Werk & Studie
alle pijlers
Wat moet ik nou? Help..
vrijdag 17 maart 2017 om 16:53
Op dit moment weet ik niet meer wat ik aan moet met mijn opleiding. Ik zit nu in het derde jaar van de hbo-v. Door vertraging (stoppen stage) moet ik in totaal nog twee jaar. De niet afgemaakte stage doe ik nu over (nu vijfde week), maar het gaat weer niet goed. Elke ochtend is het weer een gevecht om er heen te gaan, om daar vervolgens constant toneel te spelen dat ik het allemaal interessant en leuk vind. Ik ben stil, afwezig, neem geen initiatief en kan mijzelf niet motiveren voor opdrachten en het werk zelf. Op stage zelf is al een gesprek geweest dat school wordt ingeschakeld als ik mijzelf niet verbeter. Ik wil mijzelf graag verbeteren, maar wat als het niet meer lukt? Na het gesprek ben ik huilend naar huis gefietst. Eigenlijk huil ik elke avond, omdat ik dit niet meer wil. Ik wil namelijk helemaal geen verpleegkundige meer worden. Wanneer ik er aan denk om later als verpleegkundige te werken denk ik alleen maar nee nee nee..het is niks voor mij. De theorie deed ik met twee vingers in de neus, maar toen kwam de praktijk…verschrikkelijk!
Het komt er op neer dat ik mij ongelukkig voel in deze situatie. Een avond niet huilen is een uitzondering en ook mijn altijd zo geliefde hobby heeft mijn interesse niet meer. Ik durf het thuis niet te vertellen. Mijn vader werd behoorlijk boos toen ik voor het eerst mijn twijfels uitsprak over de opleiding, zelfs toen ik aangaf er ongelukkig van te worden… Ik ben deze stage weer begonnen in de hoop dat ik opeens weer helemaal zag zitten, maar het lukt me niet meer. Toneel spelen kost behoorlijk veel energie. Met het uitzicht op nog twee jaar waarin wéér stage moet worden gelopen, weet ik het niet meer.
Het liefst wil ik een andere opleiding gaan volgen. MBRT lijkt me heel gaaf, maar dat kan niet aankomend studiejaar ivm decentrale selectie. Dus wat dan? En wat als de volgende studie ook niks wordt .
Iedereen die ik een klein gedeelte van mijn gedachten vertel, zegt doorgaan…totdat er laatst een klasgenoot zei dat ik mijn hart moest volgen en dat dat ‘weggegooide geld’ dan maar jammer was. En dat blijft telkens hangen…mijn hart volgen..of…doorgaan (waarschijnlijk weer stages niet halen) en uiteindelijk verpleegkundige worden die dat helemaal niet wil zijn. Een verpleegkundige zonder echte interesse in het vak, dat kan toch niet?
Terugkomend op de stage, ik vind het ook niet eerlijk tegenover de mensen daar die energie in mij steken. Soms hoop ik gewoon dat ik een reden heb om te stoppen met de stage… erg ik weet het.
Sorry voor het warrige verhaal, mijn hoofd is een chaos op het moment.
Het komt er op neer dat ik mij ongelukkig voel in deze situatie. Een avond niet huilen is een uitzondering en ook mijn altijd zo geliefde hobby heeft mijn interesse niet meer. Ik durf het thuis niet te vertellen. Mijn vader werd behoorlijk boos toen ik voor het eerst mijn twijfels uitsprak over de opleiding, zelfs toen ik aangaf er ongelukkig van te worden… Ik ben deze stage weer begonnen in de hoop dat ik opeens weer helemaal zag zitten, maar het lukt me niet meer. Toneel spelen kost behoorlijk veel energie. Met het uitzicht op nog twee jaar waarin wéér stage moet worden gelopen, weet ik het niet meer.
Het liefst wil ik een andere opleiding gaan volgen. MBRT lijkt me heel gaaf, maar dat kan niet aankomend studiejaar ivm decentrale selectie. Dus wat dan? En wat als de volgende studie ook niks wordt .
Iedereen die ik een klein gedeelte van mijn gedachten vertel, zegt doorgaan…totdat er laatst een klasgenoot zei dat ik mijn hart moest volgen en dat dat ‘weggegooide geld’ dan maar jammer was. En dat blijft telkens hangen…mijn hart volgen..of…doorgaan (waarschijnlijk weer stages niet halen) en uiteindelijk verpleegkundige worden die dat helemaal niet wil zijn. Een verpleegkundige zonder echte interesse in het vak, dat kan toch niet?
Terugkomend op de stage, ik vind het ook niet eerlijk tegenover de mensen daar die energie in mij steken. Soms hoop ik gewoon dat ik een reden heb om te stoppen met de stage… erg ik weet het.
Sorry voor het warrige verhaal, mijn hoofd is een chaos op het moment.
vrijdag 17 maart 2017 om 17:12
Zijn er bepaalde dingen aan het vak die je niet aanspreken? Verpleegkundigen werken in heel veel verschillende settings, van ziekenhuizen tot psychiatrie, jongeren- tot ouderenzorg, 24-uurszorg tot consultatie. Je kunt er veel kanten mee op, en een stage geeft daardoor niet altijd een goed beeld van alle mogelijkheden. Eventueel kun je hierover in gesprek met iemand van jouw opleiding? Misschien heb je dit allemaal al uitgezocht en kom je tot de conclusie dat geen enkele setting bij jou past, dan zou ik ook zeggen; volg je hart! Beter nu een keuze maken die je op langere tijd gelukkig maakt, dan jaren zwoegen in een vak dat je niet aanspreekt. Werken moet je nog genoeg...
vrijdag 17 maart 2017 om 17:14
Ik kan me niet voorstellen wat er zo afgrijselijk is, waardoor je je niet een jaartje ertoe kan zetten om stage te lopen.
Het klinkt als korte termijn denken als ik eerlijk ben. Niemand dwingt je on daarna een carrière als verpleegkundige te gaan doen en je hebt dan wel mooi je hbo papiertje.
Daarmee kun je ook weer andere dingen doen.
Je kunt of dit dien of een jaartje ongeschoold werk gaan doen en daarna alsnog 4 jaar naar school.
Ik zie niet in hoe een hbo stage rottiger kan zijn dan een jaar afgebeuld worden in de horeca of in een winkel oid.
Kortom mijn advies is eieren voor je geld kiezen.
Het klinkt als korte termijn denken als ik eerlijk ben. Niemand dwingt je on daarna een carrière als verpleegkundige te gaan doen en je hebt dan wel mooi je hbo papiertje.
Daarmee kun je ook weer andere dingen doen.
Je kunt of dit dien of een jaartje ongeschoold werk gaan doen en daarna alsnog 4 jaar naar school.
Ik zie niet in hoe een hbo stage rottiger kan zijn dan een jaar afgebeuld worden in de horeca of in een winkel oid.
Kortom mijn advies is eieren voor je geld kiezen.
vrijdag 17 maart 2017 om 17:15
En eerst deze opleiding afmaken en dan MBRT gaan doen? Ik snap dat je de stage niet fijn vindt, maar ik denk wel dat je met de HBO-V papieren een hele goede basis hebt voor MBRT en misschien zelfs een betere kans maakt door de selectie te komen. Misschien kun je een stage lopen in die richting, zodat je ook daarmee een streepje voor krijgt op andere studenten?
vrijdag 17 maart 2017 om 17:25
Nu heb ik geen verstand van deze opleidingen maar als het zo is wat Nummerzoveel schrijft, dan zou ik toch deze opleiding afronden. Ik ben het dus ook eens met Het-groepje.
Wellicht dat het al heel veel ademruimte geeft als je de tip van Nummerzoveel verder onderzoekt en deze opleiding kan zien als een stap naar het uiteindelijke doel. Ik heb ook drie jaar iets 'moeten' doen waar ik 0,0 interesse in had. Maar het was gewoon nodig voor het vervolg. Blik op oneindig, verstand op 'scoren' en gaan met die banaan. En achteraf bekeken was het geen weggegooide tijd. Ik heb er geleerd om door te zetten, efficiënt te werken, etc.
Wellicht dat het al heel veel ademruimte geeft als je de tip van Nummerzoveel verder onderzoekt en deze opleiding kan zien als een stap naar het uiteindelijke doel. Ik heb ook drie jaar iets 'moeten' doen waar ik 0,0 interesse in had. Maar het was gewoon nodig voor het vervolg. Blik op oneindig, verstand op 'scoren' en gaan met die banaan. En achteraf bekeken was het geen weggegooide tijd. Ik heb er geleerd om door te zetten, efficiënt te werken, etc.
vrijdag 17 maart 2017 om 17:34
Ik snap hoe je je voelt. Omdat ik weet hoe vervelend een stage in de zorg kan zijn, hoeveel avonden ik huilend thuis zat en hoe vaak ik heb geroepen: ik wil helemaal geen verpleegkundige worden. Ik moest ook een stage overdoen. En zag enorm op tegen de stages terwijl theorie idd geen probleem was. Ik ben wel doorgegaan. Want ik wist wat voor financiële gevolgen stoppen had. En dan was ik weer terug bij af, en een havo diploma is verder weinig waard. Dus ben ik, regelmatig met veel tegenzin, toch doorgegaan. En pas in mijn allerlaatste stage heb ik het plezier in het verpleegkundige zijn gevonden. En nu werk ik sinds kort dus als wijkverpleegkundige en ik heb het zo naar mijn zin, en ben zo ontzettend blij dat ik toch doorgezet heb. Ik had me ondertussen ook al georiënteerd op andere studies, maar vond op tijd mijn passie voor het vak terug. Dus ik wil je graag zeggen dat er zoveel verschillende mogelijkheden zijn als je dit wel afmaakt. En wie weet is een van je volgende stages wel enorm leuk. En anders heb je een hbo diploma op zak, en kan je kijken wat je verder wilt.
vrijdag 17 maart 2017 om 17:39
Naar dat je je zo slecht voelt en zo opkijkt tegen je stage. Ervaar je dit vaker met werken of echt specifiek met het werk dat je voor de stage moet doen? Ik begreep dat je bij verpleegkunde ook in het tweede jaar al een tijd stage loopt, heb jij dit ook gedaan? Zit je nu op een andere soort stageplek dan de vorige stage die je afbrak? Ik raad je aan om het gesprek aan te gaan met je studiebegeleider/ stagebegeleider vanuit school. Er zijn natuurlijk allerlei verschillende banen die je als verpleegkundige kunt doen, maar dat weet jij ook wel... Sterkte
vrijdag 17 maart 2017 om 17:41
quote:Girlybraiding schreef op 17 maart 2017 @ 17:34:
Ik snap hoe je je voelt. Omdat ik weet hoe vervelend een stage in de zorg kan zijn, hoeveel avonden ik huilend thuis zat en hoe vaak ik heb geroepen: ik wil helemaal geen verpleegkundige worden. Ik moest ook een stage overdoen. En zag enorm op tegen de stages terwijl theorie idd geen probleem was. Ik ben wel doorgegaan. Want ik wist wat voor financiële gevolgen stoppen had. En dan was ik weer terug bij af, en een havo diploma is verder weinig waard. Dus ben ik, regelmatig met veel tegenzin, toch doorgegaan. En pas in mijn allerlaatste stage heb ik het plezier in het verpleegkundige zijn gevonden. En nu werk ik sinds kort dus als wijkverpleegkundige en ik heb het zo naar mijn zin, en ben zo ontzettend blij dat ik toch doorgezet heb. Ik had me ondertussen ook al georiënteerd op andere studies, maar vond op tijd mijn passie voor het vak terug. Dus ik wil je graag zeggen dat er zoveel verschillende mogelijkheden zijn als je dit wel afmaakt. En wie weet is een van je volgende stages wel enorm leuk. En anders heb je een hbo diploma op zak, en kan je kijken wat je verder wilt.
Dit. Een stage kan zó anders zijn dan de praktijk.
En zelfs als je echt nooit verpleegkundige zult worden heb je nog altijd veel meer aan een diploma dan aan een afgebroken opleiding.
Het lijkt nu een enorme berg, maar op het totaal van je leven is twee jaar doorzetten echt te overzien.
Ik snap hoe je je voelt. Omdat ik weet hoe vervelend een stage in de zorg kan zijn, hoeveel avonden ik huilend thuis zat en hoe vaak ik heb geroepen: ik wil helemaal geen verpleegkundige worden. Ik moest ook een stage overdoen. En zag enorm op tegen de stages terwijl theorie idd geen probleem was. Ik ben wel doorgegaan. Want ik wist wat voor financiële gevolgen stoppen had. En dan was ik weer terug bij af, en een havo diploma is verder weinig waard. Dus ben ik, regelmatig met veel tegenzin, toch doorgegaan. En pas in mijn allerlaatste stage heb ik het plezier in het verpleegkundige zijn gevonden. En nu werk ik sinds kort dus als wijkverpleegkundige en ik heb het zo naar mijn zin, en ben zo ontzettend blij dat ik toch doorgezet heb. Ik had me ondertussen ook al georiënteerd op andere studies, maar vond op tijd mijn passie voor het vak terug. Dus ik wil je graag zeggen dat er zoveel verschillende mogelijkheden zijn als je dit wel afmaakt. En wie weet is een van je volgende stages wel enorm leuk. En anders heb je een hbo diploma op zak, en kan je kijken wat je verder wilt.
Dit. Een stage kan zó anders zijn dan de praktijk.
En zelfs als je echt nooit verpleegkundige zult worden heb je nog altijd veel meer aan een diploma dan aan een afgebroken opleiding.
Het lijkt nu een enorme berg, maar op het totaal van je leven is twee jaar doorzetten echt te overzien.
vrijdag 17 maart 2017 om 17:59
quote:Het-groepje schreef op 17 maart 2017 @ 17:14:
Ik kan me niet voorstellen wat er zo afgrijselijk is, waardoor je je niet een jaartje ertoe kan zetten om stage te lopen.
Het klinkt als korte termijn denken als ik eerlijk ben. Niemand dwingt je on daarna een carrière als verpleegkundige te gaan doen en je hebt dan wel mooi je hbo papiertje.
Daarmee kun je ook weer andere dingen doen.
Je kunt of dit dien of een jaartje ongeschoold werk gaan doen en daarna alsnog 4 jaar naar school.
Ik zie niet in hoe een hbo stage rottiger kan zijn dan een jaar afgebeuld worden in de horeca of in een winkel oid.
Kortom mijn advies is eieren voor je geld kiezen.
Hier ben ik het wel mee eens. Ondanks dat ik altijd erg ben voor "doen wat je gelukkig maakt!". Ik zit in een iets andere positie maar door de vertraging die ik had opgelopen bij mijn studie, haalde ik mijn diploma een half jaar later en word ik nu afgebeuld in de horeca ( ) tot ik aan mijn volgende opleiding kan beginnen. Als je een leuke werkplek vindt, is het natuurlijk een ander verhaal maar dat is toch net even wat lastiger zonder diploma heb ik gemerkt.
Ik hoop dat je ergens de motivatie kan vinden om door te gaan en anders hoop ik heel erg dat je snel een weg vindt die wel voor jou werkt.
Ik kan me niet voorstellen wat er zo afgrijselijk is, waardoor je je niet een jaartje ertoe kan zetten om stage te lopen.
Het klinkt als korte termijn denken als ik eerlijk ben. Niemand dwingt je on daarna een carrière als verpleegkundige te gaan doen en je hebt dan wel mooi je hbo papiertje.
Daarmee kun je ook weer andere dingen doen.
Je kunt of dit dien of een jaartje ongeschoold werk gaan doen en daarna alsnog 4 jaar naar school.
Ik zie niet in hoe een hbo stage rottiger kan zijn dan een jaar afgebeuld worden in de horeca of in een winkel oid.
Kortom mijn advies is eieren voor je geld kiezen.
Hier ben ik het wel mee eens. Ondanks dat ik altijd erg ben voor "doen wat je gelukkig maakt!". Ik zit in een iets andere positie maar door de vertraging die ik had opgelopen bij mijn studie, haalde ik mijn diploma een half jaar later en word ik nu afgebeuld in de horeca ( ) tot ik aan mijn volgende opleiding kan beginnen. Als je een leuke werkplek vindt, is het natuurlijk een ander verhaal maar dat is toch net even wat lastiger zonder diploma heb ik gemerkt.
Ik hoop dat je ergens de motivatie kan vinden om door te gaan en anders hoop ik heel erg dat je snel een weg vindt die wel voor jou werkt.
vrijdag 17 maart 2017 om 18:11
Iets afmaken wat je echt vreselijk vindt zou ik niet snel doen. De meeste forummers hier roepen dat wel makkelijk, maar je kunt hierna niet zomaar een andere bachelor doen. Of ja, het kan wel. Het kost alleen heel veel geld, omdat je het instellingstarief moet betalen. Lees: 10.000 tot 12.000 per jaar. En dat dan keer vier, als je nominaal afstudeert, reken maar uit...
Dus je hbo-v halen en daarna mbrt zou ik echt alleen doen als geld totaal geen probleem is. Voor de meesten is het dat echter wel en ik denk dat wanneer je zo ongelukkig wordt van je studie je beter kunt stoppen. Vooral als je bedenkt dat dit je 2e stage is.
Dus je hbo-v halen en daarna mbrt zou ik echt alleen doen als geld totaal geen probleem is. Voor de meesten is het dat echter wel en ik denk dat wanneer je zo ongelukkig wordt van je studie je beter kunt stoppen. Vooral als je bedenkt dat dit je 2e stage is.
vrijdag 17 maart 2017 om 18:25
Ik vind het erg rot voor je dat je je zo voelt! Maar bedenk wel dat je al over meer dan de helft van je opleiding bent! Als je het afmaakt, ook al is het tegen je zin in, dan heb je al een HBO diploma op zak. Dat is fijn!
Als je stopt dan heb je veel studiegeld weggegooid of je blijft achter met studieschuld. En dat ia zonde.
Vraag jezelf eens af; Is het probleem echt de stage of de studie zelf? Want daar zit een groot verschil tussen. Zoals mensen dat hier al zeggen, verpleegkundigen werken op veel verschillende plekken. Dus misschien is je stageplek gewoon k*t?
Ik had dat namelijk ook met mijn stageplek. Elke ochtend werd ik wakker met de gedachte; is dit echt wat ik wil doen voor de rest van mijn leven?!
En het antwoord was NEE, maar ik heb wel mijn studie afgemaakt. En nu heb ik een veilige basis waarmee ik nu wél de studie van mijn dromen kan gaan volgen!
Sterkte ermee, ik hoop dat je de juiste keuze maakt!
Als je stopt dan heb je veel studiegeld weggegooid of je blijft achter met studieschuld. En dat ia zonde.
Vraag jezelf eens af; Is het probleem echt de stage of de studie zelf? Want daar zit een groot verschil tussen. Zoals mensen dat hier al zeggen, verpleegkundigen werken op veel verschillende plekken. Dus misschien is je stageplek gewoon k*t?
Ik had dat namelijk ook met mijn stageplek. Elke ochtend werd ik wakker met de gedachte; is dit echt wat ik wil doen voor de rest van mijn leven?!
En het antwoord was NEE, maar ik heb wel mijn studie afgemaakt. En nu heb ik een veilige basis waarmee ik nu wél de studie van mijn dromen kan gaan volgen!
Sterkte ermee, ik hoop dat je de juiste keuze maakt!
vrijdag 17 maart 2017 om 19:36
Wat voor setting loop je stage momenteel? Is dit je eerste setting waar je stage loopt? (vorige gestopte stage dezelfde setting?) Doe je een bepaalde uitstroomvariant? En wat zijn de dingen op deze stage die je echt niet trekt? (vreselijk vind)? En weet je waar 't mis gaat? Wat je volgens je werkbegeleider zou moeten verbeteren?
MBRT is ook de zorg is ook ziekenhuis dus afhankelijk wat je nu wel/niet leuk vind en waar je nu stage loopt zou 't ook zomaar kunnen dat je dat uiteindelijk ook niet leuk vind. Als het is waar veel HBO-Vers in opleiding tegen aanlopen is dat je vooral de basiszorg dingen niet leuk vind, dan zou ik doorzetten en kijken of je je vierde jaars stage in een andere setting kunt doen. Er zijn namelijk 1001 werkplekken voor een verpleegkundige te bedenken waar je bijv. niks met basiszorg hoeft. Daarnaast is HBO-V een fijne opstap voor eventuele andere opleidingen. Met HBO-V kun je nog veel kanten op je kunt masters doen in verschillende velden, je bent gewild als je bijv. verloskunde of MBRT of andere paramedische dingen wilt gaan doen. Wat betreft financien veel van die opleidingen zijn ook in werken/leren en/of deeltijd varianten dat kun je dan altijd nog na je HBO-V doen. En zelfs buiten de zorg kun je ook nog wel het eea met HBO-V.
Ik zou doorzetten als je deze stage nog kunt halen goed vragen en overleggen wat je zou moeten verbeteren. Mocht dat niet meer haalbaar zijn zou ik met school in gesprek gaan over wat de opties zijn als je deze stage afbreekt en bijv. al eventueel volgende theorie gaat doen. En of je in een heel andere setting (veld) volgende stage mag doen.
MBRT is ook de zorg is ook ziekenhuis dus afhankelijk wat je nu wel/niet leuk vind en waar je nu stage loopt zou 't ook zomaar kunnen dat je dat uiteindelijk ook niet leuk vind. Als het is waar veel HBO-Vers in opleiding tegen aanlopen is dat je vooral de basiszorg dingen niet leuk vind, dan zou ik doorzetten en kijken of je je vierde jaars stage in een andere setting kunt doen. Er zijn namelijk 1001 werkplekken voor een verpleegkundige te bedenken waar je bijv. niks met basiszorg hoeft. Daarnaast is HBO-V een fijne opstap voor eventuele andere opleidingen. Met HBO-V kun je nog veel kanten op je kunt masters doen in verschillende velden, je bent gewild als je bijv. verloskunde of MBRT of andere paramedische dingen wilt gaan doen. Wat betreft financien veel van die opleidingen zijn ook in werken/leren en/of deeltijd varianten dat kun je dan altijd nog na je HBO-V doen. En zelfs buiten de zorg kun je ook nog wel het eea met HBO-V.
Ik zou doorzetten als je deze stage nog kunt halen goed vragen en overleggen wat je zou moeten verbeteren. Mocht dat niet meer haalbaar zijn zou ik met school in gesprek gaan over wat de opties zijn als je deze stage afbreekt en bijv. al eventueel volgende theorie gaat doen. En of je in een heel andere setting (veld) volgende stage mag doen.
Anyone can find the dirt in someone be the one that finds the gold
vrijdag 17 maart 2017 om 20:29
Iedereen die zegt 'afmaken anders heb je een studieschuld' heeft waarschijnlijk al een tijd je het nieuws niet gevolgd. Ook als je het wel afmaakt heb je een studieschuld, stufi is tegenwoordig altijd een lening. Bovendien heb je nog 7 jaar om een diploma te halen binnen de diploma-termijn.
Een andere studie gaan doen nàdat je er al een in de zorg hebt afgerond is bijna onbetaalbaar, omdat je dan met instellings collegegeld zit. Want zelfs als die tweede opleiding ook zorg is, betaal je het hoge tarief, omdat je eerste ook al in dat vakgebied was. En dan kost die volgende studie ineens 10-15.000 per jaar alleen al aan collegegeld. Vroeger was het advies standaard: altijd iets afmaken, je kunt altijd later nog iets anders gaan doen. Tegenwoordig is dat zeker niet altijd het beste advies.
Daarmee wil ik niet zeggen dat je dus moet stoppen. Zoals veel mensen hierboven al zeiden, is er niks wat je wel leuk lijkt met HBO-V? Wat zag je voor je toen je aan de opleiding begon, en wat blijkt er zo anders te zijn in het echt? Heb je met school overlegd over wat er nog zo mis gaat? Als je zegt dat mbrt je gaaf lijkt, is het dus niet zo dat je de hele zorg vreselijk vindt.
Ik zie best vaak dat het bij mensen mis gaat op stages omdat ze te timide /niet assertief zijn. Zeker bij verpleegkunde word je dan al snel aan de kant geschoven. De vraag is alleen of het probleem bij het vak ligt, of dat je dit in een volgend vak weet gaat hebben. Ook bij MBRT moet je flink aanpakken en initiatief nemen, maar ook weten wanneer je dat niet moet doen. Als onzekerheid een rol speelt, loop je daar dan net zo hard weer tegenaan. Dan kun je dat beter aan gaan pakken dan van opleiding wisselen.
Oftewel: ga eens goed na wat het probleem is (evt samen met een mentor oid). Is het echt het vakgebied, dan zou ik stoppen. Jammer dat je vader dan boos wordt, maar dat overleef je vast wel en het is jouw leven. En de financiele kant is dus zeker geen goede reden om nog twee jaar een studie te doen voor een vak dat je niet wilt uitoefenen.
Maar is het probleem anders, onzekerheid, moeite met het dagelijkse ritme, moeite met autoriteit van supervisors etc. Dan zou ik niet stoppen maar gaan kijken hoe je dat probleem aan kunt pakken.
Een andere studie gaan doen nàdat je er al een in de zorg hebt afgerond is bijna onbetaalbaar, omdat je dan met instellings collegegeld zit. Want zelfs als die tweede opleiding ook zorg is, betaal je het hoge tarief, omdat je eerste ook al in dat vakgebied was. En dan kost die volgende studie ineens 10-15.000 per jaar alleen al aan collegegeld. Vroeger was het advies standaard: altijd iets afmaken, je kunt altijd later nog iets anders gaan doen. Tegenwoordig is dat zeker niet altijd het beste advies.
Daarmee wil ik niet zeggen dat je dus moet stoppen. Zoals veel mensen hierboven al zeiden, is er niks wat je wel leuk lijkt met HBO-V? Wat zag je voor je toen je aan de opleiding begon, en wat blijkt er zo anders te zijn in het echt? Heb je met school overlegd over wat er nog zo mis gaat? Als je zegt dat mbrt je gaaf lijkt, is het dus niet zo dat je de hele zorg vreselijk vindt.
Ik zie best vaak dat het bij mensen mis gaat op stages omdat ze te timide /niet assertief zijn. Zeker bij verpleegkunde word je dan al snel aan de kant geschoven. De vraag is alleen of het probleem bij het vak ligt, of dat je dit in een volgend vak weet gaat hebben. Ook bij MBRT moet je flink aanpakken en initiatief nemen, maar ook weten wanneer je dat niet moet doen. Als onzekerheid een rol speelt, loop je daar dan net zo hard weer tegenaan. Dan kun je dat beter aan gaan pakken dan van opleiding wisselen.
Oftewel: ga eens goed na wat het probleem is (evt samen met een mentor oid). Is het echt het vakgebied, dan zou ik stoppen. Jammer dat je vader dan boos wordt, maar dat overleef je vast wel en het is jouw leven. En de financiele kant is dus zeker geen goede reden om nog twee jaar een studie te doen voor een vak dat je niet wilt uitoefenen.
Maar is het probleem anders, onzekerheid, moeite met het dagelijkse ritme, moeite met autoriteit van supervisors etc. Dan zou ik niet stoppen maar gaan kijken hoe je dat probleem aan kunt pakken.
vrijdag 17 maart 2017 om 21:04
Bedankt allemaal voor de reacties!
Decaan is inderdaad een goed idee.
Het is voornamelijk dat ik bang ben dat ik mijn ouders teleurstel. Het is mijn leven, ik weet het…maar toch. Ik heb wel vaak in mijn hoofd dat ik, als ik mijn studie volledig ipv deels zelf had betaald, allang gestopt was.
De reden waarom ik hbo-v ben gaan studeren is omdat ik graag SEH/IC/ambulancevpk wilde worden. In ieder geval die kant op. Hierdoor heb ik toen op de havo niet verder gekeken dan hbo-v, achteraf dom natuurlijk. Maar zelfs dat trekt me nu niet meer zo.
De theorie vond ik nooit erg. Vooral geneeskunde, farmacologie etc. vond en vind ik nog steeds geweldig. Daarnaast vind ik alles wat met wetenschappelijk onderzoek te maken heeft ook geweldig. En ook het contact met de mensen vind ik leuk. Toen ik van de havo ging dacht ik dat ik vooral de praktijk leuk ging vinden, maar niet dus. De praktijklessen waar je de verpleegtechnische vaardigheden leert heb ik nooit leuk gevonden. Ik duik liever in een boek. Natuurlijk heb je ook veel praktijk bij MBRT (ik denk bij heel veel hbo opleidingen), maar het is meer technisch dan verpleegkunde. Daarnaast heb ik de afgelopen tijd enorm veel interesse ontwikkeld voor bètavakken, maar ik heb er geen talent voor.
Wat me niet aanspreekt aan het vak is het echte zorgen en ‘doen’. Het afgeven van iets aan een arts ipv zelf in duiken en onderzoeken (hoe leg je dit uit?). Omdat ik meer een denker ben, heb ik voorkeur gegeven aan een stage in de thuiszorg omdat een wijkverpleegkundige natuurlijk veel regelt. Maar..zelfs dat..het spreekt me niet aan hoe graag ik het ook wil.
Mijn eerste stage (jaar 2) heb ik wel gehaald. Maar ook daar; theorie wel leuk, praktijk niet. Daarna mijn eerste derdejaars stage gestopt omdat ik de uitdaging niet kon vinden. Nu dus deze stage, hier is genoeg uitdaging maar…het staat me allemaal zo tegen, terwijl ik dacht dit wel leuk te vinden. Mijn volgende en laatste stage (als ik deze stage haal) is dan in het ziekenhuis. Maar gezien mijn bijna afkeer tegen de verpleegtechnische handelingen etc. zie ik daar ook tegen op.
Ik heb ook aan de master Physician Assistant gedacht, maar hier is werkervaring voor nodig en op dit moment zie ik mijzelf absoluut niet
werken als verpleegkundige.
Ik ben een introvert persoon, niet verlegen maar introvert. En ja, ik ben afwachtend en sta niet graag op de voorgrond. Ik ben een denker ipv een doener en ben vaak stil. Toch denk ik dat deze twijfels daar ook mee te maken hebben. Elke keer als ik ergens mee bezig ben denk ik dit wil ik niet..ik kan het niet en het is niks voor mij. Uit de gesprekken met mijn werkbegeleider heb ik leerdoelen meegenomen voor het vervolg van de stage, ik weet alleen niet of ik het kán opbrengen ook al wil ik misschien wel.
Ik hoop dat ik zo iedereen beantwoord heb, het is een beetje een lang verhaal geworden maar ik ben blij dat ik het van me af kan schrijven.
Decaan is inderdaad een goed idee.
Het is voornamelijk dat ik bang ben dat ik mijn ouders teleurstel. Het is mijn leven, ik weet het…maar toch. Ik heb wel vaak in mijn hoofd dat ik, als ik mijn studie volledig ipv deels zelf had betaald, allang gestopt was.
De reden waarom ik hbo-v ben gaan studeren is omdat ik graag SEH/IC/ambulancevpk wilde worden. In ieder geval die kant op. Hierdoor heb ik toen op de havo niet verder gekeken dan hbo-v, achteraf dom natuurlijk. Maar zelfs dat trekt me nu niet meer zo.
De theorie vond ik nooit erg. Vooral geneeskunde, farmacologie etc. vond en vind ik nog steeds geweldig. Daarnaast vind ik alles wat met wetenschappelijk onderzoek te maken heeft ook geweldig. En ook het contact met de mensen vind ik leuk. Toen ik van de havo ging dacht ik dat ik vooral de praktijk leuk ging vinden, maar niet dus. De praktijklessen waar je de verpleegtechnische vaardigheden leert heb ik nooit leuk gevonden. Ik duik liever in een boek. Natuurlijk heb je ook veel praktijk bij MBRT (ik denk bij heel veel hbo opleidingen), maar het is meer technisch dan verpleegkunde. Daarnaast heb ik de afgelopen tijd enorm veel interesse ontwikkeld voor bètavakken, maar ik heb er geen talent voor.
Wat me niet aanspreekt aan het vak is het echte zorgen en ‘doen’. Het afgeven van iets aan een arts ipv zelf in duiken en onderzoeken (hoe leg je dit uit?). Omdat ik meer een denker ben, heb ik voorkeur gegeven aan een stage in de thuiszorg omdat een wijkverpleegkundige natuurlijk veel regelt. Maar..zelfs dat..het spreekt me niet aan hoe graag ik het ook wil.
Mijn eerste stage (jaar 2) heb ik wel gehaald. Maar ook daar; theorie wel leuk, praktijk niet. Daarna mijn eerste derdejaars stage gestopt omdat ik de uitdaging niet kon vinden. Nu dus deze stage, hier is genoeg uitdaging maar…het staat me allemaal zo tegen, terwijl ik dacht dit wel leuk te vinden. Mijn volgende en laatste stage (als ik deze stage haal) is dan in het ziekenhuis. Maar gezien mijn bijna afkeer tegen de verpleegtechnische handelingen etc. zie ik daar ook tegen op.
Ik heb ook aan de master Physician Assistant gedacht, maar hier is werkervaring voor nodig en op dit moment zie ik mijzelf absoluut niet
werken als verpleegkundige.
Ik ben een introvert persoon, niet verlegen maar introvert. En ja, ik ben afwachtend en sta niet graag op de voorgrond. Ik ben een denker ipv een doener en ben vaak stil. Toch denk ik dat deze twijfels daar ook mee te maken hebben. Elke keer als ik ergens mee bezig ben denk ik dit wil ik niet..ik kan het niet en het is niks voor mij. Uit de gesprekken met mijn werkbegeleider heb ik leerdoelen meegenomen voor het vervolg van de stage, ik weet alleen niet of ik het kán opbrengen ook al wil ik misschien wel.
Ik hoop dat ik zo iedereen beantwoord heb, het is een beetje een lang verhaal geworden maar ik ben blij dat ik het van me af kan schrijven.
vrijdag 17 maart 2017 om 21:58
Jouw verhaal lijkt veel op het mijne.
Ik doe ook de opleiding en zit in mijn tweede jaar. Heb twee weken geleden mijn stage afgebroken omdat ik huilend heenging, paniek- en angstaanvallen had ("ik moet morgen weer een leerdoel hebben") en het echt vreselijk vond. Ook ik twijfel nu over wat ik wil doen.
Je mag mij altijd pb-en als je met iemand wilt praten die deze situatie begrijpt!
Ik doe ook de opleiding en zit in mijn tweede jaar. Heb twee weken geleden mijn stage afgebroken omdat ik huilend heenging, paniek- en angstaanvallen had ("ik moet morgen weer een leerdoel hebben") en het echt vreselijk vond. Ook ik twijfel nu over wat ik wil doen.
Je mag mij altijd pb-en als je met iemand wilt praten die deze situatie begrijpt!
vrijdag 17 maart 2017 om 23:11
Wat vervelend dat je nu zoveel last heb van tegenzin en twijfels, en dat het niet lekker gaat op je stage. Deels herkenbaar, theorie ging mij altijd beter af dan stage, dat vond ik ook moeilijk. Ben ook best introvert, ik was vaak in gevecht met mezelf om initiaitief te nemen in de zorg en in samenwerking met collega's. Patientencontact en het zorgen zelf vind ik wel leuk, dus ik heb niet zo getwijfeld als jij over doorzetten met de opleiding, dat scheelde wel.
Op basis van je verhaal denk ik dat er ook functies zijn waarin je je kwaliteiten en interesses goed kunt benutten en echt profijt hebt van een hbo-v diploma
- research verpleegkundige
- master verplegingswetenschappen gaan doen en dan verder in onderzoek
- er is zeker nog meer, maar daar kom ik even niet op
Maar, dan is afmaken van je opleiding wel belangrijk, of en hoe je dat wil is ook belangrijk.
Suggestie om met de decaan te gaan praten lijkt me een hele goede. Deel vooral wat je hier al geschreven hebt.
Veel succes met je proces en maken van keuzes
Op basis van je verhaal denk ik dat er ook functies zijn waarin je je kwaliteiten en interesses goed kunt benutten en echt profijt hebt van een hbo-v diploma
- research verpleegkundige
- master verplegingswetenschappen gaan doen en dan verder in onderzoek
- er is zeker nog meer, maar daar kom ik even niet op
Maar, dan is afmaken van je opleiding wel belangrijk, of en hoe je dat wil is ook belangrijk.
Suggestie om met de decaan te gaan praten lijkt me een hele goede. Deel vooral wat je hier al geschreven hebt.
Veel succes met je proces en maken van keuzes
zaterdag 18 maart 2017 om 12:57
Wat een herkenbaar verhaal! Ik heb 3 jaar een opleiding gedaan (verkort) die ik vanaf dag 1 verschrikkelijk vond. Maar het was de kortste weg naar het HBO.
Ik heb het volgehouden, ging in het begin een hele andere stage doen dan school wilde en mijn afstudeerstage gelopen daar waar het moest van de opleiding. Ik ging de eerste tijd echt met lood in mijn schoenen naar stage (en dan is een half jaar stage lang) maar ik vond iets op stage wat ik wel leuk vond om te doen. (iets anders dan waar ik voor kwam) ik heb het zo kunnen spelen dat ik het leuke werk mocht combineren en sindsdien vond ik het leuk.
Op dat moment veel spijt gehad van mijn studiekeuze, nu niet meer. Heb een diploma en doe nu wel wat ik wil!
Je moet doen wat je hart je ingeeft! Want ik ben wel wat jaren kwijt door mijn keuze. Maar ben nu gelukkiger dan ooit en ik weet dat ik kan doorzetten.
Succes met je keuze!
Ik heb het volgehouden, ging in het begin een hele andere stage doen dan school wilde en mijn afstudeerstage gelopen daar waar het moest van de opleiding. Ik ging de eerste tijd echt met lood in mijn schoenen naar stage (en dan is een half jaar stage lang) maar ik vond iets op stage wat ik wel leuk vond om te doen. (iets anders dan waar ik voor kwam) ik heb het zo kunnen spelen dat ik het leuke werk mocht combineren en sindsdien vond ik het leuk.
Op dat moment veel spijt gehad van mijn studiekeuze, nu niet meer. Heb een diploma en doe nu wel wat ik wil!
Je moet doen wat je hart je ingeeft! Want ik ben wel wat jaren kwijt door mijn keuze. Maar ben nu gelukkiger dan ooit en ik weet dat ik kan doorzetten.
Succes met je keuze!