Psyche
alle pijlers
Angst en zorgen om alles!
maandag 10 april 2017 om 10:00
Ik ben een 38 jarige moeder van 2 en gelukkig getrouwd. Ik ben wat je noemt een doemdenker. Ik zie altijd overal gevaar en rampscenario's passeren hier op het moment dagelijks de revu. Het is een lichte vorm van een gegeneraliseerde angsstoornis. Dit is trouwens een zelfdiagnose. Ik studeer zelf psychologie en ik weet erg goed hoe ik hiermee om moet gaan. Toch valt het niet mee als het over jezelf gaat. Het gaat hele periodes erg goed. Alleen in periodes van stress steekt het weer de kop op. De oplossing is dan ook om de ontspanning weer op te zoeken en zo weer in balans te komen. Ik vraag me af of er meer vrouwen zijn met dit soort klachten. Ik zou graag met jullie kletsen over dit onderwerp.
maandag 10 april 2017 om 10:09
maandag 10 april 2017 om 10:34
Wat fijn te lezen dat er meerdere (moeders) zijn die dit hebben. Me too! In periodes inderdaad. Gebruik hier wel een antidepressiva voor. Zit nu zelf weer in een mindere fase.
Beagle girl; heb jij ook dat je je kwetsbaarder voelt door het moederschap? Ik heb dat wel. Aan de ene kant leidt het af maar bij mij speelt soms de angst dat ik er niet kan zijn voor mijn kinderen (bijv als ik heel angstig ben).
Beagle girl; heb jij ook dat je je kwetsbaarder voelt door het moederschap? Ik heb dat wel. Aan de ene kant leidt het af maar bij mij speelt soms de angst dat ik er niet kan zijn voor mijn kinderen (bijv als ik heel angstig ben).
maandag 10 april 2017 om 10:42
quote:spell68 schreef op 10 april 2017 @ 10:37:
Heeft het als student psychologie nog zin om zelf naar een psycholoog te gaan?
Reken maar. Sterker nog, denken dat je het allemaal zelf wel kunt oplossen omdat je er immers voor studeert, is een drogreden. Chirurgen opereren zichzelf ook niet.
TO, ik hoef niet mee te schrijven (liever niet zelfs) maar je zou jezelf een enorme dienst kunnen bewijzen door een goeie behandelaar te zoeken. Liefst iemand met veel ervaring wat CGT betreft. Je leven kan veel lichter en zorgelozer worden, als je accepteert dat je wel wat hulp kunt gebruiken.
Heeft het als student psychologie nog zin om zelf naar een psycholoog te gaan?
Reken maar. Sterker nog, denken dat je het allemaal zelf wel kunt oplossen omdat je er immers voor studeert, is een drogreden. Chirurgen opereren zichzelf ook niet.
TO, ik hoef niet mee te schrijven (liever niet zelfs) maar je zou jezelf een enorme dienst kunnen bewijzen door een goeie behandelaar te zoeken. Liefst iemand met veel ervaring wat CGT betreft. Je leven kan veel lichter en zorgelozer worden, als je accepteert dat je wel wat hulp kunt gebruiken.
maandag 10 april 2017 om 10:49
quote:hebjehaarookweer schreef op 10 april 2017 @ 10:42:
[...]
Reken maar. Sterker nog, denken dat je het allemaal zelf wel kunt oplossen omdat je er immers voor studeert, is een drogreden. Chirurgen opereren zichzelf ook niet.
TO, ik hoef niet mee te schrijven (liever niet zelfs) maar je zou jezelf een enorme dienst kunnen bewijzen door een goeie behandelaar te zoeken. Liefst iemand met veel ervaring wat CGT betreft. Je leven kan veel lichter en zorgelozer worden, als je accepteert dat je wel wat hulp kunt gebruiken.Dat snap ik, maar ik kan me voorstellen dat een psycholoog ook "technieken" toepast en dat die dan niet werken, omdat je ze al kent.
[...]
Reken maar. Sterker nog, denken dat je het allemaal zelf wel kunt oplossen omdat je er immers voor studeert, is een drogreden. Chirurgen opereren zichzelf ook niet.
TO, ik hoef niet mee te schrijven (liever niet zelfs) maar je zou jezelf een enorme dienst kunnen bewijzen door een goeie behandelaar te zoeken. Liefst iemand met veel ervaring wat CGT betreft. Je leven kan veel lichter en zorgelozer worden, als je accepteert dat je wel wat hulp kunt gebruiken.Dat snap ik, maar ik kan me voorstellen dat een psycholoog ook "technieken" toepast en dat die dan niet werken, omdat je ze al kent.
maandag 10 april 2017 om 10:53
quote:spell68 schreef op 10 april 2017 @ 10:49:
[...]
Dat snap ik, maar ik kan me voorstellen dat een psycholoog ook "technieken" toepast en dat die dan niet werken, omdat je ze al kent.Dan nog kun je proberen om je eraan over te geven, in het vertrouwen dat die ervaren psycholoog weet wat hij/zij doet en in de wetenschap dat je altijd flink wat blinde vlekken hebt waar het jezelf betreft. Zoiets voordehandliggends en totaal voorspelbaars als cognitieve gedragstherapie kan heel goed werken TERWIJL je het mechanisme erachter helemaal doorgrondt, als je maar serieus en eerlijk naar jezelf bent.
[...]
Dat snap ik, maar ik kan me voorstellen dat een psycholoog ook "technieken" toepast en dat die dan niet werken, omdat je ze al kent.Dan nog kun je proberen om je eraan over te geven, in het vertrouwen dat die ervaren psycholoog weet wat hij/zij doet en in de wetenschap dat je altijd flink wat blinde vlekken hebt waar het jezelf betreft. Zoiets voordehandliggends en totaal voorspelbaars als cognitieve gedragstherapie kan heel goed werken TERWIJL je het mechanisme erachter helemaal doorgrondt, als je maar serieus en eerlijk naar jezelf bent.
maandag 10 april 2017 om 11:02
Ik denk dat het juist heel goed is om naar een psycholoog te gaan. Vaak is het na een aantal weken wel weer op een acceptabel niveau maar mocht het me boven het hoofd groeien dan zal ik zeker een psycholoog raadplegen. Als psycholoog in opleiding geloof ik natuurlijk in de werking van cognitieve strategieen en dat is gewoon erg moeilijk om dat op jezelf toe te passen.
Matz, ik voel me zeker kwetsbaarder sinds ik moeder ben. Mijn oudste is onder spannende omstandigheden ter wereld gekomen en was ook de eerste weken erg kwetsbaar. Het hoort natuurlijk ook wel bij het moeder- schap ( het nooit meer zonder zorgen zijn) Wat mij altijd helpt is mezelf af te vragen of ik me zorgen maak over iets waar ik invloed op heb. Meestal is het antwoord nee en dan kan ik het ook wel goed loslaten. Vooral dst stukje bewustwording is belangrijk.
Matz, ik voel me zeker kwetsbaarder sinds ik moeder ben. Mijn oudste is onder spannende omstandigheden ter wereld gekomen en was ook de eerste weken erg kwetsbaar. Het hoort natuurlijk ook wel bij het moeder- schap ( het nooit meer zonder zorgen zijn) Wat mij altijd helpt is mezelf af te vragen of ik me zorgen maak over iets waar ik invloed op heb. Meestal is het antwoord nee en dan kan ik het ook wel goed loslaten. Vooral dst stukje bewustwording is belangrijk.
maandag 10 april 2017 om 11:13
Toevallig deze week een lezing gehoord over ervarings gericht opvoeden. ( mijn kinderen zitten ook op een EGO basisschool) heel goed voor mij want bij ervaringsgericht opvoeden leer je de risico's voor je kinderen in te schatten en ze zoveel vrijheid te geven als ze aan kunnen. Ik zorg er koste wat het kost voor dat ik mijn kinderen niet belemmer in de dingen die ze graag willen doen. Mijn 8 jarige zoon zit sinds kort op break dance. Ik heb de eerste les meegekeken en toen voor ons aller bestwil besloten dat het beter is dat ik gewoon lekker even een eindje ga wandelen tijdens de les.
maandag 10 april 2017 om 11:46
Wat leuk breakdance! Ik laat mijn kinderen ook vrij met klimme, klauteren of wat dan ook.
Kan me voorstellen dat zo'n geboorte er inhakt!
Bij mij zit het met name de angst, als ik in een kwetsbare periode zit en gevoelig ben voor angsten, er niet meer goed 'te kunnen zijn' voor mijn kinderen.
Ik heb een aantal maanden na de geboorte van mijn 1e kind een soort van postnatale depressie gehad en heb een tijdje niet voor zoontje kunnen zorgen. Dat vond ik zo vreselijk! Misschien dat de angst daar weg komt..geen idee.
Kan me voorstellen dat zo'n geboorte er inhakt!
Bij mij zit het met name de angst, als ik in een kwetsbare periode zit en gevoelig ben voor angsten, er niet meer goed 'te kunnen zijn' voor mijn kinderen.
Ik heb een aantal maanden na de geboorte van mijn 1e kind een soort van postnatale depressie gehad en heb een tijdje niet voor zoontje kunnen zorgen. Dat vond ik zo vreselijk! Misschien dat de angst daar weg komt..geen idee.
maandag 10 april 2017 om 12:13
quote:hebjehaarookweer schreef op 10 april 2017 @ 10:53:
[...]
Dan nog kun je proberen om je eraan over te geven, in het vertrouwen dat die ervaren psycholoog weet wat hij/zij doet en in de wetenschap dat je altijd flink wat blinde vlekken hebt waar het jezelf betreft. Zoiets voordehandliggends en totaal voorspelbaars als cognitieve gedragstherapie kan heel goed werken TERWIJL je het mechanisme erachter helemaal doorgrondt, als je maar serieus en eerlijk naar jezelf bent.Hmmm. Hoewel ik snap wat je wil zeggen, klinkt het nog steeds niet logisch in mijn oren.
[...]
Dan nog kun je proberen om je eraan over te geven, in het vertrouwen dat die ervaren psycholoog weet wat hij/zij doet en in de wetenschap dat je altijd flink wat blinde vlekken hebt waar het jezelf betreft. Zoiets voordehandliggends en totaal voorspelbaars als cognitieve gedragstherapie kan heel goed werken TERWIJL je het mechanisme erachter helemaal doorgrondt, als je maar serieus en eerlijk naar jezelf bent.Hmmm. Hoewel ik snap wat je wil zeggen, klinkt het nog steeds niet logisch in mijn oren.
maandag 10 april 2017 om 15:02
quote:coolingdown. schreef op 10 april 2017 @ 10:09:
Ja hier nog 1!
het gaat inderdaad hele periodes goed en dan breekt er een bepaalde tijd aan en dan is er geen land met me te bezeilen. Ik weet waar het vandaan komt, en in de goede periode kan ik het heel goed relativeren. Maar in de slechte periode totaal niet.Hoe uit dat zich bij jou? Kun je voorbeelden noemen?
Ja hier nog 1!
het gaat inderdaad hele periodes goed en dan breekt er een bepaalde tijd aan en dan is er geen land met me te bezeilen. Ik weet waar het vandaan komt, en in de goede periode kan ik het heel goed relativeren. Maar in de slechte periode totaal niet.Hoe uit dat zich bij jou? Kun je voorbeelden noemen?
maandag 10 april 2017 om 15:03
quote:matz schreef op 10 april 2017 @ 11:46:
Wat leuk breakdance! Ik laat mijn kinderen ook vrij met klimme, klauteren of wat dan ook.
Kan me voorstellen dat zo'n geboorte er inhakt!
Bij mij zit het met name de angst, als ik in een kwetsbare periode zit en gevoelig ben voor angsten, er niet meer goed 'te kunnen zijn' voor mijn kinderen.
Ik heb een aantal maanden na de geboorte van mijn 1e kind een soort van postnatale depressie gehad en heb een tijdje niet voor zoontje kunnen zorgen. Dat vond ik zo vreselijk! Misschien dat de angst daar weg komt..geen idee.Wat voor angsten heb je dan in een kwetsbare periode? Dat is dus eigenlijk anticipatieangst he? Angst dat je angst krijgt
Wat leuk breakdance! Ik laat mijn kinderen ook vrij met klimme, klauteren of wat dan ook.
Kan me voorstellen dat zo'n geboorte er inhakt!
Bij mij zit het met name de angst, als ik in een kwetsbare periode zit en gevoelig ben voor angsten, er niet meer goed 'te kunnen zijn' voor mijn kinderen.
Ik heb een aantal maanden na de geboorte van mijn 1e kind een soort van postnatale depressie gehad en heb een tijdje niet voor zoontje kunnen zorgen. Dat vond ik zo vreselijk! Misschien dat de angst daar weg komt..geen idee.Wat voor angsten heb je dan in een kwetsbare periode? Dat is dus eigenlijk anticipatieangst he? Angst dat je angst krijgt
maandag 10 april 2017 om 15:08
quote:spell68 schreef op 10 april 2017 @ 12:13:
[...]
Hmmm. Hoewel ik snap wat je wil zeggen, klinkt het nog steeds niet logisch in mijn oren.Cognitieve gedrags therapie werkt ook prima als je zelf weet hoe het in elkaar steekt. Het zijn geen trucjes, het is jezelf bewust worden van bepaalde denkpatronen en die doorbreken. Het zijn vaak denkcirkeltjes waar je in ronddwaalt en je bent zelf niet goed in staat om die op te sporen. Daar heb je vaak een ander voor nodig. Als het om iemand anders gaat zie ik precies de patronen waar iemand in vast zit. Heel apart is dat. Wel bij een ander, niet bij jezelf.
[...]
Hmmm. Hoewel ik snap wat je wil zeggen, klinkt het nog steeds niet logisch in mijn oren.Cognitieve gedrags therapie werkt ook prima als je zelf weet hoe het in elkaar steekt. Het zijn geen trucjes, het is jezelf bewust worden van bepaalde denkpatronen en die doorbreken. Het zijn vaak denkcirkeltjes waar je in ronddwaalt en je bent zelf niet goed in staat om die op te sporen. Daar heb je vaak een ander voor nodig. Als het om iemand anders gaat zie ik precies de patronen waar iemand in vast zit. Heel apart is dat. Wel bij een ander, niet bij jezelf.
maandag 10 april 2017 om 21:01
Hier ook een gegeneraliseerde angststoornisser en daardoor heerlijk dwanghandelingen gecreëerd.
Eigenlijk kon ik niet goed de hulp vinden die ik nodig had en gestopt. Tel er een portie stress bij op en hoppa! Nu thuis met een burn-out.
Wat bij mij toen wel hielp was zorgen dat de angst 'te doen' was. Irritante is als ik een angst onder controle heb, ik weer een nieuwe angst ga creëren of op de voorgrond zet en daar weer mee aan de slag moet. Zo lijkt het alsof het nooit stopt. Hebben jullie dat ook?
Eigenlijk kon ik niet goed de hulp vinden die ik nodig had en gestopt. Tel er een portie stress bij op en hoppa! Nu thuis met een burn-out.
Wat bij mij toen wel hielp was zorgen dat de angst 'te doen' was. Irritante is als ik een angst onder controle heb, ik weer een nieuwe angst ga creëren of op de voorgrond zet en daar weer mee aan de slag moet. Zo lijkt het alsof het nooit stopt. Hebben jullie dat ook?
maandag 10 april 2017 om 22:34
quote:InTheMiddle schreef op 10 april 2017 @ 21:01:
Hier ook een gegeneraliseerde angststoornisser en daardoor heerlijk dwanghandelingen gecreëerd.
Eigenlijk kon ik niet goed de hulp vinden die ik nodig had en gestopt. Tel er een portie stress bij op en hoppa! Nu thuis met een burn-out.
Wat bij mij toen wel hielp was zorgen dat de angst 'te doen' was. Irritante is als ik een angst onder controle heb, ik weer een nieuwe angst ga creëren of op de voorgrond zet en daar weer mee aan de slag moet. Zo lijkt het alsof het nooit stopt. Hebben jullie dat ook?Dat laatste is heel herkenbaar. Er komt altijd wel weer iets nieuws op je pad om je zorgen over te maken. Gezondheid is bij mij ook wel een dingetje. Niet dat ik nou een echte hypochonder ben maar ik kan soms wel direct van het ergste uitgaan. Het is niet zo dat ik gek word van elk vlekje, bultje, pijntje of iets dergelijks. Ik heb het wel heel erg lang gehad met hartkloppingen dat ik toch steeds dacht dat er iets niet goed was. Sinds ik een fitbit heb die dat soort zaken bijhoudt ben ik van die angst af. Mijn hartslag in rust is gewoon geweldig! Dat geeft dan toch een hoop vertrouwen in je lijf. Een tip voor iedereen die te kampen heeft met hartkloppingen, overslagen enzovoort
Hier ook een gegeneraliseerde angststoornisser en daardoor heerlijk dwanghandelingen gecreëerd.
Eigenlijk kon ik niet goed de hulp vinden die ik nodig had en gestopt. Tel er een portie stress bij op en hoppa! Nu thuis met een burn-out.
Wat bij mij toen wel hielp was zorgen dat de angst 'te doen' was. Irritante is als ik een angst onder controle heb, ik weer een nieuwe angst ga creëren of op de voorgrond zet en daar weer mee aan de slag moet. Zo lijkt het alsof het nooit stopt. Hebben jullie dat ook?Dat laatste is heel herkenbaar. Er komt altijd wel weer iets nieuws op je pad om je zorgen over te maken. Gezondheid is bij mij ook wel een dingetje. Niet dat ik nou een echte hypochonder ben maar ik kan soms wel direct van het ergste uitgaan. Het is niet zo dat ik gek word van elk vlekje, bultje, pijntje of iets dergelijks. Ik heb het wel heel erg lang gehad met hartkloppingen dat ik toch steeds dacht dat er iets niet goed was. Sinds ik een fitbit heb die dat soort zaken bijhoudt ben ik van die angst af. Mijn hartslag in rust is gewoon geweldig! Dat geeft dan toch een hoop vertrouwen in je lijf. Een tip voor iedereen die te kampen heeft met hartkloppingen, overslagen enzovoort
maandag 10 april 2017 om 22:39
quote:matz schreef op 10 april 2017 @ 15:52:
En bij jou dan Beagle girl? Wat voor angsten heb jij?
Oh dat kan van alles zijn. Zorgen om de gezondheid van mijn man (die rookt)
Angst dat er iets met de kinderen gebeurt.
En ook wel eens algemeen onheil voorspellend gevoel.
Dat is echt heel divers. Het zijn ook niet alleen angsten maar ook je gewoon heel druk maken om dingen waar een ander zijn
schouders over ophaalt. Dat leer ik trouwens wel steeds beter te signaleren en los te laten.
En bij jou dan Beagle girl? Wat voor angsten heb jij?
Oh dat kan van alles zijn. Zorgen om de gezondheid van mijn man (die rookt)
Angst dat er iets met de kinderen gebeurt.
En ook wel eens algemeen onheil voorspellend gevoel.
Dat is echt heel divers. Het zijn ook niet alleen angsten maar ook je gewoon heel druk maken om dingen waar een ander zijn
schouders over ophaalt. Dat leer ik trouwens wel steeds beter te signaleren en los te laten.
dinsdag 11 april 2017 om 20:40
Controle houden en uitsluiten van slechte gedachte. Ik wou dat het knopje op mijn lijf zou zijn om dat aan te zetten en stress en onrust uit.
Nu mijn kinderen telkens ziek vind ik het erg moeilijk, ga ik op symptomen googlen en kom ernstige dingen tegen. Ga nu weer plots alles van bpa spullen en teflon pannen uit huis verwijderen want dat is slecht. Ga alles wassen en poetsen. Etc etc.
Soms kan ik even loslaten, maar dan komt er weer iets negatiefs in mijn gedachten. En dan ook telkens het gevoel dat alles mijn schuld is.
Ben gelukkig niet de enige
Nu mijn kinderen telkens ziek vind ik het erg moeilijk, ga ik op symptomen googlen en kom ernstige dingen tegen. Ga nu weer plots alles van bpa spullen en teflon pannen uit huis verwijderen want dat is slecht. Ga alles wassen en poetsen. Etc etc.
Soms kan ik even loslaten, maar dan komt er weer iets negatiefs in mijn gedachten. En dan ook telkens het gevoel dat alles mijn schuld is.
Ben gelukkig niet de enige