afgesnauwd waar anderen bij stonden, terwijl hij vroeger heel liefdevol en respectvol was.
Dit soort kleine dingen doen pijn, maar ik weet dat hij het nu even niet op kan brengen.Wat maakt dat jij -in deze periode waarin je vriend het heel erg zwaar heeft- het zo om jouzelf wil laten draaien? Je postte iets over je verleden. Ik kan me zo voorstellen dat dit dan een situatie is waarin die pijn weer naar voren komt bij je. Maar kun je je echt niet beseffen dat er soms situaties zijn, waarin je jezelf even aan de kant moet schuiven om er voor een ander te kunnen zijn? En als er nog zoveel 'oud zeer' bij je zit, is het dan niet verstandig om daar in de toekomst mee aan de slag te gaan?
vrijdag 3 februari 2017 om 01:15
quote:Tulproos schreef op 03 februari 2017 @ 01:09:
Ik zal inderdaad meer naar mijn gevoel moeten luisteren. De stekker uittrekken is te rigoreus. Ik wil minimaal afwachten of het beter gaat nadat hij hulp heeft gehad, maar soms zou ik mezelf even willen terug trekken.Dan denk ik dat je die ruimte ook echt moet nemen. Ja, je vriend heeft het heel zwaar en fijn dat hij steun aan je heeft, máár: jij ben ook je eigen persoon, jij hebt ook behoeftes/grenzen/emoties. Dus bespreek dit met je vriend, geef aan dat je af en toe wat ruimte voor jezelf nodig hebt en overleg hoe jullie dat vorm zouden kunnen geven.
Ik zal inderdaad meer naar mijn gevoel moeten luisteren. De stekker uittrekken is te rigoreus. Ik wil minimaal afwachten of het beter gaat nadat hij hulp heeft gehad, maar soms zou ik mezelf even willen terug trekken.Dan denk ik dat je die ruimte ook echt moet nemen. Ja, je vriend heeft het heel zwaar en fijn dat hij steun aan je heeft, máár: jij ben ook je eigen persoon, jij hebt ook behoeftes/grenzen/emoties. Dus bespreek dit met je vriend, geef aan dat je af en toe wat ruimte voor jezelf nodig hebt en overleg hoe jullie dat vorm zouden kunnen geven.
vrijdag 3 februari 2017 om 01:16
quote:Tulproos schreef op 03 februari 2017 @ 00:52:
Hij weet dat ik een vertrouwensprobleem heb. Niet zo zeer qua relaties, maar meer door mijn thuissituatie. Ik heb zeg maar geen goede band met mijn moeder. En eigenlijk mezelf voorgenomen, niemand zal me meer pijn doen.
In feite kun je dan geen relaties aangaan. Weigeren om pijn gedaan te worden betekent dat je deur naar een ander hooguit op een kiertje staat en je die snel dichtgooit zodra het kwetsend zou kunnen worden. Het is begrijpelijk maar ook snel egocentrisch omdat je gericht bent op zelfbehoud.
Als iemand over je grenzen gaat is dat niet verkeerd dus ik snap je dilemma. Maar misschien is dit juist een uitgelezen kans om te oefenen met een gezonde balans tussen open en kwetsbaar blijven en je grenzen bewaken zonder de ander gelijk geheel buiten te hoeven sluiten.
Wat een vreselijke ervaring voor je vriend, ik hoop dat hij goede hulp zal krijgen hierbij.
Hij weet dat ik een vertrouwensprobleem heb. Niet zo zeer qua relaties, maar meer door mijn thuissituatie. Ik heb zeg maar geen goede band met mijn moeder. En eigenlijk mezelf voorgenomen, niemand zal me meer pijn doen.
In feite kun je dan geen relaties aangaan. Weigeren om pijn gedaan te worden betekent dat je deur naar een ander hooguit op een kiertje staat en je die snel dichtgooit zodra het kwetsend zou kunnen worden. Het is begrijpelijk maar ook snel egocentrisch omdat je gericht bent op zelfbehoud.
Als iemand over je grenzen gaat is dat niet verkeerd dus ik snap je dilemma. Maar misschien is dit juist een uitgelezen kans om te oefenen met een gezonde balans tussen open en kwetsbaar blijven en je grenzen bewaken zonder de ander gelijk geheel buiten te hoeven sluiten.
Wat een vreselijke ervaring voor je vriend, ik hoop dat hij goede hulp zal krijgen hierbij.
vrijdag 3 februari 2017 om 01:17
Om op dit moment de relatie te beëindigen vind ik erg egoïstisch: juist op het moment dat iemand jou zo verschrikkelijk hard nodig heeft, loop jij weg. Omdat het jou verdrietig maakt. Moet je je voorstellen wat hij allemaal moet doormaken. Een relatie gaat niet altijd over rozen... Ikzelf heb helaas ook iets traumatisch meegemaakt en poef, weg waren al mijn 'vrienden'. Dit soort verhalen maken mij dus echt heel boos, sorry. Dat gevoel van eenzaamheid en onbegrip wil je hem toch niet aandoen?
vrijdag 3 februari 2017 om 01:22
quote:Verhip schreef op 03 februari 2017 @ 01:13:
[...]
Wat maakt dat jij -in deze periode waarin je vriend het heel erg zwaar heeft- het zo om jouzelf wil laten draaien? Je postte iets over je verleden. Ik kan me zo voorstellen dat dit dan een situatie is waarin die pijn weer naar voren komt bij je. Maar kun je je echt niet beseffen dat er soms situaties zijn, waarin je jezelf even aan de kant moet schuiven om er voor een ander te kunnen zijn? En als er nog zoveel 'oud zeer' bij je zit, is het dan niet verstandig om daar in de toekomst mee aan de slag te gaan?Ik snap eigenlijk niet zo goed waarom ik mijn gevoel niet even opzij kan zetten voor hem. Als ik dat gevoel goed zou kunnen plaatsen, had ik er vast vrede mee, maar nu weet ik dat niet precies. Ene keer denk dat het door mijn vroegere thuissituatie komt. Andere keer doordat ik me afgewezen voel door hem. Weer een andere keer de angst dat hij er niet bovenop komt. Ik weet het gewoon niet, maar ik baal er wel van. Het zou het allemaal een stuk gemakkelijker maken als ik niet zo met mezelf worstelde.
[...]
Wat maakt dat jij -in deze periode waarin je vriend het heel erg zwaar heeft- het zo om jouzelf wil laten draaien? Je postte iets over je verleden. Ik kan me zo voorstellen dat dit dan een situatie is waarin die pijn weer naar voren komt bij je. Maar kun je je echt niet beseffen dat er soms situaties zijn, waarin je jezelf even aan de kant moet schuiven om er voor een ander te kunnen zijn? En als er nog zoveel 'oud zeer' bij je zit, is het dan niet verstandig om daar in de toekomst mee aan de slag te gaan?Ik snap eigenlijk niet zo goed waarom ik mijn gevoel niet even opzij kan zetten voor hem. Als ik dat gevoel goed zou kunnen plaatsen, had ik er vast vrede mee, maar nu weet ik dat niet precies. Ene keer denk dat het door mijn vroegere thuissituatie komt. Andere keer doordat ik me afgewezen voel door hem. Weer een andere keer de angst dat hij er niet bovenop komt. Ik weet het gewoon niet, maar ik baal er wel van. Het zou het allemaal een stuk gemakkelijker maken als ik niet zo met mezelf worstelde.
vrijdag 3 februari 2017 om 01:27
quote:S-Groot schreef op 03 februari 2017 @ 01:15:
[...]
Dan denk ik dat je die ruimte ook echt moet nemen. Ja, je vriend heeft het heel zwaar en fijn dat hij steun aan je heeft, máár: jij ben ook je eigen persoon, jij hebt ook behoeftes/grenzen/emoties. Dus bespreek dit met je vriend, geef aan dat je af en toe wat ruimte voor jezelf nodig hebt en overleg hoe jullie dat vorm zouden kunnen geven.Ik ga dit van het weekend inderdaad bespreken. Ik wil het wel in overleg, zodat hij niet denkt dat ik onze relatie gelijk afbouw.
[...]
Dan denk ik dat je die ruimte ook echt moet nemen. Ja, je vriend heeft het heel zwaar en fijn dat hij steun aan je heeft, máár: jij ben ook je eigen persoon, jij hebt ook behoeftes/grenzen/emoties. Dus bespreek dit met je vriend, geef aan dat je af en toe wat ruimte voor jezelf nodig hebt en overleg hoe jullie dat vorm zouden kunnen geven.Ik ga dit van het weekend inderdaad bespreken. Ik wil het wel in overleg, zodat hij niet denkt dat ik onze relatie gelijk afbouw.
vrijdag 3 februari 2017 om 01:31
Jij bent dus een vriendin voor de goede tijden..... sorry, maar zo komt t echt over door de uitgerekende tijdlijn.
Dus óf het zat eigenlijk al niet goed, óf je gaat gelijk gevoelsmatig afhaken zodra het lastig is. Fijne steun ben jij
As hij nou niks zou onderkennen of geen hulp zou willen vind ik het nog wat anders, maar nu..
En (dit bedoel ik niet onaardig); klinkt alsof jij ook wel wat hulp kunt gebruiken.
Hoe zou jij het vinden als jij volgende maand wat zou krijgen en hij zich direct afvraagt of hij het wel trekt & afstand neemt, ergens anders gaat slapen?
Iets met in goede tijden en slechte tijden? Niet voor niks is dat ook een onderdeel van de huwelijksbelofte, shit happens en iedereen krijgt zijn deel, misschien ben jij de volgende die aan de beurt is. Wil je dan nog zo graag alleen zijn?
Dus óf het zat eigenlijk al niet goed, óf je gaat gelijk gevoelsmatig afhaken zodra het lastig is. Fijne steun ben jij
As hij nou niks zou onderkennen of geen hulp zou willen vind ik het nog wat anders, maar nu..
En (dit bedoel ik niet onaardig); klinkt alsof jij ook wel wat hulp kunt gebruiken.
Hoe zou jij het vinden als jij volgende maand wat zou krijgen en hij zich direct afvraagt of hij het wel trekt & afstand neemt, ergens anders gaat slapen?
Iets met in goede tijden en slechte tijden? Niet voor niks is dat ook een onderdeel van de huwelijksbelofte, shit happens en iedereen krijgt zijn deel, misschien ben jij de volgende die aan de beurt is. Wil je dan nog zo graag alleen zijn?