Relaties
alle pijlers
Ik zit in de knoop
zaterdag 11 februari 2017 om 21:24
Hallo,
Ik kwam via google hier terecht, en heb meteen een account aangemaakt. Ik worstel namelijk nogal met iets.
Ik hoop dat jullie mij advies kunnen geven waar ik mee aan de slag kan, want ik word gek van mijzelf.
Bijna anderhalf jaar geleden heeft mijn ex mij verlaten, hij wilde niet meer, zij gevoel was veranderd voor mij. Dit was 4 maanden na de geboorte van ons zoontje. Ik was compleet gebroken, maar heb de boel weer opgepakt en het gaat nu goed.
Samen met mijn zoontje heb ik een mooi huisje, hij komt niks tekort en we genieten.
We hebben een soort co-ouderschap die ook erg goed en rustig verloopt, er zijn dus eigenlijk totaal geen problemen.
Nu komt alleen mijn probleem, ik heb mijn ex met mijn gevoel nog steeds niet los kunnen laten. In mijn hoofd wel, ik weet dat het nooit meer zal werken omdat er ook veel gebeurd is, ook in mijn vertrouwen ( niet vreemdgaan o.i.d. maar leugens). Maar min hart houdt nog steeds van hem, we zijn nu al een tijd uit elkaar en het zou me ook niet verbazen als hij weer aan het daten is etc. alleen dat doet mij ook nog steeds veel pijn en ik word er jaloers van, ook al weet ik dat het moment komt.
Ik heb ook al een vermoeden met wie hij is, en ik vergelijk mezelf ook steeds met haar, en daar word ik enorm onzeker van.
Echter zelf heb ik ook iemand ontmoet, we doen het heel rustig aan, zien elkaar 1 x per week en hebben het leuk met elkaar. Beide willen we niet te snel in een relatie hoppen en zijn nu ongeveer al 4 maanden rustig aan het daten, we zijn exclusief en onze vrienden weten het, maar verder willen we het nog niet naar buiten brengen.
Ik zit dus flink in de knoop, mijn hart behoort ook nog steeds ergens toe aan mijn ex, en die mis ik soms zo erg.. en ik kan soms zo in paniek zijn als het lijkt alsof hij een ander heeft, maar aan de andere kant vind ik het ook enorm fijn met de nieuwe man in mijn leven ( die weet trouwens van mijn wirwar aan gevoelens af)Daarom kijken we ook rustig waar het heen gaat, we hebben het nu leuk en we kijken nog even niet naar een verre toekomst. En mijn hoofd weet ook dat ik is moet loskomen van mijn ex, maar ik krijg het niet gedaan.
Trouwens, hij heeft mijn zoontje nog niet ontmoet, dat wil ik pas doen als ik er volledig voor kan gaan ( wat nu dus nog niet lukt) dus die krijgt er allemaal nog niks van mee.
Hebben jullie tips waar ik een beetje mee kan werken? Hoe ik hem echt helemaal uit mijn systeem kan krijgen? We hebben al geen contact meer, en zien elkaar 1 x per week met het wisselen van de dagen van ons zoontje.
Excuses voor het lange verhaal
Ik kwam via google hier terecht, en heb meteen een account aangemaakt. Ik worstel namelijk nogal met iets.
Ik hoop dat jullie mij advies kunnen geven waar ik mee aan de slag kan, want ik word gek van mijzelf.
Bijna anderhalf jaar geleden heeft mijn ex mij verlaten, hij wilde niet meer, zij gevoel was veranderd voor mij. Dit was 4 maanden na de geboorte van ons zoontje. Ik was compleet gebroken, maar heb de boel weer opgepakt en het gaat nu goed.
Samen met mijn zoontje heb ik een mooi huisje, hij komt niks tekort en we genieten.
We hebben een soort co-ouderschap die ook erg goed en rustig verloopt, er zijn dus eigenlijk totaal geen problemen.
Nu komt alleen mijn probleem, ik heb mijn ex met mijn gevoel nog steeds niet los kunnen laten. In mijn hoofd wel, ik weet dat het nooit meer zal werken omdat er ook veel gebeurd is, ook in mijn vertrouwen ( niet vreemdgaan o.i.d. maar leugens). Maar min hart houdt nog steeds van hem, we zijn nu al een tijd uit elkaar en het zou me ook niet verbazen als hij weer aan het daten is etc. alleen dat doet mij ook nog steeds veel pijn en ik word er jaloers van, ook al weet ik dat het moment komt.
Ik heb ook al een vermoeden met wie hij is, en ik vergelijk mezelf ook steeds met haar, en daar word ik enorm onzeker van.
Echter zelf heb ik ook iemand ontmoet, we doen het heel rustig aan, zien elkaar 1 x per week en hebben het leuk met elkaar. Beide willen we niet te snel in een relatie hoppen en zijn nu ongeveer al 4 maanden rustig aan het daten, we zijn exclusief en onze vrienden weten het, maar verder willen we het nog niet naar buiten brengen.
Ik zit dus flink in de knoop, mijn hart behoort ook nog steeds ergens toe aan mijn ex, en die mis ik soms zo erg.. en ik kan soms zo in paniek zijn als het lijkt alsof hij een ander heeft, maar aan de andere kant vind ik het ook enorm fijn met de nieuwe man in mijn leven ( die weet trouwens van mijn wirwar aan gevoelens af)Daarom kijken we ook rustig waar het heen gaat, we hebben het nu leuk en we kijken nog even niet naar een verre toekomst. En mijn hoofd weet ook dat ik is moet loskomen van mijn ex, maar ik krijg het niet gedaan.
Trouwens, hij heeft mijn zoontje nog niet ontmoet, dat wil ik pas doen als ik er volledig voor kan gaan ( wat nu dus nog niet lukt) dus die krijgt er allemaal nog niks van mee.
Hebben jullie tips waar ik een beetje mee kan werken? Hoe ik hem echt helemaal uit mijn systeem kan krijgen? We hebben al geen contact meer, en zien elkaar 1 x per week met het wisselen van de dagen van ons zoontje.
Excuses voor het lange verhaal
zaterdag 11 februari 2017 om 21:36
Joh neem even de tijd om zaken gevoelsmatig ook te plaatsen en gebruik ondertussen niet iemand anders. Dat is niet eerlijk naar hem,jezelf en jouw kindje.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 11 februari 2017 om 21:38
Geen gemakkelijke situatie. Je hebt wel een opmerkelijke naam gekozen .. het lijkt alsof je eerder te veel gevoelens hebt dan te weinig, maar dat terzijde.
Wel goed dat je vraag is HOE je hem uit je systeem kan krijgen en niet OF je hem uit je systeem moet krijgen.
Ik denk dat daar misschien ook wel het antwoord in zit; je weet al hoe het zit.
In praktijk brengen is dan lastiger. Zeker als je wat dat betreft heel dicht bij elkaar hebt gestaan en ook nog steeds een belangrijk deel in je leven met elkaar samen hebt (zoon). Kan je zelf iets bedenken waardoor je je beter realiseerd wat je al weet?
Wel goed dat je vraag is HOE je hem uit je systeem kan krijgen en niet OF je hem uit je systeem moet krijgen.
Ik denk dat daar misschien ook wel het antwoord in zit; je weet al hoe het zit.
In praktijk brengen is dan lastiger. Zeker als je wat dat betreft heel dicht bij elkaar hebt gestaan en ook nog steeds een belangrijk deel in je leven met elkaar samen hebt (zoon). Kan je zelf iets bedenken waardoor je je beter realiseerd wat je al weet?
zaterdag 11 februari 2017 om 21:46
Ik vind persoonlijk niet dat ik hem gebruik, ik ben helemaal open richting hem. We hebben elkaar ook als vrienden leren kennen en veel gepraat. Pas 4 maanden geleden merkten we dat we toch wel een enorme klik hebben met elkaar, en we heel veel raakvlakken hebben.
Ergens weet ik ook dat ik nog niet uitgerouwd ben, maar we zijn nu bijna anderhalfjaar verder en wil ik ook eens door, zeker nu ik iemand heb gevonden waar het wel erg goed mee klikt.
@shifty
Bedankt voor je fijne reactie.
Wat ik vooral veel doe, is tegen mezelf zeggen dat als hij een nieuwe vriendin etc heeft, ik er echt niet dood aan ga, ook omdat ik zelf dus ook iemand heb gevonden waar het mee klikt en dat los staat van alles wat ik met hem had.
Ook stel ik niemand vragen over mijn ex, ik kijk niet op facebookprofielen en heb iedereen uit zijn omgeving die ik op facebook had verwijderd. Juist om zoveel mogelijk uit zijn ( en mijn oude) leven weg te gaan, om helemaal los te kunnen komen.
Nu heb ik dus iemand ontmoet, en wil ik dat dus ook niet zomaar stoppen omdat ik nog niet 100% er klaar voor ben. Heel vaak praat ik mezelf dan ook echt weer met twee benen op de grond als ik teveel ga nadenken in mijn hoofd.
Ik zou eigenlijk verder bijna niet meer weten wat ik zou moeten doen, het niet loslaten van mijn ex houdt me er namelijk ook in tegen om vol te gaan voor de nieuwe man.
Ergens weet ik ook dat ik nog niet uitgerouwd ben, maar we zijn nu bijna anderhalfjaar verder en wil ik ook eens door, zeker nu ik iemand heb gevonden waar het wel erg goed mee klikt.
@shifty
Bedankt voor je fijne reactie.
Wat ik vooral veel doe, is tegen mezelf zeggen dat als hij een nieuwe vriendin etc heeft, ik er echt niet dood aan ga, ook omdat ik zelf dus ook iemand heb gevonden waar het mee klikt en dat los staat van alles wat ik met hem had.
Ook stel ik niemand vragen over mijn ex, ik kijk niet op facebookprofielen en heb iedereen uit zijn omgeving die ik op facebook had verwijderd. Juist om zoveel mogelijk uit zijn ( en mijn oude) leven weg te gaan, om helemaal los te kunnen komen.
Nu heb ik dus iemand ontmoet, en wil ik dat dus ook niet zomaar stoppen omdat ik nog niet 100% er klaar voor ben. Heel vaak praat ik mezelf dan ook echt weer met twee benen op de grond als ik teveel ga nadenken in mijn hoofd.
Ik zou eigenlijk verder bijna niet meer weten wat ik zou moeten doen, het niet loslaten van mijn ex houdt me er namelijk ook in tegen om vol te gaan voor de nieuwe man.
zaterdag 11 februari 2017 om 21:55
Tja, het gevoel zal met de tijd vast wel slijten.
En een nieuwe relatie kan een heel stuk helpen dat proces wat te versnellen.
Ik was ooit ook niet los van een ex, kreeg een nieuwe relatie, dacht dat het allemaal wel goed ging.
En na verloop van tijd realiseerde ik me toch dat ik met die nieuwe man helemaal niets had.
Ik had hem gebruikt om iets te verwerken. En ik kan oprecht zeggen dat ik dat op dat moment zelf echt niet doorhad.
En een nieuwe relatie kan een heel stuk helpen dat proces wat te versnellen.
Ik was ooit ook niet los van een ex, kreeg een nieuwe relatie, dacht dat het allemaal wel goed ging.
En na verloop van tijd realiseerde ik me toch dat ik met die nieuwe man helemaal niets had.
Ik had hem gebruikt om iets te verwerken. En ik kan oprecht zeggen dat ik dat op dat moment zelf echt niet doorhad.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
zaterdag 11 februari 2017 om 22:05
Lastig hoor om te bedenken wat de juiste weg hierin is.
Ik kan me echt goed voorstellen dat het gewoon niet makkelijk loslaten is ook al besef je dat die gedachtengang geen toekomst heeft.
En tijd geven is ook zo'n vanzelfsprekend gegeven. Zou het kunnen helpen als je een bepaalde gedachtengang volgt:
- Wat zou je doen als hij morgen met een bosje bloemen op de stoep zou staan om het goed te maken?
- Stel je hem eens voor met een/zijn nieuwe vriendin. Ben je dan ook blij voor haar? Waar zou je haar voor waarschuwen?
- Stel jezelf voor over twee jaar .. zit je dan nog steeds in deze situatie? En zo niet, waarom dan twee jaar wachten?
En daarnaast kan het misschien eens een idee zijn om er even een paar dagen tussenuit te gaan. Of in je uppie .. of met je nieuwe vriend. In je uppie kan je goed je gedachten op een rijtje zetten. Samen met je vriend kan je ervaren wat het is om dicht op elkaars lip te zitten ?
Ik kan me echt goed voorstellen dat het gewoon niet makkelijk loslaten is ook al besef je dat die gedachtengang geen toekomst heeft.
En tijd geven is ook zo'n vanzelfsprekend gegeven. Zou het kunnen helpen als je een bepaalde gedachtengang volgt:
- Wat zou je doen als hij morgen met een bosje bloemen op de stoep zou staan om het goed te maken?
- Stel je hem eens voor met een/zijn nieuwe vriendin. Ben je dan ook blij voor haar? Waar zou je haar voor waarschuwen?
- Stel jezelf voor over twee jaar .. zit je dan nog steeds in deze situatie? En zo niet, waarom dan twee jaar wachten?
En daarnaast kan het misschien eens een idee zijn om er even een paar dagen tussenuit te gaan. Of in je uppie .. of met je nieuwe vriend. In je uppie kan je goed je gedachten op een rijtje zetten. Samen met je vriend kan je ervaren wat het is om dicht op elkaars lip te zitten ?
zaterdag 11 februari 2017 om 22:08
T lijkt me geen kattepis, net bevallen, wennen aan de kleine en alles wat daar mee samenvalt. Krijg je te horen dat hij er klaar mee is. Sta je dan. Helemaal niet zoals je het jezelf had voorgesteld. Dan nog alle praktische zaken,
het verhuizen, omgangsregeling en de hele mikmak.
Dan vind ik na 1,5 jaar verwachten dat je alles verwerkt hebt rooskleurig. T begint net in rustig vaarwater te komen èn dat zijn vaak de tijden dat dingen verwerkt kùnnen worden, omdat er rust in de rest van het leven is.
het verhuizen, omgangsregeling en de hele mikmak.
Dan vind ik na 1,5 jaar verwachten dat je alles verwerkt hebt rooskleurig. T begint net in rustig vaarwater te komen èn dat zijn vaak de tijden dat dingen verwerkt kùnnen worden, omdat er rust in de rest van het leven is.
zaterdag 11 februari 2017 om 22:09
Moeilijk is dat. Misschien dat je zodra je hem ziet met zijn geliefde en je ziet dat hij heel erg gelukkig is, je eindelijk pas begrijpt dat het menens is. Of misschien moet je maar wachten tot je kind zo groot is, dat hij zelf naar zijn vader kan lopen zodat je hem niet hoeft te zien. Uit het oog uit het hart werkt echt zo, mits je niet willens en wetens je gehechtheid gaat voeden.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zaterdag 11 februari 2017 om 22:10
Komt er ook niet veel terug juist omdat je nu in een nieuwe relatie zit? Dat veel dingen je opnieuw doen denken aan je ex?
Het klinkt alsof je een begripvolle nieuwe vriend hebt, en je gaat ook verstandig om met de situatie en je zoontje. Geef het de tijd, probeer zoveel mogelijk afstand te nemen van je ex. Kijk gewoon hoe het verder gaat met je nieuwe vriend. Misschien is hij een rebound, maar misschien niet, en is dit een tijdelijke fase waar je even door heen moet om je ex echt los te kunnen laten.
Het klinkt alsof je een begripvolle nieuwe vriend hebt, en je gaat ook verstandig om met de situatie en je zoontje. Geef het de tijd, probeer zoveel mogelijk afstand te nemen van je ex. Kijk gewoon hoe het verder gaat met je nieuwe vriend. Misschien is hij een rebound, maar misschien niet, en is dit een tijdelijke fase waar je even door heen moet om je ex echt los te kunnen laten.
zaterdag 11 februari 2017 om 22:24
Er is niks mis met van de vader van je kind houden. Het zou heel fijn zijn als je dat gevoel vast kunt houden en je het een vorm kan geven waarin je je kan losmaken van hem en een eigen leven op kan bouwen, met nieuwe vriendschappen, flirts en liefdes. En ooit weer een grote liefde.
Dit is de man met wie je het dierbaarste in je leven deelt, jullie kind. Zo gek is het toch niet om daar veel voor te voelen? Helemaal als je co-oudert en dus veel met elkaar deelt. Ik hoop eigenlijk voor jullie kind dat jij hem ook nog gewoon heel dierbaar bent.
Geef het tijd, de afstand moet groeien. Van partners met een kind naar samen ouders zonder relatie is een heel proces. Maar het houden van hoeft niet te verdwijnen, alleen in romantische zin. Jullie kind zal jullie er later dankbaar om zijn als je samen in staat bent om betrokkenheid en genegenheid ten opzichte van elkaar te behouden.
Dit is de man met wie je het dierbaarste in je leven deelt, jullie kind. Zo gek is het toch niet om daar veel voor te voelen? Helemaal als je co-oudert en dus veel met elkaar deelt. Ik hoop eigenlijk voor jullie kind dat jij hem ook nog gewoon heel dierbaar bent.
Geef het tijd, de afstand moet groeien. Van partners met een kind naar samen ouders zonder relatie is een heel proces. Maar het houden van hoeft niet te verdwijnen, alleen in romantische zin. Jullie kind zal jullie er later dankbaar om zijn als je samen in staat bent om betrokkenheid en genegenheid ten opzichte van elkaar te behouden.
zaterdag 11 februari 2017 om 22:31
Geef het tijd. 1.5 jaar is zo lang nog niet om een ex, en zeker de vader van je kind, uit je systeem te krijgen. Accepteer dat dat zo is. Het is er, meer niet. Laat je leven er verder niet door leiden.
Kom je ooit los van een ex met wie je een kind hebt? Ik denk het niet. Het is al lastig zat als je samen geen kind hebt.
En gemengde gevoelens hebben is niet erg. Het is zoals het us
Kom je ooit los van een ex met wie je een kind hebt? Ik denk het niet. Het is al lastig zat als je samen geen kind hebt.
En gemengde gevoelens hebben is niet erg. Het is zoals het us
zaterdag 11 februari 2017 om 22:34
quote:patchouli_ schreef op 11 februari 2017 @ 22:24:
Dit is de man met wie je het dierbaarste in je leven deelt, jullie kind. Zo gek is het toch niet om daar veel voor te voelen? Helemaal als je co-oudert en dus veel met elkaar deelt. Ik hoop eigenlijk voor jullie kind dat jij hem ook nog gewoon heel dierbaar bent.
Geef het tijd, de afstand moet groeien. Van partners met een kind naar samen ouders zonder relatie is een heel proces. Maar het houden van hoeft niet te verdwijnen, alleen in romantische zin. Jullie kind zal jullie er later dankbaar om zijn als je samen in staat bent om betrokkenheid en genegenheid ten opzichte van elkaar te behouden.Mooi en eens.
Dit is de man met wie je het dierbaarste in je leven deelt, jullie kind. Zo gek is het toch niet om daar veel voor te voelen? Helemaal als je co-oudert en dus veel met elkaar deelt. Ik hoop eigenlijk voor jullie kind dat jij hem ook nog gewoon heel dierbaar bent.
Geef het tijd, de afstand moet groeien. Van partners met een kind naar samen ouders zonder relatie is een heel proces. Maar het houden van hoeft niet te verdwijnen, alleen in romantische zin. Jullie kind zal jullie er later dankbaar om zijn als je samen in staat bent om betrokkenheid en genegenheid ten opzichte van elkaar te behouden.Mooi en eens.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 11 februari 2017 om 23:09
Bedankt voor de reacties, ze zetten me goed aan het denken en geven andere inzichten.
Als hij nu terug zou komen, zou ik helemaal in de war zijn.. ik zou hem denk ik niet direct kunnen afwijzen, maar ook zeker geen ja kunnen zeggen.
Ik zou niet blij zijn, en dat is meer jaloezie dan dat het echt met hem te maken heeft, hij is een geweldige man.. hij geeft alleen erg snel op als dingen moeilijk worden, zo ook onze relatie. Verder is het echt een hele goede lieve fijne man.
Nee ik zie mezelf niet meer in deze situatie over 2 jaar, al moet ik zeggen dat de angst er wel is.
Wat alice zegt is ook zeker waar, er komen heel erg veel dingen terug. Bijv. als hij me even in de ochtend laat liggen en zelf alvast gaat douchen, dat deed mijn ex ook. Vervolgens mis ik dus ineens de momenten met mijn ex en lijkt het niet helemaal juist te voelen met mijn nieuwe vriend.
Ik ben mij er ook zeer van bewust dat ik de man mis die hij was in onze relatie, en niet de man die hij vanaf de breuk is geworden.
We waren onze bruiloft aan het plannen ( wilden we binnen 3 jaar na ons zoontje), hadden het over tweede kindje wanneer we dat zouden willen evt.. misschien heb ik het daar ook nog wel moeilijk mee of iets
Als hij nu terug zou komen, zou ik helemaal in de war zijn.. ik zou hem denk ik niet direct kunnen afwijzen, maar ook zeker geen ja kunnen zeggen.
Ik zou niet blij zijn, en dat is meer jaloezie dan dat het echt met hem te maken heeft, hij is een geweldige man.. hij geeft alleen erg snel op als dingen moeilijk worden, zo ook onze relatie. Verder is het echt een hele goede lieve fijne man.
Nee ik zie mezelf niet meer in deze situatie over 2 jaar, al moet ik zeggen dat de angst er wel is.
Wat alice zegt is ook zeker waar, er komen heel erg veel dingen terug. Bijv. als hij me even in de ochtend laat liggen en zelf alvast gaat douchen, dat deed mijn ex ook. Vervolgens mis ik dus ineens de momenten met mijn ex en lijkt het niet helemaal juist te voelen met mijn nieuwe vriend.
Ik ben mij er ook zeer van bewust dat ik de man mis die hij was in onze relatie, en niet de man die hij vanaf de breuk is geworden.
We waren onze bruiloft aan het plannen ( wilden we binnen 3 jaar na ons zoontje), hadden het over tweede kindje wanneer we dat zouden willen evt.. misschien heb ik het daar ook nog wel moeilijk mee of iets
zaterdag 11 februari 2017 om 23:14
Je moet niet alleen afscheid nemen van je partner, maar ook van jullie toekomstplannen. Trouwen, tweede kindje. Dat is best ingrijpend. Geef jezelf tijd en wees mild voor jezelf.
Je komt er wel, echt. Het duurt langer dan je zou willen, maar als je over tien jaar bijvoorbeeld terug kijkt, ga je zien dat het goed was om die tijd te nemen.
Je komt er wel, echt. Het duurt langer dan je zou willen, maar als je over tien jaar bijvoorbeeld terug kijkt, ga je zien dat het goed was om die tijd te nemen.
zondag 12 februari 2017 om 15:44
Liefdesverdriet kan een tijd duren voordat het verwerkt is. Nu zit je er nog in.
Op een gegeven moment dat zijn de gevoelens weg die je voor je ex hebt door verwerking. Het komt echt.
Soms gaat het sneller als er een nieuwe liefde is.
Soms niet.
Dan ga je een beslissing nemen.
Goed dat je alles eerlijk hebt verteld aan je nieuwe vriend.
Liefs en sterkte!
Op een gegeven moment dat zijn de gevoelens weg die je voor je ex hebt door verwerking. Het komt echt.
Soms gaat het sneller als er een nieuwe liefde is.
Soms niet.
Dan ga je een beslissing nemen.
Goed dat je alles eerlijk hebt verteld aan je nieuwe vriend.
Liefs en sterkte!
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
zondag 12 februari 2017 om 21:55
quote:shifty schreef op 12 februari 2017 @ 19:21:
[...]
Van kinderen krijgen droog je toch niet op? Of mis ik iets?Ik had geen zin in een nieuwe man toen ik mijn kind opvoedde. Ik was lekker samen met mijn kind. Dat kan ook.
[...]
Van kinderen krijgen droog je toch niet op? Of mis ik iets?Ik had geen zin in een nieuwe man toen ik mijn kind opvoedde. Ik was lekker samen met mijn kind. Dat kan ook.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
zondag 12 februari 2017 om 22:00
quote:Eslarealidad schreef op 12 februari 2017 @ 21:55:
[...]
Ik had geen zin in een nieuwe man toen ik mijn kind opvoedde. Ik was lekker samen met mijn kind. Dat kan ook. Dat kan prima, en daar is ook niks mis mee als dat voor jou goed voelt. Maar om het nou om te draaien vind ik wel erg kortzichtig. Alsof je niet meer geïnteresseerd mag zijn in mannen als je een kind hebt .. dat is toch een raar uitgangspunt.
[...]
Ik had geen zin in een nieuwe man toen ik mijn kind opvoedde. Ik was lekker samen met mijn kind. Dat kan ook. Dat kan prima, en daar is ook niks mis mee als dat voor jou goed voelt. Maar om het nou om te draaien vind ik wel erg kortzichtig. Alsof je niet meer geïnteresseerd mag zijn in mannen als je een kind hebt .. dat is toch een raar uitgangspunt.
zondag 12 februari 2017 om 22:14
quote:shifty schreef op 12 februari 2017 @ 22:00:
[...]
Dat kan prima, en daar is ook niks mis mee als dat voor jou goed voelt. Maar om het nou om te draaien vind ik wel erg kortzichtig. Alsof je niet meer geïnteresseerd mag zijn in mannen als je een kind hebt .. dat is toch een raar uitgangspunt.Ja dat is ook zo wat jij zegt.
[...]
Dat kan prima, en daar is ook niks mis mee als dat voor jou goed voelt. Maar om het nou om te draaien vind ik wel erg kortzichtig. Alsof je niet meer geïnteresseerd mag zijn in mannen als je een kind hebt .. dat is toch een raar uitgangspunt.Ja dat is ook zo wat jij zegt.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.