Relaties
alle pijlers
Lastig gesprek
donderdag 16 maart 2017 om 09:54
Lang zitten dubben onder welke pijler dit moest en hoe ik het zou omschrijven zonder er als slechterik af te komen. Binnenkort heb ik een gesprek met mijn ex over de financiën van ons kind na haar 18e. Ik vond dat zij dat zelf moest aangaan, maar de 'hulpverlening' vind me te rechtlijnig als ik er vanuit ga dat 18 ook echt volwassen is. Daar ben ik het wel mee eens, al vindt iedereen op fora en in mijn omgeving wat anders, maar goed. Ik zie er zelf gigantisch tegenop om een op een in gesprek met mijn ex te gaan, dan krijg je namelijk nooit gelijk en eindigt het altijd in een impasse omdat ik zelf ook niet de meest flexibele ben. Ex stuurde mee mailtje met de boodschap dat hij een 'coach' heeft bij het gesprek. Ik heb er verder niet op doorgevraagd, maar hoop dus niet dat hij die man of vrouw ervan heeft overtuigd dat ik de lastige ben, of de persoon juist heeft uitgenodigd om zijn kunsten te aanschouwen. Ex kan namelijk heel goed debatteren en kan iemand laten geloven dat rood blauw is (een van de kenmerken van zijn stoornis).
Goed, het gesprek gaat dus over geld. Ex betaalt nu alimentatie voor ons kind en ik wil dat hij vanaf de 18e verjaardag hetzelfde bedrag aan kind betaalt. Kind zal daarom nooit vragen en zal ook nooit een incassobureau op vader af sturen. Het bedrag is 15 jaar niet geïndexeerd dus ex is al aan deze uitgave gewend (in mijn optiek). Daarbij is het wettelijk vastgesteld dus waarom daar van afwijken? Ex vindt echter dat hij 15 jaar zeer gul is geweest en wil nu de helft van de studiekosten betalen. Ongeveer 1/3 van wat hij nu betaalt.
Als het gesprek gaat zoals onze voorgaande gesprekken vang ik bot en ik vind dat zo oneerlijk. Wat zou nu een goede insteek zijn? Ik probeer mijn vaardigheden vanuit mijn werk mee te nemen ('we willen er samen uitkomen'), maar mijn minimumpositie heb ik al duidelijk gemaakt. Ik ben alleen niet degene die de macht heeft.
Goed, het gesprek gaat dus over geld. Ex betaalt nu alimentatie voor ons kind en ik wil dat hij vanaf de 18e verjaardag hetzelfde bedrag aan kind betaalt. Kind zal daarom nooit vragen en zal ook nooit een incassobureau op vader af sturen. Het bedrag is 15 jaar niet geïndexeerd dus ex is al aan deze uitgave gewend (in mijn optiek). Daarbij is het wettelijk vastgesteld dus waarom daar van afwijken? Ex vindt echter dat hij 15 jaar zeer gul is geweest en wil nu de helft van de studiekosten betalen. Ongeveer 1/3 van wat hij nu betaalt.
Als het gesprek gaat zoals onze voorgaande gesprekken vang ik bot en ik vind dat zo oneerlijk. Wat zou nu een goede insteek zijn? Ik probeer mijn vaardigheden vanuit mijn werk mee te nemen ('we willen er samen uitkomen'), maar mijn minimumpositie heb ik al duidelijk gemaakt. Ik ben alleen niet degene die de macht heeft.
donderdag 16 maart 2017 om 10:02
donderdag 16 maart 2017 om 10:06
hebben jullie een ouderschaps-plan, ik heb dat wel en daar staat in dat de alimentatie met 18 jaar naar het kind wordt overgemaakt, bedrag blijft hetzelfde, hier ook al vanaf het begin niet geïndexeerd, terwijl dat wel zou moeten, maar voor een paar euro vindt ik het niet waard om de verstandhouding weer te verstoren.
Maar in principe moet vader hetzelfde blijven betalen echter dan aan kind.
Maar in principe moet vader hetzelfde blijven betalen echter dan aan kind.
donderdag 16 maart 2017 om 10:07
donderdag 16 maart 2017 om 10:07
Ik zou helemaal niet in discussie gaan. Als het kind 18 wordt, blijft de alimentatie in principe gelijk (tenzij specifieke omstandigheden, zie hieronder) en moet rechtstreeks aan het kind worden overgemaakt. Wil hij een herziening, dan kan hij daar bij de rechter om vragen.
Van alimentatiewijzer.nl:
Wat gebeurt er met de kinderalimentatie bij 18e verjaardag?
Als een kind 18 wordt, blijft het zijn recht behouden op kinderalimentatie tot het 21e jaar. De alimentatie dient rechtstreeks uitbetaald te worden aan het kind, tenzij het kind zelf anders besluit.
Hoogte kinderalimentatie jongmeerderjarigen
In geval van gescheiden ouders waarbij de kinderalimentatie door de rechter is vastgesteld, wordt hetzelfde alimentatiebedrag aangehouden totdat het kind 21 jaar wordt. Dit komt doordat de kosten van opvoeding en verzorging in de praktijk nauwelijks verschillen van die van levensonderhoud en studie. Vanaf de 18e verjaardag wordt de kinderalimentatie rechtstreeks aan het kind betaald.
Mocht de kinderalimentatie voor jongmeerderjarigen vastgesteld of herzien worden, dan kijkt de rechter naar de behoefte van het kind en de draagkracht van de ouders. Nibud-normen of normen uit de Wet Studiefinanciering kunnen hierbij behulpzaam zijn.
Matigingsrecht
Redenen voor de rechter om de onderhoudsplicht van ouders te matigen zijn:
het kind neemt zijn of haar studie niet serieus;
de studiekeuze is niet reëel;
het kind misdraagt zich zo dat een bijdrage in het levensonderhoud moreel niet van de ouders kan worden gevergd.
Het kind moet het wel erg bont maken wil het verzoek, de onderhoudsplicht te matigen of te staken, succesvol zijn.
Van alimentatiewijzer.nl:
Wat gebeurt er met de kinderalimentatie bij 18e verjaardag?
Als een kind 18 wordt, blijft het zijn recht behouden op kinderalimentatie tot het 21e jaar. De alimentatie dient rechtstreeks uitbetaald te worden aan het kind, tenzij het kind zelf anders besluit.
Hoogte kinderalimentatie jongmeerderjarigen
In geval van gescheiden ouders waarbij de kinderalimentatie door de rechter is vastgesteld, wordt hetzelfde alimentatiebedrag aangehouden totdat het kind 21 jaar wordt. Dit komt doordat de kosten van opvoeding en verzorging in de praktijk nauwelijks verschillen van die van levensonderhoud en studie. Vanaf de 18e verjaardag wordt de kinderalimentatie rechtstreeks aan het kind betaald.
Mocht de kinderalimentatie voor jongmeerderjarigen vastgesteld of herzien worden, dan kijkt de rechter naar de behoefte van het kind en de draagkracht van de ouders. Nibud-normen of normen uit de Wet Studiefinanciering kunnen hierbij behulpzaam zijn.
Matigingsrecht
Redenen voor de rechter om de onderhoudsplicht van ouders te matigen zijn:
het kind neemt zijn of haar studie niet serieus;
de studiekeuze is niet reëel;
het kind misdraagt zich zo dat een bijdrage in het levensonderhoud moreel niet van de ouders kan worden gevergd.
Het kind moet het wel erg bont maken wil het verzoek, de onderhoudsplicht te matigen of te staken, succesvol zijn.
donderdag 16 maart 2017 om 10:08
donderdag 16 maart 2017 om 10:12
Ik begrijp het niet helemaal. Zijn er afspraken over gemaakt, welk bedrag hij na haar 18e verjaardag betaalt? Dan heeft hij er niet zo veel van af te wijken toch? Of zou de kinderalimentatie met 18 jaar echt stoppen en wil je hem nu vragen om extra door te betalen?
Want in dat geval snap ik dat je het beste wil voor je kind, maar je hebt weinig te zeggen over zijn portemonnee.
Ik ken de geschiedenis niet, maar in je post kom je nogal blasé over, en die insteek zou ik dan zeker niet gebruiken voor het gesprek.
Zet je eigen ergernissen opzij, en weet je standpunt goed te onderbouwen.
Edit: ik lees nu inderdaad dat het gewoon verplicht is om door te betalen. Dan zie ik eigenlijk het probleem niet echt, hij heeft dus weinig keuze.
En persoonlijk zie ik dan het nut ook niet van een gesprek. Moet je hem dan vragen om zich aan de voorwaarden te houden?
Want in dat geval snap ik dat je het beste wil voor je kind, maar je hebt weinig te zeggen over zijn portemonnee.
Ik ken de geschiedenis niet, maar in je post kom je nogal blasé over, en die insteek zou ik dan zeker niet gebruiken voor het gesprek.
Zet je eigen ergernissen opzij, en weet je standpunt goed te onderbouwen.
Edit: ik lees nu inderdaad dat het gewoon verplicht is om door te betalen. Dan zie ik eigenlijk het probleem niet echt, hij heeft dus weinig keuze.
En persoonlijk zie ik dan het nut ook niet van een gesprek. Moet je hem dan vragen om zich aan de voorwaarden te houden?
donderdag 16 maart 2017 om 10:13
quote:sugarmiss schreef op 16 maart 2017 @ 10:08:
Wie is die coach?
Is dat zijn nieuwe partner, zijn broer, een advocaat, mediator of een maatschappelijk werker?
Dat maakt nogal verschil.
1 ding is zeker. Als jij in je eentje gaat dan sta je meteen al 10 /0 achter.
Neem dus ook iemand mee.Ik denk dat het een soort maatschappelijk werker is. Ik wil eigenlijk niemand meenemen omdat ik mijn zaken graag privé houd van mijn kennissen. Zou ik dan echt achter staan?
Wie is die coach?
Is dat zijn nieuwe partner, zijn broer, een advocaat, mediator of een maatschappelijk werker?
Dat maakt nogal verschil.
1 ding is zeker. Als jij in je eentje gaat dan sta je meteen al 10 /0 achter.
Neem dus ook iemand mee.Ik denk dat het een soort maatschappelijk werker is. Ik wil eigenlijk niemand meenemen omdat ik mijn zaken graag privé houd van mijn kennissen. Zou ik dan echt achter staan?
donderdag 16 maart 2017 om 10:17
quote:guppekop schreef op 16 maart 2017 @ 10:07:
en wat stom van je dat je hem nooit aan de indexatie hebt gehouden, die bestaat niet voor niks he.We hebben dit wel eens besproken met een mediator. De scheiding is allang geleden en toen verdiende hij veel meer dan ik. Inmiddels is dat veranderd, maar hij heeft nooit om herziening gevraagd. Dat vindt hij dus heel ruimhartig. Ik heb het wel eens doorgerekend en het scheelt ongeveer 80 euro per maand op basis van 15 jaar indexering. Dat vind ik de moeite niet voor veel gedoe.
en wat stom van je dat je hem nooit aan de indexatie hebt gehouden, die bestaat niet voor niks he.We hebben dit wel eens besproken met een mediator. De scheiding is allang geleden en toen verdiende hij veel meer dan ik. Inmiddels is dat veranderd, maar hij heeft nooit om herziening gevraagd. Dat vindt hij dus heel ruimhartig. Ik heb het wel eens doorgerekend en het scheelt ongeveer 80 euro per maand op basis van 15 jaar indexering. Dat vind ik de moeite niet voor veel gedoe.
donderdag 16 maart 2017 om 10:20
quote:MinkeDeWit schreef op 16 maart 2017 @ 10:13:
[...]
Ik denk dat het een soort maatschappelijk werker is. Ik wil eigenlijk niemand meenemen omdat ik mijn zaken graag privé houd van mijn kennissen. Zou ik dan echt achter staan?wel nee, je hebt het gelijk aan je kant, dat scheelt enorm! Ik zou juist hopen dat hij een professional inschakelt, die zal hem toch moeten uitleggen hoe het werkt.
[...]
Ik denk dat het een soort maatschappelijk werker is. Ik wil eigenlijk niemand meenemen omdat ik mijn zaken graag privé houd van mijn kennissen. Zou ik dan echt achter staan?wel nee, je hebt het gelijk aan je kant, dat scheelt enorm! Ik zou juist hopen dat hij een professional inschakelt, die zal hem toch moeten uitleggen hoe het werkt.
donderdag 16 maart 2017 om 10:20
Ik snap dat het gesprek lastig is (gevoelsmatig), maar het ligt toch gewoon vast in het ouderschapsplan en/of de wet?
Vroeger zelf meegemaakt dat vader KA niet meer overmaakte aan me (na mijn 18e, ik woonde op mezelf) en heb er nooit een incassobureau oid op gezet. Je ex zit jou er niet mee dwars, maar zijn eigen dochter. Dus als hij de relatie wil verkloten voor een paar rotcenten, zegt dat ook genoeg over hem toch?
Vroeger zelf meegemaakt dat vader KA niet meer overmaakte aan me (na mijn 18e, ik woonde op mezelf) en heb er nooit een incassobureau oid op gezet. Je ex zit jou er niet mee dwars, maar zijn eigen dochter. Dus als hij de relatie wil verkloten voor een paar rotcenten, zegt dat ook genoeg over hem toch?
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!
donderdag 16 maart 2017 om 10:21
quote:Nootje90 schreef op 16 maart 2017 @ 10:12:
Ik begrijp het niet helemaal. Zijn er afspraken over gemaakt, welk bedrag hij na haar 18e verjaardag betaalt? Dan heeft hij er niet zo veel van af te wijken toch? Of zou de kinderalimentatie met 18 jaar echt stoppen en wil je hem nu vragen om extra door te betalen?
Want in dat geval snap ik dat je het beste wil voor je kind, maar je hebt weinig te zeggen over zijn portemonnee.
Ik ken de geschiedenis niet, maar in je post kom je nogal blasé over, en die insteek zou ik dan zeker niet gebruiken voor het gesprek.
Zet je eigen ergernissen opzij, en weet je standpunt goed te onderbouwen.
Edit: ik lees nu inderdaad dat het gewoon verplicht is om door te betalen. Dan zie ik eigenlijk het probleem niet echt, hij heeft dus weinig keuze.
En persoonlijk zie ik dan het nut ook niet van een gesprek. Moet je hem dan vragen om zich aan de voorwaarden te houden?Blasé, ja zo voel ik me wel. Ik wil deze discussie niet en wil dat hij zich gewoon aan de regels houdt. Maar ik ben ook niet meer de partij die daarover gaat en ons kind zal echt niet naar het LBIO stappen en zo de relatie met vader verpesten. Zij kan nog minder tegen hem op dan ik, maar ik had gehoopt dat hij er minder moeite mee zou hebben om aan haar te betalen dan aan mij.
Ik begrijp het niet helemaal. Zijn er afspraken over gemaakt, welk bedrag hij na haar 18e verjaardag betaalt? Dan heeft hij er niet zo veel van af te wijken toch? Of zou de kinderalimentatie met 18 jaar echt stoppen en wil je hem nu vragen om extra door te betalen?
Want in dat geval snap ik dat je het beste wil voor je kind, maar je hebt weinig te zeggen over zijn portemonnee.
Ik ken de geschiedenis niet, maar in je post kom je nogal blasé over, en die insteek zou ik dan zeker niet gebruiken voor het gesprek.
Zet je eigen ergernissen opzij, en weet je standpunt goed te onderbouwen.
Edit: ik lees nu inderdaad dat het gewoon verplicht is om door te betalen. Dan zie ik eigenlijk het probleem niet echt, hij heeft dus weinig keuze.
En persoonlijk zie ik dan het nut ook niet van een gesprek. Moet je hem dan vragen om zich aan de voorwaarden te houden?Blasé, ja zo voel ik me wel. Ik wil deze discussie niet en wil dat hij zich gewoon aan de regels houdt. Maar ik ben ook niet meer de partij die daarover gaat en ons kind zal echt niet naar het LBIO stappen en zo de relatie met vader verpesten. Zij kan nog minder tegen hem op dan ik, maar ik had gehoopt dat hij er minder moeite mee zou hebben om aan haar te betalen dan aan mij.
donderdag 16 maart 2017 om 10:24
Prima om een coach mee te nemen naar het gesprek. Want als jullie allebei weten dat het moeizaam zal gaan als jullie met 2 aan tafel zitten kan een coach jullie helpen. Maar, dan moet het wel een onafhankelijk iemand zijn, en als jij twijfelt aan de partijdigheid van de coach gaat dat niet helpen. De coach moet dus iemand zijn die jullie allebei aan tafel willen hebben. Ik neem aan dat het doel van het gesprek is dat jullie willen komen tot een plan waarmee de belangen van jullie kind het beste worden behartigd.
Wat ik zou doen:
- voorleggen aan je ex dat het doel van het gesprek het plan voor jullie kind is
- vragen of hij dit ook vindt, en samen een coach kiezen (miss kun je al even kennis maken met deze coach?)
- jullie kind bij het gesprek aanwezig laten zijn.
Wat ik zou doen:
- voorleggen aan je ex dat het doel van het gesprek het plan voor jullie kind is
- vragen of hij dit ook vindt, en samen een coach kiezen (miss kun je al even kennis maken met deze coach?)
- jullie kind bij het gesprek aanwezig laten zijn.
donderdag 16 maart 2017 om 10:25
quote:sandra1905 schreef op 16 maart 2017 @ 10:24:
Prima om een coach mee te nemen naar het gesprek. Want als jullie allebei weten dat het moeizaam zal gaan als jullie met 2 aan tafel zitten kan een coach jullie helpen. Maar, dan moet het wel een onafhankelijk iemand zijn, en als jij twijfelt aan de partijdigheid van de coach gaat dat niet helpen. De coach moet dus iemand zijn die jullie allebei aan tafel willen hebben. Ik neem aan dat het doel van het gesprek is dat jullie willen komen tot een plan waarmee de belangen van jullie kind het beste worden behartigd.
Wat ik zou doen:
- voorleggen aan je ex dat het doel van het gesprek het plan voor jullie kind is
- vragen of hij dit ook vindt, en samen een coach kiezen (miss kun je al even kennis maken met deze coach?)
- jullie kind bij het gesprek aanwezig laten zijn. dat laatste vind ik een slecht idee
Prima om een coach mee te nemen naar het gesprek. Want als jullie allebei weten dat het moeizaam zal gaan als jullie met 2 aan tafel zitten kan een coach jullie helpen. Maar, dan moet het wel een onafhankelijk iemand zijn, en als jij twijfelt aan de partijdigheid van de coach gaat dat niet helpen. De coach moet dus iemand zijn die jullie allebei aan tafel willen hebben. Ik neem aan dat het doel van het gesprek is dat jullie willen komen tot een plan waarmee de belangen van jullie kind het beste worden behartigd.
Wat ik zou doen:
- voorleggen aan je ex dat het doel van het gesprek het plan voor jullie kind is
- vragen of hij dit ook vindt, en samen een coach kiezen (miss kun je al even kennis maken met deze coach?)
- jullie kind bij het gesprek aanwezig laten zijn. dat laatste vind ik een slecht idee
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
donderdag 16 maart 2017 om 10:27
quote:Hightower schreef op 16 maart 2017 @ 10:20:
Ik snap dat het gesprek lastig is (gevoelsmatig), maar het ligt toch gewoon vast in het ouderschapsplan en/of de wet?
Vroeger zelf meegemaakt dat vader KA niet meer overmaakte aan me (na mijn 18e, ik woonde op mezelf) en heb er nooit een incassobureau oid op gezet. Je ex zit jou er niet mee dwars, maar zijn eigen dochter. Dus als hij de relatie wil verkloten voor een paar rotcenten, zegt dat ook genoeg over hem toch?We hadden van de week een gesprek met de begeleider van ons kind, en daar hield hij een hele tirade over hoe goed hij het altijd had gedaan en altijd alles voor kind had betaald ook naast de alimentatie. Eenmaal in de auto zei ons kind tegen me dat daar niets van klopte want dat ik altijd alles betaalde (en hij alleen bed, bad en brood als ze daar is). Als ik daar voorbeelden van ga aanhalen hebben we zeker heibel. Ik heb bijv wel eens een berg extra kleding moeten kopen omdat hij lang op vakantie ging en ter plaatse niet wilde wassen
Ik snap dat het gesprek lastig is (gevoelsmatig), maar het ligt toch gewoon vast in het ouderschapsplan en/of de wet?
Vroeger zelf meegemaakt dat vader KA niet meer overmaakte aan me (na mijn 18e, ik woonde op mezelf) en heb er nooit een incassobureau oid op gezet. Je ex zit jou er niet mee dwars, maar zijn eigen dochter. Dus als hij de relatie wil verkloten voor een paar rotcenten, zegt dat ook genoeg over hem toch?We hadden van de week een gesprek met de begeleider van ons kind, en daar hield hij een hele tirade over hoe goed hij het altijd had gedaan en altijd alles voor kind had betaald ook naast de alimentatie. Eenmaal in de auto zei ons kind tegen me dat daar niets van klopte want dat ik altijd alles betaalde (en hij alleen bed, bad en brood als ze daar is). Als ik daar voorbeelden van ga aanhalen hebben we zeker heibel. Ik heb bijv wel eens een berg extra kleding moeten kopen omdat hij lang op vakantie ging en ter plaatse niet wilde wassen
donderdag 16 maart 2017 om 10:28
En ik zou alvast een compleet kostenplaatje maken. Studiekosten alleen is niet waar het om gaat, levensonderhoud kost ook geld. Als kind bij jou woont is het niet gek als pa meebetaalt. En als kind niet meer bij jou woont ook. Heeft je kind een bijbaantje? Want ook dat kan worden meegenomen in het kostenplaatje.
(Het zou mij trouwens ongelofelijk storen dat ex zo'n kniepert is...., maar dat terzijde..)
(Het zou mij trouwens ongelofelijk storen dat ex zo'n kniepert is...., maar dat terzijde..)
donderdag 16 maart 2017 om 10:32
quote:MinkeDeWit schreef op 16 maart 2017 @ 10:27:
[...]
We hadden van de week een gesprek met de begeleider van ons kind, en daar hield hij een hele tirade over hoe goed hij het altijd had gedaan en altijd alles voor kind had betaald ook naast de alimentatie. Eenmaal in de auto zei ons kind tegen me dat daar niets van klopte want dat ik altijd alles betaalde (en hij alleen bed, bad en brood als ze daar is). Als ik daar voorbeelden van ga aanhalen hebben we zeker heibel. Ik heb bijv wel eens een berg extra kleding moeten kopen omdat hij lang op vakantie ging en ter plaatse niet wilde wassen
Als hij dat echt denkt wordt het tijd om een kostenplaatje op te stellen. Dat probleem van die kleding had ik hem trouwens zelf laten oplossen.
Jammer trouwens dat je kind zich niet uitspreekt waar hij bij is, dit zou ik zeker met die begeleider bespreken. Die zit er toch niet voor niks bij.
[...]
We hadden van de week een gesprek met de begeleider van ons kind, en daar hield hij een hele tirade over hoe goed hij het altijd had gedaan en altijd alles voor kind had betaald ook naast de alimentatie. Eenmaal in de auto zei ons kind tegen me dat daar niets van klopte want dat ik altijd alles betaalde (en hij alleen bed, bad en brood als ze daar is). Als ik daar voorbeelden van ga aanhalen hebben we zeker heibel. Ik heb bijv wel eens een berg extra kleding moeten kopen omdat hij lang op vakantie ging en ter plaatse niet wilde wassen
Als hij dat echt denkt wordt het tijd om een kostenplaatje op te stellen. Dat probleem van die kleding had ik hem trouwens zelf laten oplossen.
Jammer trouwens dat je kind zich niet uitspreekt waar hij bij is, dit zou ik zeker met die begeleider bespreken. Die zit er toch niet voor niks bij.
donderdag 16 maart 2017 om 10:33
quote:MinkeDeWit schreef op 16 maart 2017 @ 10:21:
[...]
Blasé, ja zo voel ik me wel. Ik wil deze discussie niet en wil dat hij zich gewoon aan de regels houdt. Maar ik ben ook niet meer de partij die daarover gaat en ons kind zal echt niet naar het LBIO stappen en zo de relatie met vader verpesten. Zij kan nog minder tegen hem op dan ik, maar ik had gehoopt dat hij er minder moeite mee zou hebben om aan haar te betalen dan aan mij.
Begrijpelijk hoor, en hij moet zich ook aan de regels houden. Misschien is dat ook de beste insteek. Betrek het totaal niet op jezelf, maar hou je gewoon bij de feiten. Namelijk dat hij vanaf haar 18e dient te betalen aan haar in plaats van jou. Als hij een fatsoenlijke coach meeneemt, zal die coach hem ook op de regels wijzen. Doet hij moeilijk over de regels waar aan hij zich dient te houden, dan kan je aangeven dat je het gewoon jammer zou vinden als de band tussen hem en zijn dochter er onder komt te lijden.
Meer kan je eigenlijk ook niet doen. Jij kan hem vanaf die leeftijd niet meer dwingen (via het LBIO). Je dochter wel, maar dat gaat ze niet doen. Kan me voorstellen dat zoiets de band tussen hen uiteindelijk wel een beetje op gaat breken. Hoe vervelend dat dan ook is, dat is wel zijn keuze.
[...]
Blasé, ja zo voel ik me wel. Ik wil deze discussie niet en wil dat hij zich gewoon aan de regels houdt. Maar ik ben ook niet meer de partij die daarover gaat en ons kind zal echt niet naar het LBIO stappen en zo de relatie met vader verpesten. Zij kan nog minder tegen hem op dan ik, maar ik had gehoopt dat hij er minder moeite mee zou hebben om aan haar te betalen dan aan mij.
Begrijpelijk hoor, en hij moet zich ook aan de regels houden. Misschien is dat ook de beste insteek. Betrek het totaal niet op jezelf, maar hou je gewoon bij de feiten. Namelijk dat hij vanaf haar 18e dient te betalen aan haar in plaats van jou. Als hij een fatsoenlijke coach meeneemt, zal die coach hem ook op de regels wijzen. Doet hij moeilijk over de regels waar aan hij zich dient te houden, dan kan je aangeven dat je het gewoon jammer zou vinden als de band tussen hem en zijn dochter er onder komt te lijden.
Meer kan je eigenlijk ook niet doen. Jij kan hem vanaf die leeftijd niet meer dwingen (via het LBIO). Je dochter wel, maar dat gaat ze niet doen. Kan me voorstellen dat zoiets de band tussen hen uiteindelijk wel een beetje op gaat breken. Hoe vervelend dat dan ook is, dat is wel zijn keuze.