Zwanger en stress

12-02-2017 01:19 42 berichten
Alle reacties Link kopieren
Op het moment ben ik 7 maanden zwanger en sinds een paar weken ben ik vreselijk aan het stressen. Ik snap niet echt waarom. We hebben van alles al geregeld, alles gaat goed, maar af en toe schrik ik 's nachts wakker, kan ik niet slapen (zoals nu), en lig ik uren te piekeren. Meestal over kleine dingen zoals mijn werk. Misschien zijn het de hormonen, maar hoe ik mijn best ook doe, ik kan niet rustig worden. En dat maakt dat ik me weer zorgen maak over de baby, want stress is ook niet goed voor hem.



Jaren geleden heb ik een angststoornis gehad en hoewel ik er nu goed mee kan omgaan, heb ik nu weer van die irrationele angsten. Dan schiet de stress door mijn lijf en ben ik ineens klaarwakker en alert. Met oefeningen word ik vaak wel rustig, maar 's nachts lukt dat gewoon niet. Ik ben zo bang dat de baby die angst ook voelt, dat zou zo zielig zijn. Maar het lukt me gewoon niet om rustig te worden. Ik ga alleen maar meer stressen.



Zijn er hier dames die dit herkennen of weten wat te doen hiertegen?
De baby voelt niet wat jij voelt, kan geen gedachten lezen. ervaart hooguit jouw verhoogde hartslag. Maak je geen zorgen er worden kinderen geboren in oorlogstijd, die moeders stonden onder hoogspanning
Alle reacties Link kopieren
'S nachts wordt het kind vaak juist actief in de buik, merk je dat?

Ik kreeg ook last van maagzuur als ik ging liggen.

En het is ook gewoon spannend.

Succes met de laatste weken!
Alle reacties Link kopieren
Wat rot voor je dat je hier zo'n last van hebt, denk echt dat het de hormonen zijn. Ik herken het wel van mijn zwangerschap en heb nooit een angsstoornis gehad. Wat mij een beetje hielp was lijstjes bijhouden. Als mij snachts iets te binnen schoot waarvan ik overtuigd was dat ik het per direct moest regelen, dan noteerde ik het in mijn notities in mn telefoon. Ik wist dat ik dan de volgende dag rustig er naar kon kijken en beoordelen of mijn paniek/stress terecht was.



Succes met de laatste loodjes!
Alle reacties Link kopieren
quote:S-Meds schreef op 12 februari 2017 @ 01:30:

De baby voelt niet wat jij voelt, kan geen gedachten lezen. ervaart hooguit jouw verhoogde hartslag. Maak je geen zorgen er worden kinderen geboren in oorlogstijd, die moeders stonden onder hoogspanningVind je dat een geruststellende gedachte? Denk je dat die baby's daar niks van meekregen?
quote:spookdiertje77 schreef op 12 februari 2017 @ 01:50:

[...]



Vind je dat een geruststellende gedachte? Denk je dat die baby's daar niks van meekregen?nee en dat is de waarheid. als jij een longitudinaal statistisch onderzoek kent waaruit anders blijkt dan hoor ik dat graag
Alle reacties Link kopieren
quote:S-Meds schreef op 12 februari 2017 @ 01:52:

[...]



nee en dat is de waarheid. als jij een longitudinaal statistisch onderzoek kent waaruit anders blijkt dan hoor ik dat graag

Nee, ik ken geen onderzoeken. Ken alleen de gevolgen die ik in mijn familie heb gezien. Maar sorry TO, ik zal verder niet offtopic gaan.



Ik denk dat langdurige stress niet goed is voor het kindje in de buik en zou er zeker hulp bij zoeken als je zelf ervaart dat het te erg wordt.
quote:spookdiertje77 schreef op 12 februari 2017 @ 01:59:

[...]



Nee, ik ken geen onderzoeken. Ken alleen de gevolgen die ik in mijn familie heb gezien. Maar sorry TO, ik zal verder niet offtopic gaan.



Ik denk dat langdurige stress niet goed is voor het kindje in de buik en zou er zeker hulp bij zoeken als je zelf ervaart dat het te erg wordt.nou jouw bericht zal een opluchting zijn voor TO
Ik denk dat het heel gezond is om af en toe stress te ervaren tijdens je zwangerschap. Helemaal tegen het einde aan. Je lichaam wordt zwaarder, normale handelingen wordt je doorgaans in beperkt, slapen wordt lastiger en dan nog de onbewuste gedachten van " hoe ga ik oooit die baby eruit krijgen" zorgen ervoor dat je af en toe door de bomen het bos niet meer ziet. Ik had dat ook op het laatst hoor.

Jij hebt daarnaast ook een angsstoornis gehad waar je bang voor bent dat dat terugkomt. Als je daar continu mee in je hoofd loopt , maak je jezelf helemaal gek.

Gedachten kun je nu eenmaal niet uitschakelen. Hoe moeilijk ook, probeer te bedenken dat je niet de enige bent en dat de normale kwaaltjes die jij nu ervaart ook heel normaal zijn. Je bent al zo ver gekomen! En dat is op zichzelf al een hele prestatie. Bespreek dit ook met jouw verloskundige. Zij kan je daarin geruststellen.

Sterkte met de laatste loodjes!
Alle reacties Link kopieren
quote:S-Meds schreef op 12 februari 2017 @ 01:30:

De baby voelt niet wat jij voelt, kan geen gedachten lezen. ervaart hooguit jouw verhoogde hartslag. Maak je geen zorgen er worden kinderen geboren in oorlogstijd, die moeders stonden onder hoogspanningDat kinderen tijdens oorlogstijd levend geboren werden betekend niet dat ze er geen lichamelijk en ontwikkelingsproblemen aan overhielden (klik).

Dat is nogal een rare houding... Nogal zwart-wit.
Let’s go Brandon!
Alle reacties Link kopieren
TO, als ik jou was zou ik even langs je huisarts gaan en hem jouw probleem voorleggen, zoals je dat hier ook hebt gedaan, wellicht kan hij je medicijnen of therapie voorschrijven.
Let’s go Brandon!
Alle reacties Link kopieren
quote:S-Meds schreef op 12 februari 2017 @ 01:30:

De baby voelt niet wat jij voelt, kan geen gedachten lezen. ervaart hooguit jouw verhoogde hartslag. Maak je geen zorgen er worden kinderen geboren in oorlogstijd, die moeders stonden onder hoogspanning



Dit klopt niet. Dit werd 100 jaar geleden misschien gedacht. Maar onderzoeken wijzen uit dat langdurige stress tijdens zwangerschap niet goed is voor de baby. Het is ongeveer net zo schadelijk als roken tijdens je zwangerschap.

Moeder en ongeboren kind zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en de foetus krijgt daarmee veel mee van dr moeder. Ook krijgt de foetus de verhoogde cortisol via de placenta mee.
Herkenbaar TO. Ik heb hulp gezocht bij psycholoog die ik eerder ook bezocht. Maar inmiddels overtijd en de stress wordt er momenteel niet beter op.
Alle reacties Link kopieren
Hormonaal! Echt!

Ook een angststoornis in het verleden gehad, met neiging naar depressieve gevoelens.

Dat werd er in mijn zwangerschap niet beter op. Na de bevalling viel die stress weg.



Bij de eerste werd ik heel 'grijs in mijn hoofd' van de hormonen van de borstvoeding. Dat kwam na een maand of drie borstvoeden opzetten.



Ik heb nu, met nummer twee, soms last van dromen vol paniek. Deze paniekdromen had ik ook elke keer als ik ongesteld moest worden. Ik ben nog niet weer ongesteld geworden (nu 5 maanden borstvoeding), en verder heb ik geen klachten.



Iedereen reageert anders op hormonen, bij mij is het zelfs per zwangerschap verschilllend.

Het enige wat mij hielp was mijn oefeningen doen. Niet alleen voor het slapen, maar ook overdag twee keer.

Zo optimaal mogelijk maken voor jezelf dus, en afwachten. Het wordt beter. Je kunt nu alleen doen voor jezelf en je kind wat je kan: ontspanningsoefeningen. En tijd geven. Voel je niet schuldig!
quote:S-Meds schreef op 12 februari 2017 @ 01:52:

[...]



nee en dat is de waarheid. als jij een longitudinaal statistisch onderzoek kent waaruit anders blijkt dan hoor ik dat graag



Die zijn er genoeg hoor, een rondje google scholar en pubmed is al voldoende.



Maar lieverd, je stress is geen reeële angst, maar iets dat verkeerd gaat in je hoofd. Probeer het actief los te laten: je kunt niets veranderen, dus accepteer en laat los. Neem een mantra, en zeg hem op, iedere keer als je je betrapt op stressen, dan kun je zo je stresshormoonaanmaak herprogrammeren.
Alle reacties Link kopieren
Kun je nog op mijn rug liggen? Mij hielp het om met mijn handeb op mijn buik me te focussen op mijn buikademhaling
quote:Pantax schreef op 12 februari 2017 @ 07:06:

[...]





Maar lieverd, je stress is geen reeële angst, maar iets dat verkeerd gaat in je hoofd. Probeer het actief los te laten: je kunt niets veranderen, dus accepteer en laat los. Neem een mantra, en zeg hem op, iedere keer als je je betrapt op stressen, dan kun je zo je stresshormoonaanmaak herprogrammeren.

Dit en welke mantra maakt niet uit. Kan net zo goed: patatje met zijn wat je opdreunt.

Ik lag ook veel wakker tijdens de zwangerschappen.Niet eens uit angst ofzo maar gewoon door hormonen. Uitzending gemist is dan een uitkomst.

In de nacht is alles donker en stil. Je gedachten nemen je dan graag mee op sleeptouw. Ga jij daarin mee?



Maak je niet te druk. Alles wat er misgaat in het leven van je kind is tegenwoordig terug te leiden naar de zwangerschap. Wen er alvast maar aan;)
Alle reacties Link kopieren
Ik kreeg door stress tijdens de zwangerschap een huilbaby. Bij nr twee was ik volledig Zen en die baby huilde amper.
quote:beetjegek schreef op 12 februari 2017 @ 07:41:

Ik kreeg door stress tijdens de zwangerschap een huilbaby. Bij nr twee was ik volledig Zen en die baby huilde amper.Ik heb drie verschillende kinderen. Hoe zit dat dan?
Alle reacties Link kopieren
Een kind krijgen is niet niks. Er verandert vanalles en ik weet nog dat ik allerlei 'wat als'-gedachten kon hebben. Wat als de baby niet gezond zou zijn / er iets mis zou gaan bij de bevalling / ik geen goede moeder zou blijken / ik het toch in het echt helemaal niet leuk zou vinden / mijn man het niet leuk zou vinden / ik de baby in bad zou laten vallen / ons inkomen weg zou vallen / de baby allergisch voor katten zou blijken. En nog veeeeel meer.

En midden in de nacht is daar uitermate geschikt voor want geen afleiding. Ik ben toen boeken gaan lezen die over niks engs gingen. In mijn geval oude meisjesboeken (Joop ter Heul is een aanrader) maar simpele romannetjes doen het ook prima denk ik. Waar het om gaat is dat je de piekergedachten kunt stoppen. Want dit soort druk maken heeft geen enkel nut.
Alle reacties Link kopieren
Wat vervelend, TO. En in de nacht lijkt alles groter.

Ik vind opschrijven, of eigenlijk van je af schrijven een goede tip.

Hier heeft de verloskundige bij de intake gevraagd naar evt psychische klachten in de voorgeschiedenis, omdat daar een plan bij hoort. Er is hulp, omdat het vaker voorkomt dat eerdere klachten terugkomen voor of na de geboorte. De POP poli:

link

Van die site:

Zorgen maken en stress



Als je zwanger bent kun je je zorgen maken over bijvoorbeeld de gezondheid van de baby, over de bevalling of lichamelijke veranderingen. Deze zorgen kunnen stress veroorzaken. Tijdens de zwangerschap kun je je sneller en meer gestrest voelen dan op andere momenten in je leven. Je kunt dan minder controle ervaren, je huilt sneller, of je hebt minder geduld met jezelf of anderen. Tegen het einde van de zwangerschap kun je je angstiger voelen. Het is belangrijk dat je een manier vindt om te ontspannen, stress te verminderen en hulp te vragen als je dit nodig hebt.



zoek activiteiten die je ontspanning geven;

probeer veel rust/slaap te pakken

Maak tijd vrij voor mensen waar je je prettig bij voelt;

Zorg dat je elke dag iets doet waar je plezier aan beleeft.





Je bent niet de enige.

Als je er last van hebt is er hulp.
Bedenk dat deze angst voor de angst een typisch voorbeeld van je angststoornis is. En dat je dit dus niet te serieus moet nemen van jezelf, want je bent de vorige keer ook uit je angststoornis gekomen! Heb je destijds een terugvalpreventieplan gemaakt? En therapie gehad? Misschien goed om een paar sessies te boeken.



Wat voor mij nog hielp was een verschil maken tussen bang zijn en gevaar lopen. Je loopt gevaar als er een leeuw op je af komt. Het bang zijn voor dingen (bijv dat je dingen doet die slecht zijn voor de baby, of dat iemand boos op je gaat zijn) is angst en daar kies je zelf voor. Dit was een gedachteoefening hoor, weet heus wel dat het niet voelt alsof je er voor kiest. Maar op die manier pakte ik controle over mijn gedachten terug. Al geprobeerd te mediteren of je in ieder geval op het hier en nu te richten? Dus hoe lekker warm en veilig je in bed ligt bijvoorbeeld?



Heel veel succes en sterkte!
Alle reacties Link kopieren
quote:beetjegek schreef op 12 februari 2017 @ 07:41:

Ik kreeg door stress tijdens de zwangerschap een huilbaby. Bij nr twee was ik volledig Zen en die baby huilde amper.

Lijkt me een beetje kort door de bocht. Ik heb op het einde vd zwangerschap behoorlijk stress gehad vanwege complicaties in de zwangerschap en mijn kindje was echt geen huilbaby hoor.

Sterkte to. In de nacht lijkt alles inderdaad moeilijker en het opschrijven van 'dringende' dingen wat hier oa aangeraden wordt, is volgens mij wel een goede tip.
Alle reacties Link kopieren
quote:S-Meds schreef op 12 februari 2017 @ 01:52:

[...]



nee en dat is de waarheid. als jij een longitudinaal statistisch onderzoek kent waaruit anders blijkt dan hoor ik dat graag

Die bestaan, maar dan heb je het over een ander soort stress. Niet over piekeren.

Bijvoorbeeld kinderen die direct na de geboorte al afgestaan worden (open adoptie uit de VS bijvoorbeeld) hebben tijdens de zwangerschap van moeder al zoveel stress gehad, dat je dat kunt zien in de hersenen. In de aanleg al.

Maar dat is stress van een heel andere aard dan waar TO last van heeft
Alle reacties Link kopieren
Oh ja herkenbaar! Ik ben gevoelig voor stress door overspannenheid in het verleden. Bij mijn eerste had ik dat ook. Dromen nachtmerries. De laatste twee weken ging ik opeens youtube filmpjes opzoeken over hoe doe je een baby in bad, hoe maak ik een flesje. Ik zat zo in de stress, je weet niks.



Houd er wel rekening mee dat dit een signaal is voor na de bevalling. Ik was echt een paar weken een wrak en heel gespannen en angstig. Bewaak dat wel voor jezelf. Maar het is allemaal goed gekomen en na een maand ofzo kon ik helemaal genieten van mijn zoon. Nu verwacht ik de tweede en ik ben helemaal zen, ik ken het klappen van de zweep.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven