Man heeft me voorgelogen

Bah, ik voel me vernederd, kwaad en vol ongeloof. Ik begrijp gewoonweg niet hoe het kan dat ik zo voorgelogen ben door de persoon bij wie ik me acht jaar zo goed en vertrouwd heb gevoeld. Dit topic open ik omdat ik heel graag even mijn hart wil luchten.



Mijn man en ik hebben altijd een goede relatie gehad. Sinds twee jaar delen we een huis en het eerste jaar was fantastisch, maar langzamerhand sloeg het om. Hij kreeg iets andere werktijden en we zagen elkaar steeds minder, ook omdat hij buiten het werk veel weg was. Eenmaal thuis kon hij dan vaak zo aanschuiven voor het eten, hij keek iets op tv wat hij leuk vond en dan was hij zo moe dat hij wilde slapen. Als we elkaar zagen werd er nauwelijks gepraat en ik moest elke dag of om de dag het initiatief nemen om nog soort van met elkaar te communiceren. Hij vond de relatie prima zo, maar ik werd steeds minder gelukkig. We deden absoluut niets meer samen, wat ik ook zei. Intimiteit was ook zo goed als weg, al was dat al nooit veel aanwezig. Door alles samen begon ik me een soort huishoudster te voelen en niet zijn partner.



Al met al zat ik dus in een flink dal. Man beloofde wel steeds zijn best te gaan doen, maar dat kwam er niet van. Tot mijn grote teleurstelling 'vergat' hij in december mijn verjaardag, terwijl hij normaal nauwelijks kan wachten tot 12 uur 's nachts om zijn cadeautje te geven en het samen te vieren. Hij ging 's nachts werken, ging vervolgens overdag ook de deur uit om uiteindelijk mij mijn eigen eten te laten bestellen en betalen. Geen kaartje, geen bosje bloemen, niets. Ondertussen zie ik hoe man het één na het andere voor vrienden of familie over heeft. Iedereen loopt met hem weg, want hij staat altijd klaar. Mensen hoeven maar te bellen of hij helpt bij een verhuizing, boodschappen, van alles.



Voor mij was de maat vol en dat heb ik duidelijk gezegd. We hebben daarom afgesproken deze zomer voor het eerst in die acht jaar samen op vakantie te gaan. Man kon maximaal een week vrij krijgen van zijn werk, maar dat was prima. Ik verheugde me er enorm op en de sfeer in huis werd de laatste twee weken sowieso beter. Hij knuffelde, stuurde lieve berichtjes, bleef in het weekend 's middags thuis om samen films te kijken. Tot hij gisteravond een bom dropte die juist na de fijne weken als een klap in mijn gezicht binnenkwam.



Man was niet thuis en appte me ineens allemaal lieve dingetjes. Vervolgens kwam er een mededeling van zijn kant: hij zou over een paar dagen op reis gaan met andere mensen en dat zouden dan dus de vakantiedagen van dit jaar zijn. Hij had het allemaal al in de afgelopen tijd gepland, achter mijn rug om en ik heb er niets van meegekregen. Allerlei mensen in mijn omgeving, zoals vrienden en familie van hem, wisten ervan behalve ik. Hij had me voorgehouden dat we voor het eerst samen weg zouden gaan, terwijl hij al meerdere keren zonder mij op reis is geweest. Ik zat me te verheugen op iets waarvan hij al wist dat het niet eens kon doorgaan. En dan nu deze mededeling, nota bene via whatsapp. Alle lieve woordjes en dingetjes van de afgelopen weken voelen nu als berekenend, vals gedrag, omdat hij natuurlijk wist dat hij zo langzamerhand zijn 'mededeling' een keer moest doen. Alsof ik alles zou pikken omdat hij zich inmiddels omhoog had geslijmd.



Niet dus, ik pik dit niet. Ik heb nu teveel gepikt. Gisteravond heb ik wat spullen van hem bij de voordeur gezet en de deur van binnen uit op slot gedaan. Ik ben van nature niet hard en ik wou mezelf beschermen tegen zielige woorden. Toen hij thuiskwam probeerde hij dit inderdaad wel, met een klein stemmetje vragen of hij alsjeblieft binnen mocht komen. Ik heb niets met Valentijnsdag, maar omdat ik me weer zo gelukkig voelde in mijn relatie had ik wat kleine, grappige cadeautjes bij elkaar gezocht en in een tasje gedaan. Achterlijk als ik me voelde heb ik hem dat in de handen gedrukt en de deur weer gesloten. Daarna heb ik hem niet meer gesproken, ik weet niet eens waar hij geslapen heeft.



Nou, lang verhaal. Ik vind steun bij mijn familie, maar ik wil nu juist even alleen zijn en mijn verhaal opschrijven. Waarschijnlijk voel ik ook die behoefte omdat ik het nog steeds niet begrijp. Familie en vrienden vragen vooral 'waarom heeft hij dit gedaan!?' en ik heb gewoon géén idee. Van zulke vragen word ik nu even onrustig, terwijl ik me thuis op de bank relatief relaxt kan voelen met mijn warme chocomel en serie. Ergens vandaag of morgen zal hij wel weer naar huis moeten in verband met werkkleding, laptop en allerlei spullen die hij nodig heeft. Geen idee wat ik dan moet doen of zeggen.



Bah.

Hij heeft niet standaard maar één week, maar dit jaar kon hij niet langer dan dat achter elkaar vrij krijgen. Hij heeft twee jaar geleden een heel grote reis gemaakt van opgespaarde weken, deze reis wilde ik zelf niet doen dus dat heeft hij zelf gedaan. Verder hoefden echte vakanties van mij ook nooit zo, ik vond dagjes en af en toe een weekendje weg in de buurt in de zomer prima genoeg. Dit jaar voelde ik de behoefte om wat langer/verder weg te gaan en hier waren we het over eens. Nog niets geboekt, nee, dus ik hoef niets te annuleren.



Acht jaar bij elkaar, twee jaar getrouwd.

quote:clubmedfan schreef op 14 februari 2017 @ 14:20:

Heeft hij al weer contact met je gezocht?Kort. Hij komt hier zo spullen halen.

AskWendy: ja, hij is mijn eerste liefde. Voor hem wel kort verkering gehad, maar nooit echt serieus. We zijn eind 20. Voor mij komt dit gedrag echt uit de lucht vallen en de mensen aan wie ik het heb verteld snappen er ook niets van. Vooral omdat hij dus altijd voor iedereen klaar staat en bekend staat als een heel loyale, leuke vent. Ik kan het dus niet rijmen met eerder gedrag, nee.



Hoe dan ook: kanaal lijkt me inderdaad de beste optie. Een lul is het.

Hij gaat op vakantie met zijn oom en tante, die dikke week die hij achter elkaar vrij kan krijgen dus. Dat zal over een paar dagen zijn, in de voorjaarsvakantie. Verder heeft hij alleen dagen of hooguit een weekend vrij en dan kunnen we dus niet op vakantie.



Uiteindelijk begrijp ik vooral niet waarom er zo enorm gelogen is en waarom alles achter mijn rug om is geregeld. Waarom zijn familie gewoon weet dat dit geregeld is en waarom niemand wat tegen mij heeft gezegd. Dat vind ik het vernederende, denk ik.