Zwanger
alle pijlers
Ervaring Primperan (metoclopramide)
dinsdag 21 februari 2017 om 21:12
Hallo iedereen
Sinds anderhalve week extreem last van misselijkheid en overgeven.
Wie heeft er ervaring met het bovengenoemde medicijn en raden jullie het aan of af?
(natuurlijk moet ik dit bij de verloskundige vragen, alleen ben benieuwd naar jullie mening).
Alvast bedankt voor jullie antwoorden! ^_^
Sinds anderhalve week extreem last van misselijkheid en overgeven.
Wie heeft er ervaring met het bovengenoemde medicijn en raden jullie het aan of af?
(natuurlijk moet ik dit bij de verloskundige vragen, alleen ben benieuwd naar jullie mening).
Alvast bedankt voor jullie antwoorden! ^_^
Never judge a book by it's cover, know the story first!
dinsdag 21 februari 2017 om 21:16
Info uit BCFI, dat is het up-to-date medicatieboek (vraag het uiteraard toch nog maar eens na!)
Nausea en braken bij het begin van de zwangerschap verdwijnen in de meeste gevallen spontaan of door een aangepast dieet. Slechts in zeldzame gevallen is een anti-emeticum nodig. Daarbij is speciale voorzichtigheid geboden, gezien het gaat om de kritische periode van de organogenese.
Voor geen enkel anti-emeticum zijn er duidelijke bewijzen omtrent afwezigheid van teratogeniteit.
Wanneer beslist wordt te behandelen, is metoclopramide of meclozine te verkiezen
DUS onduidelijk, nooit bewezen dat het geen kwaad kan
Nausea en braken bij het begin van de zwangerschap verdwijnen in de meeste gevallen spontaan of door een aangepast dieet. Slechts in zeldzame gevallen is een anti-emeticum nodig. Daarbij is speciale voorzichtigheid geboden, gezien het gaat om de kritische periode van de organogenese.
Voor geen enkel anti-emeticum zijn er duidelijke bewijzen omtrent afwezigheid van teratogeniteit.
Wanneer beslist wordt te behandelen, is metoclopramide of meclozine te verkiezen
DUS onduidelijk, nooit bewezen dat het geen kwaad kan
dinsdag 21 februari 2017 om 21:18
Heb je het niet van de verloskundige of gynaecoloog voorgeschreven gekregen dan? En is er niet eerst een ander middel gebruikt? Meestal word er gestart met Emasafene.
Ik heb het gebruikt. Emasafene hielp niet en ik ben dan ook meerdere malen opgenomen vanwege uitdroging. Uiteindelijk over gegaan op primperan en zofran zuigtabletten. Deze combinatie heeft er voor gezorgd dat ik in ieder geval weer een beetje voedsel binnen kon houden maar ik moest daar wel absolute rust bij nemen. Dit betekende voor mij dat ik negen maanden lang in een donkere en prikkel vrije omgeving heb gelegen. Iedere prikkel, iedere lichtflits of geur zorgde ervoor dat ik weer begon met overgeven. Maar goed, dit is natuurlijk een heel extreem voorbeeld. Het gaf mij in ieder geval een klein beetje het gevoel dat het wat draaglijker werd.
Sterkte! Hopelijk is de misselijkheid snel weer verdwenen.
Ik heb het gebruikt. Emasafene hielp niet en ik ben dan ook meerdere malen opgenomen vanwege uitdroging. Uiteindelijk over gegaan op primperan en zofran zuigtabletten. Deze combinatie heeft er voor gezorgd dat ik in ieder geval weer een beetje voedsel binnen kon houden maar ik moest daar wel absolute rust bij nemen. Dit betekende voor mij dat ik negen maanden lang in een donkere en prikkel vrije omgeving heb gelegen. Iedere prikkel, iedere lichtflits of geur zorgde ervoor dat ik weer begon met overgeven. Maar goed, dit is natuurlijk een heel extreem voorbeeld. Het gaf mij in ieder geval een klein beetje het gevoel dat het wat draaglijker werd.
Sterkte! Hopelijk is de misselijkheid snel weer verdwenen.
dinsdag 21 februari 2017 om 21:20
Ik had ook extreem veel last van overgeven. In eerste instantie emesafene geprobeerd, maar dat werkte niet voldoende. Tijdens een ziekenhuisopname kreeg ik primperan. Dat werkte wel tegen de misselijkheid, maar ik werd er ontzettend suf en slaperig van! Op het dieptepunt sliep ik meer dan 20u op een dag. Toen toch maar weer langzaam gaan afbouwen.. Gemengde gevoelens over dus..
Sterkte!
Sterkte!
dinsdag 21 februari 2017 om 21:31
Ik heb het ooit gekregen als middel tegen bijwerkingen van de morning after pil. Na een dag lag ik in het ziekenhuis met een allergische reactie. Al mijn spieren verkrampte en ik kon niet meer zelfstandig lopen. M'n kaken stonden vast en m'n rug stond zo krom als een hoepel. Maar na een flinke spuit van een of ander kalmerend middel was ik bijzonder relaxed .
Dit is al ruim 30 jaar terug, wellicht is e.e.a inmiddels ondervangen en daarnaast is dit mijn ervaring en hoeft dat niet jou ervaring te zijn..
Ik hoop dat je snel niet meer misselijk bent.
Dit is al ruim 30 jaar terug, wellicht is e.e.a inmiddels ondervangen en daarnaast is dit mijn ervaring en hoeft dat niet jou ervaring te zijn..
Ik hoop dat je snel niet meer misselijk bent.
dinsdag 21 februari 2017 om 21:33
dinsdag 21 februari 2017 om 21:41
Hier ook begonnen met emesafene, maar dat helpt niet voldoende, wegens uitdroging in het ziekenhuis gelegen en toen combinatie emesafene en primperan gehad. Dat zorgde er voor dat ik veel minder hoefde over te geven. Werd er wel heel suf van en de misselijkheid ging niet echt weg, werd iets dragelijker.
dinsdag 21 februari 2017 om 22:03
2 zwangerschappen ervaring. Bij beide zwangerschappen met 8 weken gestart. 1e X tijdens ziekenhuis opname, 2e zwangerschap via huisarts gekregen. Verloskundige mocht het niet voorschrijven, en de gynaecoloog wilde persé dat ik eerst uitgedroogd raakte, opgenomen werd en dan pas Primperan.
Het haalde bij mij de scherpe randjes eraf. Alsnog braakte ik +-10x per dag. Maar met Primperan bleef er in elk geval iets binnen. Gebruikte 3x daags een zetpil. Dankzij primperan is tijdens de 2e zwangerschap een ziekenhuisopname bespaard gebleven. Maar weg was de misselijkheid niet. Die was pas weg na de bevalling(beide keren). Ben beide keren 9maanden zo vreselijk misselijk,zwak en ziek geweest dat ik alleen maar op de bank of op bed heb gelegen. Baby is nu 4 maanden en ben het nog niet vergeten.
Wil je veel sterkte wensen, en echt er komt een einde aan, ook al lijkt het nog zo verschrikkelijk lang te duren. Er zijn echt mensen die weten wat je doormaakt, en dat is niet makkelijk. Je omgeving kan het zich niet voorstellen hoe je je voelt. Maar het komt goed!
*maar na 2x die ellende wil ik niet meer zwanger worden *
Het haalde bij mij de scherpe randjes eraf. Alsnog braakte ik +-10x per dag. Maar met Primperan bleef er in elk geval iets binnen. Gebruikte 3x daags een zetpil. Dankzij primperan is tijdens de 2e zwangerschap een ziekenhuisopname bespaard gebleven. Maar weg was de misselijkheid niet. Die was pas weg na de bevalling(beide keren). Ben beide keren 9maanden zo vreselijk misselijk,zwak en ziek geweest dat ik alleen maar op de bank of op bed heb gelegen. Baby is nu 4 maanden en ben het nog niet vergeten.
Wil je veel sterkte wensen, en echt er komt een einde aan, ook al lijkt het nog zo verschrikkelijk lang te duren. Er zijn echt mensen die weten wat je doormaakt, en dat is niet makkelijk. Je omgeving kan het zich niet voorstellen hoe je je voelt. Maar het komt goed!
*maar na 2x die ellende wil ik niet meer zwanger worden *
mamaak wijzigde dit bericht op 21-02-2017 22:06
Reden: y
Reden: y
% gewijzigd
dinsdag 21 februari 2017 om 22:55
quote:mamaak schreef op 21 februari 2017 @ 22:03:
2 zwangerschappen ervaring. Bij beide zwangerschappen met 8 weken gestart. 1e X tijdens ziekenhuis opname, 2e zwangerschap via huisarts gekregen. Verloskundige mocht het niet voorschrijven, en de gynaecoloog wilde persé dat ik eerst uitgedroogd raakte, opgenomen werd en dan pas Primperan.
Het haalde bij mij de scherpe randjes eraf. Alsnog braakte ik +-10x per dag. Maar met Primperan bleef er in elk geval iets binnen. Gebruikte 3x daags een zetpil. Dankzij primperan is tijdens de 2e zwangerschap een ziekenhuisopname bespaard gebleven. Maar weg was de misselijkheid niet. Die was pas weg na de bevalling(beide keren). Ben beide keren 9maanden zo vreselijk misselijk,zwak en ziek geweest dat ik alleen maar op de bank of op bed heb gelegen. Baby is nu 4 maanden en ben het nog niet vergeten.
Wil je veel sterkte wensen, en echt er komt een einde aan, ook al lijkt het nog zo verschrikkelijk lang te duren. Er zijn echt mensen die weten wat je doormaakt, en dat is niet makkelijk. Je omgeving kan het zich niet voorstellen hoe je je voelt. Maar het komt goed!
*maar na 2x die ellende wil ik niet meer zwanger worden *
Wat een wereld van herkenning lees ik in je bericht. Vooral het feit dat je schrijft dat je het absoluut nog niet bent vergeten en er geen derde kindje komt om die reden. Ik ben nu 2 jaar verder en ik heb echt even in een soort rouwproces gezeten (en soms nog). Ik ben gezegend met twee prachtige en gezonde kinderen maar het feit dat mijn lichaam mij beide zwangerschappen zo in de steek heeft gelaten en de keus voor een derde/vierde kindje daarmee is verkeken omdat ik dit simpelweg niet nog een keer aan kan en durf, heeft mij wel moeite gekost om te verwerken. Er zijn idd weinig mensen die dat begrijpen. Sterker nog, ik ken in mijn eigen omgeving helaas niemand die dit echt lijkt te snappen dus ik vond het heel fijn om jouw berichtje te lezen. Al had ik je natuurlijk ook een hele andere zwangerschap gegunt.
Sorry TO, even offtopic.
2 zwangerschappen ervaring. Bij beide zwangerschappen met 8 weken gestart. 1e X tijdens ziekenhuis opname, 2e zwangerschap via huisarts gekregen. Verloskundige mocht het niet voorschrijven, en de gynaecoloog wilde persé dat ik eerst uitgedroogd raakte, opgenomen werd en dan pas Primperan.
Het haalde bij mij de scherpe randjes eraf. Alsnog braakte ik +-10x per dag. Maar met Primperan bleef er in elk geval iets binnen. Gebruikte 3x daags een zetpil. Dankzij primperan is tijdens de 2e zwangerschap een ziekenhuisopname bespaard gebleven. Maar weg was de misselijkheid niet. Die was pas weg na de bevalling(beide keren). Ben beide keren 9maanden zo vreselijk misselijk,zwak en ziek geweest dat ik alleen maar op de bank of op bed heb gelegen. Baby is nu 4 maanden en ben het nog niet vergeten.
Wil je veel sterkte wensen, en echt er komt een einde aan, ook al lijkt het nog zo verschrikkelijk lang te duren. Er zijn echt mensen die weten wat je doormaakt, en dat is niet makkelijk. Je omgeving kan het zich niet voorstellen hoe je je voelt. Maar het komt goed!
*maar na 2x die ellende wil ik niet meer zwanger worden *
Wat een wereld van herkenning lees ik in je bericht. Vooral het feit dat je schrijft dat je het absoluut nog niet bent vergeten en er geen derde kindje komt om die reden. Ik ben nu 2 jaar verder en ik heb echt even in een soort rouwproces gezeten (en soms nog). Ik ben gezegend met twee prachtige en gezonde kinderen maar het feit dat mijn lichaam mij beide zwangerschappen zo in de steek heeft gelaten en de keus voor een derde/vierde kindje daarmee is verkeken omdat ik dit simpelweg niet nog een keer aan kan en durf, heeft mij wel moeite gekost om te verwerken. Er zijn idd weinig mensen die dat begrijpen. Sterker nog, ik ken in mijn eigen omgeving helaas niemand die dit echt lijkt te snappen dus ik vond het heel fijn om jouw berichtje te lezen. Al had ik je natuurlijk ook een hele andere zwangerschap gegunt.
Sorry TO, even offtopic.
woensdag 22 februari 2017 om 06:51
Mijn verloskundige gaf het advies om over te stappen van emasefene naar primperan. Toen advies gevraagd aan de huisarts omdat ik twijfelde. Huisarts gaf aan dat het liever alleen voorschreef als het echt niet anders kon i.v.m. te weinig bekend wat het met het kindje doet. Ik heb het uiteindelijk net kunnen redden met 4x daags emasefene en hele dag prikkelarme omgeving.
@mamaak en seintje jullie verhaal is zo herkenbaar. Ik moet nog even doorzetten, ben nu 23 weken zwanger van de tweede. Ik kijk echt ontzettend uit naar de bevalling, dan is het eindelijk klaar. Hier komt om deze reden ook geen derde, ook al is dat voor ons emotioneel best slikken. Fijn om verhalen te lezen van meiden die dit ook hebben gehad, ookal gun ik dit niemand. Voel me namelijk vaak zo alleen en onbegrepen.
TO ik hoop voor jou dat de misselijkheid snel over is en je je weer beter gaat voelen.
@mamaak en seintje jullie verhaal is zo herkenbaar. Ik moet nog even doorzetten, ben nu 23 weken zwanger van de tweede. Ik kijk echt ontzettend uit naar de bevalling, dan is het eindelijk klaar. Hier komt om deze reden ook geen derde, ook al is dat voor ons emotioneel best slikken. Fijn om verhalen te lezen van meiden die dit ook hebben gehad, ookal gun ik dit niemand. Voel me namelijk vaak zo alleen en onbegrepen.
TO ik hoop voor jou dat de misselijkheid snel over is en je je weer beter gaat voelen.
woensdag 22 februari 2017 om 11:22
De afgelopen tijd heb ik best veel aan tips geprobeerd die Google liet zien.
-Gemberthee: Helaas geen effect en de geur maakte het erger.
-Thee met honing: Het verzacht het tijdelijk, komt daarna wel terug.
-Citroensap (verwarmd en met suiker): Dit helpt iets, ik vind het ook nog eens lekker. Alleen slecht voor je tanden.
-Ontbijt op bed: Voorkomen dat je een lege maag hebt, is niet altijd te voorkomen. Ik heb standaard crackers en water op het nachtkastje. Helpt wel ietsjes, maar op het moment dat ik al misselijk ben moet ik mezelf dwingen te eten. Helaas wil dit niet altijd goed gaan.
-Waterijsjes: /nog niet geprobeerd, men zegt dat het kan helpen?
-Koolzuur drankjes, cola en spa rood: Door de hoeveelheid suiker liever geen cola. Helpt tijdelijk, alleen daarna hou ik het niet binnen.
-Wandeling maken: De frisse lucht doet me goed, maar op het moment dat ik extreem misselijk ben is dit moeilijk.
-Licht verteerbaar eten: Als ik rond de avondmaaltijd te misselijk ben, besluit ik iets lichters te eten. Meer kans dat het goed gaat.
Kortom: Citroensap helpt mij tot nu toe het best en kleine porties eten verdeeld over de dag.
Ik denk dat ik nog even wacht met eventueel medicatie inzetten tegen de misselijkheden. Vind het heel fijn dat jullie je ervaringen met mij delen, ik kan mezelf vinden in jullie verhalen. Door de misselijkheid/overgeven is het happy gevoel een beetje weg. Het belemmert mij behoorlijk en ook op mijn werk. Even doorbijten!! Ik heb wel iets om naar uit te kijken, volgende week dinsdag word er een echo gemaakt.
Bedankt voor jullie reacties!
-Gemberthee: Helaas geen effect en de geur maakte het erger.
-Thee met honing: Het verzacht het tijdelijk, komt daarna wel terug.
-Citroensap (verwarmd en met suiker): Dit helpt iets, ik vind het ook nog eens lekker. Alleen slecht voor je tanden.
-Ontbijt op bed: Voorkomen dat je een lege maag hebt, is niet altijd te voorkomen. Ik heb standaard crackers en water op het nachtkastje. Helpt wel ietsjes, maar op het moment dat ik al misselijk ben moet ik mezelf dwingen te eten. Helaas wil dit niet altijd goed gaan.
-Waterijsjes: /nog niet geprobeerd, men zegt dat het kan helpen?
-Koolzuur drankjes, cola en spa rood: Door de hoeveelheid suiker liever geen cola. Helpt tijdelijk, alleen daarna hou ik het niet binnen.
-Wandeling maken: De frisse lucht doet me goed, maar op het moment dat ik extreem misselijk ben is dit moeilijk.
-Licht verteerbaar eten: Als ik rond de avondmaaltijd te misselijk ben, besluit ik iets lichters te eten. Meer kans dat het goed gaat.
Kortom: Citroensap helpt mij tot nu toe het best en kleine porties eten verdeeld over de dag.
Ik denk dat ik nog even wacht met eventueel medicatie inzetten tegen de misselijkheden. Vind het heel fijn dat jullie je ervaringen met mij delen, ik kan mezelf vinden in jullie verhalen. Door de misselijkheid/overgeven is het happy gevoel een beetje weg. Het belemmert mij behoorlijk en ook op mijn werk. Even doorbijten!! Ik heb wel iets om naar uit te kijken, volgende week dinsdag word er een echo gemaakt.
Bedankt voor jullie reacties!
Never judge a book by it's cover, know the story first!
zondag 26 februari 2017 om 16:51
Bij misselijkheid tijdens de zwangerschap kan soms vitamine B6 helpen. Wel in combinatie met het hele B-complex omdat deze vitamines samenwerken en bij een tekort aan B12 kan het B6 te hoog worden. Ook je voeding is natuurlijk belangrijk.
http://groenevrouw.nl/zwangerschapspreventie/
http://groenevrouw.nl/zwangerschapspreventie/
