Zwanger
alle pijlers
stuit ligging 38 weken
woensdag 15 februari 2017 om 17:58
Hallo,
Ik ben nu 38 weken zwanger van mijn derde kind. Tot nu toe verloopt de zwangerschap voor de baby goed, maar voor mij niet echt. Ik moet nog steeds dagelijks overgeven en zit al 4 maanden thuis met bekkeninstabiliteit die eigenlijk elke dag erger wordt. Ik kan nu nog amper zitten en lig voornamelijk op de bank of in bed. Daarbij het slechte slapen maakt mij mentaal ook een futloos wrak.
Daarom ging ik een inleiding bespreken met de gynaecoloog. Hij wilde nadat we dit besproken hebben nog even mijn buik voelen en helaas bleek de baby weer gedraaid (met 35 lag hij ook in stuit, maar week later weer goed) Afgelopen maandag lag de baby nog goed volgens de VK
Hij heeft direct een versie geprobeerd, maar dat trok ik niet en hij is gestopt. Ik was wat overdonderd denk en het deed veel pijn. Nu wil hij deze week nog een 'echte' versie proberen en dan hopen dat de baby goed blijf liggen tot volgende week de inleiding gepland staat. Nu heb ik hier mee ingestemd, maar ben er eigenlijk best verdrietig om. (ook omdat gewoon alles tegen lijkt te zitten deze zwangerschap). Ik had het liefst gewild dat hij de versie deed en dan gelijk inleiden, maar dat wilde hij niet. Een keizersnede lijkt me ook geen pretje, maar het idee dat volgende week op de dag van de inleiding de baby misschien weer niet goed ligt en dat het daardoor niet door kan gaan staat me ook erg tegen.
Mijn vk adviseert mij toch de versie, omdat een keizersnede in combinatie met een hoger BMI voor een lang herstel zou zorgen. En gezien ik straks 3 kinderen onder de 3 heb dat niet heel handig zou zijn. De kans dat het toch een keizersnede wordt, is natuurlijk nog steeds vrij groot gezien de termijn en de kans van slagen überhaupt. Maar de gynaecoloog schatte de kansen nog wel goed in, omdat de baby nog verre van ingedaald is en mijn buik blijkbaar ruim zat is.
Nu mijn vraag.. tja.. wat is mijn vraag.. Is een keizersnede niet toch gewoon een betere keuze? Wat zouden jullie doen? Ik ben nu gewoon een beetje down, de blijdschap van de afspraak voor de inleiding heeft zo'n 10 sec geduurd en ik keek er zo naar uit dat het einde bekend werd en nu dit weer.
Ik ben nu 38 weken zwanger van mijn derde kind. Tot nu toe verloopt de zwangerschap voor de baby goed, maar voor mij niet echt. Ik moet nog steeds dagelijks overgeven en zit al 4 maanden thuis met bekkeninstabiliteit die eigenlijk elke dag erger wordt. Ik kan nu nog amper zitten en lig voornamelijk op de bank of in bed. Daarbij het slechte slapen maakt mij mentaal ook een futloos wrak.
Daarom ging ik een inleiding bespreken met de gynaecoloog. Hij wilde nadat we dit besproken hebben nog even mijn buik voelen en helaas bleek de baby weer gedraaid (met 35 lag hij ook in stuit, maar week later weer goed) Afgelopen maandag lag de baby nog goed volgens de VK
Hij heeft direct een versie geprobeerd, maar dat trok ik niet en hij is gestopt. Ik was wat overdonderd denk en het deed veel pijn. Nu wil hij deze week nog een 'echte' versie proberen en dan hopen dat de baby goed blijf liggen tot volgende week de inleiding gepland staat. Nu heb ik hier mee ingestemd, maar ben er eigenlijk best verdrietig om. (ook omdat gewoon alles tegen lijkt te zitten deze zwangerschap). Ik had het liefst gewild dat hij de versie deed en dan gelijk inleiden, maar dat wilde hij niet. Een keizersnede lijkt me ook geen pretje, maar het idee dat volgende week op de dag van de inleiding de baby misschien weer niet goed ligt en dat het daardoor niet door kan gaan staat me ook erg tegen.
Mijn vk adviseert mij toch de versie, omdat een keizersnede in combinatie met een hoger BMI voor een lang herstel zou zorgen. En gezien ik straks 3 kinderen onder de 3 heb dat niet heel handig zou zijn. De kans dat het toch een keizersnede wordt, is natuurlijk nog steeds vrij groot gezien de termijn en de kans van slagen überhaupt. Maar de gynaecoloog schatte de kansen nog wel goed in, omdat de baby nog verre van ingedaald is en mijn buik blijkbaar ruim zat is.
Nu mijn vraag.. tja.. wat is mijn vraag.. Is een keizersnede niet toch gewoon een betere keuze? Wat zouden jullie doen? Ik ben nu gewoon een beetje down, de blijdschap van de afspraak voor de inleiding heeft zo'n 10 sec geduurd en ik keek er zo naar uit dat het einde bekend werd en nu dit weer.
woensdag 15 februari 2017 om 21:56
Xervy, volgens mij mag je een versie weigeren en bij mij gaven ze me de vrije keus: als ik een keizersnee had gewild, had ik die gekregen. Ze hoefden geen redenen te horen of zo.
Mijn ziekenhuis gaf me veel informatie over risico's en hoe ze die beperkten. Hoe het mij uitgelegd werd, was dat door checks van de grootte van de baby, de ligging van de baby en door beperken van de duur van de bevalling en van het persen, de risico's teruggebracht werden naar hetzelfde als vaginale bevalling bij hoofdligging. Aangezien dus bij niet vorderende ontsluiting en persen dus sneller ingegrepen wordt met een keizersnee, heb je dus bij een vaginalestuitbevalling wel een hoger risico dat je uiteindelijk een keizersnee krijgt. Bij mijn ziekenhuis was dat 30%.
Bij mij was alles positief en durfde ik het aan. Met positief resultaat van een prima vaginale bevalling (van eerste kind overigens).
Mijn ziekenhuis gaf me veel informatie over risico's en hoe ze die beperkten. Hoe het mij uitgelegd werd, was dat door checks van de grootte van de baby, de ligging van de baby en door beperken van de duur van de bevalling en van het persen, de risico's teruggebracht werden naar hetzelfde als vaginale bevalling bij hoofdligging. Aangezien dus bij niet vorderende ontsluiting en persen dus sneller ingegrepen wordt met een keizersnee, heb je dus bij een vaginalestuitbevalling wel een hoger risico dat je uiteindelijk een keizersnee krijgt. Bij mijn ziekenhuis was dat 30%.
Bij mij was alles positief en durfde ik het aan. Met positief resultaat van een prima vaginale bevalling (van eerste kind overigens).
woensdag 15 februari 2017 om 22:47
quote:dutch33 schreef op 15 februari 2017 @ 21:28:
Voor je kind is aantoonbaar echt het vele malen veiliger in de meeste gevallen en voor de vrouw geeft het geen hogere risico op blijvende schade.
Maar wel voor vervolg zwangerschappen en kinderen verhoogd risico's en dat wordt niet meegenomen in de meeste onderzoeken.
En aan een keizersnede zitten voor moeder meer riscic's.
Dus to beste advies laat je gedegen voorlichten door je gyn. Met alle voor en nadelen en volg je gevoel.
http://www.stuitlig.nl/anneke.php[/quote]Wbt de stelling dat het 'vele malen veiliger is' (waarmee je suggereert dat je het dan over grote verschillen inuitkomsten hebt); dat klopt niet. Sowieso, als het het hebt over 'vele malen', noem dan ook de percentages erbij. Dat geeft een wat objectiever beeld. Overigens is het wel een heel veel gehoord argument hoor, dat het een stuk minder veilig zou zijn om vaginaal te baren. Dit is het gevolg van een studie uit ongeveer 2000 (weet het exacte jaar v publicatie even niet uit mijn hoofd) naar aanleiding waarvan het beleid heel overhaast is aangepast, terwijl later bleek dat het onderzoek niet valide was. Ik wil naar bed dus ga het niet zelf helemaal uittypen, maar kijk bijvoorbeeld naar dit artikel voor een uitleg: https://www.ntvg.nl/artik ... r/ingezonden-mededelingen
Ook schrijf je dat het voor de moeder niet uitmaakt. Dat klopt natuurlijk ook niet. Ik geloof ook niet dat ik verder hoef toe te lichten dat de risico's (waarbij je het hebt over morbiditeit/mortaliteit) voor de moeder niet gelijk zijn bij een vaginale bevalling versus een keizersnede, toch?
Het lijkt me zinvol om TO iig niet op basis van onjuiste/onvolledige info verder te laten twijfelen aan waar ze goed aan doet.
Voor je kind is aantoonbaar echt het vele malen veiliger in de meeste gevallen en voor de vrouw geeft het geen hogere risico op blijvende schade.
Maar wel voor vervolg zwangerschappen en kinderen verhoogd risico's en dat wordt niet meegenomen in de meeste onderzoeken.
En aan een keizersnede zitten voor moeder meer riscic's.
Dus to beste advies laat je gedegen voorlichten door je gyn. Met alle voor en nadelen en volg je gevoel.
http://www.stuitlig.nl/anneke.php[/quote]Wbt de stelling dat het 'vele malen veiliger is' (waarmee je suggereert dat je het dan over grote verschillen inuitkomsten hebt); dat klopt niet. Sowieso, als het het hebt over 'vele malen', noem dan ook de percentages erbij. Dat geeft een wat objectiever beeld. Overigens is het wel een heel veel gehoord argument hoor, dat het een stuk minder veilig zou zijn om vaginaal te baren. Dit is het gevolg van een studie uit ongeveer 2000 (weet het exacte jaar v publicatie even niet uit mijn hoofd) naar aanleiding waarvan het beleid heel overhaast is aangepast, terwijl later bleek dat het onderzoek niet valide was. Ik wil naar bed dus ga het niet zelf helemaal uittypen, maar kijk bijvoorbeeld naar dit artikel voor een uitleg: https://www.ntvg.nl/artik ... r/ingezonden-mededelingen
Ook schrijf je dat het voor de moeder niet uitmaakt. Dat klopt natuurlijk ook niet. Ik geloof ook niet dat ik verder hoef toe te lichten dat de risico's (waarbij je het hebt over morbiditeit/mortaliteit) voor de moeder niet gelijk zijn bij een vaginale bevalling versus een keizersnede, toch?
Het lijkt me zinvol om TO iig niet op basis van onjuiste/onvolledige info verder te laten twijfelen aan waar ze goed aan doet.
woensdag 15 februari 2017 om 22:51
quote:Fee-de-Goede schreef op 15 februari 2017 @ 20:07:
Ik heb een keizersnede gekozen. 2x ook.
Ik heb wel een versie gehad beide keren maar mocht niet baten.
Ik had liever een wond in mijn buik dan een baby die een moeilijke geboorte kon krijgen. Bij een van de kinderen zaten de beentjes in kleermakerzit en zat ze zo dus half ingedaald met hoofd omhoog. Dat kan er nooit uit.
Ik had ook twijfels totdat ik werd opgenomen bij de eerste geplande keizersnede en naast een dame lag waarvan haar kind een beschadigd armpje had. Ze wist dat jongetje in stuit lag maar wilde het echt zelf proberen. Zij was zelf ook flnk ingeknipt en uitgescheurd en zat in een rolstoel.
Voor je kind is aantoonbaar echt het vele malen veiliger in de meeste gevallen en voor de vrouw geeft het geen hogere risico op blijvende schade.
http://www.stuitlig.nl/anneke.phpIk weet natuurlijk niks over jouw situatie, maar kleermakerszit is normaal gesproken een zogeheten volkomen stuit en dat kan gewoon vaginaal. Onvolkomen (waarbij de benen omhoog liggen alsof het kindje 'dubbelgevouwen' zit kan ook. Wat niet vaginaal kan is een dwarsligging of een voetligging (dan 'staat' het kind als het ware). Verder is het ook van belang of er bijvoorbeeld een verklaring voor de stuitligging is en zijn er meer factoren die meespelen in de afweging of een vaginale bevalling een optie is, maar die kleermakerszit an sich is in principe geen belemmering.
Ik heb een keizersnede gekozen. 2x ook.
Ik heb wel een versie gehad beide keren maar mocht niet baten.
Ik had liever een wond in mijn buik dan een baby die een moeilijke geboorte kon krijgen. Bij een van de kinderen zaten de beentjes in kleermakerzit en zat ze zo dus half ingedaald met hoofd omhoog. Dat kan er nooit uit.
Ik had ook twijfels totdat ik werd opgenomen bij de eerste geplande keizersnede en naast een dame lag waarvan haar kind een beschadigd armpje had. Ze wist dat jongetje in stuit lag maar wilde het echt zelf proberen. Zij was zelf ook flnk ingeknipt en uitgescheurd en zat in een rolstoel.
Voor je kind is aantoonbaar echt het vele malen veiliger in de meeste gevallen en voor de vrouw geeft het geen hogere risico op blijvende schade.
http://www.stuitlig.nl/anneke.phpIk weet natuurlijk niks over jouw situatie, maar kleermakerszit is normaal gesproken een zogeheten volkomen stuit en dat kan gewoon vaginaal. Onvolkomen (waarbij de benen omhoog liggen alsof het kindje 'dubbelgevouwen' zit kan ook. Wat niet vaginaal kan is een dwarsligging of een voetligging (dan 'staat' het kind als het ware). Verder is het ook van belang of er bijvoorbeeld een verklaring voor de stuitligging is en zijn er meer factoren die meespelen in de afweging of een vaginale bevalling een optie is, maar die kleermakerszit an sich is in principe geen belemmering.
woensdag 15 februari 2017 om 23:08
Ik had een dwarsligging. 4 versies leverden niks op. Ik vond de versies niet vervelend overigens.
Uiteindelijk moest ik een keizersnee. ik vond vooral het risico op een spontane bevalling terwijl de baby nog dwars lag, erg vervelend. Vooral als dan de vliezen zouden breken, was er een risico en moest ik acuut gaan liggen. Ja, ook in de supermarkt. Ik herinner me nog dat ik er de laatste weken van de zwangerschap ook erg emotioneel onder was.
Sterkte!!!!
Uiteindelijk moest ik een keizersnee. ik vond vooral het risico op een spontane bevalling terwijl de baby nog dwars lag, erg vervelend. Vooral als dan de vliezen zouden breken, was er een risico en moest ik acuut gaan liggen. Ja, ook in de supermarkt. Ik herinner me nog dat ik er de laatste weken van de zwangerschap ook erg emotioneel onder was.
Sterkte!!!!
donderdag 16 februari 2017 om 03:56
Bedankt dames voor alle reacties.
Qua stuitbevalling weet ik dat het iets risicovoller is, maar hier was de gyn ook positief over. Ik alleen niet. Mijn gevoel zegt daarbij niet doen en het feit dat ik moet wachten op een spontane bevalling trek ik niet.
De versie die we nu afgesproken is kan op elk moment door mij worden afgebroken als het niet gaat, dus ik ga het een kans geven. Merk dat ik de gynaecologes poging wel erg heftig vond, maar hopelijk komt dat door het onverwachte.
De baby is nog en weer erg druk. Heb ook al eens aangegeven bij de Vk dat ik hem weinig voel trappen, maar juist altijd veel voel schuiven en draaien. Wat de positie wel verklaard.
Qua stuitbevalling weet ik dat het iets risicovoller is, maar hier was de gyn ook positief over. Ik alleen niet. Mijn gevoel zegt daarbij niet doen en het feit dat ik moet wachten op een spontane bevalling trek ik niet.
De versie die we nu afgesproken is kan op elk moment door mij worden afgebroken als het niet gaat, dus ik ga het een kans geven. Merk dat ik de gynaecologes poging wel erg heftig vond, maar hopelijk komt dat door het onverwachte.
De baby is nog en weer erg druk. Heb ook al eens aangegeven bij de Vk dat ik hem weinig voel trappen, maar juist altijd veel voel schuiven en draaien. Wat de positie wel verklaard.
donderdag 16 februari 2017 om 11:32
quote:christinayang schreef op 16 februari 2017 @ 03:56:
Bedankt dames voor alle reacties.
Qua stuitbevalling weet ik dat het iets risicovoller is, maar hier was de gyn ook positief over. Ik alleen niet. Mijn gevoel zegt daarbij niet doen en het feit dat ik moet wachten op een spontane bevalling trek ik niet.
De versie die we nu afgesproken is kan op elk moment door mij worden afgebroken als het niet gaat, dus ik ga het een kans geven. Merk dat ik de gynaecologes poging wel erg heftig vond, maar hopelijk komt dat door het onverwachte.
De baby is nog en weer erg druk. Heb ook al eens aangegeven bij de Vk dat ik hem weinig voel trappen, maar juist altijd veel voel schuiven en draaien. Wat de positie wel verklaard.
Hoe komt het dat je zelf geen goed gevoel hebt over een evt stuitbevalling? Ik denk dat het belangrijk is dat voor jezelf uit te zoeken. Komt het puur door de wetenschap dat er dan geen inleiding gepland wordt, of speelt er meer. Ik ben, onder optimale omstandigheden, zeker voor een vaginale bevalling, maar ook alleen als je daar zelf (uiteindelijk) achter staat. Ergens aan beginnen waar je eigenlijk niet achter staat is een mogelijk recept voor mislukking. Wel denk ik dat het verstandig is je te richten op feiten en niet op de mening van andere 'leken' zoals hier.
Wbt de versie; Vervelend dat je dat als zo heftig ervaren hebt. Heb je dat ook duidelijk aangegeven bij de gyn? Zijn er wellicht dingen die anders zouden kunnen de volgende keer waardoor je het meer ziet zitten?
De bewegingen van je kind, zoals je die beschrijft, zijn normaal voor de termijn. Het veranderen van getrappel in een schuivend gevoel past echt bij de laatste weken zwangerschap, dus dat is niet iets wat specifiek voor een baby in stuit geldt.
Succes met de laatste loodjes Christina! Kan me goed voorstellen dat je er inmiddels wel klaar mee bent. Gelukkig is hoe dan ook het eind in zicht.
Bedankt dames voor alle reacties.
Qua stuitbevalling weet ik dat het iets risicovoller is, maar hier was de gyn ook positief over. Ik alleen niet. Mijn gevoel zegt daarbij niet doen en het feit dat ik moet wachten op een spontane bevalling trek ik niet.
De versie die we nu afgesproken is kan op elk moment door mij worden afgebroken als het niet gaat, dus ik ga het een kans geven. Merk dat ik de gynaecologes poging wel erg heftig vond, maar hopelijk komt dat door het onverwachte.
De baby is nog en weer erg druk. Heb ook al eens aangegeven bij de Vk dat ik hem weinig voel trappen, maar juist altijd veel voel schuiven en draaien. Wat de positie wel verklaard.
Hoe komt het dat je zelf geen goed gevoel hebt over een evt stuitbevalling? Ik denk dat het belangrijk is dat voor jezelf uit te zoeken. Komt het puur door de wetenschap dat er dan geen inleiding gepland wordt, of speelt er meer. Ik ben, onder optimale omstandigheden, zeker voor een vaginale bevalling, maar ook alleen als je daar zelf (uiteindelijk) achter staat. Ergens aan beginnen waar je eigenlijk niet achter staat is een mogelijk recept voor mislukking. Wel denk ik dat het verstandig is je te richten op feiten en niet op de mening van andere 'leken' zoals hier.
Wbt de versie; Vervelend dat je dat als zo heftig ervaren hebt. Heb je dat ook duidelijk aangegeven bij de gyn? Zijn er wellicht dingen die anders zouden kunnen de volgende keer waardoor je het meer ziet zitten?
De bewegingen van je kind, zoals je die beschrijft, zijn normaal voor de termijn. Het veranderen van getrappel in een schuivend gevoel past echt bij de laatste weken zwangerschap, dus dat is niet iets wat specifiek voor een baby in stuit geldt.
Succes met de laatste loodjes Christina! Kan me goed voorstellen dat je er inmiddels wel klaar mee bent. Gelukkig is hoe dan ook het eind in zicht.
donderdag 16 februari 2017 om 11:49
quote:Tmaar schreef op 15 februari 2017 @ 22:51:
[...]
Ik weet natuurlijk niks over jouw situatie, maar kleermakerszit is normaal gesproken een zogeheten volkomen stuit en dat kan gewoon vaginaal. Onvolkomen (waarbij de benen omhoog liggen alsof het kindje 'dubbelgevouwen' zit kan ook. Wat niet vaginaal kan is een dwarsligging of een voetligging (dan 'staat' het kind als het ware). Verder is het ook van belang of er bijvoorbeeld een verklaring voor de stuitligging is en zijn er meer factoren die meespelen in de afweging of een vaginale bevalling een optie is, maar die kleermakerszit an sich is in principe geen belemmering.
Inderdaad, dat weet je niet. En nee die oudste zat zo vast dat een normale geboorte niet zou lukken. Ik ga dan maar even uit dat mijn gyn niet voor de lol op een keizersnede aandringt
En over dat vele malen meer..
Er is een onderzoek geweest van het UMC ( 2006 en later hebben ze dat nog eens gedaan, denk wel te vinden op google) dat aangaf dat bij stuitbevallingen 1 op 30 kinderen schade oplopen bij een stuitbevalling. En 1 op 90 blijvende schade. bIj moeder ook zulke getallen. En ik denk dat de incontinentieproblemen daarna daar misschien nog niet eens in verwerkt zijn.
Tegen de keizersnede is dat 1 op 600 moeders die lichte schade ondervonden van een keizersnede.
Vind nogal een verschil. En dat je dat de bevalling daarna in het ziekenhuis moet bevallen en misschien met nog een keizersnede vind ik dan nog steeds geen argument om stuitbevalling door te zetten.
Ik heb er meerdere om mij heen gezien en bijna allemaal liepen ze uit op een spoedkeizersnede of een moeder of kind met schade na de bevalling.
En natuurlijk komen er nu een hoop stuitbevalling moeders vertellen dat het bij hen prima ging. En dat geloof ik meteen.
Maar persoonlijk zou nooit een stuitbevalling doen. En heb ik ook niet gedaan.
[...]
Ik weet natuurlijk niks over jouw situatie, maar kleermakerszit is normaal gesproken een zogeheten volkomen stuit en dat kan gewoon vaginaal. Onvolkomen (waarbij de benen omhoog liggen alsof het kindje 'dubbelgevouwen' zit kan ook. Wat niet vaginaal kan is een dwarsligging of een voetligging (dan 'staat' het kind als het ware). Verder is het ook van belang of er bijvoorbeeld een verklaring voor de stuitligging is en zijn er meer factoren die meespelen in de afweging of een vaginale bevalling een optie is, maar die kleermakerszit an sich is in principe geen belemmering.
Inderdaad, dat weet je niet. En nee die oudste zat zo vast dat een normale geboorte niet zou lukken. Ik ga dan maar even uit dat mijn gyn niet voor de lol op een keizersnede aandringt
En over dat vele malen meer..
Er is een onderzoek geweest van het UMC ( 2006 en later hebben ze dat nog eens gedaan, denk wel te vinden op google) dat aangaf dat bij stuitbevallingen 1 op 30 kinderen schade oplopen bij een stuitbevalling. En 1 op 90 blijvende schade. bIj moeder ook zulke getallen. En ik denk dat de incontinentieproblemen daarna daar misschien nog niet eens in verwerkt zijn.
Tegen de keizersnede is dat 1 op 600 moeders die lichte schade ondervonden van een keizersnede.
Vind nogal een verschil. En dat je dat de bevalling daarna in het ziekenhuis moet bevallen en misschien met nog een keizersnede vind ik dan nog steeds geen argument om stuitbevalling door te zetten.
Ik heb er meerdere om mij heen gezien en bijna allemaal liepen ze uit op een spoedkeizersnede of een moeder of kind met schade na de bevalling.
En natuurlijk komen er nu een hoop stuitbevalling moeders vertellen dat het bij hen prima ging. En dat geloof ik meteen.
Maar persoonlijk zou nooit een stuitbevalling doen. En heb ik ook niet gedaan.
donderdag 16 februari 2017 om 12:02
quote:Tmaar schreef op 16 februari 2017 @ 11:32:
[...]
Hoe komt het dat je zelf geen goed gevoel hebt over een evt stuitbevalling? Ik denk dat het belangrijk is dat voor jezelf uit te zoeken. Komt het puur door de wetenschap dat er dan geen inleiding gepland wordt, of speelt er meer. Ik ben, onder optimale omstandigheden, zeker voor een vaginale bevalling, maar ook alleen als je daar zelf (uiteindelijk) achter staat. Ergens aan beginnen waar je eigenlijk niet achter staat is een mogelijk recept voor mislukking. Wel denk ik dat het verstandig is je te richten op feiten en niet op de mening van andere 'leken' zoals hier.
Wbt de versie; Vervelend dat je dat als zo heftig ervaren hebt. Heb je dat ook duidelijk aangegeven bij de gyn? Zijn er wellicht dingen die anders zouden kunnen de volgende keer waardoor je het meer ziet zitten?
De bewegingen van je kind, zoals je die beschrijft, zijn normaal voor de termijn. Het veranderen van getrappel in een schuivend gevoel past echt bij de laatste weken zwangerschap, dus dat is niet iets wat specifiek voor een baby in stuit geldt.
Succes met de laatste loodjes Christina! Kan me goed voorstellen dat je er inmiddels wel klaar mee bent. Gelukkig is hoe dan ook het eind in zicht.
Nee de beslissing om geen stuit bevalling te willen had ik een paar weken geleden al genomen toen de baby ook in stuit lag. De feiten die ik gelezen had op de websites van meerdere ziekenhuizen en het feit dat ik geen 4de kind meer wil, maken dat ik dan liever het risico van de keizersnede heb als die van de stuitbevalling. Dat de gynaecoloog gister aangaf dat hij voor een stuitbevalling überhaupt niet wilde inleiden gaf alleen maar meer reden het niet te willen.
De versie poging van de gynaecoloog was niet zoals het normaal gaat begreep ik van de VK en hemzelf. Hij zag zijn kans en deed het direct. Ik heb niet aan een CTG gelegen, er zat geen gel op mijn buik. Ik lag niet ik zat half in een behandelstoel. Hij kondigde het niet aan. Het overviel me in alle opzichten. Dit merkte hij en hij is gestopt. Heeft ons uitgelegd hoe we verder konden gaan en we hebben er even over na kunnen denken, waarna we toch hebben aangegeven voor een 'echte' versie te willen proberen.
Ik heb nu ook een filmpje van een versie gezien op internet en het stelt me wel iets meer gerust. We gaan het zien.
[...]
Hoe komt het dat je zelf geen goed gevoel hebt over een evt stuitbevalling? Ik denk dat het belangrijk is dat voor jezelf uit te zoeken. Komt het puur door de wetenschap dat er dan geen inleiding gepland wordt, of speelt er meer. Ik ben, onder optimale omstandigheden, zeker voor een vaginale bevalling, maar ook alleen als je daar zelf (uiteindelijk) achter staat. Ergens aan beginnen waar je eigenlijk niet achter staat is een mogelijk recept voor mislukking. Wel denk ik dat het verstandig is je te richten op feiten en niet op de mening van andere 'leken' zoals hier.
Wbt de versie; Vervelend dat je dat als zo heftig ervaren hebt. Heb je dat ook duidelijk aangegeven bij de gyn? Zijn er wellicht dingen die anders zouden kunnen de volgende keer waardoor je het meer ziet zitten?
De bewegingen van je kind, zoals je die beschrijft, zijn normaal voor de termijn. Het veranderen van getrappel in een schuivend gevoel past echt bij de laatste weken zwangerschap, dus dat is niet iets wat specifiek voor een baby in stuit geldt.
Succes met de laatste loodjes Christina! Kan me goed voorstellen dat je er inmiddels wel klaar mee bent. Gelukkig is hoe dan ook het eind in zicht.
Nee de beslissing om geen stuit bevalling te willen had ik een paar weken geleden al genomen toen de baby ook in stuit lag. De feiten die ik gelezen had op de websites van meerdere ziekenhuizen en het feit dat ik geen 4de kind meer wil, maken dat ik dan liever het risico van de keizersnede heb als die van de stuitbevalling. Dat de gynaecoloog gister aangaf dat hij voor een stuitbevalling überhaupt niet wilde inleiden gaf alleen maar meer reden het niet te willen.
De versie poging van de gynaecoloog was niet zoals het normaal gaat begreep ik van de VK en hemzelf. Hij zag zijn kans en deed het direct. Ik heb niet aan een CTG gelegen, er zat geen gel op mijn buik. Ik lag niet ik zat half in een behandelstoel. Hij kondigde het niet aan. Het overviel me in alle opzichten. Dit merkte hij en hij is gestopt. Heeft ons uitgelegd hoe we verder konden gaan en we hebben er even over na kunnen denken, waarna we toch hebben aangegeven voor een 'echte' versie te willen proberen.
Ik heb nu ook een filmpje van een versie gezien op internet en het stelt me wel iets meer gerust. We gaan het zien.
donderdag 16 februari 2017 om 12:40
Een stuitbevalling zou ik nooit aandurven. Vaak is de bevalling zelf vele malen zwaarder en de risico's voor zowel de moeder als met name voor het kind zijn vele malen groter dan bij een keizersnede (hoewel dat ook geen pretje is).
Daarbij komt dat een bevalling behoorlijk onvoorspelbaar is en een vaginale bevalling die verkeerd gaat direct voor een spoedkeizersnede zal zorgen. Dan zou ik liever een geplande (eventueel natuurlijke) keizersnede willen. Dan kunnen jij en je partner daar in alle rust op voorbereiden en kan rekening worden gehouden met bepaalde wensen.
Ook ken ik niet iets teveel verhalen van kinderen die er toch wel behoorlijke schade aan hebben over gehouden. Of waar het net goed is gegaan (maar ook net zo goed verkeerd had kunnen gaan). Risico's als gebroken ledematen bij de baby maar ook zuurstoftekort zou ik niet willen nemen. Of als vrouw een flink knip of scheur of ingrepen bij de bevalling. Dan liever een rustige keizersnede.
Een versie zou ik trouwens (onder goede omstandigheden) wel aandurven.
In de meeste westerse landen doen ze trouwens bijna geen stuitbevallingen meer maar is het standaard een keizersnede. Dat zegt voor mij ook wel iets....
Daarbij komt dat een bevalling behoorlijk onvoorspelbaar is en een vaginale bevalling die verkeerd gaat direct voor een spoedkeizersnede zal zorgen. Dan zou ik liever een geplande (eventueel natuurlijke) keizersnede willen. Dan kunnen jij en je partner daar in alle rust op voorbereiden en kan rekening worden gehouden met bepaalde wensen.
Ook ken ik niet iets teveel verhalen van kinderen die er toch wel behoorlijke schade aan hebben over gehouden. Of waar het net goed is gegaan (maar ook net zo goed verkeerd had kunnen gaan). Risico's als gebroken ledematen bij de baby maar ook zuurstoftekort zou ik niet willen nemen. Of als vrouw een flink knip of scheur of ingrepen bij de bevalling. Dan liever een rustige keizersnede.
Een versie zou ik trouwens (onder goede omstandigheden) wel aandurven.
In de meeste westerse landen doen ze trouwens bijna geen stuitbevallingen meer maar is het standaard een keizersnede. Dat zegt voor mij ook wel iets....
