Relaties
alle pijlers
Ben ik te veeleisend?
zaterdag 8 april 2017 om 12:51
Ik heb hem maar onder de pijler 'relaties' gezet, maar het betreft vriendschappelijke relaties.
Ik ben 24 zomers jong en momenteel voel ik me niet happy. Ik ken mezelf niet zoals ik me nu voel. Ik zal jullie uitleggen waarom. Met dit topic hoop ik op gelijksoortige berichten of misschien eventueel tips.
Ik denk dat als ik vriendinnen en familie vraag om mij te omschrijven in een aantal woorden, dan zou dat zijn: sociaal, spontaan, gezellig, feestbeest en altijd in voor een geintje.
Ondanks dat ik sociaal ben, heb ik toch niet veel vriendinnen. Mijn beste vriendin woont 40 kilometer verderop en 2 andere vriendinnen een dorpje verderop. Ik ben nog weleens teleurgesteld geraakt in vriendschappen, maar ik heb nooit een hele grote vriendinnengroep gehad. Ik ben mijn vriendinnen ontzettend dankbaar: ik kan goed met ze praten en ik heb het gezellig met ze. Mijn beste vriendin zie ik helaas maar ongeveer 1x in de maand en mijn andere 2 vriendinnen 1x in de week.
Eind vorig jaar heb ik een punt gezet achter een lange relatie. Dat was en is (denk ik) nog steeds erg zwaar. Tijdens mijn relatie ben ik altijd met mijn vriendinnen blijven stappen, niet wekelijks, dat geef ik toe, maar ik bleef gezellige dingen voorstellen. Nu het uit is, voelt het heel anders. Ik heb minder invulling van de dagen en het liefst doe ik continu gezellige dingen. Het valt me nu alleen meer en meer op dat ik bepaalde dingen uit mijn vriendinnen moet trekken. Zo stel ik bijvoorbeeld tig keer voor om te gaan stappen en uiteindelijk zitten we op dé avond thuis thee te drinken, "want in stappen hebben we toch niet zoveel zin". Misschien dat ik overdrijf, want ik heb het echt heel goed met ze; ik heb echt het idee dat ik vriendinnen mis. Ik ben altijd al wat jaloers geweest op vriendinnengroepen van 12 ofzo, want ook al heb je niet met iedereen een goede band; er zijn altijd mensen die wel willen of kunnen... wat ik me nu afvraag: leg ik de lat voor mezelf niet te hoog of moet ik echt opzoek gaan naar nieuwe vriendinnen? Want ik leef - voor mijn gevoel - nu het leven van iemand van 40 die zijn 'kennissen' af en toe eens ziet of spreekt. Ik wil écht niet ondankbaar klinken, maar dit gevoel zit zo diep, dat ik geregeld op bed lig te huilen. Alsof ik mijzelf compleet kwijt ben. Ik weet niet goed wat ik met mezelf aan moet. Is het niet dat ik de balans gewoon kwijt ben doordat mijn relatie uit is? Eis/verwacht ik teveel van mijn vriendinnen? Stel ik mij aan? Kortom, ik twijfel hierdoor voortdurend aan mezelf.
Hoe mijn leven er verder uitziet? Ik ga 2x per week naar de sportschool, maar ik heb niet echt het idee dat ik hier vriendinnen ga maken. Verder ben ik momenteel ook opzoek naar werk aangezien ik recentelijk afgestudeerd ben. Misschien dat alles ook al wat meer op de plaats valt als ik vast werk heb... ik weet het niet.
Sorry voor dit langdradige verhaal. Ik hoop dat er mensen zijn die advies voor me hebben.
Ik ben 24 zomers jong en momenteel voel ik me niet happy. Ik ken mezelf niet zoals ik me nu voel. Ik zal jullie uitleggen waarom. Met dit topic hoop ik op gelijksoortige berichten of misschien eventueel tips.
Ik denk dat als ik vriendinnen en familie vraag om mij te omschrijven in een aantal woorden, dan zou dat zijn: sociaal, spontaan, gezellig, feestbeest en altijd in voor een geintje.
Ondanks dat ik sociaal ben, heb ik toch niet veel vriendinnen. Mijn beste vriendin woont 40 kilometer verderop en 2 andere vriendinnen een dorpje verderop. Ik ben nog weleens teleurgesteld geraakt in vriendschappen, maar ik heb nooit een hele grote vriendinnengroep gehad. Ik ben mijn vriendinnen ontzettend dankbaar: ik kan goed met ze praten en ik heb het gezellig met ze. Mijn beste vriendin zie ik helaas maar ongeveer 1x in de maand en mijn andere 2 vriendinnen 1x in de week.
Eind vorig jaar heb ik een punt gezet achter een lange relatie. Dat was en is (denk ik) nog steeds erg zwaar. Tijdens mijn relatie ben ik altijd met mijn vriendinnen blijven stappen, niet wekelijks, dat geef ik toe, maar ik bleef gezellige dingen voorstellen. Nu het uit is, voelt het heel anders. Ik heb minder invulling van de dagen en het liefst doe ik continu gezellige dingen. Het valt me nu alleen meer en meer op dat ik bepaalde dingen uit mijn vriendinnen moet trekken. Zo stel ik bijvoorbeeld tig keer voor om te gaan stappen en uiteindelijk zitten we op dé avond thuis thee te drinken, "want in stappen hebben we toch niet zoveel zin". Misschien dat ik overdrijf, want ik heb het echt heel goed met ze; ik heb echt het idee dat ik vriendinnen mis. Ik ben altijd al wat jaloers geweest op vriendinnengroepen van 12 ofzo, want ook al heb je niet met iedereen een goede band; er zijn altijd mensen die wel willen of kunnen... wat ik me nu afvraag: leg ik de lat voor mezelf niet te hoog of moet ik echt opzoek gaan naar nieuwe vriendinnen? Want ik leef - voor mijn gevoel - nu het leven van iemand van 40 die zijn 'kennissen' af en toe eens ziet of spreekt. Ik wil écht niet ondankbaar klinken, maar dit gevoel zit zo diep, dat ik geregeld op bed lig te huilen. Alsof ik mijzelf compleet kwijt ben. Ik weet niet goed wat ik met mezelf aan moet. Is het niet dat ik de balans gewoon kwijt ben doordat mijn relatie uit is? Eis/verwacht ik teveel van mijn vriendinnen? Stel ik mij aan? Kortom, ik twijfel hierdoor voortdurend aan mezelf.
Hoe mijn leven er verder uitziet? Ik ga 2x per week naar de sportschool, maar ik heb niet echt het idee dat ik hier vriendinnen ga maken. Verder ben ik momenteel ook opzoek naar werk aangezien ik recentelijk afgestudeerd ben. Misschien dat alles ook al wat meer op de plaats valt als ik vast werk heb... ik weet het niet.
Sorry voor dit langdradige verhaal. Ik hoop dat er mensen zijn die advies voor me hebben.
zaterdag 8 april 2017 om 13:03
'Verder ben ik momenteel ook opzoek naar werk aangezien ik recentelijk afgestudeerd ben. Misschien dat alles ook al wat meer op de plaats valt als ik vast werk heb... ik weet het niet. '
Hier zit 't 'm in, gok ik. Ik herken dit namelijk van mijzelf en van vriendinnen die net klaar zijn met de studie en nu op zoek zijn of net beginnen met een vaste/fulltime baan: In de tijd van afstuderen, scripties schrijven, diplomeren, samenwonen, het zoeken naar of beginnen in een nieuwe baan blijft er erg weinig tijd over voor de andere dingen. Ik vond het zelf een razend drukke periode waarin ik vooral aan het overleven was. Ik wist ook dat het tijdelijk was, maar echt leuk was het niet. Van vrienden wist ik dat ze in hetzelfde schuitje zaten, ongeveer rond dezelfde tijd of soms net een halfjaartje eerder of later waardoor je elkaar gewoon een poos minder ziet. Contact verliep dan vrij oppervlakkig via whatsapp e.d. en veel tijd om af te spreken is/was er niet. Waneer je de boel op de rails hebt hou je vanzelf weer meer tijd over.
Maar daarnaast merk ik zelf ook dat ik in die periode, en eigenlijk is de laatste 2.5 jaar ontzettend veranderd ben. Mijn behoeftes, interesses en prioriteiten zijn wat verschoven dus, en misschien is dat ook het geval bij sommige van je vriendinnen?
Hier zit 't 'm in, gok ik. Ik herken dit namelijk van mijzelf en van vriendinnen die net klaar zijn met de studie en nu op zoek zijn of net beginnen met een vaste/fulltime baan: In de tijd van afstuderen, scripties schrijven, diplomeren, samenwonen, het zoeken naar of beginnen in een nieuwe baan blijft er erg weinig tijd over voor de andere dingen. Ik vond het zelf een razend drukke periode waarin ik vooral aan het overleven was. Ik wist ook dat het tijdelijk was, maar echt leuk was het niet. Van vrienden wist ik dat ze in hetzelfde schuitje zaten, ongeveer rond dezelfde tijd of soms net een halfjaartje eerder of later waardoor je elkaar gewoon een poos minder ziet. Contact verliep dan vrij oppervlakkig via whatsapp e.d. en veel tijd om af te spreken is/was er niet. Waneer je de boel op de rails hebt hou je vanzelf weer meer tijd over.
Maar daarnaast merk ik zelf ook dat ik in die periode, en eigenlijk is de laatste 2.5 jaar ontzettend veranderd ben. Mijn behoeftes, interesses en prioriteiten zijn wat verschoven dus, en misschien is dat ook het geval bij sommige van je vriendinnen?
May the force be ever in your favor, Mr. Potter - Gandalf (The Chronicles of Narnia)
zaterdag 8 april 2017 om 13:08
Toen mijn relatie een half jaar geleden uitging miste ik heel erg iemand om mijn dagelijkse beslommeringen mee te delen (en nog steeds eigenlijk). Ben dit meer bij vrienden gaan zoeken. Net als het 'gat' van leuke dingen doen dat overbleef na beëindiging van relatie. Maar ik merk dat contact veelal van mij komt.
Logisch eigenlijk, want voor hen is er weinig veranderd, voor mij echter wel een hoop. Toen ik die relatie nog had vond ik het prima zoals het ging, nu merk ik dat ik dingen mis. Maar als ik het gewoon eerlijk bekijk is het ook raar om te denken dat zij nu ineens gaan veranderen omdat ik andere behoeftes heb in de vriendschap.
Logisch eigenlijk, want voor hen is er weinig veranderd, voor mij echter wel een hoop. Toen ik die relatie nog had vond ik het prima zoals het ging, nu merk ik dat ik dingen mis. Maar als ik het gewoon eerlijk bekijk is het ook raar om te denken dat zij nu ineens gaan veranderen omdat ik andere behoeftes heb in de vriendschap.
zaterdag 8 april 2017 om 13:10
Benedryl, dat klopt zeker. Ze gaan ook samenwonen nu, dus ik heb er alle begrip voor dat het zal gaan veranderen/veranderd, maar toch zit ik met een onrustig gevoel dat ik meer wil of een ander leven. Ik heb niet het idee dat ik dit gevoel kan delen met één van mijn vriendinnen. Het is niets voor mij om me eenzaam en verdrietig te voelen. Alsof ik verplicht word naar zo'n leven toe te werken, terwijl ik ook gewoon lekker zou willen stappen en dat soort dingen. Ben ik dan zo onvolwassen?
zaterdag 8 april 2017 om 13:18
Het klinkt alsof jij andere behoeften hebt dan je vriendinnen. En dat kan, je bent alleen en zij leiden een ander leven. Ik denk dat veel mensen iets soortgelijks meemaken of meegemaakt hebben.
Ik snap je gevoelens. Maar je bent op een leeftijd dat iedereen inmiddels een eigen leven heeft en daarbij behorende behoeften. Daar mag je je best even kut door voelen. En dan is je relatie ook nog net uit.
Misschien een idee om bij een vereniging te gaan? Of nieuwe vrienden zoeken op www.nmlk.nl
Geef jezelf ook de tijd om even aan je nieuwe situatie te wennen en alle gevoelens die daarbij horen.
Sterkte. Maar geloof me: komt goed.
Ik snap je gevoelens. Maar je bent op een leeftijd dat iedereen inmiddels een eigen leven heeft en daarbij behorende behoeften. Daar mag je je best even kut door voelen. En dan is je relatie ook nog net uit.
Misschien een idee om bij een vereniging te gaan? Of nieuwe vrienden zoeken op www.nmlk.nl
Geef jezelf ook de tijd om even aan je nieuwe situatie te wennen en alle gevoelens die daarbij horen.
Sterkte. Maar geloof me: komt goed.
zaterdag 8 april 2017 om 13:24
Maar het is toch best 'vers' als eind vorig jaar je relatie is uitgegaan en je recent bent afgestudeerd? Dat zijn behoorlijke veranderingen. Het is de kunst om die leemte in te vullen, en daarin moet je nog even je weg vinden. Dat vind ik niet zo vreemd.
Misschien kun je tijdelijk vrijwilligerswerk doen of er een hobby bijnemen? Misschien een teamsport i.p.v. de sportschool, omdat je dan in elk geval tweemaal per week vaste, andere gezichten ziet.
Misschien kun je tijdelijk vrijwilligerswerk doen of er een hobby bijnemen? Misschien een teamsport i.p.v. de sportschool, omdat je dan in elk geval tweemaal per week vaste, andere gezichten ziet.
zaterdag 8 april 2017 om 13:26
quote:Monkey1992 schreef op 08 april 2017 @ 13:15:
Nee, niet iedere keer nieuwe vrienden. Maar ik moet mezelf nu heel erg remnen en mij overal bij neerleggen, accepteren dat het zo is. Dat vind ik moeilijk en het liefst geef ik gehoor aan dat gevoel.
Heel herkenbaar trouwens hoor. Ik heb heel erg de drang naar contact, maar ik voel dat het niet wederzijds is. Moet mezelf echt inhouden om niet door te zeuren. Uiteindelijk verlies je daar ook alleen maar mensen mee. Maar het voelt wel eens eenzaam. Maar voor mezelf: face it, dit is zoals het is, en mijn tijd komt nog wel.
En ja, ik heb ook geen vriendengroepen zoals ik wel eens bij anderen zie. Zou me heerlijk lijken om gewoon elk weekend aan te kunnen haken bij een vaste groep mensen.
Nee, niet iedere keer nieuwe vrienden. Maar ik moet mezelf nu heel erg remnen en mij overal bij neerleggen, accepteren dat het zo is. Dat vind ik moeilijk en het liefst geef ik gehoor aan dat gevoel.
Heel herkenbaar trouwens hoor. Ik heb heel erg de drang naar contact, maar ik voel dat het niet wederzijds is. Moet mezelf echt inhouden om niet door te zeuren. Uiteindelijk verlies je daar ook alleen maar mensen mee. Maar het voelt wel eens eenzaam. Maar voor mezelf: face it, dit is zoals het is, en mijn tijd komt nog wel.
En ja, ik heb ook geen vriendengroepen zoals ik wel eens bij anderen zie. Zou me heerlijk lijken om gewoon elk weekend aan te kunnen haken bij een vaste groep mensen.
zaterdag 8 april 2017 om 13:37
Ik snap je punt, bucephela. En als mijn leven steady zou zijn komende jaren zou ik ook echt wel investeren in de soort vrienden die ik mis. Maar ik hoop toch ergens wel weer een relatie te krijgen, en dan kan ik de intensiteit die ik nu in vriendschappen zoek niet blijven volhouden. Vind dat dan ook niet helemaal eerlijk naar 'nieuwe' vrienden.
zaterdag 8 april 2017 om 13:46
Precies! Ik ben totaal niet het type om in een sociaal isolement te gaan zitten.
Ik snap en respecteer hun fase, maar dat houdt toch niet in dat ik niet verder kan kijken, maar dat ik het daar maar mee moet doen? Los van de sterkte van de vriendschap, maar meer qua activiteiten. Ik wil ook echt niet ondankbaar zijn; ik ben echt blij met ze, maar net wat jullie zeggen: ik heb andere interesses en dat vind ik moeilijk...
Ik snap en respecteer hun fase, maar dat houdt toch niet in dat ik niet verder kan kijken, maar dat ik het daar maar mee moet doen? Los van de sterkte van de vriendschap, maar meer qua activiteiten. Ik wil ook echt niet ondankbaar zijn; ik ben echt blij met ze, maar net wat jullie zeggen: ik heb andere interesses en dat vind ik moeilijk...
zaterdag 8 april 2017 om 14:18
quote:Monkey1992 schreef op 08 april 2017 @ 13:46:
Precies! Ik ben totaal niet het type om in een sociaal isolement te gaan zitten.
Ik snap en respecteer hun fase, maar dat houdt toch niet in dat ik niet verder kan kijken, maar dat ik het daar maar mee moet doen? Los van de sterkte van de vriendschap, mar meer qua activiteiten. Ik wil ook echt niet ondankbaar zijn; ik ben echt blij met ze, maar net wat jullie zeggen: ik heb andere interesses en dat vind ik moeilijk...
Volgens mij snap je het nog niet helemaal.
Je moet niet alles aan hen ophangen. Ze zijn niet verantwoordelijk om jouw leegte op te vullen. Als je zo door blijft gaan, ga jij je aan hen ergeren omdat je je tekort gedaan voelt en zij gaan zich aan je ergeren omdat je pusht. Je zal het dus echt bij andere mensen/activiteiten moeten zoeken.
Precies! Ik ben totaal niet het type om in een sociaal isolement te gaan zitten.
Ik snap en respecteer hun fase, maar dat houdt toch niet in dat ik niet verder kan kijken, maar dat ik het daar maar mee moet doen? Los van de sterkte van de vriendschap, mar meer qua activiteiten. Ik wil ook echt niet ondankbaar zijn; ik ben echt blij met ze, maar net wat jullie zeggen: ik heb andere interesses en dat vind ik moeilijk...
Volgens mij snap je het nog niet helemaal.
Je moet niet alles aan hen ophangen. Ze zijn niet verantwoordelijk om jouw leegte op te vullen. Als je zo door blijft gaan, ga jij je aan hen ergeren omdat je je tekort gedaan voelt en zij gaan zich aan je ergeren omdat je pusht. Je zal het dus echt bij andere mensen/activiteiten moeten zoeken.
zaterdag 8 april 2017 om 14:51
Woon je nog bij je ouders, omdat je het hebt over 'een dorp verderop'?
Dan:
Neem een bijbaan/tijdelijke baan in een stad.
Ga het huis uit (studio/kamer is prima)
Ga in de stad dingen ondernemen
Je ontmoet nieuwe mensen op je werk, in je buurt en op de activiteiten die je onderneemt.
Jij wil iets anders, GA dan ook iets anders doen! Je bent jong, vrij, wat let je!?
Dan:
Neem een bijbaan/tijdelijke baan in een stad.
Ga het huis uit (studio/kamer is prima)
Ga in de stad dingen ondernemen
Je ontmoet nieuwe mensen op je werk, in je buurt en op de activiteiten die je onderneemt.
Jij wil iets anders, GA dan ook iets anders doen! Je bent jong, vrij, wat let je!?
zaterdag 8 april 2017 om 15:34
quote:Monkey1992 schreef op 08 april 2017 @ 14:20:
Defietsboer, dat bedoel ik ook inderdaad. Verder kijken qua nieuwe contacten leggen o.i.d. Ik kan dit niet van mijn huidige vriendinnen verwachten.
Toch leek het in die post die ik quotte alsof je vooral over hen aan het praten was en niet over jezelf en toekomstige dingen die je kan doen.
Ook heb je kans dat die 'fase' geen fase is, maar dat dit nu altijd zo zal gaan omdat ze bezig zijn met andere dingen of geen zin meer hebben in de dingen die jij leuk vindt.
Ipv je op hen te focussen, kan je denk ik beter kijken naar wat jij kan doen. Heb je geen cursus waar je op wilt? Martial arts, schilderen etc?
Defietsboer, dat bedoel ik ook inderdaad. Verder kijken qua nieuwe contacten leggen o.i.d. Ik kan dit niet van mijn huidige vriendinnen verwachten.
Toch leek het in die post die ik quotte alsof je vooral over hen aan het praten was en niet over jezelf en toekomstige dingen die je kan doen.
Ook heb je kans dat die 'fase' geen fase is, maar dat dit nu altijd zo zal gaan omdat ze bezig zijn met andere dingen of geen zin meer hebben in de dingen die jij leuk vindt.
Ipv je op hen te focussen, kan je denk ik beter kijken naar wat jij kan doen. Heb je geen cursus waar je op wilt? Martial arts, schilderen etc?
dinsdag 11 april 2017 om 15:10
Nieuwe vrienden zoeken die meer dezelfde behoeftes en interesses hebben als jij en jouw huidige vriendinnen af en toe blijven zien. Meer zit er niet op. Ga in ieder geval (nieuwe) dingen doen die je leuk vindt, desnoods alleen. Dan kom je vanzelf weer nieuwe mensen tegen die op dit moment beter bij je passen. Ga je zo door, ga jij je alleen maar rotter voelen en dat is zonde. Sterkte!
O ja, je bent zeker niet te veeleisend, ik vind jouw gevoel heel normaal en ik ben ervan overtuigd dat veel mensen jouw gevoel herkennen (ik heb dit ook een tijdje gehad nu gelukkig niet meer).
O ja, je bent zeker niet te veeleisend, ik vind jouw gevoel heel normaal en ik ben ervan overtuigd dat veel mensen jouw gevoel herkennen (ik heb dit ook een tijdje gehad nu gelukkig niet meer).
dinsdag 11 april 2017 om 15:36
Ik herken je deels ook. Heb zelf ook altijd weinig vriendinnen gehad en al helemaal niet zo'n grote groep.
Lijkt me altijd erg gezellig moet ik toegeven.
Misschien is het leuk om een teamsport te doen waar je dan dus ook echt vriendinnen kunt maken. Of andere hobby's of cursussen?
Probeer meer dingen te ondernemen dan verzadigd dan gevoel van zelf ( was in ieder geval bij mij)
Lijkt me altijd erg gezellig moet ik toegeven.
Misschien is het leuk om een teamsport te doen waar je dan dus ook echt vriendinnen kunt maken. Of andere hobby's of cursussen?
Probeer meer dingen te ondernemen dan verzadigd dan gevoel van zelf ( was in ieder geval bij mij)