Bindingsangst?

18-04-2017 07:25 19 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo forummers,



Ik zit met het volgende in mijn maag. Ik heb nooit echt eigenlijk een lange relatie gehad, verder dan 8 maanden is het nooit gekomen. Altijd rond dat tijdstip heb ik enorm behoefte om me los te maken, een verstikkend gevoel alsof mijn leven voorbij is als ik ermee doorga. Daarnaast heb ik in 2014 wel een relatie gehad met iemand die behoorlijk narcistische trekken veetoonde maar waar ik voor mijn gevoel wel echt van hield. Deze relatie duurde ook maar een half jaar. Ik heb dit zelf beeindigd omdat hij mij tot wanhoop dreef met zijn botte opmerkingen.

Nu is het zo dat ik een behoorlijk traumatische jeugd heb gehad waarin ik veel geslagen werd en ik nooit liefde/knuffels heb gehad en er mij altijd verteld werd dat ik een rotkind en een stoorzender was. Ik ben vroeg het huis uitgezet en heb altijd moeten vechten voor een eigen bestaan. Toen ik op mijn 24e eindelijk een huis van de woningbouw had, mijn rijbewijs en diploma haalde van mijn opleiding stortte ik volledig in. Ik heb vanaf toen 4 jaar bij een psycholoog gelopen, heb 3 keer een depressie gehad en ben behandeld voor paniekaanvallen.

Eigenlijk gaat het nu wel goed met me qua stemming en zal ik niet snel meer depressief kunnen worden, maar wat bij mij een enorm heikel punt blijft is dat ik me totaal niet kan hechten aan mensen. Wanneer ik ruzie met iemand heb voel ik daar verder ook niks bij, ik mis iemand dan nooit voor mijn gevoel en/of ik zie diegene als gevaar, iemand die me pijn doet en die moet weg. Ook qua daten schiet het niet op, het blijft meestal bij een paar dates en dan heb ik altijd wel weer iets om op af te knappen dus kap ik het af.

Maar nu heb ik het volgende waar ik mee zit. Ik heb al 4 jaar een vriend waarmee ik een tijdje geleden ineens intiemer mee ben geworden, dit kwam vanuit zijn kant ineens. De laatste tijd spreken we elkaar dagelijks en zien elkaar regelmatig. Ook bij hem heb ik al een hele constructie bedacht waarom het nooit zou kunnen gaan werken tussen ons (hij woont best ver weg en is 8 jaar jonger). Maar ondanks dit heb ik echt wel gevoelens voor hem, hij was zondag bij me en toen hij weg was voelde het enorm leeg. Ook wanneer ik bij hem ben wil ik eigenlijk niet bij hem weg... Ik kan met hem over alles praten, het bovenstaande weet hij dus ook allemaal en toch blijft hij nog steeds zo lief en trouw. Ofterwijl, dit is echt iemand voor wie ik zou willen gaan, maar het dus ook niet kan?!

Argh ik word gek van mezelf, gek van het feit dat ik mijn emoties niet kan invoelen en die blokkades maar niet op kan heffen. Gek van dat verstikkende gevoel tijdens het daten waardoor ik iedere keer weer weg wil rennen.

Mijn vraag is; wie heeft er ervaring mee? Hebben jullie tips qua boeken? Of wat heeft jou geholpen om ervan af te komen?



Botte reacties van forummers en/of verwijzingen naar een psycholoog mogen achterwege gelaten worden, daar heb ik geen trek in.



Groetjes Charlotte
Alle reacties Link kopieren
Jammer dat verwijzingen naar een psycholoog achterwege moeten blijven want naar mijn idee is dat wel waar je het meeste baat bij zou hebben.

Gezien je verleden is je angst/zijn je reacties heel logisch en begrijpelijk, maar dat maakt niet dat het met een zelfhulpboek en/of wat tips en trucs aan te pakken is.



Je aversie tegen (weer?) naar een psycholoog snap ik denk ik best, ik heb ook al een jarenlang "abonnement" op die lui en na een poosje ben je dat gewoon echt zat. Helaas is "het zat zijn" niet voldoende om het dus maar zelf aan te kunnen pakken.



Je bent een liefdevolle relatie ècht waard, dat verdien jij óók. Gun het jezelf dan ook en neem de stap waarvan je volgens mij al best weet dat die nodig is en ga achter die verwijzing aan.



Dulcissime, totam tibi sibdo me...
Alle reacties Link kopieren
Het is idd jammer dat een verwijzing naar een psycholoog niet gewaardeerd wordt. Ik denk namelijk dat je net nog even een klein beetje hulp kan gebruiken.



Sterkte
Alle reacties Link kopieren
De stap naar een psycholoog is groot voor veel mensen, ik kan dit wel begrijpen.

Ga eens naar de huisarts, veel huisartsen werken tegenwoordig met praktijkondersteuners van de ggz. Dit is een stuk opener qua gesprek. Vaak zitten ze nog in het gebouw van de huisarts ook een aantal dagen in de week!

Je weet zelf eigenlijk al wat het probleem is en zij kunnen je helpen met een oplossing
quote:NM1717 schreef op 18 april 2017 @ 08:10:

Dit is een stuk opener qua gesprek. Laagdrempeliger misschien, maar waarom zou het gesprek opener zijn? Dat ligt toch echt helemaal aan jezelf.
Zou zo maar kunnen dat je op al die mannen gewoon niet gek genoeg was. Je zou zo maar op zoek kunnen zijn naar iemand die alles heeft wat je zoekt en die zijn er dus waarom genoegen nemen met moeilijk, moeilijk? Ik zou minder twijfelen aan mezelf, je wil gewoon het hele werk en niet het halve.
Alle reacties Link kopieren
quote:Tr0tter schreef op 18 april 2017 @ 08:15:

[...]



Laagdrempeliger misschien, maar waarom zou het gesprek opener zijn? Dat ligt toch echt helemaal aan jezelf.Je hebt helemaal gelijk! Ik vond het in ieder geval makkelijker om daar mijn verhaal te doen! Laat ik het zo zeggen
Alle reacties Link kopieren
quote:Sweet_Concubine schreef op 18 april 2017 @ 08:04:

Jammer dat verwijzingen naar een psycholoog achterwege moeten blijven want naar mijn idee is dat wel waar je het meeste baat bij zou hebben.

Gezien je verleden is je angst/zijn je reacties heel logisch en begrijpelijk, maar dat maakt niet dat het met een zelfhulpboek en/of wat tips en trucs aan te pakken is.



Je aversie tegen (weer?) naar een psycholoog snap ik denk ik best, ik heb ook al een jarenlang "abonnement" op die lui en na een poosje ben je dat gewoon echt zat. Helaas is "het zat zijn" niet voldoende om het dus maar zelf aan te kunnen pakken.



Je bent een liefdevolle relatie ècht waard, dat verdien jij óók. Gun het jezelf dan ook en neem de stap waarvan je volgens mij al best weet dat die nodig is en ga achter die verwijzing aan.



Ik heb gewoon echt geen trek meer in een psycholoog... Heb daar al zoveel gesprekken gehad, een mindfulnesscursus gevolgd, anti depressiva geslikt etc... Ik heb gemerkt dat het vooral je eigen mindset is de je om moet turnen. Vooral tijdens cognitieve gedragstherapie heb ik dat gemerkt. Daarom dacht ik; misschien heeft er iemand tips voor een goed boek of iets in die richting...
tja als je geen professionele hulp wilt moet je maar zien wanneer je het stuk gaat
als je de cognitieve gedragstheorie goed beheerst dan kan je dit toch gewoon toepassen? Begin eens met je Op daar staan genoeg aannames in
Alle reacties Link kopieren
Het klinkt alsof je hechtingsproblemen hebt, dat is niet makkelijk te herstellen. Ik snap dat je geen zin (meer) hebt om weer naar een psych te gaan. Dus misschien kun je jezelf gaan verdiepen in hechtingsproblematiek, zelf je patronen daarin ontdekken. Op een bepaald punt realiseerde ik me dat ik me wel kon hechten aan mijn beste vriend, ik ontdekte waarom ik dat wel kon en daardoor gaat het nu iets makkelijker bij anderen. Maar ik blijf me bewust van de patronen die daarin ontstaan en dat blijft soms frustrerend. Het klinkt ook alsof je wel helemaal open naar die vriend kan zijn, dus blijf met hem praten, hoe stom je je eigen uitspraken ook kan vinden.
Alle reacties Link kopieren
.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb dit boek net besteld;

Relaties waarin bindingsangst een rol speelt worden gekenmerkt door dubbele boodschappen, slappe excuusjes, vluchtgedrag, onbevredigde verlangens en eenzaamheid. 'Ik houd nog steeds van je, maar ik heb meer bewegingsvrijheid nodig.' 'Ik moet overwerken.' 'Ik ben te moe voor seks.' Zijn dergelijke uitspraken schering en inslag in jouw relatie? Dan zouden de alarmbellen moeten gaan rinkelen. Volgens psychologe Stefanie Stahl is bindingsangst er in verschillende gedaantes:



* De jagers: dat zijn mensen die veel veroveringen op hun naam hebben staan. Maar een goede jager is alleen in de jacht zelf geïnteresseerd, niet zozeer in de relatie.

* De prinses: lijdt aan chronische ontevredenheid en vertoond narcistische trekjes. Ze kan compleet in de wolken zijn, maar zodra de liefdesstorm wat gaat liggen worden de minder aangename kanten van de partner zichtbaar, en uitvergroot tot mythische proporties.

* De metselaars: zij zijn goed in het creëren van afstand door een muur om zich heen te bouwen. Ze functioneren alleen in een relatie als ze zelf kunnen bepalen wanneer ze lichamelijk en geestelijk aanwezig zijn.



In dit zelfhulpboek krijgen mensen met relatiefobie en hun partners aan de hand van praktische tips inzicht in het fenomeen bindingsangst: waar deze angst vandaan komt, hoe zij zich manifesteert in een relatie, en hoe zij te overwinnen is. Stel jezelf daarbij de volgende vragen: wil ik nog langer het slachtoffer zijn van mijn bindingsangst of ga ik aan de slag voor een betere toekomst met een vaste partner? Kan en wil ik mijn relatie nog redden of moet ik accepteren dat ik mijn bindingsangst of die van mijn partner niet de baas kan?



Bindingsangst herkennen en overwinnen is een praktisch zelfhulpboek dat niet alleen bedoeld is voor mensen die lijden onder hun hechtingsfobie, maar ook voor hun machteloze partners en voor professionele hulpverleners.



De auteur:

Stefanie Stahl studeerde psychologie in Trier, waar ze sinds 1993 ook haar eigen praktijk heeft als psychotherapeute. Ze is gespecialiseerd in familierelaties en schreef meerdere boeken over zelfbewustzijn en zelfkennis.

Recensie(s)

Bindingsangst is een relatieangst, die relaties kan doen mislukken. Deze angst ligt erg verscholen en is moeilijk herkenbaar. Over dit onderwerp zijn weinig boeken verschenen. Dit boek wil een kompas bieden om die angst vroegtijdig te herkennen. Daarom begint deze Duitse psychotherapeute een stapje eerder, voordat mensen een relatie aangaan. Verliefdheid is niet altijd de beste raadgever bij de keuze voor een relatie. Verliefdheid en faalangst horen bij elkaar. Bindingsangst ontstaat in de kindertijd en kan heel het bestaan bepalen. Men vlucht in werk, in hobby's, in ziekte, in ontrouw, in seksuele onthouding enzovoort. Vervolgens komen de oorzaken aan bod, zoals de rol van de ouders en de verbondenheid met hen. Zonder goede binding leer je geen goede omgang met agressie en conflicten. Verder komen strategieën aan bod om van deze angst af te komen en hoe partners ermee kunnen omgaan.De eerste stap is zelfinzicht. Maar ook wordt gesteld dat het beste tegengif tegen een ongelukkige oude liefde een nieuwe liefde is. Een goed boek.
Alle reacties Link kopieren
@colauitblik Thanks voor je bericht! Ja ik ben me zeker gaan hechten aan hem en andersom ook! Daarom wil ik hier ook nu echt zeker keihard aan gaan werken...
Verslaafd aan de liefde van Jan Geurtz vind ik een erg fijn boek, dat geeft je meer inzicht in je denkwijze en gevoel in relaties en hoe daar mee om te aan.
Alle reacties Link kopieren
quote:parachuutje schreef op 18 april 2017 @ 10:54:

Verslaafd aan de liefde van Jan Geurtz vind ik een erg fijn boek, dat geeft je meer inzicht in je denkwijze en gevoel in relaties en hoe daar mee om te aan.Ja die heb ik thuis! Ik vind het alleen zulle taaie kost haha, maar ik zal hem weer eens uit de boekenkast halen ja, thanks!
Begrijp ik, op YouTube vind je ook wat interviews en op zijn site meditaties, misschien? helpen die erbij.
Alle reacties Link kopieren
ik heb een vriend met bindingsangst, het is een flinke uitdaging, ik heb eigenlijk vooral tips voor jouw vriend.

belangrijk is dat je vriend jouw gedrag niet persoonlijk neemt ,

tegelijk moet hij accepteren dat dit bij jou hoort.

verder :

- neem de tijd , geef aan dat je veel tijd nodig hebt om langzaam stappen te kunnen zetten,

- het helpt als je vriend zich standvastig en tegelijk ook soepel opstelt, de ene keer duw je door, de andere keer laat je iets varen.

- als je de neiging krijgt je terug te trekken, probeer iets langer te blijven in de situatie en geef ook duidelijk aan dat je angst opspeelt,

- duidelijke communicatie dus: wanneer vraagt hij je iets en wanneer verlangt hij echt iets van je, dan kun jij je bewegingsruimte beter bepalen.





De vraag is vooral aan jou om jezelf uit te dagen en diepere lagen in jezelf aan te spreken, Vraag jezelf af, wil ik dit echt, wil ik mij echt nu terugtrekken? Met kleine stapjes toch meer commitment tonen is denk ik de enige manier, je hebt wel een sterke partner nodig tegenover je, Die enerzijds geen genoegen neem met je 'smoesjes' en anderzijds ook accepteert dat dit bij jou hoort en het krijgen van een intieme band geen vanzelfsprekendheid is.
--
Alle reacties Link kopieren
@tinnifin dank voor je bericht!
Ik ben bovenstaand boek aan het lezen en die is echt zeer verhelderend. Er komen veel dingen uit mijn jeugd terug die oorzaken zijn van mijn bindingsprobleem. Alleen al door te leren begrijpen waarom ik die gevoelens heb scheelt al zoveel. Ondertussen hebben we nu een relatie en heb ik steeds minder last van een verstikkend gevoel. Ik begin juist heel erg te genieten van het feit dat ik een relatie heb:) Nou is deze jongen ook eigenlijk wel de meest oprechte en lieve jongen waar ik tot nu toe mee ben geweest. Ik word uiteindelijk gewaardeerd om wie ik ben, heel fijn! Dus so far so good!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven