ruggeprik; eng? Bevalling pijnloos?

Van weeen voel je niks meer, het zetten zelf varieert per anesthesist. Bij mijn bevalling zat de prik in 1x en werkte heel goed; maar bij een eerdere kijkoperatie ging het helemaal niet zo goed. Of het met dik zijn te maken heeft weet ik niet; dat was bij mij niet t geval.

De ruggen prik werkt alleen maar zolang de pomp aanstaat; pomp uit en je voelt alles weer. Bij mijn kijkoperatie duurde het dus maar even (en vond ik het wel eng dat mijn bovenlijf koud werd en helemaal tintelde; ruggenprik zat wat te hoog) bij mijn bevalling was ik toen ik eenmaal die prik kreeg zo op dat ik gelijk van de wereld was toen ik pijn vrij.



Ik vraag mij alleen af wat je bedoeld met op afspraak. Ga je dan een inleiding doen zodat je met ruggenprik bevallen kan? (daar zou ik namelijk na een inleiding nooit voor kiezen)

Ik heb een ruggeprik gehad ivm keizersnede. Ik vond het zetten echt 100% meevallen! Voordat ik het wist zat ie er al in.

Ik kreeg bij mijn bevalling van de eerste een ruggeprik, buiten katoortijden en ongepland. Omdat meneer erg groot was en verkeerd lag wilde de ontsluiting niet vlotten dat bleek allemaal achteraf. Ik heb een infuus gehad en uiteindelijk redde ik het niet meer, was helemaal op en dus die ruggeprik.

Ik ben ook vol, niet heel dik maar wel gevuld. Ze hebben 3 keer moeten prikken maar ik heb er niets van gevoeld (dat drie keer prikken hoorde ik later van man).

Helemaal gevoelloos was het niet bij mij ik voelde de weeen wel nog maar de scherpte was weg. Misschien kwam het door het infuus dat ik ze wel nog voelde. Toen ik moest persen kon ik dat niet omdat ik niet genoeg gevoel had. Dat was 1 van de 3 nadelen als je het mij vraagt. De andere twee waren dat ik niet uit bed mocht en dat ik veel "kwijt" ben van die bevalling.

Als ik terug kijk op het geheel en ook na overleg achteraf met de gyn had ik nooit natuurlijk mogen bevallen (zoon was 5550 gram en lag in aangezichtsligging) maar met die ruggenprik heb ik het wel mooi gered, vraag me niet hoe maar het is wel gelukt.

Mijn mening is dat je alleen een ruggenprik zou moeten nemen als het voor jou onhoudbaar wordt. Voor mij was dat het geval bij mijn eerste. Bij de andere twee niet die heb ik zonder gedaan en daar heb ik een veel beter gevoel aan overgehouden...

Succes met je bevalling!!!

Ik heb het zetten helemaal niet meegekregen, ik kreeg een ruggenprik omdat zoon verkeerd lag en het een keizersnede werd. Maar ik had dusdanige persweeën dat ik wel iets anders aan mijn hoofd had. Ik was wel dolblij dat 'ie erin zat, eindelijk geen pijn meer (persen was redelijk zinloos omdat zoon zo muurvast zat dat ik hem er niet zelf uit had gekregen).

Ik vond het gevoelloze niet eng. Was zelfs wel grappig toen ik als een lappenpop van het ene bed in het andere werd getild. Aparte ervaring om helemaal niets te voelen.



Waarom zou je willen kiezen voor een ruggenprik?

Hier ook een hemelse ruggenprik. Geen centje pijn gehad en wat was ik blij dat eindelijk die heftige pijnen van de weeen over waren. Ik trok het echt niet meer. Het gevoelloze...joh tijdens het bevallen ben je zo druk met andere dingen dat je niet eens de tijd hebt daarbij stil te staan. Je kan je wel gewoon bewegen en ik heb heerlijk even kunnen indutten. Dat mocht ook wel na dagen geen slaap te hebben gehad.

Als jij je er fijner over voelt om die ruggenprik achter de hand te hebben dan kies je daar toch voor. Misschien heb je 'em wel helemaal niet nodig.



(weet jij nog wie er naast je zat met geschiedenis in 5 havo? dat was ik )

Heerlijk die ruggenprik alleen toen de pomp uitging duurde het bij mij twee en half uur voor ik mijn gevoel terug had. En dat moet wel om goed mee te kunnen persen.

Overigens vond ik de persweeen lang zo erg niet als die helse pijn van de ontsluitingsweeen voor de prik.

Nu was ik wel ingeleid en heftig ook dus schrik niet dat ontsluitingsweeen nooit te doen zijn hoor.Want dat hoeft helemaal niet zo te zijn.

Ik heb bij beide bevallingen een ruggeprik gehad.

bij de 1e omdat de ontsluiting niet wilde vlotten, ik kreeg een infuus met weeënopwekkers en een ruggeprik, want ik kon de weeën niet meer opvangen. Uiteindelijk werd bevalling toch een keizersnee, dochter was groot (4515) en daalde niet in, kwam maar tot 8cm ontsluiting en toen werd er ingegrepen. Ik vond de ruggeprik niet vervelend, als je continue in een weeënstorm zit ben je blij dat er iets aan gedaan wordt.

Bij de 2e bevalling heb ik er zelf om gevraagd, had geen infuus nodig maar weeën waren weer net zo sterk als bij de 1e bevalling mèt infuus. Ik vond het erg vervelend dat ik moest wachten tot de anesthesist er was (het was zondagmorgen en hij begon pas om 8.00 uur) en was heel blij dat de ruggeprik gezet was. Ik voelde de weeën nog wel, maar de scherpte was eraf. Toen ik bijna volledige ontsluiting had mocht ik voorzichtig meepersen. Omdat ik de persweeën gewoon voelde werd de ruggeprik niet uitgezet en dat was heel prettig. Ik ben ondanks het hoge geboortegewicht van dochter 2 (4570gr) deze keer normaal bevallen.

Als ik nog een keer zou moeten bevallen zou ik er zeker weer voor kiezen.

Overigens was er een week na mijn bevalling in het nieuws dat barende vrouwen altijd direct een ruggeprik moeten kunnen krijgen, er moet dus altijd een anesthesist beschikbaar zijn in het ziekenhuis. Ik zou het als ik jou was even navragen, want dat is dus sinds kort veranderd.

Hier geen ruggeprik, maar pijnstilling via het infuus. Dit werkt sneller dan een ruggeprik en is ook zo uitgewerkt. Je voelt de weeen nog wel, maar de scherpe kantjes zijn eraf. Ik vond het heerlijk. Van 7 tot 10 geen pijnstilling wel een weeenstorm ivm inleiding. Om 10.00 uur had ik 5 cm ontsluiting. Om 10.30 pijnstilling gekregen en om 12.00 uur volledige ontsluiting. Heerlijk.

Je kunt gewoon je benen nog bewegen hoor, het is een epiduraal en geen spinaal



En nee het is niet eng, bevallen is vele vele malen enger



Ik zou werkelijk geen moment twijfelen...

Een ruggenprik leek me altijd vreselijk eng en geen haar op mijn hoofd zou hier voor kiezen. Totdat ik ging bevallen.... Ik had een medische indicatie gekregen,de weeen waren hels en de ontsluiting schoot voor geen cm op. Er werd besloten dat ik sowieso een ruggenprik moest krijgen ivm de pijn. Wow, ik kon die mensen wel zoenen. De prik heb ik niet eens gevoeld. Wat ik wel spannend vond was dat ik me absoluut niet mocht bewegen en ik bang was dat ik een wee zou krijgen tijdens het prikken. Ik werd geloof ik in de houtgreep gelegd. Maar direct na het prikken was alle pijn weg. De weeen worden stilgelegd. Deze worden dan kunstmatig opgevoerd. Ik heb toen even heerlijk geslapen en kon weer wat krachtig opdoen. Wat me tegenviel was dat het infuus bij volledige ontsluiting afgekoppeld word. De verdoving moet dan eerst uitwerken en dan pas kunnen de persweeën beginnen. Het uitwerken heeft bij mij bijna 3 uur geduurd. Je voelt op een gegeven moment dus wel weer de weeen. Helaas kwamen bij mij de persweeën nauwelijks op gang. Er werd mij verteld dat die kans groter is wanneer je een ruggenprik krijgt, omdat je het natuurlijke proces ergens onderbreekt. Uiteindelijk is zoontje met de vacuümpomp geboren.

Voor de ruggenprik zelf ben ik in ieder geval niet meer bang. Na mijn bevalling heb ik geroepen, nooit een 2e bevalling zonder ruggenprik. Toch hoop ik dit bij de 2e niet te hoeven, maar ik vind het wel fijn om 'm achter de hand te hebben.

Overigens herken ik het wel hoor; ik had bij de tweede (inleiding want over tijd) een ruggenprik geregeld maar die heb ik nooit nodig gehad. Toen ik eenmaal op gang kwam met weeen en ontsluiting was er geen eens meer tijd voor een ruggenprik (zoon is binnen 4 uur na het aanbrengen van de gel geboren)



Ik heb bij zoon een prik gehad met een opiaat (geen idee wat/welke) maar dat zou ik dus echt nooit meer willen! dat was namelijk wel eng; ik had echt het gevoel in de twighlight zone te zitten (weeen brachten mij op aarde om na de wee weer heel hard weg te zweven naar t ledige niks)



Ik moest wel persen zonder ruggenprik; op de monitor kunnen ze zien wat voor weeen je hebt blijkbaar en ik heb dat stuk dus gewoon moeten doen. (ik kon na de bevalling ook gewoon gelijk opstaan; wat na die kijkoperatie niet kon)

En zijn je vliezen gebroken NJB??? Ben wel benieuwd!!



Bij mij was de tweede ook een meisje en stond de anesthesist ook klaar (die kwam wel tijdens kantoortijden) maar ik heb dat niet nodig gehad ondanks haar ook hoge geboortegewicht van 4700 gram.

Mijn oudste kwam ook met een vaccuum, dus wie weet gaat het deze keer bij jou ook gewoon goed joh!!! De derde bij mij viel eruit



Veel sterkte!!!

Ik heb ook een ruggeprik gehad en dat was een groot drama. Na vele malen mis geprikt te hebben en 2 gebroken naalden is er een 2e anaestesist gehaald. Ik denk dat ik enorme pech heb gehad maar zou dus niet snel voor een ruggeprik kiezen.

Ja, goed geraden Ik herkende je nick. E-mail is mijn volledige naam aanelkaar et hotmail.com.

Hier iemand die 27 weken zwanger is en toch sterk een ruggeprik overdenkt...al is het maar dat ik weet dat ik m kan krijgen Heb dan ook geinformeerd bij mijn gyn en ja hoor 24x7 beschikbaar. Dus krijgen kan ik m. Voor mij is het het idee denk ik. Dat het kan.



Ook ik heb nog wel vragen hierover die ik ook zeker nog aan hem ga stellen maar is het nou zo dat tjidens het persen je wel weer de "volledige " pijn voelt? Enne dat je eerst zolang moet wachten tot je mag gaan persen? Hmmmmm

Is het dus zo als je gelijk voor ruggeprik gaat dat je dan pijnloos bevalt?

Enne vacuum, wat je vaak hoort met ruggeprik???, lijkt me ook geen pretje? Omdat je niet goed kan persen dat ze moeten helpen...kan iemand me daar nog wat over vertellen?

Wellicht niet wat je wil horen, maar hierbij mijn ervaring:



Na breken vliezen ruggeprik gevraagd, in academisch ziekenhuis op een dinsdagochend onder werktijd. Uren en uren moeten wachten, veel pijn, uiteindelijk aan het einde van de middag de ruggeprik gezet. Prikken doet geen pijn, zeker niet vergeleken met de weeen op dat moment. Prik echter verkeerd gezet waardoor de pijn zeer heftig bleef en de anesthesist wederom te druk dan wel andere prioriteiten had om hier na te kijken. Toen er iemand kwam, had ik 8 cm ontsluiting en wilde hij hem niet opnieuw zetten. Bevalling duurde daarna nog 5 uur, met op het einde totale uitputting, wegblijvende persweeen, weeenopwekkers aan infuus, ruim 2 uur persen en uiteindelijk vacuumpomp. Voor mij volgende keer geen ruggeprik!!!

Ik ben doblij geweest met mijn ruggenprik. Ik heb 1 kind, dus die eerste bevalling wist ik -gelukkig- niet wat me te wachten stond. Van te voren had ik wel met mezelf afgesproken dat ik niet de held ging uithangen als ik het niet meer zou trekken. Nooit bij stilgestaan dat ruggenprikken ('s nachts) niet op commando te bestellen zijn.



Maar goed, mijn bevalling heeft in totaal bijna 30 uur geduurd en zonder het ziekenhuis en 'het doorleiden' zoals jij het noemt, misschien nog wel langer. Dus de keuze om na urenlang weeen van huis naar het ziekenhuis te gaan, was so wie so een goede!



Anyhow, mijn eerste verloskundige check had ik zo'n 2 cm. Een paar uur later was dit 3 a 4 cm. Tot dan was het goed te doen vond ik. Maar aangezien ik met steeds heftiger wordende weeen 15 uur later nog steeds maar 3 a 4 cm had, werd besloten de vliezen te breken. Met het breken van de vliezen werden de weeen nog heftiger. Snapte niet dat dit nog mogelijk was. Maar goed, ze kwamen onophoudelijk achter elkaar en ik wist niet meer waar ik het zoeken moest. Ik hoopte dat de ontsluiting nu wel opschoot, want met het tempo daarvoor zou ik het niet volhouden. De verloskundige kwam bijna 4 uur na het breken van de vliezen de boel eens aankijken. Ze vond dat ik goede weeen had en ze verwachte nu wel goede ontsluiting. Ik wilde dat ze ging voelen en bij voelen zat ik nog steeds op 3 a 4 (meer richting 4) cm. Ik was dus met die heftige weeen in 4 uur tijd dus niks opgeschoten. Zo wilde ik niet meer verder, dus heb ik gezegd dat ik pijnstilling wilde.



Maar, het ziekenhuis waar ik dacht naartoe te gaan, deed niet aan ruggenprikken 's nachts. Ik wist niet dat dit bestond. Verloskundige vond dat die optie wel mogelijk moest zijn, dus is er gekozen voor een ander ziekenhuis (bijna net zo dichtbij hoor) waar dat wel kon. Eenmaal in het ziekenhuis verwachtte ik dus dat ik wel snel geholpen zou worden, maar dat was een grote teleurstelling. Eerst wilden ze de weeen en ontsluiting aankijken. Daarbij was de gezondheidstoestand van mij en de baby doorslaggevend. Deze bleek niet stabiel. Dus al met al kreeg ik niks.



Op een gegeven moment werd besloten een epiduraal te geven, aangezien mijn weeen echt niet opschoten en er persweeen bij waren gekomen en een epi werkt langer. Mijn ontsluiting was in de drie uur wachten gelukkig nog wel opgetrokken tot 6 cm.. Helaas met persweeen dus. Ze hadden me al wel klaargemaakt voor de epi (waaronder 3 liter vocht toedienen en anesthesist was opgeroepen). De spuit ging erin en ik voelde er helemaal niks van! Alleen werkte het niet zo snel. Ik moest draaien en draaien en toen de vloeistof overal in mijn lijf zat, voelde ik letterlijk de weeen wegebben. Wat godsgruwelijk heerlijk!



Ik heb een keigoede ruggenprik gehad, want voelde absoluut geen pijn meer. Ze hebben met de ruggenrpik alle pompen om de weeen te laten knallen opengezet en ik lag daar in 1 continue wee (kon ik zien op monitor), maar voelde absoluut niks. Wel moest ik blijven draaien en werd steeds gecontroleerd voor mijn bloeddruk en die van de baby. Op een gegeven moment was het kennelijk zover en zeiden ze dat ze de pomp uit gingen zetten, omdat ik moest gaan persen. En om te kunnen persen, moest ik de weeen weer voelen. Ik was daar deep down inside helemaal niet blij mee, want ik wilde die pijn niet meer. Maar ja, wat moet dat moet, dus de pomp ging uit en ik zat te wachten op de pijn. Maar er was geen pijn (hoerahoera). Ik voelde maar zeer bescheiden weeen, meer een soort golfje waarvan ik dan vermoedde dat het een wee was. Ik moest persen, was harstikke verlamd in benen (kon ze helemaal niet optillen ofzo, was wel een gek -maar geen eng!- gevoel), maar kon dus wonderwel goed meepersen. Na een uur persen en een knip omdat ze steeds terugschoot, hebben ze dochter uit me getrokken (ze zat klem). En ik heb er lekker niks van gevoeld. Niet van de weeen, niet van de persweeen, niet van de knip, niet van het trekken, niet van het hechten. Ikke blij.



Dochter had 2 x apgar score van 10, dus ook zij hield er niks aan over.



TO, lang verhaal, maar kan me goed voorstellen dat je met jouw eerste bevalling op je netvlies graag de mogelijk van een ruggenprik standby wil hebben. Dat is nl. precies wat mij gerust had gemaakt met mijn eigen bevalling, dat ik met mezelf had afgesproken dat als ik het echt niet meer zou trekken ik niet stoer zou doen en gewoon een ruggenprik vragen. Ik ging er helemaal vanuit dat ik dit kon krijgen en dat hielp in mijn gevoel van controle (wat weer belangrijk is tegen angst en dus een voorspoedige ontsluiting, wat helaas niet werkte haha).



Dus waarschijnlijk zou ik precies hetzelfde doen TO. Laat je voorlichten over wanneer je wel en wanneer niet een epi kunt krijgen, want daar zitten allemaal regeltjes aan (zoals max. 6 cm. ontsluiting, anders doen ze het niet meer). En is een ander ziekenhuis in de buurt geen optie? Ik weet niet waar je woont, maar ik kon uit wel drie ziekenhuizen kiezen, alleen 1 deed het 's nachts/weekends.



Succes met je bevalling, dat het een fijne vlotte mag zijn waar je met plezier op terug kijkt.

Snok, mijn ruggeprik stond gewoon aan tijdens het persen. Ik had keiharde persweeen maar voelde geen pijn, voelde eigenlijk best lekker .

Het enige nadeel was dat ik die persweeen niet kon stoppen en dat moest afentoe van de gyn. Verder was het zetten echt een eitje en had ik na een half uur ofzo echt geen pijn meer. Nada noppes niets. Kon mijn benen gewoon bewegen die wel gingen tintelen.

Verder ook vacuumpomp gehad, maar voelde daar eigenlijk eveneens niets van. Zoontje natuurlijk wel

Oh my god, zie nu pas hoe lang het verhaal geworden is