Stagestress!

Hey, ik loop sinds 3 dagen stage bij een bedrijf dat zorg rondom gezinnen/kinderen/jongeren in en opzet. Mijn begeleider is er op woensdag en vrijdag nooit, waarnaar zij mij verzocht om bij de andere teamleden waarmee ik samenwerk te vragen of ik bij hen kan aansluiten op die dagen. Vandaag kwam ik op het bureau en het komt erop neer dat een teamlid die dag niks had te doen en drie andere leden mij niet konden meenemen omdat de cliënt geen stagiaires erbij wilt hebben. Ik heb de ochtend hard gewerkt aan het uitwerken van enkele verslagjes en wilde ook dossiers enz inzien, maar vanwege problemen met codes kan ik dat voorlopig nog niet inzien... Na meerdere malen gevraagd te hebben of ik vandaag of volgende week meekon met iemand kwam daar geen enkel resultaat uit. Het kon niet, moest nagevraagd worden, geen tijd etc. Rond 2 uur had ik het gehad met doelloos computeren en besloot om te gaan waarop een teamlid antwoorde: 'Ga je nu al?!'. Oeps.

Ik maak me continu zorgen om stage. Mijn begeleider zal vast teleurgesteld zijn, omdat ze zal denken dat ik niet hard genoeg geprobeerd heb (ik kan mensen toch niet blijven lastigvallen?). Ik heb koppijn, slaap slecht en kan aan niets anders denken dan stage, wat er van me verwacht wordt, of ik alles wel goed doe...



Heeft iemand tips voor me om hiermee om te gaan? Hoe ik ervoor kan zorgen dat ik meer te doen heb? (Ik kan niet met andere teams meegaan ivm de uiteenlopende zaken).



Dankje!

quote:Lady_Vintage schreef op 08 februari 2017 @ 16:33:

Na drie dagen stage al zo in de stress zitten is een beetje overdreven vind je niet? Daarnaast is naar huis gaan ook niet echt handig. HD je echt niet nog wat kunnen doen? Alvast starten met je stageverslag?



Vraag je leidinggevende een iets meer dichtgetimmerd plan voor de dagen waarop zij er niet is. Zeg dat dit lastig werkt en kijk naar oplossingen.Haha je hebt gelijk maar dat is een typisch trekje van mezelf, ik stress om alles. Daarnaast had ik alles wat ik zo ver voor mijn stageverslag kon doen vandaag uitgetypt, doorgemaild, geprobeerd codes te krijgen voor de dossiers en alle afspraken nagegaan die voor het team de komende weken opstonden. Ik kon eigenlijk niet meer doen dan dat. Ik leg het morgen voor mijn begeleider en hoop dat daar iets uitkomt.

quote:ADancerBlogs schreef op 08 februari 2017 @ 17:14:

Ik steek je even een hart onder de riem. Ik weet precies hoe je je voelt. Tijdens mijn allereerste stage ooit, overleed - midden in de eerste week - de vader van mijn stagebegeleider, compleet onverwacht. Net als jij stond ik er toen helemaal alleen voor en ik werd er ook diep ongelukkig van dat mensen mij zo 'op afstand hielden', ook omdat er cliënten waren die geen stagiares wilden zien.



Ik was het op de tweede dag 'alleen en nieuw zijn' zo zat, dat ik bedacht dat als er niemand was om mij een bepaalde kant op te sturen, ik dat dus lekker zelf kon bepalen. Ik zette mijn assertiviteitsknop om. Ik sprak 'collega's' aan om mee te lopen en als ze dan een cliënt hadden die geen stagiaires wilde, vroeg ik waar ik hen dan daarna kon ontmoeten zodat ik wel met hun mee kon naar de cliënten die er géén probleem van maakte. Ik drong mezelf dus een beetje op, maar ik deed het om mijn eigen leerproces te bewaken. Ik ben ook mee gaan lopen met mensen die niet mijn beroep hadden, maar die een andere taak vervulden om dezelfde cliënten heen, zoals een casemanager, een fysiotherapeut die bij de mensen aan huis kwam, etc.. Andere takken van sport die ook invloeden hadden op de zorg.

Ik snap dat dingen uitwerken je heel snel gaat vervelen. Logisch! En dat je uit verveling dan maar naar huis gaat snap ik óók. Als het rustig was op kantoor, dan vroeg ik iedereen of ik hen ergens bij kon helpen. In het begin vertrouwden ze mij natuurlijk alleen met de 'suffe klusjes' als dingen kopiëren, etiketten printen, etc., maar op den duur zien ze in je assertiviteit en leergierigheid dat er iemand zit die ook mee wil denken en verbeteren en toen lieten ze mij zorgplannen schrijven, intakes voorbereiden, enz.. Neem eventueel opdrachten van school mee voor als er écht bij niemand iets te doen is, zodat je wel bezig kunt blijven. En, als iemand dan opspringt om iets te gaan doen, spring mee op en vraag of je mee mag. Nee heb je, ja kun je krijgen.



Dus mijn advies: geef niet op, wacht niet af, trek je eigen plan. Formuleer leerdoelen en benader dan de medewerker die de werkzaamheden doet die daarbij aansluiten. Als je hun benadert met je leerdoelen, dan is het al moeilijker voor hen om je te weigeren, want een stagiaire moeten ze nou eenmaal op sleeptouw nemen. Anders zul je natuurlijk nooit iets kunnen leren. Stel jezelf leergierig en behulpzaam op; dat zijn gewenste kwaliteiten in stagiaires. Verwacht niet dat als jij angstvallig als een zielig vogeltje vraagt "wie?" jou mee zou willen nemen, puur en alleen omdat je niks anders te doen hebt, zonder duidelijk doel, ze voor je in de rij zullen staan. Zij horen liever van jou waarom jij nou juist met hen mee zou willen! En kijk ook 'outside of the box'. Zijn er nog andere functies met wie je mee zou kunnen lopen, om de hulpverlening vanuit een andere invalshoek kunt ervaren?

TO, als ik het kon, kun jij dat ook. Assertiviteit wordt gewaardeerd. Toen mijn stagebegeleider terugkwam, had ik haar niet meer nodig om mijn dagen in te delen en hoefde ze mij alleen nog maar op sleeptouw te nemen als ik er ZELF om vroeg. Daarna moest ze mij alleen nog maar beoordelen. Dus, houd moed!Wauw wat fijn om jouw verhaal te lezen! Inderdaad heel erg interessant om ook met iemand mee te lopen die juist niet doet waar jij voor leert maar puur voor de ervaring. En inderdaad, de volgende keer als zoiets voordoet ga ik vragen of ik wat kleine taken zou kunnen overnemen en eventueel zelf aan school kan werken. Ik heb zojuist mijn begeleider gemaild met mijn verhaal en dat ik me schuldig voel voor mijn snelle vertrek. Ik hoop dat dit probleem alleen iets is voor in de beginfase; ik ga mijn best doen om mijn tijd te vullen. Dankje!

quote:blueeyes*3 schreef op 08 februari 2017 @ 17:42:

Vraag: is het in jouw team of in die organisatie standaard dat ook stagiairs toegang krijgen tot alle dossiers? Hier namelijk niet, en dat zou kunnen verklaren waarom je niet zomaar in de dossiers kan.



Verder lees ik wat teleurstelling in je bericht als het gaat om cliënten die geen stagiairs erbij willen hebben. Aangezien ik zo'n client ben, vraag ik me af a) of dat klopt en b) waarom dat zo'n teleurstelling is.



Op je eerste vraag; stagiaires mogen alles inzien en met alles meedoen. Omdat ik stagiare en dus nieuw ben moeten er codes aangemaakt worden maar vanwege systeemproblemen ben ik niet de enige die niet in het systeem komt.



Op je tweede vraag; ik heb er respect voor als cliënten mij als stagiaire er niet bij willen hebben en begrijp ook dat pottenkijkers niet zo fijn zijn. De teleurstelling zat mij eerder in het feit dat ik niet het verzoek van mijn begeleider heb kunnen volbrengen door met anderen mee te gaan. Ik vind het vervelend dat ik niet heb kunnen doen wat ze van mij verwachtte.

quote:Redcurls schreef op 08 februari 2017 @ 17:44:

extra tip buiten al vele goede tips vraag eens aan je begeleider of er een collega is waar je naar toe kan bij afwezigheid van je begeleider. soort inval als het ware. dan heb je nog iemand anders om bij te komen. verder nooit zomaar weg gaan en ga al je vragen op papier zetten en bespreken. van wat te doen als ik met niemand mee kan tot een plan samen opstellen hoe en wanneer je wel mee kan. geeft rust en duidelijkheid.Dat vind ik een hele goeie! Idd kijken of er een soort van tweede begeleider is waar ik terecht kan. Mijn begeleider zei dat de 'last' op het hele team komt te liggen omdat zijzelf ook een erg volle agenda heeft met zaken waar ik niet altijd bij kan en mag zijn, maar ik ga die vraag toch alsnog stellen. Bedankt!