Relaties
alle pijlers
De ex van mijn vriend
woensdag 28 januari 2009 om 22:27
Ik lees nu al een paar maanden mee en heb net besloten om een topic te openen omdat ik gek wordt van de ex van mijn vriend en zijn houding hierover.
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
woensdag 28 januari 2009 om 22:57
quote:Deftigdametje schreef op 28 januari 2009 @ 22:48:
[...]
tuurlijk begrijp ik dat. Maar mijn vraag was, en misschien heb ik die wel niet goed geformuleerd, dat ik van mijn vriend soms een andere houding verwacht, zoals met dat voorbeeld van het naar Schiphol brengen. Ik hoef hem misschien niet te brengen, of misschien toch als zij niet gaat. Ik vraag aan hem meer duidelijker naar haar toe te zijn. Overdrijf ik daarin?nee, ik denk niet dat je dan overdrijft. Het kind gaat met papa op vakantie, en jij wilt JOUW vriend met kind afzetten op schiphol. En zo ziet kind ook dat papa nu met jou is. Mama hoeft niet persé dat kind af te zetten. Je hebt een kind ook zo uitgelegd, dat mama niet mee naar schiphol gaat want het is papa waar het kind mee op vakantie gaat, niet mama. Mama wacht thuis op terugkomst van kind met een welkom thuis bord en ballonnen en wie weet een cadeautje! Opgelost, kind gaat niet met mama naar schiphol, maar mama is er wel weer als kind terugkomt van vakantie. En jouw vriend mag best duidelijk zijn naar zijn ex, mevrouw bepaalt niet alles!
[...]
tuurlijk begrijp ik dat. Maar mijn vraag was, en misschien heb ik die wel niet goed geformuleerd, dat ik van mijn vriend soms een andere houding verwacht, zoals met dat voorbeeld van het naar Schiphol brengen. Ik hoef hem misschien niet te brengen, of misschien toch als zij niet gaat. Ik vraag aan hem meer duidelijker naar haar toe te zijn. Overdrijf ik daarin?nee, ik denk niet dat je dan overdrijft. Het kind gaat met papa op vakantie, en jij wilt JOUW vriend met kind afzetten op schiphol. En zo ziet kind ook dat papa nu met jou is. Mama hoeft niet persé dat kind af te zetten. Je hebt een kind ook zo uitgelegd, dat mama niet mee naar schiphol gaat want het is papa waar het kind mee op vakantie gaat, niet mama. Mama wacht thuis op terugkomst van kind met een welkom thuis bord en ballonnen en wie weet een cadeautje! Opgelost, kind gaat niet met mama naar schiphol, maar mama is er wel weer als kind terugkomt van vakantie. En jouw vriend mag best duidelijk zijn naar zijn ex, mevrouw bepaalt niet alles!
woensdag 28 januari 2009 om 23:01
quote:Poezewoes schreef op 28 januari 2009 @ 22:55:
Carlice, pappatijd en mammatijd hoeft niet strak gescheiden te zijn. Als beide ouders er geen probleem mee hebben en de kinderen vinden het prettig, dan is er niks mis met mamma die haar jongste kind op Schiphol uitzwaait oid. Dat zijn afspraken die tussen de ouders over de kinderen worden gemaakt. Dat ga je niet ineens anders doen omdat nieuwe vriendin het 'belachelijk' vindt. Een hele strikte scheiding tussen pappa en mamma is schadelijker voor een kind dan als een en ander wat relaxter gaat.die scheiding hoeft niet strikt te zijn, maar soms is die wel strikt. Als deze goed is afgesproken en beiden met respect naleven, dan hoeft dit totaal niet schadelijk te zijn voor het kind. Schadelijk zijn touw trekkende, sabboterende ex-relaties. En in dit geval heeft papa een vriendin, die graag het duo op schiphol wil gaan afzetten (of andere luchthaven). En het is papa's vakantie met kind, dus mama bepaalt niet dat zij degene gaat zijn die het kind gaat afzetten. Als mama het kind daarin ook niet gaat bespelen, zal het kind het prima vinden dat hij/zij samen met papa en vriendin naar schiphol zal vertrekken.
Carlice, pappatijd en mammatijd hoeft niet strak gescheiden te zijn. Als beide ouders er geen probleem mee hebben en de kinderen vinden het prettig, dan is er niks mis met mamma die haar jongste kind op Schiphol uitzwaait oid. Dat zijn afspraken die tussen de ouders over de kinderen worden gemaakt. Dat ga je niet ineens anders doen omdat nieuwe vriendin het 'belachelijk' vindt. Een hele strikte scheiding tussen pappa en mamma is schadelijker voor een kind dan als een en ander wat relaxter gaat.die scheiding hoeft niet strikt te zijn, maar soms is die wel strikt. Als deze goed is afgesproken en beiden met respect naleven, dan hoeft dit totaal niet schadelijk te zijn voor het kind. Schadelijk zijn touw trekkende, sabboterende ex-relaties. En in dit geval heeft papa een vriendin, die graag het duo op schiphol wil gaan afzetten (of andere luchthaven). En het is papa's vakantie met kind, dus mama bepaalt niet dat zij degene gaat zijn die het kind gaat afzetten. Als mama het kind daarin ook niet gaat bespelen, zal het kind het prima vinden dat hij/zij samen met papa en vriendin naar schiphol zal vertrekken.
woensdag 28 januari 2009 om 23:03
De ex moet wel een goede relatie houden met je vriend, want ze hebben samen kinderen die ze goed willen opvoeden. En als jij zegt dat je nooit iets met die ex te maken wilt hebben, maak je dat je vriend knap lastig.
Dus als ik jou was, zou ik proberen me niet aan de ex te ergeren, want je maakt het jezelf alleen maar moeilijker. Als ze echt te ver gaat (en wat dat is kan volgens mij je vriend het beste bepalen) dan kun je dat best tegen hem zeggen, maar zoals het nu gaat zou het beter zijn als jullie wel samen door de deur kunnen, want als je er een wedstrijd 'zij of ik' van gaat maken, zoals nu met het wegbrengen naar het vliegveld, dan is het logisch dat je gaat verliezen.
Dus als ik jou was, zou ik proberen me niet aan de ex te ergeren, want je maakt het jezelf alleen maar moeilijker. Als ze echt te ver gaat (en wat dat is kan volgens mij je vriend het beste bepalen) dan kun je dat best tegen hem zeggen, maar zoals het nu gaat zou het beter zijn als jullie wel samen door de deur kunnen, want als je er een wedstrijd 'zij of ik' van gaat maken, zoals nu met het wegbrengen naar het vliegveld, dan is het logisch dat je gaat verliezen.
woensdag 28 januari 2009 om 23:04
quote:Carlice schreef op 28 januari 2009 @ 22:46:
Ik zie het niet zo zwart-wit als de eerdere reacties. Ja, ze is de moeder van de kinderen van jouw vriend. Door die kinderen zullen ze altijd met elkaar te maken hebben en contact hebben met elkaar. En jij krijgt ook wel eens met haar te maken. Maar die rol van moeder van de kinderen hoeft zij niet uit te buiten. En omdat ze moeder van de kinderen is, betekent niet dat ze overal de regie over heeft. Als kind met papa op vakantie gaat, is het niet nodig dat kind wordt afgezet door mama. Je hebt papa tijd en mama tijd, en mama hoeft niet haar zin door te drijven of het kind op te jutten door te zeggen "je wilt door mama gebracht worden he"? Ik zie het al helemaal voor me.
Ieder geval, de nukken en grillen van een mama hoeven niet geaccpteerd te worden. En kinderen kun je prima uit te leggen dat mama geen rol speelt in papa tijd, en andersom. Ze zijn niet voor niets uit elkaar.
*edit: ik schreef dit toen er alleen nog korte reacties stonden met 'ja accepteren', eerste zin is inmiddels niet meer van toepassing*
Dit is precies hoe ik het zie en voel. Tuurlijk begrijp ik dat er contact moet zijn en dat is prima. Maar het steekt me dat zij dit inderdaad uitbuit zoals jij dit zo mooi zegt en ook vaak als haar partner er niet is, waardoor het bij mij overkomt alsof het stiekem moet gebeuren. En dan ook nog te weten dat ze een paar weken geleden tegen die wederzijdse vrienden heeft gezegd dat ze spijt had enz..
Het is vervelend als wij samen zijn en zij dan bijvoorbeeld belt om te zeggen dat hun kind een nieuwe zalf voor haar jeuk heeft, terwijl hij dat kind (13) een paar uur later moet ophalen voor het weekend en ze het dan ook persoonlijk kan vertellen bijvoorbeeld, of dat de kinderen zo''n mooi rapport hebben, terwijl hij ze dan even later gaat halen, want hij brengt de kinderen ook altijd naar sport dus ziet ze echt vaak.
Ik zie het niet zo zwart-wit als de eerdere reacties. Ja, ze is de moeder van de kinderen van jouw vriend. Door die kinderen zullen ze altijd met elkaar te maken hebben en contact hebben met elkaar. En jij krijgt ook wel eens met haar te maken. Maar die rol van moeder van de kinderen hoeft zij niet uit te buiten. En omdat ze moeder van de kinderen is, betekent niet dat ze overal de regie over heeft. Als kind met papa op vakantie gaat, is het niet nodig dat kind wordt afgezet door mama. Je hebt papa tijd en mama tijd, en mama hoeft niet haar zin door te drijven of het kind op te jutten door te zeggen "je wilt door mama gebracht worden he"? Ik zie het al helemaal voor me.
Ieder geval, de nukken en grillen van een mama hoeven niet geaccpteerd te worden. En kinderen kun je prima uit te leggen dat mama geen rol speelt in papa tijd, en andersom. Ze zijn niet voor niets uit elkaar.
*edit: ik schreef dit toen er alleen nog korte reacties stonden met 'ja accepteren', eerste zin is inmiddels niet meer van toepassing*
Dit is precies hoe ik het zie en voel. Tuurlijk begrijp ik dat er contact moet zijn en dat is prima. Maar het steekt me dat zij dit inderdaad uitbuit zoals jij dit zo mooi zegt en ook vaak als haar partner er niet is, waardoor het bij mij overkomt alsof het stiekem moet gebeuren. En dan ook nog te weten dat ze een paar weken geleden tegen die wederzijdse vrienden heeft gezegd dat ze spijt had enz..
Het is vervelend als wij samen zijn en zij dan bijvoorbeeld belt om te zeggen dat hun kind een nieuwe zalf voor haar jeuk heeft, terwijl hij dat kind (13) een paar uur later moet ophalen voor het weekend en ze het dan ook persoonlijk kan vertellen bijvoorbeeld, of dat de kinderen zo''n mooi rapport hebben, terwijl hij ze dan even later gaat halen, want hij brengt de kinderen ook altijd naar sport dus ziet ze echt vaak.
woensdag 28 januari 2009 om 23:05
Ik kan me heel goed voorstellen dat moeder (dus ex) het kind graag uitzwaait op Schiphol. Ze gaat haar kind vast missen (een week of langer) en geeft het kind mee aan ex en nieuwe vlam.
En ik vind het raar dat de nieuwe vriendin van pa daar een stokje voor steekt door te zeggen dat ze haar niet wil zien.
En ik vind het raar dat de nieuwe vriendin van pa daar een stokje voor steekt door te zeggen dat ze haar niet wil zien.
woensdag 28 januari 2009 om 23:07
Ik lees nergens dat moeder haar zin daarin doordramt Carlice. Ik krijg eerder de indruk dat vader dit ook leuk vindt voor zijn dochter en dat dit dus gezamelijk is afgesproken. Jij gaat er bijvoorbaat van uit dat de ex alles bepaalt, maar vriend is daar zelf bij hoor. Vriend geeft zelf ook aan aan TO dat ze nu eenmaal zal moeten accepteren dat hij kinderen met haar heeft.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
woensdag 28 januari 2009 om 23:08
ok, je vriend geeft dus toe dat hij hier een slappe houding in aanneemt. Dan borrelt bij mij onmiddelijk de vraag op; waarom?
Vind hij het wel leuk dat zijn ex nu spijt heeft die hem gedumpt heeft? Voelt hij zich ergens gevleid door die aandacht? Is hij bang de relatie met haar te verstoren dus met zijn kinderen? Iets anders?
Vind hij het wel leuk dat zijn ex nu spijt heeft die hem gedumpt heeft? Voelt hij zich ergens gevleid door die aandacht? Is hij bang de relatie met haar te verstoren dus met zijn kinderen? Iets anders?
woensdag 28 januari 2009 om 23:12
TO, dat ex soms belt terwijl hij de kinderen later op gaat halen, kan ook zijn omdat er soms dingen zijn die je wilt bespreken zonder dat de kinderen daarbij zijn. En bij het halen en brengen zijn de kinderen aanwezig.
Je komt op deze manier over alsof je je bedreigd voelt. Wat maakt het nu uit of ex belt over een zalf? Dat je niet op dronken telefoontjes naar je vriend zit te wachten, a la. Maar je vriend kan ook gewoon zeggen dat hij nu geen tijd heeft om met haar te praten, dahag, en ophangen. Ik denk dat je toch echt meer naar de rol van je vriend ook moet kijken in dit verhaal, in plaats van alleen maar naar haar te wijzen. Jouw vriend vindt beplaade dingen een stuk minder ergerlijk dan jij, krijg ik het idee. En hij bepaalt uitenidelijk hoe hij met zijn ex omgaat, niet jij....
Je komt op deze manier over alsof je je bedreigd voelt. Wat maakt het nu uit of ex belt over een zalf? Dat je niet op dronken telefoontjes naar je vriend zit te wachten, a la. Maar je vriend kan ook gewoon zeggen dat hij nu geen tijd heeft om met haar te praten, dahag, en ophangen. Ik denk dat je toch echt meer naar de rol van je vriend ook moet kijken in dit verhaal, in plaats van alleen maar naar haar te wijzen. Jouw vriend vindt beplaade dingen een stuk minder ergerlijk dan jij, krijg ik het idee. En hij bepaalt uitenidelijk hoe hij met zijn ex omgaat, niet jij....
oh that purrrrrrrrrfect feeling
woensdag 28 januari 2009 om 23:15
Ik lees tussen de regels door een niet hele sterke houding van vriend en de ex heeft manipulatieve trekjes, die ze inzet omdat ze waarschijnlijk weet dat hij er wel in mee gaat. En ze zet die nu meer in dan ooit, omdat ze het niet leuk vindt dat er nu een nieuwe relatie in het leven van haar ex is.
En mama kan prima haar kind thuis gedag zwaaien, thuis of op een luchthaven, uitzwaaien is uitzwaaien. Mama hoeft daarvoor niet perse mee naar een luchthaven.
Laat ik erbij benadrukken, dit is uiteraard mijn visie op dit verhaal.
En mama kan prima haar kind thuis gedag zwaaien, thuis of op een luchthaven, uitzwaaien is uitzwaaien. Mama hoeft daarvoor niet perse mee naar een luchthaven.
Laat ik erbij benadrukken, dit is uiteraard mijn visie op dit verhaal.
woensdag 28 januari 2009 om 23:16
quote:Appelsientje schreef op 28 januari 2009 @ 23:05:
Ik kan me heel goed voorstellen dat moeder (dus ex) het kind graag uitzwaait op Schiphol. Ze gaat haar kind vast missen (een week of langer) en geeft het kind mee aan ex en nieuwe vlam.
En ik vind het raar dat de nieuwe vriendin van pa daar een stokje voor steekt door te zeggen dat ze haar niet wil zien.Nee ik ga niet mee op vakantie en daarom leek het mij ook leuk om hen weg te brengen en op te halen. Ik kan me verder vinden in wat Carlice schreef, dat zij niet bepaalt of ze meegaat of niet. Het is een vakantie van pappa met zijn kind (het andere kind blijft thuis). En wat het haar niet zien willen betreft, dat komt omdat zij vanaf het begin heeft zitten stoken. Mijn vriend en ik zien elkaar niet zo heel vaak, en als we dan samen zijn, vind ik het vervelend als zij opeens voor de deur staat enz..
Ik kan me heel goed voorstellen dat moeder (dus ex) het kind graag uitzwaait op Schiphol. Ze gaat haar kind vast missen (een week of langer) en geeft het kind mee aan ex en nieuwe vlam.
En ik vind het raar dat de nieuwe vriendin van pa daar een stokje voor steekt door te zeggen dat ze haar niet wil zien.Nee ik ga niet mee op vakantie en daarom leek het mij ook leuk om hen weg te brengen en op te halen. Ik kan me verder vinden in wat Carlice schreef, dat zij niet bepaalt of ze meegaat of niet. Het is een vakantie van pappa met zijn kind (het andere kind blijft thuis). En wat het haar niet zien willen betreft, dat komt omdat zij vanaf het begin heeft zitten stoken. Mijn vriend en ik zien elkaar niet zo heel vaak, en als we dan samen zijn, vind ik het vervelend als zij opeens voor de deur staat enz..
woensdag 28 januari 2009 om 23:18
quote:Carlice schreef op 28 januari 2009 @ 23:15:
Ik lees tussen de regels door een niet hele sterke houding van vriend en de ex heeft manipulatieve trekjes, die ze inzet omdat ze waarschijnlijk weet dat hij er wel in mee gaat. En ze zet die nu meer in dan ooit, omdat ze het niet leuk vindt dat er nu een nieuwe relatie in het leven van haar ex is.
En mama kan prima haar kind thuis gedag zwaaien, thuis of op een luchthaven, uitzwaaien is uitzwaaien. Mama hoeft daarvoor niet perse mee naar een luchthaven.
Klopt helemaal, mijn vriend geeft onmiddelijk toe dat hij zwak is wat dit betreft, hij heeft moeite me nee zeggen. Zijn ex weet dat natuurlijk als geen ander want ze zijn jaren samen geweest. Zij heeft hem dus verlaten voor een andere man waar ze nu nog mee samen is, maar haar gestook begon pas nadat wij samen een relatie kregen.
Laat ik erbij benadrukken, dit is uiteraard mijn visie op dit verhaal.
Ik lees tussen de regels door een niet hele sterke houding van vriend en de ex heeft manipulatieve trekjes, die ze inzet omdat ze waarschijnlijk weet dat hij er wel in mee gaat. En ze zet die nu meer in dan ooit, omdat ze het niet leuk vindt dat er nu een nieuwe relatie in het leven van haar ex is.
En mama kan prima haar kind thuis gedag zwaaien, thuis of op een luchthaven, uitzwaaien is uitzwaaien. Mama hoeft daarvoor niet perse mee naar een luchthaven.
Klopt helemaal, mijn vriend geeft onmiddelijk toe dat hij zwak is wat dit betreft, hij heeft moeite me nee zeggen. Zijn ex weet dat natuurlijk als geen ander want ze zijn jaren samen geweest. Zij heeft hem dus verlaten voor een andere man waar ze nu nog mee samen is, maar haar gestook begon pas nadat wij samen een relatie kregen.
Laat ik erbij benadrukken, dit is uiteraard mijn visie op dit verhaal.
woensdag 28 januari 2009 om 23:21
quote:rafaella schreef op 28 januari 2009 @ 23:08:
ok, je vriend geeft dus toe dat hij hier een slappe houding in aanneemt. Dan borrelt bij mij onmiddelijk de vraag op; waarom?
Vind hij het wel leuk dat zijn ex nu spijt heeft die hem gedumpt heeft? Voelt hij zich ergens gevleid door die aandacht? Is hij bang de relatie met haar te verstoren dus met zijn kinderen? Iets anders?Omdat hij geen nee durft te zeggen, hij is een allemans vriendje, voor de rest wel heel erg lief, alleen datgene stoort me. Hij voelt zich ook wel gevleid dat zij nu duidelijk jaloers is en ook dat ze nu problemen heeft met de man voor wie zij hem heeft verlaten, hij bezweert me dat hij alleen gevoelens voor mij heeft en dat geloof ik. Het gaat verder ontzettend goed tussen ons. Ik weet niet of hij bang is voor het verstoren van de relatie omtrent de kinderen, ik geloof het wel een beetje, omdat hij zegt dat hij alleen vanwege hen alles accepteerd, maar dit is voor mij best lastig te begrijpen omdat zijn kinderen hem echt op handen dragen, zelfs meerdere keren hebben aangegeven bij hem te willen wonen.
ok, je vriend geeft dus toe dat hij hier een slappe houding in aanneemt. Dan borrelt bij mij onmiddelijk de vraag op; waarom?
Vind hij het wel leuk dat zijn ex nu spijt heeft die hem gedumpt heeft? Voelt hij zich ergens gevleid door die aandacht? Is hij bang de relatie met haar te verstoren dus met zijn kinderen? Iets anders?Omdat hij geen nee durft te zeggen, hij is een allemans vriendje, voor de rest wel heel erg lief, alleen datgene stoort me. Hij voelt zich ook wel gevleid dat zij nu duidelijk jaloers is en ook dat ze nu problemen heeft met de man voor wie zij hem heeft verlaten, hij bezweert me dat hij alleen gevoelens voor mij heeft en dat geloof ik. Het gaat verder ontzettend goed tussen ons. Ik weet niet of hij bang is voor het verstoren van de relatie omtrent de kinderen, ik geloof het wel een beetje, omdat hij zegt dat hij alleen vanwege hen alles accepteerd, maar dit is voor mij best lastig te begrijpen omdat zijn kinderen hem echt op handen dragen, zelfs meerdere keren hebben aangegeven bij hem te willen wonen.
woensdag 28 januari 2009 om 23:22
JIJ vindt dat het te ver gaat.
Maar jij kunt alleen maar bepalen of het te ver gaat voor jou om het te accepteren in jouw relatie. Niet of het te ver gaat voor je vriend of binnen de relatie van je vriend en zijn exvrouw. Net als wanneer je constateert dat iemand te slordig, te links, te egoïstisch, te roodharig, te lang, te sportief of te weet ik veel wat is VOOR JOU. Dan trek je je conclusies, is het een dealbreaker dan ga je weg, is het dat niet dan leg je je er bij neer (en nee, dat is niet hetzelfde als dan probeer je dat te veranderen).
Als ouders laat je je kind een hoge prijs betalen voor jouw nieuwe kans op geluk als je uit elkaar gaat. Het minste wat je daar tegenover kunt zetten is vanuit je tenen proberen de relatie ouder-ouder-kind zo veilig mogelijk te houden. Dat kost hier en daar een opoffering van wat je zelf het leukst/fijnst/handigst zou vinden. Als er spanningen zijn tussen de moeder van de kinderen en jou, dan maakt het op de momenten die draaien om de kinderen helemaal niets uit waar die hun oorsprong vinden.
Ik vind het erg egocentrisch van je dat je met de stugge, hautaine houding die je hier in je teksten laat doorklinken zo ongeveer 'eist' dat jij gewoon aanwezig kunt zijn bij bijvoorbeeld het afzwemmen van zijn kind. Kinderen voelen spanning haarfijn aan. Boeit niks waar die vandaan komt. Zo'n moment, en dat is misschien een verrassing, draait niet om jou. Voor jou is het een kwartier territorium afpiesen, voor een kind is dat een life time achievement peak performance. Daar wil een kind zijn vader en moeder bij en verder geen gezeik. En ja, iedere seconde die wordt besteed aan het inhouden van emoties is voor een kind gezeik.
Eerlijk gezegd ben ik het heel erg eens met de eerste post. Je bent zo gruwelijk jaloers dat je het zelf niet eens kunt zien.
Maar jij kunt alleen maar bepalen of het te ver gaat voor jou om het te accepteren in jouw relatie. Niet of het te ver gaat voor je vriend of binnen de relatie van je vriend en zijn exvrouw. Net als wanneer je constateert dat iemand te slordig, te links, te egoïstisch, te roodharig, te lang, te sportief of te weet ik veel wat is VOOR JOU. Dan trek je je conclusies, is het een dealbreaker dan ga je weg, is het dat niet dan leg je je er bij neer (en nee, dat is niet hetzelfde als dan probeer je dat te veranderen).
Als ouders laat je je kind een hoge prijs betalen voor jouw nieuwe kans op geluk als je uit elkaar gaat. Het minste wat je daar tegenover kunt zetten is vanuit je tenen proberen de relatie ouder-ouder-kind zo veilig mogelijk te houden. Dat kost hier en daar een opoffering van wat je zelf het leukst/fijnst/handigst zou vinden. Als er spanningen zijn tussen de moeder van de kinderen en jou, dan maakt het op de momenten die draaien om de kinderen helemaal niets uit waar die hun oorsprong vinden.
Ik vind het erg egocentrisch van je dat je met de stugge, hautaine houding die je hier in je teksten laat doorklinken zo ongeveer 'eist' dat jij gewoon aanwezig kunt zijn bij bijvoorbeeld het afzwemmen van zijn kind. Kinderen voelen spanning haarfijn aan. Boeit niks waar die vandaan komt. Zo'n moment, en dat is misschien een verrassing, draait niet om jou. Voor jou is het een kwartier territorium afpiesen, voor een kind is dat een life time achievement peak performance. Daar wil een kind zijn vader en moeder bij en verder geen gezeik. En ja, iedere seconde die wordt besteed aan het inhouden van emoties is voor een kind gezeik.
Eerlijk gezegd ben ik het heel erg eens met de eerste post. Je bent zo gruwelijk jaloers dat je het zelf niet eens kunt zien.
woensdag 28 januari 2009 om 23:29
quote:Lotus_Lilly schreef op 28 januari 2009 @ 23:22:
JIJ vindt dat het te ver gaat.
Maar jij kunt alleen maar bepalen of het te ver gaat voor jou om het te accepteren in jouw relatie. Niet of het te ver gaat voor je vriend of binnen de relatie van je vriend en zijn exvrouw. Net als wanneer je constateert dat iemand te slordig, te links, te egoïstisch, te roodharig, te lang, te sportief of te weet ik veel wat is VOOR JOU. Dan trek je je conclusies, is het een delabreaker dan ga je weg, is het dat niet dan leg je je er bij neer (en nee, dat is niet hetzelfde als dan probeer je dat te veranderen).
Als ouders laat je je kind een hoge prijs betalen voor jouw nieuwe kans op geluk als je uit elkaar gaat. Het minste wat je daar tegenover kunt zetten is vanuit je tenen proberen de relatie ouder-ouder-kind zo veilig mogelijk te houden. Dat kost hier en daar een opoffering van wat je zelf het leukst/fijnst/handigst zou vinden. Als er spanningen zijn tussen de moeder van de kinderen en jou, dan maakt het op de momenten die draaien om de kinderen helemaal niets uit waar die hun oorsprong vinden.
Ik vind het erg egocentrisch van je dat je met de stugge, hautaine houding die je hier in je teksten laat doorklinken zo ongeveer 'eist' dat jij gewoon aanwezig kunt zijn bij bijvoorbeeld het afzwemmen van zijn kind. Kinderen voelen spanning haarfijn aan. Boeit niks waar die vandaan komt. Zo'n moment, en dat is misschien een verrassing, draait niet om jou. Voor jou is het een kwartier territorium afpiesen, voor een kind is dat een life time achievement peak performance. Daar wil een kind zijn vader en moeder bij en verder geen gezeik. En ja, iedere seconde die wordt besteed aan het inhouden van emoties is voor een kind gezeik.
Eerlijk gezegd ben ik het heel erg eens met de eerste post. Je bent zo gruwelijk jaloers dat je het zelf niet eens kunt zien.
Je hebt het toch helemaal mis! want ik ben niet jaloers nooit in mijn leven geweest ook. ben heel zelfverzekerd, zeker wat deze relatie betreft. Mag ik raden? Ben jij misschien zo'n gescheiden moeder met kids die zich niet kan voorstellen hoe vervelend het is, als de moeder zich steeds opdringt in een nieuwe relatie? Op negatieve manier dan. Zoals ik al eerder schreef ben ik zelf een kind van gescheiden ouders en heb ook stiefouders gehad, mijn ouders hadden een heel goed contact met de partners van mijn ouders dus ik weet hoe het ook kan.
En wat het zwembad betreft.. ik dwing helemaal niets af. Het leek me leuk om erbij te zijn voor het kind, waar ik graag een band mee wil opbouwen, wat overigens niet makkelijk is, omdat wij via de jongste hebben gehoord dat de moeder zich een aantal keren negatief over mij heeft uitgelaten, maar ook zeker voor mijn vriend, omdat hij het ook allemaal alleen moet doen, terwijl zij haar vriend wel bij dit soort dingen betrekt.
JIJ vindt dat het te ver gaat.
Maar jij kunt alleen maar bepalen of het te ver gaat voor jou om het te accepteren in jouw relatie. Niet of het te ver gaat voor je vriend of binnen de relatie van je vriend en zijn exvrouw. Net als wanneer je constateert dat iemand te slordig, te links, te egoïstisch, te roodharig, te lang, te sportief of te weet ik veel wat is VOOR JOU. Dan trek je je conclusies, is het een delabreaker dan ga je weg, is het dat niet dan leg je je er bij neer (en nee, dat is niet hetzelfde als dan probeer je dat te veranderen).
Als ouders laat je je kind een hoge prijs betalen voor jouw nieuwe kans op geluk als je uit elkaar gaat. Het minste wat je daar tegenover kunt zetten is vanuit je tenen proberen de relatie ouder-ouder-kind zo veilig mogelijk te houden. Dat kost hier en daar een opoffering van wat je zelf het leukst/fijnst/handigst zou vinden. Als er spanningen zijn tussen de moeder van de kinderen en jou, dan maakt het op de momenten die draaien om de kinderen helemaal niets uit waar die hun oorsprong vinden.
Ik vind het erg egocentrisch van je dat je met de stugge, hautaine houding die je hier in je teksten laat doorklinken zo ongeveer 'eist' dat jij gewoon aanwezig kunt zijn bij bijvoorbeeld het afzwemmen van zijn kind. Kinderen voelen spanning haarfijn aan. Boeit niks waar die vandaan komt. Zo'n moment, en dat is misschien een verrassing, draait niet om jou. Voor jou is het een kwartier territorium afpiesen, voor een kind is dat een life time achievement peak performance. Daar wil een kind zijn vader en moeder bij en verder geen gezeik. En ja, iedere seconde die wordt besteed aan het inhouden van emoties is voor een kind gezeik.
Eerlijk gezegd ben ik het heel erg eens met de eerste post. Je bent zo gruwelijk jaloers dat je het zelf niet eens kunt zien.
Je hebt het toch helemaal mis! want ik ben niet jaloers nooit in mijn leven geweest ook. ben heel zelfverzekerd, zeker wat deze relatie betreft. Mag ik raden? Ben jij misschien zo'n gescheiden moeder met kids die zich niet kan voorstellen hoe vervelend het is, als de moeder zich steeds opdringt in een nieuwe relatie? Op negatieve manier dan. Zoals ik al eerder schreef ben ik zelf een kind van gescheiden ouders en heb ook stiefouders gehad, mijn ouders hadden een heel goed contact met de partners van mijn ouders dus ik weet hoe het ook kan.
En wat het zwembad betreft.. ik dwing helemaal niets af. Het leek me leuk om erbij te zijn voor het kind, waar ik graag een band mee wil opbouwen, wat overigens niet makkelijk is, omdat wij via de jongste hebben gehoord dat de moeder zich een aantal keren negatief over mij heeft uitgelaten, maar ook zeker voor mijn vriend, omdat hij het ook allemaal alleen moet doen, terwijl zij haar vriend wel bij dit soort dingen betrekt.
woensdag 28 januari 2009 om 23:34
TO, jouw vriend en zijn ex hebben een manier van met elkaar omgaan ten behoeve van de kinderen. Dit loopt al jaren blijkbaar goed. Jij kan aangeven dat bepaalde dingen je storen, maar je kunt niet van je vriend eisen dat hij zijn omgang met zijn ex verandert. Dat bepaalt hij, niet jij. Blijkbaar valt je vriend op een bepaalt type vrouw, want ik vind dat jij hier net zo goed over dramt als dat zij dat in jouw ogen doet.
Je vergeet, dat met jouw komst er voor haar ineens een wildvreemde die ze niet zelf heeft uitgekozen, in het leven van haar kinderen komt en een 'plek' opeist in het leven van haar kinderen. Het heeft tijd nodig voordat alle verhoudingen weer bepaald zijn. Hoe minder prominent jij jezelf daarbij op de voorgrond plaatst, hoe soepeler dat zal verlopen.
Je ziet vaak dat nieuwe partners er vanuit gaan dat de ex het te doen is om de man, maar meestal is het ze te doen om de kinderen.
Je vergeet, dat met jouw komst er voor haar ineens een wildvreemde die ze niet zelf heeft uitgekozen, in het leven van haar kinderen komt en een 'plek' opeist in het leven van haar kinderen. Het heeft tijd nodig voordat alle verhoudingen weer bepaald zijn. Hoe minder prominent jij jezelf daarbij op de voorgrond plaatst, hoe soepeler dat zal verlopen.
Je ziet vaak dat nieuwe partners er vanuit gaan dat de ex het te doen is om de man, maar meestal is het ze te doen om de kinderen.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
woensdag 28 januari 2009 om 23:36
Ik snap het probleem deftigdametje, die ex is vervelend en heeft spijt dat hem heeft verlaten. Zeker nu het niet goed gaat in haar relatie. Op haar heb je verder geen invloed.
je zult bij je vriend moeten zijn. Hem duidelijk maken dat het allemaal msch heel leuk en vleiend voor hem is, maar dat het voor jou zo pijnlijk is dat dit een dealbreaker kan gaan worden. Dan is de keuze verder aan hem wat hij daar mee doet.
Ik zou het ook niet trekken als mijn partner zijn ex steeds toestaat mij aan de kant te schuiven.
je zult bij je vriend moeten zijn. Hem duidelijk maken dat het allemaal msch heel leuk en vleiend voor hem is, maar dat het voor jou zo pijnlijk is dat dit een dealbreaker kan gaan worden. Dan is de keuze verder aan hem wat hij daar mee doet.
Ik zou het ook niet trekken als mijn partner zijn ex steeds toestaat mij aan de kant te schuiven.
woensdag 28 januari 2009 om 23:38
Ik heb overigens zelf ook wel eens zoiets mee gemaakt. Toen ex en ik elkaar eenmaal hadden ontmoet, was er niets meer aan de hand.
Ik ben wel met een open mind naar die ontmoeting toe gegaan, ondanks alle nare dingen die ze over mij had gezegd, ik nam maar aan dat dat voortkwam uit haar eigen pijn.
Verschil was wel dat zij hem niet terug wilde.
Ik ben wel met een open mind naar die ontmoeting toe gegaan, ondanks alle nare dingen die ze over mij had gezegd, ik nam maar aan dat dat voortkwam uit haar eigen pijn.
Verschil was wel dat zij hem niet terug wilde.
woensdag 28 januari 2009 om 23:49
quote:Deftigdametje schreef op 28 januari 2009 @ 23:29:
[...]
Je hebt het toch helemaal mis! want ik ben niet jaloers nooit in mijn leven geweest ook. ben heel zelfverzekerd, zeker wat deze relatie betreft. Mag ik raden? Ben jij misschien zo'n gescheiden moeder met kids die zich niet kan voorstellen hoe vervelend het is, als de moeder zich steeds opdringt in een nieuwe relatie? Op negatieve manier dan. Zoals ik al eerder schreef ben ik zelf een kind van gescheiden ouders en heb ook stiefouders gehad, mijn ouders hadden een heel goed contact met de partners van mijn ouders dus ik weet hoe het ook kan.
En wat het zwembad betreft.. ik dwing helemaal niets af. Het leek me leuk om erbij te zijn voor het kind, waar ik graag een band mee wil opbouwen, wat overigens niet makkelijk is, omdat wij via de jongste hebben gehoord dat de moeder zich een aantal keren negatief over mij heeft uitgelaten, maar ook zeker voor mijn vriend, omdat hij het ook allemaal alleen moet doen, terwijl zij haar vriend wel bij dit soort dingen betrekt.
Hoezo is dat leuk voor het kind? En jij vind dat de moeder van de kinderen jouw relatie met die kinderen frustreert?
Het is leuk voor jou om een relatie met zijn kinderen te hebben. En waarschijnlijk vind je dat mede zo belangrijk omdat je hoopt je relatie te verstevigen. En dus gebruik je de kinderen, net als je de moeder verwijt.
Je zou ook wat meer los kunnen laten, een stapje terug kunnen doen en niet op iedere streep gaan staan. Dat vraagt wel een open houding en veel zelfvertrouwen, maar dat heb je zeg je, dus moet lukken!
[...]
Je hebt het toch helemaal mis! want ik ben niet jaloers nooit in mijn leven geweest ook. ben heel zelfverzekerd, zeker wat deze relatie betreft. Mag ik raden? Ben jij misschien zo'n gescheiden moeder met kids die zich niet kan voorstellen hoe vervelend het is, als de moeder zich steeds opdringt in een nieuwe relatie? Op negatieve manier dan. Zoals ik al eerder schreef ben ik zelf een kind van gescheiden ouders en heb ook stiefouders gehad, mijn ouders hadden een heel goed contact met de partners van mijn ouders dus ik weet hoe het ook kan.
En wat het zwembad betreft.. ik dwing helemaal niets af. Het leek me leuk om erbij te zijn voor het kind, waar ik graag een band mee wil opbouwen, wat overigens niet makkelijk is, omdat wij via de jongste hebben gehoord dat de moeder zich een aantal keren negatief over mij heeft uitgelaten, maar ook zeker voor mijn vriend, omdat hij het ook allemaal alleen moet doen, terwijl zij haar vriend wel bij dit soort dingen betrekt.
Hoezo is dat leuk voor het kind? En jij vind dat de moeder van de kinderen jouw relatie met die kinderen frustreert?
Het is leuk voor jou om een relatie met zijn kinderen te hebben. En waarschijnlijk vind je dat mede zo belangrijk omdat je hoopt je relatie te verstevigen. En dus gebruik je de kinderen, net als je de moeder verwijt.
Je zou ook wat meer los kunnen laten, een stapje terug kunnen doen en niet op iedere streep gaan staan. Dat vraagt wel een open houding en veel zelfvertrouwen, maar dat heb je zeg je, dus moet lukken!
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
woensdag 28 januari 2009 om 23:50
quote:Poezewoes schreef op 28 januari 2009 @ 23:34:
TO, jouw vriend en zijn ex hebben een manier van met elkaar omgaan ten behoeve van de kinderen. Dit loopt al jaren blijkbaar goed. Jij kan aangeven dat bepaalde dingen je storen, maar je kunt niet van je vriend eisen dat hij zijn omgang met zijn ex verandert. Dat bepaalt hij, niet jij. Blijkbaar valt je vriend op een bepaalt type vrouw, want ik vind dat jij hier net zo goed over dramt als dat zij dat in jouw ogen doet.
Je vergeet, dat met jouw komst er voor haar ineens een wildvreemde die ze niet zelf heeft uitgekozen, in het leven van haar kinderen komt en een 'plek' opeist in het leven van haar kinderen. Het heeft tijd nodig voordat alle verhoudingen weer bepaald zijn. Hoe minder prominent jij jezelf daarbij op de voorgrond plaatst, hoe soepeler dat zal verlopen.
Je ziet vaak dat nieuwe partners er vanuit gaan dat de ex het te doen is om de man, maar meestal is het ze te doen om de kinderen.
Het klopt dat mijn vriend en zijn ex een bepaalde manier van omgaan met elkaar hebben vanwege de kinderen en dat is prima. Maar nu zegt mijn vriend zelf ook, dat zijn ex sinds onze relatie, jaloers is en pest. En ja ik geloof dat het haar inderdaad om mijn vriend te doen is, het is gewoon een hartstikke leuke vent. En dan te weten dat zij dus een paar weken geleden tegen die vriendin van mijn vriend heeft gezegd dat ze spijt had...
En wat het "wildvreemde" in het leven van de kinderen betreft. Daar klopt helemaal niets van. Mijn vriend en ik, hebben dit contact heel geleidelijk opgebouwd. Zijn kinderen lijken mij te accepteren, de jongste zij laatst dat ze blij was dat pappa nu weer vrolijk is. Zijn ex daarentegen was zooo verliefd op die andere man, dat ze hals over kop zijn gaan samenwonen, wat heel traumatisch voor de kinderen was. Ennu blijkt dat dus niet te werken, of in ieder geval er zijn problemen.
En ik vind helemaal niet dat ik een plek opeis in het leven van de kids, in tegenstelling! ik stel me altijd heel bescheiden op. Het is mijn vriend die mij overal bij betrekt, in ieder geval overal bij vraagt. En nu dus in het geval van het zwembad, leek het mij leuk om mee te gaan, mijn vriend doet alles alleen, zij niet, zij neemt haar partner mee.
Ik vind zijn ex niet zo interessant, ik leef in een hele andere wereld dan zij, in een hele andere woonplaats dan hen ook. Ik vroeg mij af of ik van mijn vriend kan vragen of hij haar af en toe indamt. Omdat zij dit gedrag mijns inziens alleen vertoont omdat hij dit toestaat, en zij dit heel goed weet.
TO, jouw vriend en zijn ex hebben een manier van met elkaar omgaan ten behoeve van de kinderen. Dit loopt al jaren blijkbaar goed. Jij kan aangeven dat bepaalde dingen je storen, maar je kunt niet van je vriend eisen dat hij zijn omgang met zijn ex verandert. Dat bepaalt hij, niet jij. Blijkbaar valt je vriend op een bepaalt type vrouw, want ik vind dat jij hier net zo goed over dramt als dat zij dat in jouw ogen doet.
Je vergeet, dat met jouw komst er voor haar ineens een wildvreemde die ze niet zelf heeft uitgekozen, in het leven van haar kinderen komt en een 'plek' opeist in het leven van haar kinderen. Het heeft tijd nodig voordat alle verhoudingen weer bepaald zijn. Hoe minder prominent jij jezelf daarbij op de voorgrond plaatst, hoe soepeler dat zal verlopen.
Je ziet vaak dat nieuwe partners er vanuit gaan dat de ex het te doen is om de man, maar meestal is het ze te doen om de kinderen.
Het klopt dat mijn vriend en zijn ex een bepaalde manier van omgaan met elkaar hebben vanwege de kinderen en dat is prima. Maar nu zegt mijn vriend zelf ook, dat zijn ex sinds onze relatie, jaloers is en pest. En ja ik geloof dat het haar inderdaad om mijn vriend te doen is, het is gewoon een hartstikke leuke vent. En dan te weten dat zij dus een paar weken geleden tegen die vriendin van mijn vriend heeft gezegd dat ze spijt had...
En wat het "wildvreemde" in het leven van de kinderen betreft. Daar klopt helemaal niets van. Mijn vriend en ik, hebben dit contact heel geleidelijk opgebouwd. Zijn kinderen lijken mij te accepteren, de jongste zij laatst dat ze blij was dat pappa nu weer vrolijk is. Zijn ex daarentegen was zooo verliefd op die andere man, dat ze hals over kop zijn gaan samenwonen, wat heel traumatisch voor de kinderen was. Ennu blijkt dat dus niet te werken, of in ieder geval er zijn problemen.
En ik vind helemaal niet dat ik een plek opeis in het leven van de kids, in tegenstelling! ik stel me altijd heel bescheiden op. Het is mijn vriend die mij overal bij betrekt, in ieder geval overal bij vraagt. En nu dus in het geval van het zwembad, leek het mij leuk om mee te gaan, mijn vriend doet alles alleen, zij niet, zij neemt haar partner mee.
Ik vind zijn ex niet zo interessant, ik leef in een hele andere wereld dan zij, in een hele andere woonplaats dan hen ook. Ik vroeg mij af of ik van mijn vriend kan vragen of hij haar af en toe indamt. Omdat zij dit gedrag mijns inziens alleen vertoont omdat hij dit toestaat, en zij dit heel goed weet.
woensdag 28 januari 2009 om 23:55
Ik ben het met TO eens. Ze benadrukt wel 100 keer dat het haar niet gaat om het contact tussen ex en haar vriend. Ze benadrukt 100 keer dat het logisch dat er contact is en dat ex altijd een rol zal spelen in vriend van TO. Allemaal heel volwassen. Wat niet zo volwassen is, is de manier waarop ze zich inderdaad te pas en te onpas opdringt. En als je duidelijke omgangsregeling hebt getroffen dan vaart de relatie met je kids, ex en je nieuwe vriendin daar heel goed bij.
Dus, ik denk dat TO heel goed ziet waar het probleem is: inderdaad een ruggegraatloze vriend die zich alles wel laat bevallen.
Deftigdametje: als je vriend het belang er niet van in ziet om ook zijn huidige relatie serieus te nemen en zijn ex daar buiten te laten (ja dat kan, ze hoeft zich niet op ongewenste tijdstippen te melden met rotsmoesjes als jij bij hem bent) dan zou ik een gesprek met hem aangaan over wat het met jou doet. Als hij het allemaal prima vindt en geen rekening houdt met jouw gevoelens hierover dan kun je twee dingen doen: accepteren of weggaan.
Dus, ik denk dat TO heel goed ziet waar het probleem is: inderdaad een ruggegraatloze vriend die zich alles wel laat bevallen.
Deftigdametje: als je vriend het belang er niet van in ziet om ook zijn huidige relatie serieus te nemen en zijn ex daar buiten te laten (ja dat kan, ze hoeft zich niet op ongewenste tijdstippen te melden met rotsmoesjes als jij bij hem bent) dan zou ik een gesprek met hem aangaan over wat het met jou doet. Als hij het allemaal prima vindt en geen rekening houdt met jouw gevoelens hierover dan kun je twee dingen doen: accepteren of weggaan.
woensdag 28 januari 2009 om 23:56
quote:rafaella schreef op 28 januari 2009 @ 23:36:
Ik snap het probleem deftigdametje, die ex is vervelend en heeft spijt dat hem heeft verlaten. Zeker nu het niet goed gaat in haar relatie. Op haar heb je verder geen invloed.
je zult bij je vriend moeten zijn. Hem duidelijk maken dat het allemaal msch heel leuk en vleiend voor hem is, maar dat het voor jou zo pijnlijk is dat dit een dealbreaker kan gaan worden. Dan is de keuze verder aan hem wat hij daar mee doet.
Ik zou het ook niet trekken als mijn partner zijn ex steeds toestaat mij aan de kant te schuiven.Ja dat klopt allemaal en ik zag net dat ik in mijn posting niet helemaal duidelijk ben geweest. Het is mijn vriend die hier een slappe houding in neemt, en dat geeft hij ook toe. Hij zegt dat hij begrijpt dat het vervelend voor me is, en dat hij het andersom ook heel vervelend zou vinden, als mij ex dus nog zo negatief aanwezig zou zijn binnen onze relatie, en vraagt me dan of ik dit alsjeblieft wil accepteren omdat hij hier te slap in is.
Ik snap het probleem deftigdametje, die ex is vervelend en heeft spijt dat hem heeft verlaten. Zeker nu het niet goed gaat in haar relatie. Op haar heb je verder geen invloed.
je zult bij je vriend moeten zijn. Hem duidelijk maken dat het allemaal msch heel leuk en vleiend voor hem is, maar dat het voor jou zo pijnlijk is dat dit een dealbreaker kan gaan worden. Dan is de keuze verder aan hem wat hij daar mee doet.
Ik zou het ook niet trekken als mijn partner zijn ex steeds toestaat mij aan de kant te schuiven.Ja dat klopt allemaal en ik zag net dat ik in mijn posting niet helemaal duidelijk ben geweest. Het is mijn vriend die hier een slappe houding in neemt, en dat geeft hij ook toe. Hij zegt dat hij begrijpt dat het vervelend voor me is, en dat hij het andersom ook heel vervelend zou vinden, als mij ex dus nog zo negatief aanwezig zou zijn binnen onze relatie, en vraagt me dan of ik dit alsjeblieft wil accepteren omdat hij hier te slap in is.