Relaties
alle pijlers
Weg vertrouwen!
donderdag 13 april 2017 om 00:34
Hoi allemaal,
De laatste maanden zit ik met een dilemma... En ik zou heel graag jullie advies willen!
Mijn vriend en ik hebben 8 jaar verkering. We hebben een koophuis en een hondje. Mijn vriend is een jongen die in zijn jeugd geen fijne ouders had en aandacht tekort kwam.
Sinds het begin van onze relatie zoekt hij de spanning op bij andere meiden. Chatten, smsen, appen etc... Vaak seks-gerelateerd. Ik kan een hele waslijst aan meisjes opnoemen met wie hij dit soort gesprekken heeft gehad. Ook heb ik hem in onze relatie 4 á 5 keer gevonden op een datingsite. Steeds als ik hem ermee confronteer zegt hij dat hij het nooit meer zal doen, maar toch gebeurt het steeds weer.
Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik zelf ook niet altijd een heilige ben geweest... Ongeveer vier jaar geleden kreeg ik gevoelens voor een jongen met wie ik ook vreemd ben gegaan. Als ik het terug kon draaien, deed ik het. Ik heb hier ontzettend veel spijt van. Helaas kan ik het niet meer terugdraaien en valt zoiets ook niet goed te praten. Desondanks zijn mijn vriend en ik nog steeds bij elkaar en houden we van elkaar.
Ik heb sinds mijn 'slippertje' nooit meer iets gedaan en wil voor 100% voor mijn relatie gaan. Maar bij mijn vriend blijft het steeds maar doorsijpelen... Ik controleer ook steeds alles van hem; telefoon, computer etc. Ik ben er heel obsessief mee bezig. Al acht jaar lang...
Nu besloten we aan het begin van dit jaar om te gaan proberen om kinderen te krijgen. Ik kon mijn geluk niet op. Het was al een tijdje rustig bij mijn vriend op zijn telefoon, dus ik dacht dat het wel goed zat. Tot ik er weer achter kwam dat hij gesprekken verwijderde en hij op Facebook weer een seksgesprek had met iemand. Met wie hij zelfs een afspraak wilde maken! Dit was voor mij de druppel. Ik ben nog steeds thuis, maar ik vertrouw hem voor geen meter meer. Ik ben ook weer begonnen met de pil. Ik weet gewoon NIET wat ik moet doen. Wat nu met ons huis? En met ons hondje? En met onze vrienden? We hebben immers dezelfde vriendengroep. En ik ben 26 jaar... Zal ik ooit weer iemand kunnen vinden en het liefste snel proberen om kindjes te krijgen? En dan daarbij, ik houd veel van mijn vriend en hij van mij. En we durven elkaar niet los te laten. Het is zo veilig bij elkaar. Dus er zitten twee kanten aan... Hij heeft beloofd nu echt te stoppen met aandacht zoeken bij andere vrouwen. Maar ik geloof er geen snars van, hoe graag ik dat ook wil.
WAT MOET IK DOEN?!?!?!?!
De laatste maanden zit ik met een dilemma... En ik zou heel graag jullie advies willen!
Mijn vriend en ik hebben 8 jaar verkering. We hebben een koophuis en een hondje. Mijn vriend is een jongen die in zijn jeugd geen fijne ouders had en aandacht tekort kwam.
Sinds het begin van onze relatie zoekt hij de spanning op bij andere meiden. Chatten, smsen, appen etc... Vaak seks-gerelateerd. Ik kan een hele waslijst aan meisjes opnoemen met wie hij dit soort gesprekken heeft gehad. Ook heb ik hem in onze relatie 4 á 5 keer gevonden op een datingsite. Steeds als ik hem ermee confronteer zegt hij dat hij het nooit meer zal doen, maar toch gebeurt het steeds weer.
Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik zelf ook niet altijd een heilige ben geweest... Ongeveer vier jaar geleden kreeg ik gevoelens voor een jongen met wie ik ook vreemd ben gegaan. Als ik het terug kon draaien, deed ik het. Ik heb hier ontzettend veel spijt van. Helaas kan ik het niet meer terugdraaien en valt zoiets ook niet goed te praten. Desondanks zijn mijn vriend en ik nog steeds bij elkaar en houden we van elkaar.
Ik heb sinds mijn 'slippertje' nooit meer iets gedaan en wil voor 100% voor mijn relatie gaan. Maar bij mijn vriend blijft het steeds maar doorsijpelen... Ik controleer ook steeds alles van hem; telefoon, computer etc. Ik ben er heel obsessief mee bezig. Al acht jaar lang...
Nu besloten we aan het begin van dit jaar om te gaan proberen om kinderen te krijgen. Ik kon mijn geluk niet op. Het was al een tijdje rustig bij mijn vriend op zijn telefoon, dus ik dacht dat het wel goed zat. Tot ik er weer achter kwam dat hij gesprekken verwijderde en hij op Facebook weer een seksgesprek had met iemand. Met wie hij zelfs een afspraak wilde maken! Dit was voor mij de druppel. Ik ben nog steeds thuis, maar ik vertrouw hem voor geen meter meer. Ik ben ook weer begonnen met de pil. Ik weet gewoon NIET wat ik moet doen. Wat nu met ons huis? En met ons hondje? En met onze vrienden? We hebben immers dezelfde vriendengroep. En ik ben 26 jaar... Zal ik ooit weer iemand kunnen vinden en het liefste snel proberen om kindjes te krijgen? En dan daarbij, ik houd veel van mijn vriend en hij van mij. En we durven elkaar niet los te laten. Het is zo veilig bij elkaar. Dus er zitten twee kanten aan... Hij heeft beloofd nu echt te stoppen met aandacht zoeken bij andere vrouwen. Maar ik geloof er geen snars van, hoe graag ik dat ook wil.
WAT MOET IK DOEN?!?!?!?!
donderdag 13 april 2017 om 13:14
Stoppen met deze relatie, jullie maken elkaar het leven zuur, en vooral niet aan kinderen beginnen.
Er is helemaal niets veilig aan deze relatie, deze relatie is ziek.
Hoe hou je het vol om al 8 jaar voor politieagentje te spelen? dat moet toch gekmakend zijn? en is hij ermee gestopt ondanks alles wat jij doet? nee, hij gaat gewoon door.
Stop ermee nu het nog kan, Je bent nog jong genoeg, om een normale relatie te vinden met iemand anders, en daar kinderen mee te krijgen.
Maar ga dan eerst in therapie voor jezelf, en leer hoe ongezond deze situatie is, en dat je er niet weer in trapt.
Er is helemaal niets veilig aan deze relatie, deze relatie is ziek.
Hoe hou je het vol om al 8 jaar voor politieagentje te spelen? dat moet toch gekmakend zijn? en is hij ermee gestopt ondanks alles wat jij doet? nee, hij gaat gewoon door.
Stop ermee nu het nog kan, Je bent nog jong genoeg, om een normale relatie te vinden met iemand anders, en daar kinderen mee te krijgen.
Maar ga dan eerst in therapie voor jezelf, en leer hoe ongezond deze situatie is, en dat je er niet weer in trapt.
donderdag 13 april 2017 om 13:25
quote:Wat-te-doen schreef op 13 april 2017 @ 08:59:
Ik heb echt in dezelfde situatie als jij gezeten. Alleen ben ik nooit vreemdgegaan. Ik heb wel een kind en we zijn wel getrouwd.
Kan je maar een raad geven.
REN VOOR JE LEVEN.
Die stoppen niet. Hoe moeilijk het nu ook lijkt om uit elkaar te gaan, in de toekomst word het alleen nog maar moeilijker als je bij hem blijft.
Ik ben ondertussen gescheiden en geniet weer van mijn leven. En geloof me....er zijn genoeg mannen die wel trouw zijn.
Heel veel sterkte ermee want ik weet hoe zwaar het is. Je hart en je verstand verscheuren je van binnen. En ook al zal het voor veel mensen hier een logische keuze zijn om weg te gaan....zo makkelijk is het niet.Wauw, wat fijn om jouw reactie te lezen. Heel fijn en een dikke knuffel
Ik heb echt in dezelfde situatie als jij gezeten. Alleen ben ik nooit vreemdgegaan. Ik heb wel een kind en we zijn wel getrouwd.
Kan je maar een raad geven.
REN VOOR JE LEVEN.
Die stoppen niet. Hoe moeilijk het nu ook lijkt om uit elkaar te gaan, in de toekomst word het alleen nog maar moeilijker als je bij hem blijft.
Ik ben ondertussen gescheiden en geniet weer van mijn leven. En geloof me....er zijn genoeg mannen die wel trouw zijn.
Heel veel sterkte ermee want ik weet hoe zwaar het is. Je hart en je verstand verscheuren je van binnen. En ook al zal het voor veel mensen hier een logische keuze zijn om weg te gaan....zo makkelijk is het niet.Wauw, wat fijn om jouw reactie te lezen. Heel fijn en een dikke knuffel
donderdag 13 april 2017 om 13:45
vrijdag 14 april 2017 om 01:35
Topicopener... Het is wellicht lastig om te vertrekken. Heb je ooit wel eens op eigen benen moeten staan? Je leven fftjes alleen geleeft? Als dat niet zo is kan ik me volledig voorstellen dat die stap zetten héél erg groot lijkt. Maar maakt deze relatie je écht gelukkig? Dat is wat je je af moet vragen. Elke keer je afvragen wat en/of wanneer je man weer eens iets geflikt heeft.. De emotionele rollercoaster waar je man je in zet door zijn gedrag... Ook in slechte relaties of relaties waarin de partner zich hufterig gedraagd hebben hun ups. En die ups zullen best euforisch kunnen voelen, juist omdat het contrast met de downs zo groot is. Je verdiend het om gewoon iemand te hebben die voor je gaat en die van je houdt (valt zijn gedrag mijn inziens niet in).
Maar ook jou gaat het lukken om op eigen benen te gaan staan. Om je eigen leventje te gaan leven. En om voor jezelf te gaan zorgen.
Heel veel succes!
Maar ook jou gaat het lukken om op eigen benen te gaan staan. Om je eigen leventje te gaan leven. En om voor jezelf te gaan zorgen.
Heel veel succes!
vrijdag 14 april 2017 om 02:31
vrijdag 14 april 2017 om 10:09
Na al deze feiten bij elkaar opgeteld moet jij jezelf eens de volgende dingen afvragen:
- zie jij een toekomst met hem?
- zie jij hem de vader van je toekomstige kind(eren) worden?
- is het de moeite waard om energie in hem te steken?
- ben jij gelukkig met hem?
Als jij al deze vragen negatief beantwoord, dan weet je misschien het antwoord al.
Als ik jouw bericht lees, is jullie relatie erg ongezond. Het is niet leuk als jouw vriend achter jouw rug om elders de aandacht gaat zoeken en jou met een rotgevoel achterlaat. Ondanks dat hij geen fijne jeugd heeft gehad, geeft hem dat geen recht om jou pijn te doen door die dingen doen.
Als ik jou was, zou ik voorlopig geen kinderen maken met hem. Een kind samen hebben betekent niet dat jullie relatie erop vooruit gaat. Ik zou eerder denken dat het kind de dupe is van jullie ongezonde relatie en dat is niet goed.
Ik snap dat jullie 8 jaar samen zijn en dat het "gemakkelijk" en "comfortabel" is, maar is het dan wel de moeite waard om verder te gaan met je relatie aangezien de situatie. In die jaren heeft hij geen moeite gedaan om te veranderen en vervalt hij steeds terug in zijn oude patroon.
Als ik jou was zou ik of relatietherapie zoeken of (tijdelijk) uit elkaar gaan.
- zie jij een toekomst met hem?
- zie jij hem de vader van je toekomstige kind(eren) worden?
- is het de moeite waard om energie in hem te steken?
- ben jij gelukkig met hem?
Als jij al deze vragen negatief beantwoord, dan weet je misschien het antwoord al.
Als ik jouw bericht lees, is jullie relatie erg ongezond. Het is niet leuk als jouw vriend achter jouw rug om elders de aandacht gaat zoeken en jou met een rotgevoel achterlaat. Ondanks dat hij geen fijne jeugd heeft gehad, geeft hem dat geen recht om jou pijn te doen door die dingen doen.
Als ik jou was, zou ik voorlopig geen kinderen maken met hem. Een kind samen hebben betekent niet dat jullie relatie erop vooruit gaat. Ik zou eerder denken dat het kind de dupe is van jullie ongezonde relatie en dat is niet goed.
Ik snap dat jullie 8 jaar samen zijn en dat het "gemakkelijk" en "comfortabel" is, maar is het dan wel de moeite waard om verder te gaan met je relatie aangezien de situatie. In die jaren heeft hij geen moeite gedaan om te veranderen en vervalt hij steeds terug in zijn oude patroon.
Als ik jou was zou ik of relatietherapie zoeken of (tijdelijk) uit elkaar gaan.
zaterdag 15 april 2017 om 01:26
Je wil serieus een kind in deze ellende storten? Raap je hormonen bij elkaar en doe normaal. Dat moet je doen.
Dat kind kan ooit later, alleen of met een passende partner ook nog wel. Maar ga niet zo door, want je gaat je kind leren hoe het behandeld hoort te worden door het voorbeeld te geven.
Dat kind kan ooit later, alleen of met een passende partner ook nog wel. Maar ga niet zo door, want je gaat je kind leren hoe het behandeld hoort te worden door het voorbeeld te geven.
Death may indeed be final, but the love we share while living is eternal